Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 stycznia 2003 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o izbach aptekarskich

1.

Naczelna Izba Aptekarska i okręgowe izby aptekarskie stanowią samorząd zawodu aptekarskiego, jako reprezentację zawodowych, społecznych i gospodarczych interesów tego zawodu.

2.

Samorząd zawodu aptekarskiego jest niezależny i podlega tylko ustawom.

3.

Naczelna Izba Aptekarska i okręgowe izby aptekarskie mają osobowość prawną.

1.

Siedzibą Naczelnej Izby Aptekarskiej i jej organów jest miasto stołeczne Warszawa.

2

Obszar działania poszczególnych okręgowych izb aptekarskich oraz ich siedziby ustala

Naczelna Rada Aptekarska, uwzględniając zasadniczy podział terytorialny państwa.

3.

(uchylony).

Wykonywanie zawodu farmaceuty ma na celu ochronę zdrowia publicznego i obejmuje działalność

polegającą w szczególności na

1)

wydawaniu produktów leczniczych i wyrobów medycznych będących przedmiotem obrotu w

aptekach i hurtowniach farmaceutycznych oraz sprawowaniu nadzoru nad ich obrotem,

przechowywaniem i wykorzystaniem;

2)

sporządzaniu i wytwarzaniu produktów leczniczych;

3)

sprawdzaniu jakości i tożsamości leków recepturowych, leków aptecznych i leków gotowych;

4)

udzielaniu informacji i porad odnośnie do działania produktów leczniczych i stosowania

wyrobów medycznych będących przedmiotem obrotu w aptekach i hurtowniach farmaceutycznych;

5)

kierowaniu apteką, działem farmacji szpitalnej lub hurtownią farmaceutyczną;

6)

współuczestniczeniu w sprawowaniu nadzoru nad gospodarką produktami leczniczymi, w

szczególności w zakładach opieki zdrowotnej;

7)

współudziale w badaniach klinicznych prowadzonych w szpitalu;

8)

współudziale w badaniach nad lekiem, monitorowaniu niepożądanych działań leków i przekazywaniu

tych informacji właściwym organom.

1.

Farmaceutą jest osoba, która

1)

ukończyła co najmniej pięcioletnie studia na kierunku farmacja szkoły wyższej obejmujące

co najmniej sześciomiesięczny staż w aptece i uzyskała tytuł zawodowy magistra;

2)

ukończyła pięcioletnie studia na kierunku farmacja szkoły wyższej i uzyskała tytuł

zawodowy magistra oraz odbyła roczną praktykę w aptece;

3)

ukończyła pięcioletnie studia na kierunku farmacja szkoły wyższej i uzyskała tytuł

zawodowy magistra, z zastrzeżeniem ust. 2;

4)

ukończyła czteroletnie studia na kierunku farmacja szkoły wyższej i uzyskała tytuł

zawodowy magistra, z zastrzeżeniem ust. 2;

5)

ukończyła czteroletnie studia na kierunku farmacja szkoły wyższej, uzyskała tytuł

zawodowy magistra i odbyła roczną praktykę w aptece;

6)

posiada dyplom wydany przez inne państwo niż państwo członkowskie Unii Europejskiej,

uznany w Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z odrębnymi przepisami, za równoważny

z dyplomem uzyskiwanym w kraju, potwierdzającym tytuł zawodowy magistra na kierunku

farmacja, oraz roczną praktykę w aptece odbytą po uzyskaniu tego dyplomu, uznaną za

równorzędną z praktyką odbytą w kraju;

7

posiada kwalifikacje potwierdzone dokumentem wymienionym w wykazie, o którym mowa

w ust. 4.

2

Osoba, która ukończyła studia, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, oraz uzyskała tytuł

zawodowy magistra, a nie odbyła rocznej praktyki w aptece, może wykonywać zawód z

wyłączeniem wykonywania samodzielnie czynności zawodowych w aptece.

3

Jeżeli wynika to z przepisów odrębnych, farmaceuta, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i

4, może być zobowiązany w celu wykonywania zawodu farmaceuty na terenie innych państw

członkowskich Unii Europejskiej do przedstawienia zaświadczenia wydanego przez okręgową

radę aptekarską, że wykonywał na terenie Rzeczypospolitej Polskiej zawód farmaceuty,

w tym również w aptece i hurtowni farmaceutycznej, przez okres co najmniej kolejnych

trzech lat w czasie pięciu lat poprzedzających wydanie zaświadczenia.

4

Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz dyplomów, świadectw i innych dokumentów

wydanych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, potwierdzających posiadanie

formalnych kwalifikacji do wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej zawodu farmaceuty

przez obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, uwzględniając w szczególności

nazwy dyplomów, świadectw i innych dokumentów oraz oznaczenie podmiotów wydających

te dokumenty.

5

Za równoważne z dyplomem, świadectwem lub innym dokumentem potwierdzającym posiadanie

formalnych kwalifikacji, uprawniającym do wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej

zawodu farmaceuty, określonym na podstawie ust. 1 pkt 7, uważa się dyplomy, świadectwa

lub inne dokumenty wydane przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, potwierdzające,

że kształcenie zakończone zostało

1)

przed 1985 r. albo

2)

po 1985 r., jeżeli rozpoczęło się przed rokiem 1985

- o ile potwierdzone zostanie zaświadczeniem, iż osoba posługująca się dokumentem,

przez okres trzech kolejnych lat z pięciu poprzedzających wydanie tego zaświadczenia,

wykonywała w państwie członkowskim Unii Europejskiej zawód farmaceuty.

6.

Koszt rocznej praktyki w aptece, o której mowa w ust. 1 pkt 2 i 5, pokrywa podmiot,

który zawarł umowę z osobą odbywającą praktykę w aptece.

7

Za równoważne z dyplomem, świadectwem lub innym dokumentem potwierdzającym posiadanie

formalnych kwalifikacji, określonym na podstawie ust. 1 pkt 7, uważa się dyplomy,

świadectwa lub inne dokumenty wydane przez państwo członkowskie Unii Europejskiej,

o ile potwierdzone zostaną zaświadczeniem wydanym przez kompetentne władze lub organy

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, potwierdzającym zakończenie kształcenia

równoważnego z kształceniem, którego potwierdzeniem są dokumenty, o których mowa w

ust. 4.

1.

Staż w aptece, o którym mowa w art. 2b ust. 1 pkt 1, odbywany jest w aptece, która

uzyskała pozytywną opinię wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, a także opinię

okręgowej rady aptekarskiej, wydaną na wniosek dziekana wydziału farmaceutycznego.

2.

Opinia, o której mowa w ust. 1, powinna uwzględniać ocenę osób nadzorujących odbywanie

przez studenta farmacji stażu w aptece, wyposażenia oraz warunków lokalowych apteki,

a także zakresu zadań wykonywanych w tej aptece pod kątem prowadzonego procesu dydaktycznego.

1.

Osoby, które posiadają dyplom wydany przez polską szkołę wyższą potwierdzający ukończenie

studiów na kierunku farmacja w systemie czteroletnim lub pięcioletnim, o których mowa

w art. 2b ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, są obowiązane wystąpić do okręgowej rady aptekarskiej właściwej ze względu

na miejsce wykonywanej pracy o stwierdzenie prawa wykonywania zawodu farmaceuty, nie

później niż do dnia 1 stycznia 2004 r.

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1, mogą wykonywać zawód farmaceuty do czasu stwierdzenia

prawa wykonywania zawodu, z wyłączeniem samodzielnych czynności zawodowych wykonywanych

w aptece.

3.

Przepis art. 4, 4a, 4c i 4e ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się odpowiednio.

(uchylony).

1.

Prawo wykonywania zawodu aptekarza wydane na podstawie dotychczasowych przepisów zachowuje

moc i staje się prawem wykonywania zawodu farmaceuty, o którym mowa w ustawie wymienionej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Sprawy dotyczące przyznania prawa wykonywania zawodu aptekarza, wszczęte, lecz niezakończone

przed dniem wejścia w życie ustawy, prowadzi się z zastosowaniem przepisów ustawy

wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Prawo wykonywania zawodu farmaceuty stwierdza okręgowa rada aptekarska właściwa ze

względu na miejsce wykonywania zawodu farmaceuty.

2.

Prawo wykonywania zawodu farmaceuty, z uwzględnieniem art. 2b ust. 2, okręgowa rada

aptekarska stwierdza w odniesieniu do obywatela polskiego, który

1)

posiada

a)

tytuł zawodowy magistra, potwierdzony dyplomem wydanym przez polską szkołę wyższą,

ukończenia studiów na kierunku farmacja, w systemie obejmującym co najmniej sześciomiesięczny

staż w aptece, albo

b)

tytuł zawodowy magistra potwierdzony dyplomem, wydanym przez polską szkołę wyższą,

ukończenia studiów na kierunku farmacja w systemie pięcioletnim i roczną praktykę

w aptece odbytą po uzyskaniu tego dyplomu, albo

c)

tytuł zawodowy magistra potwierdzony dyplomem, wydanym przez polską szkołę wyższą,

ukończenia studiów na kierunku farmacja w systemie czteroletnim i roczną praktykę

w aptece odbytą po uzyskaniu tego dyplomu, albo

d

dokument potwierdzający kwalifikacje niezbędne do wykonywania zawodu farmaceuty, wymieniony

w wykazie, o którym mowa w art. 2b ust. 4, albo

e)

dyplom wydany przez inne państwo niż państwo członkowskie Unii Europejskiej uznany

w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny, zgodnie z odrębnymi przepisami, z dyplomem

uzyskiwanym w kraju, potwierdzającym tytuł zawodowy magistra na kierunku farmacja,

oraz roczną praktykę w aptece odbytą po uzyskaniu tego dyplomu. Wymóg odbycia rocznej

praktyki w aptece po uzyskaniu dyplomu nie jest konieczny, jeżeli program studiów

obejmował staż w aptece w wymiarze co najmniej sześciu miesięcy;

2)

posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu potwierdzony orzeczeniem lekarskim;

3)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych.

Wobec osób, które spełniają wymagania określone w art. 4 ust. 2 oraz posiadają tytuł

zawodowy magistra potwierdzony dyplomem ukończenia studiów na kierunku farmacja w

systemie czteroletnim lub pięcioletnim, o którym mowa w art. 2b ust. 1 pkt 3 i 4,

okręgowa rada aptekarska stwierdza prawo wykonywania zawodu farmaceuty z wyłączeniem

samodzielnego wykonywania czynności zawodowych w aptece.

1.

Prawo wykonywania zawodu farmaceuty okręgowa rada aptekarska stwierdza w odniesieniu

do osoby będącej obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita

Polska, która

1)

posiada

a)

dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający posiadanie formalnych kwalifikacji

uprawniających do wykonywania zawodu farmaceuty, wydany przez państwo członkowskie

Unii Europejskiej,

b)

dyplom, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. e;

2)

spełnia wymagania określone w art. 4 ust. 2 pkt 2 i 3, z zastrzeżeniem art. 4c ust.

3;

3)

złoży oświadczenie, że posiada znajomość języka polskiego w mowie i piśmie w zakresie

koniecznym do wykonywania zawodu farmaceuty.

2.

Jeżeli okręgowa rada aptekarska poweźmie uzasadnione wątpliwości co do autentyczności

dokumentów, dyplomu, świadectwa lub innego dokumentu potwierdzającego posiadanie formalnych

kwalifikacji uprawniających do wykonywania zawodu farmaceuty, wydanych przez państwo

członkowskie Unii Europejskiej, lub dokumentów, o których mowa w art. 2b ust. 3 i

4, może wystąpić do odpowiednich organów władz państwa członkowskiego Unii Europejskiej

o potwierdzenie ich autentyczności.

1.

W celu uzyskania dokumentu potwierdzającego prawo wykonywania zawodu farmaceuty należy

przedstawić okręgowej radzie aptekarskiej, na której obszarze zamierza się wykonywać

zawód, dokumenty stwierdzające spełnienie odpowiednich wymagań, o których mowa w art.

4 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 4b ust. 1 pkt 1 i 2, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

Poza dokumentami, o których mowa w ust. 1, farmaceuta składa oświadczenie odnoszące

się do okoliczności, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 3 oraz art. 4b ust. 1 pkt

3, z zastrzeżeniem ust. 3.

3

W stosunku do farmaceuty będącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej

innego niż Rzeczpospolita Polska za wystarczające w zakresie spełnienia wymagań, o

których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 2, uznaje się dokumenty odnoszące się do stanu zdrowia,

wymagane dla wykonywania zawodu farmaceuty w państwie członkowskim, którego farmaceuta

jest obywatelem lub z którego przybywa; jeżeli w państwie tym dokumenty tego rodzaju

nie są wymagane, za wystarczające uważa się dokumenty wydane w tym państwie odpowiadające

dokumentom wydawanym w Rzeczypospolitej Polskiej.

4

Dokumenty, o których mowa w ust. 3, mogą być przedstawiane przez okres trzech miesięcy

od dnia ich wystawienia.

1.

Na podstawie złożonych dokumentów i oświadczeń, o których mowa w art. 4c, okręgowa

rada aptekarska podejmuje uchwałę w sprawie stwierdzenia prawa wykonywania zawodu

i wydaje dokument „Prawo wykonywania zawodu farmaceuty”.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu,

o którym mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności niezbędne dane dotyczące farmaceuty

oraz posiadanych przez niego kwalifikacji, adnotacji potwierdzającej odbycie rocznej

praktyki w aptece lub stażu w aptece oraz adnotacji odnoszących się do wykonywania

zawodu, a także adnotacji dotyczących okoliczności, o których mowa w art. 2b ust.

2.

1.

Stwierdzenie prawa wykonywania zawodu farmaceuty lub odmowa stwierdzenia powinna być

dokonana przez okręgową radę aptekarską niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu

3 miesięcy, licząc od dnia złożenia wszystkich niezbędnych dokumentów.

2

Jeżeli okręgowa rada aptekarska posiada informacje dotyczące ważnych zdarzeń, które

wystąpiły przed podjęciem w Rzeczypospolitej Polskiej działalności przez obywatela

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

i które mogą mieć wpływ na stwierdzenie prawa wykonywania zawodu farmaceuty, może

poinformować o tych zdarzeniach państwo członkowskie Unii Europejskiej, którego obywatelem

jest lub z którego przybywa farmaceuta, wnosząc o weryfikację tych informacji oraz

o zawiadomienie o wszelkich dalszych działaniach, które zostały podjęte w odniesieniu

do dokumentów wydanych przez to państwo.

3

Bieg terminu, o którym mowa w ust. 1, ulega zawieszeniu w przypadku, gdy okręgowa

rada aptekarska skieruje wystąpienie, o którym mowa w ust. 2, do czasu otrzymania

odpowiedzi, nie dłużej jednak niż na 3 miesiące.

4

Weryfikacja informacji, o których mowa w ust. 2, musi zostać zakończona niezwłocznie,

nie później niż w ciągu 3 miesięcy, licząc od dnia przedstawienia przez farmaceutę

pełnej dokumentacji.

5

Okręgowa rada aptekarska ma obowiązek dokonania weryfikacji informacji, o które wnosi

odpowiedni organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita

Polska, które mogą mieć wpływ na stwierdzenie prawa wykonywania zawodu farmaceuty

w państwach członkowskich Unii Europejskiej.

6

Informacje uzyskane w ramach weryfikacji okręgowa rada aptekarska jest zobowiązana

zachować w tajemnicy.

1.

Prawo wykonywania zawodu farmaceuty w odniesieniu do cudzoziemca okręgowa rada aptekarska

może stwierdzić, jeżeli spełnia on warunki określone w art. 4 ust. 2 oraz wykazuje

wystarczającą znajomość języka polskiego w mowie i piśmie, potwierdzoną egzaminem

zorganizowanym i przeprowadzonym przez Naczelną Radę Aptekarską.

2.

Prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w ust. 1, stwierdza okręgowa rada aptekarska

właściwa ze względu na zamierzone miejsce wykonywania zawodu.

3.

Przepisy art. 4c-4e stosuje się odpowiednio.

4

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do cudzoziemców będących obywatelami państw członkowskich

Unii Europejskiej.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Aptekarskiej,

określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakres znajomości języka polskiego w mowie i piśmie, niezbędnej do wykonywania zawodu

farmaceuty;

2)

sposób i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w ust. 1, oraz wysokość opłat

za ten egzamin.

1.

Farmaceuta będący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej ma prawo posługiwać

się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem lub stopniem naukowym, bądź ich

skrótem, do którego jest uprawniony, uzyskanym w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie

członkowskim Unii Europejskiej, w języku państwa uzyskania tytułu lub stopnia naukowego.

W przypadku gdy tytuł lub stopień naukowy albo ich skrót jest tożsamy z tytułem naukowym

uzyskanym w Rzeczypospolitej Polskiej, dla którego uzyskania wymagane jest dodatkowe

szkolenie, którego farmaceuta nie posiada, może on posługiwać się tym tytułem z uwzględnieniem

przepisów wydanych na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa

wyższego może określić, w drodze rozporządzenia, nazwy tytułów i stopni naukowych,

jakich używać może na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej farmaceuta będący obywatelem

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jeżeli tytuł lub stopień naukowy przez niego

posiadany jest tożsamy z odmiennym tytułem naukowym używanym na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o aptekarzu, oznacza to farmaceutę w

rozumieniu art. 2b ustawy wymienionej w art. 1.

Osoba wykonująca zawód aptekarza

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Aptekarskiej,

określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb odbywania praktyki, o której mowa w art. 2b ust. 1 pkt

2 i 5, uwzględniając w szczególności

a)

typy i zadania aptek, w których odbywana jest praktyka,

b)

czynności, które może wykonywać praktykant,

c)

wzór zaświadczenia potwierdzającego odbycie praktyki;

2)

ramowy program rocznej praktyki w aptece, uwzględniając w szczególności zakres wiedzy

niezbędny do samodzielnego wykonywania czynności w aptece;

3)

sposób dokumentowania odbywania rocznej praktyki w aptece, w tym prowadzenie „Dziennika

praktyki aptekarskiej”.

(uchylony).

Przepisy art. 2b ust. 1 pkt 7, ust. 2-5 i ust. 7, art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. d), art.

4b, art. 4c ust. 3 i 4, art. 4e ust. 2-6, art. 4f ust. 4, art. 4g, art. 15 ust. 4a,

art. 17 ust. 5, art. 18 ust. 7-10, art. 18a ust. 2 i art. 60 ust. 2a ustawy wymienionej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do obywateli państw członkowskich

Unii Europejskiej z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii

Europejskiej.

1.

Zadaniem samorządu aptekarskiego jest w szczególności

1)

reprezentowanie zawodu aptekarza

2)

troska o zachowanie godności i niezależności zawodu;

3)

kodyfikowanie, krzewienie i strzeżenie zasad etyki i deontologii zawodowej;

4)

integracja środowiska zawodowego;

5)

sprawowanie pieczy i nadzoru nad wykonywaniem zawodu;

6

współdziałanie z organami administracji publicznej, związkami zawodowymi i samorządami

zawodowymi oraz innymi organizacjami społecznymi w sprawach związanych z wykonywaniem

zawodu i innych dotyczących farmacji, a mających wpływ na ochronę zdrowia publicznego;

7)

współpraca z towarzystwami naukowymi, szkołami wyższymi i jednostkami badawczo-rozwojowymi

w kraju i za granicą;

8)

prowadzenie działalności samopomocowej oraz innych form pomocy materialnej dla członków

samorządu i ich rodzin;

9

zajmowanie stanowiska w sprawach organizacji ochrony zdrowia i gospodarki produktami

leczniczymi;

10)

wykonywanie innych zadań określonych odrębnymi przepisami.

2.

Zadania określone w ust. 1 samorząd aptekarski wykonuje w szczególności przez

1)

stwierdzenie prawa wykonywania zawodu aptekarza

2

prowadzenie rejestru farmaceutów;

3)

(uchylony);

4)

współdziałanie w sprawach specjalizacji zawodowej;

5)

udział w komisjach konkursowych na stanowiska określone w odrębnych przepisach;

6

opiniowanie projektów aktów normatywnych dotyczących produktów leczniczych, aptek

i wykonywania zawodu aptekarza

7

wydawanie opinii w sprawach udzielania lub cofania zezwoleń na prowadzenie aptek lub

hurtowni;

8)

(uchylony);

9)

opiniowanie i wnioskowanie w sprawach kształcenia przed- i podyplomowego farmaceutów

i techników farmaceutycznych;

10)

prowadzenie badań dotyczących służb farmaceutycznych i wykonywania zawodu aptekarza

11)

występowanie w obronie interesów indywidualnych i zbiorowych członków izb aptekarskich;

12)

sprawowanie sądownictwa dyscyplinarnego w zakresie odpowiedzialności zawodowej aptekarzy

13)

prowadzenie działalności gospodarczej, wydawniczej i zarządzanie majątkiem izby.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 2 października 2002 r.

1.

Osoba, która uzyska prawo wykonywania zawodu farmaceuty, podlega wpisowi do rejestru

farmaceutów prowadzonego przez właściwą okręgową radę aptekarską.

2.

Rejestr farmaceutów zawiera następujące dane

1)

imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia, imiona rodziców, obywatelstwo oraz miejsce

zamieszkania;

2)

dane dotyczące wykształcenia, w tym

a)

numer dyplomu szkoły wyższej,

b)

nazwę ukończonej szkoły wyższej, jej siedzibę i wydział,

c)

rok ukończenia studiów,

d)

datę i miejsce ukończenia rocznej praktyki w aptece,

e)

rodzaj i stopień posiadanej specjalizacji, datę jej uzyskania oraz nazwę jednostki

szkolącej,

f)

rodzaj i datę uzyskania stopnia i tytułu naukowego oraz nazwę jednostki nadającej

ten stopień i tytuł;

3)

dane dotyczące prawa wykonywania zawodu, w tym

a)

numer prawa wykonywania zawodu,

b)

numer uchwały rady aptekarskiej przyznającej prawo wykonywania zawodu,

c)

informację o posiadaniu prawa wykonywania zawodu w innym państwie,

d)

informację o ograniczeniach w wykonywaniu zawodu.

3.

Farmaceuta ma obowiązek informować niezwłocznie okręgową izbę aptekarską, o której

mowa w ust. 1, o danych objętych rejestrem farmaceutów i każdej zmianie tych danych.

4.

Okręgowa izba aptekarska, za pośrednictwem Naczelnej Izby Aptekarskiej, jest zobowiązana

na żądanie ministra właściwego do spraw zdrowia przekazywać informacje objęte rejestrem

farmaceutów.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia

rejestru farmaceutów, uwzględniając w szczególności tryb dokonywania wpisów i zmian

w rejestrze oraz wykreśleń z rejestru.

1.

Kadencja organów izb aptekarskich trwa 4 lata.

2.

Tę samą funkcję w organach izb aptekarskich można pełnić nie dłużej niż przez dwie

kolejne kadencje.

3.

Wybory do organów izb aptekarskich odbywają się w głosowaniu tajnym, przy nieograniczonej

liczbie kandydatów.

4.

Czynne prawo wyborcze przysługuje wszystkim członkom izb aptekarskich, z wyłączeniem

aptekarzy

5.

Bierne prawo wyborcze przysługuje wszystkim członkom izb aptekarskich, z wyłączeniem

aptekarzy

6.

Na członków sądów aptekarskich mogą kandydować aptekarze

1.

Członkowie organów izb aptekarskich pełnią swoje obowiązki bezpłatnie.

2.

Krajowy Zjazd Aptekarzy może ustalić wykaz stanowisk w organach izb aptekarskich,

do których nie stosuje się przepisu ust. 1.

3

Na wniosek okręgowej lub Naczelnej Rady Aptekarskiej pracodawca obowiązany jest zwolnić

od pracy pracownika pełniącego określoną funkcję z wyboru w organach izb lub wykonującego

czynności na rzecz izby, bez prawa do wynagrodzenia.

4.

Izby aptekarskie określają zasady i tryb zwrotu kosztów podróży, utraconych zarobków

oraz innych uzasadnionych wydatków poniesionych przez członków samorządu w związku

z wykonywaniem czynności na rzecz izby.

Mandat członka organu izby aptekarskiej wygasa wskutek

1)

śmierci;

2)

zrzeczenia się mandatu;

3)

skreślenia z listy członków izby aptekarskiej;

4)

odwołania przez organ, który dokonał wyboru;

5)

ukarania prawomocnym orzeczeniem sądu aptekarskiego na kary określone w art. 46 ust.

1 pkt 3 i 4;

6)

skazania prawomocnym wyrokiem na karę dodatkową pozbawienia praw publicznych lub zakazu

wykonywania zawodu aptekarza

Uchwały organów samorządu aptekarskiego podejmowane są zwykłą większością głosów,

przy obecności co najmniej połowy członków danego organu.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien rozpatrzyć najbliższy Krajowy Zjazd Aptekarzy,

Naczelna Rada Aptekarska zaś w terminie miesiąca od dnia jego wpływu.

Naczelna Izba Aptekarska i okręgowe izby aptekarskie mają prawo używania pieczęci

urzędowej.

1.

Okręgową izbę aptekarską stanowią osoby wpisane na listę jej członków.

2

Wpisowi na listę członków okręgowej izby aptekarskiej podlegają wszystkie osoby wykonujące

zawód farmaceuty na terenie danej izby.

3

Osoba, która uzyskała zezwolenie na prowadzenie apteki lub hurtowni, lub kierownik

państwowej jednostki organizacyjnej prowadzącej aptekę lub hurtownię są obowiązani

zawiadomić właściwą okręgową izbę aptekarską, najpóźniej w ciągu 7 dni, o rozpoczęciu

i zaprzestaniu pracy przez osobę wymienioną w ust. 2.

4

Osobę wykonującą zawód farmaceuty na terenie więcej niż jednej izby wpisuje się na

listę członków tej izby, na której terenie ma stałe miejsce zamieszkania. Osoba, która

nie posiada stałego miejsca zamieszkania, wpisywana jest na listę członków izby wskazanej

przez siebie.

4a

Obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska

wykonujący na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej zawód farmaceuty wpisywany jest na

listę członków okręgowej izby aptekarskiej właściwej ze względu na miejsce wykonywania

zawodu. Jeżeli farmaceuta wykonuje pracę na obszarze więcej niż jednej izby, właściwą

jest izba wskazana przez niego.

5.

Osoby posiadające prawo wykonywania zawodu aptekarza

6.

Osoby, które przestały wykonywać zawód aptekarzaaptekarza

(uchylony).

1.

Farmaceuta, który zamierza podjąć wykonywanie zawodu po upływie 5 lat od uzyskania

tytułu zawodowego magistra na kierunku farmacja, jest obowiązany do odbycia przeszkolenia

uzupełniającego, trwającego nie dłużej niż 3 miesiące.

2.

Farmaceuta posiadający prawo wykonywania zawodu, który nie wykonuje go przez okres

dłuższy niż 5 lat w ciągu ostatnich 6 lat w aptece, a zamierza podjąć jego wykonywanie,

ma obowiązek zawiadomienia o tym właściwą okręgową radę aptekarską i odbycia przeszkolenia

uzupełniającego.

3.

Nie stanowi przerwy w wykonywaniu zawodu farmaceuty wykonywanie

1)

funkcji z wyboru w organach izb aptekarskich;

2)

pracy w ramach działalności dydaktyczno-naukowej na wydziałach albo w innych jednostkach

organizacyjnych szkół wyższych, które prowadzą studia na kierunku farmacja;

3)

pracy w inspekcji farmaceutycznej;

4)

pracy w ramach merytorycznej działalności redakcyjnej naukowo-zawodowych czasopism

farmaceutycznych.

4.

Program oraz sposób przeszkolenia uzupełniającego obejmującego zajęcia teoretyczne

i praktyczne ustala Naczelna Rada Aptekarska. Koszt przeszkolenia teoretycznego ponosi

farmaceuta. Warunki odbywania przeszkolenia praktycznego, w tym sposób jego finansowania,

określa umowa zawarta w celu odbycia szkolenia (umowa o szkolenie), zawarta z podmiotem

realizującym przeszkolenie praktyczne.

5

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do farmaceuty będącego obywatelem państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, który posiada dyplom, świadectwo lub inne dokumenty poświadczające

formalne kwalifikacje wymienione w wykazie, o którym mowa w art. 2b ust. 4.

6.

Przeszkolenie uzupełniające, o którym mowa w ust. 1 i 2, w zakresie zajęć teoretycznych

prowadzone jest przez wydziały albo inne jednostki organizacyjne szkół wyższych, które

prowadzą studia na kierunku farmacja.

7.

Przeszkolenie uzupełniające, o którym mowa w ust. 1 i 2, może być w zakresie szkolenia

praktycznego prowadzone wyłącznie w aptekach, o których mowa w art. 2c ust. 1.

1.

Jeżeli okręgowa rada aptekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione podejrzenie niezdolności

farmaceuty do wykonywania zawodu farmaceuty lub wykonywania ściśle określonych czynności

ze względu na stan zdrowia, powołuje komisję złożoną z lekarzy specjalistów z odpowiednich

dziedzin medycyny, która wydaje orzeczenie o stanie zdrowia farmaceuty.

2.

Farmaceuta ma obowiązek stawienia się przed komisją, o której mowa w ust. 1, i poddania

się niezbędnym badaniom.

3.

W przypadku

1)

odmowy przez farmaceutę stawienia się przed komisją,

2)

uchylania się przez farmaceutę od wykonywania niezbędnych badań, o których mowa w

ust. 2,

3)

uznania przez okręgową radę aptekarską na podstawie orzeczenia wydanego przez komisję,

o której mowa w ust. 1, że dalsze wykonywanie zawodu farmaceuty lub ściśle określonych

czynności przez farmaceutę grozi niebezpieczeństwem dla osób, którym udziela on usług

farmaceutycznych

- okręgowa rada aptekarska podejmuje uchwałę o zawieszeniu farmaceuty w prawie wykonywania

zawodu albo o ograniczeniu w wykonywaniu określonych czynności do czasu zakończenia

postępowania, o którym mowa w ust. 1.

4.

Farmaceuta, którego dotyczy postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jest uprawniony

do uczestnictwa w posiedzeniu okręgowej rady aptekarskiej w czasie rozpatrywania sprawy.

5.

Farmaceuta, w stosunku do którego podjęto uchwałę o zawieszeniu prawa wykonywania

zawodu farmaceuty albo o ograniczeniu w wykonywaniu ściśle określonych czynności,

może wystąpić do okręgowej rady aptekarskiej o uchylenie uchwały, jeżeli ustaną przyczyny

zawieszenia lub ograniczenia.

6.

Koszt postępowania związany z działalnością komisji i wykonaniem badań ponosi właściwa

okręgowa rada aptekarska.

7

Przepisy ust. 1-6 nie dotyczą farmaceutów obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej

innych niż Rzeczpospolita Polska.

8

Za wystarczający do potwierdzenia zdrowia psychicznego i fizycznego do wykonywania

zawodu farmaceuty, będącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego

niż Rzeczpospolita Polska, uznaje się dokument wymagany przez państwo, którego obywatelem

jest farmaceuta, lub państwo, z którego farmaceuta przybywa, wydany nie później niż

6 miesięcy przed datą okazania tego dokumentu, stwierdzający zdolność do wykonywania

zawodu farmaceuty.

9

Jeżeli państwo, którego farmaceuta jest obywatelem lub z którego przybywa, nie wymaga

dokumentów, o których mowa w ust. 8, uznaje się za wystarczający dokument wydany przez

odpowiednie władze tego państwa odpowiadający stosownym dokumentom wymaganym w tym

zakresie od obywateli polskich.

10

Jeżeli farmaceuta, o którym mowa w ust. 8, uchyla się od obowiązku przedłożenia dokumentów,

o których mowa w ust. 8 i 9, a dalsze wykonywanie zawodu farmaceuty lub ściśle określonych

czynności przez farmaceutę grozi niebezpieczeństwem dla osób, którym udziela on usług

farmaceutycznych, okręgowa rada aptekarska podejmuje uchwałę o zawieszeniu farmaceuty

w prawie wykonywania zawodu albo o ograniczeniu w wykonywaniu określonych czynności

do czasu dostarczenia dokumentów.

11.

Postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jest poufne.

12.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, skład komisji,

o której mowa w ust. 1, oraz sposób jej działania, uwzględniając w szczególności tryb

kierowania na badania, o których mowa w ust. 2, sposób postępowania przed komisją

oraz tryb wydawania orzeczeń o stanie zdrowia.

1.

Farmaceuta traci prawo wykonywania zawodu w razie

1)

utraty obywatelstwa polskiego, z zastrzeżeniem ust. 2;

2)

utraty obywatelstwa jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej;

3)

ubezwłasnowolnienia całkowitego lub częściowego;

4)

utraty praw publicznych;

5)

pozbawienia prawa wykonywania zawodu.

2

Przepis ust. 1 pkt 1 nie dotyczy przypadków utraty obywatelstwa polskiego w związku

z przyjęciem obywatelstwa jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej.

1.

Od uchwał okręgowych rad aptekarskich w sprawach, o których mowa w art. 4, 4b, 4f

ust. 1, art. 18 ust. 3 i art. 18a, przysługuje odwołanie do Naczelnej Rady Aptekarskiej,

która podejmuje w tej sprawie uchwałę.

2

Do uchwał samorządu, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do decyzji administracyjnej.

2

Minister właściwy do spraw zdrowia może zaskarżyć do sądu administracyjnego prawomocną

uchwałę samorządu aptekarskiego w sprawach, o których mowa w ust. 1.

3.

Na uchwałę Naczelnej Rady Aptekarskiej, o której mowa w ust. 1, służy zainteresowanemu

skarga do sądu administracyjnego.

Skreślenie z listy członków okręgowej izby aptekarskiej następuje wskutek

1)

śmierci;

2)

pozbawienia prawa wykonywania zawodu z mocy orzeczenia sądu aptekarskiego lub wyroku

sądowego;

3)

zrzeczenia się prawa wykonywania zawodu;

4)

przeniesienia się na teren innej izby.

Członkowie samorządu aptekarskiego są obowiązani

1)

przestrzegać zasad etyki i deontologii zawodowej, godnie zachowywać się i sumiennie

wykonywać swoje obowiązki zawodowe;

2)

zachować w tajemnicy wiadomości dotyczące zdrowia pacjenta, uzyskane w związku z wykonywaniem

zawodu.

Członkowie samorządu aptekarskiego mają prawo

1)

wybierać i być wybierani do organów samorządu aptekarskiego, z zastrzeżeniem art.

9 ust. 4 i 5;

2)

korzystać z pomocy izb aptekarskich w zakresie rozwijania kwalifikacji zawodowych

oraz zapewniania właściwych warunków wykonywania zawodu;

3)

korzystać z ochrony i pomocy prawnej organów izb aptekarskich;

4)

korzystać ze świadczeń instytucji izb aptekarskich i działalności samopomocowej.

1.

Pracodawcaaptekarzowi

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadkach określonych w art. 40 i 41.

3.

Pracodawcaaptekarzowiart. 43 Kodeksu pracy.

Organami okręgowej izby aptekarskiej są

1)

okręgowy zjazd aptekarzy;

2)

okręgowa rada aptekarska;

3)

okręgowa komisja rewizyjna;

4)

okręgowy sąd aptekarski;

5)

okręgowy rzecznik odpowiedzialności zawodowej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Najwyższą władzą okręgowej izby aptekarskiej jest okręgowy zjazd aptekarzy. W okręgowym

zjeździe uczestniczą członkowie okręgowych izb aptekarskich osobiście lub przez swoich

delegatów.

2.

W okręgowym zjeździe sprawozdawczo-wyborczym uczestniczą także, z głosem doradczym,

niebędący delegatami członkowie ustępujących organów izby.

3.

Delegatów wybiera się i odwołuje na zebraniach zwoływanych w poszczególnych rejonach,

obejmujących część obszaru działania izby. Zasady podziału izby na rejony ustala okręgowa

rada aptekarska.

4.

Mandat delegata trwa 4 lata.

1.

Okręgowa rada aptekarska zwołuje corocznie okręgowy zjazd aptekarzy, a co 4 lata zjazd

sprawozdawczo-wyborczy.

2.

Nadzwyczajny okręgowy zjazd aptekarzy zwołuje okręgowa rada aptekarska

1)

z własnej inicjatywy;

2)

na wniosek Naczelnej Rady Aptekarskiej;

3)

na wniosek okręgowej komisji rewizyjnej;

4)

na wniosek co najmniej 1/5 członków okręgowej izby aptekarskiej.

3.

Nadzwyczajny okręgowy zjazd aptekarzy powinien być zwołany w ciągu miesiąca od dnia

wpływu wniosku w sprawie jego zwołania.

Okręgowy zjazd aptekarzy w szczególności

1)

podejmuje uchwały w sprawach objętych zakresem działania izby;

2)

uchwala budżet i ustala zasady gospodarki finansowej izby;

3)

rozpatruje i zatwierdza roczne i kadencyjne sprawozdania okręgowej rady aptekarskiej,

okręgowej komisji rewizyjnej, okręgowego sądu aptekarskiego i okręgowego rzecznika

odpowiedzialności zawodowej;

4)

uchwala regulaminy organów izby, z wyłączeniem okręgowego sądu aptekarskiego;

5)

ustala liczbę członków organów izby i zastępców rzecznika odpowiedzialności zawodowej;

6)

dokonuje wyboru prezesa i członków okręgowej rady aptekarskiej, członków okręgowej

komisji rewizyjnej, członków okręgowego sądu aptekarskiego oraz okręgowego rzecznika

odpowiedzialności zawodowej i jego zastępców;

7)

dokonuje wyboru delegatów na Krajowy Zjazd Aptekarzy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 11 pkt 2 i 3 niniejszej ustawy, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia

ogłoszenia,

2)

art. 4 i 116 Prawa farmaceutycznego, które wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2001 r.

1.

Okręgowa rada aptekarska wybiera spośród swoich członków prezydium. Prezydium okręgowej

rady aptekarskiej stanowią: prezes oraz wybrani przez radę jego zastępcy, sekretarz,

skarbnik i członkowie.

2.

Prezydium okręgowej rady aptekarskiej działa w imieniu rady w sprawach określonych

jej uchwałą.

Okręgowa rada aptekarska kieruje działalnością izby w okresie między okręgowymi zjazdami

aptekarzy, a w szczególności

1)

wykonuje zadania i czynności określone w art. 7 ust. 2 pkt 1, 2, 4-11 i 13;

2)

wykonuje uchwały okręgowego zjazdu aptekarzy;

3)

określa wysokość składki członkowskiej;

4)

składa przed okręgowym zjazdem aptekarzy sprawozdanie z działalności i wykonania budżetu;

5

wydaje opinię w sprawach udzielania lub cofania koncesji

6)

współdziała z samorządem terytorialnym w sprawie rozmieszczenia aptek;

7)

prowadzi bieżące sprawy izby;

8)

wykonuje zadania zlecone przez Naczelną Radę Aptekarską.

Przewodniczącemu okręgowej komisji rewizyjnej, przewodniczącemu okręgowego sądu aptekarskiego

oraz okręgowemu rzecznikowi odpowiedzialności zawodowej służy prawo do udziału w posiedzeniach

okręgowej rady aptekarskiej i jej prezydium.

Okręgowa komisja rewizyjna

1)

kontroluje działalność finansową i gospodarczą izby;

2)

przedstawia sprawozdania z działalności kontrolnej okręgowemu zjazdowi aptekarzy;

3)

występuje z wnioskiem o udzielenie absolutorium okręgowej radzie aptekarskiej.

Okręgowy sąd aptekarski

1)

rozpatruje sprawy z zakresu odpowiedzialności zawodowej członków okręgowych izb aptekarskich

oraz sprawuje sądownictwo polubowne;

2)

składa roczne i kadencyjne sprawozdania okręgowemu zjazdowi aptekarzy.

Okręgowy rzecznik odpowiedzialności zawodowej prowadzi postępowanie w sprawach odpowiedzialności

zawodowej aptekarzy

Organami Naczelnej Izby Aptekarskiej są

1)

Krajowy Zjazd Aptekarzy;

2)

Naczelna Rada Aptekarska;

3)

Naczelna Komisja Rewizyjna;

4)

Naczelny Sąd Aptekarski;

5)

Naczelny Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej.

Najwyższą władzą samorządu aptekarskiego jest Krajowy Zjazd Aptekarzy.

1.

W Krajowym Zjeździe Aptekarzy biorą udział delegaci wybrani przez okręgowe zjazdy

aptekarzy oraz, z głosem doradczym, niebędący delegatami członkowie ustępujących organów

Izby.

2.

Liczbę delegatów z poszczególnych izb aptekarskich określa Naczelna Rada Aptekarska

zgodnie z regulaminem, o którym mowa w art. 37 pkt 3.

3.

Krajowy Zjazd Aptekarzy zwołuje Naczelna Rada Aptekarska co 4 lata.

4.

Nadzwyczajny Krajowy Zjazd Aptekarzy zwołuje Naczelna Rada Aptekarska

1)

z własnej inicjatywy;

2)

na wniosek Naczelnej Komisji Rewizyjnej;

3)

na wniosek co najmniej 1/3 okręgowych rad aptekarskich.

5.

Nadzwyczajny Zjazd powinien być zwołany w ciągu 3 miesięcy od dnia wpływu wniosku

o zwołanie Zjazdu.

Krajowy Zjazd Aptekarzy w szczególności

1)

opracowuje zasady etyki i deontologii zawodowej;

2)

uchwala program działalności samorządu aptekarskiego;

3)

zatwierdza regulaminy wyborów do organów samorządu;

4)

rozpatruje i zatwierdza sprawozdania Naczelnej Rady Aptekarskiej, Naczelnej Komisji

Rewizyjnej, Naczelnego Sądu Aptekarskiego i Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności

Zawodowej;

5)

zatwierdza zasady gospodarki finansowej samorządu;

6)

uchwala regulaminy naczelnych organów Izby i ogólne wytyczne do regulaminu sądów aptekarskich;

7)

ustala liczbę członków organów Izby i zastępców Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności

Zawodowej;

8)

wybiera Prezesa i członków Naczelnej Rady Aptekarskiej, członków Naczelnej Komisji

Rewizyjnej, członków Naczelnego Sądu Aptekarskiego oraz Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności

Zawodowej i jego zastępców;

9)

ustala zasady podziału składki członkowskiej.

1.

W skład Naczelnej Rady Aptekarskiej wchodzą: Prezes Naczelnej Rady Aptekarskiej, prezesi

okręgowych rad aptekarskich oraz członkowie wybrani przez Krajowy Zjazd Aptekarzy.

2.

Naczelna Rada Aptekarska wybiera spośród swoich członków Prezydium. Prezydium Naczelnej

Rady Aptekarskiej stanowią: Prezes oraz wybrani przez Radę wiceprezesi, sekretarz,

skarbnik i członkowie.

3.

Prezydium Naczelnej Rady Aptekarskiej działa w imieniu Rady w sprawach określonych

jej uchwałą.

1.

Naczelna Rada Aptekarska kieruje działalnością samorządu aptekarskiego w okresie między

Krajowymi Zjazdami Aptekarzy, a w szczególności

1)

realizuje uchwały Krajowego Zjazdu Aptekarzy;

2)

czuwa nad prawidłową realizacją zadań samorządu aptekarskiego;

3)

koordynuje i nadzoruje działalność okręgowych rad aptekarskich;

4)

reprezentuje zawód aptekarza

5)

opracowuje ramowe regulaminy organizacji i trybu działania organów okręgowych izb

aptekarskich, z wyłączeniem okręgowych sądów aptekarskich;

6)

przedstawia do zatwierdzenia Krajowemu Zjazdowi Aptekarzy regulaminy wyborów do organów

samorządu aptekarskiego oraz tryb odwoływania tych organów i ich członków;

7)

określa zasady podejmowania uchwał przez organy samorządu aptekarskiego;

8)

przedstawia do zatwierdzenia Krajowemu Zjazdowi Aptekarzy zasady gospodarki finansowej

samorządu aptekarskiego;

9)

wybiera Prezesa Naczelnej Rady Aptekarskiej oraz Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności

Zawodowej, jeśli ich mandat wygasł w czasie kadencji;

10)

rozpatruje odwołania od uchwał okręgowych rad aptekarskich;

11

analizuje i opiniuje działalność w zakresie asortymentu, jakości, produkcji i dystrybucji

produktów leczniczych;

12)

opiniuje projekty aktów normatywnych dotyczące farmacji;

13)

negocjuje warunki pracy i płacy pracowników aptek lub hurtowni;

14)

uchwala budżet Naczelnej Izby Aptekarskiej oraz rozpatruje sprawozdanie z jego wykonania.

2.

Naczelna Rada Aptekarska uchyla uchwały okręgowych rad aptekarskich sprzeczne z prawem

lub z uchwałami i regulaminami wydanymi na podstawie ustawy.

3.

Naczelna Rada Aptekarska może zwrócić się do okręgowej rady aptekarskiej o podjęcie

uchwały w określonej sprawie należącej do zakresu działania rady. Uchwała rady powinna

być podjęta w ciągu miesiąca od dnia doręczenia wniosku Naczelnej Rady Aptekarskiej.

4.

Naczelna Rada Aptekarska wydaje Biuletyn Aptekarski oraz może prowadzić inną działalność

wydawniczą.

Naczelna Rada Aptekarska przedstawia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia

Przewodniczącemu Naczelnej Komisji Rewizyjnej, Przewodniczącemu Naczelnego Sądu Aptekarskiego

oraz Naczelnemu Rzecznikowi Odpowiedzialności Zawodowej służy prawo udziału w posiedzeniach

Naczelnej Rady Aptekarskiej i jej Prezydium.

Naczelna Komisja Rewizyjna

1)

kontroluje finansową i gospodarczą działalność Naczelnej Izby Aptekarskiej;

2)

przedstawia sprawozdania z działalności kontrolnej Krajowemu Zjazdowi Aptekarzy;

3)

sprawuje nadzór nad działalnością okręgowych komisji rewizyjnych;

4)

zgłasza wniosek o udzielenie absolutorium Naczelnej Radzie Aptekarskiej.

Naczelny Sąd Aptekarski

1)

uchwala regulamin sądów aptekarskich;

2)

rozpatruje sprawy z zakresu odpowiedzialności zawodowej aptekarzy

3)

sprawuje pieczę nad działalnością okręgowych sądów aptekarskich;

4)

składa Naczelnej Radzie Aptekarskiej okresowe informacje o stanie spraw z zakresu

odpowiedzialności zawodowej;

5)

składa sprawozdania z działalności Krajowemu Zjazdowi Aptekarzy.

Naczelny Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej prowadzi postępowanie w sprawach odpowiedzialności

zawodowej aptekarzy

Członkowie samorządu aptekarskiego podlegają odpowiedzialności zawodowej przed sądami

aptekarskimi za postępowanie sprzeczne z zasadami etyki i deontologii zawodowej oraz

przepisami prawnymi dotyczącymi wykonywania zawodu aptekarza

1.

Sąd aptekarski może orzekać kary

1)

upomnienia;

2)

nagany;

3

zawieszenia prawa wykonywania zawodu aptekarza

4)

pozbawienia prawa wykonywania zawodu aptekarza

2

Od orzeczenia Naczelnego Sądu Aptekarskiego, w którym orzeczono lub utrzymano w mocy

w II instancji karę wymienioną w ust. 1 pkt 3 i 4, aptekarzowi

3

Do rozpoznania odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji. Od orzeczenia sądu apelacyjnego kasacja nie przysługuje.

1.

Aptekarz

2.

Postanowienie sądu aptekarskiego o tymczasowym zawieszeniu jest natychmiast wykonalne.

Jeżeli okres tymczasowego zawieszenia trwa dłużej niż trzy miesiące, Naczelny Sąd

Aptekarski bada z urzędu zasadność zawieszenia.

1.

W razie uniewinnienia lub umorzenia postępowania w drodze rewizji nadzwyczajnejaptekarzowi

2.

Roszczenie wygasa w razie niezłożenia wniosku w terminie rocznym od daty uprawomocnienia

się orzeczenia.

3.

W sprawach roszczeń o odszkodowanie orzekają sądy powszechne.

Na wniosek zainteresowanego aptekarza

1.

Sprawy odpowiedzialności zawodowej aptekarzy

2.

Okręgowe sądy aptekarskie orzekają we wszystkich sprawach jako I instancja, z zastrzeżeniem

ust. 3 pkt 2, z tym że w sprawach odpowiedzialności zawodowej członków okręgowej rady

aptekarskiej i okręgowej komisji rewizyjnej orzeka okręgowy sąd aptekarski wyznaczony

przez Naczelny Sąd Aptekarski.

3.

Naczelny Sąd Aptekarski

1)

rozpatruje odwołania od orzeczeń okręgowych sądów aptekarskich;

2)

orzeka jako I instancja w sprawach odpowiedzialności zawodowej członków: Naczelnej

Rady Aptekarskiej, Naczelnej Komisji Rewizyjnej, Naczelnego Sądu Aptekarskiego, Naczelnego

Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej i jego zastępców, a także członków okręgowych

sądów aptekarskich oraz okręgowych rzeczników odpowiedzialności zawodowej i ich zastępców;

3)

rozpatruje w innym składzie odwołania od orzeczeń wydanych w trybie określonym w pkt

2.

1.

Kary: upomnienia, nagany i zawieszenia prawa wykonywania zawodu pociągają za sobą

utratę prawa wybieralności do organów izb aptekarskich do czasu usunięcia z rejestru

wzmianki o ukaraniu.

2.

W razie prawomocnego ukarania karą wymienioną w art. 46 ust. 1 pkt 3 i 4, stosunek

pracy aptekarza

Postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej o ten sam czyn toczy się niezależnie

od postępowania karnego lub postępowania dyscyplinarnego wszczętego w jednostce organizacyjnej,

w której przepisy szczególne przewidują takie postępowanie. Może jednak być ono zawieszone

do czasu ukończenia postępowania karnego.

1.

Jeżeli w postępowaniu w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej świadek lub biegły

nie stawił się na rozprawę bez usprawiedliwienia albo bezpodstawnie odmawia zeznań,

sąd aptekarski może zwrócić się do sądu rejonowego właściwego ze względu na miejsce

zamieszkania osoby wezwanej o przesłuchanie jej w charakterze świadka lub biegłego

na okoliczności wskazane przez sąd aptekarski. O terminie przesłuchania sąd rejonowy

zawiadamia strony, a protokół przesłuchania przesyła sądowi aptekarskiemu.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli świadek lub biegły nie stawił się bez

usprawiedliwienia na wezwanie rzecznika odpowiedzialności zawodowej albo bezpodstawnie

odmawia złożenia przed nim zeznań.

1.

Postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej nie wszczyna się, a wszczęte

umarza, jeżeli zaszła okoliczność, która według Kodeksu postępowania karnego wyłącza ściganie.

2.

W razie śmierci obwinionego przed ukończeniem postępowania, toczy się ono nadal, jeżeli

zażąda tego - w terminie dwumiesięcznym od dnia zgonu obwinionego - jego małżonek,

krewny w linii prostej, brat lub siostra.

(uchylony).

1.

Nie można wszcząć postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej, jeżeli od

chwili popełnienia czynu upłynęły trzy lata.

2.

Jeżeli czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie odpowiedzialności zawodowej

następuje nie wcześniej niż przedawnienie karne.

3.

Karalność przewinienia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło pięć lat.

Oskarżycielem w postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności zawodowej jest rzecznik

odpowiedzialności zawodowej.

Obwiniony może przybrać w postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności zawodowej obrońców

spośród członków izby aptekarskiej lub adwokatów.

Członkowie sądów aptekarskich w zakresie orzekania są niezawiśli i podlegają tylko

ustawom oraz zasadom etyki i deontologii zawodowej.

1.

Naczelna Rada Aptekarska prowadzi rejestr ukaranych.

2.

Informacji o ukaraniu udziela się organom izb aptekarskich oraz osobom i instytucjom

posiadającym lub mogącym wykazać interes prawny w uzyskaniu takich informacji.

2a

Informacji o ukaraniu okręgowa izba aptekarska jest obowiązana, na wniosek odpowiedniego

organu, udzielić również właściwym władzom państwa członkowskiego Unii Europejskiej

innego niż Rzeczpospolita Polska.

3.

Usunięcie z rejestru wzmianki o ukaraniu następuje z urzędu po upływie

1)

roku od daty uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu karą upomnienia,

2)

dwóch lat od daty uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu karą nagany,

3)

pięciu lat od odbycia kary zawieszenia prawa wykonywania zawodu,

jeżeli aptekarz

4.

Nie usuwa się wzmianki o karze pozbawienia prawa wykonywania zawodu.

(uchylony).

1.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do postępowania w przedmiocie odpowiedzialności

zawodowej przed okręgowymi sądami aptekarskimi i Naczelnym Sądem Aptekarskim stosuje

się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, po

zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Aptekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia,

postępowanie w sprawach odpowiedzialności zawodowej farmaceutów, uwzględniając właściwość

i skład sądów aptekarskich, a także sposób postępowania wyjaśniającego, postępowania

w I i II instancji, koszty postępowania oraz sposób wykonywania prawomocnych orzeczeń

sądów aptekarskich.

1.

Okręgowe sądy aptekarskie, za pisemną zgodą stron, mogą rozpatrywać - jako sąd polubowny

- spory między aptekarzamiaptekarzamiaptekarzamiaptekarza

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, sądy aptekarskie stosują odpowiednio przepisy

Kodeksu postępowania cywilnego o sądach polubownych.

1.

Dochodami izby aptekarskiej są

1)

składki członkowskie;

2)

zapisy, darowizny, dotacje;

3)

wpływy z działalności gospodarczej;

4)

inne wpływy.

2.

Majątkiem i dochodami izby zarządza właściwa rada aptekarska.

1.

Izby aptekarskie mogą otrzymywać z budżetu państwa dotacje na pokrycie kosztów czynności

1)

stwierdzania prawa wykonywania zawodu i wydawania dokumentu „Prawo wykonywania zawodu

farmaceuty”;

2)

prowadzenia rejestru farmaceutów;

3)

prowadzenia spraw związanych z odpowiedzialnością zawodową, wykonywania czynności

rzeczników odpowiedzialności zawodowej;

4)

wykonywania czynności sądu aptekarskiego.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, przeznaczone są także na pokrycie kosztów

czynności samorządu zawodowego w odniesieniu do obywateli państw członkowskich Unii

Europejskiej.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób naliczania

wysokości dotacji, o której mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności kryteria

naliczania wysokości dotacji oraz tryb przekazywania dotacji.

Nieopłacone w terminie składki członkowskie i koszty postępowania w przedmiocie odpowiedzialności

zawodowej podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 41, poz. 324, z 1990 r. Nr 26, poz. 149, Nr 34, poz. 198 i Nr 86, poz. 504 oraz z 1991 r. Nr 31, poz. 128) w art. 11 w ust. 1 po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu

«

8a)

obrotu hurtowego lekami gotowymi i surowcami farmaceutycznymi przeznaczonymi do produkcji

lub sporządzania leków w aptekach oraz artykułami sanitarnymi,».

”

(pominięty).

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do funkcjonariuszy resortowej służby zdrowia

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych pełniących obowiązki aptekarzy, którym Minister Spraw

Wewnętrznych przedłużył służbę do dnia 31 grudnia 1991 r.

1.

Stosunek służbowy i wynikające z niego prawa i obowiązki członków izb aptekarskich

pełniących zawodową lub okresową służbę wojskową, a także ich odpowiedzialność za

przewinienia dyscyplinarne, określają odrębne przepisy.

2.

Żołnierze, o których mowa w ust. 1, nie mogą być pociągnięci do odpowiedzialności

zawodowej przed sądami aptekarskimi za swoje czynności służbowe bez zgody Ministra

Obrony Narodowej.

3.

(pominięty).

Uprawnienia ministra właściwego do spraw zdrowia, o których mowa w art. 13 ust. 1

i 2 i art. 19 ust. 2, przysługują odpowiednio Ministrowi Obrony Narodowej.

Do czasu opracowania zasad etyki i deontologii zawodowej, o których mowa w art. 37

pkt 1, sądy aptekarskie stosują „Zbiór zasad etyczno-deontologicznych polskiego farmaceuty”.

1.

Czyny aptekarzy popełnione przed wejściem w życie ustawy, a stanowiące w myśl przepisów

dotychczasowych wykroczenie zawodowe, uważa się za przewinienie w zakresie odpowiedzialności

zawodowej w rozumieniu ustawy.

2.

Sprawy wszczęte przez komisje kontroli zawodowej, a niezakończone prawomocnie, są

prowadzone dalej po ich przekazaniu sądom aptekarskim według zasad ustawy.

3.

Sprawy wszczęte przez rzeczników dobra służby zdrowia bądź prowadzone przed komisjami

kontroli zawodowej ulegają przekazaniu właściwym rzecznikom odpowiedzialności zawodowej

lub sądom aptekarskim w ciągu roku od dnia wejścia w życie ustawy i są prowadzone

dalej według zasad w niej określonych.

(pominięte).

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej na wniosek Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego

i związków zawodowych powoła, w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy,

Komitet Organizacyjny Izb Aptekarskich.

1.

Zadaniem Komitetu, o którym mowa w art. 72, jest

1)

opracowanie regulaminów: wyboru delegatów na Krajowy Zjazd Aptekarzy i wyboru organów

okręgowych izb aptekarskich oraz projektu regulaminu pierwszego Krajowego Zjazdu Aptekarzy,

2)

ustalenie liczby, obszaru i siedzib tymczasowych okręgowych izb aptekarskich,

3)

zwołanie, zgodnie z przepisami ustawy, pierwszych zjazdów tymczasowych okręgowych

izb aptekarskich oraz Krajowego Zjazdu Aptekarzy.

2.

Do czasu wyboru krajowych organów samorządu aptekarskiego Komitet ma uprawnienia Naczelnej

Rady Aptekarskiej.

3.

Do członków Komitetu, delegatów na pierwszy Krajowy Zjazd Aptekarzy oraz osób wykonujących

czynności związane z organizacją izb aptekarskich stosuje się odpowiednio przepis

art. 10 ust. 3.

4.

Prezydenci i burmistrzowie miast, na których terenie ustalono siedziby Naczelnej i

okręgowych izb aptekarskich, zapewnią warunki lokalowe i techniczne niezbędne dla

działalności izb.

5.

Koszty działania Komitetu pokrywa budżet państwa.

Farmaceutów, którzy w dniu wejścia w życie ustawy posiadali prawo wykonywania zawodu

na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów i zawód ten wykonywali w aptece lub

hurtowni, wpisuje się na listę członków tymczasowej okręgowej izby aptekarskiej, na

której obszarze wykonują zawód. Przepis art. 15 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Osoby posiadające koncesje na prowadzenie apteki oraz kierownicy jednostek organizacyjnych

prowadzących apteki lub hurtownie są obowiązani zawiadomić, w terminie trzech miesięcy

od dnia ogłoszenia ustawy, komisję organizacyjną tymczasowej okręgowej izby aptekarskiej

o osobach wykonujących zawód aptekarza w prowadzonych przez siebie aptekach lub hurtowniach.

Przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie obrotu hurtowego lekami gotowymi

i surowcami farmaceutycznymi przeznaczonymi do produkcji lub sporządzania leków w

aptekach oraz artykułami sanitarnymi mogą prowadzić ją nadal pod warunkiem uzyskania

koncesji na prowadzenie tej działalności w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie zachowują moc przepisy

dotychczasowe, nie dłużej jednak niż przez okres roku od dnia wejścia ustawy w życie.

Akty wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą ustawą zachowują

moc do czasu ich zastąpienia przez akty wydane na podstawie niniejszej ustawy.

Do członków samorządu aptekarskiego nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 18 lipca 1950 r. o odpowiedzialności zawodowej fachowych pracowników

służby zdrowia

(Dz. U. Nr 36, poz. 332 oraz z 2001 r. Nr 113, poz. 1207).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

1)

art. 74, który wchodzi w życie z dniem 30 grudnia 2000 r.,

2)

art. 27 pkt 5 lit. b) i c), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

3)

art. 61, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

Tracą moc art. 4 i 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1951 r. o aptekach

(Dz. U. Nr 1, poz. 2 oraz z 1987 r. Nr 3, poz. 19).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., z tym że przepisy art. 42 § 2,

art. 70 § 1 i art. 93 w zakresie wynagrodzenia, o którym mowa w art. 42 § 1, stosuje

się od dnia 1 stycznia 2004 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z wyjątkiem przepisów art. 8 pkt

1 i 2, art. 10 pkt 2 i 3, art. 84 pkt 1, art. 86 § 1, art. 87 § 2, art. 88, art. 90

§ 1, art. 91 i art. 92, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.