Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 5 grudnia 2002 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu

§ 7. Organ odszkodowawczy wydaje niezw∏ocznie

decyzj´ w sprawie odszkodowania, która zawiera

3. Z przeprowadzonych czynnoÊci komisja odszkodowawcza sporzàdza protokó∏.

3) rozstrzygni´cie o prawie do odszkodowania, z okreÊleniem wysokoÊci w przypadku jego przyznania;

4. Do protoko∏u za∏àcza si´ opini´ rzeczoznawcy, je˝eli jej zasi´gni´cie by∏o niezb´dne do oceny stopnia

zniszczenia lub uszkodzenia przedmiotów osobistego

u˝ytku lub z uwagi na okolicznoÊci towarzyszàce powstaniu szkody.

4) uzasadnienie, które w szczególnoÊci powinno zawieraç fakty i przyczyny, z powodu których odmawia si´ przyznania odszkodowania;

§ 5. 1. Komisja odszkodowawcza zapoznaje policjanta z treÊcià protoko∏u, do którego mo˝e on zg∏osiç

na piÊmie uwagi i wnioski w terminie 3 dni od dnia jego przedstawienia.

6) podpis, z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska s∏u˝bowego osoby upowa˝nionej do wydania decyzji.

1) oznaczenie organu odszkodowawczego;

2) podstaw´ prawnà, na której zosta∏a wydana;

5) pouczenie o Êrodkach odwo∏awczych;

§ 8. Organem odszkodowawczym jest

2. Komisja odszkodowawcza ustosunkowuje si´

w terminie 7 dni do zg∏oszonych uwag i wniosków oraz

w razie potrzeby uzupe∏nia sporzàdzony protokó∏.

1) minister w∏aÊciwy do spraw wewn´trznych —

w stosunku do Komendanta G∏ównego Policji i jego zast´pców oraz policjantów oddelegowanych

do s∏u˝by w Ministerstwie Spraw Wewn´trznych

i Administracji;

3. Protokó∏ z przeprowadzonych czynnoÊci wraz

z aktami sprawy komisja odszkodowawcza przedk∏ada

organowi odszkodowawczemu.

2) Komendant G∏ówny Policji — w stosunku do komendantów wojewódzkich (sto∏ecznego) Policji

i ich zast´pców, Komendanta Wy˝szej Szko∏y Policji i komendantów szkó∏ policyjnych oraz ich zast´pców;

§ 6. 1. Odszkodowanie za utracone lub zniszczone

przedmioty osobistego u˝ytku ustala si´ wed∏ug ceny

zakupu takiego samego przedmiotu z dnia, w którym

wydano decyzj´ w sprawie odszkodowania za szkod´

poniesionà w tych przedmiotach, z uwzgl´dnieniem

stopnia ich zu˝ycia.

2. Je˝eli nie jest mo˝liwe ustalenie ceny zakupu takiego samego przedmiotu, jego wartoÊç ustala si´ wed∏ug ceny zakupu przedmiotu tego samego rodzaju

o identycznych lub zbli˝onych parametrach.

3. Odszkodowanie za uszkodzone przedmioty osobistego u˝ytku ustala si´ jako równowartoÊç kosztów

przywrócenia ich do stanu sprzed zaistnienia szkody.

Je˝eli stopieƒ uszkodzenia jest znaczny lub koszty naprawy przekracza∏yby wartoÊç uszkodzonego przedmiotu, odszkodowanie ustala si´ w sposób okreÊlony

w ust. 1 i 2.

3) prze∏o˝ony policjanta w∏aÊciwy w sprawach mianowania go na stanowiska s∏u˝bowe, przenoszenia

oraz zwalniania z tych stanowisk — w stosunku do

policjantów niewymienionych w pkt 1 i 2.

§ 9. Odszkodowanie wyp∏aca jednostka organizacyjna Policji, w której policjant w chwili powstania szkody pozostawa∏ na zaopatrzeniu finansowym, w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji o odszkodowaniu.

§ 10. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji

K. Janik

12

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ÂRODOWISKA1)

z dnia 5 grudnia 2002 r.

w sprawie wartoÊci odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu

Na podstawie art. 222 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska (Dz. U. Nr 62,

———————

poz. 627 i Nr 115, poz. 1229 oraz z 2002 r. Nr 74,

poz. 676, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 233,

poz. 1957) zarzàdza si´, co nast´puje

1) Minister Ârodowiska kieruje dzia∏em administracji rzàdo-

wej — Êrodowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r.

w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Ârodowiska (Dz. U. Nr 85, poz. 766).

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) wartoÊci odniesienia, wyra˝one jako poziomy substancji w powietrzu, zró˝nicowane dla

a) terenu kraju, z wy∏àczeniem obszarów parków

narodowych i obszarów ochrony uzdrowiskowej,

stancji niewymienionych w za∏àcznikach nr 2 i 3 do

rozporzàdzenia okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia.

b) obszarów parków narodowych,

§ 3. WartoÊci odniesienia dla substancji w powietrzu ustala si´ w warunkach — temperatura 293 K i ciÊnienie 101,3 kPa.

c) obszarów ochrony uzdrowiskowej;

2) warunki, w jakich ustala si´ wartoÊci odniesienia,

takie jak temperatura i ciÊnienie;

3) oznaczenie numeryczne substancji pozwalajàce na

jednoznacznà jej identyfikacj´;

4) okresy, dla których uÊrednione sà wartoÊci odniesienia;

5) warunki uznawania wartoÊci odniesienia za dotrzymane;

6) referencyjne metodyki modelowania poziomów

substancji w powietrzu.

§ 2. 1. WartoÊci odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu dla terenu kraju, oznaczenie numeryczne tych substancji oraz okresy, dla których uÊrednione

sà wartoÊci odniesienia, z wy∏àczeniem obszarów parków narodowych i obszarów ochrony uzdrowiskowej,

okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia.

2. WartoÊci odniesienia dla dwutlenku siarki i tlenków azotu w powietrzu na obszarach parków narodowych, oznaczenie numeryczne tych substancji oraz

okresy, dla których uÊrednione sà wartoÊci odniesienia, okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia.

3. WartoÊci odniesienia dla benzenu, dwutlenku

azotu i dwutlenku siarki w powietrzu na obszarach

ochrony uzdrowiskowej, oznaczenie numeryczne tych

substancji oraz okresy, dla których uÊrednione sà wartoÊci odniesienia, okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia.

4. Na obszarach parków narodowych i obszarach

ochrony uzdrowiskowej wartoÊci odniesienia dla sub-

§ 4. 1. Uznaje si´, ˝e wartoÊç odniesienia substancji

w powietrzu uÊredniona dla 1 godziny, okreÊlona w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, jest dotrzymana, je˝eli wartoÊç ta nie jest przekraczana wi´cej ni˝ przez

0,274% czasu w roku dla dwutlenku siarki oraz wi´cej

ni˝ przez 0,2% czasu w roku dla pozosta∏ych substancji.

2. W przypadku dwutlenku siarki i dwutlenku azotu

cz´stoÊç przekraczania odnosi si´ do wartoÊci odniesienia wraz z marginesem tolerancji okreÊlonym w rozporzàdzeniu Ministra Ârodowiska z dnia 6 czerwca

2002 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów niektórych substancji w powietrzu, alarmowych poziomów

niektórych substancji w powietrzu oraz marginesów

tolerancji dla dopuszczalnych poziomów niektórych

substancji (Dz. U. Nr 87, poz. 796).

§ 5. Referencyjne metodyki modelowania poziomów substancji w powietrzu okreÊla za∏àcznik nr 4 do

rozporzàdzenia.

§ 6. Do spraw wszcz´tych przez dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia a niezakoƒczonych decyzjà ostatecznà stosuje si´ przepisy dotychczasowe.

§ 7. Uchyla si´ rozporzàdzenie Ministra Ochrony

Ârodowiska, Zasobów Naturalnych i LeÊnictwa z dnia

3 wrzeÊnia 1998 r. w sprawie metod obliczania stanu

zanieczyszczenia powietrza dla êróde∏ istniejàcych

i projektowanych (Dz. U. Nr 122, poz. 805).

§ 8. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 lutego 2003 r.

Minister Ârodowiska: S. ˚elichowski

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Ârodowiska

z dnia 5 grudnia 2002 r. (poz. 12)

Za∏àcznik nr 1

WARTOÂCI ODNIESIENIA DLA NIEKTÓRYCH SUBSTANCJI W POWIETRZU DLA TERENU KRAJU, OZNACZENIE

NUMERYCZNE TYCH SUBSTANCJI ORAZ OKRESY, DLA KTÓRYCH UÂREDNIONE SÑ WARTOÂCI ODNIESIENIA,

Z WY¸ÑCZENIEM OBSZARÓW PARKÓW NARODOWYCH I OBSZARÓW OCHRONY UZDROWISKOWEJ

Za∏àcznik nr 2

WARTOÂCI ODNIESIENIA DLA DWUTLENKU SIARKI I TLENKÓW AZOTU W POWIETRZU NA OBSZARACH

PARKÓW NARODOWYCH, OZNACZENIE NUMERYCZNE TYCH SUBSTANCJI ORAZ OKRESY, DLA KTÓRYCH

UÂREDNIONE SÑ WARTOÂCI ODNIESIENIA

Za∏àcznik nr 3

WARTOÂCI ODNIESIENIA DLA BENZENU, DWUTLENKU AZOTU I DWUTLENKU SIARKI W POWIETRZU NA

OBSZARACH OCHRONY UZDROWISKOWEJ, OZNACZENIE NUMERYCZNE TYCH SUBSTANCJI ORAZ OKRESY,

DLA KTÓRYCH UÂREDNIONE SÑ WARTOÂCI ODNIESIENIA

Za∏àcznik nr 4

REFERENCYJNE METODYKI MODELOWANIA POZIOMÓW SUBSTANCJI W POWIETRZU

13

WYROK TRYBUNA¸U KONSTYTUCYJNEGO

z dnia 17 grudnia 2002 r.

sygn. akt U. 3/02

orzeka

Trybuna∏ Konstytucyjny w sk∏adzie

Bohdan Zdziennicki — przewodniczàcy,

Jerzy St´pieƒ,

Marian Zdyb — sprawozdawca,

protokolant: Dorota Raczkowska,

po rozpoznaniu, z udzia∏em wnioskodawcy oraz

Prezesa Rady Ministrów i Prokuratora Generalnego, na

rozprawie w dniu 17 grudnia 2002 r., wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodnoÊci § 3 ust. 1

pkt 4 rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia

1996 r. w sprawie op∏at paszportowych (Dz. U. Nr 152,

poz. 725, z póên. zm.) z art. 32 Konstytucji oraz z art. 14

Konwencji o ochronie praw cz∏owieka i podstawowych

wolnoÊci,

§ 3 ust. 1 pkt 4 rozporzàdzenia Rady Ministrów

z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie op∏at paszportowych (Dz. U. Nr 152, poz. 725 oraz z 2000 r. Nr 39,

poz. 453) w zakresie, w jakim pozbawia 50% ulgi z tytu∏u op∏aty paszportowej studentów nieb´dàcych studentami studiów stacjonarnych i uczniów szkó∏ innych

ni˝ dzienne, jest niez godny z art. 32 Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny

z art. 14 Konwencji o ochronie praw cz∏owieka i podstawowych wolnoÊci (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284,

z 1995 r. Nr 36, poz. 175, 176 i 177 oraz z 1998 r. Nr 147,

poz. 962).

Bohdan Zdziennicki

Jerzy St´pieƒ

Marian Zdyb

2. Policjant jest obowiàzany okazaç komisji odszkodowawczej uszkodzone przedmioty osobistego u˝ytku

w celu ustalenia stopnia ich zu˝ycia i uszkodzenia oraz

przedstawiç inne dowody b´dàce w jego posiadaniu,

umo˝liwiajàce ustalenie rozmiaru poniesionej szkody.