Ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. o zmianie ustawy o strażach gminnych oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych

(Dz. U. Nr 123, poz. 779 oraz z 2002 r. Nr 113, poz. 984) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 9

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W związku z wykonywaniem swoich zadań straż współpracuje z Policją. W tym celu wójt,

burmistrz (prezydent miasta) może zawierać z właściwym terytorialnie komendantem Policji

porozumienie o współpracy straży i Policji.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakres i sposoby współpracy Policji ze strażami, uwzględniając możliwość zawierania

porozumień między właściwym terytorialnie komendantem Policji a wójtem, burmistrzem

(prezydentem miasta),

2)

zakres sprawowania przez Komendanta Głównego Policji nadzoru w zakresie fachowym nad

działalnością straży, uwzględniając potrzebę zapewnienia stosowania przepisów prawnych

dotyczących użycia i przechowywania broni palnej bojowej, środków przymusu bezpośredniego

oraz wykonywania przez strażników czynności określonych w ustawie.

”

;

2)

po art. 9 dodaje się art. 9a i 9b w brzmieniu

„

Art. 9a.

1.

Straż prowadzi ewidencję etatów, wyposażenia w środki przymusu bezpośredniego oraz

wyników działań straży.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, zakres i

sposób prowadzenia ewidencji, uwzględniając dane podlegające wpisowi oraz możliwość

jej prowadzenia w systemie informatycznym.

Art. 9b.

Komendanci straży, za pośrednictwem właściwego terytorialnie komendanta wojewódzkiego

Policji, do dnia 15 lutego każdego roku, składają Komendantowi Głównemu Policji informacje

o danych zawartych w ewidencji, o której mowa w art. 9a.

”

;

3)

po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu

„

Art. 10a.

Straż w celu realizacji ustawowych zadań może przetwarzać dane osobowe, z wyłączeniem

danych ujawniających pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania

religijne lub filozoficzne, przynależność wyznaniową, partyjną lub związkową, jak

również danych o stanie zdrowia, kodzie genetycznym, nałogach lub życiu seksualnym,

bez wiedzy i zgody osoby, której dane te dotyczą, uzyskane

1)

w wyniku wykonywania czynności podejmowanych w postępowaniu w sprawach o wykroczenia,

2)

z rejestrów, ewidencji i zbiorów, do których straż posiada dostęp na podstawie odrębnych

przepisów.

”

;

4)

w art. 12

a)

w ust. 1

-

pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie

„

5)

dokonywania czynności wyjaśniających, kierowania wniosków o ukaranie do sądu, oskarżania

przed sądem i wnoszenia środków odwoławczych - w trybie i zakresie określonych w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia,

6)

usuwania pojazdów i ich unieruchamiania przez blokowanie kół w przypadkach, zakresie

i trybie określonych w przepisach o ruchu drogowym,

”

,

-

w pkt 9 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 10 w brzmieniu

„

10)

obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w miejscach

publicznych.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób wykonywania czynności,

o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 8-10, uwzględniając potrzebę zapewnienia odpowiedniej

skuteczności podejmowanych przez strażnika czynności, a także potrzebę ochrony dóbr

osobistych oraz wolności i praw człowieka i obywatela.

”

;

5)

uchyla się art. 13;

6)

w art. 14

a)

w ust. 2 pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie

„

5)

paralizatory elektryczne, na które jest wymagane pozwolenie na broń w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji

(Dz. U. Nr 53, poz. 549, z 2001 r. Nr 27, poz. 298, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 117, poz. 1007 oraz z 2003 r. Nr 52, poz. 451 i Nr 80, poz. 718),

6)

ręczne miotacze gazu.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, przypadki, sposoby i tryb użycia

przez strażnika środków przymusu bezpośredniego w sposób zapewniający minimalne skutki

ich użycia, z uwzględnieniem sposobu dokumentowania faktu ich użycia oraz zakresu

udzielania pierwszej pomocy i zapewniania pomocy lekarskiej. Rozporządzenie powinno

określić również sposób przechowywania i rejestrowania tych środków.

”

;

7)

w art. 15 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Straży może być wydane świadectwo broni, na zasadach określonych w przepisach art.

29 oraz art. 31 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, na broń palną bojową do wykonywania

zadań określonych w art. 11 pkt 5 i 9 oraz na paralizatory elektryczne.

”

;

8)

art. 16 otrzymuje brzmienie

„

Art. 16.

1.

Dopuszczenie strażnika do wykonywania zadań z bronią palną bojową i paralizatorem

elektrycznym następuje na wniosek komendanta straży, w drodze decyzji administracyjnej,

wydanej przez właściwy organ Policji.

2.

W zakresie zasad dopuszczenia strażnika do posiadania broni palnej bojowej i paralizatora

elektrycznego stosuje się odpowiednio przepisy art. 30 ustawy o broni i amunicji.

”

;

9)

art. 17 otrzymuje brzmienie

„

Art. 17.

Strażnik, o którym mowa w art. 16, na polecenie właściwego komendanta straży, może

być wyposażony w broń palną bojową na czas wykonywania zadań określonych w art. 11

pkt 5 i 9.

”

;

10)

art. 18 otrzymuje brzmienie

„

Art. 18.

1.

Jeżeli środki przymusu bezpośredniego wymienione w art. 14 ust. 2 okazały się niewystarczające

lub ich użycie ze względu na okoliczności danego zdarzenia nie jest możliwe, strażnik

ma prawo użycia broni palnej bojowej, przy wykonywaniu zadań określonych w art. 11

pkt 5 i 9

1)

w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie lub zdrowie strażnika

lub innej osoby,

2)

przeciwko osobie, która nie zastosowała się do wezwania do natychmiastowego porzucenia

broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu lub

zdrowiu strażnika lub innej osoby,

3)

przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać broń palną bojową strażnikowi,

4)

w celu odparcia gwałtownego, bezpośredniego i bezprawnego zamachu na konwój ochraniający

przedmioty wartościowe lub wartości pieniężne.

2.

Użycie broni palnej bojowej powinno następować w sposób wyrządzający możliwie najmniejszą

szkodę osobie, przeciwko której użyto broni, i nie może zmierzać do pozbawienia jej

życia, a także narażać na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia innych osób.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, tryb i sposób

postępowania w przypadku użycia broni palnej bojowej przez strażników, mając na względzie

zapewnienie minimalnych skutków jej użycia, a także uwzględniając udokumentowanie

przypadku użycia broni palnej bojowej oraz sposób udzielenia pierwszej pomocy i zapewnienia

pomocy lekarskiej.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

przydziału broni palnej bojowej i amunicji do tej broni oraz warunki przechowywania

i ewidencjonowania broni i amunicji przez straż, z uwzględnieniem warunków określonych

w przepisach dotyczących broni i amunicji.

”

;

11)

art. 19 otrzymuje brzmienie

„

Art. 19.

Strażnik, który podjął decyzję o użyciu broni palnej bojowej, powinien postępować

ze szczególną rozwagą, traktując broń jako ostateczny środek działania.

”

;

12)

art. 23 otrzymuje brzmienie

„

Art. 23.

W związku z wykonywaniem czynności służbowych strażnik korzysta z ochrony prawnej

przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.

”

;

13)

po art. 24 dodaje się art. 24a w brzmieniu

„

Art. 24a.

1.

Strażnicy oraz osoby ubiegające się o przyjęcie do służby w straży podlegają obowiązkowym

badaniom lekarskim i psychologicznym.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, zakres, tryb i częstotliwość przeprowadzania

badań lekarskich i psychologicznych osób ubiegających się o przyjęcie do służby oraz

pełniących służbę w strażach gminnych, a także jednostki uprawnione do przeprowadzania

badań. Rozporządzenie powinno zapewnić warunki do prawidłowego stwierdzenia przez

lekarza istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania czynności strażnika.

”

;

14)

art. 25 otrzymuje brzmienie

„

Art. 25.

1.

Strażnika zatrudnia się na czas określony nie dłuższy niż 12 miesięcy, w ramach którego

odbywa on szkolenie podstawowe.

2.

Zatrudnienie strażnika na czas nieokreślony może nastąpić po ukończeniu przez niego

z wynikiem pozytywnym szkolenia podstawowego.

3.

W uzasadnionych przypadkach można odstąpić od zatrudnienia strażnika na czas określony,

jeżeli posiada on odpowiednie przygotowanie do pracy w straży.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, minimalny

zakres programu szkolenia podstawowego strażników gminnych, warunki i zakres udziału

Policji w szkoleniu podstawowym, sposób powoływania, skład i tryb działania komisji

egzaminacyjnych, kwalifikacje członków komisji, obowiązki przewodniczącego komisji,

formę egzaminu oraz organ właściwy do wydania świadectwa złożenia egzaminu i wzór

świadectwa. Rozporządzenie powinno uwzględniać potrzebę zapewnienia odpowiedniego

poziomu wyszkolenia strażników i jednolitości minimum programowego, zakres wiedzy

teoretycznej i praktyki niezbędnej do wykonywania obowiązków strażnika oraz poprawność

przebiegu i rzetelność oceny egzaminowanych.

”

;

15)

uchyla się art. 28.

W ustawie z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960 i Nr 110, poz. 1189, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 78, poz. 716 oraz z 2003 r. Nr 128, poz. 1176) w art. 44h w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

organom Policji, Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Wojskowym Służbom Informacyjnym,

Żandarmerii Wojskowej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i strażom

gminnym (miejskim),

”

.

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58, Nr 19, poz. 185, Nr 74, poz. 676, Nr 81, poz. 731, Nr 113, poz. 984, Nr 115, poz. 996, Nr 153, poz. 1271, Nr 176, poz. 1457 i Nr 200, poz. 1688 oraz z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr 113, poz. 1070 i Nr 130, poz. 1188) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6d w ust. 1 po wyrazie „powołuje” dodaje się wyrazy „i odwołuje”;

2)

w art. 7 w ust. 1 uchyla się pkt 4.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 i Nr 124, poz. 1152) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 w ust. 1 po pkt 3b dodaje się pkt 3c w brzmieniu

„

3c)

strażnik gminny (miejski);

”

;

2)

w art. 80c w ust. 1 po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu

„

10a)

strażom gminnym (miejskim);

”

;

3)

w art. 100c w ust. 1 po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu

„

8a)

strażom gminnym (miejskim);

”

;

4)

w art. 130a ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Decyzję o przemieszczeniu lub usunięciu pojazdu z drogi podejmuje

1)

policjant - w sytuacjach, o których mowa w ust. 1-3;

2)

strażnik gminny (miejski) - w sytuacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1;

3)

osoba dowodząca akcją ratowniczą - w sytuacji, o której mowa w ust. 3.

”

.

1.

Świadectwa ukończenia przeszkolenia podstawowego oraz orzeczenia lekarskie o braku

przeciwwskazań do wykonywania prac na określonym stanowisku, wydane na podstawie dotychczasowych

przepisów strażnikom lub osobom ubiegającym się o przyjęcie do służby w strażach gminnych,

zachowują ważność.

2.

Strażnicy, którzy w dniu wejścia w życie ustawy odbywają przeszkolenie podstawowe,

kończą je według przepisów dotychczasowych.

Przepisy wykonawcze, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie upoważnień

zawartych w ustawie powołanej w art. 1 i zmienionych niniejszą ustawą, zachowują moc

do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Straż prowadzi ewidencję etatów, wyposażenia w środki przymusu bezpośredniego oraz

wyników działań straży.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, zakres i

sposób prowadzenia ewidencji, uwzględniając dane podlegające wpisowi oraz możliwość

jej prowadzenia w systemie informatycznym.

Komendanci straży, za pośrednictwem właściwego terytorialnie komendanta wojewódzkiego

Policji, do dnia 15 lutego każdego roku, składają Komendantowi Głównemu Policji informacje

o danych zawartych w ewidencji, o której mowa w art. 9a.

Straż w celu realizacji ustawowych zadań może przetwarzać dane osobowe, z wyłączeniem

danych ujawniających pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania

religijne lub filozoficzne, przynależność wyznaniową, partyjną lub związkową, jak

również danych o stanie zdrowia, kodzie genetycznym, nałogach lub życiu seksualnym,

bez wiedzy i zgody osoby, której dane te dotyczą, uzyskane

1)

w wyniku wykonywania czynności podejmowanych w postępowaniu w sprawach o wykroczenia,

2)

z rejestrów, ewidencji i zbiorów, do których straż posiada dostęp na podstawie odrębnych

przepisów.

1.

Dopuszczenie strażnika do wykonywania zadań z bronią palną bojową i paralizatorem

elektrycznym następuje na wniosek komendanta straży, w drodze decyzji administracyjnej,

wydanej przez właściwy organ Policji.

2.

W zakresie zasad dopuszczenia strażnika do posiadania broni palnej bojowej i paralizatora

elektrycznego stosuje się odpowiednio przepisy art. 30 ustawy o broni i amunicji.

Strażnik, o którym mowa w art. 16, na polecenie właściwego komendanta straży, może

być wyposażony w broń palną bojową na czas wykonywania zadań określonych w art. 11

pkt 5 i 9.

1.

Jeżeli środki przymusu bezpośredniego wymienione w art. 14 ust. 2 okazały się niewystarczające

lub ich użycie ze względu na okoliczności danego zdarzenia nie jest możliwe, strażnik

ma prawo użycia broni palnej bojowej, przy wykonywaniu zadań określonych w art. 11

pkt 5 i 9

1)

w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie lub zdrowie strażnika

lub innej osoby,

2)

przeciwko osobie, która nie zastosowała się do wezwania do natychmiastowego porzucenia

broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu lub

zdrowiu strażnika lub innej osoby,

3)

przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać broń palną bojową strażnikowi,

4)

w celu odparcia gwałtownego, bezpośredniego i bezprawnego zamachu na konwój ochraniający

przedmioty wartościowe lub wartości pieniężne.

2.

Użycie broni palnej bojowej powinno następować w sposób wyrządzający możliwie najmniejszą

szkodę osobie, przeciwko której użyto broni, i nie może zmierzać do pozbawienia jej

życia, a także narażać na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia innych osób.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, tryb i sposób

postępowania w przypadku użycia broni palnej bojowej przez strażników, mając na względzie

zapewnienie minimalnych skutków jej użycia, a także uwzględniając udokumentowanie

przypadku użycia broni palnej bojowej oraz sposób udzielenia pierwszej pomocy i zapewnienia

pomocy lekarskiej.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

przydziału broni palnej bojowej i amunicji do tej broni oraz warunki przechowywania

i ewidencjonowania broni i amunicji przez straż, z uwzględnieniem warunków określonych

w przepisach dotyczących broni i amunicji.

Strażnik, który podjął decyzję o użyciu broni palnej bojowej, powinien postępować

ze szczególną rozwagą, traktując broń jako ostateczny środek działania.

W związku z wykonywaniem czynności służbowych strażnik korzysta z ochrony prawnej

przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.

1.

Strażnicy oraz osoby ubiegające się o przyjęcie do służby w straży podlegają obowiązkowym

badaniom lekarskim i psychologicznym.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, zakres, tryb i częstotliwość przeprowadzania

badań lekarskich i psychologicznych osób ubiegających się o przyjęcie do służby oraz

pełniących służbę w strażach gminnych, a także jednostki uprawnione do przeprowadzania

badań. Rozporządzenie powinno zapewnić warunki do prawidłowego stwierdzenia przez

lekarza istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania czynności strażnika.

1.

Strażnika zatrudnia się na czas określony nie dłuższy niż 12 miesięcy, w ramach którego

odbywa on szkolenie podstawowe.

2.

Zatrudnienie strażnika na czas nieokreślony może nastąpić po ukończeniu przez niego

z wynikiem pozytywnym szkolenia podstawowego.

3.

W uzasadnionych przypadkach można odstąpić od zatrudnienia strażnika na czas określony,

jeżeli posiada on odpowiednie przygotowanie do pracy w straży.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, minimalny

zakres programu szkolenia podstawowego strażników gminnych, warunki i zakres udziału

Policji w szkoleniu podstawowym, sposób powoływania, skład i tryb działania komisji

egzaminacyjnych, kwalifikacje członków komisji, obowiązki przewodniczącego komisji,

formę egzaminu oraz organ właściwy do wydania świadectwa złożenia egzaminu i wzór

świadectwa. Rozporządzenie powinno uwzględniać potrzebę zapewnienia odpowiedniego

poziomu wyszkolenia strażników i jednolitości minimum programowego, zakres wiedzy

teoretycznej i praktyki niezbędnej do wykonywania obowiązków strażnika oraz poprawność

przebiegu i rzetelność oceny egzaminowanych.