Umowa międzynarodowa Regulamin Generalny Światowego Związku Pocztowego, Światowa Konwencja Pocztowa oraz Porozumienie dotyczące pocztowych usług płatniczych sporządzone w Pekinie dnia 15 września 1999 r.

Warszawa, dnia 15 lipca 2003 r.

Nr 123

TREÂå

Poz.

UMOWY MI¢DZYNARODOWE

1149 — Regulamin Generalny Âwiatowego Zwiàzku Pocztowego, Âwiatowa Konwencja Pocztowa

oraz Porozumienie dotyczàce pocztowych us∏ug p∏atniczych, sporzàdzone w Pekinie dnia

15 wrzeÊnia 1999 r.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . 7985

1150 — OÊwiadczenie rzàdowe z dnia 26 lipca 2002 r. w sprawie mocy obowiàzujàcej Regulaminu Generalnego Âwiatowego Zwiàzku Pocztowego, Âwiatowej Konwencji Pocztowej

oraz Porozumienia dotyczàcego pocztowych us∏ug p∏atniczych, sporzàdzonych w Pekinie dnia 15 wrzeÊnia 1999 r. . . . . . . . . . . . . . . . . 8113

1149

REGULAMIN GENERALNY ÂWIATOWEGO ZWIÑZKU POCZTOWEGO, ÂWIATOWA KONWENCJA POCZTOWA

ORAZ POROZUMIENIE DOTYCZÑCE POCZTOWYCH US¸UG P¸ATNICZYCH,

sporzàdzone w Pekinie dnia 15 wrzeÊnia 1999 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomoÊci

W dniu 15 wrzeÊnia 1999 r. zosta∏y sporzàdzone w Pekinie: Regulamin Generalny Âwiatowego Zwiàzku Pocztowego, Âwiatowa Konwencja Pocztowa oraz Porozumienie dotyczàce pocztowych us∏ug p∏atniczych, w nast´pujàcym brzmieniu

Przek∏ad

REGULAMIN GENERALNY ÂWIATOWEGO ZWIÑZKU POCZTOWEGO

Spis treÊci

Rozdzia∏ I. Funkcjonowanie organów Zwiàzku

Art.

101. Organizacja i zwo∏ywanie Kongresów i Kongresów Nadzwyczajnych

102. Sk∏ad, funkcjonowanie i posiedzenia Rady Administracyjnej

103. Dokumentacja dotyczàca dzia∏alnoÊci Rady Administracyjnej

104. Sk∏ad, funkcjonowanie i posiedzenia Rady Eksploatacji Pocztowej

105. Dokumentacja dotyczàca dzia∏alnoÊci Rady Eksploatacji Pocztowej

106. Regulamin wewn´trzny Kongresów

107. J´zyki robocze Biura Mi´dzynarodowego

108. J´zyki u˝ywane w dokumentacji, podczas obrad i w korespondencji s∏u˝bowej

Rozdzia∏ II. Biuro Mi´dzynarodowe

109. Wybór Dyrektora Generalnego i Wicedyrektora Generalnego Biura Mi´dzynarodowego

110. Funkcje Dyrektora Generalnego

111. Funkcje Wicedyrektora Generalnego

112. Sekretariat organów Zwiàzku

113. Lista krajów cz∏onkowskich

114. Informacje. Opinie. ˚àdania interpretacji i zmiany Aktów. Ankiety. Rola w rozliczeniach finansowych

115. Wspó∏praca techniczna

116. Formularze dostarczane przez Biuro Mi´dzynarodowe

117. Akty Zwiàzków Regionalnych i Porozumienia Specjalne

118. Czasopismo Zwiàzku

119. Roczne sprawozdanie z dzia∏alnoÊci Zwiàzku

Rozdzia∏ III. Tryb zg∏aszania i rozpatrywania wniosków

120. Tryb zg∏aszania wniosków na Kongres

121. Tryb zg∏aszania wniosków w okresie mi´dzy dwoma Kongresami

122. Rozpatrywanie wniosków w okresie mi´dzy dwoma Kongresami

123. Powiadamianie o decyzjach podj´tych w okresie mi´dzy dwoma Kongresami

124. WejÊcie w ˝ycie Regulaminów i innych decyzji podj´tych w okresie mi´dzy dwoma Kongresami

Rozdzia∏ IV. Finanse

125. Ustalanie i zarzàdzanie wydatkami Zwiàzku

126. Automatyczne sankcje

127. Klasy sk∏adek

128. Regulowanie nale˝noÊci za materia∏y dostarczane przez Biuro Mi´dzynarodowe

Rozdzia∏ V. Arbitra˝

129. Post´powanie arbitra˝owe

Rozdzia∏ VI. Postanowienia koƒcowe

130. Warunki zatwierdzania wniosków dotyczàcych Regulaminu Generalnego

131. Wnioski dotyczàce porozumieƒ z Organizacjà Narodów Zjednoczonych

132. WejÊcie w ˝ycie i okres wa˝noÊci Regulaminu Generalnego

REGULAMIN GENERALNY ÂWIATOWEGO ZWIÑZKU POCZTOWEGO

Ni˝ej podpisani Pe∏nomocnicy Rzàdów krajów

cz∏onkowskich Zwiàzku zgodnie z artyku∏em 22,

ust´p 2 Konstytucji Âwiatowego Zwiàzku Pocztowego, sporzàdzonej w Wiedniu w dniu 10 lipca 1964 r.,

za wspólnà zgodà i z zastrze˝eniem artyku∏u 25

ust´p 4 Konstytucji, ustalili w niniejszym Regulaminie

Generalnym nast´pujàce postanowienia majàce zapewniç stosowanie Konstytucji i funkcjonowanie

Zwiàzku.

7. Miejsce posiedzeƒ Kongresu Nadzwyczajnego

ustalajà, po uzgodnieniu z Biurem Mi´dzynarodowym, kraje cz∏onkowskie, które podj´∏y inicjatyw´

jego zwo∏ania.

Rozdzia∏ I

Sk∏ad, funkcjonowanie i posiedzenia

Rady Administracyjnej

8. Ust´py od 2 do 6 dotyczà analogicznie Kongresów

Nadzwyczajnych.

Artyku∏ 102

FUNKCJONOWANIE ORGANÓW ZWIÑZKU

Artyku∏ 101

Organizacja i zwo∏ywanie Kongresów i Kongresów

Nadzwyczajnych

1. Przedstawiciele krajów cz∏onkowskich zbierajà si´

na Kongresie przed up∏ywem pi´ciu lat od momentu wejÊcia w ˝ycie Aktów poprzedniego Kongresu.

2. Ka˝dy kraj cz∏onkowski powierza reprezentowanie

go na Kongresie jednemu lub kilku pe∏nomocnikom zaopatrzonym przez swój Rzàd w niezb´dne

pe∏nomocnictwa. W razie potrzeby mo˝e on powierzyç reprezentowanie go delegacji innego kraju

cz∏onkowskiego. Niemniej jednak zrozumia∏e jest,

˝e jedna delegacja mo˝e reprezentowaç oprócz

swojego kraju tylko jeden kraj cz∏onkowski.

3. W trakcie obrad ka˝dy kraj cz∏onkowski rozporzàdza

jednym g∏osem, z zastrze˝eniem sankcji, o których

mowa w artykule 126.

4. W zasadzie ka˝dy Kongres wyznacza kraj, w którym

odb´dzie si´ nast´pny Kongres. Je˝eli decyzja ta

oka˝e si´ niewykonalna, Rada Administracyjna upowa˝niona jest do wyznaczenia kraju, w którym zbierze si´ Kongres, po uprzednim porozumieniu si´

z tym krajem.

5. Zapraszajàcy Rzàd w porozumieniu z Biurem Mi´dzynarodowym ustala ostatecznà dat´ i dok∏adne

miejsce Kongresu. W zasadzie na rok przed tà datà

zapraszajàcy Rzàd wysy∏a zaproszenie do Rzàdu

ka˝dego kraju cz∏onkowskiego Unii. Zaproszenie to

mo˝e byç wys∏ane bezpoÊrednio lub za poÊrednictwem innego rzàdu lub Dyrektora Generalnego

Biura Mi´dzynarodowego.

6. Je˝eli Kongres ma byç zwo∏any bez Rzàdu zapraszajàcego, Biuro Mi´dzynarodowe za zgodà Rady

Administracyjnej i w porozumieniu z Rzàdem Konfederacji Szwajcarskiej podejmie niezb´dne decyzje w celu zwo∏ania i zorganizowania Kongresu

w kraju b´dàcym siedzibà Zwiàzku. W tym przypadku Biuro Mi´dzynarodowe sprawuje funkcje

Rzàdu zapraszajàcego.

1. Rada Administracyjna sk∏ada si´ z czterdziestu jeden cz∏onków, którzy sprawujà swoje funkcje

w okresie mi´dzy dwoma kolejnymi Kongresami.

2. Przewodnictwo przypada na mocy prawa krajowi

— gospodarzowi Kongresu. Je˝eli kraj ten zrzeka

si´ swoich uprawnieƒ, staje si´ on z mocy prawa

cz∏onkiem Rady i z tego tytu∏u grupa geograficzna,

do której kraj ten nale˝y, dysponuje dodatkowym

miejscem, niepodlegajàcym ograniczeniom zawartym w ust´pie 3. W tym przypadku Rada Administracyjna wybiera na przewodniczàcego jednego

z cz∏onków nale˝àcych do grupy geograficznej, do

której nale˝y kraj — gospodarz Kongresu.

3. Pozosta∏ych czterdziestu cz∏onków Rady Administracyjnej wybieranych jest przez Kongres na podstawie sprawiedliwego podzia∏u geograficznego.

Co najmniej po∏ow´ cz∏onków odnawia si´ na ka˝dym Kongresie; ˝aden cz∏onek nie mo˝e byç wybrany przez trzy kolejne Kongresy.

4. Ka˝dy cz∏onek Rady Administracyjnej wyznacza

swojego przedstawiciela, który musi byç kompetentny w dziedzinie poczty.

5. Pe∏nienie obowiàzków cz∏onka Rady Administracyjnej jest nieodp∏atne. Koszty zwiàzane z dzia∏alnoÊcià Rady ponosi Zwiàzek.

6. Do uprawnieƒ Rady Administracyjnej nale˝y

6.1 nadzorowanie dzia∏alnoÊci Zwiàzku w okresie

mi´dzy dwoma Kongresami, zapewniajàc zgodnoÊç z decyzjami Kongresu, rozpatrujàc zagadnienia dotyczàce polityki rzàdowej w dziedzinie poczty oraz uwzgl´dniajàc rozwój mi´dzynarodowych

regulacji, takich jak regulacje dotyczàce handlu

us∏ugami i konkurencji;

6.2 rozpatrywanie i zatwierdzanie, w ramach swoich

kompetencji, wszelkich dzia∏aƒ, uznanych za niezb´dne dla ochrony i polepszenia jakoÊci mi´dzynarodowych us∏ug pocztowych oraz ich modernizacji;

6.3 promowanie, koordynowanie i nadzorowanie

wszelkich form pomocy technicznej w ramach

mi´dzynarodowej wspó∏pracy technicznej;

6.4 rozpatrywanie i zatwierdzanie rocznego bud˝etu

i sprawozdania finansowego Zwiàzku;

6.5 wyra˝anie zgody, je˝eli okolicznoÊci tego wymagajà, na przekroczenie górnej granicy wydatków

zgodnie z artyku∏em 125 ust´py 3, 4 i 5;

6.6 ustanowienie Regulaminu finansowego Âwiatowego Zwiàzku Pocztowego;

6.7 ustanawianie zasad zarzàdzania Funduszem Rezerwowym;

6.8 ustanawianie zasad zarzàdzania Funduszem Specjalnym;

6.9 ustanawianie zasad zarzàdzania Funduszem Dzia∏alnoÊci Specjalnej;

6.10 ustanawianie zasad zarzàdzania Funduszem Dobrowolnym;

6.11 zapewnianie kontroli dzia∏alnoÊci Biura Mi´dzynarodowego;

6.12 wyra˝anie zgody na wybór ni˝szej klasy sk∏adek,

w przypadku zg∏oszenia takiego wniosku, na warunkach przewidzianych w artykule 127 ust´p 6;

6.13 zatwierdzanie zmiany grupy geograficznej,

w przypadku zg∏oszenia takiego wniosku, bioràc

pod uwag´ opinie wyra˝ane przez kraje, które sà

cz∏onkami danych grup geograficznych;

6.14 ustanawianie statusu osobowego i warunków

pracy wybieralnych funkcjonariuszy Biura;

6.15 tworzenie lub likwidowanie miejsc pracy w Biurze Mi´dzynarodowym, bioràc pod uwag´ ograniczenia zwiàzane z ustalonà granicà wydatków;

Poz. 1149

canie Dyrektorowi Generalnemu Biura Mi´dzynarodowego wystosowania odpowiednich zaproszeƒ;

6.20 ustalanie, wtedy, gdy uzna to za stosowne, zasad, które Rada Eksploatacji Pocztowej powinna

wziàç pod uwag´ przy rozpatrywaniu zagadnieƒ

o istotnych reperkusjach finansowych (op∏at,

kosztów koƒcowych, op∏at tranzytowych, podstawowych stawek za przewóz lotniczy poczty

oraz nadawanie za granic´ listów), szczegó∏owe

kontrolowanie rozpatrywania tych zagadnieƒ

oraz analizowanie i zatwierdzanie, w celu zapewnienia zgodnoÊci z powy˝ej wymienionymi zasadami, wniosków Rady Eksploatacji Pocztowej dotyczàcych tych zagadnieƒ;

6.21 badanie na ˝yczenie Kongresu, Rady Eksploatacji Pocztowej lub administracji pocztowych zagadnieƒ o charakterze administracyjnym, legislacyjnym i prawnym dotyczàcych Zwiàzku lub

mi´dzynarodowej s∏u˝by pocztowej. Rada Administracyjna decyduje sama, w wy˝ej wymienionych dziedzinach, czy podejmowanie badaƒ na

˝yczenie administracji pocztowych w okresie

mi´dzy dwoma Kongresami jest celowe;

6.22 formu∏owanie wniosków w celu przedstawienia

ich do zatwierdzenia przez Kongres lub administracje pocztowe zgodnie z artyku∏em 122;

6.23 zatwierdzanie, w ramach swoich kompetencji,

zaleceƒ Rady Eksploatacji Pocztowej dotyczàcych przyj´cia, je˝eli jest to konieczne, uregulowaƒ lub nowej procedury, w oczekiwaniu na decyzj´ Kongresu w danej sprawie;

6.24 rozpatrywanie rocznego sprawozdania sporzàdzonego przez Rad´ Eksploatacji Pocztowej i wszelkich wniosków przedstawianych przez Rad´;

6.16 ustanowienie Regulaminu Funduszu Socjalnego;

6.17 zatwierdzanie rocznego sprawozdania oraz Finansowego Raportu Operacyjnego sporzàdzanych przez Biuro Mi´dzynarodowe z dzia∏alnoÊci

Zwiàzku i przedstawianie w razie potrzeby komentarza do powy˝szych sprawozdaƒ;

6.18 decydowanie w sprawach kontaktów z administracjami pocztowymi w celu wykonywania swoich funkcji;

6.19 po konsultacji z Radà Eksploatacji Pocztowej decydowanie w sprawach dotyczàcych nawiàzywania kontaktów z organizacjami, które nie sà obserwatorami z mocy prawa, rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdaƒ Biura Mi´dzynarodowego na temat wspó∏pracy Âwiatowego Zwiàzku

Pocztowego z innymi organizacjami mi´dzynarodowymi, podejmowanie stosownych decyzji dotyczàcych kszta∏tu tych stosunków i ich rozwoju;

ustalanie we w∏aÊciwym czasie, które organizacje mi´dzynarodowe, mi´dzyrzàdowe i pozarzàdowe powinny byç zaproszone na Kongres, i zle-

6.25 przedstawianie tematów badaƒ do rozpatrzenia

przez Rad´ Eksploatacji Pocztowej zgodnie z artyku∏em 104 ust´p 9.16;

6.26 wyznaczanie kraju — siedziby przysz∏ego Kongresu w przypadku przewidzianym w artykule 101 ust´p 4;

6.27 ustalanie w odpowiednim czasie i po konsultacji

z Radà Eksploatacji Pocztowej liczby komisji niezb´dnych do w∏aÊciwego prowadzenia prac Kongresu i okreÊlanie ich uprawnieƒ;

6.28 wyznaczanie po konsultacji z Radà Eksploatacji

Pocztowej oraz z zastrze˝eniem aprobaty Kongresu krajów cz∏onkowskich zdolnych do

— podj´cia funkcji wiceprzewodniczàcych Kongresu oraz przewodniczàcych i wiceprzewodniczàcych komisji, uwzgl´dniajàc w mo˝liwie

szerokim zakresie zasad´ sprawiedliwego

podzia∏u geograficznego krajów cz∏onkowskich;

— zasiadania w komisjach kongresowych,

w sk∏ad których wchodzi ograniczona liczba

krajów;

czenia w posiedzeniach w charakterze obserwatora, je˝eli kraj ten nie jest cz∏onkiem Rady Administracyjnej.

6.29 rozpatrywanie i zatwierdzanie projektu planu

strategicznego, który zostanie przed∏o˝ony Kongresowi, opracowanego przez Rad´ Eksploatacji

Pocztowej przy udziale Biura Mi´dzynarodowego; rozpatrywanie i zatwierdzanie, na podstawie

zaleceƒ Rady Eksploatacji Pocztowej, corocznych weryfikacji planu przyj´tego przez Kongres

oraz wspó∏dzia∏anie z Radà Eksploatacji Pocztowej przy opracowaniu i corocznej aktualizacji

planu.

14. Rada Administracyjna mo˝e zapraszaç na swoje

posiedzenia, bez prawa g∏osowania, ka˝dà organizacj´ mi´dzynarodowà, ka˝dego przedstawiciela

stowarzyszenia lub przedsi´biorstwa lub ka˝dà

kompetentnà osob´, którà pragnie w∏àczyç do swoich prac. Mo˝e ona równie˝ zaprosiç na tych samych warunkach jednà lub kilka administracji pocztowych krajów cz∏onkowskich, zainteresowanych

sprawami b´dàcymi przedmiotem obrad.

7. Na swoim pierwszym posiedzeniu, które zwo∏uje

Przewodniczàcy Kongresu, Rada Administracyjna

wybiera spoÊród swoich cz∏onków czterech Wiceprzewodniczàcych i ustala swój Regulamin wewn´trzny.

8. Rada Administracyjna, zwo∏ywana przez Przewodniczàcego, zbiera si´ na ogó∏ raz w roku w siedzibie

Zwiàzku.

9. Przewodniczàcy, Wiceprzewodniczàcy i Przewodniczàcy Komisji Rady Administracyjnej oraz Przewodniczàcy Grupy Planowania Strategicznego

tworzà Komitet Zarzàdzajàcy. Komitet ten przygotowuje i kieruje pracami ka˝dej sesji Rady Administracyjnej. Zatwierdza on, w imieniu Rady Administracyjnej, roczne sprawozdanie opracowane przez

Biuro Mi´dzynarodowe, dotyczàce dzia∏alnoÊci

Zwiàzku, oraz podejmuje wszelkie inne zadania powierzone mu przez Rad´ Administracyjnà lub których koniecznoÊç realizacji wyniknie w czasie procesu planowania strategicznego.

10. Przedstawiciel ka˝dego z cz∏onków Rady Administracyjnej uczestniczàcy w obradach tego organu,

z wyjàtkiem posiedzeƒ, które odbywajà si´ w czasie Kongresu, ma prawo do zwrotu kosztów zakupu biletu lotniczego klasy ekonomicznej w obie

strony lub biletu kolejowego pierwszej klasy, bàdê

kosztów podró˝y innym Êrodkiem pod warunkiem,

˝e ich wysokoÊç nie przewy˝szy ceny biletu lotniczego klasy ekonomicznej w obie strony. Takie samo prawo przys∏uguje przedstawicielowi ka˝dego

cz∏onka jej Komisji, Grup Roboczych i innych organów, je˝eli zbierajà si´ one poza Kongresem i sesjami Rady.

11. Przewodniczàcy Rady Eksploatacji Pocztowej reprezentuje ten organ na posiedzeniach Rady Administracyjnej, których przedmiot obrad obejmuje

sprawy dotyczàce organu, którym on kieruje.

12. W celu zapewnienia skutecznej wspó∏pracy obu

tych organów Rada Eksploatacji Pocztowej mo˝e

wyznaczyç przedstawicieli do uczestniczenia w posiedzeniach Rady Administracyjnej w charakterze

obserwatorów.

13. Administracja pocztowa kraju, w którym zbiera si´

Rada Administracyjna, jest zapraszana do uczestni-

15. Cz∏onkowie Rady Administracyjnej uczestniczà aktywnie w jej pracach. Kraje cz∏onkowskie nienale˝àce do Rady Administracyjnej mogà, na swojà

proÊb´, braç udzia∏ w podj´tych badaniach,

uwzgl´dniajàc warunki, które Rada mo˝e okreÊliç

w celu zapewnienia efektywnoÊci i skutecznoÊci

swojej pracy. Mogà one równie˝ byç proszone

o przewodniczenie Grupom Roboczym, je˝eli ich

wiedza lub doÊwiadczenie to uzasadniajà. Udzia∏

krajów cz∏onkowskich nienale˝àcych do Rady nie

obcià˝a Zwiàzku dodatkowymi kosztami.

Artyku∏ 103

Dokumentacja dotyczàca dzia∏alnoÊci

Rady Administracyjnej

1. Po ka˝dej swojej sesji Rada Administracyjna informuje kraje cz∏onkowskie Zwiàzku i Zwiàzki Regionalne o swojej dzia∏alnoÊci, mi´dzy innymi poprzez

przesy∏anie im sprawozdania analitycznego, jak

równie˝ rezolucji i decyzji.

2. Rada Administracyjna sk∏ada Kongresowi sprawozdanie z ca∏okszta∏tu swojej dzia∏alnoÊci i przesy∏a je administracjom pocztowym co najmniej na

dwa miesiàce przed otwarciem Kongresu.

Artyku∏ 104

Sk∏ad, funkcjonowanie i posiedzenia

Rady Eksploatacji Pocztowej

1. Rada Eksploatacji Pocztowej sk∏ada si´ z czterdziestu cz∏onków, którzy wykonujà swoje funkcje

w okresie mi´dzy dwoma kolejnymi Kongresami.

2. Cz∏onkowie Rady Eksploatacji Pocztowej sà wybierani przez Kongres zgodnie z okreÊlonym podzia∏em geograficznym. DwadzieÊcia cztery miejsca sà

zarezerwowane dla krajów rozwijajàcych si´ i szesnaÊcie — dla rozwini´tych. Przynajmniej jedna

trzecia cz∏onków jest wymieniana podczas ka˝dego

Kongresu.

3. Przedstawiciela ka˝dego cz∏onka Rady Eksploatacji Pocztowej wyznacza administracja pocztowa

tego kraju. Przedstawicielem tym powinien byç

kompetentny funkcjonariusz administracji pocztowej.

4. Koszty zwiàzane z dzia∏alnoÊcià Rady Eksploatacji

Pocztowej ponosi Zwiàzek. Jej cz∏onkowie nie

otrzymujà ˝adnego wynagrodzenia. Koszty podró˝y i pobytu przedstawicieli administracji pocztowych bioràcych udzia∏ w posiedzeniu Rady Eksploatacji Pocztowej ponoszà te administracje. Jednak˝e przedstawiciel kraju nale˝àcego do grupy

krajów najs∏abiej rozwini´tych gospodarczo, wed∏ug listy opracowanej przez Organizacj´ Narodów Zjednoczonych, ma prawo, z wyjàtkiem posiedzeƒ odbywajàcych si´ w czasie trwania Kongresu, do zwrotu kosztów zakupu biletu lotniczego

klasy ekonomicznej w obie strony, bàdê biletu kolejowego pierwszej klasy, lub te˝ kosztów podró˝y

ka˝dym innym Êrodkiem transportu, pod warunkiem jednak, ˝e wysokoÊç tych kosztów nie przekroczy ceny biletu lotniczego klasy ekonomicznej

w obie strony.

5. Na swym pierwszym posiedzeniu, które zwo∏uje

i otwiera Przewodniczàcy Kongresu, Rada Eksploatacji Pocztowej wybiera spoÊród swoich cz∏onków

Przewodniczàcego, Wiceprzewodniczàcego, przewodniczàcych komisji oraz Przewodniczàcego Grupy Planowania Strategicznego.

6. Rada Eksploatacji Pocztowej ustala swój Regulamin

wewn´trzny.

7. Rada Eksploatacji Pocztowej zbiera si´ na ogó∏ co

roku w siedzibie Zwiàzku. Dat´ i miejsce posiedzenia wyznacza jej Przewodniczàcy w porozumieniu

z Przewodniczàcym Rady Administracyjnej i Dyrektorem Generalnym Biura Mi´dzynarodowego.

8. Przewodniczàcy, Wiceprzewodniczàcy i Przewodniczàcy Komisji Rady Eksploatacji Pocztowej oraz

Przewodniczàcy Grupy Planowania Strategicznego

tworzà Komitet Zarzàdzajàcy. Komitet ten przygotowuje i kieruje pracami ka˝dej sesji Rady Eksploatacji Pocztowej oraz wype∏nia wszystkie zadania

powierzone mu przez Rad´ lub których koniecznoÊç wykonania wyniknie w czasie procesu planowania strategicznego.

9. Do uprawnieƒ Rady Eksploatacji Pocztowej nale˝y

9.1 prowadzenie badaƒ dotyczàcych najwa˝niejszych

problemów eksploatacyjnych, handlowych, technicznych, ekonomicznych i wspó∏pracy technicznej, majàcych istotne znaczenie dla administracji

pocztowych wszystkich krajów cz∏onkowskich,

∏àcznie z zagadnieniami majàcymi istotne reperkusje finansowe (op∏aty, koszty koƒcowe, op∏aty

tranzytowe, stawki za przewóz lotniczy, stawki za

paczki pocztowe oraz op∏aty za nadawanie przesy∏ek listowych za granic´), a tak˝e opracowywanie informacji i opinii na ten temat oraz zalecanie

dzia∏aƒ, które nale˝y podjàç w tym zakresie;

9.2 przeprowadzanie

weryfikacji

regulaminów

Zwiàzku w ciàgu 6 miesi´cy od zakoƒczenia Kongresu, o ile nie zadecydowa∏ on inaczej. Je˝eli zaistnieje pilna potrzeba, Rada Eksploatacji Poczto-

Poz. 1149

wej mo˝e równie˝ zmodyfikowaç wy˝ej wymienione regulaminy na innych sesjach. W obu

przypadkach Rada Eksploatacji Pocztowej podporzàdkowuje si´ zaleceniom Rady Administracyjnej dotyczàcym polityki i podstawowych

zasad;

9.3 koordynowanie praktycznych dzia∏aƒ majàcych

na celu rozwój i usprawnianie mi´dzynarodowych us∏ug pocztowych;

9.4 podejmowanie, pod warunkiem aprobaty przez

Rad´ Administracyjnà w ramach jej kompetencji,

wszystkich dzia∏aƒ uznanych za konieczne w celu

ochrony i podwy˝szania jakoÊci mi´dzynarodowych us∏ug pocztowych oraz ich modernizacji;

9.5 formu∏owanie wniosków, które zostanà przed∏o˝one do zatwierdzenia Kongresowi lub administracjom pocztowym zgodnie z artyku∏em 122;

wymagana jest aprobata Rady Administracyjnej,

gdy wnioski te dotyczà zagadnieƒ nale˝àcych do

jej kompetencji;

9.6 rozpatrywanie, na proÊb´ administracji pocztowej kraju cz∏onkowskiego, ka˝dego wniosku przekazanego przez danà administracj´ pocztowà do

Biura Mi´dzynarodowego zgodnie z artyku∏em 121, przygotowanie komentarzy i zobowiàzanie Biura do do∏àczenia ich do danego wniosku

przed przed∏o˝eniem go do aprobaty przez administracje pocztowe krajów cz∏onkowskich;

9.7 zalecanie, je˝eli to konieczne, tam zaÊ, gdzie jest

to w∏aÊciwe, po zatwierdzeniu przez Rad´ Administracyjnà oraz konsultacji z wszystkimi administracjami pocztowymi, przyj´cia uregulowaƒ lub

nowej procedury w oczekiwaniu na decyzj´ Kongresu w danej sprawie;

9.8 opracowanie i przedstawianie, w formie zaleceƒ

dla administracji pocztowych, norm w dziedzinie

techniki, eksploatacji i innych dziedzin wchodzàcych w zakres jej kompetencji, gdzie jednolita

praktyka jest niezb´dna. Podejmuje ona równie˝

w razie potrzeby modyfikacj´ norm ju˝ przez nià

ustanowionych;

9.9 rozpatrywanie, na podstawie konsultacji z Radà

Administracyjnà i za jej aprobatà, projektu Planu Strategicznego opracowanego przez Biuro

Mi´dzynarodowe, który zostanie przed∏o˝ony

Kongresowi; weryfikowanie co roku zatwierdzonego przez Kongres planu przy wspó∏pracy

z Grupà Planowania Strategicznego i Biurem

Mi´dzynarodowym oraz za aprobatà Rady Administracyjnej;

9.10 zatwierdzanie tych cz´Êci rocznego sprawozdania z dzia∏alnoÊci Zwiàzku, opracowanego przez

Biuro Mi´dzynarodowe, które odnoszà si´ do

obowiàzków oraz funkcji Rady Eksploatacji Pocztowej;

9.11 decydowanie o podejmowaniu kontaktów z administracjami pocztowymi w celu wykonywania

swych funkcji;

13.1 ka˝dà organizacj´ mi´dzynarodowà lub kompetentnà osob´, którà pragnie w∏àczyç do swoich

prac;

9.12 podejmowanie badaƒ nad problemami zwiàzanymi z kszta∏ceniem i szkoleniem zawodowym,

którymi zainteresowane sà kraje nowe i kraje rozwijajàce si´;

13.2 administracje pocztowe krajów cz∏onkowskich,

nienale˝àcych do Rady Eksploatacji Pocztowej;

9.13 podejmowanie niezb´dnych dzia∏aƒ w celu badania i upowszechniania eksperymentów i post´pów niektórych krajów w dziedzinie techniki,

eksploatacji, ekonomii i kszta∏cenia zawodowego, którymi zainteresowane sà s∏u˝by pocztowe;

9.14 badanie aktualnego stanu i potrzeb s∏u˝b pocztowych w nowych krajach i w krajach rozwijajàcych

si´ oraz opracowywanie odpowiednich zaleceƒ

dotyczàcych metod i Êrodków usprawniania

s∏u˝b pocztowych w tych krajach;

9.15 podejmowanie w porozumieniu z Radà Administracyjnà stosownych dzia∏aƒ w dziedzinie

wspó∏pracy technicznej ze wszystkimi krajami

cz∏onkowskimi Zwiàzku, w szczególnoÊci z krajami nowymi i rozwijajàcymi si´;

13.3 ka˝de stowarzyszenie lub przedsi´biorstwo, z którymi pragnie si´ skonsultowaç w sprawie zagadnieƒ zwiàzanych ze swojà dzia∏alnoÊcià.

Artyku∏ 105

Dokumentacja dotyczàca dzia∏alnoÊci

Rady Eksploatacji Pocztowej

1. Po ka˝dej swojej sesji Rada Eksploatacji Pocztowej

informuje administracje pocztowe krajów cz∏onkowskich i Zwiàzki Regionalne o swojej dzia∏alnoÊci, mi´dzy innymi poprzez przesy∏anie im sprawozdania analitycznego oraz swoich rezolucji i decyzji.

2. Rada Eksploatacji Pocztowej sporzàdza dla Rady

Administracyjnej roczne sprawozdanie ze swojej

dzia∏alnoÊci.

9.16 rozpatrywanie wszystkich innych zagadnieƒ

zg∏oszonych jej przez cz∏onka Rady Eksploatacji

Pocztowej, przez Rad´ Administracyjnà lub przez

ka˝dà administracj´ pocztowà któregokolwiek

z krajów cz∏onkowskich.

3. Rada Eksploatacji Pocztowej sporzàdza dla Kongresu sprawozdanie z ca∏okszta∏tu swojej dzia∏alnoÊci i przekazuje je administracjom pocztowym

krajów cz∏onkowskich co najmniej na dwa miesiàce przed otwarciem Kongresu.

10. Cz∏onkowie Rady Eksploatacji Pocztowej aktywnie

uczestniczà w jej pracach. Kraje cz∏onkowskie nienale˝àce do Rady Eksploatacji Pocztowej mogà na

swojà proÊb´ braç udzia∏ w podj´tych badaniach,

uwzgl´dniajàc warunki, które Rada mo˝e okreÊliç

w celu zapewnienia efektywnoÊci i skutecznoÊci

swojej pracy. Mogà one równie˝ byç proszone

o przewodniczenie Grupom Roboczym, je˝eli ich

wiedza lub doÊwiadczenie to uzasadniajà.

Artyku∏ 106

11. Na podstawie Planu strategicznego Âwiatowego

Zwiàzku Pocztowego przyj´tego przez Kongres,

a w szczególnoÊci jego cz´Êci odnoszàcej si´ do

strategii sta∏ych organów Zwiàzku, Rada Eksploatacji Pocztowej ustala na pierwszej sesji po Kongresie

projekt podstawowego planu pracy, okreÊlajàcy

taktyczne dzia∏ania zmierzajàce do wdro˝enia strategii. Program podstawowy, zawierajàcy ograniczonà iloÊç przedsi´wzi´ç dotyczàcych aktualnych

i b´dàcych przedmiotem wspólnego zainteresowania tematów, jest co roku weryfikowany w zale˝noÊci od nowych uwarunkowaƒ i priorytetów oraz

zmian wprowadzonych do Planu strategicznego.

12. W celu zapewnienia skutecznej wspó∏pracy obu organów Rada Administracyjna mo˝e wyznaczyç

przedstawicieli do uczestniczenia w posiedzeniach

Rady Eksploatacji Pocztowej w charakterze obserwatorów.

13. Na swoje posiedzenia Rada Eksploatacji Pocztowej

mo˝e zaprosiç bez prawa g∏osowania

Regulamin wewn´trzny Kongresów

1. Przy organizowaniu swoich prac i prowadzeniu obrad Kongres stosuje postanowienia Regulaminu

wewn´trznego Kongresów.

2. Ka˝dy Kongres mo˝e zmieniç ten Regulamin na

warunkach w nim ustalonych.

Artyku∏ 107

J´zyki robocze Biura Mi´dzynarodowego

J´zykami roboczymi Biura Mi´dzynarodowego sà

francuski i angielski.

Artyku∏ 108

J´zyki u˝ywane w dokumentacji, podczas obrad

i w korespondencji s∏u˝bowej

1. W dokumentacji Zwiàzku stosowane sà j´zyki

francuski, angielski, arabski i hiszpaƒski. U˝ywa si´

równie˝ j´zyków: chiƒskiego, niemieckiego, portugalskiego i rosyjskiego pod warunkiem, ˝e wydawnictwa w tych ostatnich j´zykach ograniczajà si´ do

dokumentacji podstawowej, najwa˝niejszej. U˝ywa si´ tak˝e innych j´zyków pod warunkiem, ˝e

wyra˝ajàce takie ˝yczenie kraje cz∏onkowskie same

pokryjà koszty z tym zwiàzane.

2. Kraj lub kraje cz∏onkowskie, które ˝àda∏y innego j´zyka ni˝ j´zyk oficjalny, tworzà grup´ j´zykowà.

3. Dokumentacja jest publikowana przez Biuro Mi´dzynarodowe w j´zyku oficjalnym i w j´zykach w∏aÊciwie ustanowionych grup j´zykowych w sposób

bezpoÊredni, bàdê za poÊrednictwem regionalnych

biur tych grup na warunkach uzgodnionych z Biurem Mi´dzynarodowym. Wydawanie dokumentów

w ró˝nych j´zykach odbywa si´ wed∏ug tego samego modelu.

4. Dokumentacja publikowana bezpoÊrednio przez Biuro Mi´dzynarodowe jest rozprowadzana, w miar´

mo˝liwoÊci, jednoczeÊnie w ró˝nych ˝àdanych j´zykach.

5. Korespondencja mi´dzy administracjami pocztowymi a Biurem Mi´dzynarodowym, a tak˝e mi´dzy

tym ostatnim a zewn´trznymi podmiotami, mo˝e

byç wymieniana w ka˝dym j´zyku, dla którego Biuro Mi´dzynarodowe posiada s∏u˝b´ t∏umaczeƒ.

6. Koszty zwiàzane z t∏umaczeniem na jakikolwiek j´zyk, ∏àcznie z kosztami wynikajàcymi ze stosowania

postanowieƒ ust´pu 5, ponosi grupa j´zykowa,

która za˝àda∏a tego j´zyka. Kraje cz∏onkowskie u˝ywajàce j´zyka oficjalnego p∏acà, je˝eli chodzi o t∏umaczenie dokumentów nieoficjalnych, rycza∏towà

sk∏adk´, której kwota na jednostk´ sk∏adki jest taka

sama jak kwota uiszczana przez kraje cz∏onkowskie

u˝ywajàce innego j´zyka roboczego Biura Mi´dzynarodowego. Wszelkie inne koszty zwiàzane z dostarczeniem dokumentów sà pokrywane przez

Zwiàzek. Górnà granic´ wydatków ponoszonych

przez Zwiàzek z tytu∏u wydawania dokumentów

w j´zykach: chiƒskim, niemieckim, portugalskim

i rosyjskim ustala si´ w rezolucji Kongresu.

7. Koszty ponoszone przez grup´ j´zykowà dzielone

sà mi´dzy cz∏onków tej grupy proporcjonalnie do

ich udzia∏u w wydatkach Zwiàzku. Koszty te mogà

byç dzielone mi´dzy cz∏onków grupy j´zykowej

wed∏ug innego klucza podzia∏u pod warunkiem, ˝e

zainteresowani wyra˝à na to zgod´ i powiadomià

o swojej decyzji Biuro Mi´dzynarodowe poprzez

rzecznika grupy.

8. Biuro Mi´dzynarodowe uwzgl´dnia ka˝dà zmian´

w wyborze j´zyka ˝àdanego przez kraj cz∏onkowski

po okresie, który nie powinien przekroczyç dwóch lat.

9. W czasie dyskusji na posiedzeniach organów Zwiàzku u˝ywa si´ j´zyków: francuskiego, angielskiego,

hiszpaƒskiego i rosyjskiego przy zastosowaniu systemu t∏umaczeƒ z aparaturà elektronicznà lub bez

niej. Wybór systemu pozostawia si´ do uznania organizatorów posiedzenia, po zasi´gni´ciu opinii Dyrektora Generalnego Biura Mi´dzynarodowego i zainteresowanych krajów cz∏onkowskich.

10. Podczas obrad i posiedzeƒ wymienionych w ust´pie 9 mo˝na u˝ywaç równie˝ innych j´zyków.

11. Delegacje u˝ywajàce innych j´zyków zapewniajà

t∏umaczenie symultaniczne na jeden z j´zyków wy-

Poz. 1149

mienionych w ust´pie 9, za pomocà systemu podanego w powy˝szym ust´pie, je˝eli mo˝liwe jest

wprowadzenie w nim niezb´dnych zmian technicznych, bàdê przez indywidualnych t∏umaczy.

12. Koszty zwiàzane ze s∏u˝bà t∏umaczeƒ sà dzielone

mi´dzy kraje cz∏onkowskie pos∏ugujàce si´ tym samym j´zykiem, proporcjonalnie do ich udzia∏u

w wydatkach Zwiàzku. Koszty instalacji i konserwacji urzàdzeƒ technicznych ponosi jednak Zwiàzek.

13. Administracje pocztowe mogà uzgodniç mi´dzy

sobà, jakiego j´zyka b´dà u˝ywaç w korespondencji s∏u˝bowej wymienianej mi´dzy nimi. W razie

braku takiego uzgodnienia u˝ywa si´ j´zyka francuskiego.

Rozdzia∏ II

BIURO MI¢DZYNARODOWE

Artyku∏ 109

Wybór Dyrektora Generalnego i Wicedyrektora

Generalnego Biura Mi´dzynarodowego

1. Dyrektor Generalny i Wicedyrektor Generalny Biura Mi´dzynarodowego sà wybierani przez Kongres

na okres dzielàcy dwa kolejne Kongresy, przy czym

minimalny czas trwania ich mandatu wynosi pi´ç

lat. Mandat ten mo˝e byç wznowiony tylko jeden

raz. O ile Kongres nie postanowi inaczej, dat´ przej´cia funkcji ustala si´ na dzieƒ 1 stycznia roku, który nast´puje po Kongresie.

2. Przynajmniej na siedem miesi´cy przed otwarciem

Kongresu Dyrektor Generalny Biura Mi´dzynarodowego przesy∏a not´ do Rzàdów krajów cz∏onkowskich, zapraszajàc je do przedstawienia ewentualnych kandydatur na stanowisko Dyrektora Generalnego i Wicedyrektora Generalnego oraz powiadamiajàc w tej samej nocie, czy Dyrektor Generalny i Wicedyrektor Generalny pe∏niàcy aktualnie

te funkcje sà zainteresowani ewentualnym wznowieniem ich pierwszego mandatu. Zg∏oszenie kandydatur wraz z ˝yciorysami kandydatów powinno

byç przes∏ane do Biura Mi´dzynarodowego co najmniej na dwa miesiàce przed otwarciem Kongresu.

Kandydaci powinni byç obywatelami tych krajów

cz∏onkowskich, które ich zg∏osi∏y. Biuro Mi´dzynarodowe opracowuje dokumentacj´ w tej sprawie

dla Kongresu. Wybór Dyrektora Generalnego i Wicedyrektora Generalnego nast´puje w g∏osowaniu

tajnym; w pierwszej kolejnoÊci dokonuje si´ wyboru Dyrektora Generalnego.

3. W przypadku wakatu na stanowisku Dyrektora Generalnego, Wicedyrektor Generalny przejmuje

funkcje Dyrektora Generalnego, a˝ do chwili wygaÊni´cia jego mandatu; mo˝e on byç wybrany na to

stanowisko i zostaje przyj´ty z urz´du jako kandydat pod warunkiem, ˝e jego pierwotny mandat Wicedyrektora Generalnego nie by∏ ju˝ raz wznowiony przez poprzedni Kongres i ˝e wyra˝a on zainteresowanie kandydowaniem na stanowisko Dyrektora Generalnego.

4. W przypadku jednoczesnego wakatu Dyrektora Generalnego i Wicedyrektora Generalnego, Rada Administracyjna w oparciu o otrzymane w drodze konkursu kandydatury wybiera Wicedyrektora Generalnego na okres do najbli˝szego Kongresu. Zg∏aszanie

kandydatur reguluje poprzez analogi´ ust´p 2.

5. W przypadku wakatu na stanowisku Wicedyrektora

Generalnego, na wniosek Dyrektora Generalnego,

Rada Administracyjna powierza, na okres do najbli˝szego Kongresu, jednemu z asystentów Dyrektora Generalnego w Biurze Mi´dzynarodowym

funkcj´ Wicedyrektora Generalnego.

Artyku∏ 110

Funkcje Dyrektora Generalnego

1. Dyrektor Generalny organizuje, administruje i kieruje Biurem Mi´dzynarodowym, którego jest prawnym przedstawicielem. Do jego kompetencji nale˝y odpowiednie uszeregowanie stanowisk od G1

do D2 oraz mianowanie i awansowanie pracowników w tych stopniach. Przy nominacji na stopnie

od P1 do D2 powinien on braç pod uwag´ kwalifikacje zawodowe kandydatów polecanych przez administracje pocztowe krajów cz∏onkowskich, których sà obywatelami, uwzgl´dniajàc zasad´ sprawiedliwego podzia∏u geograficznego wed∏ug kontynentów i podzia∏u wed∏ug j´zyków. Stanowiska

asystenta Dyrektora Generalnego powinny w miar´ mo˝liwoÊci byç obsadzane przez kandydatów

z ró˝nych regionów i regionów nieb´dàcych tymi

samymi regionami, z których pochodzi Dyrektor

Generalny i Zast´pca Dyrektora Generalnego,

z uwzgl´dnieniem podstawowej zasady efektywnoÊci Biura Mi´dzynarodowego. Jednak˝e, w przypadku gdy dane stanowisko wymaga specjalnych

kwalifikacji, Dyrektor Generalny mo˝e uwzgl´dniç

zewn´trzne kandydatury. Bierze on równie˝ pod

uwag´, przy mianowaniu nowych pracowników,

fakt, ˝e w zasadzie osoby zajmujàce stanowiska odpowiadajàce stopniom D2, D1 i P5 powinny byç

obywatelami ró˝nych krajów cz∏onkowskich Zwiàzku. Podczas awansowania pracownika Biura Mi´dzynarodowego na stopnie D2, D1 i P5 nie jest wymagane stosowanie si´ do tej zasady. Ponadto zasada sprawiedliwego podzia∏u geograficznego i j´zykowego brana jest pod uwag´ w czasie procesu

rekrutacji dopiero po ocenie kwalifikacji. Dyrektor

Generalny raz w roku informuje Rad´ Administracyjnà o nominacjach i awansach na stopnie od P4

do D2.

2. Do zadaƒ Dyrektora Generalnego nale˝y

Poz. 1149

2.4 przygotowywanie projektu rocznego bud˝etu,

Zwiàzku na jak najni˝szym poziomie, z uwzgl´dnieniem potrzeb Zwiàzku, i przedk∏adanie go w odpowiednim trybie do rozpatrzenia przez Rad´ Administracyjnà; przekazywanie informacji o bud˝ecie krajom cz∏onkowskim po zatwierdzeniu go przez Rad´

Administracyjnà oraz wykonywanie go;

2.5 wykonywanie specjalnych prac wymaganych

przez organy Zwiàzku oraz prac wymaganych od

niego przez Akty;

2.6 podejmowanie inicjatyw majàcych na celu realizacj´ zadaƒ okreÊlonych przez organy Zwiàzku w ramach ustalonej polityki i posiadanych funduszy;

2.7 przedk∏adanie propozycji i wniosków Radzie Administracyjnej lub Radzie Eksploatacji Pocztowej;

2.8 przygotowywanie, dla Rady Eksploatacji Pocztowej, na podstawie jej dyrektyw, projektu Planu

strategicznego, który ma byç przed∏o˝ony Kongresowi, oraz projektu corocznej weryfikacji;

2.9 zapewnianie reprezentacji Zwiàzku;

2.10 dzia∏anie w charakterze poÊrednika mi´dzy

— Âwiatowym Zwiàzkiem Pocztowym a Zwiàzkami Regionalnymi;

— Âwiatowym Zwiàzkiem Pocztowym a Organizacjà Narodów Zjednoczonych;

— Âwiatowym Zwiàzkiem Pocztowym a mi´dzynarodowymi organizacjami, których dzia∏alnoÊç le˝y w sferze zainteresowaƒ Zwiàzku;

— Âwiatowym Zwiàzkiem Pocztowym a mi´dzynarodowymi organizacjami, stowarzyszeniami lub przedsi´biorstwami, z którymi organy

Zwiàzku pragnà si´ skonsultowaç lub w∏àczyç

do swoich prac;

2.11 pe∏nienie funkcji Sekretarza Generalnego organów Zwiàzku i nadzorowanie z tego tytu∏u,

uwzgl´dniajàc specjalne postanowienia niniejszego Regulaminu Generalnego, a w szczególnoÊci

— przygotowanie i organizacj´ prac organów

Zwiàzku;

— opracowanie, sporzàdzanie i dystrybucj´ dokumentów, sprawozdaƒ i protoko∏ów;

— funkcjonowanie sekretariatu w czasie posiedzeƒ organów Zwiàzku;

2.12 branie udzia∏u w posiedzeniach organów Zwiàzku i uczestniczenie w dyskusjach bez prawa g∏osowania, z mo˝liwoÊcià wyznaczania innej reprezentujàcej go osoby.

2.1 wykonywanie funkcji depozytariusza Aktów Zwiàzku i poÊrednika w procedurze przystàpienia i przyj´cia do Zwiàzku, jak i opuszczenia tej organizacji;

Funkcje Wicedyrektora Generalnego

2.2 powiadamianie wszystkich Rzàdów krajów cz∏onkowskich o decyzjach podj´tych przez Kongres;

1. Wicedyrektor Generalny pomaga Dyrektorowi Generalnemu i jest przed nim odpowiedzialny.

2.3 powiadamianie wszystkich administracji pocztowych o regulaminach opracowanych lub zweryfikowanych przez Rad´ Eksploatacji Pocztowej;

2. W przypadku nieobecnoÊci lub niemo˝noÊci pe∏nienia funkcji przez Dyrektora Generalnego, Wicedyrektor Generalny przejmuje jego obowiàzki. To sa-

Artyku∏ 111

mo stosuje si´ w przypadku wakatu na stanowisku

Dyrektora Generalnego, o którym mowa w artykule 109 ust´p 3.

Poz. 1149

pocztowej pomocy technicznej we wszystkich jej formach.

Artyku∏ 116

Artyku∏ 112

Sekretariat organów Zwiàzku

Funkcjonowanie sekretariatu organów Zwiàzku zapewnia Biuro Mi´dzynarodowe w ramach odpowiedzialnoÊci Dyrektora Generalnego. Przesy∏a on wszystkie dokumenty wydane z okazji ka˝dej sesji do administracji pocztowych b´dàcych cz∏onkami danego organu, do administracji pocztowych krajów, które nie b´dàc cz∏onkami danego organu wspó∏pracujà w podj´tych badaniach, do zwiàzków regionalnych oraz innych

administracji pocztowych krajów cz∏onkowskich, które

sobie tego ˝yczà.

Artyku∏ 113

Lista krajów cz∏onkowskich

Biuro Mi´dzynarodowe sporzàdza i uaktualnia list´

krajów cz∏onkowskich Zwiàzku z oznaczeniem ich klasy

sk∏adek, grupy geograficznej i stanowiska wobec Aktów Zwiàzku.

Artyku∏ 114

Informacje. Opinie.

˚àdania interpretacji i zmiany Aktów. Ankiety.

Rola w rozliczeniach finansowych

1. Biuro Mi´dzynarodowe jest zawsze do dyspozycji

Rady Administracyjnej, Rady Eksploatacji Pocztowej i administracji pocztowych w celu dostarczania

im wszelkich niezb´dnych informacji w sprawach

dotyczàcych tej s∏u˝by.

2. Zadaniem Biura jest w szczególnoÊci zbieranie, koordynacja, wydawanie i rozsy∏anie wszelkiego rodzaju

informacji interesujàcych mi´dzynarodowà s∏u˝b´

pocztowà, wydawanie na proÊb´ zainteresowanych

stron opinii w sprawach spornych, post´powanie

w przypadku wniosków o interpretacj´ oraz zmian´

Aktów Zwiàzku oraz, ogólnie rzecz bioràc, prowadzenie badaƒ i wykonywanie prac redakcyjnych i dokumentacyjnych, które wymienione Akty mu powierzajà lub które zostanà mu zlecone w interesie Zwiàzku.

3. Na ˝yczenie administracji pocztowych Biuro przeprowadza równie˝ ankiety w celu poznania opinii

innych administracji pocztowych w okreÊlonej

sprawie. Wynik ankiety nie ma statusu g∏osowania

i nie jest formalnie wià˝àcy.

4. Biuro mo˝e pe∏niç funkcj´ izby rozrachunkowej we

wszelkiego rodzaju rozliczeniach finansowych

zwiàzanych ze s∏u˝bà pocztowà.

Formularze dostarczane przez

Biuro Mi´dzynarodowe

Do obowiàzku Biura Mi´dzynarodowego nale˝y

wydawanie mi´dzynarodowych kuponów na odpowiedê oraz zaopatrywanie w nie, po cenie kosztów w∏asnych, administracji pocztowych, które je zamówià.

Artyku∏ 117

Akty Zwiàzków Regionalnych

i Porozumienia Specjalne

1. Dwa egzemplarze aktów Zwiàzków Regionalnych

i Porozumieƒ Specjalnych, zawartych zgodnie z artyku∏em 8 Konstytucji, powinny byç przekazane do

Biura Mi´dzynarodowego przez biura tych zwiàzków, a w przypadku ich braku — przez jednà z uk∏adajàcych si´ stron.

2. Biuro Mi´dzynarodowe czuwa, aby akty Zwiàzków

Regionalnych i Porozumienia Specjalne nie zawiera∏y warunków mniej korzystnych dla ogó∏u spo∏eczeƒstwa od warunków przewidzianych w Aktach

Zwiàzku oraz informuje administracje pocztowe

o istnieniu takich zwiàzków i porozumieƒ. Sygnalizuje ono Radzie Administracyjnej wszelkie nieprawid∏owoÊci stwierdzone na podstawie stosowania

niniejszego postanowienia.

Artyku∏ 118

Czasopismo Zwiàzku

Biuro Mi´dzynarodowe, w oparciu o materia∏y

przekazane do jego dyspozycji, redaguje czasopismo

w j´zykach: angielskim, arabskim, chiƒskim, francuskim, hiszpaƒskim, niemieckim i rosyjskim.

Artyku∏ 119

Roczne sprawozdanie z dzia∏alnoÊci Zwiàzku

Biuro Mi´dzynarodowe sporzàdza roczne sprawozdanie z dzia∏alnoÊci Zwiàzku, które po zatwierdzeniu

przez Rad´ Administracyjnà przekazywane jest do wiadomoÊci administracjom pocztowym, Zwiàzkom Regionalnym i Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Rozdzia∏ III

TRYB ZG¸ASZANIA I ROZPATRYWANIA WNIOSKÓW

Artyku∏ 120

Artyku∏ 115

Tryb zg∏aszania wniosków na Kongres

Wspó∏praca techniczna

W ramach mi´dzynarodowej wspó∏pracy technicznej Biuro Mi´dzynarodowe ma obowiàzek rozwijania

1. Z zastrze˝eniem wyjàtków przewidzianych w ust´pach 2 i 5 nast´pujàca procedura reguluje zg∏aszanie wszelkich wniosków, które majà byç przedsta-

wione Kongresowi przez administracje pocztowe

krajów cz∏onkowskich

a) przyjmowane sà wnioski, które wp∏ynà do Biura

Mi´dzynarodowego co najmniej na szeÊç miesi´cy przed wyznaczonà datà Kongresu;

b) w okresie szeÊciu miesi´cy poprzedzajàcych dat´ Kongresu nie przyjmuje si´ ˝adnego wniosku

o charakterze redakcyjnym;

c) wnioski merytoryczne, które wp∏ynà do Biura

Mi´dzynarodowego w okresie mi´dzy szóstym

a czwartym miesiàcem przed wyznaczonà datà

Kongresu, przyjmowane sà tylko wówczas, gdy

popierajà je co najmniej dwie administracje

pocztowe;

d) wnioski merytoryczne, które wp∏ynà do Biura

Mi´dzynarodowego w okresie mi´dzy czwartym

a drugim miesiàcem poprzedzajàcym wyznaczonà dat´ Kongresu, sà przyjmowane tylko

wówczas, gdy popiera je co najmniej osiem administracji pocztowych; nades∏ane w póêniejszym terminie wnioski nie sà przyjmowane;

e) oÊwiadczenia popierajàce powinny wp∏ynàç do

Biura Mi´dzynarodowego w tym samym terminie co wnioski, których one dotyczà.

2. Wnioski dotyczàce Konstytucji lub Regulaminu Generalnego powinny wp∏ynàç do Biura Mi´dzynarodowego co najmniej na 6 miesi´cy przed otwarciem Kongresu; wnioski, które wp∏ynà po tym terminie, a jeszcze przed otwarciem Kongresu, mogà

byç uwzgl´dnione jedynie wówczas, gdy Kongres

podejmie stosownà decyzj´ wi´kszoÊcià dwóch

trzecich g∏osów krajów reprezentowanych na Kongresie i je˝eli zachowane zostanà warunki przewidziane w ust´pie 1.

3. Ka˝dy wniosek powinien, jako regu∏a, mieç na uwadze tylko jeden cel i zawieraç jedynie zmiany uzasadnione przez ten cel.

4. Wnioski natury redakcyjnej sà opatrzone przez administracje pocztowe, które je zg∏aszajà, w nag∏ówku uwagà: „Wniosek natury redakcyjnej” i publikowane przez Biuro Mi´dzynarodowe pod kolejnym

numerem, po którym nast´puje litera R. Wnioski

nieopatrzone tà uwagà, a dotyczàce zdaniem Biura

Mi´dzynarodowego jedynie redakcji, sà publikowane z odpowiednià adnotacjà; Biuro Mi´dzynarodowe sporzàdza list´ tych wniosków na potrzeby

Kongresu.

5. Trybu ustalonego w ust´pach 1 i 4 nie stosuje si´

ani do wniosków dotyczàcych Regulaminu wewn´trznego Kongresów, ani do zmian dotyczàcych

wniosków ju˝ zg∏oszonych.

Artyku∏ 121

Tryb zg∏aszania wniosków w okresie mi´dzy dwoma

Kongresami

1. Ka˝dy wniosek dotyczàcy Konwencji lub Porozumieƒ, zg∏oszony przez administracj´ pocztowà

Poz. 1149

w okresie mi´dzy dwoma Kongresami, mo˝e byç

rozpatrywany pod warunkiem uzyskania dla niego

poparcia ze strony co najmniej dwóch innych administracji pocztowych. Wnioski te nie zostanà rozpatrzone, je˝eli Biuro Mi´dzynarodowe nie otrzyma w tym samym czasie niezb´dnych oÊwiadczeƒ

o ich poparciu.

2. Wnioski te przesy∏ane sà innym administracjom

pocztowym za poÊrednictwem Biura Mi´dzynarodowego.

3. Propozycje dotyczàce Regulaminów nie wymagajà

takiego poparcia, ale sà rozwa˝ane przez Rad´ Eksploatacji Pocztowej jedynie wtedy, gdy stwierdzi

ona pilnà potrzeb´ ich rozpatrzenia.

Artyku∏ 122

Rozpatrywanie wniosków w okresie mi´dzy dwoma

Kongresami

1. Ka˝da propozycja dotyczàca Konwencji, Porozumieƒ i ich protoko∏ów koƒcowych podlega nast´pujàcej procedurze post´powania: administracjom

pocztowym krajów cz∏onkowskich pozostawia si´

okres dwóch miesi´cy na rozpatrzenie wniosku podanego do wiadomoÊci okólnikiem Biura Mi´dzynarodowego i ewentualne przes∏anie do Biura Mi´dzynarodowego swoich uwag. Poprawki nie sà

przyjmowane. Biuro Mi´dzynarodowe zbiera odpowiedzi i podaje do wiadomoÊci administracjom

pocztowym z proÊbà o wypowiedzenie si´ za lub

przeciw wnioskowi. Administracje pocztowe, które

nie oddadzà g∏osu w okresie dwóch miesi´cy, uwa˝a si´ za wstrzymujàce si´. Powy˝ej podane terminy liczà si´, poczynajàc od daty okólników Biura

Mi´dzynarodowego.

2. Propozycje zmian w Regulaminach sà rozpatrywane przez Rad´ Eksploatacji Pocztowej.

3. Je˝eli wniosek dotyczy Porozumienia lub jego Protokó∏u Koƒcowego, w post´powaniu podanym

w ust´pie 1 mogà braç udzia∏ jedynie administracje pocztowe krajów cz∏onkowskich, b´dàcych

stronami tego Porozumienia.

Artyku∏ 123

Powiadamianie o decyzjach podj´tych w okresie

mi´dzy dwoma Kongresami

1. Zmiany wprowadzone do Konwencji, Porozumieƒ

i protoko∏ów koƒcowych tych aktów sà zatwierdzane w formie powiadomienia Rzàdów krajów cz∏onkowskich przez Dyrektora Generalnego Biura Mi´dzynarodowego.

2. Zmiany wprowadzone przez Rad´ Eksploatacji

Pocztowej do Regulaminów i ich protoko∏ów koƒcowych sà podawane do wiadomoÊci administracjom pocztowym przez Biuro Mi´dzynarodowe. To

samo dotyczy interpretacji, o której mowa w artykule 64.3.2. Konwencji i w odpowiednich postanowieniach Porozumieƒ.

Artyku∏ 124

WejÊcie w ˝ycie Regulaminów i innych decyzji

podj´tych w okresie mi´dzy dwoma Kongresami

1. Regulaminy wchodzà w ˝ycie z tà samà datà i na ten

sam okres wa˝noÊci co Akty uchwalone przez Kongres.

2. Z zastrze˝eniem ust´pu 1, decyzje o zmianach w Aktach Zwiàzku podj´te w okresie pomi´dzy dwoma

Kongresami wchodzà w ˝ycie po up∏ywie co najmniej trzech miesi´cy od ich og∏oszenia.

Rozdzia∏ IV

FINANSE

Artyku∏ 125

Ustalanie i zarzàdzanie wydatkami Zwiàzku

1. Z zastrze˝eniem ust´pów od 2 do 6, roczne wydatki zwiàzane z dzia∏alnoÊcià organów Zwiàzku nie

mogà przekroczyç kwot ni˝ej podanych na rok 2000

i lata nast´pne

36 680 816 franków szwajcarskich w roku 2000,

37 000 000 franków szwajcarskich w latach

2001—2004.

Podstawowy limit na rok 2004 dotyczy równie˝ nast´pnych lat w przypadku prze∏o˝enia Kongresu,

którego odbycie przewidywane jest w 2004 r.

2. Wydatki zwiàzane ze zwo∏aniem najbli˝szego Kongresu (koszty podró˝y sekretariatu, op∏aty za transport, koszty instalacji sprz´tu do t∏umaczenia symultanicznego, koszty sporzàdzania dokumentów

w czasie trwania Kongresu itp.) nie mogà przekroczyç limitu 2 948 000 franków szwajcarskich.

3. Rada Administracyjna mo˝e przekroczyç limity

ustalone w ust´pach 1 i 2 w celu uwzgl´dnienia

podwy˝ek wynagrodzeƒ, sk∏adek emerytalnych lub

dodatków, ∏àcznie z dodatkami s∏u˝bowymi, zatwierdzonych przez Organizacj´ Narodów Zjednoczonych dla swojego personelu pe∏niàcego obowiàzki w Genewie.

4. Rada Administracyjna upowa˝niona jest równie˝

do corocznego uaktualniania limitów wydatków innych ni˝ wydatki osobowe w zale˝noÊci od wskaênika cen towarów konsumpcyjnych w Szwajcarii.

5. W odst´pstwie od postanowieƒ ust´pu 1 Rada Administracyjna lub — w przypadku nag∏ej koniecznoÊci — Dyrektor Generalny mo˝e zezwoliç na

przekroczenie ustalonych limitów, w zwiàzku z powa˝nymi i nieprzewidzianymi naprawami w budynku Biura Mi´dzynarodowego; kwota przeznaczona na ten cel nie mo˝e jednak przekroczyç

125 000 franków szwajcarskich rocznie.

6. Je˝eli Êrodki przewidziane w ust´pach 1 i 2 oka˝à

si´ niewystarczajàce dla nale˝ytego funkcjonowa-

Poz. 1149

nia Zwiàzku, limity te mogà byç przekroczone wy∏àcznie za zgodà wi´kszoÊci krajów cz∏onkowskich

Zwiàzku. Ka˝da konsultacja powinna zawieraç pe∏ne przedstawienie faktów uzasadniajàcych takie

˝àdanie.

7. Kraje przyst´pujàce do Zwiàzku lub przyj´te w charakterze cz∏onków Zwiàzku, jak równie˝ te, które

wyst´pujà ze Zwiàzku, powinny op∏aciç swoje

sk∏adki za ca∏y rok, w ciàgu którego ich przystàpienie lub wystàpienie wesz∏o w ˝ycie.

8. Kraje cz∏onkowskie p∏acà z góry swoje sk∏adki na

poczet rocznych wydatków Zwiàzku na podstawie

bud˝etu uchwalonego przez Rad´ Administracyjnà. Sk∏adki te muszà byç zap∏acone najpóêniej

pierwszego dnia roku bud˝etowego, do którego

odnosi si´ dany bud˝et. Po przekroczeniu tego terminu nale˝ne sumy podlegajà oprocentowaniu na

rzecz Zwiàzku w stosunku 3 procent rocznie za

okres pierwszych szeÊciu miesi´cy i 6 procent rocznie, liczàc od siódmego miesiàca.

9. Je˝eli zaleg∏oÊci obowiàzkowych sk∏adek, bez odsetek, jakie kraj cz∏onkowski winien jest Zwiàzkowi,

sà równe kwocie sk∏adek tego kraju cz∏onkowskiego za dwa poprzednie lata bud˝etowe lub jà przekraczajà, taki kraj cz∏onkowski mo˝e nieodwo∏alnie

scedowaç, w ca∏oÊci lub w cz´Êci, na rzecz Zwiàzku

kwoty Êrodków nale˝nych od innych krajów cz∏onkowskich, zgodnie z zasadami ustalonymi przez

Rad´ Administracyjnà. Warunki takiego scedowania nale˝nych Êrodków zostanà ustalone na podstawie porozumienia zawartego pomi´dzy danym

krajem cz∏onkowskim, jego d∏u˝nikami/wierzycielami oraz Zwiàzkiem.

10. Kraj cz∏onkowski który, z powodów prawnych lub

innych, nie mo˝e przeprowadziç tego rodzaju cesji,

podejmie dzia∏ania majàce na celu opracowanie

harmonogramu sp∏at swoich zaleg∏oÊci.

11. Poza wyjàtkowymi okolicznoÊciami sp∏ata zaleg∏oÊci

obowiàzkowych sk∏adek nale˝nych na rzecz Zwiàzku

nie mo˝e wykraczaç poza okres dziesi´ciu lat.

12. W wyjàtkowych okolicznoÊciach Rada Administracyjna mo˝e zwolniç kraj cz∏onkowski z ca∏oÊci lub

cz´Êci nale˝nych do zap∏aty odsetek, je˝eli kraj

ten dokona∏ sp∏aty pe∏nej kwoty kapita∏u zad∏u˝enia.

13. Kraj cz∏onkowski mo˝e byç równie˝ zwolniony,

w ramach harmonogramu sp∏at zaleg∏ych rachunków zatwierdzonego przez Rad´ Administracyjnà,

z ca∏oÊci lub z cz´Êci naros∏ych odsetek lub odsetek, które b´dà przyrasta∏y; takie zwolnienie jest

jednak uwarunkowane ca∏kowità i terminowà realizacjà harmonogramu sp∏at w uzgodnionym okresie, nie d∏u˝szym ni˝ dziesi´ç lat.

14. W celu z∏agodzenia trudnoÊci finansowych Zwiàzku tworzy si´ Fundusz Rezerwowy, którego wysokoÊç ustala Rada Administracyjna. Fundusz ten zasilany jest w pierwszym rz´dzie poprzez wp∏aty

nadwy˝ek bud˝etowych. Mo˝e on równie˝ s∏u˝yç

do zrównowa˝enia bud˝etu lub zmniejszenia sk∏adek krajów cz∏onkowskich.

15. W przypadku przejÊciowych trudnoÊci finansowych, Rzàd Konfederacji Szwajcarskiej wp∏aca niezb´dne krótkoterminowe zaliczki na warunkach

ustalonych w drodze obopólnego porozumienia.

Rzàd ten nieodp∏atnie nadzoruje rachunkowoÊç

i rozliczenia Biura Mi´dzynarodowego, w granicach przyznanych Êrodków, których wysokoÊç

ustala Kongres.

Artyku∏ 126

Automatyczne sankcje

1. Ka˝dy kraj cz∏onkowski, który nie mo˝e wykonaç cesji, o której mowa w ust´pie 9 artyku∏u 125 i który

nie zgadza si´ na realizacj´ harmonogramu sp∏at

zaproponowanego przez Mi´dzynarodowe Biuro

zgodnie z artyku∏em 125 ust´p 10 lub który nie post´puje w sposób zgodny z takim harmonogramem, automatycznie traci prawo do g∏osowania

na Kongresie i na posiedzeniach Rady Administracyjnej i Rady Eksploatacji Pocztowej i nie b´dzie ju˝

kwalifikowa∏ si´ do cz∏onkostwa w tych dwóch Radach.

2. Automatyczne sankcje zostajà, jako sprawa oczywista, zniesione z natychmiastowym skutkiem, bezzw∏ocznie po uiszczeniu przez dany kraj jego zaleg∏oÊci obowiàzkowych sk∏adek nale˝nych na rzecz

Zwiàzku, zarówno kwoty kapita∏u, jak i odsetek lub

po wyra˝eniu zgody na realizacj´ harmonogramu

sp∏at zaleg∏oÊci.

Artyku∏ 127

Klasy sk∏adek

1. Kraje cz∏onkowskie uczestniczà w pokrywaniu wydatków Zwiàzku wed∏ug klasy sk∏adek, do której

nale˝à. Klasy te sà nast´pujàce

klasa 50 jednostek,

klasa 40 jednostek,

klasa 35 jednostek,

klasa 25 jednostek,

klasa 20 jednostek,

klasa 15 jednostek,

Poz. 1149

2. Niezale˝nie od klas sk∏adek, wymienionych w ust´pie 1, ka˝dy kraj cz∏onkowski mo˝e wybraç liczb´

jednostek wy˝szà ni˝ 50.

3. Kraje cz∏onkowskie zostajà zakwalifikowane do

jednej z wy˝ej wymienionych klas sk∏adek w chwili ich przyj´cia lub przystàpienia do Zwiàzku wed∏ug procedury okreÊlonej w artykule 21 ust´p 4

Konstytucji.

4. Kraje cz∏onkowskie mogà zmieniaç w przysz∏oÊci

klas´ sk∏adek, pod warunkiem powiadomienia

o zmianie Biura Mi´dzynarodowego przynajmniej

na dwa miesiàce przed otwarciem Kongresu. Powiadomienie to, przedstawione do oceny Kongresu, nabiera mocy prawnej od daty wejÊcia w ˝ycie

postanowieƒ finansowych przyj´tych przez Kongres. Kraje cz∏onkowskie, które nie poinformowa∏y

w wymaganym czasie o swoim zamiarze zmiany

klasy sk∏adki, pozostajà w klasie, do której nale˝a∏y

dotychczas.

5. Kraje cz∏onkowskie nie mogà ˝àdaç obni˝enia klasy

sk∏adek ka˝dorazowo wi´cej ni˝ o jednà klas´.

6. Jednak˝e w przypadku zaistnienia nadzwyczajnych

okolicznoÊci, takich jak kl´ski ˝ywio∏owe wymagajàce programów mi´dzynarodowej pomocy, Rada

Administracyjna mo˝e wyraziç zgod´ na tymczasowe obni˝enie klasy sk∏adek, raz pomi´dzy dwoma

Kongresami, na ˝yczenie danego kraju cz∏onkowskiego, je˝eli dany cz∏onek przedstawi dowody, ˝e

nie jest ju˝ w stanie utrzymaç sk∏adki w uprzednio

wybranej klasie. W tych samych okolicznoÊciach

Rada Administracyjna mo˝e równie˝ wyraziç zgod´ na tymczasowe obni˝enie dla krajów nienale˝àcych do grupy najs∏abiej rozwini´tych krajów znajdujàcych si´ w klasie z 1 jednostkà, umieszczajàc je

w klasie z 0,5 jednostki.

7. Rada Administracyjna mo˝e wyraziç zgod´ na

tymczasowe obni˝enie klasy sk∏adki w zwiàzku

z zastosowaniem ust´pu 6 maksymalnie na okres

dwóch lat lub do nast´pnego Kongresu, którykolwiek z tych terminów przypada wczeÊniej. Po wygaÊni´ciu okreÊlonego okresu dany kraj automatycznie powraca do swojej pierwotnej klasy sk∏adek.

8. W odst´pstwie od postanowieƒ zawartych w ust´pach 4 i 5 podwy˝szenie klasy sk∏adek nie podlega

˝adnym ograniczeniom.

klasa 10 jednostek,

Artyku∏ 128

klasa 5 jednostek,

Regulowanie nale˝noÊci za materia∏y dostarczane

przez Biuro Mi´dzynarodowe

klasa 3 jednostek,

klasa 1 jednostki,

klasa 0,5 jednostki, zarezerwowana dla krajów najs∏abiej rozwini´tych wymienionych przez Organizacj´ Narodów Zjednoczonych i dla innych krajów

wskazanych przez Rad´ Administracyjnà.

P∏atnoÊci za dostarczone materia∏y, które Biuro

Mi´dzynarodowe przesy∏a odp∏atnie administracjom

pocztowym, muszà byç uiszczone w jak najkrótszym

terminie i nie póêniej ni˝ w ciàgu 6 miesi´cy, liczàc od

pierwszego dnia miesiàca nast´pujàcego po miesiàcu,

w którym Biuro przes∏a∏o rachunek. Po up∏ywie tego

Rozdzia∏ VI

terminu nale˝ne kwoty podlegajà oprocentowaniu na

rzecz Zwiàzku w stosunku 5 procent rocznie, liczàc od

dnia up∏yni´cia terminu.

POSTANOWIENIA KO¡COWE

Rozdzia∏ V

Artyku∏ 130

ARBITRA˚

Warunki zatwierdzania wniosków dotyczàcych

Regulaminu Generalnego

Artyku∏ 129

Post´powanie arbitra˝owe

1. W razie sporu, który ma byç rozstrzygni´ty w drodze orzeczenia arbitra˝owego, ka˝da z administracji pocztowych uczestniczàcych w sporze jako strona wybiera jednà administracj´ pocztowà kraju

cz∏onkowskiego niezaanga˝owanego w sporze

w sposób bezpoÊredni. Je˝eli kilka administracji

pocztowych wyst´puje wspólnie, dla celów niniejszego postanowienia traktuje si´ je jako jednà administracj´.

2. W razie gdy jedna z administracji pocztowych

uczestniczàcych w post´powaniu w terminie szeÊciu miesi´cy nie nada dalszego biegu wnioskowi

o wszcz´cie post´powania arbitra˝owego, Biuro

Mi´dzynarodowe, jeÊli otrzyma odpowiednià proÊb´, wzywa uchylajàcà si´ administracj´ pocztowà

do wyznaczenia arbitra lub samo wyznacza arbitra

z urz´du.

3. Strony post´powania mogà porozumieç si´ odnoÊnie do wyznaczenia tylko jednego arbitra, którym

mo˝e byç Biuro Mi´dzynarodowe.

4. Decyzja arbitrów zapada wi´kszoÊcià g∏osów.

5. W przypadku równej liczby g∏osów arbitrzy wybierajà w celu rozstrzygni´cia ró˝nicy zdaƒ innà administracj´ pocztowà, równie˝ niezaanga˝owanà w sporze. W razie braku zgody co do wyboru, odpowiednia administracja pocztowa zostaje wyznaczona

przez Biuro Mi´dzynarodowe spoÊród administracji

pocztowych nieproponowanych przez arbitrów.

6. Je˝eli spór dotyczy jednego z Porozumieƒ, arbitrzy

mogà byç wyznaczeni wy∏àcznie spoÊród administracji pocztowych b´dàcych stronà tego Porozumienia.

Wnioski przedstawione Kongresowi, dotyczàce niniejszego Regulaminu Generalnego, wchodzà w ˝ycie

po zatwierdzeniu ich przez wi´kszoÊç krajów cz∏onkowskich reprezentowanych na Kongresie. W czasie g∏osowania powinno byç obecnych co najmniej dwie trzecie

krajów cz∏onkowskich Zwiàzku.

Artyku∏ 131

Wnioski dotyczàce porozumieƒ z Organizacjà

Narodów Zjednoczonych

Warunki zatwierdzania, o których mowa w artykule 130, stosuje si´ w równym stopniu do wniosków

majàcych na celu wprowadzenie zmian do porozumieƒ

zawartych mi´dzy Âwiatowym Zwiàzkiem Pocztowym

a Organizacjà Narodów Zjednoczonych, o ile porozumienia te nie przewidujà warunków zmiany zawartych

w nich postanowieƒ.

Artyku∏ 132

WejÊcie w ˝ycie i okres wa˝noÊci

Regulaminu Generalnego

Niniejszy Regulamin Generalny wejdzie w ˝ycie

dnia 1 stycznia 2001 r. i pozostanie w mocy a˝ do wejÊcia w ˝ycie Aktów nast´pnego Kongresu.

W dowód czego Pe∏nomocnicy Rzàdów Krajów

cz∏onkowskich podpisali niniejszy Regulamin Generalny w jednym egzemplarzu, który zostanie zdeponowany u Dyrektora Generalnego Biura Mi´dzynarodowego. Kopia tego dokumentu zostanie dor´czona ka˝dej

Stronie przez Rzàd Kraju, w którym odbywa si´ Kongres.

Sporzàdzono w Pekinie dnia 15 wrzeÊnia 1999 r.

Przek∏ad

ÂWIATOWA KONWENCJA POCZTOWA

Spis treÊci

CZ¢Âå PIERWSZA

Wspólne zasady stosowane w mi´dzynarodowej s∏u˝bie pocztowej

Rozdzia∏ jedyny. Postanowienia ogólne

Art.

1. Powszechna us∏uga pocztowa

2. WolnoÊç tranzytu

3. Przynale˝noÊç przesy∏ek pocztowych

4. Wprowadzenie nowej us∏ugi

5. Jednostka monetarna

6. Znaczki pocztowe

7. Op∏aty

8. Zwolnienie od op∏at pocztowych

9. Bezpieczeƒstwo pocztowe

CZ¢Âå DRUGA

Zasady stosowane wobec przesy∏ek listowych i paczek pocztowych

Rozdzia∏ 1. Postanowienia dotyczàce us∏ug

10. Us∏ugi podstawowe

11. Op∏aty pocztowe i dop∏aty lotnicze

12. Op∏aty specjalne

13. Przesy∏ki polecone

14. Przesy∏ki z poÊwiadczonym dor´czeniem

15. Przesy∏ki z podanà wartoÊcià

16. Przesy∏ki za pobraniem

17. Przesy∏ki ekspresowe

18. Potwierdzenie odbioru

19. Dor´czanie do ràk w∏asnych

20. Przesy∏ki wolne przy dor´czaniu od op∏at i nale˝noÊci

21. Us∏uga mi´dzynarodowej korespondencji handlowej z odpowiedzià

22. Mi´dzynarodowe kupony na odpowiedê

23. Paczki ∏amliwe. Paczki utrudniajàce manipulacje

24. Us∏uga ∏adunku zbiorowego „Consignment”

25. Przesy∏ki nieprzyjmowane. Zakazane

26. Substancje promieniotwórcze

27. Dosy∏anie

28. Przesy∏ki niedor´czalne

29. Wycofanie z obiegu pocztowego. Zmiana lub korekta adresu na ˝àdanie nadawcy

30. Reklamacje

31. Kontrola celna

32. Op∏ata za odpraw´ celnà

33. Op∏aty celne i inne nale˝noÊci

Rozdzia∏ 2. OdpowiedzialnoÊç

34. OdpowiedzialnoÊç administracji pocztowych. Odszkodowania

35. Nieponoszenie odpowiedzialnoÊci przez administracje pocztowe

36. OdpowiedzialnoÊç nadawcy

37. Wyp∏ata odszkodowania

38. Ewentualne odzyskanie odszkodowania od nadawcy lub adresata

39. Wymiana przesy∏ek

40. Wymiana odsy∏ek zamkni´tych z jednostkami wojskowymi

41. OkreÊlenie odpowiedzialnoÊci mi´dzy administracjami pocztowymi

Rozdzia∏ 3. Postanowienia szczególne dotyczàce przesy∏ek listowych

42. Cele (zadania) w zakresie jakoÊci us∏ug

43. Nadawanie przesy∏ek listowych za granicà

44. Dopuszczone substancje biologiczne

45. Poczta elektroniczna

46. Op∏aty tranzytowe

47. Op∏aty koƒcowe (koszty koƒcowe). Postanowienia ogólne

48. Op∏aty koƒcowe (koszty koƒcowe). Postanowienia stosowane przy wymianie poczty mi´dzy krajami uprzemys∏owionymi

49. Op∏aty koƒcowe (koszty koƒcowe). Postanowienia stosowane wobec strumieni poczty pochodzàcych z krajów rozwijajàcych si´ przeznaczonych do krajów uprzemys∏owionych

50. Op∏aty koƒcowe (koszty koƒcowe). Postanowienia stosowane wobec strumieni poczty pochodzàcych z krajów uprzemys∏owionych przeznaczonych do krajów rozwijajàcych si´

51. Op∏aty koƒcowe (koszty koƒcowe). Postanowienia stosowane przy wymianie poczty mi´dzy krajami rozwijajàcymi si´

52. Zwolnienie od op∏at tranzytowych i op∏at koƒcowych (kosztów koƒcowych)

53. Op∏aty za przewóz lotniczy

54. Stawka podstawowa i obliczanie op∏at za przewóz lotniczy

Rozdzia∏ 4. Postanowienia szczególne dotyczàce paczek pocztowych

55. Cele (zadania) w zakresie jakoÊci us∏ug

56. Koƒcowy udzia∏ làdowy

57. Tranzytowy udzia∏ làdowy

58. Udzia∏ morski

59. Op∏aty za przewóz lotniczy

60. Zwolnienie od udzia∏ów

Rozdzia∏ 5. Us∏uga EMS

61. Us∏uga EMS

CZ¢Âå TRZECIA

Postanowienia przejÊciowe i koƒcowe

62. Obowiàzek zapewnienia us∏ugi paczek pocztowych

63. Zobowiàzania dotyczàce Êrodków karnych

64. Tryb zatwierdzania propozycji dotyczàcych Konwencji i Regulaminów

65. WejÊcie w ˝ycie i okres obowiàzywania Konwencji

PROTOKÓ¸ KO¡COWY ÂWIATOWEJ KONWENCJI POCZTOWEJ

Art.

I. Przynale˝noÊç przesy∏ek pocztowych

II. Op∏aty

III. Wyjàtki od zwolnienia od op∏at pocztowych druków dla ociemnia∏ych (cekogramów)

IV. Us∏ugi podstawowe

V. Pakieciki

VI. Druki. Maksymalna masa

VII. Âwiadczenie us∏ugi paczek pocztowych

VIII. Paczki. Maksymalna masa

IX. Maksymalne limity dla przesy∏ek z podanà wartoÊcià

X. Potwierdzenie odbioru

XI. Us∏uga mi´dzynarodowej korespondencji handlowej z odpowiedzià

XII. Zakazy (poczta listowa)

XIII. Zakazy (paczki pocztowe)

XIV. Przedmioty podlegajàce op∏atom celnym

XV. Wycofanie z obiegu pocztowego. Zmiana lub korekta adresu

XVI. Reklamacje

XVII. Op∏ata za przedstawienie do kontroli celnej

XVIII. OdpowiedzialnoÊç administracji pocztowych

XIX. Odszkodowanie

XX. Wyjàtki od zasady odpowiedzialnoÊci

XXI. Nieponoszenie odpowiedzialnoÊci przez administracje pocztowe

XXII. Wyp∏ata odszkodowania

XXIII. Nadawanie za granicà przesy∏ek listowych

XXIV. Op∏aty koƒcowe (koszty koƒcowe)

XXV. Op∏aty za przewóz lotniczy na liniach wewn´trznych

XXVI. Wyjàtkowe koƒcowe udzia∏y làdowe

XXVII. Taryfy specjalne

ÂWIATOWA KONWENCJA POCZTOWA

Ni˝ej podpisani pe∏nomocnicy Rzàdów krajów cz∏onkowskich Zwiàzku, zgodnie z artyku∏em 22 ust´p 3 Konstytucji Âwiatowego Zwiàzku Pocztowego, sporzàdzonej w Wiedniu dnia 10 lipca 1964 r., przyj´li w niniejszej

Konwencji, za wspólnà zgodà i z zastrze˝eniem artyku∏u 25 ust´p 4 wymienionej Konstytucji, wspólne zasady

stosowane w mi´dzynarodowej s∏u˝bie pocztowej.

CZ¢Âå PIERWSZA

Wspólne zasady stosowane

w mi´dzynarodowej s∏u˝bie pocztowej

Rozdzia∏ jedyny

Postanowienia ogólne

Artyku∏ 1

Powszechna us∏uga pocztowa

1. W celu utrzymania idei jednolitego terytorium

pocztowego Zwiàzku kraje cz∏onkowskie zapewnià,

aby wszyscy u˝ytkownicy/klienci korzystali z prawa

do powszechnej us∏ugi pocztowej, która odpowiada ofercie podstawowych us∏ug pocztowych

o okreÊlonej jakoÊci, dostarczanych w sposób sta∏y w ka˝dym punkcie ich terytorium, po przyst´pnych cenach.

2. W tym celu kraje cz∏onkowskie ustanawiajà, w ramach swojego krajowego ustawodawstwa pocztowego lub za pomocà innych przyj´tych Êrodków,

zakres oferowanych us∏ug pocztowych i wymagania dotyczàce jakoÊci oraz przyst´pnych cen, bioràc pod uwag´ zarówno potrzeby ludnoÊci, jak

i swoje uwarunkowania krajowe.

3. Kraje cz∏onkowskie zapewnià, aby oferowane us∏ugi pocztowe i normy jakoÊciowe by∏y przestrzegane przez operatorów odpowiedzialnych za dostarczanie powszechnej us∏ugi pocztowej.

Artyku∏ 2

WolnoÊç tranzytu

1. Zasada wolnoÊci wyra˝ona jest w artykule 1 Konstytucji. Zobowiàzuje ona ka˝dà administracj´

pocztowà do kierowania zawsze najszybszymi po∏àczeniami i najbezpieczniejszymi sposobami, które wykorzystuje dla swych w∏asnych przesy∏ek, odsy∏ek zamkni´tych oraz przesy∏ek listowych w tranzycie otwartym, dostarczanych jej przez innà administracj´ pocztowà.

2. Kraje cz∏onkowskie, które nie uczestniczà w wymianie listów zawierajàcych ∏atwo psujàce si´ substancje biologiczne lub substancje promieniotwórcze, mogà nie przyjmowaç tych przesy∏ek w tranzycie otwartym kierowanych przez ich terytorium. To

samo dotyczy przesy∏ek listowych innych ni˝ listy,

kartki pocztowe i druki dla ociemnia∏ych (cekogramy), je˝eli nie odpowiadajà one przepisom prawnym regulujàcym warunki ich publikacji lub ich

obiegu w kraju, przez który sà przewo˝one.

3. WolnoÊç tranzytu paczek pocztowych przeznaczonych do przewozu drogami làdowymi i morskimi

ograniczona jest do obszaru krajów uczestniczàcych w tej us∏udze.

4. WolnoÊç tranzytu paczek lotniczych jest zagwarantowana na ca∏ym obszarze Zwiàzku. Jednak˝e kraje cz∏onkowskie, które nie uczestniczà w us∏udze

paczek pocztowych, nie mogà byç zobowiàzane do

zapewnienia kierowania paczek lotniczych drogà

làdowo-morskà.

5. W przypadku gdy kraj cz∏onkowski nie przestrzega

postanowieƒ dotyczàcych wolnoÊci tranzytu, inne

kraje cz∏onkowskie majà prawo wstrzymaç ruch

pocztowy z tym krajem.

Artyku∏ 31

Przynale˝noÊç przesy∏ek pocztowych

1. Ka˝da przesy∏ka pocztowa jest w∏asnoÊcià nadawcy do chwili wydania jej osobie uprawnionej, z wyjàtkiem przypadku, gdy przesy∏ka zosta∏a zaj´ta na

mocy ustawodawstwa kraju przeznaczenia.

Artyku∏ 4

Wprowadzenie nowej us∏ugi

1. Po porozumieniu si´ mi´dzy sobà administracje

pocztowe mogà wprowadziç nowà us∏ug´, nieprzewidzianà wyraênie w Aktach Zwiàzku. Op∏aty za nowà us∏ug´ ustala ka˝da zainteresowana administracja, bioràc pod uwag´ koszty eksploatacyjne us∏ugi.

Artyku∏ 5

Jednostka monetarna

1. Jednostkà monetarnà przewidzianà w artykule 7

Konstytucji oraz stosowanà w Konwencji i innych

Aktach Zwiàzku jest „Specjalne prawo ciàgnienia”

SDR (DTS).

Artyku∏ 6

Znaczki pocztowe

1. Znaczki pocztowe, potwierdzajàce op∏acenie przesy∏ek zgodnie z Aktami Zwiàzku, emitujà wy∏àcznie

administracje pocztowe. Znaki op∏aty pocztowej,

odciski maszyn do frankowania i nadruki wykonywane za pomocà prasy drukarskiej albo innych sposobów drukowania lub stemplowania zgodne z postanowieniami Regulaminu poczty listowej mo˝na

stosowaç tylko za zgodà administracji pocztowej.

——————

1 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. I.

2. Tematy i motywy znaczków pocztowych powinny

byç zgodne z duchem preambu∏y Konstytucji Âwiatowego Zwiàzku Pocztowego oraz decyzji podj´tych przez organy Zwiàzku.

Artyku∏ 71

Op∏aty

1. Op∏aty odnoszàce si´ do ró˝nych pocztowych us∏ug

mi´dzynarodowych i specjalnych ustalajà administracje pocztowe, zgodnie z zasadami wymienionymi w Konwencji i w Regulaminach. Op∏aty powinny byç w zasadzie powiàzane z kosztami Êwiadczenia tych us∏ug.

2. Stosowane op∏aty, ∏àcznie z podanymi w Aktach

op∏atami wskaênikowymi, powinny byç co najmniej równe op∏atom pobieranym w obrocie krajowym za przesy∏ki o tej samej charakterystyce (rodzaj, iloÊç, termin opracowania itp.).

Poz. 1149

wo-morskà lub te˝ drogà làdowo-morskà, ale

przewo˝one drogà lotniczà (S.A.L.), sà zwolnione

od wszelkich op∏at pocztowych.

2. 2 Przesy∏ki listowe majàce zwiàzek ze s∏u˝bà pocztowà sà zwolnione od wszelkich op∏at pocztowych, z wyjàtkiem dop∏at lotniczych, je˝eli sà one

2. 2. 1 wymieniane mi´dzy organami Âwiatowego

Zwiàzku Pocztowego i organami Zwiàzków Regionalnych (po francusku: „Unions restreintes”, po angielsku: „Restricted Unions”);

2. 2. 2 wymieniane mi´dzy organami tych Zwiàzków;

2. 2. 3 wysy∏ane przez powy˝sze organy do administracji pocztowych lub ich urz´dów.

2. 3 Paczki majàce zwiàzek ze s∏u˝bà pocztowà sà

zwolnione od wszelkich op∏at pocztowych, je˝eli

sà one wymieniane mi´dzy

2. 3. 1 administracjami pocztowymi;

3. Administracje pocztowe sà upowa˝nione do przekraczania górnej granicy wszelkich op∏at wymienionych w Aktach, tak˝e tych, które nie sà podane

jako wskaênikowe

3. 1 jeÊli op∏aty pobierane w obrocie krajowym za takie same us∏ugi sà od nich wy˝sze;

3. 2 jeÊli jest to niezb´dne dla pokrycia kosztów eksploatacji ich us∏ug lub wynika z innej uzasadnionej przyczyny.

4. Powy˝ej minimalnego poziomu op∏at okreÊlonego

w ust´pie 2, administracje pocztowe mogà, na

podstawie ich wewn´trznego ustawodawstwa,

ustalaç obni˝one op∏aty za przesy∏ki listowe nadawane w ich krajach. Mogà one, w szczególnoÊci,

przyznawaç preferencyjne op∏aty klientom nadajàcym du˝e iloÊci przesy∏ek.

5. Niedozwolone jest pobieranie jakichkolwiek innych op∏at pocztowych od klientów poza op∏atami

przewidzianymi w Aktach.

6. Z wyjàtkiem przypadków przewidzianych w Aktach, ka˝da administracja pocztowa zatrzymuje

op∏aty przez siebie pobrane.

Artyku∏ 82

Zwolnienie od op∏at pocztowych

1. Zasada

1. 1 Przypadki zwolnienia od op∏at pocztowych sà wyraênie przewidziane w Konwencji.

2. Przesy∏ki s∏u˝bowe

2. 1 Przesy∏ki listowe majàce zwiàzek ze s∏u˝bà pocztowà wysy∏ane przez administracje pocztowe lub

ich urz´dy albo drogà lotniczà, albo drogà làdo——————

1 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. II.

2 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. III.

2. 3. 2 administracjami pocztowymi i Biurem Mi´dzynarodowym;

2. 3. 3 urz´dami pocztowymi krajów cz∏onkowskich;

2. 3. 4 urz´dami pocztowymi i administracjami pocztowymi.

2. 4 Paczki lotnicze, z wyjàtkiem tych, które wysy∏ane

sà przez Biuro Mi´dzynarodowe, zwolnione sà

z dop∏at lotniczych.

3. Jeƒcy wojenni i internowane osoby cywilne

3. 1 Przesy∏ki listowe, paczki pocztowe i przesy∏ki dotyczàce pocztowych us∏ug finansowych, wysy∏ane do jeƒców wojennych lub przez nich nadawane bàdê bezpoÊrednio, bàdê za poÊrednictwem

biur okreÊlonych w Regulaminie poczty listowej,

sà zwolnione od wszelkich op∏at pocztowych,

z wyjàtkiem dop∏at lotniczych. Osoby uczestniczàce w wojnie, przyj´te lub internowane w kraju

neutralnym, sà zrównane z jeƒcami wojennymi

w Êcis∏ym tego s∏owa znaczeniu w zakresie stosowania powy˝szych postanowieƒ.

3. 2 Postanowienia ust´pu 3 punkt 1 majà zastosowanie równie˝ do przesy∏ek listowych, paczek pocztowych i przesy∏ek dotyczàcych pocztowych us∏ug

finansowych, pochodzàcych z innych krajów, skierowanych do internowanych osób cywilnych wymienionych w Konwencji Genewskiej o ochronie

osób cywilnych w czasie dzia∏aƒ wojennych z dnia

12 sierpnia 1949 r. lub te˝ wysy∏anych przez nie

bàdê bezpoÊrednio, bàdê za poÊrednictwem biur

okreÊlonych w Regulaminie poczty listowej.

3. 3 Biura okreÊlone w Regulaminie poczty listowej korzystajà równie˝, w odniesieniu do osób wymienionych w ust´pie 3 punkt 1 i w ust´pie 3 punkt 2,

ze zwolnieƒ od op∏at pocztowych za przesy∏ki listowe, paczki pocztowe i przesy∏ki dotyczàce pocztowych us∏ug finansowych, które wysy∏ajà lub otrzymujà bàdê bezpoÊrednio, bàdê jako poÊrednik.

3. 4 Paczki zwolnione od op∏at pocztowych przyjmuje

si´ o masie do 5 kilogramów. Limit masy podwy˝sza si´ do 10 kilogramów dla przesy∏ek, których

zawartoÊç jest niepodzielna, oraz dla przesy∏ek

zaadresowanych do obozu lub obozowych m´˝ów zaufania („hommes de confiance”) w celu

rozdzielenia ich pomi´dzy jeƒców.

4. Druki dla ociemnia∏ych (cekogramy)

4. 1 Druki dla ociemnia∏ych (cekogramy) sà zwolnione

z wszelkich op∏at pocztowych, z wyjàtkiem dop∏at

lotniczych.

Artyku∏ 9

Bezpieczeƒstwo pocztowe

1. Administracje pocztowe przyjmujà i wykorzystujà

strategi´ dzia∏ania w zakresie bezpieczeƒstwa, na

wszystkich poziomach eksploatacji pocztowej,

w celu utrzymania i zwi´kszenia zaufania klientów

wobec us∏ug pocztowych oraz w celu doprowadzenia w ten sposób do uzyskania przewagi konkurencyjnej na rynku.

2. Strategia ta powinna dà˝yç do

2. 1 poprawy jakoÊci us∏ug w ca∏oÊci;

2. 2 uczynienia pracowników bardziej Êwiadomymi

znaczenia bezpieczeƒstwa;

2. 3 stworzenia lub wzmocnienia s∏u˝b bezpieczeƒstwa;

2. 4 zapewnienia rozpowszechniania, we w∏aÊciwym

czasie, informacji dotyczàcych eksploatacji, bezpieczeƒstwa i prowadzonych w tej dziedzinie dochodzeƒ;

2. 5 poparcia propozycji dla ustawodawców przepisów, regulaminów i w∏aÊciwych dzia∏aƒ przygotowywanych z myÊlà o poprawie jakoÊci i wzmocnieniu bezpieczeƒstwa us∏ug pocztowych na

Êwiecie.

CZ¢Âå DRUGA

Zasady stosowane wobec przesy∏ek listowych

i paczek pocztowych

Rozdzia∏ 1

Postanowienia dotyczàce us∏ug

Artyku∏ 101

Us∏ugi podstawowe

1. Administracje pocztowe zapewniajà przyjmowanie,

opracowanie, przewóz i dor´czanie przesy∏ek listowych. Dostarczajà tak˝e takie same Êwiadczenia

dla paczek pocztowych bàdê zgodnie z postanowie——————

1 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. IV, V, VI, VII i VIII.

Poz. 1149

niami Konwencji, bàdê, w przypadku paczek wychodzàcych i po zawarciu dwustronnego porozumienia, wykorzystujàc ka˝dy inny sposób korzystniejszy dla ich klientów.

2. Przesy∏ki listowe sà klasyfikowane wed∏ug jednego

z ni˝ej wymienionych dwóch systemów. Ka˝da administracja pocztowa ma swobod´ wyboru systemu, stosowanego w ruchu wychodzàcym z kraju.

3. Pierwszy system oparty jest na pr´dkoÊci opracowania przesy∏ek. Z tego wzgl´du dzieli si´ je na

3. 1 przesy∏ki priorytetowe: przesy∏ki przewo˝one najszybszà drogà (lotniczà lub làdowo-morskà)

z priorytetem; limity masy: w zasadzie 2 kilogramy, ale 5 kilogramów w obrocie mi´dzy administracjami przyjmujàcymi od swych klientów przesy∏ki tego rodzaju, 5 kilogramów dla przesy∏ek zawierajàcych ksià˝ki i broszury (us∏uga fakultatywna), 7 kilogramów dla druków dla ociemnia∏ych

(cekogramów);

3. 2 przesy∏ki niepriorytetowe: przesy∏ki, dla których

nadawca wybra∏ ni˝szà op∏at´ powodujàcà d∏u˝szy termin dor´czenia; limity masy takie same jak

w ust´pie 3 punkt 1.

4. Drugi system oparty jest na zawartoÊci przesy∏ek.

Z tego wzgl´du dzieli si´ je na

4. 1 listy i kartki pocztowe, nazywane wspólnie „LC”;

limit masy: 2 kilogramy, ale 5 kilogramów w obrocie mi´dzy administracjami przyjmujàcymi od

swych klientów przesy∏ki tego rodzaju;

4. 2 druki, druki dla ociemnia∏ych (cekogramy) i pakieciki, nazywane wspólnie „AO”; limity masy: 2 kilogramy dla pakiecików, ale 5 kilogramów w obrocie mi´dzy administracjami przyjmujàcymi od

swych klientów przesy∏ki tego rodzaju, 5 kilogramów dla druków, 7 kilogramów dla druków dla

ociemnia∏ych (cekogramów).

5. Worki specjalne zawierajàce druki (dzienniki, czasopisma, ksià˝ki i inne) dla tego samego adresata

pod tym samym adresem sà w obu systemach nazywane „workami M” (po francusku „sacs M”, po

angielsku „M bags”); limit masy: 30 kilogramów.

6. Wymiana paczek, których masa jednostkowa przekracza 20 kilogramów, jest fakultatywna, z maksimum masy jednostkowej nieprzekraczajàcym

50 kilogramów.

7. W zasadzie paczki dor´cza si´ adresatom w jak najkrótszym terminie i zgodnie z postanowieniami

obowiàzujàcymi w kraju przeznaczenia. Je˝eli nie

dor´cza si´ paczek do miejsca zamieszkania (siedziby), adresaci powinni byç niezw∏ocznie powiadomieni o ich nadejÊciu, chyba ˝e jest to niemo˝liwe.

8. Ka˝dy kraj, którego administracja nie zajmuje si´

przewozem paczek, ma prawo zleciç wykonanie

postanowieƒ Konwencji przedsi´biorstwom przewozowym. JednoczeÊnie mo˝e on ograniczyç t´

us∏ug´ do paczek pochodzàcych lub przeznaczo-

nych do miejscowoÊci obs∏ugiwanych przez te

przedsi´biorstwa. Administracja pocztowa pozostaje odpowiedzialna za wykonanie Konwencji

i Regulaminu dotyczàcego paczek pocztowych.

Poz. 1149

8. Zni˝ki op∏at udzielane zgodnie z ust´pem 6 mo˝na

stosowaç tak˝e dla przesy∏ek przewo˝onych drogà

lotniczà, ale nie przyznaje si´ ˝adnej zni˝ki dla tej

cz´Êci op∏aty, która jest przeznaczona na pokrycie

kosztów takiego przewozu.

Artyku∏ 11

Artyku∏ 12

Op∏aty pocztowe i dop∏aty lotnicze

Op∏aty specjalne

1. Administracja kraju nadania ustala op∏aty pocztowe za przewóz przesy∏ek listowych na ca∏ym obszarze Zwiàzku. Op∏aty pocztowe obejmujà dor´czenie przesy∏ek do miejsca zamieszkania (siedziby)

adresatów, je˝eli w kraju przeznaczenia dla tego rodzaju przesy∏ek zorganizowana jest s∏u˝ba dor´czeƒ.

1. Nie mo˝na pobieraç od adresata ˝adnej op∏aty za

dor´czenie pakiecików o masie mniejszej ni˝

500 gramów. JeÊli za pakieciki o masie powy˝ej

500 gramów pobiera si´ op∏at´ za dor´czenie w obrocie krajowym, mo˝na pobieraç takà samà op∏at´

za pakieciki nades∏ane z zagranicy.

2. Op∏aty stosowane do listowych przesy∏ek priorytetowych uwzgl´dniajà ewentualne dodatkowe koszty szybkiego przewozu.

2. Administracje pocztowe sà upowa˝nione do pobierania takich samych op∏at jak w obrocie krajowym

w ni˝ej wymienionych przypadkach.

3. Administracje, które stosujà system oparty na zawartoÊci przesy∏ek listowych, sà uprawnione do

2. 1 Op∏ata za nadanie przesy∏ki listowej w ostatniej

chwili przed najpóêniejszà godzinà, pobierana od

nadawcy.

3. 1 pobierania dop∏at za listowe przesy∏ki lotnicze;

3. 2 pobierania za przesy∏ki làdowo-morskie przewo˝one drogà lotniczà ze zmniejszonym priorytetem

„S.A.L.” dop∏at ni˝szych od dop∏at pobieranych

za przesy∏ki lotnicze;

3. 3 ustalania op∏at z∏o˝onych dla przesy∏ek lotniczych

i przesy∏ek S.A.L., bioràc pod uwag´ koszt Êwiadczonych przez siebie us∏ug pocztowych i koszty

przewozu lotniczego.

4. Administracje ustalajà dop∏aty lotnicze, które majà

byç pobrane za paczki lotnicze.

5. Dop∏aty lotnicze powinny pozostawaç w zwiàzku

z kosztami przewozu lotniczego i powinny byç jednolite dla co najmniej ca∏ego terytorium ka˝dego

kraju przeznaczenia, bez wzgl´du na wykorzystywanà drog´ kierowania; przy obliczaniu dop∏aty za

listowà przesy∏k´ lotniczà administracje sà upowa˝nione do uwzgl´dnienia masy ewentualnie za∏àczonych formularzy przeznaczonych do u˝ytku

publicznego.

6. Administracja kraju nadania mo˝e, w odniesieniu

do przesy∏ek listowych zawierajàcych

6. 1 gazety i czasopisma publikowane w swoim kraju,

udzieliç zni˝ki nie wi´kszej w zasadzie ni˝ 50%

op∏at taryfowych stosowanych dla danego rodzaju przesy∏ek;

6. 2 ksià˝ki i broszury, partytury muzyczne i mapy

geograficzne niezawierajàce ˝adnego og∏oszenia

lub innej reklamy poza znajdujàcymi si´ na ok∏adce lub obwolucie tych przesy∏ek, udzieliç zni˝ki takiej samej jak w ust´pie 6 punkt 1.

7. Administracja kraju nadania mo˝e zastosowaç wobec przesy∏ek niestandardowych op∏aty inne ni˝

op∏aty za okreÊlone w Regulaminie poczty listowej

przesy∏ki standardowe.

2. 2 Op∏ata za nadanie przesy∏ki poza normalnymi godzinami otwarcia okienek, pobierana od nadawcy.

2. 3 Op∏ata za zabranie przesy∏ki z siedziby nadawcy,

pobierana od nadawcy.

2. 4 Op∏ata za wydanie przesy∏ki listowej poza normalnymi godzinami otwarcia okienek, pobierana

od adresata.

2. 5 Op∏ata za wydanie przesy∏ki adresowanej „poste

restante”, pobierana od adresata; w przypadku

zwrotu paczki do nadawcy lub jej dosy∏ania, ˝àdana kwota nie mo˝e przekroczyç wysokoÊci ustalonej w Regulaminie dotyczàcym paczek pocztowych.

2. 6 Op∏ata za sk∏adowanie ka˝dej przesy∏ki listowej

o masie powy˝ej 500 gramów i ka˝dej paczki, której adresat nie podjà∏ w przepisowych terminach.

Op∏ata ta nie dotyczy druków dla ociemnia∏ych

(cekogramów). Dla paczek op∏at´ t´ pobiera administracja dor´czajàca na rzecz administracji,

w s∏u˝bach których paczka by∏a przechowywana

ponad dopuszczone terminy; w przypadku zwrotu paczki do nadawcy lub jej dosy∏ania, ˝àdana

kwota nie mo˝e przekroczyç wysokoÊci ustalonej

w Regulaminie dotyczàcym paczek pocztowych.

3. Je˝eli paczk´ dor´cza si´ normalnie do miejsca zamieszkania (siedziby) adresata, ˝adna op∏ata za dor´czenie nie mo˝e byç pobrana od tego ostatniego.

JeÊli dor´czenie do miejsca zamieszkania (siedziby) adresata nie jest normalnie zapewniane, zawiadomienie o nadejÊciu powinno byç dostarczone

bezp∏atnie. W tym przypadku, je˝eli dor´czenie do

miejsca zamieszkania (siedziby) adresata jest oferowane jako fakultatywne w odpowiedzi na zawiadomienie o nadejÊciu, op∏ata za dor´czenie mo˝e

byç pobrana od adresata. Op∏ata ta powinna byç

taka sama, jakà stosuje si´ w obrocie krajowym.

4. Administracje pocztowe gotowe do ponoszenia ryzyka zwiàzanego z dzia∏aniem si∏y wy˝szej sà upowa˝nione do pobierania op∏aty za ryzyko dzia∏ania

si∏y wy˝szej, której maksymalna wysokoÊç ustalona jest w Regulaminach.

Artyku∏ 13

Przesy∏ki polecone

1. Przesy∏ki listowe mogà byç przesy∏ane jako polecone.

Poz. 1149

przesy∏ki poleconej lub paczki wa˝àcej 1 kilogram.

O maksymalnej kwocie wyra˝onej w SDR (DTS) powiadamia si´ kraje cz∏onkowskie Zwiàzku.

3. Op∏at´ za przesy∏ki z podanà wartoÊcià nale˝y uiÊciç

z góry. Sk∏ada si´ ona

3. 1 dla przesy∏ek listowych, z op∏aty podstawowej,

z op∏aty sta∏ej za polecenie przewidzianej w artykule 13 ust´p 2 oraz z op∏aty ubezpieczeniowej;

2. Op∏at´ za przesy∏ki polecone nale˝y uiÊciç z góry.

Sk∏ada si´ ona z op∏aty zasadniczej za przesy∏k´

oraz z op∏aty sta∏ej za polecenie, której maksymalna wysokoÊç ustalona jest w Regulaminie poczty listowej.

3. 2 dla paczek, z op∏aty zasadniczej, z pobieranej fakultatywnie op∏aty za wys∏anie i ze zwyk∏ej op∏aty

ubezpieczeniowej; dop∏aty lotnicze i op∏aty za

us∏ugi specjalne dodaje si´ ewentualnie do op∏aty zasadniczej; op∏ata za wys∏anie nie powinna

przekroczyç op∏aty za polecenie przesy∏ek listowych.

3. W przypadku koniecznoÊci zastosowania nadzwyczajnych Êrodków bezpieczeƒstwa, administracje

pocztowe mogà pobieraç od nadawców lub od adresatów, oprócz op∏aty, o której mowa w ust´pie 2,

op∏aty specjalne przewidziane w ich przepisach

krajowych.

4. Zamiast op∏aty sta∏ej za polecenie administracje

pocztowe mogà pobieraç odpowiednià op∏at´ stosowanà w ich obrocie krajowym lub, wyjàtkowo,

op∏at´ nieprzekraczajàcà wysokoÊci ustalonej

w Regulaminie poczty listowej.

Artyku∏ 14

5. Maksymalna kwota op∏aty ubezpieczeniowej ustalona jest w Regulaminach.

Przesy∏ki z poÊwiadczonym dor´czeniem

1. Przesy∏ki listowe mogà byç wysy∏ane jako przesy∏ki z poÊwiadczonym dor´czeniem w obrocie mi´dzy administracjami, które podejmujà si´ Êwiadczenia tej us∏ugi.

2. Op∏at´ za przesy∏ki z poÊwiadczonym dor´czeniem nale˝y uiÊciç z góry. Sk∏ada si´ ona z op∏aty

zasadniczej oraz z op∏aty za poÊwiadczone dor´czenie, ustalanej przez administracj´ kraju nadania. Op∏ata ta powinna byç ni˝sza od op∏aty za polecenie.

Artyku∏ 151

Przesy∏ki z podanà wartoÊcià

1. Przesy∏ki priorytetowe i niepriorytetowe oraz listy

zawierajàce papiery wartoÊciowe, dokumenty lub

przedmioty wartoÊciowe, jak równie˝ paczki mogà

byç wymieniane z ubezpieczeniem zawartoÊci na

kwot´ wartoÊci zadeklarowanà przez nadawc´.

Wymiana ta jest ograniczona do administracji

pocztowych, które wyrazi∏y zgod´ na przyjmowanie takich przesy∏ek bàdê we wzajemnym obrocie,

bàdê tylko w jednym kierunku.

2. Kwota deklarowanej wartoÊci jest w zasadzie nieograniczona. Ka˝da administracja mo˝e w swoim

zakresie ograniczyç deklarowanà wartoÊç do kwoty, która nie mo˝e byç ni˝sza od kwoty ustalonej

w Regulaminach. Jednak˝e limit deklarowanej

wartoÊci przyj´ty w obrocie krajowym stosuje si´

tylko wtedy, gdy jest on równy lub wy˝szy od wysokoÊci odszkodowania ustalonego za zagini´cie

——————

1 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. IX.

5. 1 Dla przesy∏ek listowych op∏at´ t´ pobiera si´ bez

wzgl´du na kraj przeznaczenia, nawet w krajach,

które przyjmujà na siebie ryzyko zwiàzane z dzia∏aniem si∏y wy˝szej.

5. 2 Dla paczek ewentualna op∏ata za ryzyko dzia∏ania

si∏y wy˝szej b´dzie ustalona w taki sposób, ˝e

ogólna suma z∏o˝ona z tej op∏aty i zwyk∏ej op∏aty

za ubezpieczenie nie przekroczy maksymalnej

kwoty op∏aty ubezpieczenia.

6. W przypadku koniecznoÊci zastosowania nadzwyczajnych Êrodków bezpieczeƒstwa, administracje

mogà pobieraç od nadawców lub adresatów,

oprócz op∏at, o których mowa w ust´pach 3, 4 i 5,

op∏aty specjalne przewidziane w ich przepisach

krajowych.

7. Administracje pocztowe majà prawo Êwiadczyç

swym klientom us∏ug´ przesy∏ek z podanà wartoÊcià odpowiadajàcà specyfikacjom innym ni˝ te

okreÊlone w niniejszym artykule.

Artyku∏ 16

Przesy∏ki za pobraniem

1. Niektóre przesy∏ki listowe i paczki mogà byç wysy∏ane za pobraniem. Wymiana przesy∏ek za pobraniem wymaga uprzedniej zgody administracji kraju nadania i przeznaczenia.

Artyku∏ 17

Przesy∏ki ekspresowe

1. Na ˝yczenie nadawców i z przeznaczeniem do krajów, których administracje podejmujà si´ Êwiadczenia tej us∏ugi, przesy∏ki sà dor´czane do miejsca za-

mieszkania (siedziby) przez specjalnego pos∏aƒca

mo˝liwie jak najszybciej po ich nadejÊciu do urz´du

dor´czajàcego. Ka˝da administracja ma prawo

ograniczyç t´ us∏ug´ do przesy∏ek priorytetowych,

do przesy∏ek lotniczych lub — gdy chodzi o jedynà

wykorzystywanà drog´ przewozu mi´dzy dwoma

administracjami — do làdowo-morskich przesy∏ek LC.

2. Administracje, które dzielà przesy∏ki listowe na ró˝ne strumienie, po nadejÊciu przesy∏ek ekspresowych do urz´du wymiany powinny je w∏àczyç do

najszybszego strumienia przesy∏ek krajowych,

a nast´pnie opracowaç te przesy∏ki w najszybszy

mo˝liwy sposób.

3. Przesy∏ki ekspresowe, oprócz zasadniczej op∏aty

pocztowej, podlegajà tak˝e op∏acie nie mniejszej ni˝

op∏ata uiszczana za zwyk∏à przesy∏k´ priorytetowà/niepriorytetowà, zale˝nie od okolicznoÊci lub nie

mniejszej ni˝ op∏ata jednolita za list zwyk∏y i nie

wi´kszej od kwoty ustalonej w Regulaminach. Op∏at´ t´ nale˝y uiÊciç z góry w pe∏nej wysokoÊci. Dla paczek jest ona nale˝na nawet wtedy, gdy nie mo˝e

byç dor´czona przez specjalnego pos∏aƒca sama

paczka, a jedynie zawiadomienie o jej nadejÊciu.

4. Je˝eli dor´czanie ekspresem zwiàzane jest ze szczególnymi utrudnieniami, op∏ata uzupe∏niajàca mo˝e

byç pobrana zgodnie z postanowieniami dotyczàcymi przesy∏ek tego samego rodzaju w obrocie krajowym. Dla paczek ta uzupe∏niajàca op∏ata jest wymagana nawet wtedy, gdy paczk´ zwraca si´ do

nadawcy lub gdy jest ona dosy∏ana; w tych przypadkach ˝àdana kwota nie mo˝e jednak przekroczyç wysokoÊci ustalonej w Regulaminie dotyczàcym paczek pocztowych.

5. Je˝eli przepisy administracji kraju przeznaczenia na

to pozwalajà, adresaci mogà ˝àdaç w urz´dzie dor´czajàcym dostarczenia ekspresem przeznaczonych dla nich przesy∏ek niezw∏ocznie po ich nadejÊciu. W tym przypadku administracja kraju przeznaczenia jest upowa˝niona do pobierania,

w chwili dor´czenia, op∏aty stosowanej w jej obrocie krajowym.

Artyku∏ 181

Potwierdzenie odbioru

1. Nadawca przesy∏ki poleconej, przesy∏ki z poÊwiadczonym dor´czeniem, paczki lub przesy∏ki z podanà wartoÊcià mo˝e za˝àdaç potwierdzenia odbioru

w momencie nadania, uiszczajàc op∏at´, której

maksymalna wysokoÊç ustalona jest w Regulaminach. Potwierdzenie odbioru zwraca si´ nadawcy

najszybszà drogà (lotniczà lub làdowo-morskà).

Poz. 1149

Artyku∏ 19

Dor´czanie do ràk w∏asnych

1. Na ˝yczenie nadawcy w obrocie mi´dzy administracjami pocztowymi, które wyrazi∏y na to zgod´,

przesy∏ki polecone, przesy∏ki z poÊwiadczonym dor´czeniem i przesy∏ki z podanà wartoÊcià sà dor´czane do ràk w∏asnych adresata. Administracje

mogà uzgodniç, ˝e us∏uga ta jest Êwiadczona tylko

wtedy, gdy przesy∏kom takim towarzyszy potwierdzenie odbioru. We wszystkich przypadkach,

nadawca uiszcza op∏at´ za dor´czenie do ràk w∏asnych, której maksymalnà wysokoÊç ustala si´

w Regulaminie poczty listowej.

Artyku∏ 20

Przesy∏ki wolne przy dor´czaniu od op∏at i nale˝noÊci

1. W obrocie mi´dzy administracjami pocztowymi,

które wyrazi∏y na to zgod´, nadawcy mogà na podstawie oÊwiadczenia z∏o˝onego w urz´dzie nadania przyjàç na siebie uiszczenie ca∏oÊci op∏at i nale˝noÊci, którymi przesy∏ki listowe i paczki pocztowe sà obcià˝one przy dor´czeniu. Dopóki przesy∏ka listowa nie zosta∏a wydana adresatowi, nadawca mo˝e po nadaniu ˝àdaç, aby przesy∏k´ wydano

bez pobierania op∏at i nale˝noÊci.

2. Nadawca powinien zobowiàzaç si´ do uiszczenia

kwot, których mo˝e za˝àdaç urzàd przeznaczenia.

W danym przypadku powinien on wp∏aciç odpowiednià zaliczk´.

3. Administracja kraju nadania pobiera od nadawcy

op∏at´, której maksymalna wysokoÊç okreÊlona

jest w Regulaminach i którà zatrzymuje jako zap∏at´ za us∏ugi Êwiadczone w kraju nadania.

4. W przypadku ˝àdania zg∏oszonego po nadaniu

przesy∏ki listowej, administracja kraju nadania pobiera ponadto op∏at´ dodatkowà, której maksymalna wysokoÊç ustalona jest w Regulaminie.

5. Administracja kraju przeznaczenia jest upowa˝niona

do pobierania op∏aty prowizyjnej, której maksymalna wysokoÊç ustalona jest w Regulaminach. Op∏ata

ta jest niezale˝na od op∏aty za przedstawienie przesy∏ki do kontroli celnej. Pobiera si´ jà od nadawcy na

rzecz administracji kraju przeznaczenia.

6. Ka˝da administracja pocztowa ma prawo ograniczyç us∏ug´ przesy∏ek wolnych od op∏at i nale˝noÊci do przesy∏ek poleconych i przesy∏ek listowych

z podanà wartoÊcià.

Artyku∏ 212

Us∏uga mi´dzynarodowej korespondencji handlowej

z odpowiedzià

2. Jednak˝e dla paczek administracje mogà ograniczyç t´ us∏ug´ do paczek z podanà wartoÊcià, jeÊli

ograniczenie takie przewidziane jest w ich obrocie

krajowym.

1. Administracje pocztowe mogà uzgodniç mi´dzy sobà, ˝e b´dà uczestniczyç w Êwiadczeniu fakultatywnej us∏ugi mi´dzynarodowej korespondencji han-

——————

1 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. X.

——————

2 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. XI.

dlowej z odpowiedzià (skrót po francusku: „CCRI”;

skrót po angielsku: „IBRS”). Jednak˝e wszystkie

administracje sà zobowiàzane zapewniç us∏ug´

zwrotu przesy∏ek CCRI (IBRS).

Artyku∏ 22

Mi´dzynarodowe kupony na odpowiedê

1. Administracje pocztowe mogà dokonywaç sprzeda˝y mi´dzynarodowych kuponów na odpowiedê

emitowanych przez Biuro Mi´dzynarodowe oraz

ograniczyç ich sprzeda˝ zgodnie z ich przepisami

krajowymi.

2. WartoÊç kuponu na odpowiedê ustalona jest w Regulaminie poczty listowej. Cena sprzeda˝y ustalona przez zainteresowane administracje pocztowe

nie mo˝e byç ni˝sza od tej wartoÊci.

3. Kupony na odpowiedê sà wymienialne we wszystkich krajach cz∏onkowskich na znaczki pocztowe,

a jeÊli przepisy wewn´trzne kraju wymieniajàcego

tego nie zabraniajà, równie˝ na ca∏ostki pocztowe

lub inne znaki lub odciski Êwiadczàce o uiszczeniu

op∏aty pocztowej, o wartoÊci stanowiàcej minimalnà op∏at´ jednej zwyk∏ej listowej przesy∏ki priorytetowej lub jednego zwyk∏ego listu lotniczego, wysy∏anych za granic´.

4. Administracja pocztowa kraju cz∏onkowskiego ma

ponadto prawo wymagaç, aby przedk∏adano jednoczeÊnie kupony na odpowiedê i przesy∏ki op∏acane w wyniku wymiany tych kuponów.

Artyku∏ 23

Paczki ∏amliwe. Paczki utrudniajàce manipulacje

Poz. 1149

Artyku∏ 24

Us∏uga ∏adunku zbiorowego „Consignment”

1. Administracje pocztowe mogà uzgodniç mi´dzy sobà uczestniczenie w fakultatywnej us∏udze ∏adunku

zbiorowego, nazwanej „Consignment”, dotyczàcej

przesy∏ek grupowych przeznaczonych za granic´

pochodzàcych od jednego nadawcy.

2. W miar´ mo˝liwoÊci us∏ug´ t´ identyfikuje si´ przez

logo okreÊlone w Regulaminie dotyczàcym paczek

pocztowych.

3. Szczegó∏y dotyczàce tej us∏ugi ustalane sà dwustronnie mi´dzy administracjà kraju nadania i kraju przeznaczenia na podstawie postanowieƒ okreÊlonych przez Rad´ Eksploatacji Pocztowej (Rad´

do spraw Operacji Pocztowych).

Artyku∏ 251

Przesy∏ki nieprzyjmowane. Zakazane

1. Nie przyjmuje si´ przesy∏ek, które nie spe∏niajà warunków okreÊlonych w Konwencji i w Regulaminach.

2. Poza wyjàtkami ustalonymi w Regulaminach, we

wszystkich rodzajach przesy∏ek zakazane jest wysy∏anie ni˝ej wymienionych przedmiotów

2.1 narkotyków i substancji psychotropowych;

2. 2 materia∏ów wybuchowych, ∏atwo palnych lub innych materia∏ów niebezpiecznych, jak równie˝

substancji promieniotwórczych

2. 2. 1 nie podlegajà jednak temu zakazowi

1. Ka˝dà paczk´, zawierajàcà przedmioty ∏atwo t∏ukàce si´ i z którà nale˝y obchodziç si´ ze szczególnà

ostro˝noÊcià, nazywa si´ „paczkà ∏amliwà”.

2. 2. 1. 1 wymienione w artykule 44 substancje biologiczne wysy∏ane w przesy∏kach listowych;

2. „Paczkà utrudniajàcà manipulacje” nazywa si´ ka˝dà paczk´

2. 2. 1. 2 wymienione w artykule 26 substancje promieniotwórcze wysy∏ane w przesy∏kach listowych i w paczkach pocztowych;

2. 1 której wymiary przekraczajà limity ustalone w Regulaminie dotyczàcym paczek pocztowych lub te,

które administracje mogà okreÊliç mi´dzy sobà;

2. 3 przedmiotów nieprzyzwoitych lub niemoralnych;

2. 2 która ze wzgl´du na swój kszta∏t lub struktur´ nie

poddaje si´ ∏atwo za∏adunkowi z innymi paczkami lub która wymaga specjalnych Êrodków

ostro˝noÊci.

3. Paczki ∏amliwe i paczki utrudniajàce manipulacje

podlegajà dodatkowej op∏acie, której maksymalna wysokoÊç ustalona jest w Regulaminie dotyczàcym paczek pocztowych. Je˝eli paczka jest

∏amliwa i utrudniajàca manipulacje, dodatkowà

op∏at´ pobiera si´ tylko jeden raz. Jednak˝e dop∏aty lotnicze za takie paczki nie podlegajà ˝adnej

podwy˝ce.

4. Wymiana paczek ∏amliwych i paczek utrudniajàcych

manipulacje ograniczona jest do obrotu mi´dzy administracjami, które przyjmujà takie przesy∏ki.

2. 4 ˝ywych zwierzàt, poza wyjàtkami przewidzianymi

w ust´pie 3;

2. 5 przedmiotów, których przywóz i obrót jest zabroniony w kraju przeznaczenia;

2. 6 przedmiotów, które ze wzgl´du na ich w∏aÊciwoÊci lub opakowanie mogà stanowiç niebezpieczeƒstwo dla pracowników, brudziç lub uszkadzaç inne przesy∏ki albo urzàdzenia pocztowe;

2. 7 dokumentów majàcych charakter korespondencji

bie˝àcej i osobistej wymienianych mi´dzy osobami innymi ni˝ nadawca i adresat lub osoby zamieszkujàce z nimi.

——————

1 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. XII, XIII i XIV.

3. Przyjmuje si´ jednak

3. 1 w przesy∏kach listowych innych ni˝ przesy∏ki z podanà wartoÊcià

3. 1. 1 pszczo∏y, pijawki i kokony jedwabników;

3. 1. 2 paso˝yty i niszczyciele szkodliwych owadów,

przeznaczone do zwalczania tych owadów,

a wymieniane mi´dzy urz´dowo uznanymi instytucjami;

3. 2 w paczkach — ˝ywe zwierz´ta, których przewóz

pocztà jest dozwolony przez przepisy pocztowe

zainteresowanych krajów.

4. W paczkach pocztowych zabronione jest umieszczanie ni˝ej wymienionych przedmiotów

4. 1 dokumentów majàcych charakter korespondencji

bie˝àcej i osobistej wymienianych mi´dzy

nadawcà i adresatem lub osobami zamieszkujàcymi z nimi;

4. 2 wszelkiej korespondencji wymienianej mi´dzy

osobami innymi ni˝ nadawca i adresat lub osoby

zamieszkujàce z nimi.

5. Zabrania si´ umieszczania monet, banknotów, waluty lub jakichkolwiek walorów p∏atnych na okaziciela, czeków podró˝nych, platyny, z∏ota lub srebra,

przetworzonych lub nie, kamieni szlachetnych,

klejnotów i innych przedmiotów wartoÊciowych

Poz. 1149

Artyku∏ 26

Substancje promieniotwórcze

1. Przyjmowanie substancji promieniotwórczych przygotowanych i opakowanych zgodnie z w∏aÊciwymi

postanowieniami Regulaminów ograniczone jest

do relacji mi´dzy administracjami pocztowymi, które wyrazi∏y na to zgod´ bàdê we wzajemnym obrocie, bàdê tylko w jednym kierunku.

2. JeÊli substancje promieniotwórcze wysy∏ane sà

w przesy∏kach listowych, podlegajà one op∏acie za

przesy∏ki priorytetowe lub op∏acie za listy oraz za

polecenie.

3. Substancje promieniotwórcze umieszczone w przesy∏kach listowych lub w paczkach pocztowych powinny byç kierowane najszybszà drogà, zazwyczaj

lotniczà, pod warunkiem uiszczenia odpowiednich

dop∏at lotniczych.

4. Substancje promieniotwórcze mogà byç nadawane

tylko przez nale˝ycie upowa˝nionych nadawców.

Artyku∏ 27

Dosy∏anie

1. W przypadku zmiany adresu adresata, przesy∏ki sà

mu niezw∏ocznie dosy∏ane na warunkach okreÊlonych w Regulaminach.

5. 1 w przesy∏kach listowych bez podanej wartoÊci;

jednak˝e, jeÊli przepisy kraju nadania i kraju przeznaczenia na to pozwalajà, to takie przedmioty

mogà byç przesy∏ane w zamkni´tej kopercie jako

przesy∏ki polecone;

2. Jednak nie dosy∏a si´ przesy∏ek, jeÊli

5. 2. w paczkach bez podanej wartoÊci wymienianych

mi´dzy dwoma krajami, które przyjmujà deklaracj´ wartoÊci; ponadto, ka˝da administracja ma

prawo zakazaç umieszczania z∏ota w sztabkach

w przesy∏kach z lub bez podanej wartoÊci, pochodzàcych z jej terytorium lub przeznaczonych na

jej terytorium albo przesy∏anych w tranzycie

przez jej terytorium; mo˝e ona ograniczyç rzeczywistà wartoÊç takich przesy∏ek.

2. 2 jeÊli oprócz adresu adresata znajduje si´ uwaga

„lub wspó∏mieszkaniec” (po francusku: „ou ∫

l’occupant des lieux”, po angielsku: „or occupant”).

6. Druki i druki dla ociemnia∏ych (cekogramy)

4. Poza wyjàtkami okreÊlonymi w Regulaminie nie pobiera si´ op∏aty dodatkowej za przesy∏ki listowe dosy∏ane z kraju do kraju. Jednak˝e administracje,

które pobierajà op∏at´ za dosy∏anie przesy∏ek

w swoim obrocie krajowym, sà upowa˝nione do

pobierania takiej samej op∏aty za mi´dzynarodowe

przesy∏ki listowe dosy∏ane w ich w∏asnej s∏u˝bie.

6. 1 nie mogà posiadaç ˝adnej adnotacji ani zawieraç

jakiegokolwiek dokumentu majàcego charakter

bie˝àcej i osobistej korespondencji;

6. 2 nie mogà zawieraç ˝adnego znaczka pocztowego,

˝adnej formy op∏aty pocztowej, skasowanych lub

nie, ani ˝adnego papieru wartoÊciowego.

7. Regulaminy okreÊlajà sposób post´powania

z przesy∏kami przyj´tymi niezgodnie z przepisami.

Jednak˝e przesy∏ek zawierajàcych przedmioty

wymienione w ust´pie 2 punkt 1, w ust´pie 2

punkt 2 i w ust´pie 2 punkt 3 w ˝adnym przypadku nie wysy∏a si´ do miejsca przeznaczenia, nie

dor´cza si´ adresatom ani nie zwraca si´ do miejsca nadania.

2. 1 nadawca zabroni∏ ich dosy∏ania poprzez umieszczenie adnotacji wyra˝onej w j´zyku znanym

w kraju przeznaczenia;

3. Administracje pocztowe, które pobierajà op∏at´ za

˝àdanie dos∏ania w swoim obrocie krajowym, sà

upowa˝nione do pobierania takiej samej op∏aty

w obrocie mi´dzynarodowym.

Artyku∏ 28

Przesy∏ki niedor´czalne

1. Administracje pocztowe zapewniajà zwrot przesy∏ek, które nie mog∏y zostaç dor´czone adresatom

z jakiegokolwiek powodu.

2. Termin przechowywania przesy∏ek jest ustalony

w Regulaminach.

3. Ka˝da paczka, która nie mo˝e byç dor´czona adresatowi lub która zatrzymana jest z urz´du, traktowana jest zgodnie ze wskazówkami podanymi

przez nadawc´ w granicach ustalonych przez Regulamin dotyczàcy paczek pocztowych.

4. Je˝eli nadawca zrzek∏ si´ paczki, która nie mog∏a zostaç dor´czona adresatowi, administracja kraju

przeznaczenia post´puje z takà paczkà zgodnie z jej

w∏asnym ustawodawstwem. Ani nadawca, ani inne administracje pocztowe nie sà zobowiàzane pokrywaç op∏at pocztowych, op∏at celnych lub innych, którymi mog∏aby byç obcià˝ona paczka.

5. Przedmioty stanowiàce zawartoÊç paczki, co do których istnieje obawa ich szybkiego zepsucia lub zgnicia, mogà byç sprzedane natychmiast, bez uprzedniego powiadamiania i bez dope∏niania formalnoÊci

sàdowych. Sprzeda˝ ma miejsce na rzecz osoby

uprawnionej, nawet w drodze do miejsca przeznaczenia lub w drodze powrotnej. JeÊli sprzeda˝ jest niemo˝liwa, niszczy si´ zepsute lub zgni∏e przedmioty.

6. Poza wyjàtkami przewidzianymi w Regulaminie nie

pobiera si´ ˝adnej dodatkowej op∏aty za niedor´czalne przesy∏ki listowe zwracane do kraju nadania. Jednak˝e administracje, które pobierajà op∏at´ za zwrot w obrocie krajowym, majà prawo pobieraç takà samà op∏at´ za zwracane im przesy∏ki

mi´dzynarodowe.

7. Pomimo postanowieƒ przedstawionych w ust´pie 6, gdy administracja otrzymuje, do zwrotu do

nadawcy, przesy∏ki nadane za granicà przez klientów zamieszkujàcych na jej terytorium, upowa˝niona jest do pobierania od nadawcy lub nadawców

op∏aty za opracowanie przesy∏ki nieprzekraczajàcej

op∏aty pocztowej, jaka zosta∏aby pobrana, gdyby

przesy∏ka zosta∏a nadana w danej administracji.

Poz. 1149

4. Nadawca paczki mo˝e za˝àdaç jej zwrotu lub zmiany jej adresu. Powinien on zagwarantowaç uregulowanie sum przypadajàcych do zap∏aty za ka˝de

nowe przes∏anie.

5. Jednak˝e administracje majà prawo nie przyjmowaç ˝àdaƒ wymienionych w ust´pie 4, je˝eli nie akceptujà ich w swoim obrocie krajowym.

Artyku∏ 302

Reklamacje

1. Reklamacje sà przyjmowane w okresie szeÊciu

miesi´cy, liczàc od dnia nast´pnego po dniu nadania przesy∏ki.

2. Ka˝da administracja pocztowa jest zobowiàzana

przyjàç reklamacje dotyczàce ka˝dej przesy∏ki nadanej w s∏u˝bie innej administracji.

3. Paczki zwyk∏e i paczki z podanà wartoÊcià powinny

stanowiç przedmiot oddzielnych reklamacji.

4. Opracowanie reklamacji jest bezp∏atne. Jednak˝e,

jeÊli ˝àda si´ wykorzystania us∏ugi EMS, to koszty

dodatkowe pokrywa w zasadzie osoba zg∏aszajàca

reklamacj´.

Artyku∏ 313

Kontrola celna

1. Administracja pocztowa kraju nadania i przeznaczenia sà upowa˝nione do przedstawiania przesy∏ek do

kontroli celnej, zgodnie z przepisami tych krajów.

7. 1 Dla celów postanowieƒ przedstawionych w ust´pie 7 przez nadawc´ lub nadawców rozumie si´

osoby lub jednostki, których nazwisko (nazwa)

znajduje si´ w adresie lub w adresach zwrotnych.

2. Przesy∏ki podlegajàce kontroli celnej mogà byç obcià˝one, na rzecz poczty, op∏atà za przedstawienie

do kontroli celnej, której maksymalna wysokoÊç

ustalona jest w Regulaminach. Op∏at´ t´ pobiera

si´ tylko z tytu∏u przedstawienia do kontroli celnej

i odprawy celnej przesy∏ek, które obcià˝one zosta∏y op∏atami celnymi lub ka˝dà innà nale˝noÊcià tego samego rodzaju.

Artyku∏ 291

Artyku∏ 32

Wycofanie z obiegu pocztowego.

Zmiana lub korekta adresu na ˝àdanie nadawcy

Op∏ata za odpraw´ celnà

1. Nadawca przesy∏ki listowej mo˝e zleciç jej wycofanie z obiegu lub zleciç zmian´ bàdê korekt´ adresu

na warunkach ustalonych w Regulaminie.

2. Je˝eli przepisy w∏asne na to pozwalajà, ka˝da administracja pocztowa zobowiàzana jest przyjàç ˝àdanie wycofania z obiegu, zmiany lub korekty adresu

dotyczàce ka˝dej przesy∏ki listowej nadanej w s∏u˝bie pocztowej innej administracji.

3. Nadawca powinien uiÊciç za ka˝de ˝àdanie specjalnà op∏at´, której maksymalna wysokoÊç ustalona

jest w Regulaminach.

——————

1 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. XV.

1. Administracje pocztowe, które otrzyma∏y zezwolenie

na dokonywanie odprawy celnej w imieniu klientów,

sà upowa˝nione do pobierania od klientów op∏aty

opartej na rzeczywistych kosztach operacji.

Artyku∏ 33

Op∏aty celne i inne nale˝noÊci

1. Administracje pocztowe upowa˝nione sà do pobierania od nadawców lub adresatów przesy∏ek,

zale˝nie od okolicznoÊci, op∏at celnych i wszystkich

ewentualnych innych nale˝noÊci.

——————

2 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. XVI.

3 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. XVII.

Rozdzia∏ 2

OdpowiedzialnoÊç

Artyku∏ 341

OdpowiedzialnoÊç administracji pocztowych.

Odszkodowania

1. Postanowienia ogólne

1. 1 Z wyjàtkiem przypadków przewidzianych w artykule 35 administracje pocztowe odpowiadajà za

1. 1. 1 zagini´cie, ograbienie lub uszkodzenie przesy∏ek poleconych, paczek zwyk∏ych i przesy∏ek

z podanà wartoÊcià;

1. 1. 2 zagini´cie przesy∏ek z poÊwiadczonym dor´czeniem.

1. 2 JeÊli zagini´cie, ca∏kowite ograbienie lub ca∏kowite uszkodzenie przesy∏ki poleconej, paczki zwyk∏ej lub przesy∏ki z podanà wartoÊcià wynika

z dzia∏ania si∏y wy˝szej niedajàcej podstawy do

odszkodowania, nadawca ma prawo do zwrotu

uiszczonych op∏at, z wyjàtkiem op∏aty ubezpieczeniowej.

2. Przesy∏ki polecone

2. 1 W przypadku zagini´cia, ca∏kowitego ograbienia

lub ca∏kowitego uszkodzenia przesy∏ki poleconej, nadawca ma prawo do odszkodowania ustalonego w Regulaminie poczty listowej. JeÊli

nadawca ˝àda kwoty ni˝szej od kwoty ustalonej

w Regulaminie poczty listowej, administracje

majà prawo wyp∏aciç t´ mniejszà kwot´ i na tej

podstawie otrzymaç zwrot odszkodowania od

innych administracji, których ewentualnie to dotyczy.

2. 2 W przypadku cz´Êciowego ograbienia lub cz´Êciowego uszkodzenia przesy∏ki poleconej,

nadawca ma prawo do odszkodowania, które odpowiada, w zasadzie, rzeczywistej wysokoÊci

szkody poniesionej wskutek ograbienia lub

uszkodzenia. Jednak˝e, w ˝adnym przypadku

kwota odszkodowania nie mo˝e przekroczyç wysokoÊci ustalonej w Regulaminie poczty listowej

w przypadku zagini´cia, ca∏kowitego ograbienia

lub ca∏kowitego uszkodzenia. Szkody poÊrednie

lub korzyÊci niezrealizowane nie sà brane pod

uwag´.

3. Przesy∏ki z poÊwiadczonym dor´czeniem

3. 1 W przypadku zagini´cia, ca∏kowitego ograbienia

lub ca∏kowitego uszkodzenia przesy∏ki z poÊwiadczonym dor´czeniem, nadawca ma prawo do

zwrotu uiszczonych op∏at.

——————

1 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. XVIII, XIX i XX.

Poz. 1149

4. Paczki zwyk∏e

4. 1 W przypadku zagini´cia, ca∏kowitego ograbienia

lub ca∏kowitego uszkodzenia paczki zwyk∏ej,

nadawca ma prawo do odszkodowania ustalonego w Regulaminie dotyczàcym paczek pocztowych.

4. 2 W przypadku cz´Êciowego ograbienia lub cz´Êciowego uszkodzenia paczki zwyk∏ej, nadawca

ma prawo do odszkodowania, które odpowiada,

w zasadzie, rzeczywistej wysokoÊci szkody poniesionej w wyniku ograbienia lub uszkodzenia. Jednak˝e w ˝adnym przypadku kwota odszkodowania nie mo˝e przekroczyç wysokoÊci ustalonej

w Regulaminie dotyczàcym paczek pocztowych

w przypadku zagini´cia, ca∏kowitego ograbienia

lub ca∏kowitego uszkodzenia. Szkody poÊrednie

lub korzyÊci niezrealizowane nie sà brane pod

uwag´.

4. 3 Administracje pocztowe mogà uzgodniç stosowanie we wzajemnym obrocie ustalonej w Regulaminie dotyczàcym paczek pocztowych kwoty za

paczk´, bez wzgl´du na mas´ paczki.

5. Przesy∏ki z podanà wartoÊcià

5. 1 W przypadku zagini´cia, ca∏kowitego ograbienia

lub ca∏kowitego uszkodzenia przesy∏ki z podanà

wartoÊcià, nadawca ma prawo do odszkodowania, które odpowiada, w zasadzie, kwocie podanej

wartoÊci w SDR (DTS).

5. 2 W przypadku cz´Êciowego ograbienia lub cz´Êciowego uszkodzenia przesy∏ki z podanà wartoÊcià, nadawca ma prawo do odszkodowania, które odpowiada, w zasadzie, rzeczywistej wysokoÊci szkody poniesionej wskutek ograbienia lub

uszkodzenia. Jednak˝e, w ˝adnym przypadku

kwota odszkodowania nie mo˝e przekroczyç podanej wartoÊci w SDR (DTS). Szkody poÊrednie

lub korzyÊci niezrealizowane nie sà brane pod

uwag´.

6. W przypadkach wymienionych w ust´pach 4 i 5, odszkodowanie oblicza si´ wed∏ug ceny bie˝àcej,

przeliczonej na SDR (DTS), przedmiotów lub towarów tego samego rodzaju, w miejscu i czasie przyj´cia przesy∏ki do przewozu. W przypadku braku ceny bie˝àcej, odszkodowanie oblicza si´ wed∏ug

zwyk∏ej wartoÊci przedmiotów lub towarów szacowanych w oparciu o te same zasady.

7. Je˝eli odszkodowanie nale˝y si´ za zagini´cie, ca∏kowite ograbienie lub ca∏kowite uszkodzenie przesy∏ki poleconej, paczki zwyk∏ej lub przesy∏ki z podanà wartoÊcià, to nadawca albo, w zale˝noÊci od

okolicznoÊci, adresat ma ponadto prawo do zwrotu uiszczonych op∏at i nale˝noÊci, z wyjàtkiem op∏aty za polecenie lub op∏aty ubezpieczeniowej. To samo dotyczy przesy∏ek poleconych, paczek zwyk∏ych lub przesy∏ek z podanà wartoÊcià, których adresat odmówi∏ przyj´cia z powodu ich z∏ego stanu,

jeÊli win´ za ten stan przypisuje si´ s∏u˝bie pocztowej i ponosi ona za to odpowiedzialnoÊç.

8. W odst´pstwie od postanowieƒ przewidzianych

w ust´pach 2, 4 i 5 adresat ma prawo do odszkodowania po przyj´ciu ograbionej lub uszkodzonej

przesy∏ki poleconej, paczki zwyk∏ej lub przesy∏ki

z podanà wartoÊcià.

9. Administracja kraju nadania ma prawo wyp∏aciç

nadawcom w swoim kraju odszkodowania przewidziane w przepisach krajowych dla przesy∏ek poleconych i paczek bez podanej wartoÊci pod warunkiem, ˝e nie sà one ni˝sze od odszkodowaƒ, które

ustalone sà w ust´pie 2 punkt 1 i w ust´pie 4

punkt 1. To samo odnosi si´ do administracji kraju

przeznaczenia, gdy odszkodowanie wyp∏acane jest

adresatowi. Kwoty okreÊlone w ust´pie 2 punkt 1

i ust´pie 4 punkt 1 majà jednak nadal zastosowanie

9. 1 w przypadku regresu skierowanego w stosunku

do odpowiedzialnej administracji;

9. 2 je˝eli nadawca zrzeknie si´ swych praw na rzecz

adresata lub odwrotnie.

Poz. 1149

2. 2 je˝eli nie mogà udzieliç informacji o przesy∏kach

wskutek zniszczenia dokumentów s∏u˝bowych

w wyniku dzia∏ania si∏y wy˝szej, a ich odpowiedzialnoÊç nie zosta∏a udowodniona w inny sposób;

2. 3 je˝eli szkoda powsta∏a z powodu b∏´du lub zaniedbania ze strony nadawcy lub wynika z rodzaju

zawartoÊci;

2. 4 je˝eli przesy∏ki, których zawartoÊç podlega zakazom przewidzianym w artykule 25, zosta∏y skonfiskowane lub zniszczone przez kompetentne w∏adze z uwagi na ich zawartoÊç;

2. 5 w przypadku zaj´cia, na mocy przepisów kraju

przeznaczenia, zgodnie z zawiadomieniem administracji tego kraju;

2. 6 jeÊli chodzi o przesy∏ki z podanà wartoÊcià, które

by∏y przedmiotem oszukaƒczego podania wartoÊci wy˝szej od rzeczywistej wartoÊci zawartoÊci;

Artyku∏ 351

2. 7 je˝eli nadawca nie zg∏osi∏ ˝adnej reklamacji w terminie szeÊciu miesi´cy, liczàc od dnia nast´pnego po dniu nadania przesy∏ki;

Nieponoszenie odpowiedzialnoÊci

przez administracje pocztowe

2. 8 je˝eli chodzi o paczki jeƒców wojennych i internowanych osób cywilnych.

1. Administracje pocztowe przestajà byç odpowiedzialne za przesy∏ki polecone, przesy∏ki z poÊwiadczonym dor´czeniem, paczki i przesy∏ki z podanà

wartoÊcià, które zosta∏y dor´czone zgodnie z zasadami okreÊlonymi w ich przepisach krajowych dla

przesy∏ek tego samego rodzaju. Jednak˝e odpowiedzialnoÊç jest nadal utrzymana

3. Administracje pocztowe nie ponoszà ˝adnej odpowiedzialnoÊci z tytu∏u deklaracji celnych, bez

wzgl´du na form´ ich sporzàdzenia, ani z tytu∏u decyzji podj´tych przez s∏u˝by celne w czasie sprawdzania przesy∏ek podlegajàcych kontroli celnej.

1. 1 jeÊli ograbienie lub uszkodzenie zostanie stwierdzone bàdê przed dor´czeniem, bàdê w chwili dor´czenia przesy∏ki;

OdpowiedzialnoÊç nadawcy

1. 2 o ile zezwalajà na to przepisy krajowe, jeÊli adresat lub nadawca, w przypadku zwrotu do miejsca

nadania, zg∏osi zastrze˝enia przy przyjmowaniu

ograbionej lub uszkodzonej przesy∏ki;

1. 3 o ile zezwalajà na to przepisy krajowe, jeÊli przesy∏ka polecona zosta∏a dor´czona do oddawczej

skrzynki adresata, a w toku procedury reklamacyjnej adresat oÊwiadcza, ˝e nie otrzyma∏ przesy∏ki;

1. 4 jeÊli adresat paczki lub przesy∏ki z podanà wartoÊcià lub nadawca w przypadku jej zwrotu do miejsca nadania, pomimo z∏o˝enia prawid∏owego pokwitowania, powiadomi niezw∏ocznie administracj´ dor´czajàcà przesy∏k´ o stwierdzonej szkodzie; powinien on przedstawiç dowody, ˝e ograbienie lub uszkodzenie nie nastàpi∏o po dor´czeniu.

Artyku∏ 36

1. Nadawca przesy∏ki jest odpowiedzialny za wszelkie

szkody wyrzàdzone innym przesy∏kom pocztowym, spowodowane nadaniem przedmiotów niedopuszczonych do przewozu lub nieprzestrzeganiem warunków przyj´cia.

2. Nadawca jest odpowiedzialny w takim samym zakresie jak administracje pocztowe.

3. Nadawca pozostaje odpowiedzialny nawet wtedy,

gdy urzàd nadawczy przyjmie takà przesy∏k´.

4. Nadawca natomiast nie ponosi odpowiedzialnoÊci,

je˝eli wystàpi∏ b∏àd lub zaniedbanie ze strony administracji pocztowych lub przewoêników.

Artyku∏ 372

Wyp∏ata odszkodowania

2. 1 w przypadku dzia∏ania si∏y wy˝szej, z zastrze˝eniem postanowieƒ artyku∏u 12 ust´p 4;

1. Z zastrze˝eniem prawa regresu w stosunku do

odpowiedzialnej administracji obowiàzek wyp∏aty odszkodowania i zwrotu op∏at oraz nale˝noÊci

cià˝y, zale˝nie od okolicznoÊci, na administracji

kraju nadania lub na administracji kraju przeznaczenia.

——————

1 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. XXI.

——————

2 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. XXII.

2. Administracje pocztowe nie ponoszà odpowiedzialnoÊci

2. Nadawca mo˝e zrzec si´ swych praw do odszkodowania na rzecz adresata. I odwrotnie, adresat mo˝e zrzec si´ swych praw na rzecz nadawcy. Nadawca lub adresat mo˝e upowa˝niç osob´ trzecià do

otrzymania odszkodowania, o ile przepisy krajowe

na to pozwalajà.

3. Administracja kraju nadania lub kraju przeznaczenia, zale˝nie od okolicznoÊci, jest upowa˝niona do

wyp∏acenia odszkodowania osobie uprawnionej

na rachunek tej administracji, która, uczestniczàc

w przewozie i b´dàc prawid∏owo poinformowana,

w ciàgu dwóch miesi´cy, a jeÊli sprawa zosta∏a zasygnalizowana faksem lub ka˝dym innym Êrodkiem elektronicznym pozwalajàcym na potwierdzenie otrzymania reklamacji, w ciàgu trzydziestu

dni nie rozstrzygn´∏a sprawy w sposób ostateczny

lub nie zawiadomi∏a

3. 1 ˝e szkoda nastàpi∏a prawdopodobnie na skutek

dzia∏ania si∏y wy˝szej;

3. 2 ˝e przesy∏ka zosta∏a zatrzymana, skonfiskowana

lub zniszczona przez kompetentne w∏adze ze

wzgl´du na jej zawartoÊç, lub zaj´ta na mocy

ustawodawstwa kraju przeznaczenia.

4. Administracja kraju nadania lub kraju przeznaczenia, zale˝nie od okolicznoÊci, jest równie˝ upowa˝niona do wyp∏acenia odszkodowania osobie

uprawnionej w przypadku, gdy formularz reklamacyjny jest wype∏niony w sposób niedostateczny

i musia∏ zostaç zwrócony w celu uzupe∏nienia informacji, powodujàc przekroczenie terminu przewidzianego w ust´pie 3.

5. W przypadku reklamacji dotyczàcej przesy∏ki za pobraniem, administracja kraju nadania jest upowa˝niona do wyp∏acenia odszkodowania osobie

uprawnionej w wysokoÊci kwoty pobrania na rachunek administracji kraju przeznaczenia, która, b´dàc prawid∏owo poinformowana, w ciàgu dwóch

miesi´cy nie rozstrzygn´∏a sprawy w sposób ostateczny.

Artyku∏ 38

Ewentualne odzyskanie odszkodowania

od nadawcy lub adresata

1. Je˝eli po wyp∏aceniu odszkodowania przesy∏ka polecona, paczka lub przesy∏ka z podanà wartoÊcià albo cz´Êç zawartoÊci uwa˝ana poprzednio za zaginionà zostanie odnaleziona, to nadawca lub adresat, zale˝nie od okolicznoÊci, jest powiadomiony,

˝e mo˝e jà podjàç w okresie trzech miesi´cy, w zamian za zwrot kwoty wyp∏aconego odszkodowania. Prosi si´ go jednoczeÊnie o podanie komu

przesy∏ka ma byç dor´czona. W razie odmowy lub

nieudzielenia odpowiedzi w wyznaczonym terminie, post´puje si´ podobnie w stosunku do adresata lub nadawcy, zale˝nie od okolicznoÊci.

2. Je˝eli nadawca i adresat rezygnujà z przyj´cia przesy∏ki, staje si´ ona w∏asnoÊcià tej administracji lub

ewentualnie tych administracji, które ponios∏y strat´.

Poz. 1149

3. W przypadku póêniejszego odnalezienia przesy∏ki

z podanà wartoÊcià, której zawartoÊç zostaje uznana za ni˝szà od kwoty wyp∏aconego odszkodowania, nadawca lub adresat, zale˝nie od okolicznoÊci,

powinien zwróciç kwot´ tego odszkodowania w zamian za wydanie przesy∏ki, niezale˝nie od tego, jakie b´dà konsekwencje wynikajàce z oszukaƒczego

podania wartoÊci.

Artyku∏ 39

Wymiana przesy∏ek

1. Administracje mogà wymieniaç mi´dzy sobà, za

poÊrednictwem jednej lub kilku z nich, zarówno odsy∏ki zamkni´te, jak i przesy∏ki wysy∏ane w tranzycie otwartym, w oparciu o postanowienia zawarte

w Regulaminach.

2. Je˝eli nadzwyczajne okolicznoÊci zmuszajà administracj´ pocztowà do czasowego zawieszenia us∏ug,

w ca∏oÊci lub w cz´Êci, to powinna ona niezw∏ocznie

zawiadomiç o tym zainteresowane administracje.

3. Je˝eli przewóz ∏adunku pocztowego w tranzycie

przez kraj odbywa si´ bez udzia∏u administracji

pocztowej tego kraju, to powinna ona zostaç wczeÊniej o tym poinformowana. Ta forma tranzytu nie

pociàga za sobà odpowiedzialnoÊci administracji

pocztowej kraju tranzytowego.

4. Administracje mogà przesy∏aç odsy∏ki làdowo-morskie drogà lotniczà, ze zmniejszonym priorytetem, z zastrze˝eniem uzyskania zgody administracji, które otrzymujà takie odsy∏ki w portach lotniczych swych krajów.

Artyku∏ 40

Wymiana odsy∏ek zamkni´tych z jednostkami

wojskowymi

1. Listowe odsy∏ki zamkni´te mogà byç wymieniane

za poÊrednictwem s∏u˝b làdowych, morskich lub

lotniczych innych krajów

1. 1 mi´dzy urz´dami pocztowymi jednego z krajów

cz∏onkowskich a dowódcami jednostek wojskowych oddanych do dyspozycji Organizacji Narodów Zjednoczonych;

1. 2 mi´dzy dowódcami takich jednostek wojskowych;

1. 3 mi´dzy urz´dami pocztowymi jednego z krajów

cz∏onkowskich a dowódcami jednostek morskich

lub lotniczych, okr´tów wojennych lub samolotów wojskowych tego samego kraju stacjonujàcych za granicà;

1. 4 mi´dzy dowódcami jednostek morskich lub lotniczych, okr´tów wojennych lub samolotów wojskowych tego samego kraju.

2. Przesy∏ki listowe umieszczone w odsy∏kach, o których mowa w ust´pie 1, powinny byç wy∏àcznie adresowane do bàdê pochodziç od cz∏onków jednostek wojskowych lub sztabów i za∏óg okr´tów lub

samolotów wojskowych otrzymujàcych lub nadajàcych te odsy∏ki. Stosowane do nich op∏aty taryfowe i warunki wysy∏ania ustalone sà na podstawie

przepisów administracji pocztowej kraju, który odda∏ do dyspozycji jednostk´ wojskowà bàdê do którego nale˝à okr´ty lub samoloty.

3. W przypadku braku specjalnego porozumienia, administracja pocztowa kraju, który odda∏ do dyspozycji jednostk´ wojskowà bàdê do którego nale˝à

okr´ty wojenne lub samoloty wojskowe, jest d∏u˝na danym administracjom nale˝noÊci za tranzyt

odsy∏ek oraz z tytu∏u op∏at koƒcowych (kosztów

koƒcowych) i op∏at za przewóz lotniczy.

Artyku∏ 41

Poz. 1149

6. Op∏aty celne i inne nale˝noÊci, których umorzenia

nie mo˝na by∏o uzyskaç, obcià˝ajà administracje

odpowiedzialne za zagini´cie, ograbienie lub

uszkodzenie.

7. Administracja, która dokona∏a wyp∏aty odszkodowania, nabywa do wysokoÊci kwoty tego odszkodowania prawa osoby, która je otrzyma∏a, w przypadku ewentualnego regresu w stosunku bàdê do

adresata, bàdê wobec nadawcy lub osób trzecich.

Rozdzia∏ 3

Postanowienia szczególne

dotyczàce przesy∏ek listowych

Artyku∏ 42

OkreÊlenie odpowiedzialnoÊci mi´dzy

administracjami pocztowymi

Cele (zadania) w zakresie jakoÊci us∏ug

1. Dopóki nie udowodni si´, ˝e jest inaczej, odpowiedzialnoÊç spoczywa na administracji pocztowej,

która, przyjàwszy przesy∏k´ bez zastrze˝eƒ i dysponujàc wszystkimi Êrodkami niezb´dnymi do przeprowadzenia dochodzenia, nie mo˝e ustaliç ani dor´czenia jej adresatowi, ani ewentualnie prawid∏owego przekazania jej innej administracji.

1. Administracje powinny okreÊliç terminy opracowania przesy∏ek priorytetowych i lotniczych oraz

opracowania przesy∏ek niepriorytetowych i làdowo-morskich, przeznaczonych do ich krajów lub

pochodzàcych z ich krajów. Terminy te nie powinny byç mniej korzystne ni˝ terminy opracowania

porównywalnych przesy∏ek w obrocie krajowym.

2. Je˝eli zagini´cie, ograbienie lub uszkodzenie nastàpi∏o w czasie przewozu, a nie mo˝na ustaliç, na

obszarze lub w s∏u˝bie którego kraju fakt ten mia∏

miejsce, to zainteresowane administracje pokrywajà szkod´ w równych cz´Êciach. Jednak˝e, jeÊli

chodzi o paczk´ zwyk∏à i gdy wysokoÊç odszkodowania nie przekracza kwoty obliczonej w artykule 34 ust´p 4 punkt 1 dla paczki o masie 1 kilograma, sum´ t´ pokrywajà w równych cz´Êciach administracje kraju nadania i kraju przeznaczenia,

z wy∏àczeniem administracji poÊredniczàcych.

2. Administracje krajów nadania powinny publikowaç

cele (zadania) w zakresie jakoÊci us∏ug dotyczàce

przesy∏ek priorytetowych i przesy∏ek lotniczych kierowanych za granic´, bioràc za punkt odniesienia terminy ustalone przez administracje krajów nadania

i przeznaczenia oraz uwzgl´dniajàc czas przewozu.

3. Je˝eli chodzi o przesy∏ki z podanà wartoÊcià, odpowiedzialnoÊç jednej administracji wobec innych

administracji nie rozciàga si´ w ˝adnym przypadku

poza maksymalnà deklarowanà wartoÊç przyj´tà

przez t´ administracj´.

4. Po˝àdane jest tak˝e, aby administracje pocztowe

sprawdza∏y okresowo przestrzeganie ustalonych

terminów za pomocà innych systemów kontroli jakoÊci, zw∏aszcza kontroli zewn´trznych.

4. Administracje pocztowe nieÊwiadczàce us∏ugi przesy∏ek z podanà wartoÊcià przyjmujà, za takie przesy∏ki przewo˝one w odsy∏kach zamkni´tych, odpowiedzialnoÊç przewidzianà dla przesy∏ek poleconych i/lub dla paczek zwyk∏ych. Postanowienie to

stosuje si´ tak˝e wtedy, gdy administracje pocztowe nie przyjmujà odpowiedzialnoÊci za przesy∏ki

wartoÊciowe przewo˝one na pok∏adzie wykorzystywanych przez nie statków i samolotów.

5. Je˝eli zagini´cie, ograbienie lub uszkodzenie przesy∏ki z podanà wartoÊcià nastàpi∏o na obszarze lub

w s∏u˝bie administracji poÊredniczàcej, która nie

Êwiadczy us∏ugi przesy∏ek z podanà wartoÊcià, to

administracja kraju nadania pokrywa szkod´ niewyrównanà przez administracj´ poÊredniczàcà. T´

samà zasad´ stosuje si´, jeÊli kwota odszkodowania jest wy˝sza ni˝ maksymalna deklarowana wartoÊç przyj´ta przez administracj´ poÊredniczàcà.

3. Administracje pocztowe podejmujà si´ sprawdzania okresowo przestrzegania ustalonych terminów

bàdê w ramach badaƒ organizowanych przez Biuro Mi´dzynarodowe lub Zwiàzki Regionalne, bàdê

na podstawie porozumieƒ dwustronnych.

5. O ile to mo˝liwe, administracje stosujà systemy

kontroli jakoÊci us∏ug dotyczàcych odsy∏ek mi´dzynarodowych (zarówno nadchodzàcych, jak i wychodzàcych); chodzi o kontrol´ prowadzonà,

w miar´ mo˝liwoÊci, od momentu nadania do momentu dor´czenia (od koƒca do koƒca).

6. Wszystkie kraje cz∏onkowskie przekazujà do Biura

Mi´dzynarodowego zaktualizowane informacje

o najpóêniejszych godzinach przybycia Êrodka

transportu (LTAT) (po francusku: „heures limites

d’arrivée du moyen de transport”, po angielsku

„the latest transport arrival times”), s∏u˝àce im jako punkt odniesienia w eksploatacji ich mi´dzynarodowej s∏u˝by pocztowej. Kraje cz∏onkowskie powiadamiajà Biuro Mi´dzynarodowe o ewentualnych zmianach natychmiast, gdy sà one przewidziane, aby pozwoliç Biuru na poinformowanie administracji pocztowych o tych zmianach przed ich

wprowadzeniem.

7. W miar´ mo˝liwoÊci nale˝y przekazywaç informacje oddzielnie dla strumieni przesy∏ek priorytetowych i niepriorytetowych.

Artyku∏ 431

Nadawanie przesy∏ek listowych za granicà

1. ˚aden kraj cz∏onkowski nie jest zobowiàzany do

przewo˝enia ani dor´czania adresatom przesy∏ek

listowych, których nadawcy, majàcy siedzib´ na jego terytorium, nadajà lub powodujà ich nadawanie

w obcym kraju w celu skorzystania ze stosowanych

tam ni˝szych op∏at.

2. Postanowienia ust´pu 1 stosuje si´ bez ró˝nicy zarówno do przesy∏ek listowych przygotowanych do

wys∏ania w kraju — siedzibie nadawcy i nast´pnie

przewiezionych za granic´, jak i do przesy∏ek listowych przygotowanych do wys∏ania w obcym kraju.

3. Administracja kraju przeznaczenia ma prawo ˝àdaç

od nadawcy lub, z powodu jego braku, od administracji kraju nadania, zap∏aty wed∏ug taryfy krajowej. JeÊli ani nadawca, ani administracja kraju nadania nie

zgadza si´ na uiszczenie tych op∏at w terminie okreÊlonym przez administracj´ kraju przeznaczenia, to ta

ostatnia mo˝e albo zwróciç takie przesy∏ki do administracji kraju nadania, b´dàc uprawniona do otrzymania zap∏aty za koszty zwrotu, albo postàpiç z przesy∏kami stosownie do swoich w∏asnych przepisów.

4. ˚aden kraj cz∏onkowski nie jest zobowiàzany do

przewo˝enia ani dor´czania adresatom przesy∏ek

listowych, których nadawcy nadali je lub polecili

nadaç w du˝ych iloÊciach w kraju innym ni˝ ten,

gdzie znajduje si´ ich siedziba, jeÊli kwota do pobrania z tytu∏u op∏at koƒcowych (kosztów koƒcowych) oka˝e si´ ni˝sza od kwoty, jaka zosta∏aby pobrana, gdyby przesy∏ki zosta∏y nadane w kraju —

siedzibie nadawców. Administracje krajów przeznaczenia majà prawo ˝àdaç od administracji kraju

nadania zap∏aty odpowiadajàcej ponoszonym

kosztom, ale nieprzekraczajàcej granicy okreÊlonej

przez wi´kszà z kwot, wynikajàcych z dwóch nast´pujàcych formu∏: albo 80% taryfy krajowej za porównywalne przesy∏ki, albo 0,14 SDR (DTS) za

przesy∏k´ plus 1 SDR (DTS) za kilogram. JeÊli administracja kraju nadania nie zgadza si´ na zap∏acenie

˝àdanej op∏aty w terminie okreÊlonym przez administracj´ kraju przeznaczenia, to ta ostatnia mo˝e

albo zwróciç takie przesy∏ki do administracji kraju

nadania, b´dàc uprawniona do otrzymania zap∏aty

za koszty zwrotu, albo postàpiç z przesy∏kami stosownie do swoich w∏asnych przepisów.

Artyku∏ 44

Dopuszczone substancje biologiczne

1. ¸atwo psujàce si´ substancje biologiczne, substancje

wywo∏ujàce zaka˝enie i sta∏y dwutlenek w´gla (suchy lód), jeÊli stosowany jest do ch∏odzenia substan——————

1 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. XXIII.

Poz. 1149

cji wywo∏ujàcych zaka˝enie, mogà byç wysy∏ane

pocztà tylko w ramach wymiany mi´dzy uprawnionymi laboratoriami oficjalnie uznanymi. Te niebezpieczne towary mogà byç przyjmowane w przesy∏kach w celu ich skierowania drogà lotniczà pod warunkiem, ˝e pozwalajà na to przepisy krajowe, instrukcje techniczne obowiàzujàce w Organizacji Mi´dzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (OACI) i przepisy IATA dotyczàce niebezpiecznych towarów.

2. ¸atwo psujàce si´ substancje biologiczne, substancje

wywo∏ujàce zaka˝enie, przygotowane i opakowane

zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Regulaminu, podlegajà op∏acie za przesy∏ki priorytetowe lub

op∏acie za listy oraz za polecenie. Za opracowanie

pocztowe takich przesy∏ek mo˝na pobieraç dop∏at´.

2. 1 Przyjmowanie ∏atwo psujàcych si´ substancji biologicznych i substancji wywo∏ujàcych zaka˝enie

ograniczone jest do krajów cz∏onkowskich, których administracje pocztowe wyrazi∏y zgod´ na

przyjmowanie takich przesy∏ek bàdê we wzajemnym obrocie, bàdê tylko w jednym kierunku.

2. 2 Substancje takie kierowane sà najszybszà drogà,

zazwyczaj lotniczà, pod warunkiem uiszczenia odpowiednich dop∏at lotniczych, i korzystajà z priorytetu przy dor´czaniu.

Artyku∏ 45

Poczta elektroniczna

1. Administracje pocztowe mogà uzgodniç mi´dzy

sobà uczestnictwo w Êwiadczeniu us∏ug poczty

elektronicznej.

2. Poczta elektroniczna (po francusku: „Courrier électronique”, po angielsku: „Electronic mail”) jest

us∏ugà pocztowà wykorzystujàcà Êrodki ∏àcznoÊci

telekomunikacyjnej do transmisji w ciàgu kilku sekund wiadomoÊci zgodnych z orygina∏em, otrzymanych od nadawcy w formie fizycznej lub elektronicznej i przeznaczonych do przekazania adresatowi

w formie fizycznej lub elektronicznej. W przypadku

przekazania w formie fizycznej, informacje na ogó∏

sà transmitowane Êrodkami ∏àcznoÊci elektronicznej

przez mo˝liwie najd∏u˝szy odcinek drogi i drukowane w formie fizycznej mo˝liwie najbli˝szej adresata.

WiadomoÊç w formie fizycznej jest dor´czana adresatowi w kopercie jako przesy∏ka listowa.

3. Taryfy dotyczàce poczty elektronicznej ustalajà administracje, bioràc pod uwag´ koszty i wymagania

rynku.

Artyku∏ 46

Op∏aty tranzytowe

(po francusku „Frais de transit”, po angielsku „Transit

charges”)

1. Z zastrze˝eniem postanowieƒ artyku∏u 52 odsy∏ki

zamkni´te wymieniane mi´dzy dwiema administracjami lub mi´dzy dwoma urz´dami tego same-

go kraju za poÊrednictwem s∏u˝b jednej lub kilku innych administracji (s∏u˝b trzecich) podlegajà p∏atnoÊciom z tytu∏u op∏at tranzytowych. Op∏aty te stanowià zap∏at´ za Êwiadczenia dotyczàce tranzytu làdowego, tranzytu morskiego i tranzytu lotniczego.

2. Przesy∏ki kierowane w tranzycie otwartym mogà

podlegaç tak˝e op∏atom tranzytowym.

3. Regulamin poczty listowej okreÊla warunki stosowania oraz stawki.

Artyku∏ 471

Op∏aty koƒcowe (koszty koƒcowe).

(po francusku „Frais terminaux”, po angielsku „Terminal

dues”)

Postanowienia ogólne

1. Z zastrze˝eniem postanowieƒ artyku∏u 52, ka˝da

administracja, która otrzymuje przesy∏ki listowe od

innej administracji, ma prawo pobierania od administracji kraju nadania zap∏aty za koszty zwiàzane

z nadchodzàcà pocztà mi´dzynarodowà.

2. Dla stosowania postanowieƒ dotyczàcych zap∏aty

op∏at koƒcowych (kosztów koƒcowych), administracje pocztowe zostajà podzielone na „kraje

uprzemys∏owione” lub „kraje rozwijajàce si´”,

zgodnie z listà sporzàdzonà dla tego celu przez

Kongres.

3. Postanowienia niniejszej konwencji dotyczàce p∏atnoÊci op∏at koƒcowych (kosztów koƒcowych) stanowià Êrodki przejÊciowe prowadzàce do przyj´cia

systemu zap∏aty uwzgl´dniajàcego elementy w∏aÊciwe dla ka˝dego kraju.

4. Dost´p do obrotu krajowego.

4. 1 Ka˝da administracja oddaje do dyspozycji innych

administracji zbiór taryf, terminów i warunków,

które oferuje w swym obrocie wewn´trznym, na

identycznych warunkach, dla swoich krajowych

klientów.

4. 2 Administracja wysy∏ajàca mo˝e, na porównywalnych warunkach, ˝àdaç od administracji uprzemys∏owionego kraju przeznaczenia, aby korzystaç z takich samych warunków, jakie ta ostatnia

przewidzia∏a dla swoich krajowych klientów dla

porównywalnych przesy∏ek.

4. 3 Administracje krajów rozwijajàcych si´ powinny

podaç, czy zezwalajà na dost´p na warunkach wymienionych w ust´pie 4 punkt 1.

Poz. 1149

4. 4 Do administracji kraju przeznaczenia nale˝y decyzja, czy warunki dost´pu do jej obrotu wewn´trznego sà spe∏nione przez administracj´ kraju

nadania.

5. Stawki op∏at koƒcowych (kosztów koƒcowych) dotyczàce poczty masowej nie powinny byç wy˝sze od

najbardziej korzystnych stawek stosowanych przez

administracj´ kraju przeznaczenia, zgodnie z zawartymi porozumieniami dwustronnymi lub wielostronnymi odnoszàcymi si´ do op∏at koƒcowych (kosztów

koƒcowych). Do administracji kraju przeznaczenia

nale˝y ocena, czy administracja kraju nadania spe∏ni∏a warunki dost´pu, czy te˝ ich nie spe∏ni∏a.

6. Rada Eksploatacji Pocztowej (Rada do spraw Operacji Pocztowych) jest upowa˝niona w okresie mi´dzy dwoma Kongresami do zmiany op∏at wymienionych w artyku∏ach od 48 do 51. Zmiana, która

mog∏aby zostaç dokonana, powinna opieraç si´ na

godnych zaufania i reprezentatywnych danych

ekonomicznych i finansowych oraz braç pod uwag´ zbiór postanowieƒ o op∏atach koƒcowych (kosztach koƒcowych) Konwencji i Regulaminu poczty

listowej. Ewentualna zmiana, o której mo˝na by∏oby zdecydowaç, wejdzie w ˝ycie z dniem ustalonym przez Rad´ Eksploatacji Pocztowej (Rad´ do

spraw Operacji Pocztowych).

7. Ka˝da administracja mo˝e zrezygnowaç w ca∏oÊci

lub cz´Êciowo z zap∏aty przewidzianej w ust´pie 1.

8. Zainteresowane administracje mogà, w wyniku porozumienia dwustronnego lub wielostronnego, stosowaç inne systemy zap∏aty przy regulowaniu rachunków z tytu∏u op∏at koƒcowych (kosztów koƒcowych).

Artyku∏ 481

Op∏aty koƒcowe (koszty koƒcowe).

Postanowienia stosowane przy wymianie poczty

mi´dzy krajami uprzemys∏owionymi

1. Op∏at´ za przesy∏ki listowe, w tym za poczt´ masowà, z wyjàtkiem worków M, ustala si´ poprzez zastosowanie stawek za przesy∏k´ i za kilogram odzwierciedlajàcych koszty opracowania poniesione

w kraju przeznaczenia; koszty te powinny byç powiàzane z taryfami wewn´trznymi. Obliczanie stawek odbywa si´ zgodnie z warunkami okreÊlonymi

w Regulaminie poczty listowej.

2. W latach od 2001 do 2003 stawki za przesy∏k´ i za

kilogram nie b´dà mog∏y byç wy˝sze od tych, jakie

zosta∏y obliczone na podstawie 60% op∏aty za list

o masie 20 gramów w obrocie krajowym ani nie

b´dà mog∏y przekroczyç nast´pujàcych stawek

4. 3. 1 Je˝eli administracja kraju rozwijajàcego si´

oÊwiadcza, ˝e zezwala na dost´p na warunkach

oferowanych w swoim obrocie wewn´trznym,

zezwolenie to stosuje si´ do wszystkich administracji Zwiàzku w sposób niedyskryminacyjny.

2. 1 w roku 2001 — 0,158 SDR (DTS) za przesy∏k´

i 1,684 SDR (DTS) za kilogram;

——————

1 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. XXIV.

3. Na lata 2004 i 2005 Rada Eksploatacji Pocztowej

(Rada do spraw Operacji Pocztowych) okreÊli osta-

2. 2 w roku 2002 — 0,172 SDR (DTS) za przesy∏k´

i 1,684 SDR (DTS) za kilogram;

2. 3 w roku 2003 — 0,215 SDR (DTS) za przesy∏k´

i 1,684 SDR (DTS) za kilogram.

teczny procent taryf w∏aÊciwy dla ka˝dego kraju

uprzemys∏owionego w zale˝noÊci od relacji pomi´dzy kosztami a taryfami ka˝dego kraju.

4. W okresie od 2001 do 2005 r. stawki, które majà byç

stosowane, nie b´dà mog∏y byç ni˝sze od 0,147 SDR

(DTS) za przesy∏k´ i 1,491 SDR (DTS) za kilogram.

5. Dla worków M przyjmuje si´ stawk´ 0,653 SDR

(DTS) za kilogram.

5. 1 Worki M o masie mniejszej ni˝ 5 kilogramów traktuje si´ dla celów ustalenia op∏at koƒcowych (kosztów koƒcowych) jak worki wa˝àce 5 kilogramów.

6. Administracja kraju przeznaczenia ma prawo pobieraç dodatkowà op∏at´ w wysokoÊci 0,5 SDR

(DTS) za przesy∏k´ z tytu∏u dor´czenia przesy∏ek

poleconych oraz 1 SDR (DTS) za przesy∏k´ z tytu∏u

dor´czenia przesy∏ek z podanà wartoÊcià.

7. Postanowienia przewidziane mi´dzy krajami

uprzemys∏owionymi odnoszà si´ do ka˝dego kraju

rozwijajàcego si´, deklarujàcego, ˝e chce dostosowaç si´ do nich, i ˝yczàcego sobie byç uwa˝anym

za kraj uprzemys∏owiony dla celów postanowieƒ

artyku∏ów od 48 do 50 i zwiàzanych z nimi postanowieƒ Regulaminu poczty listowej.

Poz. 1149

korekt´ stawki podanej w ust´pie 1 punkt 1, je˝eli w danej relacji stwierdzi ona, ˝e Êrednia liczba

przesy∏ek zawartych w jednym kilogramie otrzymywanej poczty jest wi´ksza ni˝ 21.

2. 3 Korekt´ stawek przeprowadza si´ zgodnie z warunkami okreÊlonymi w Regulaminie poczty listowej.

3. Mechanizm harmonizacyjny systemów

3. 1 Je˝eli administracja kraju otrzymujàcego strumieƒ przesy∏ek ponad 50 ton rocznie stwierdzi, ˝e

masa tego strumienia w ciàgu roku przekracza

próg obliczony zgodnie z warunkami okreÊlonymi

w Regulaminie poczty listowej, mo˝e ona zastosowaç wobec poczty przekraczajàcej ten próg

system zap∏aty przewidziany w artykule 48 pod

warunkiem, ˝e nie zastosowa∏a ona mechanizmu

korekcyjnego.

4. Poczta masowa

4. 1 Op∏at´ za poczt´ masowà ustala si´ poprzez zastosowanie przewidzianych w artykule 48 ust´p 1

stawek za przesy∏k´ i za kilogram.

Artyku∏ 501

Artyku∏ 491

Op∏aty koƒcowe (koszty koƒcowe).

Postanowienia stosowane wobec strumieni poczty

pochodzàcych z krajów rozwijajàcych si´

przeznaczonych do krajów uprzemys∏owionych

1. Op∏ata

1. 1 Op∏ata za przesy∏ki listowe, z wyjàtkiem worków

M, wynosi 3,427 SDR (DTS) za kilogram.

1. 2 Dla worków M przyjmuje si´ stawk´ 0,653 SDR

(DTS) za kilogram.

1. 2. 1 Worki M o masie mniejszej ni˝ 5 kilogramów

traktuje si´ dla celów ustalenia op∏at koƒcowych (kosztów koƒcowych) jak worki wa˝àce

5 kilogramów.

1. 3 Administracja kraju przeznaczenia ma prawo pobieraç dodatkowà op∏at´ w wysokoÊci 0,5 SDR

(DTS) za przesy∏k´ z tytu∏u dor´czenia przesy∏ek

poleconych oraz 1 SDR (DTS) za przesy∏k´ z tytu∏u dor´czenia przesy∏ek z podanà wartoÊcià.

2. Mechanizm korekcyjny

2. 1 Administracja kraju wysy∏ajàcego strumieƒ przesy∏ek ponad 150 ton rocznie mo˝e uzyskaç korekt´ stawki podanej w ust´pie 1 punkt 1, je˝eli, w danej relacji, stwierdzi ona, ˝e Êrednia liczba przesy∏ek zawartych w jednym kilogramie wysy∏anej

poczty jest mniejsza ni˝ 14.

2. 2 Administracja kraju otrzymujàcego strumieƒ

przesy∏ek ponad 150 ton rocznie mo˝e uzyskaç

——————

1 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. XXIV.

Op∏aty koƒcowe (koszty koƒcowe).

Postanowienia stosowane wobec strumieni poczty

pochodzàcych z krajów uprzemys∏owionych

przeznaczonych do krajów rozwijajàcych si´

1. Op∏ata

1. 1 Op∏ata za przesy∏ki listowe, z wyjàtkiem worków M,

wynosi 3,427 SDR (DTS) za kilogram.

1. 1. 1 Op∏aty koƒcowe (koszty koƒcowe) wynikajàce

z zastosowania stawki podanej w ust´pie 1

punkt 1 powi´ksza si´ o 7,5% z tytu∏u funduszu

na finansowanie poprawy jakoÊci us∏ug w krajach rozwijajàcych si´.

1. 2 Dla worków M przyjmuje si´ stawk´ 0,653 SDR

(DTS) za kilogram.

1. 2. 1 Worki M o masie mniejszej ni˝ 5 kilogramów

traktuje si´ dla celów ustalenia op∏at koƒcowych (kosztów koƒcowych) jak worki wa˝àce

5 kilogramów.

1. 3 Administracja kraju przeznaczenia ma prawo pobieraç dodatkowà op∏at´ w wysokoÊci 0,5 SDR

(DTS) za przesy∏k´ z tytu∏u dor´czenia przesy∏ek

poleconych oraz 1 SDR (DTS) za przesy∏k´ z tytu∏u dor´czenia przesy∏ek z podanà wartoÊcià.

2. Mechanizm korekcyjny

2. 1 Administracja kraju otrzymujàcego strumieƒ przesy∏ek ponad 150 ton rocznie mo˝e uzyskaç korekt´ stawki, je˝eli, w danej relacji, stwierdzi ona, ˝e

Êrednia liczba przesy∏ek zawartych w jednym kilogramie otrzymywanej poczty jest wi´ksza ni˝ 21.

2. 2 Korekt´ stawek przeprowadza si´ zgodnie z warunkami okreÊlonymi w Regulaminie poczty listowej.

3. Poczta masowa

3. 1 Administracje, które nie zezwalajà na dost´p do

warunków oferowanych w ich obrocie wewn´trznym, mogà ˝àdaç, za otrzymanà poczt´ masowà,

op∏aty w wysokoÊci 0,14 SDR (DTS) za przesy∏k´

i 1 SDR (DTS) za kilogram.

3. 2 Administracje, które zezwalajà na dost´p do warunków oferowanych w ich obrocie wewn´trznym, mogà stosowaç wobec otrzymanej poczty

masowej op∏at´ odpowiadajàcà taryfom wewn´trznym, powi´kszonym o 9%, oferowanym

krajowym klientom za przesy∏ki tego rodzaju, bez

mo˝liwoÊci przekroczenia stawek podanych w artykule 48 ust´p 2.

Artyku∏ 511

Op∏aty koƒcowe (koszty koƒcowe).

Postanowienia stosowane przy wymianie poczty

mi´dzy krajami rozwijajàcymi si´

1. Op∏ata

Poz. 1149

3. 2 Administracje, które zezwalajà na dost´p do warunków oferowanych w ich obrocie wewn´trznym, mogà stosowaç wobec otrzymanej poczty

masowej op∏at´ odpowiadajàcà taryfom wewn´trznym, powi´kszonym o 9%, oferowanym

krajowym klientom za przesy∏ki tego rodzaju, bez

mo˝liwoÊci przekroczenia stawek podanych w artykule 48 ust´p 2.

Artyku∏ 52

Zwolnienie od op∏at tranzytowych

i op∏at koƒcowych (kosztów koƒcowych)

1. Wolne od op∏at za tranzyt làdowy lub morski oraz

od op∏at koƒcowych (kosztów koƒcowych) sà przesy∏ki listowe dotyczàce s∏u˝by pocztowej, wymienione w artykule 8 ust´p 2 punkt 2 i niedor´czone

przesy∏ki pocztowe zwracane do miejsca pochodzenia w odsy∏kach zamkni´tych. Przesy∏ki z pró˝nymi pojemnikami sà wolne od op∏at koƒcowych

(kosztów koƒcowych), ale nie sà wolne od op∏at

tranzytowych, które ponosi administracja pocztowa — w∏aÊciciel pojemników.

Artyku∏ 532

Op∏aty za przewóz lotniczy

1. 1 Op∏ata za przesy∏ki listowe, z wyjàtkiem worków M,

wynosi 3,427 SDR (DTS) za kilogram.

1. Op∏aty za przewóz na ca∏ej trasie lotniczej pokrywa

1. 2 Dla worków M przyjmuje si´ stawk´ 0,653 SDR

(DTS) za kilogram.

1. 1 w przypadku odsy∏ek zamkni´tych, administracja

kraju nadania;

1. 2. 1 Worki M o masie mniejszej ni˝ 5 kilogramów

traktuje si´ dla celów ustalenia op∏at koƒcowych (kosztów koƒcowych) jak worki wa˝àce

5 kilogramów.

1. 3 Administracja kraju przeznaczenia ma prawo pobieraç dodatkowà op∏at´ w wysokoÊci 0,5 SDR

(DTS) za przesy∏k´ z tytu∏u dor´czenia przesy∏ek

poleconych oraz 1 SDR (DTS) za przesy∏k´ z tytu∏u dor´czenia przesy∏ek z podanà wartoÊcià.

2. Mechanizm korekcyjny

1. 2 w przypadku przesy∏ek priorytetowych i przesy∏ek

lotniczych wysy∏anych w tranzycie otwartym,

∏àcznie z przesy∏kami mylnie skierowanymi, administracja, która przekazuje te przesy∏ki innej administracji.

2. Takie same zasady stosowane sà w odniesieniu do

przesy∏ek wolnych od op∏at tranzytowych làdowych i morskich, w myÊl artyku∏u 52, jeÊli sà kierowane drogà lotniczà.

3. Poczta masowa

3. Ka˝da administracja kraju przeznaczenia, która zapewnia przewóz lotniczy poczty mi´dzynarodowej

wewnàtrz swojego kraju, ma prawo do zwrotu dodatkowych kosztów zwiàzanych z takim przewozem pod warunkiem, ˝e Êrednia wa˝ona odleg∏oÊç

tych odcinków lotniczych przekracza 300 kilometrów. JeÊli nie zawarto porozumienia o niepobieraniu ˝adnych op∏at, to op∏aty powinny byç jednolite

dla wszystkich odsy∏ek priorytetowych i odsy∏ek

lotniczych nadchodzàcych z zagranicy, bez wzgl´du na to, czy poczta jest, czy nie jest kierowana dalej drogà lotniczà.

3. 1 Administracje, które nie zezwalajà na dost´p do

warunków oferowanych w ich obrocie wewn´trznym, mogà ˝àdaç, za otrzymanà poczt´ masowà,

op∏aty w wysokoÊci 0,14 SDR (DTS) za przesy∏k´

i 1 SDR (DTS) za kilogram.

4. Jednak˝e, jeÊli op∏aty koƒcowe (koszty koƒcowe)

pobierane przez administracj´ kraju przeznaczenia

sà powiàzane z kosztami lub taryfami krajowymi,

nie pobiera si´ ˝adnych dop∏at za przewóz lotniczy

na liniach wewn´trznych.

——————

1 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. XXIV.

——————

2 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. XXV.

2. 1 Administracja kraju otrzymujàcego strumieƒ

przesy∏ek ponad 150 ton rocznie mo˝e uzyskaç

korekt´ stawki, je˝eli, w danej relacji, stwierdzi

ona, ˝e Êrednia liczba przesy∏ek zawartych w jednym kilogramie otrzymywanej poczty jest wi´ksza ni˝ 21.

2. 2 Korekt´ stawek przeprowadza si´ zgodnie z warunkami okreÊlonymi w Regulaminie poczty listowej.

5. Przy obliczaniu Êredniej wa˝onej odleg∏oÊci administracja kraju przeznaczenia wy∏àcza mas´ wszystkich odsy∏ek, dla których obliczono op∏aty koƒcowe

(koszty koƒcowe) na podstawie kosztów lub taryf

wewn´trznych administracji kraju przeznaczenia.

6. O ile zainteresowane administracje nie zawar∏y

specjalnego porozumienia, stawki op∏at tranzytowych znajdujàce si´ w Regulaminie majà zastosowanie do odsy∏ek lotniczych ewentualnie przewo˝onych w tranzycie na odcinkach làdowych lub

morskich. Jednak˝e nie pobiera si´ ˝adnych làdowych op∏at tranzytowych za

6. 1 prze∏adunek odsy∏ek lotniczych mi´dzy dwoma

portami lotniczymi obs∏ugujàcymi to samo miasto;

6. 2 przewóz takich odsy∏ek mi´dzy portem lotniczym

obs∏ugujàcym miasto a magazynem usytuowanym w tym samym mieÊcie oraz powrót tych samych odsy∏ek w celu ich dalszego kierowania.

Poz. 1149

4. Administracje sprawdzajà rzeczywiste wyniki w stosunku do celów, jakie ustali∏y w zakresie jakoÊci us∏ug.

Artyku∏ 561

Koƒcowy udzia∏ làdowy

1. Paczki wymieniane mi´dzy dwiema administracjami pocztowymi podlegajà koƒcowym udzia∏om làdowym dla ka˝dego kraju i dla ka˝dej paczki obliczonym poprzez po∏àczenie ustalonych w Regulaminie wskaênikowej stawki za paczk´ i wskaênikowej stawki za kilogram.

2. Uwzgl´dniajàc powy˝sze stawki wskaênikowe, administracje ustalajà swoje koƒcowe udzia∏y làdowe

tak, aby by∏y one powiàzane z kosztami ich us∏ug.

3. Udzia∏y wymienione w ust´pach 1 i 2 obcià˝ajà administracj´ kraju nadania, chyba ˝e niniejsza Konwencja przewiduje odst´pstwa od tej zasady.

Artyku∏ 54

4. Koƒcowe udzia∏y làdowe powinny byç jednakowe

dla ca∏ego terytorium ka˝dego kraju.

Stawka podstawowa i obliczanie op∏at

za przewóz lotniczy

Artyku∏ 57

1. Stawka podstawowa stosowana przy regulowaniu

rachunków mi´dzy administracjami za przewóz lotniczy jest zatwierdzana przez Rad´ Eksploatacji

Pocztowej (Rad´ do spraw Operacji Pocztowych).

Stawka jest obliczana przez Biuro Mi´dzynarodowe na podstawie formu∏y okreÊlonej w Regulaminie poczty listowej.

2. Obliczanie op∏at za przewóz lotniczy odsy∏ek zamkni´tych, przesy∏ek priorytetowych i przesy∏ek

lotniczych kierowanych w tranzycie otwartym, jak

równie˝ odpowiednie metody rozliczeƒ, sà ustalone w Regulaminie poczty listowej.

Rozdzia∏ 4

Postanowienia szczególne

dotyczàce paczek pocztowych

Artyku∏ 55

Cele (zadania) w zakresie jakoÊci us∏ug

1. Administracje krajów przeznaczenia powinny ustaliç terminy opracowania paczek lotniczych przeznaczonych do ich krajów. Terminy te, powi´kszone

o czas normalnie wymagany na odpraw´ celnà, nie

powinny byç mniej korzystne ni˝ terminy opracowania stosowane dla porównywalnych przesy∏ek

w obrocie krajowym.

2. Administracje krajów przeznaczenia powinny równie˝, w miar´ mo˝liwoÊci, ustaliç terminy opracowania paczek làdowo-morskich przeznaczonych do

ich krajów.

3. Administracje krajów nadania ustalajà cele w zakresie jakoÊci dla paczek lotniczych i dla paczek làdowo-morskich przeznaczonych za granic´, przyjmujàc jako punkt odniesienia terminy ustalone przez

administracje krajów przeznaczenia.

Tranzytowy udzia∏ làdowy

1. Paczki wymieniane mi´dzy dwiema administracjami lub mi´dzy dwoma urz´dami tego samego kraju za poÊrednictwem s∏u˝b làdowych jednej lub kilku innych administracji podlegajà, na rzecz krajów,

których s∏u˝by uczestniczà w przewozie làdowym,

tranzytowym udzia∏om làdowym ustalonym w Regulaminie w zale˝noÊci od przedzia∏u odleg∏oÊci.

2. Dla paczek przesy∏anych w tranzycie otwartym administracje poÊredniczàce majà prawo domagaç

si´ ustalonego w Regulaminie udzia∏u rycza∏towego za przesy∏k´.

3. Udzia∏y wymienione w ust´pach 1 i 2 obcià˝ajà administracj´ kraju nadania, chyba ˝e niniejsza Konwencja przewiduje odst´pstwa od tej zasady.

4. Rada Eksploatacji Pocztowej (Rada do spraw Operacji Pocztowych) jest upowa˝niona do rewizji

i zmiany stawek tranzytowych udzia∏ów làdowych

w okresie mi´dzy dwoma Kongresami. Rewizja,

która b´dzie mog∏a byç dokonana dzi´ki zastosowaniu metodologii zapewniajàcej sprawiedliwà zap∏at´ administracjom wykonujàcym operacje tranzytowe, powinna opieraç si´ na godnych zaufania

i reprezentatywnych danych ekonomicznych i finansowych. Ewentualna zmiana, o której b´dzie

mo˝na zdecydowaç, wejdzie w ˝ycie z dniem ustalonym przez Rad´ Eksploatacji Pocztowej (Rad´ do

spraw Operacji Pocztowych).

5. ˚aden tranzytowy udzia∏ làdowy nie nale˝y si´ za

5. 1 prze∏adunek odsy∏ek lotniczych mi´dzy dwoma

portami lotniczymi obs∏ugujàcymi to samo miasto;

——————

1 Patrz: Protokó∏ koƒcowy art. XXVI i XXVII.

5. 2 przewóz takich odsy∏ek mi´dzy portem lotniczym

obs∏ugujàcym miasto a magazynem usytuowanym w tym samym mieÊcie oraz powrót tych samych odsy∏ek w celu ich dalszego kierowania.

Artyku∏ 58

Udzia∏ morski

1. Ka˝dy z krajów, którego s∏u˝by uczestniczà w przewozie morskim paczek, ma prawo domagaç si´

udzia∏ów morskich wymienionych w ust´pie 2.

Udzia∏y te obcià˝ajà administracj´ kraju nadania,

chyba ˝e niniejsza Konwencja przewiduje odst´pstwa od tej zasady.

2. Dla ka˝dej wykorzystywanej s∏u˝by morskiej udzia∏

morski ustalany jest w Regulaminie dotyczàcym

paczek pocztowych w zale˝noÊci od przedzia∏u odleg∏oÊci.

3. Administracje pocztowe majà prawo podwy˝szyç

maksymalnie o 50% udzia∏ morski obliczony zgodnie z artyku∏em 58 ust´p 2. Mogà one natomiast

obni˝yç go wed∏ug swego uznania.

4. Rada Eksploatacji Pocztowej (Rada do spraw Operacji Pocztowych) jest upowa˝niona do rewizji i zmiany udzia∏ów morskich w okresie mi´dzy dwoma

Kongresami. Rewizja, która b´dzie mog∏a byç dokonana dzi´ki zastosowaniu metodologii zapewniajàcej sprawiedliwà zap∏at´ administracjom wykonujàcym operacje tranzytowe, powinna opieraç si´ na

godnych zaufania i reprezentatywnych danych ekonomicznych i finansowych. Ewentualna zmiana,

o której b´dzie mo˝na zdecydowaç, wejdzie w ˝ycie

z dniem ustalonym przez Rad´ Eksploatacji Pocztowej (Rad´ do spraw Operacji Pocztowych).

Artyku∏ 59

Op∏aty za przewóz lotniczy

1. Stawka podstawowa stosowana przy regulowaniu

rachunków mi´dzy administracjami za przewozy

lotnicze jest zatwierdzana przez Rad´ Eksploatacji

Pocztowej (Rad´ do spraw Operacji Pocztowych).

Stawka jest obliczana przez Biuro Mi´dzynarodowe na podstawie formu∏y okreÊlonej w Regulaminie poczty listowej.

2. Obliczanie op∏at za przewóz lotniczy odsy∏ek zamkni´tych i paczek lotniczych kierowanych w tranzycie otwartym podane jest w Regulaminie dotyczàcym paczek pocztowych.

3. Prze∏adunek paczek lotniczych w tym samym porcie lotniczym, wynikajàcy z sukcesywnego przewozu przez kilka odr´bnych s∏u˝b lotniczych, odbywa

si´ bezp∏atnie.

Artyku∏ 60

Zwolnienie od udzia∏ów

1. Paczki s∏u˝bowe oraz paczki jeƒców wojennych i internowanych osób cywilnych nie dajà podstawy do

zaliczania jakiegokolwiek udzia∏u, z wyjàtkiem op∏at

za przewóz lotniczy pobieranych za paczki lotnicze.

Poz. 1149

Rozdzia∏ 5

Us∏uga EMS

Artyku∏ 61

Us∏uga EMS

1. Us∏uga EMS jest najszybszà us∏ugà pocztowà, wykonywanà za pomocà Êrodków fizycznych i w obrocie mi´dzy administracjami, które postanowi∏y

zapewniaç t´ us∏ug´, ma ona priorytet w stosunku

do innych przesy∏ek pocztowych. Polega na zbieraniu, przesy∏aniu i dor´czaniu w bardzo krótkich

terminach korespondencji, dokumentów i towarów.

2. Us∏uga EMS jest regulowana porozumieniami

dwustronnymi. Odpowiednie postanowienia zawarte w Aktach Zwiàzku stosuje si´ do aspektów

nieuregulowanych wyraênie w tych porozumieniach.

3. Us∏uga ta, w miar´ mo˝liwoÊci, jest identyfikowana

przez logo wed∏ug poni˝szego wzoru, sk∏adajàcego

si´ z nast´pujàcych elementów

— skrzyd∏o pomaraƒczowe,

— litery EMS w kolorze niebieskim,

— trzy poziome kreski koloru pomaraƒczowego.

Logo mo˝e byç uzupe∏nione nazwà us∏ugi krajowej.

4. Op∏aty za us∏ug´ EMS ustala administracja kraju

nadania, bioràc pod uwag´ koszty i wymagania

rynku.

CZ¢Âå TRZECIA

Postanowienia przejÊciowe i koƒcowe

Artyku∏ 62

Obowiàzek zapewnienia us∏ugi paczek pocztowych

1. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 10 ust´p 1,

kraje, które przed wejÊciem w ˝ycie niniejszej Konwencji nie by∏y stronami Porozumienia o paczkach

pocztowych, nie sà zobowiàzane zapewniaç us∏ugi

paczek pocztowych.

Artyku∏ 63

Zobowiàzania dotyczàce Êrodków karnych

1. Rzàdy krajów cz∏onkowskich zobowiàzujà si´ do

podj´cia lub zaproponowania swym w∏adzom

ustawodawczym Êrodków niezb´dnych do

1. 1 karania za fa∏szowanie znaczków pocztowych, nawet wycofanych z obiegu, oraz mi´dzynarodowych kuponów na odpowiedê;

1. 2 karania za u˝ywanie lub wprowadzanie do obiegu

1. 2. 1 sfa∏szowanych znaczków pocztowych (nawet

wycofanych z obiegu) lub znaczków u˝ywanych, jak równie˝ podrobionych lub u˝ywanych ju˝ odcisków maszyn do frankowania albo nadruków pras drukarskich;

1. 2. 2 sfa∏szowanych mi´dzynarodowych kuponów

na odpowiedê;

1. 3 zakazania i Êcigania wszelkiej oszukaƒczej dzia∏alnoÊci w zakresie produkcji i wprowadzania do

obiegu nalepek i stempli u˝ywanych w s∏u˝bie

pocztowej, sfa∏szowanych lub podrabianych

w ten sposób, aby mog∏y byç wzi´te omy∏kowo za

nalepki i stemple wprowadzone do obiegu przez

administracj´ pocztowà jednego z krajów cz∏onkowskich;

1. 4 zapobiegania umieszczaniu i w danym przypadku

karania za umieszczenie w przesy∏kach pocztowych narkotyków i substancji psychotropowych,

jak równie˝ materia∏ów wybuchowych, ∏atwo palnych lub innych substancji niebezpiecznych, których umieszczenie w przesy∏kach nie by∏oby wyraênie dozwolone przez Konwencj´;

1. 5 zapobiegania umieszczaniu i karania za umieszczenie w przesy∏kach pocztowych przedmiotów

o charakterze pedofilskim lub pornograficznym

przedstawiajàcych dzieci.

Artyku∏ 64

Tryb zatwierdzania propozycji

dotyczàcych Konwencji i Regulaminów

1. W celu nabrania mocy prawnej propozycje przed∏o˝one Kongresowi a dotyczàce niniejszej Konwencji muszà uzyskaç poparcie wi´kszoÊci krajów

cz∏onkowskich obecnych i g∏osujàcych. Co najmniej po∏owa krajów cz∏onkowskich reprezento-

Poz. 1149

wanych na Kongresie musi byç obecna w czasie

g∏osowania.

2. W celu nabrania mocy prawnej propozycje odnoszàce si´ do Regulaminu poczty listowej i Regulaminu

dotyczàcego paczek pocztowych muszà uzyskaç poparcie wi´kszoÊci cz∏onków Rady Eksploatacji Pocztowej (Rady do spraw Operacji Pocztowych).

3. W celu nabrania mocy prawnej propozycje zg∏oszone

mi´dzy dwoma Kongresami a dotyczàce niniejszej

Konwencji i jej Protoko∏u koƒcowego muszà uzyskaç

3. 1 dwie trzecie g∏osów, przy czym przynajmniej po∏owa krajów cz∏onkowskich Zwiàzku powinna odpowiedzieç na konsultacje, jeÊli chodzi o zmiany;

3. 2 wi´kszoÊç g∏osów, jeÊli chodzi o interpretacj´ postanowieƒ.

4. Pomimo postanowieƒ przewidzianych w ust´pie 3

punkt 1 ka˝dy kraj cz∏onkowski, którego ustawodawstwo krajowe jest jeszcze niezgodne z proponowanà zmianà, ma prawo w terminie dziewi´çdziesi´ciu

dni, liczàc od daty notyfikacji zmiany, powiadomiç

na piÊmie Dyrektora Generalnego Biura Mi´dzynarodowego o niemo˝noÊci przyj´cia tej zmiany.

Artyku∏ 65

WejÊcie w ˝ycie i okres obowiàzywania Konwencji

1. Niniejsza Konwencja wejdzie w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2001 r. i pozostanie w mocy a˝ do wejÊcia w ˝ycie

Aktów nast´pnego Kongresu.

Na dowód czego Pe∏nomocnicy Rzàdów krajów

cz∏onkowskich podpisali niniejszà Konwencj´ w jednym egzemplarzu, który zosta∏ z∏o˝ony u Dyrektora Generalnego Biura Mi´dzynarodowego. Kopia tej Konwencji b´dzie dor´czona ka˝dej stronie przez Rzàd kraju, w którym odby∏ si´ Kongres.

Sporzàdzono w Pekinie dnia 15 wrzeÊnia 1999 r.

PROTOKÓ¸ KO¡COWY ÂWIATOWEJ KONWENCJI POCZTOWEJ

W chwili przystàpienia do podpisywania Âwiatowej Konwencji Pocztowej, sporzàdzonej w dniu dzisiejszym,

ni˝ej podpisani Pe∏nomocnicy uzgodnili, co nast´puje

Artyku∏ I

Artyku∏ IV

Przynale˝noÊç przesy∏ek pocztowych

Us∏ugi podstawowe

1. Artyku∏u 3 nie stosuje si´ w krajach: Antigua i Barbuda, Australia, Bahrajn, Barbados, Belize,

Botswana, Brunei Darussalam, Kanada, Hongkong (Chiny), Dominika, Egipt, Fid˝i, Gambia,

Ghana, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej, Terytoria Zamorskie zale˝ne

od Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej, Grenada, Gujana, Irlandia,

Jamajka, Kenia, Kiribati, Kuwejt, Lesotho, Malezja, Malawi, Mauritius, Nauru, Nigeria, Nowa Zelandia, Uganda, Papua-Nowa Gwinea, Saint-Christopher i Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Wyspy Salomona, Samoa Zachodnie,

Seszele, Sierra Leone, Singapur, Królestwo Suazi,

Tanzania, Trynidad i Tobago, Tuvalu, Vanuatu, Zambia i Zimbabwe.

1. Pomimo postanowieƒ artyku∏u 10 Australia nie

zgadza si´ z rozszerzeniem us∏ug podstawowych

na paczki pocztowe.

2. Artyku∏u 3 nie stosuje si´ równie˝ do Danii, której

ustawodawstwo nie zezwala na wycofanie lub

zmian´ adresu przesy∏ek listowych na ˝yczenie

nadawcy, gdy adresat zosta∏ poinformowany o nadejÊciu przesy∏ki pod jego adresem.

1. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 10 ust´p 4

punkt 2 administracje pocztowe Kanady oraz Irlandii sà upowa˝nione do ograniczenia do 2 kilogramów maksymalnej masy druków w ruchu nadchodzàcym i wychodzàcym.

Artyku∏ II

Op∏aty

1. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 7 ust´p 5

administracja pocztowa Kanady jest upowa˝niona

do pobierania op∏at pocztowych innych ni˝ przewidziane w Regulaminach, jeÊli takie op∏aty sà zgodne z ustawodawstwem tego kraju.

Artyku∏ III

Wyjàtki od zwolnienia od op∏at pocztowych druków

dla ociemnia∏ych (cekogramów)

1. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 8 ust´p 4

administracje pocztowe Saint Vincent i Grenadyn

oraz Turcji, które nie zwalniajà druków dla ociemnia∏ych (cekogramów) z op∏at pocztowych w swoim obrocie krajowym, mogà pobieraç op∏aty pocztowe i op∏aty za us∏ugi specjalne, jednak˝e nie wy˝sze ni˝ w ich obrocie krajowym.

2. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 8 ust´p 4

administracje pocztowe Niemiec, Stanów Zjednoczonych Ameryki, Austrii, Kanady, Zjednoczonego

Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej, Japonii oraz Szwajcarii mogà pobieraç op∏aty za

us∏ugi specjalne, stosowane w ich obrocie krajowym, w odniesieniu do druków dla ociemnia∏ych

(cekogramów).

Artyku∏ V

Pakieciki

1. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 10 Konwencji administracja pocztowa Arabii Saudyjskiej

ma prawo nie przyjmowaç pakiecików o masie

wi´kszej ni˝ 1 kilogram.

Artyku∏ VI

Druki. Maksymalna masa

Artyku∏ VII

Âwiadczenie us∏ugi paczek pocztowych

1. ¸otwa i Norwegia zastrzegajà sobie prawo Êwiadczenia us∏ugi paczek pocztowych bàdê zgodnie

z postanowieniami Konwencji, bàdê w przypadku

paczek wychodzàcych i po zawarciu dwustronnego

porozumienia, wykorzystujàc ka˝dy inny sposób

korzystniejszy dla ich klientów.

Artyku∏ VIII

Paczki. Maksymalna masa

1. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 10 ust´p 6

administracja pocztowa Kanady upowa˝niona jest

do ograniczenia do 30 kilogramów maksymalnej

masy nadchodzàcych i wysy∏anych paczek.

Artyku∏ IX

Maksymalne limity dla przesy∏ek z podanà wartoÊcià

1. Szwecja zastrzega sobie prawo ograniczenia wartoÊci zawartoÊci przesy∏ek poleconych i listowych

przesy∏ek z podanà wartoÊcià, jak równie˝ paczek

z podanà wartoÊcià lub bez podanej wartoÊci przeznaczonych do Szwecji, zgodnie z maksymalnymi

limitami podanymi w poni˝szej tablicy

1° Nadchodzàce przesy∏ki listowe

Maksymalna wartoÊç

handlowa zawartoÊci

Maksymalna

wartoÊç

deklarowana

Maksymalne

odszkodowanie

Przesy∏ki polecone

500 SDR (DTS)

—

30 SDR (DTS)

[worki M: 150 SDR (DTS)]

Przesy∏ki z podanà wartoÊcià

4000 SDR (DTS)

4000 SDR (DTS)

Paczki bez podanej wartoÊci

4500 SDR (DTS)

—

Paczki z podanà wartoÊcià

4500 SDR (DTS)

4500 SDR (DTS)

4000 SDR (DTS)

2° Nadchodzàce paczki

Ograniczenia tego nie mo˝na obejÊç poprzez z∏o˝enie cz´Êciowej deklaracji wartoÊci przekraczajàcej 4000 SDR (DTS) (dla przesy∏ek listowych)

i 4500 SDR (DTS) (dla paczek pocztowych). ˚adne inne

ograniczenie nie jest narzucone, jeÊli chodzi o rodzaj

zawartoÊci przesy∏ek poleconych i przesy∏ek z podanà

wartoÊcià. Przesy∏ki, których wartoÊç przekracza te limity, b´dà zwracane do urz´du nadania.

Artyku∏ X

Potwierdzenie odbioru

1. Administracja pocztowa Kanady ma prawo nie stosowaç postanowieƒ artyku∏u 18 w odniesieniu do

paczek, ze wzgl´du na to, ˝e nie oferuje us∏ugi potwierdzenia odbioru dla paczek w swoim obrocie

krajowym.

Artyku∏ XI

Us∏uga mi´dzynarodowej korespondencji handlowej

z odpowiedzià

1. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 21 ust´p 1

administracja pocztowa Wietnamu nie przyjmuje

obowiàzku zapewnienia us∏ugi zwrotu przesy∏ek

CCRI (IBRS).

Artyku∏ XII

Zakazy (poczta listowa)

1. Wyjàtkowo administracje pocztowe Libanu i Koreaƒskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej nie

przyjmujà przesy∏ek poleconych zawierajàcych

monety lub banknoty, lub jakiekolwiek walory p∏atne na okaziciela, lub czeki podró˝ne, lub platyn´,

z∏oto albo srebro, w wyrobach lub nie, kamienie

szlachetne, klejnoty i inne przedmioty wartoÊciowe. Nie sà one zobowiàzane do Êcis∏ego przestrzegania postanowieƒ Regulaminu poczty listowej

w odniesieniu do odpowiedzialnoÊci w przypadkach ograbienia lub uszkodzenia przesy∏ek poleconych bàdê gdy przesy∏ki zawierajà przedmioty wykonane ze szk∏a lub przedmioty ∏amliwe.

40 SDR (DTS) za paczk´ +

4,50 SDR (DTS) za kilogram

4500 SDR (DTS)

2. Wyjàtkowo administracje pocztowe Arabii Saudyjskiej, Boliwii, Chiƒskiej Republiki Ludowej, z wyjàtkiem specjalnego regionu administracyjnego

Hongkongu, Iraku, Nepalu, Pakistanu, Sudanu oraz

Wietnamu, nie przyjmujà przesy∏ek poleconych zawierajàcych monety, banknoty, walut´ lub jakiekolwiek walory p∏atne na okaziciela, czeki podró˝ne,

platyn´, z∏oto lub srebro, w wyrobach lub nie, kamienie szlachetne, klejnoty i inne przedmioty wartoÊciowe.

3. Administracja pocztowa Myanmaru zastrzega sobie prawo nieprzyjmowania przesy∏ek z podanà

wartoÊcià zawierajàcych wartoÊciowe przedmioty

wymienione w artykule 25 ust´p 5, poniewa˝ ustawodawstwo krajowe nie zezwala na przyj´cie takich przesy∏ek.

4. Administracja pocztowa Nepalu nie przyjmuje

przesy∏ek poleconych lub z podanà wartoÊcià zawierajàcych walut´ lub monety, z wyjàtkiem przypadków, gdy zawarto specjalne porozumienie w tej

sprawie.

5. Administracja pocztowa Uzbekistanu nie przyjmuje przesy∏ek poleconych lub przesy∏ek z podanà

wartoÊcià zawierajàcych monety, banknoty, czeki,

znaczki pocztowe lub walut´ obcà i uchyla si´ od

wszelkiej odpowiedzialnoÊci w przypadku zagini´cia bàdê uszkodzenia tego rodzaju przesy∏ek.

6. Administracja pocztowa Iranu nie przyjmuje przesy∏ek zawierajàcych przedmioty niezgodne z religià

islamskà.

7. Administracja pocztowa Filipin zastrzega sobie

prawo nieprzyjmowania przesy∏ek listowych (zwyk∏ych, poleconych lub z podanà wartoÊcià) zawierajàcych monety, walut´ lub jakiekolwiek walory

p∏atne na okaziciela, czeki podró˝ne, platyn´, z∏oto

lub srebro, w wyrobach lub nie, kamienie szlachetne lub inne przedmioty wartoÊciowe.

8. Administracja pocztowa Australii nie przyjmuje

˝adnej przesy∏ki pocztowej zawierajàcej sztabki

metali lub banknoty. Ponadto nie przyjmuje ona

przesy∏ek poleconych przeznaczonych do Australii

ani przesy∏ek wysy∏anych w tranzycie otwartym,

zawierajàcych przedmioty wartoÊciowe, takie jak

klejnoty, metale szlachetne, kamienie szlachetne

lub pó∏szlachetne, papiery wartoÊciowe, monety

lub inne formy zbywalnych instrumentów finansowych. Uchyla si´ ona od wszelkiej odpowiedzialnoÊci, jeÊli chodzi o przesy∏ki nadane z naruszeniem

niniejszego zastrze˝enia.

9. Administracja pocztowa Chiƒskiej Republiki Ludowej, z wyjàtkiem specjalnego regionu administracyjnego Hongkongu, nie przyjmuje przesy∏ek z podanà wartoÊcià zawierajàcych monety, banknoty,

walut´ lub jakiekolwiek walory p∏atne na okaziciela lub czeki podró˝ne, zgodnie z jej wewn´trznymi

przepisami.

10. Administracje pocztowe ¸otwy i Mongolii zastrzegajà sobie prawo nieprzyjmowania przesy∏ek zwyk∏ych, poleconych lub z podanà wartoÊcià zawierajàcych monety, banknoty, wartoÊci na okaziciela

i czeki podró˝ne, ze wzgl´du na to, ˝e ich krajowe

przepisy sprzeciwiajà si´ temu.

11. Administracja pocztowa Brazylii zastrzega sobie

prawo nieprzyjmowania przesy∏ek zwyk∏ych, poleconych lub z podanà wartoÊcià zawierajàcych monety, b´dàce w obiegu banknoty i jakiekolwiek walory p∏atne na okaziciela.

12. Administracja pocztowa Wietnamu zastrzega sobie prawo nieprzyjmowania listów zawierajàcych

przedmioty i towary.

Artyku∏ XIII

Zakazy (paczki pocztowe)

1. Administracje pocztowe Kanady, Myanmaru i Zambii

majà prawo nie przyjmowaç paczek z podanà wartoÊcià, zawierajàcych wartoÊciowe przedmioty wymienione w artykule 25 ust´p 5 punkt 2, ze wzgl´du na

to, ˝e ich krajowe przepisy sprzeciwiajà si´ temu.

2. Wyjàtkowo administracje pocztowe Libanu i Sudanu nie przyjmujà paczek zawierajàcych monety,

banknoty lub jakiekolwiek walory na okaziciela,

czeki podró˝ne, platyn´, z∏oto lub srebro, w wyrobach lub nie, kamienie szlachetne i inne przedmioty wartoÊciowe albo takich, które zawierajà p∏yny

i sk∏adniki ∏atwo przechodzàce w stan p∏ynny, albo

przedmioty ze szk∏a lub podobne, albo przedmioty

∏amliwe. Nie sà one zwiàzane odnoszàcymi si´ do

tego postanowieniami Regulaminu dotyczàcego

paczek pocztowych.

3. Administracja pocztowa Brazylii ma prawo nie

przyjmowaç paczek z podanà wartoÊcià zawierajàcych monety i b´dàce w obiegu banknoty, jak równie˝ jakiekolwiek walory na okaziciela, ze wzgl´du

na to, ˝e jej krajowe przepisy sprzeciwiajà si´ temu.

4. Administracja pocztowa Ghany ma prawo nie przyjmowaç paczek z podanà wartoÊcià zawierajàcych

monety i banknoty b´dàce w obiegu, ze wzgl´du

na to, ˝e jej krajowe przepisy sprzeciwiajà si´ temu.

Poz. 1149

5. Poza przedmiotami podanymi w artykule 25 administracja pocztowa Arabii Saudyjskiej nie przyjmuje paczek zawierajàcych monety, banknoty lub jakiekolwiek walory p∏atne na okaziciela, czeki podró˝ne, platyn´, z∏oto lub srebro, w wyrobach lub

nie, kamienie szlachetne, klejnoty i inne przedmioty wartoÊciowe. Nie przyjmuje tak˝e paczek zawierajàcych wszelkiego rodzaju lekarstwa, chyba ˝e

towarzyszy im recepta lekarska pochodzàca od

kompetentnej w∏adzy oficjalnej, produkty przeznaczone do gaszenia ognia, p∏ynne substancje chemiczne lub przedmioty niezgodne z zasadami religii islamskiej.

6. Poza przedmiotami podanymi w artykule 25 administracja pocztowa Omanu nie przyjmuje paczek

zawierajàcych

6.1 wszelkiego rodzaju lekarstwa, chyba ˝e towarzyszy im recepta lekarska pochodzàca od kompetentnej w∏adzy oficjalnej;

6. 2 produkty przeznaczone do gaszenia ognia i p∏ynne substancje chemiczne;

6. 3 przedmioty niezgodne z zasadami religii islamskiej.

7. Poza przedmiotami podanymi w artykule 25 administracja pocztowa Iranu nie przyjmuje paczek zawierajàcych przedmioty niezgodne z zasadami religii islamskiej.

8. Administracja pocztowa Filipin ma prawo nie

przyjmowaç paczek zawierajàcych monety, walut´

lub jakiekolwiek walory p∏atne na okaziciela, czeki

podró˝ne, platyn´, z∏oto lub srebro, w wyrobach

lub nie, kamienie szlachetne lub inne przedmioty

wartoÊciowe, albo takich, które zawierajà p∏yny

i sk∏adniki ∏atwo przechodzàce w stan p∏ynny albo

przedmioty ze szk∏a lub podobne, albo przedmioty

∏amliwe.

9. Administracja pocztowa Australii nie przyjmuje

˝adnej przesy∏ki pocztowej zawierajàcej sztabki

metali lub banknoty.

10. Administracja pocztowa Chiƒskiej Republiki Ludowej nie przyjmuje paczek zwyk∏ych zawierajàcych

monety, walut´ lub jakiekolwiek walory p∏atne na

okaziciela, czeki podró˝ne, platyn´, z∏oto lub srebro, w wyrobach lub nie, kamienie szlachetne lub

inne przedmioty wartoÊciowe. Poza tym, z wyjàtkiem specjalnego regionu administracyjnego

Hongkongu, nie sà tak˝e przyjmowane paczki z podanà wartoÊcià zawierajàce monety, walut´, walory p∏atne na okaziciela lub czeki podró˝ne.

11. Administracja pocztowa Mongolii zastrzega sobie

prawo nieprzyjmowania, zgodnie z jej krajowymi

przepisami, paczek zawierajàcych monety, banknoty, walory na okaziciela i czeki podró˝ne.

12. Administracja pocztowa ¸otwy nie przyjmuje paczek zwyk∏ych ani paczek z podanà wartoÊcià zawierajàcych monety, banknoty, jakiekolwiek walory

(czeki) na okaziciela lub waluty obce i uchyla si´ od

wszelkiej odpowiedzialnoÊci w przypadku zagini´cia lub uszkodzenia dotyczàcego takich przesy∏ek.

Artyku∏ XIV

Poz. 1149

wo nie zwracaç paczek po z∏o˝eniu przez adresata

˝àdania dokonania ich odprawy celnej, ze wzgl´du

na to, ˝e ich ustawodawstwo celne sprzeciwia si´

temu.

Przedmioty podlegajàce op∏atom celnym

Artyku∏ XVI

1. Powo∏ujàc si´ na postanowienia artyku∏u 25, administracje pocztowe nast´pujàcych krajów nie przyjmujà przesy∏ek z podanà wartoÊcià zawierajàcych

przedmioty podlegajàce op∏atom celnym: Bangladesz i Salwador.

Reklamacje

2. Powo∏ujàc si´ na postanowienia artyku∏u 25, administracje pocztowe nast´pujàcych krajów nie przyjmujà listów zwyk∏ych i poleconych zawierajàcych

przedmioty podlegajàce op∏atom celnym: Afganistan, Albania, Azerbejd˝an, Bia∏oruÊ, Kambod˝a,

Chile, Kolumbia, Kuba, Salwador, Estonia, W∏ochy,

¸otwa, Nepal, Uzbekistan, Peru, Koreaƒska Republika Ludowo-Demokratyczna, San Marino, Turkmenistan, Ukraina i Wenezuela.

3. Powo∏ujàc si´ na postanowienia artyku∏u 25, administracje pocztowe nast´pujàcych krajów nie przyjmujà listów zwyk∏ych zawierajàcych przedmioty

podlegajàce op∏atom celnym: Benin, Burkina Faso,

Wybrze˝e KoÊci S∏oniowej, D˝ibuti, Mali, Mauretania i Wietnam.

4. Pomimo postanowieƒ przewidzianych w ust´pach

od 1 do 3 w ka˝dym przypadku przyjmuje si´ przesy∏ki z zawartoÊcià surowicy, szczepionek, jak równie˝ przesy∏ki z trudno dost´pnymi, pilnie potrzebnymi lekarstwami.

Artyku∏ XV

Wycofanie z obiegu pocztowego.

Zmiana lub korekta adresu

1. Postanowienia artyku∏u 29 nie majà zastosowania

do nast´pujàcych krajów: Antigua i Barbuda, Bahamy, Bahrajn, Barbados, Belize, Botswana, Brunei

Darussalam, Kanada, Hongkong (Chiny), Dominika,

Fid˝i, Gambia, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej, Terytoria Zamorskie zale˝ne od Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej, Grenada, Gujana, Irak, Irlandia,

Jamajka, Kenia, Kiribati, Kuwejt, Lesotho, Malezja,

Malawi, Myanmar, Nauru, Nigeria, Nowa Zelandia,

Uganda, Papua-Nowa Gwinea, Koreaƒska Republika Ludowo-Demokratyczna, Saint Christopher i Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Wyspy

Salomona, Samoa Zachodnie, Seszele, Sierra Leone, Singapur, Królestwo Suazi, Tanzania, Trynidad

i Tobago, Tuvalu, Vanuatu i Zambia; ich przepisy nie

zezwalajà na wycofanie z obiegu lub zmian´ adresu przesy∏ek listowych na ˝yczenie nadawcy.

2. Postanowienia artyku∏u 29 odnoszà si´ do Australii

o tyle, o ile sà one zgodne z ustawodawstwem tego kraju.

3. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 29 ust´p 4

Salwador, Panama, Filipiny i Wenezuela majà pra-

1. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 30 ust´p 4

administracje pocztowe Arabii Saudyjskiej, Republiki Zielonego Przylàdka, Egiptu, Gabonu, Terytoriów Zamorskich zale˝nych od Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej, Grecji,

Iranu, Mongolii, Myanmaru, Filipin, Koreaƒskiej

Republiki Ludowo-Demokratycznej, Sudanu, Syrii,

Czadu, Ukrainy oraz Zambii zastrzegajà sobie prawo pobierania od swoich klientów op∏aty za reklamacje dotyczàce przesy∏ek listowych.

2. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 30 ust´p 4

administracje pocztowe Argentyny, Austrii, S∏owacji i Czech zastrzegajà sobie prawo pobierania

op∏aty specjalnej w przypadkach, gdy po ukoƒczeniu post´powania wyjaÊniajàcego przeprowadzonego na skutek z∏o˝onej reklamacji okazuje si´, ˝e

reklamacja by∏a nieuzasadniona.

3. Administracje pocztowe Afganistanu, Arabii Saudyjskiej, Republiki Zielonego Przylàdka, Konga,

Egiptu, Gabonu, Iranu, Mongolii, Myanmaru, Sudanu, Surinamu, Syrii, Ukrainy i Zambii zastrzegajà sobie prawo do pobierania od swoich klientów

op∏aty za reklamacje paczek.

Artyku∏ XVII

Op∏ata za przedstawienie do kontroli celnej

1. Administracja pocztowa Gabonu zastrzega sobie

prawo pobierania od swoich klientów op∏aty za

przedstawienie do kontroli celnej.

2. Administracje pocztowe Konga i Zambii zastrzegajà sobie prawo pobierania od swoich klientów

op∏aty za przedstawienie paczek do kontroli celnej.

Artyku∏ XVIII

OdpowiedzialnoÊç administracji pocztowych

1. Administracje pocztowe Bangladeszu, Beninu, Burkina Faso, Konga, Wybrze˝a KoÊci S∏oniowej, D˝ibuti, Indii, Libanu, Madagaskaru, Mali, Mauretanii,

Nepalu, Nigru, Senegalu, Togo oraz Turcji sà upowa˝nione do niestosowania artyku∏u 34 ust´p 1

punkt 1.1 w odniesieniu do odpowiedzialnoÊci

w przypadku ograbienia lub uszkodzenia przesy∏ek

poleconych.

2. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 34 ust´p 1

pkt 1.1 i artyku∏u 35 ust´p 1 administracje pocztowe Chile, Chiƒskiej Republiki Ludowej, Kolumbii

oraz Egiptu sà odpowiedzialne tylko za zagini´cie,

ca∏kowite ograbienie lub ca∏kowite uszkodzenie zawartoÊci przesy∏ek poleconych.

3. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 34 administracje pocztowe Arabii Saudyjskiej i Egiptu nie

ponoszà odpowiedzialnoÊci w przypadku zagini´cia lub uszkodzenia przesy∏ek zawierajàcych przedmioty wymienione w artykule 25 ust´p 5.

6. Pomimo postanowieƒ artyku∏u 34 Kanada ma prawo, wobec paczek zwyk∏ych, nie wyp∏acaç odszkodowania, nie odpowiadaç za zagini´cie, ograbienie

lub ca∏kowite albo cz´Êciowe uszkodzenie i nie

zwracaç nadawcy uiszczonych op∏at i nale˝noÊci.

4. Administracje pocztowe Indii i Nepalu majà prawo

nie stosowaç postanowieƒ artyku∏u 34 ust´p 1

punkt 1.1 w odniesieniu do odpowiedzialnoÊci

w przypadku ograbienia lub uszkodzenia zwyk∏ych

paczek pocztowych.

Artyku∏ XX

Artyku∏ XIX

Odszkodowanie

1. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 34 ni˝ej wymienione administracje pocztowe majà prawo nie

wyp∏acaç odszkodowania za zagubione, ograbione

lub uszkodzone w ich s∏u˝bie paczki bez podanej

wartoÊci: Stany Zjednoczone Ameryki, Angola, Antigua i Barbuda, Australia, Bahamy, Bangladesz,

Barbados, Belize, Boliwia, Botswana, Brunei Darussalam, Kanada, Dominikana, Dominika, Salwador,

Fid˝i, Gambia, te z Terytoriów Zamorskich zale˝nych

od Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej, których krajowe przepisy sprzeciwiajà si´ temu, Grenada, Gwatemala, Gujana, Kiribati, Lesotho, Malawi, Malta, Mauritius, Nauru, Nigeria, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Saint Christopher i Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny,

Wyspy Salomona, Seszele, Sierra Leone, Królestwo

Suazi, Trynidad i Tobago, Zambia i Zimbabwe.

2. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 34 administracje pocztowe Arabii Saudyjskiej, Argentyny,

Austrii, Brazylii, Chile, Grecji, Kenii, ¸otwy, Meksyku, Omanu, Uzbekistanu, Kataru, Koreaƒskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, Rumunii, Turcji,

Ukrainy i Wietnamu majà prawo nie wyp∏acaç odszkodowania za zagubione, ograbione lub uszkodzone w ich s∏u˝bie paczki bez podanej wartoÊci

krajom, które nie p∏acà takiego odszkodowania

zgodnie z ust´pem 1 niniejszego artyku∏u.

3. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 34

ust´p 8 Stany Zjednoczone Ameryki majà prawo

utrzymaç prawo nadawcy do odszkodowania za

paczki z podanà wartoÊcià po dor´czeniu adresatowi, z wyjàtkiem przypadku, gdy nadawca zrzeka si´

swego prawa na rzecz adresata.

4. Je˝eli Stany Zjednoczone Ameryki wyst´pujà jako

administracja pocztowa poÊredniczàca, majà prawo nie wyp∏acaç odszkodowania innym administracjom w przypadku zagini´cia, ograbienia lub

uszkodzenia paczek z podanà wartoÊcià przesy∏anych w tranzycie otwartym lub wysy∏anych w odsy∏kach zamkni´tych.

5. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 34 administracja pocztowa Wietnamu ma prawo nie wyp∏acaç odszkodowania za zagubione lub uszkodzone przesy∏ki polecone i paczki zawierajàce pieniàdze, wartoÊci na okaziciela, czeki podró˝ne, jak

równie˝ z∏oto, srebro i kamienie szlachetne.

Wyjàtki od zasady odpowiedzialnoÊci

1. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 34 Arabia

Saudyjska, Boliwia, Egipt, Irak, Filipiny, Demokratyczna Republika Konga, Sudan, Turcja i Jemen

majà prawo nie wyp∏acaç ˝adnego odszkodowania

za uszkodzenie paczek pochodzàcych ze wszystkich

krajów, a które sà do nich przeznaczone, zawierajàcych p∏yny i substancje ∏atwo przechodzàce w stan

p∏ynny, przedmioty ze szk∏a i artyku∏y ∏atwo t∏ukàce si´ lub psujàce si´.

2. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 34 Arabia

Saudyjska i Sudan majà prawo nie wyp∏acaç odszkodowania za paczki zawierajàce przedmioty zakazane wymienione w artykule 25 ust´p 5.

Artyku∏ XXI

Nieponoszenie odpowiedzialnoÊci

przez administracje pocztowe

1. Administracja pocztowa Boliwii nie jest zobowiàzana do przestrzegania artyku∏u 35 ust´p 1 w odniesieniu do utrzymania odpowiedzialnoÊci

w przypadkach ograbienia lub uszkodzenia przesy∏ek poleconych.

2. Administracja pocztowa Nepalu ma prawo nie stosowaç postanowieƒ artyku∏u 35 ust´p 1 punkt 4, jeÊli chodzi o paczki.

Artyku∏ XXII

Wyp∏ata odszkodowania

1. Administracje pocztowe Bangladeszu, Boliwii,

Gwinei, Nepalu oraz Nigerii nie sà zobowiàzane do

przestrzegania artyku∏u 37 ust´p 3, jeÊli chodzi

o za∏atwienie ostatecznie sprawy w ciàgu dwóch

miesi´cy lub poinformowanie administracji kraju

nadania lub przeznaczenia, zale˝nie od okolicznoÊci, ˝e przesy∏ka listowa zosta∏a zatrzymana, skonfiskowana lub zniszczona przez kompetentne w∏adze ze wzgl´du na jej zawartoÊç lub ˝e zosta∏a zaj´ta na mocy ustawodawstwa krajowego.

2. Administracje pocztowe Arabii Saudyjskiej, Konga,

D˝ibuti, Libanu oraz Madagaskaru nie sà zobowiàzane do przestrzegania artyku∏u 37 ust´p 3, jeÊli chodzi o za∏atwienie ostatecznie reklamacji dotyczàcej

przesy∏ki listowej w ciàgu dwóch miesi´cy. Ponadto

nie zgadzajà si´ na zaspokojenie roszczeƒ osoby

uprawnionej na ich rachunek przez innà administracj´ po up∏ywie wy˝ej wymienionego terminu.

3. Administracje pocztowe Angoli, Arabii Saudyjskiej, Gwinei i Libanu nie sà zobowiàzane do stoso-

wania postanowieƒ artyku∏u 37 ust´p 3, jeÊli chodzi o za∏atwienie ostatecznie reklamacji dotyczàcej

paczki w ciàgu dwóch miesi´cy. Ponadto nie zgadzajà si´ na zaspokojenie roszczeƒ osoby uprawnionej na ich rachunek przez innà administracj´ po

up∏ywie wy˝ej wymienionego terminu.

4. Administracje pocztowe Nigru i Tajlandii nie sà zobowiàzane do przestrzegania postanowieƒ artyku∏u 37 ust´p 3, jeÊli chodzi o za∏atwienie ostatecznie

reklamacji w terminie trzydziestu dni, która zostanie im przes∏ana faksem. Ponadto nie zgadzajà si´,

aby inna administracja wyp∏aci∏a odszkodowanie

osobie uprawnionej w ich imieniu po up∏ywie wy˝ej wymienionego terminu.

5. Pomimo postanowieƒ artyku∏u 37 ust´p 3 Stany

Zjednoczone Ameryki i Malezja zastrzegajà sobie

prawo za∏atwiania ostatecznie reklamacji w terminie dwóch miesi´cy, liczàc od dnia ich przedstawienia, bez wzgl´du na wykorzystywane Êrodki do ich

przesy∏ania.

Artyku∏ XXIII

Nadawanie za granicà przesy∏ek listowych

1. Administracje pocztowe Stanów Zjednoczonych

Ameryki, Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej oraz Grecji zastrzegajà sobie

prawo pobierania op∏aty odpowiadajàcej kosztom

opracowania od ka˝dej z administracji pocztowej,

która na mocy artyku∏u 43 ust´p 4 zwraca im przesy∏ki, poczàtkowo niewys∏ane przez ich s∏u˝by jako

przesy∏ki pocztowe.

2. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 43 ust´p 4

administracja pocztowa Kanady zastrzega sobie

prawo do pobierania od administracji kraju nadania op∏aty pozwalajàcej co najmniej pokryç koszty

powsta∏e przy opracowaniu takich przesy∏ek.

3. Artyku∏ 43 ust´p 4 upowa˝nia administracj´ kraju

przeznaczenia do ˝àdania od administracji kraju

nadania odpowiedniej zap∏aty za dor´czenie przesy∏ek listowych nadawanych za granicà w du˝ych

iloÊciach. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii

i Irlandii Pó∏nocnej zastrzega sobie prawo do ograniczenia takiej op∏aty do kwoty odpowiadajàcej taryfie krajowej stosowanej dla porównywalnych

przesy∏ek w kraju przeznaczenia.

4. Artyku∏ 43 ust´p 4 upowa˝nia administracj´ pocztowà kraju przeznaczenia do ˝àdania od administracji

kraju nadania odpowiedniej zap∏aty za dor´czenie

przesy∏ek listowych nadawanych za granicà w du˝ych iloÊciach. Nast´pujàce kraje zastrzegajà sobie

prawo do ograniczenia op∏at do limitów ustalonych

w Regulaminie dla przesy∏ek masowych: Stany

Zjednoczone Ameryki, Australia, Bahamy, Barbados, Brunei Darussalam, Chiƒska Republika Ludowa, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej, Terytoria Zamorskie zale˝ne od Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej, Grenada, Gujana, Indie, Malezja, Nepal,

Nowa Zelandia, Holandia, Antyle Holenderskie

i Aruba, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Singapur, Sri Lanka, Surinam i Tajlandia.

Poz. 1149

5. Pomimo zastrze˝eƒ przedstawionych w ust´pie 4

nast´pujàce kraje zastrzegajà sobie prawo do stosowania w pe∏ni artyku∏u 43 Konwencji w odniesieniu do przesy∏ek otrzymywanych z krajów cz∏onkowskich Zwiàzku: Niemcy, Arabia Saudyjska, Argentyna, Benin, Brazylia, Burkina Faso, Kamerun,

Cypr, Wybrze˝e KoÊci S∏oniowej, Egipt, Francja,

Grecja, Gwinea, Izrael, W∏ochy, Japonia, Jordania,

Liban, Mali, Maroko, Mauretania, Monako, Portugalia, Senegal, Syria i Togo.

6. W celu stosowania postanowieƒ artyku∏u 43 ust´p 4

administracja pocztowa Niemiec zastrzega sobie

prawo ˝àdania od administracji pocztowej kraju

nadania przesy∏ek op∏aty w kwocie równej tej, jakà

otrzyma∏aby od administracji pocztowej kraju,

w którym znajduje si´ siedziba nadawcy.

Artyku∏ XXIV

Op∏aty koƒcowe (koszty koƒcowe)

1. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 49 ust´p 1

punkt 3 i artyku∏u 51 ust´p 1 punkt 3 administracje

pocztowe Arabii Saudyjskiej, Egiptu, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Kuwejtu, ¸otwy, Omanu,

Kataru, Syrii i Wietnamu nie sà zobowiàzane p∏aciç

dodatkowej op∏aty za dor´czenie przesy∏ek poleconych wysy∏anych z ich krajów.

2. Pomimo postanowieƒ artyku∏u 49 ust´p 1 punkt 3

i artyku∏u 51 ust´p 1 punkt 3 administracje pocztowe D˝ibuti, Ghany, Indii, Nepalu i Jemenu nie sà

zobowiàzane p∏aciç dodatkowej op∏aty za dor´czenie przesy∏ek poleconych i listowych przesy∏ek

z podanà wartoÊcià wysy∏anych z ich krajów.

3. Pomimo zastrze˝eƒ zg∏oszonych przez kraje do artyku∏u 49 ust´p 1 punkt 3 i do artyku∏u 51 ust´p 1

punkt 3 administracja pocztowa Australii nie b´dzie wymagaç podpisu w chwili dor´czania przesy∏ek poleconych, za które niezap∏acona jest dodatkowa op∏ata.

4. Wobec krajów, które zg∏osi∏y zastrze˝enia do zobowiàzaƒ wynikajàcych z artyku∏u 49 ust´p 1 punkt 3

i artyku∏u 51 ust´p 1 punkt 3, które przewidujà dodatkowà op∏at´ za przesy∏ki polecone i z podanà

wartoÊcià, Stany Zjednoczone Ameryki zastrzegajà

sobie prawo traktowania takich przesy∏ek jak przesy∏ek zwyk∏ych i niewyp∏acania odszkodowania za

zagini´cia, ograbienia lub uszkodzenia tego rodzaju przesy∏ek, które mog∏y mieç miejsce w ich s∏u˝bach.

5. Pomimo zastrze˝eƒ zg∏oszonych w artykule XXIV

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii

Pó∏nocnej oraz Terytoria Zamorskie zale˝ne od

Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej zastrzegajà sobie prawo stosowania

ca∏kowicie postanowieƒ zatwierdzonych przez

Kongres w Pekinie dotyczàcych pobierania dodatkowej op∏aty za dor´czenie przesy∏ek poleconych

i listowych przesy∏ek z podanà wartoÊcià w ich obrocie z innymi krajami.

6. Pomimo zastrze˝eƒ zg∏oszonych w artykule XXIV

ust´p 1 i 2 kraje cz∏onkowskie, których nazwy sà dalej podane, zastrzegajà sobie prawo stosowania,

we wzajemnym obrocie z krajami sygnatariuszami

tych zastrze˝eƒ, dodatkowej op∏aty za dor´czenie

przesy∏ek poleconych przyj´tej przez Kongres w Pekinie: Afryka Po∏udniowa, Austria, Bahamy, Barbados, Belize, Benin, Boliwia, Brazylia, Bu∏garia, Burkina Faso, Kamerun, Kanada, Republika Zielonego

Przylàdka, Chile, Kostaryka, Wybrze˝e KoÊci S∏oniowej, Kuba, Dominikana, Dominika, Egipt, Salwador, Hiszpania, Estonia, Finlandia, Francja, Gabon,

Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej, Terytoria Zamorskie zale˝ne od Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej, Grecja,

Grenada, Gwatemala, Gujana, Haiti, Honduras, Islandia, W∏ochy, Jamajka, Japonia, Liechtenstein,

Malezja, Mali, Maroko, Mauretania, Meksyk, Mo∏dowa, Nikaragua, Holandia, Peru, Polska, Saint

Christopher i Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyny, Senegal, Singapur, S∏owacja, Sudan,

Szwecja, Szwajcaria, Surinam, Czechy, Trynidad

i Tobago, Tunezja, Urugwaj i Wenezuela.

7. W rezolucji C 46/1999 Kongres zobowiàzuje Rad´

Eksploatacji Pocztowej (Rad´ do spraw Operacji

Pocztowych) do ustalenia do 2002 r. formu∏y zamiany taryf wewn´trznych i/lub kosztów administracji pocztowych na stawki op∏at koƒcowych

(kosztów koƒcowych) i do okreÊlenia ostatecznych

procentów taryf wewn´trznych stosowanych w latach 2004 i 2005. W przypadku gdy polecenie to nie

zosta∏oby wykonane w wymaganym czasie, Niemcy zastrzegajà sobie prawo okreÊlenia przez samych siebie tych procentów na lata 2004 i 2005, na

mocy postanowieƒ artyku∏u 48 ust´p 3, zgodnie

z zasadami wymienionymi w tym artykule.

8. W rezolucji C 46/1999 Kongres zobowiàzuje Rad´

Eksploatacji Pocztowej (Rad´ do spraw Operacji

Pocztowych) do ustalenia do 2002 r. formu∏y zamiany taryf lub kosztów wewn´trznych administracji pocztowych na stawki op∏at koƒcowych

(kosztów koƒcowych) i do okreÊlenia ostatecznych

procentów taryf wewn´trznych stosowanych w latach 2004 i 2005. Pomimo postanowieƒ artyku∏u

XXIV ust´p 7, w którym jeden kraj sam zastrzega

sobie prawo okreÊlenia tych procentów na lata

2004 i 2005 na mocy postanowieƒ artyku∏u 48

ust´p 3, w przypadku gdyby Rada Eksploatacji

Pocztowej (Rada do spraw Operacji Pocztowych)

nie wykona∏a polecenia rezolucji C 46/1999 w wymaganym czasie, Stany Zjednoczone Ameryki,

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii

Pó∏nocnej oraz Holandia zastrzegajà sobie prawo

dalszego stosowania stawek op∏at kosztowych

(kosztów koƒcowych) opartych na metodzie i procentach zamiany taryf wewn´trznych na stawki

op∏at koƒcowych (kosztów koƒcowych) obowiàzujàcych w latach od 2001 do 2003, chyba ˝e zawarte

zosta∏oby uzgodnienie przewidujàce zastosowanie

innych stawek op∏at koƒcowych (kosztów koƒcowych), zgodnie z wzajemnym porozumieniem, lub

Rada Eksploatacji Pocztowej (Rada do spraw Operacji Pocztowych) okreÊli∏aby nowe procenty taryf

Poz. 1149

wewn´trznych do zastosowania w latach 2004

i 2005.

9. Administracja pocztowa Niemiec zastrzega sobie

prawo do administrowania przez samà siebie Êrodkami finansowymi wp∏aconymi na Fundusz finansowania poprawy jakoÊci us∏ug w krajach rozwijajàcych si´, zgodnie z postanowieniami artyku∏u 50

ust´p 1 punkt 1.1, do chwili, gdy zostanà wprowadzone zasady i kryteria ustanowione przez Rad´ Eksploatacji Pocztowej (Rad´ do spraw Operacji Pocztowych) na temat systemu zarzàdzania i finansowania tego Funduszu oraz procedur funkcjonowania.

10. Stany Zjednoczone Ameryki popierajà system

op∏at koƒcowych (kosztów koƒcowych) taki, jaki

opisano w artyku∏ach od 47 do 51. Jednak, jeÊli

chodzi o wymian´ z cz∏onkami Âwiatowej Organizacji Handlu, Stany Zjednoczone Ameryki zastrzegajà sobie prawo stosowania tych umów dotyczàcych op∏at koƒcowych (kosztów koƒcowych) zgodnie z postanowieniami, które zostanà przyj´te

w czasie przysz∏ych negocjacji zwiàzanych z Ogólnym porozumieniem o handlu us∏ugami.

11. Pomimo zastrze˝eƒ zg∏oszonych w artykule XXIV

kraje cz∏onkowskie, których nazwy sà dalej podane,

zastrzegajà sobie prawo stosowania, we wzajemnym obrocie z krajami sygnatariuszami tych zastrze˝eƒ i w ca∏oÊci, postanowieƒ przyj´tych przez

Kongres w Pekinie w zakresie op∏at koƒcowych

(kosztów koƒcowych): Afryka Po∏udniowa, Austria,

Bahamy, Barbados, Belize, Benin, Boliwia, Brazylia, Bu∏garia, Burkina Faso, Kamerun, Kanada,

Chile, Kongo, Kostaryka, Wybrze˝e KoÊci S∏oniowej, Kuba, Dominikana, Dominika, Egipt,

Salwador, Ekwador, Hiszpania, Estonia, Finlandia,

Francja, Gabon, Grecja, Grenada, Gwatemala, Gujana, Haiti, Honduras, W∏ochy, Jamajka, Kenia,

Liechtenstein, Mali, Maroko, Mauretania, Meksyk,

Mo∏dowa, Nikaragua, Holandia, Peru, Polska, Portugalia, Saint Christopher i Nevis, Saint Lucia,

Saint Vincent i Grenadyny, Senegal, S∏owacja, Sudan, Szwecja, Szwajcaria, Surinam, Czechy, Trynidad i Tobago, Tunezja, Urugwaj i Wenezuela.

Artyku∏ XXV

Op∏aty za przewóz lotniczy na liniach wewn´trznych

1. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 53 ust´p 3

administracje pocztowe Arabii Saudyjskiej, Bahamów, Republiki Zielonego Przylàdka, Konga, Kuby,

Dominikany, Salwadoru, Ekwadoru, Gabonu, Grecji, Gwatemali, Gujany, Hondurasu, Mongolii, Nepalu, Papui-Nowej Gwinei, Peru, Filipin, Koreaƒskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, Wysp Salomona oraz Vanuatu zastrzegajà sobie prawo do

pobierania op∏at za przewóz lotniczy odsy∏ek mi´dzynarodowych na terenie ich krajów.

2. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 53 ust´p 3

administracja pocztowa Myanmaru zastrzega sobie

prawo do pobierania op∏at za przewóz mi´dzynarodowych odsy∏ek na terenie kraju, niezale˝nie od tego, czy sà one kierowane drogà lotniczà, czy nie.

3. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 53

ust´p 3 administracja pocztowa Bangladeszu zastrzega sobie prawo do pobierania op∏at za przewóz mi´dzynarodowych odsy∏ek na terenie kraju,

niezale˝nie od tego, czy odsy∏ki te sà, czy te˝ nie

sà kierowane drogà lotniczà i jaka jest przebyta

odleg∏oÊç.

4. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 53 ust´p 4

i artyku∏u 53 ust´p 5 administracje pocztowe Stanów Zjednoczonych Ameryki, Kanady, Iranu oraz

Turcji sà upowa˝nione do pobrania, w formie ujednoliconych stawek, poniesionych kosztów za wewn´trzny transport lotniczy przesy∏ek otrzymywanych od wszystkich administracji pocztowych,

z którymi stosujà one rozliczanie op∏at koƒcowych

(kosztów koƒcowych) powiàzane z kosztami lub taryfami krajowymi.

5. Tytu∏em wzajemnoÊci administracja pocztowa

Omanu ma prawo pobieraç od administracji pocztowych wymienionych w powy˝szych ust´pach od

1 do 3 dodatkowe op∏aty zwiàzane z przewozem

lotniczym wewnàtrz jej kraju za odsy∏ki listowe pochodzàce z tych administracji, bez wzgl´du na to,

czy kierowanie takich odsy∏ek odbywa si´ drogà

lotniczà, czy te˝ innà drogà.

Poz. 1149

prawo pobierania 7,50 SDR (DTS) jako dodatkowego wyjàtkowego koƒcowego udzia∏u làdowego za

paczk´.

Artyku∏ XXVII

Taryfy specjalne

1. Administracje pocztowe Stanów Zjednoczonych,

Belgii i Norwegii majà prawo do pobierania za

paczki lotnicze udzia∏ów làdowych wy˝szych ni˝ za

paczki làdowo-morskie.

2. Administracja pocztowa Libanu ma prawo do pobierania za paczki o masie do 1 kilograma op∏aty

stosowanej za paczki o masie od 1 do 3 kilogramów.

3. Administracja pocztowa Panamy ma prawo do pobierania 0,20 SDR (DTS) za kilogram za przesy∏ane

w tranzycie paczki làdowo-morskie przewo˝one

drogà lotniczà (S.A.L.).

Wyjàtkowe koƒcowe udzia∏y làdowe

Na dowód czego ni˝ej wymienieni Pe∏nomocnicy

sporzàdzili niniejszy Protokó∏, który b´dzie mia∏ t´ samà moc i to samo znaczenie, jak w przypadku, gdyby

jego postanowienia zosta∏y w∏àczone do tekstu samej

Konwencji, i podpisali go w jednym egzemplarzu, który jest z∏o˝ony u Dyrektora Generalnego Biura Mi´dzynarodowego. Jedna kopia b´dzie dostarczona ka˝dej

Stronie przez Rzàd kraju, w którym odby∏ si´ Kongres.

1. W odst´pstwie od postanowieƒ artyku∏u 56 administracja pocztowa Afganistanu zastrzega sobie

Sporzàdzono w Pekinie dnia 15 wrzeÊnia 1999 r.

Artyku∏ XXVI

Przek∏ad

POROZUMIENIE DOTYCZÑCE POCZTOWYCH US¸UG P¸ATNICZYCH

Spis treÊci

Rozdzia∏ I. Postanowienia wst´pne

Art.

1. Przedmiot Porozumienia

2. Ró˝ne oferowane produkty

Rozdzia∏ II. Sk∏adanie zleceƒ

3. Wystawianie dokumentów p∏atniczych i przyjmowanie zleceƒ wyp∏aty (waluta, przeliczanie, kwota)

4. Op∏aty

Rozdzia∏ III. Przekazywanie zleceƒ

5. Sposoby wymiany

Rozdzia∏ IV. Post´powanie w kraju wyp∏aty, reklamacje

6. Wyp∏aty

7. Reklamacje

8. OdpowiedzialnoÊç

Rozdzia∏ V. Rozliczenia, rachunki ∏àcznikowe

9. Wynagradzanie administracji wyp∏acajàcej

10. Relacje finansowe mi´dzy uczestniczàcymi w Porozumieniu administracjami

Rozdzia∏ VI. Postczek

11. Funkcjonowanie postczeków

Rozdzia∏ VII. Sieç POSTNET

12. Warunki przyst´powania i uczestnictwa

Rozdzia∏ VIII. Przesy∏ki za pobraniem

13. Definicja us∏ugi

Rozdzia∏ IX. Postanowienia ró˝ne

14. ˚àdanie otwarcia bie˝àcego rachunku pocztowego za granicà

Rozdzia∏ X. Postanowienia koƒcowe

15. Postanowienia koƒcowe

POROZUMIENIE DOTYCZÑCE POCZTOWYCH US¸UG P¸ATNICZYCH

Ni˝ej podpisani Pe∏nomocnicy Rzàdów krajów cz∏onkowskich Zwiàzku, majàc na uwadze przepis artyku∏u 22

ust´p 4 Konstytucji Âwiatowego Zwiàzku Pocztowego, sporzàdzonej w Wiedniu dnia 10 lipca 1964 r., przyj´li za wspólnà zgodà i z zastrze˝eniem postanowieƒ artyku∏u 25 ust´p 4 wymienionej Konstytucji nast´pujàce Porozumienie

Rozdzia∏ I

Postanowienia wst´pne

Artyku∏ 1

Przedmiot Porozumienia

1. Niniejsze Porozumienie reguluje wszystkie Êwiadczenia dotyczàce przekazywania pocztowych Êrodków p∏atniczych. Umawiajàce si´ kraje ustalajà na

zasadzie wzajemnego porozumienia produkty niniejszego Porozumienia, które postanawiajà wprowadziç w swoich wzajemnych stosunkach.

2. Organizacje niepocztowe mogà uczestniczyç, za

poÊrednictwem administracji pocztowej, w us∏udze czeków pocztowych lub w dzia∏aniach polegajàcych na zarzàdzaniu siecià przekazywania pocztowych Êrodków p∏atniczych, w wymianach normowanych niniejszym Porozumieniem. W tym celu

powinny one dokonaç uzgodnieƒ z administracjà

pocztowà swojego kraju, aby zapewniç ca∏kowite

przestrzeganie klauzul Porozumienia i w ramach

tego Porozumienia korzystanie z przys∏ugujàcych

im praw oraz wype∏nianie swoich obowiàzków tak

jak organizacje pocztowe okreÊlone w tym Porozumieniu. Administracja pocztowa ich kraju pe∏ni rol´ poÊrednika w ich stosunkach z administracjami

pocztowymi innych umawiajàcych si´ krajów

i z Biurem Mi´dzynarodowym.

Artyku∏ 2

Ró˝ne oferowane produkty

1. Przekaz

1. 1 Nadawca wp∏aca pieniàdze w okienku urz´du

pocztowego lub zleca obcià˝enie jego bie˝àcego

rachunku pocztowego i ˝àda wyp∏acenia odbiorcy kwoty gotówkà.

1. 2 Nadawca wp∏aca pieniàdze w okienku pocztowym i ˝àda, by zosta∏y wp∏acone na bie˝àce konto pocztowe odbiorcy lub na innego rodzaju konto zarzàdzane przez administracje.

2. Przelew

2. 1 W∏aÊciciel bie˝àcego rachunku pocztowego ˝àda,

na zasadzie odpisu ze swojego konta, wpisania

kwoty na dobro bie˝àcego rachunku pocztowego,

innych rodzajów rachunków prowadzonych przez

administracje lub na bie˝àce konto bankowe odbiorcy, za poÊrednictwem administracji pocztowej

kraju przeznaczenia.

3. Postczek

3. 1 Postczek jest dokumentem mi´dzynarodowym,

który mo˝e byç wystawiony przez posiadaczy bie˝àcych rachunków pocztowych i wyp∏acany a vista w urz´dach pocztowych krajów uczestniczàcych w us∏udze.

3. 2 Postczek mo˝e tak˝e byç przekazany do wyp∏aty

osobie trzeciej, po porozumieniu mi´dzy umawiajàcymi si´ administracjami.

4. Pobieranie pieni´dzy z sieci bankomatów POSTNET.

4. 1 Instytucje finansowe, pocztowe lub nie, które

przyst´pujà do sieci POSTNET, mogà oferowaç

swoim w∏aÊcicielom kart mo˝liwoÊç pobierania

pieni´dzy z bankomatów sieci POSTNET.

5. Inne Êwiadczenia

5. 1 Administracje pocztowe mogà umówiç si´, dwustronnie lub wielostronnie, w sprawie wprowadzenia innych Êwiadczeƒ, których warunki realizacji sà ustalane mi´dzy zainteresowanymi administracjami.

Rozdzia∏ II

Sk∏adanie zleceƒ

Artyku∏ 3

Wystawianie dokumentów p∏atniczych i przyjmowanie

zleceƒ wyp∏aty (waluta, przeliczanie, kwota)

1. Z wyjàtkiem specjalnego porozumienia, kwota dokumentów p∏atniczych i zleceƒ wyra˝ana jest w walucie kraju wyp∏aty.

2. Administracja wystawienia ustala kurs przeliczenia

swojej waluty na walut´ kraju wyp∏aty.

3. Kwota transferu pieni´dzy jest nieograniczona,

z wyjàtkiem decyzji podj´tych przez okreÊlone

(zainteresowane) administracje.

4. Administracja wystawienia ma ca∏kowità swobod´

w okreÊlaniu (doborze) dokumentów i sposobu

przekazywania przekazów i zleceƒ p∏atniczych,

z wyjàtkiem przypadku, gdy te sà przekazywane

drogà pocztowà. W takim razie nale˝y stosowaç

formularze przewidziane w Regulaminie.

5. Dokumenty (przekazy) i zlecenia wyp∏at przekazywane drogà telekomunikacyjnà podlegajà postanowieniom Regulaminu telekomunikacji mi´dzynarodowej.

Artyku∏ 4

Op∏aty

1. Administracja wystawienia okreÊla w dowolny

sposób op∏at´ pobieranà w chwili wystawienia. Do

tej op∏aty g∏ównej dodaje, ewentualnie, op∏aty za

us∏ugi specjalne Êwiadczone nadawcy.

2. Administracja wystawienia mo˝e, w porozumieniu

z odpowiedzialnà za wyp∏at´ administracjà, pobraç

od nadawcy, na ˝yczenie tego ostatniego, op∏aty za

us∏ugi specjalne Êwiadczone odbiorcy. Kwota tych

op∏at jest przekazywana administracji odpowiedzialnej za wyp∏at´.

5. Administracje mogà umówiç si´ co do stosowania

innych sposobów wymiany ni˝ przewidziane w artykule 5 ust´py 1 do 4.

3. Transfer wymienianych pieni´dzy, za poÊrednictwem

kraju b´dàcego stronà niniejszego Porozumienia,

mi´dzy krajem uczestniczàcym w tym Porozumieniu

i krajem w nim nieuczestniczàcym, mo˝e podlegaç,

za sprawà administracji poÊredniczàcej, dodatkowej

op∏acie ustalonej przez t´ administracj´ w zale˝noÊci

od kosztów wynikajàcych z realizacji wykonywanych

przez nià operacji. Kwota ta jest uzgadniana mi´dzy

zainteresowanymi administracjami i potràcana

z kwoty przekazu. Jednak˝e op∏ata ta mo˝e byç pobierana od nadawcy i przekazywana administracji

kraju poÊredniczàcego, o ile zainteresowane administracje porozumia∏y si´ w tej sprawie.

Rozdzia∏ IV

4. JeÊli zgodnie z postanowieniami Regulaminu wymaga si´ kopii przekazów i jeÊli nie pope∏niono

˝adnego b∏´du s∏u˝bowego z tego tytu∏u, od

nadawcy lub odbiorcy pobiera si´ op∏at´ ustalonà

przez administracj´, której zg∏oszono takie ˝yczenie, o ile taka op∏ata nie zosta∏a ju˝ pobrana z tytu∏u zawiadomienia o wyp∏acie.

5. Zgodnie z warunkami okreÊlonymi w artykule 8

ust´py 2, 3.1 do 3.3 Konwencji zwolnione sà

z wszelkich op∏at dokumenty, przekazy i polecenia

p∏atnoÊci odnoszàce si´ do przekazywania pocztowych Êrodków p∏atniczych wymienianych mi´dzy

administracjami drogà pocztowà.

Rozdzia∏ III

Przekazywanie zleceƒ

Artyku∏ 5

Sposoby wymiany

1. Wymiana drogà pocztowà odbywa si´ za pomocà

formularzy przewidzianych w Regulaminie, bezpoÊrednio mi´dzy urz´dem wystawienia i urz´dem

wyp∏aty lub za poÊrednictwem urz´dów wymiany.

2. Wymiana drogà telekomunikacyjnà odbywa si´ za

pomocà przesy∏ki kierowanej bezpoÊrednio do

urz´du wymiany, pod warunkiem ˝e sà przestrzegane wszystkie niezb´dne Êrodki zabezpieczajàce

wymian´, ustalone na zasadzie umowy mi´dzy

zainteresowanymi administracjami.

Post´powanie w kraju wyp∏aty, reklamacje

Artyku∏ 6

Wyp∏aty

1. W zasadzie odbiorcy powinna byç wyp∏acona ca∏a

suma podana na przekazie. Op∏aty specjalne mogà

byç pobrane, jeÊli odbiorca ˝yczy sobie dodatkowych us∏ug specjalnych.

2. Wa˝noÊç przekazów trwa

2. 1 w zasadzie do koƒca pierwszego miesiàca nast´pujàcego po miesiàcu wystawienia;

2. 2 na podstawie porozumienia mi´dzy zainteresowanymi administracjami, do koƒca trzeciego miesiàca nast´pujàcego po miesiàcu wystawienia.

3. Po up∏ywie tych terminów przekazy wp∏ywajàce do

urz´dów wyp∏aty sà wyp∏acane jedynie, gdy sà zaopatrzone w adnotacj´ „visa pour date” (przed∏u˝enie okresu wa˝noÊci) dokonanà przez s∏u˝b´ wyznaczonà przez administracj´ nadania na ˝yczenie urz´du wyp∏acajàcego. Przed∏u˝enie okresu wa˝noÊci

nadaje przekazowi, poczàwszy od dnia, w którym zosta∏o dokonane, nowy okres wa˝noÊci równy temu,

jaki mia∏by przekaz wystawiony w∏aÊnie w tym dniu.

Przekazy wp∏ywajàce do administracji wyp∏acajàcej

zgodnie z postanowieniami artyku∏u 5 ust´p 3 nie

mogà korzystaç z przed∏u˝enia okresu wa˝noÊci.

4. JeÊli niewyp∏acenie przekazu przed up∏ywem okresu wa˝noÊci nie jest wynikiem b∏´du s∏u˝bowego,

mo˝na pobraç op∏at´, zwanà „visa pour date”

(op∏atà za przed∏u˝enie okresu wa˝noÊci), która zostanie ustalona przez administracj´ wyp∏aty.

5. Wyp∏aty przekazów dokonuje si´ zgodnie z przepisami kraju wyp∏acajàcego.

Artyku∏ 7

Reklamacje

1. Stosuje si´ postanowienia artyku∏u 30 Konwencji.

3. Transfery Êrodków mogà byç zg∏oszone krajowi wyp∏aty na taÊmie magnetycznej lub na innym noÊniku uzgodnionym mi´dzy administracjami. Administracje wyp∏aty majà swobod´ wyboru formularzy

dokumentujàcych sumy do wyp∏aty gotówkà odbiorcom.

1. Zasada i zakres odpowiedzialnoÊci.

4. Wszystkie transfery Êrodków mogà odbywaç si´

za poÊrednictwem sieci elektronicznej, zgodnie

ze szczególnymi zasadami przyj´tymi przez zainteresowane administracje.

1. 1 Administracje sà odpowiedzialne za kwoty wp∏acone w okienkach lub potràcone z konta nadawcy

a˝ do chwili prawid∏owego wyp∏acenia przekazu

lub wp∏yni´cia pieni´dzy na konto odbiorcy.

Artyku∏ 8

OdpowiedzialnoÊç

1. 2 Administracje sà odpowiedzialne za wszelkie

b∏´dnie udzielone wskazówki, które spowodowa∏y bàdê niewyp∏acenie, bàdê b∏´dy w przekazywaniu pieni´dzy. OdpowiedzialnoÊç dotyczy tak˝e

b∏´dów w przeliczaniu na innà walut´, jak te˝ b∏´dów transmisji.

1. 3 Administracje sà zwolnione z wszelkiej odpowiedzialnoÊci

Poz. 1149

4. Przekazywanie pieni´dzy dokonywane bezp∏atnie

nie daje podstaw do ˝adnej zap∏aty.

5. JeÊli zainteresowane administracje zawar∏y mi´dzy sobà porozumienie, przekazywanie funduszu

pomocniczego zwolnionego od op∏at przez administracj´ wystawienia mo˝e byç zwolnione od zap∏aty.

Artyku∏ 10

1. 3. 1 w przypadku opóênienia w transmisji, wysy∏aniu i wyp∏acaniu przekazów lub zleceƒ wyp∏at;

1. 3. 2 gdy z powodu zniszczenia dokumentów s∏u˝bowych na skutek dzia∏ania si∏y wy˝szej nie

mogà udowodniç dokonania przekazania pieni´dzy, chyba ˝e dowiedziono w inny sposób,

˝e takà odpowiedzialnoÊç ponoszà;

1. 3. 3 jeÊli nadawca nie zg∏osi∏ ˝adnej reklamacji

w terminie przewidzianym w artykule 30

ust´p 1 konwencji;

1. 3. 4 po up∏ywie terminu przedawnienia w kraju

nadania.

1. 4 W razie zwrotu, bez wzgl´du na jego przyczyn´,

kwota zwracana nadawcy nie mo˝e przekraczaç

kwoty przez niego wp∏aconej lub potràconej z jego konta.

1. 5 Administracje mogà uzgodniç mi´dzy sobà, ˝e b´dà stosowa∏y szersze warunki odpowiedzialnoÊci

zgodne z potrzebami ich wewn´trznych s∏u˝b.

1. 6 Warunki stosowania zasad odpowiedzialnoÊci,

szczególnie kwestii zwiàzanych z ustaleniem odpowiedzialnoÊci, wyp∏at nale˝nych sum, odwo∏aƒ, terminów wyp∏at i postanowieƒ dotyczàcych

zwrotów sum administracji zg∏aszajàcej reklamacj´, sà okreÊlone w Regulaminie.

Rozdzia∏ V

Rozliczenia, rachunki ∏àcznikowe

Artyku∏ 9

Wynagradzanie administracji wyp∏acajàcej

1. Administracja wystawiajàca przekaz przyznaje administracji wyp∏acajàcej, za ka˝dy wyp∏acony przekaz, zap∏at´, której wysokoÊç okreÊlona jest w Regulaminie w zale˝noÊci od Êredniej kwoty przekazów uj´tych w tym samym rachunku miesi´cznym.

2. Zamiast op∏at przewidzianych w artykule 9 ust´p 1

administracje mogà uzgodniç inne stawki zap∏aty

lub ustaliç zap∏at´ zrycza∏towanà za ka˝dà dokonanà wyp∏at´.

3. Za ka˝dy przelew administracja przeznaczenia mo˝e ˝àdaç wp∏acenia op∏aty wejÊciowej. Ta op∏ata

mo˝e byç odliczona od rachunku nadawcy bàdê

pobrana od administracji wystawienia poprzez odpis z jej konta ∏àcznikowego.

Relacje finansowe mi´dzy uczestniczàcymi

w Porozumieniu administracjami

1. Administracje ustalajà mi´dzy sobà sposoby techniczne regulowania nale˝noÊci.

2. Bie˝àce konto ∏àcznikowe

2. 1 JeÊli administracje dysponujà instytucjà czeków

pocztowych, ka˝da z nich poleca otwarcie na jej

nazw´ w odpowiedniej administracji bie˝àcego

konta ∏àcznikowego, za pomocà którego sà likwidowane wzajemne d∏ugi i nale˝noÊci wynikajàce

z wymiany z tytu∏u us∏ugi czeków pocztowych i,

ewentualnie, przekazów oraz wszystkich innych

operacji, jakie administracje postanowi∏y regulowaç w ten sposób.

2. 2 JeÊli administracja wyp∏acajàca nie dysponuje instytucjà czeków pocztowych, bie˝àce konto ∏àcznikowe mo˝e byç otwarte przy innej instytucji finansowej.

2. 3 W przypadku braku pokrycia na koncie ∏àcznikowym, nale˝ne sumy podlegajà oprocentowaniu,

którego stawki sà ustalone w Regulaminie.

3. Rachunek miesi´czny

3. 1 Administracja wyp∏acajàca wystawia dla ka˝dej

administracji nadania rachunek miesi´czny wyp∏aconych sum z tytu∏u przekazów pocztowych.

Rachunki miesi´czne w∏àcza si´, okresowo, do rachunku ogólnego, który stanowi podstaw´ do

okreÊlenia salda.

3. 2 Regulowanie rachunków mo˝e odbywaç si´ równie˝ na podstawie rachunków miesi´cznych, bez

kompensat.

4. ˚adne jednostronne zarzàdzenie, takie jak moratorium, zakaz transferu itp., nie mo˝e naruszaç postanowieƒ niniejszego artyku∏u ani wynikajàcych

z niego postanowieƒ Regulaminu.

Rozdzia∏ VI

Postczek

Artyku∏ 11

Funkcjonowanie postczeków

1. Wystawianie postczeków

1. 1 Ka˝da administracja mo˝e wystawiaç postczeki

swoim klientom w∏aÊcicielom bie˝àcych rachunków pocztowych.

1. 2 W∏aÊcicielom bie˝àcych rachunków pocztowych,

którym wystawia si´ czeki, wydaje si´ tak˝e kart´

gwarancyjnà postczeku, która powinna byç okazywana w chwili wyp∏aty.

2. Warunki przystàpienia i uczestniczenia w us∏udze

sà okreÊlone w konwencji POSTNET.

1. 3 Maksymalna gwarantowana kwota jest wydrukowana na odwrotnej stronie lub na za∏àczniku. Wyra˝ona jest ona w walucie uzgodnionej mi´dzy

umawiajàcymi si´ krajami.

Przesy∏ki za pobraniem

Rozdzia∏ VIII

Artyku∏ 13

Definicja us∏ugi

1. 4 Z wyjàtkiem szczególnego porozumienia z administracjà wyp∏acajàcà, administracja wystawiajàca dokument p∏atniczy okreÊla kurs przeliczenia

swojej waluty na walut´ kraju wyp∏acajàcego.

1. 5 Administracja wystawienia mo˝e pobieraç op∏at´

od wystawcy postczeku.

1. 6 W razie potrzeby administracja wystawienia okreÊla termin wa˝noÊci postczeku. Jest to wydrukowana na postczeku koƒcowa data wa˝noÊci. W razie braku takiego nadruku termin wa˝noÊci postczeku jest nieograniczony.

1. Na podstawie porozumieƒ dwustronnych przesy∏ki

listowe zwyk∏e, polecone i z podanà wartoÊcià oraz

zwyk∏e paczki pocztowe i paczki wartoÊciowe mogà byç wysy∏ane jako przesy∏ki za pobraniem.

2. Organizacja dor´czajàca przesy∏k´ przekazuje pieniàdze pocztowej instytucji finansowej i domaga

si´ wyp∏aty pieni´dzy odbiorcy.

Rozdzia∏ IX

Postanowienia ró˝ne

Artyku∏ 14

2. Wyp∏acanie

2. 1 Kwota postczeku jest wyp∏acana odbiorcy w obowiàzujàcej walucie kraju wyp∏aty.

˚àdanie otwarcia bie˝àcego rachunku pocztowego

za granicà

2. 2 Maksymalna kwota, która mo˝e byç wyp∏acona

za poÊrednictwem postczeku, jest ustalana za

obopólnà zgodà umawiajàcych si´ krajów.

1. W czasie otwierania bie˝àcego rachunku pocztowego za granicà i w ramach kontroli zwyczajowej dotyczàcej wnioskodawcy otwarcia takiego rachunku

pocztowe lub niepocztowe organizacje finansowe

krajów b´dàcych stronami niniejszego Porozumienia uzgadniajà dwustronne warunki wsparcia, jakiego b´dà sobie wzajemnie udzielaç.

3. OdpowiedzialnoÊç

3. 1 Administracja kraju wyp∏acajàcego jest zwolniona z wszelkiej odpowiedzialnoÊci, jeÊli mo˝e udowodniç, ˝e wyp∏ata zosta∏a wykonana zgodnie

z warunkami ustalonymi we w∏aÊciwych artyku∏ach Regulaminu dotyczàcych przedstawiania postczeków w okienku realizujàcym wyp∏at´ i z warunkami ich wyp∏acania.

3. 2 Administracja wystawiajàca postczek nie ma

obowiàzku honorowania postczeków sfa∏szowanych lub podrobionych, które sà jej zwracane po

terminie przewidzianym we w∏aÊciwym artykule

Regulaminu dotyczàcego zwrotu postczeków wyp∏aconych w s∏u˝bie postczeków nadania.

Rozdzia∏ X

Postanowienia koƒcowe

Artyku∏ 15

Postanowienia koƒcowe

1. W razie potrzeby, na zasadzie analogii, we wszystkich sprawach nieunormowanych wyraênie niniejszym Porozumieniem stosuje si´ postanowienia

Konwencji.

4. Wynagradzanie administracji wyp∏acajàcej

2. Do niniejszego Porozumienia nie majà zastosowania postanowienia artyku∏u 4 Konstytucji.

4. 1 Administracje, które wystawiajà i wyp∏acajà postczeki, ustalajà dwustronnie kwot´ zap∏aty dla administracji wyp∏acajàcej.

3. Warunki przyj´cia propozycji dotyczàcych niniejszego Porozumienia.

Warunki przyst´powania i uczestnictwa

3. 1 Aby nabraç mocy wykonawczej, propozycje przed∏o˝one Kongresowi, dotyczàce niniejszego Porozumienia, powinny byç zatwierdzone przez wi´kszoÊç

krajów cz∏onkowskich obecnych i g∏osujàcych, b´dàcych stronami Porozumienia. W czasie

g∏osowania powinna byç obecna co najmniej

po∏owa krajów cz∏onkowskich reprezentowanych

na Kongresie.

1. Przystàpienie do sieci wymaga podpisania konwencji POSTNET i uiszczenia op∏aty wejÊciowej.

3. 2 Aby nabraç mocy wykonawczej, propozycje dotyczàce Regulaminu powinny byç zatwierdzone

Rozdzia∏ VII

Sieç POSTNET

Artyku∏ 12

przez wi´kszoÊç cz∏onków Rady Eksploatacji

Pocztowej b´dàcych stronami Porozumienia.

3. 3 Aby nabraç mocy wykonawczej, propozycje

wprowadzane mi´dzy dwoma Kongresami i dotyczàce niniejszego Porozumienia powinny otrzymaç

3. 3. 1 dwie trzecie g∏osów, przy czym co najmniej po∏ow´ krajów cz∏onkowskich b´dàcych stronami

Porozumienia, które wzi´∏y udzia∏ w konsultacji

na temat wprowadzenia dodatkowych postanowieƒ;

Poz. 1149

3. 4 Pomimo postanowieƒ przewidzianych w artykule 15 ust´p 3.3.1, ka˝dy kraj cz∏onkowski, którego

ustawodawstwo krajowe jest jeszcze niezgodne

z proponowanym uzupe∏nieniem, ma prawo w terminie dziewi´çdziesi´ciu dni, liczàc od daty notyfikacji tego uzupe∏nienia, powiadomiç na piÊmie Dyrektora Generalnego Biura Mi´dzynarodowego

o niemo˝noÊci przyj´cia tego uzupe∏nienia.

4. Niniejsze Porozumienie wejdzie w ˝ycie 1 stycznia

2001 r. i pozostanie w mocy a˝ do wejÊcia w ˝ycie

Aktów nowego Kongresu.

3. 3. 2 wi´kszoÊç g∏osów, przy czym co najmniej po∏ow´ krajów cz∏onkowskich b´dàcych stronami

Porozumienia, które wzi´∏y udzia∏ w konsultacji

na temat modyfikacji postanowieƒ niniejszego

porozumienia;

Na dowód czego Pe∏nomocnicy Rzàdów umawiajàcych si´ krajów podpisali niniejsze Porozumienie

w jednym egzemplarzu, który zosta∏ zdeponowany

u Dyrektora Generalnego Biura Mi´dzynarodowego.

Kopia Porozumienia b´dzie przekazana ka˝dej ze Stron

przez Rzàd kraju, w którym odby∏ si´ Kongres.

3. 3. 3 wi´kszoÊç g∏osów, jeÊli chodzi o interpretacj´

postanowieƒ niniejszego Porozumienia.

Sporzàdzono w Pekinie dnia 15 wrzeÊnia 1999 r.

Po zaznajomieniu si´ z powy˝szymi umowami, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e

— zosta∏y one uznane za s∏uszne zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w nich zawartych,

— sà przyj´te, ratyfikowane i potwierdzone,

— b´dà niezmiennie zachowywane.

Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 13 maja 2002 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski

L.S.

Prezes Rady Ministrów: L. Miller

1150

OÂWIADCZENIE RZÑDOWE

z dnia 26 lipca 2002 r.

w sprawie mocy obowiàzujàcej Regulaminu Generalnego Âwiatowego Zwiàzku Pocztowego, Âwiatowej

Konwencji Pocztowej oraz Porozumienia dotyczàcego pocztowych us∏ug p∏atniczych, sporzàdzonych w Pekinie

dnia 15 wrzeÊnia 1999 r.

Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e Regulamin

Generalny Âwiatowego Zwiàzku Pocztowego, Âwiatowa Konwencja Pocztowa oraz Porozumienie dotyczàce

pocztowych us∏ug p∏atniczych, sporzàdzone w Pekinie

dnia 15 wrzeÊnia 1999 r., zosta∏y ratyfikowane przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej dnia 13 maja 2002 r.

Zgodnie z art. 132 Regulaminu Generalnego Âwiatowego Zwiàzku Pocztowego, wszed∏ on w ˝ycie dnia

1 stycznia 2001 r. Zgodnie z art. 65 Âwiatowej Konwencji Pocztowej, wesz∏a ona w ˝ycie dnia 1 stycznia

2001 r. Zgodnie z art. 15 ust. 4 Porozumienia dotyczàcego pocztowych us∏ug p∏atniczych, wesz∏o ono w ˝ycie dnia 1 stycznia 2001 r.

JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje

1. Nast´pujàce Paƒstwa sta∏y si´ stronami Regulaminu Generalnego Âwiatowego Zwiàzku Pocztowego

oraz Âwiatowej Konwencji Pocztowej

Republika Po∏udniowej Afryki

Republika Albanii

Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna

Republika Angoli

Królestwo Arabii Saudyjskiej

Republika Argentyƒska

Republika Armenii

Zwiàzek Australijski

Republika Austrii

Bahamy

Paƒstwo Bahrajnu

Ludowa Republika Bangladeszu

Barbados

Królestwo Belgii

Republika Beninu

Królestwo Bhutanu

Republika Bia∏orusi

Republika Boliwii

BoÊnia i Hercegowina

Republika Botswany

Federacyjna Republika Brazylii

Paƒstwo Brunei Darussalam

Republika Bu∏garii

Burkina Faso

Republika Burundi

Republika Chile

Chiƒska Republika Ludowa

Republika Chorwacji

Republika Cypryjska

Republika Czeska

Królestwo Danii

Wspólnota Dominiki

Republika Dominikaƒska

Republika D˝ibuti

Arabska Republika Egiptu

Paƒstwo Erytrea