Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 czerwca 2003 r. w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać areometry szklane

§ 1. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o

1) areometrze, nale˝y przez to rozumieç szklany przyrzàd pomiarowy, przeznaczony do pomiaru g´stoÊci cieczy lub innej wielkoÊci fizycznej b´dàcej jednoznacznà funkcjà g´stoÊci, dzia∏ajàcy na zasadzie

swobodnego p∏ywaka o sta∏ej masie i cz´Êciowym

zanurzeniu, którego g∏´bokoÊç zanurzenia jest zale˝na od g´stoÊci cieczy;

2) g´stoÊci ρt w temperaturze t, nale˝y przez to rozumieç wielkoÊç fizycznà, wyra˝ajàcà si´ stosunkiem

masy rzeczywistej cia∏a m do jego obj´toÊci Vt w tej

temperaturze, zgodnie z wzorem

Poz. 1082

9) dzia∏ce elementarnej, nale˝y przez to rozumieç

cz´Êç podzia∏ki, zawartà mi´dzy dowolnymi dwiema kolejnymi kreskami podzia∏ki;

10) b∏´dach granicznych dopuszczalnych, nale˝y przez

to rozumieç wartoÊci skrajne b∏´dów okreÊlone

w rozporzàdzeniu;

11) klasie dok∏adnoÊci, nale˝y przez to rozumieç klas´

areometrów, spe∏niajàcych okreÊlone wymagania

metrologiczne i których b∏´dy zawarte sà w wyznaczonych granicach.

§ 2. W zale˝noÊci od wielkoÊci mierzonej rozró˝nia

si´ nast´pujàce rodzaje areometrów

1) densymetry do pomiaru g´stoÊci

a) dowolnej cieczy — uniwersalne,

m

ρt = ——

Vt

b) cieczy o okreÊlonych wartoÊciach lub zakresach

wartoÊci napi´cia powierzchniowego,

3) u∏amku masowym p sk∏adnika A w roztworze, nale˝y przez to rozumieç wielkoÊç fizycznà, wyra˝ajàcà si´ stosunkiem masy mA sk∏adnika A do sumy

mas sk∏adników A oraz B, mA + mB, zgodnie z wzorem

c) okreÊlonych cieczy lub roztworów, w szczególnoÊci densymetry do alkoholu przeznaczone do

pomiaru g´stoÊci mieszaniny alkoholu etylowego i wody;

mA

p = ————

mA + mB

4) u∏amku obj´toÊciowym q sk∏adnika A w roztworze,

nale˝y przez to rozumieç wielkoÊç fizycznà, wyra˝ajàcà si´ stosunkiem obj´toÊci VA sk∏adnika A do obj´toÊci VAB roztworu sk∏adników A oraz B, zgodnie

z wzorem

VA

q = ———

VAB

5) st´˝eniu masowym c sk∏adnika A w roztworze, nale˝y przez to rozumieç wielkoÊç fizycznà wyra˝ajàcà si´ stosunkiem masy mA sk∏adnika A do obj´toÊci VAB roztworu sk∏adników A oraz B, zgodnie

z wzorem

mA

c = ———

VAB

6) napi´ciu powierzchniowym, nale˝y przez to rozumieç wielkoÊç fizycznà, warunkujàcà spójnoÊç cieczy i powstawanie powierzchni mi´dzyfazowej

ciecz-para oraz powodujàcà powstawanie menisku

wokó∏ trzpienia areometru;

7) wskazaniu areometru, nale˝y przez to rozumieç

wartoÊç liczbowà odczytanà na podzia∏ce areometrycznej, okreÊlonà g∏´bokoÊcià zanurzenia areometru, przy której znajduje si´ on w równowadze

hydrostatycznej z wypartà cieczà;

8) warunkach odniesienia areometru, nale˝y przez to

rozumieç warunki okreÊlone przez temperatur´

odniesienia i napi´cie powierzchniowe odniesienia;

2) areometry do pomiaru wielkoÊci fizycznych jednoznacznie zwiàzanych z g´stoÊcià, w tym

a) u∏amka masowego, w szczególnoÊci

— alkoholomierze przeznaczone do pomiaru zawartoÊci alkoholu wyra˝onej jako u∏amek masowy,

— cukromierze przeznaczone do pomiaru u∏amka masowego sacharozy w roztworach wodnych,

b) u∏amka obj´toÊciowego, w szczególnoÊci alkoholomierze przeznaczone do pomiaru zawartoÊci alkoholu wyra˝onej jako u∏amek obj´toÊciowy,

c) st´˝enia masowego.

§ 3. Alkoholomierze i densymetry do alkoholu mogà nale˝eç do jednej z trzech klas dok∏adnoÊci: I, II

albo III.

Rozdzia∏ 2

Konstrukcja, materia∏ i wykonanie areometrów

§ 4. 1. Areometr zbudowany jest z

1) cylindrycznego korpusu o sto˝kowym lub pó∏kulistym dnie, do którego nie przywierajà p´cherzyki

powietrza;

2) pustego w Êrodku cylindrycznego trzpienia, przymocowanego do górnej cz´Êci korpusu; górny

koniec trzpienia jest szczelnie zamkni´ty (zatopiony).

2. Areometr mo˝e mieç wbudowany termometr

(termoareometr).

3. W dolnej cz´Êci korpusu, o którym mowa

w ust. 1 pkt 1, znajduje si´ materia∏ obcià˝ajàcy w postaci Êrutu metalicznego, s∏u˝àcy do adiustacji masy

areometru, przy czym w przypadku, o którym mowa

w ust. 2, rol´ t´ spe∏nia równie˝ ciecz termometryczna.

§ 9. 1. Podzielnia, o której mowa w § 4 ust. 4, powinna byç g∏adka i matowa oraz umocowana w sposób trwa∏y i zapewniajàcy widocznoÊç ka˝dego przemieszczenia si´ podzia∏ki areometrycznej wzgl´dem

trzpienia.

4. Wewnàtrz trzpienia, o którym mowa w ust. 1

pkt 2, powinna znajdowaç si´ podzia∏ka areometryczna, naniesiona na cylindrycznej podzielni, trwale przymocowanej do jego wewn´trznych Êcianek.

2. Na podzielni mo˝e znajdowaç si´ tylko jedna podzia∏ka areometryczna.

§ 5. Areometr zanurzony w cieczy powinien p∏ywaç, zachowujàc pionowe po∏o˝enie, a˝ do najni˝szej

kreski podzia∏ki, przy tym odchylenie jego osi od pionu

nie mo˝e przekraczaç 1,5°.

§ 6. 1. Powierzchnia zewn´trzna ca∏ego areometru

powinna byç g∏adka i symetryczna wzgl´dem g∏ównej

osi, a zmiany przekroju poprzecznego powinny byç ∏agodne.

2. GruboÊç Êcianek areometru powinna byç równomierna.

3. W obszarze obj´tym podzia∏kà areometrycznà

przekrój poprzeczny trzpienia powinien byç sta∏y.

4. Wszystkie wewn´trzne cz´Êci areometru powinny byç nieruchome.

5. Zamkni´cie areometru przez zatopienie wierzcho∏ka trzpienia powinno nastàpiç po dok∏adnym osuszeniu jego wn´trza.

6. Zewn´trzna Êrednica trzpienia nie powinna byç

mniejsza ni˝ 3 mm.

§ 7. 1. Szk∏o, z którego wykonany jest areometr, powinno byç przezroczyste, odpr´˝one i pozbawione

wad, mogàcych zak∏ócaç odczyt wskazania na podzia∏ce areometrycznej, w tym plam, smug, p´cherzyków

powietrznych i p´kni´ç, o odpowiedniej do zakresu

stosowania odpornoÊci termicznej i chemicznej.

2. Wspó∏czynnik cieplnej rozszerzalnoÊci obj´toÊciowej szk∏a, o którym mowa w ust. 1, powinien wynosiç (25±2) · 10–6 ·°C–1.

3. Termometr wbudowany w areometr powinien

byç wykonany ze szk∏a postarzonego.

§ 8. 1. Materia∏ obcià˝ajàcy, o którym mowa w § 4

ust. 3, powinien byç trwale zamocowany w dolnej cz´Êci areometru, poprzez unieruchomienie spoiwem lub

zamkni´cie w osobnej cz´Êci jego korpusu.

2. Materia∏ obcià˝ajàcy oraz spoiwo, o których mowa w ust. 1, powinny byç tak dobrane, aby gotowy areometr, przetrzymany przez jednà godzin´ w pozycji poziomej w temperaturze 80 °C, a nast´pnie sch∏odzony

bez zmiany po∏o˝enia, spe∏nia∏ wymaganie, o którym

mowa w § 5; w przypadku gdy areometr przeznaczony

jest do pomiarów w temperaturze przekraczajàcej

70 °C, warunek ten powinien byç spe∏niony dla temperatury o co najmniej 10 °C wy˝szej.

§ 10. Podzielnia, podzia∏ka areometryczna oraz

oznaczenia nie powinny wykazywaç ˝adnych oznak odkszta∏cenia, odbarwienia ani zw´glenia po przetrzymaniu przez dwadzieÊcia cztery godziny w temperaturze

70 °C; w przypadku gdy areometr przeznaczony jest do

pomiarów w temperaturze przekraczajàcej 70 °C, warunek ten powinien byç spe∏niony dla temperatury wy˝szej o 10 °C od najwy˝szej dopuszczalnej temperatury

pomiaru.

§ 11. Areometry do gazów ciek∏ych powinny byç

odporne na ciÊnienie robocze nie mniejsze ni˝ 1,4 MPa.

§ 12. 1. Przy wykonaniu podzia∏ki areometrycznej

areometrów do pomiaru wielkoÊci fizycznych innych

ni˝ g´stoÊç nale˝y uwzgl´dniç zale˝noÊç mi´dzy mierzonà wielkoÊcià fizycznà a g´stoÊcià i napi´ciem powierzchniowym cieczy w temperaturze odniesienia;

dla alkoholomierzy, cukromierzy, areometrów do kwasu siarkowego, areometrów do chlorku sodu, areometrów do analizy sedymentacyjnej gruntów zale˝noÊci

te okreÊla si´ w tabelach od 1 do 6 w za∏àczniku nr 1 do

rozporzàdzenia.

2. Przy wykonaniu podzia∏ki areometrycznej densymetrów nale˝y uwzgl´dniç zale˝noÊç mi´dzy napi´ciem powierzchniowym a g´stoÊcià w temperaturze

odniesienia; dla densymetrów do moczu, do olejów

mineralnych, do gazów ciek∏ych zale˝noÊci te okreÊla

si´ w tabelach od 7 do 9 w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia.

3. Zale˝noÊç mi´dzy odleg∏oÊciami poszczególnych

kresek podzia∏ki areometrycznej l od kreski wyznaczajàcej poczàtek zakresu pomiarowego a wartoÊcià wielkoÊci mierzonej przez areometr — g´stoÊç, u∏amek masowy, u∏amek obj´toÊciowy, st´˝enie, w warunkach

odniesienia oblicza si´ wed∏ug wzoru

ρ2 – ρpow

ρ1– ρ

l = L • ————— • ————

ρ1 – ρ2

ρ – ρpow

gdzie

L

— za∏o˝ona d∏ugoÊç skali w mm,

ρ1 — dolna granica zakresu pomiarowego w g/cm3,

ρ2 — górna granica zakresu pomiarowego w g/cm3,

ρ

— g´stoÊç cieczy odpowiadajàca odleg∏oÊci

l w g/cm3,

ρpow — g´stoÊç powietrza, ρpow = 0,0012 g/cm3.

§ 13. Alkoholomierze i densymetry do alkoholu powinny byç wywzrocowane zgodnie z danymi odniesienia okreÊlonymi w rozporzàdzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej z dnia 5 lutego 2003 r.

w sprawie liczbowych danych odniesienia dla mieszanin alkoholu etylowego i wody (Dz. U. Nr 38, poz. 331).

2. OÊ kapilary termometru w termoareometrach

powinna byç równoleg∏a do osi pionowej areometru.

§ 14. 1. Podzia∏ka areometryczna mo˝e mieç nie

wi´cej ni˝ dwa rodzaje dzia∏ek elementarnych o ró˝nych wartoÊciach.

3. Rozszerzenie ekspansyjne kapilary termometru

powinno zapewniç mo˝liwoÊç podgrzania do temperatury 80 °C.

2. WartoÊci dzia∏ek elementarnych powinny odpowiadaç jednej z trzech nast´pujàcych zale˝noÊci

4. W zale˝noÊci od wartoÊci dzia∏ki elementarnej

areometru dzia∏ki elementarne wbudowanych termometrów mogà mieç nast´pujàce wartoÊci

1) 1· 10n jednostek miary,

2) 2 · 10n jednostek miary,

3) 5 · 10n jednostek miary,

1) 1 °C lub 0,5 °C dla dzia∏ek elementarnych o wartoÊci 10 kg/m3, 5 kg/m3, 2 kg/m3, 1 kg/m3, 1 %, 0,5 %;

2) 0,5 °C lub 0,2 °C dla dzia∏ek elementarnych o wartoÊci 0,5 kg/m3, 0,2 %;

gdzie n — liczba ca∏kowita.

3. D∏ugoÊç dzia∏ki elementarnej powinna byç nie

mniejsza ni˝ 0,8 mm i nie wi´ksza ni˝ 6 mm.

§ 15. 1. Kreski podzia∏ki areometrycznej powinny

1) le˝eç w p∏aszczyznach prostopad∏ych do osi areometru, a koƒce kresek o jednakowej d∏ugoÊci w linii prostej, równoleg∏ej do osi areometru;

3) 0,2 °C lub 0,1 °C dla dzia∏ek elementarnych o wartoÊci 0,2 kg/m3, 0,1 kg/m3, 0,1 %;

4) 0,1 °C dla dzia∏ek elementarnych o wartoÊci 0,05 %.

5. D∏ugoÊç dzia∏ki elementarnej termometru powinna byç nie mniejsza ni˝

1) 1 mm dla dzia∏ek elementarnych o wartoÊci

1 °C i 0,5 °C;

2) byç czarne, zaznaczone wyraênie i trwa∏e; poza granicami zakresu pomiarowego kreski mogà byç innego koloru;

2) 0,7 mm dla dzia∏ek elementarnych o wartoÊci

0,2 °C i 0,1 °C.

3) byç cienkie, proste, o równomiernej gruboÊci nieprzekraczajàcej 0,2 mm, ale nie wi´kszej ni˝ 1/5 d∏ugoÊci dzia∏ki elementarnej.

6. Najwy˝sza kreska podzia∏ki termometrycznej powinna znajdowaç si´ co najmniej 15 mm poni˝ej miejsca, w którym korpus zaczyna si´ zw´˝aç, przechodzàc

w trzpieƒ.

2. Kreski krótkie podzia∏ki areometrycznej powinny

obejmowaç nie mniej ni˝ jednà piàtà obwodu trzpienia, kreski Êrednie nie mniej ni˝ jednà trzecià, a kreski

d∏ugie nie mniej ni˝ po∏ow´ obwodu trzpienia.

7. Najni˝sza kreska podzia∏ki termometrycznej powinna znajdowaç si´ co najmniej 5 mm powy˝ej przejÊcia kapilary w zbiornik lub wejÊcia kapilary w materia∏

obcià˝ajàcy.

3. Najwy˝sza i najni˝sza kreska podzia∏ki areometrycznej, stanowiàce nominalne granice zakresu pomiarowego, powinny byç kreskami d∏ugimi.

8. Powinny byç zastosowane odpowiednie Êrodki,

aby widoczne by∏o ka˝de przemieszczenie si´ podzia∏ki termometrycznej, takie jak kreska kontrolna na zewn´trznej powierzchni areometru odpowiadajàca najwy˝szej oznaczonej liczbowo kresce podzia∏ki termometrycznej.

4. Odleg∏oÊç najwy˝szej kreski podzia∏ki areometrycznej od wierzcho∏ka trzpienia powinna byç nie

mniejsza ni˝ 15 mm.

5. Odleg∏oÊç najni˝szej kreski podzia∏ki areometrycznej od miejsca, w którym rozpoczyna si´ zmiana

przekroju trzpienia, powinna byç nie mniejsza ni˝

5 mm.

6. Na ka˝dej podzia∏ce areometrycznej, poza górnà

i poza dolnà granicà zakresu pomiarowego, powinny

znajdowaç si´ co najmniej dwie dodatkowe kreski.

§ 17. 1. Na podzielni areometru lub wewnàtrz korpusu powinny byç wykonane w sposób trwa∏y i czytelny nast´pujàce oznaczenia

1) nazwa areometru lub wielkoÊci mierzonej lub cieczy, do której jest przeznaczony;

2) jednostka miary;

3) temperatura odniesienia;

7. Ocyfrowanie kresek podzia∏ki areometrycznej

powinno byç wyraêne, czytelne i jednoznaczne. Je˝eli

oznaczenia liczbowe sà wielocyfrowe, to dwie poczàtkowe cyfry mogà byç opuszczone, jednak˝e najwy˝sze

i najni˝sze kreski d∏ugie podzia∏ki areometrycznej powinny mieç pe∏ne oznaczenia liczbowe.

4) napi´cie powierzchniowe odniesienia albo zakres

napi´ç, albo rodzaj cieczy, do której areometr jest

przeznaczony;

§ 16. 1. Zakres pomiarowy termometru wbudowanego w areometr powinien obejmowaç temperatur´

odniesienia.

7) numer identyfikujàcy areometr;

5) sposób odczytu — dolny lub górny;

6) nazwa lub znak producenta;

8) znak zatwierdzenia typu, je˝eli zosta∏ nadany.

2. Na areometrach do gazów ciek∏ych, oprócz oznaczeƒ, o których mowa w ust. 1, powinno byç podane

maksymalne dopuszczalne ciÊnienie.

Poz. 1082

4) ±0,1 °C dla termometrów o wartoÊci dzia∏ki elementarnej 0,1 °C.

Rozdzia∏ 4

Rozdzia∏ 3

Charakterystyki metrologiczne areometrów

Dodatkowe wymagania metrologiczne dla alkoholomierzy i densymetrów do alkoholu

klasy dok∏adnoÊci I, II, III

§ 18. 1. Temperatura odniesienia wynosi

1) 20 °C;

2) dla areometrów do olejów mineralnych i areometrów do gazów ciek∏ych: 15 °C albo 20 °C;

3) dla cukromierzy: 6 °C, 20 °C, 70 °C, 75 °C albo 80 °C.

2. Napi´cie powierzchniowe odniesienia

1) dla areometru okreÊla si´ jako wartoÊci napi´cia

powierzchniowego cieczy, do której jest przeznaczony;

2) dla densymetrów do pomiaru g´stoÊci cieczy

o okreÊlonych wartoÊciach lub zakresach wartoÊci

napi´cia powierzchniowego okreÊla za∏àcznik nr 2

do rozporzàdzenia.

3. Dla densymetrów uniwersalnych nie okreÊla si´

napi´cia powierzchniowego odniesienia.

4. Jako warunek odniesienia dla termometru wbudowanego w termoareometr, znajdujàcego si´ wewnàtrz korpusu, ustala si´ zanurzenie ca∏kowite termometru.

§ 19. 1. Areometry przeznaczone do cieczy przezroczystych powinny byç tak wzorcowane, aby odczyt nast´powa∏ w p∏aszczyênie swobodnej powierzchni cieczy — odczyt dolny.

2. Areometry przeznaczone do cieczy nieprzezroczystych mogà byç tak wzorcowane, aby odczyt nast´powa∏ na górnej kraw´dzi menisku utworzonego przy

trzpieniu areometru — odczyt górny.

3. Alkoholomierze i densymetry do alkoholu powinny byç tak wzorcowane, aby odczyt nast´powa∏

w p∏aszczyênie swobodnej powierzchni cieczy — odczyt dolny.

§ 21. 1. Podzia∏ka alkoholomierza klasy dok∏adnoÊci

I, II i III powinna byç ocyfrowana w jednostkach miary

u∏amka obj´toÊciowego albo masowego wyra˝onego

w procentach.

2. Zakres pomiarowy u∏amka obj´toÊciowego lub

masowego nie powinien przekraczaç 10%.

3. WartoÊç dzia∏ki elementarnej powinna wynosiç

0,1 %.

4. Na ka˝dej dzia∏ce powinno znajdowaç si´ od 5 do

10 dodatkowych dzia∏ek elementarnych poza górnà

i poza dolnà granicà zakresu pomiarowego.

§ 22. 1. Podzia∏ka densymetru do alkoholu klasy dok∏adnoÊci I, II i III powinna byç ocyfrowana w kilogramach na metr szeÊcienny.

2. Zakres pomiarowy nie powinien przekraczaç

20 kg/m3.

3. WartoÊç dzia∏ki elementarnej powinna wynosiç

0,2 kg/m3.

4. Na ka˝dej podzia∏ce powinno znajdowaç si´ od

5 do 10 dodatkowych dzia∏ek elementarnych poza górnà i poza dolnà granicà zakresu pomiarowego, jednak˝e podzia∏ka nie powinna obejmowaç wartoÊci wi´kszych ni˝ 1000 kg/m3.

§ 23. 1. Na podzia∏ce alkoholomierza klasy dok∏adnoÊci I, II i III ka˝da co dziesiàta kreska, poczynajàc od

kresek stanowiàcych granice zakresu pomiarowego,

powinna byç kreskà d∏ugà. Pomi´dzy dwiema kolejnymi kreskami d∏ugimi powinna byç jedna kreska Êrednia

oraz cztery kreski krótkie pomi´dzy kreskà d∏ugà i kreskà Êrednià. Tylko kreski d∏ugie powinny byç oznaczone liczbami.

2. B∏´dy graniczne dopuszczalne termometru wbudowanego w termoareometr sà równe

2. Na podzia∏ce densymetru do alkoholu klasy dok∏adnoÊci I, II i III ka˝da co piàta kreska, poczynajàc od

kresek stanowiàcych granice zakresu pomiarowego,

powinna byç kreskà d∏ugà. Pomi´dzy dwiema kolejnymi kreskami d∏ugimi powinny byç cztery kreski krótkie.

Tylko co piàta lub co dziesiàta kreska powinna byç

oznaczona liczbami.

1) ±0,5 °C dla termometrów o wartoÊci dzia∏ki elementarnej 1 °C;

3. Kreski stanowiàce granice zakresu pomiarowego

powinny mieç pe∏ne oznaczenia liczbowe.

2) ±0,3 °C dla termometrów o wartoÊci dzia∏ki elementarnej 0,5 °C;

§ 24. 1. Minimalna d∏ugoÊç dzia∏ki elementarnej powinna wynosiç

3) ±0,2 °C dla termometrów o wartoÊci dzia∏ki elementarnej 0,2 °C;

1) 1,5 mm dla alkoholomierzy i densymetrów do alkoholu klasy dok∏adnoÊci I;

§ 20. 1. B∏´dy graniczne dopuszczalne areometru sà

równe wartoÊci odpowiadajàcej jednej dzia∏ce elementarnej w dowolnym punkcie podzia∏ki areometrycznej.

2) 0,05 mm dla alkoholomierzy i densymetrów do alkoholu klasy dok∏adnoÊci II;

Poz. 1082

§ 26. 1. Na alkoholomierzach i densymetrach do alkoholu klasy dok∏adnoÊci I, II i III powinny byç umieszczone dodatkowo nast´pujàce oznaczenia

3) 0,85 mm dla alkoholomierzy i densymetrów do alkoholu klasy dok∏adnoÊci IIl.

1) klasa dok∏adnoÊci;

2. Zewn´trzna Êrednica trzpienia powinna wynosiç

nie mniej ni˝

2) jednostka miary: kg/m3 albo symbol: % vol albo

% mas;

1) 3 mm dla alkoholomierzy i densymetrów do alkoholu klasy dok∏adnoÊci I i II;

3) nazwa cieczy, do której sà przeznaczone.

2) 2,5 mm dla alkoholomierzy i densymetrów do alkoholu klasy lII.

3. Zewn´trzna Êrednica korpusu powinna mieÊciç

si´ w zakresie od 19 mm do 40 mm.

2. Na zewn´trznej powierzchni korpusu mo˝e byç

podana masa areometru, wyra˝ona w miligramach.

§ 27. B∏´dy graniczne dopuszczalne alkoholomierzy

i densymetrów do alkoholu w zale˝noÊci od klasy dok∏adnoÊci sà równe

4. Alkoholomierze i densymetry do alkoholu klasy

dok∏adnoÊci l nie powinny mieç wbudowanego termometru.

1) dla alkoholomierzy i densymetrów do alkoholu klasy dok∏adnoÊci l — wartoÊci odpowiadajàcej po∏owie dzia∏ki elementarnej dla dowolnego wskazania;

5. Alkoholomierze i densymetry do alkoholu klasy

dok∏adnoÊci Il i III mogà mieç wbudowany termometr

szklany rt´ciowy o wartoÊci dzia∏ki elementarnej

0,1 °C albo 0,2 °C albo 0,5 °C i minimalnej d∏ugoÊci

dzia∏ki elementarnej wynoszàcej

2) dla alkoholomierzy i densymetrów do alkoholu klasy dok∏adnoÊci II i III — wartoÊci odpowiadajàcej

jednej dzia∏ce elementarnej dla dowolnego wskazania.

1) 0,8 mm dla termometrów o wartoÊci dzia∏ki elementarnej 0,1 °C i 0,2 °C;

§ 28. B∏´dy graniczne dopuszczalne termometrów

wbudowanych w alkoholomierze i densymetry do alkoholu klasy dok∏adnoÊci II i III sà równe

2) 1 mm dla termometrów o wartoÊci dzia∏ki elementarnej 0,5 °C.

1) ±0,1 °C dla termometrów o wartoÊci dzia∏ki elementarnej 0,1 °C;

6. GruboÊç kresek podzia∏ki termometrycznej nie

powinna byç wi´ksza ni˝ jedna piàta d∏ugoÊci dzia∏ki

elementarnej.

2) ±0,2 °C dla termometrów o wartoÊci dzia∏ki elementarnej 0,2 °C lub 0,5 °C.

Rozdzia∏ 5

§ 25. Na odwrocie alkoholomierzy i densymetrów

do alkoholu klasy dok∏adnoÊci I, II i III, w górnej cz´Êci

korpusu, powinna byç zostawiona wolna przestrzeƒ

odpowiadajàca jednej trzeciej jego wysokoÊci, przeznaczona na cech´ legalizacji pierwotnej.

Przepis koƒcowy

§ 29. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej

J. Hausner

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej z dnia

12 czerwca 2003 r. (poz. 1082)

Za∏àcznik nr 1

Za∏àcznik nr 2

cz´Êç 2

1082

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1)

z dnia 12 czerwca 2003 r.

w sprawie wymagaƒ metrologicznych, którym powinny odpowiadaç areometry szklane

Na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja

2001 r. — Prawo o miarach (Dz. U. Nr 63, poz. 636

i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 155, poz. 1286

i Nr 166, poz. 1360) zarzàdza si´, co nast´puje

———————

1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1

ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania

Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne