Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz ustawy zmieniającej ustawę o zawodach pielęgniarki i położnej (DU_2003_1029) | PL

Dz.U. 2003 nr 109 poz. 1029 notInForce

Art. 1 Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz ustawy zmieniającej ustawę o zawodach pielęgniarki i położnej Open official source

W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej

(Dz. U. z 2001 r. Nr 57, poz. 602 i Nr 89, poz. 969) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Udzielanie świadczeń, o których mowa w ust. 1, położna wykonuje przede wszystkim przez

1)

prowadzenie działalności edukacyjno-zdrowotnej w zakresie przygotowania do życia w

rodzinie, metod planowania rodziny oraz ochrony macierzyństwa i ojcostwa,

2)

rozpoznawanie ciąży i sprawowanie opieki nad kobietą w przebiegu ciąży fizjologicznej

oraz przeprowadzanie badań niezbędnych w monitorowaniu ciąży fizjologicznej,

3)

kierowanie na badania konieczne do jak najwcześniejszego rozpoznania ciąży wysokiego

ryzyka,

4)

prowadzenie porodu fizjologicznego oraz monitorowanie płodu z wykorzystaniem aparatury

medycznej,

5)

przyjmowanie porodu sitami natury wraz z nacięciem i szyciem naciętego krocza,

6)

podejmowanie koniecznych działań w sytuacjach nagłych, do czasu przybycia lekarza,

w tym przyjęcie porodu z położenia miednicowego oraz ręczne wydobycie łożyska,

7)

sprawowanie opieki nad matką i monitorowanie przebiegu okresu poporodowego,

8)

badanie noworodków i opiekę nad nimi,

9)

realizację zleceń lekarskich w procesie diagnostyki, leczenia i rehabilitacji,

10)

samodzielne udzielanie w określonym zakresie świadczeń zapobiegawczych, diagnostycznych,

leczniczych i rehabilitacyjnych,

11)

profilaktykę chorób kobiecych i patologii położniczych.

”

;

2)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych oraz Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaj

i zakres świadczeń, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 5 i art. 5 ust. 2 pkt 10, udzielanych

przez pielęgniarkę albo położną samodzielnie bez zlecenia lekarskiego, uwzględniając

w szczególności: rodzaj świadczeń, do udzielania których wymagane są dodatkowe kwalifikacje

uzyskane w toku kształcenia podyplomowego, wraz z określeniem tych kwalifikacji, rodzaje

materiałów pobieranych do celów diagnostycznych, wykaz badań diagnostycznych do przeprowadzania

oraz wykaz leków, do podawania których samodzielnie bez zlecenia lekarskiego jest

uprawniona pielęgniarka i położna.

”

;

3)

w art. 7

a)

w ust. 2

-

uchyla się pkt 2,

-

w pkt 3 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

studiów magisterskich jednolitych lub uzupełniających lub

”

,

b)

w ust. 3

-

uchyla się pkt 2,

-

w pkt 3 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

studiów magisterskich jednolitych lub uzupełniających lub

”

,

c)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Studia, o których mowa w ust. 2 pkt 3 lit. b) i w ust. 3 pkt 3 lit. b), trwają co

najmniej 6 semestrów i obejmują 4 600 godzin, w tym co najmniej 50 % stanowią zajęcia

praktyczne.

”

;

4)

w art. 8

a)

w ust. 1 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

w pkt 3 lit. a) - uzyskuje tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa,

3)

w pkt 3 lit. b) - uzyskuje tytuł zawodowy licencjata pielęgniarstwa.

”

,

b)

w ust. 2 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

w pkt 3 lit. a) - uzyskuje tytuł zawodowy magistra położnictwa,

3)

w pkt 3 lit. b) - uzyskuje tytuł zawodowy licencjata położnictwa.

”

;

5)

w art. 8c ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Do czasu ponownego uzyskania akredytacji sposób i tryb przeprowadzenia egzaminu dyplomowego

ustala minister właściwy do spraw zdrowia, w drodze decyzji administracyjnej, po zasięgnięciu

opinii ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

”

;

6)

uchyla się art. 10;

7)

po rozdziale 2 dodaje się rozdział 2a w brzmieniu

„

Rozdział 2a

Kształcenie podyplomowe pielęgniarek i położnych

Art. 10b.

1.

Pielęgniarka, położna ma obowiązek stałego aktualizowania swojej wiedzy i umiejętności

zawodowych oraz prawo do doskonalenia zawodowego w różnych rodzajach kształcenia podyplomowego.

2.

Kształcenie podyplomowe powinno zawierać treści programowe zgodne z aktualnym stanem

wiedzy medycznej.

Art. 10c.

1.

Ustala się następujące rodzaje kształcenia podyplomowego

1)

szkolenie specjalizacyjne, zwane dalej „specjalizacją”,

2)

kursy kwalifikacyjne,

3)

kursy specjalistyczne,

4)

kursy dokształcające.

2.

Specjalizacja ma na celu uzyskanie przez pielęgniarkę, położną specjalistycznych kwalifikacji

w określonej dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie

zdrowia oraz tytułu specjalisty w tej dziedzinie.

3.

Kurs kwalifikacyjny ma na celu uzyskanie przez pielęgniarkę, położną specjalistycznych

kwalifikacji do udzielania określonych świadczeń zdrowotnych wchodzących w zakres

danej dziedziny pielęgniarstwa lub dziedziny mającej zastosowanie w ochronie zdrowia.

4.

Kurs specjalistyczny ma na celu uzyskanie przez pielęgniarkę, położną kwalifikacji

do wykonywania określonych czynności zawodowych przy udzielaniu świadczeń pielęgnacyjnych,

zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych lub rehabilitacyjnych.

5.

Kurs dokształcający ma na celu pogłębienie i aktualizację wiedzy i umiejętności zawodowych

pielęgniarki, położnej.

6.

Kształcenie podyplomowe może być prowadzone w trybie dziennym, wieczorowym, zaocznym

lub mieszanym.

Art. 10d.

Organizatorami kształcenia podyplomowego mogą być

1)

jednostki organizacyjne uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia

kształcenia podyplomowego, w szczególności: medyczne szkoły wyższe, szkoły prowadzące

działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych, medyczne jednostki

badawczo-rozwojowe,

2)

osoby fizyczne, jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi i osoby prawne,

które uzyskały zezwolenie okręgowej rady pielęgniarek i położnych, właściwej dla miejsca

prowadzenia kształcenia podyplomowego, na prowadzenie kształcenia podyplomowego.

Art. 10e.

1.

Kształcenie podyplomowe jest prowadzone na podstawie programów kształcenia sporządzanych

dla danego jego rodzaju i trybu przez organizatora kształcenia podyplomowego, zwanego

dalej „organizatorem kształcenia”.

2.

Program kształcenia dla specjalizacji, kursu kwalifikacyjnego i kursu specjalistycznego

opracowuje się na podstawie ramowego programu kształcenia. Program kształcenia zawiera

w szczególności

1)

założenia organizacyjno-programowe określające: rodzaj i cel kształcenia, czas jego

trwania, sposób organizacji, sposób sprawdzania efektów kształcenia, wykaz umiejętności

zawodowych będących przedmiotem kształcenia,

2)

plan nauczania określający przedmioty lub moduły kształcenia oraz liczbę godzin zajęć

teoretycznych i praktycznych,

3)

programy nauczania poszczególnych przedmiotów lub modułów kształcenia, zawierające

a)

wykaz umiejętności wynikowych,

b)

treści nauczania,

c)

wskazówki metodyczne,

d)

wykaz literatury.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, dziedziny pielęgniarstwa

oraz dziedziny mające zastosowanie w ochronie zdrowia, w których może być prowadzona

specjalizacja i kursy kwalifikacyjne, oraz ramowe programy specjalizacji, uwzględniając

w szczególności

1)

założenia organizacyjno-programowe,

2)

plan nauczania określający przedmioty nauczania i liczbę godzin oraz zawierający rozkład

zajęć z uwzględnieniem szkolenia praktycznego,

3)

programy nauczania poszczególnych przedmiotów, zawierające wykaz umiejętności wynikowych

i treści nauczania,

4)

kwalifikacje kadry dydaktycznej.

4.

Ramowe programy kursów kwalifikacyjnych i ramowe programy kursów specjalistycznych

opracowuje Centrum Kształcenia Podyplomowego Pielęgniarek i Położnych, zwane dalej

„Centrum”, w porozumieniu z Naczelną Radą Pielęgniarek i Położnych. Centrum jest państwową

jednostką budżetową podległą ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, finansowaną z

części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia.

Ramowy program uwzględnia w szczególności

1)

założenia organizacyjno-programowe,

2)

plan nauczania, określający przedmioty nauczania i liczbę godzin oraz zawierający

rozkład zajęć z uwzględnieniem szkolenia praktycznego,

3)

programy nauczania poszczególnych przedmiotów, zawierające wykaz umiejętności wynikowych

i treści nauczania,

4)

kwalifikacje kadry dydaktycznej.

5.

Ramowe programy, o których mowa w ust. 4, Centrum podaje do wiadomości w formie publikacji

oraz informacji na stronie internetowej Centrum.

Art. 10f.

1.

Organizatorzy kształcenia, o których mowa w art. 10d pkt 1, przed rozpoczęciem kształcenia

są obowiązani uzyskać zatwierdzenie programu kształcenia dla danego rodzaju i trybu

kształcenia.

2.

Program kształcenia zatwierdza dyrektor Centrum, po stwierdzeniu jego zgodności z

ramowym programem, a w przypadku kursów dokształcających - zgodności z aktualnym stanem

wiedzy w zakresie, którego dotyczy kurs.

3.

Zatwierdzenie i odmowa zatwierdzenia programu kształcenia następuje w drodze decyzji

administracyjnej.

Art. 10g.

1.

Uzyskanie przez organizatorów kształcenia, o których mowa w art. 10d pkt 2, zezwolenia

na prowadzenie kształcenia podyplomowego danego rodzaju i w określonym trybie wymaga

spełnienia następujących warunków

1)

posiadania programu kształcenia zgodnego z ramowym programem, a w przypadku kursów

dokształcających - zgodnego z aktualnym stanem wiedzy w zakresie, którego dotyczy

kurs,

2)

zapewnienia kadry dydaktycznej o kwalifikacjach odpowiednich dla danego rodzaju kształcenia,

3)

zapewnienia odpowiedniej do realizacji programu kształcenia bazy dydaktycznej, w tym

dla szkolenia praktycznego,

4)

posiadania wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego narzędzia

oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny.

2.

Zezwolenia na prowadzenie danego rodzaju i trybu kształcenia podyplomowego udziela

- w uzgodnieniu z Centrum - na podstawie uchwały okręgowa rada pielęgniarek i położnych

właściwa dla miejsca prowadzenia kształcenia, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Zezwolenia, o którym mowa w ust. 2, w przypadku jednostek organizacyjnych samorządu

pielęgniarek i położnych oraz utworzonych przez nie spółek prawa handlowego, w których

posiadają one udziały lub akcje, lub innych utworzonych przez nie podmiotów, udziela

- w uzgodnieniu z Centrum - na podstawie uchwały Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych.

4.

W celu uzgodnienia, o którym mowa w ust. 2 i 3, okręgowa rada pielęgniarek i położnych

lub Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych przekazuje do Centrum kopie dokumentów,

o których mowa w art. 10h ust. 2 i 3.

5.

Zezwolenia na prowadzenie danego rodzaju i trybu kształcenia podyplomowego udziela

się na okres od 2 do 5 lat, biorąc pod uwagę rodzaj kształcenia oraz wnioskowany przez

organizatora kształcenia okres, na który ubiega się o udzielenie zezwolenia.

6.

Kopię zezwolenia, o którym mowa w ust. 2 i 3, okręgowa rada pielęgniarek i położnych

lub Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych przesyła do Centrum.

Art. 10h.

1.

Organizator kształcenia, o którym mowa w art. 10d pkt 2, w celu uzyskania zezwolenia

na prowadzenie kształcenia podyplomowego danego rodzaju i w określonym trybie, składa

wniosek do okręgowej rady pielęgniarek i położnych lub Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych, nie później niż na 3 miesiące przed planowanym rozpoczęciem kształcenia

podyplomowego.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

oznaczenie wnioskodawcy, miejsce jego zamieszkania lub siedzibę,

2)

określenie formy organizacyjno-prawnej organizatora kształcenia,

3)

określenie rodzaju i trybu kształcenia podyplomowego oraz dziedziny pielęgniarstwa

lub dziedziny mającej zastosowanie w ochronie zdrowia, w której ma być prowadzone

kształcenie,

4)

informację o miejscu prowadzenia kształcenia podyplomowego, z uwzględnieniem miejsca

odbywania zajęć teoretycznych i szkolenia praktycznego,

5)

zobowiązanie do spełnienia warunków niezbędnych do pełnej realizacji programu kształcenia,

w tym zapewnienia kadry dydaktycznej oraz bazy dydaktycznej i warunków organizacyjnych

właściwych dla tego programu.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się

1)

zaświadczenie o wpisie do Krajowego Rejestru Sądowego albo zaświadczenie o wpisie

do ewidencji działalności gospodarczej,

2)

program kształcenia,

3)

informację o kadrze dydaktycznej,

4)

informację o bazie dydaktycznej,

5)

regulamin organizacyjny kształcenia,

6)

informację o wewnętrznym systemie monitorowania jakości kształcenia.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o udzielenie zezwolenia

na prowadzenie kształcenia podyplomowego, uwzględniając dane określone w ust. 2 i

3.

Art. 10i.

1.

Wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie kształcenia podyplomowego powinien

być rozpatrzony w terminie 30 dni od dnia jego złożenia.

2.

W razie stwierdzenia braków we wniosku lub nieprawidłowości w programie kształcenia

organizator kształcenia jest wzywany do uzupełnienia wniosku lub dokonania zmian w

programie kształcenia, w terminie nie krótszym niż 7 dni.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, termin do rozpatrzenia wniosku biegnie od dnia

złożenia uzupełnionego wniosku lub poprawionego programu kształcenia.

Art. 10j.

1.

Organizator kształcenia wnosi opłatę za wydanie zezwolenia na prowadzenie kształcenia

podyplomowego.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa w ust.

1, z uwzględnieniem kosztów związanych z postępowaniem w sprawie wydania zezwolenia

oraz rodzaju kształcenia podyplomowego, którego dotyczy zezwolenie.

3.

Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód, wydającej zezwolenie na prowadzenie

kształcenia, okręgowej izby pielęgniarek i położnych lub Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych.

Art. 10k.

1.

Cofnięcie zezwolenia na prowadzenie kształcenia podyplomowego następuje w przypadku

stwierdzenia

1)

nieprawidłowej realizacji programu kształcenia,

2)

niezrealizowania programu kształcenia,

3)

niewypełnienia zaleceń, o których mowa w art. 10v ust. 12.

2.

Okręgowa rada pielęgniarek i położnych lub Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych

informuje Centrum o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie kształcenia podyplomowego.

Art. 10l.

1.

Od uchwały okręgowej rady pielęgniarek i położnych lub Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych o odmowie udzielenia zezwolenia na prowadzenie kształcenia podyplomowego

lub cofnięciu zezwolenia organizatorowi kształcenia przysługuje odwołanie do ministra

właściwego do spraw zdrowia. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem okręgowej rady pielęgniarek

i położnych lub Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, w terminie 30 dni od dnia

doręczenia uchwały.

2.

Do uchwał okręgowej rady pielęgniarek i położnych lub Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych w sprawie udzielenia zezwolenia, odmowy udzielenia zezwolenia lub jego

cofnięcia stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące decyzji administracyjnych.

Art. 10m.

1.

Zezwolenie na prowadzenie kształcenia podyplomowego wygasa w przypadku

1)

upływu terminu, na który zostało udzielone,

2)

zaprzestania prowadzenia kształcenia podyplomowego danego rodzaju i w określonym trybie.

2.

Organizator kształcenia niezwłocznie informuje udzielającą zezwolenia okręgową radę

pielęgniarek i położnych lub Naczelną Radę Pielęgniarek i Położnych oraz Centrum o

zaprzestaniu prowadzenia kształcenia podyplomowego danego rodzaju i w określonym trybie.

Art. 10n.

Zmiana trybu kształcenia lub programu kształcenia, z wyjątkiem zmian polegających

na uzupełnieniu programu o aktualne treści nauczania, może być dokonana wyłącznie

w trybie i na zasadach określonych dla udzielenia zezwolenia.

Art. 10o.

1.

Organizator kształcenia informuje Centrum o planowanych terminach rozpoczęcia i zakończenia

specjalizacji oraz kursów kwalifikacyjnych i kursów specjalistycznych, dwa razy w

ciągu roku - do dnia 30 czerwca i do dnia 31 grudnia, na kolejnych sześć miesięcy.

2.

Organizator kształcenia, który uzyskał zezwolenie na prowadzenie kształcenia podyplomowego,

informuje wydającą zezwolenie okręgową radę pielęgniarek i położnych lub Naczelną

Radę Pielęgniarek i Położnych o planowanych terminach rozpoczęcia i zakończenia specjalizacji

oraz kursów kwalifikacyjnych i kursów specjalistycznych, dwa razy w ciągu roku - do

dnia 30 czerwca i do dnia 31 grudnia, na kolejnych sześć miesięcy.

Art. 10p.

1.

Centrum prowadzi rejestr organizatorów kształcenia, którzy uzyskali zezwolenie na

prowadzenie kształcenia podyplomowego lub uzyskali zatwierdzenie programu kształcenia.

2.

Do rejestru, o którym mowa w ust. 1, wpisuje się następujące dane

1)

oznaczenie organizatora kształcenia, adres jego zamieszkania lub siedziby,

2)

formę organizacyjno-prawną organizatora kształcenia,

3)

numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego albo ewidencji działalności gospodarczej,

4)

datę wydania zezwolenia oraz okres, na jaki zezwolenie zostało udzielone, albo datę

zatwierdzenia programu kształcenia,

5)

określenie rodzaju i trybu kształcenia,

6)

miejsce prowadzenia kształcenia,

7)

planowane terminy rozpoczęcia i zakończenia specjalizacji oraz kursów kwalifikacyjnych

i kursów specjalistycznych.

3.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1, jest jawny.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, tryb dokonywania wpisów do rejestru,

o którym mowa w ust. 1, oraz szczegółowy sposób prowadzenia rejestru, z uwzględnieniem

dokumentów stanowiących podstawę wpisu, oraz możliwości prowadzenia rejestru w formie

elektronicznej.

Art. 10r.

1.

Pielęgniarka, położna po odbyciu specjalizacji i zdaniu egzaminu państwowego uzyskuje

tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie

w ochronie zdrowia.

2.

Egzamin państwowy, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza odrębnie dla każdej dziedziny

pielęgniarstwa lub dziedziny mającej zastosowanie w ochronie zdrowia państwowa komisja

egzaminacyjna powołana przez ministra właściwego do spraw zdrowia na wniosek dyrektora

Centrum.

3.

W skład państwowej komisji egzaminacyjnej wchodzi nie więcej niż 12 osób.

4.

Członkom państwowej komisji egzaminacyjnej przysługuje

1)

wynagrodzenie za przeprowadzenie egzaminu państwowego, o którym mowa w ust. 1, w kwocie

nie wyższej niż 1 500 zł, która jest waloryzowana w każdym roku średniorocznym wskaźnikiem

cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, ustalonym w ustawie budżetowej,

2)

zwrot kosztów podróży na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 77.

5.

Wynagrodzenia członków państwowej komisji egzaminacyjnej oraz zwrot kosztów podróży

są finansowane z części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy

do spraw zdrowia.

6.

Obsługę organizacyjną państwowej komisji egzaminacyjnej zapewnia Centrum.

Art. 10s.

1.

Pielęgniarka, położna przystępująca do egzaminu państwowego, o którym mowa w art.

10r ust. 1, jest obowiązana do wniesienia opłaty za ten egzamin.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa w ust.

1, z uwzględnieniem kosztów związanych z przeprowadzeniem egzaminu.

3.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.

Art. 10t.

Organizator kształcenia obowiązany jest prowadzić i przechowywać

1)

dokumentację przebiegu kształcenia podyplomowego, w tym protokoły przebiegu egzaminów

lub innych form zakończenia kształcenia,

2)

rejestr wydanych zaświadczeń o odbyciu określonego rodzaju kształcenia podyplomowego.

Art. 10u.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych, kierując się obowiązkiem zapewnienia właściwej jakości i dostępności

kształcenia podyplomowego, z zachowaniem jasnych i obiektywnych kryteriów oceny oraz

biorąc pod uwagę koszty związane z przeprowadzeniem egzaminu państwowego, określi,

w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb odbywania kształcenia podyplomowego przez pielęgniarki

i położne, w tym

a)

warunki, jakie musi spełniać pielęgniarka, położna przystępująca do kształcenia podyplomowego,

b)

tryb postępowania kwalifikacyjnego,

c)

czas trwania kształcenia,

d)

warunki ukończenia poszczególnych rodzajów kształcenia,

e)

wzory dokumentacji przebiegu kształcenia,

2)

warunki i tryb przeprowadzania egzaminu państwowego, o którym mowa w art. 10r ust.

1, w tym

a)

terminy przeprowadzania egzaminu państwowego,

b)

kwalifikacje członków państwowej komisji egzaminacyjnej,

c)

wzór dyplomu potwierdzającego uzyskanie tytułu specjalisty,

3)

wysokość wynagrodzenia członków państwowej komisji egzaminacyjnej, o którym mowa w

art. 10r ust. 4.

Art. 10v.

1.

Nadzór nad realizacją kształcenia podyplomowego sprawuje minister właściwy do spraw

zdrowia.

2.

Nadzorowi podlega w szczególności

1)

zgodność realizacji zajęć z programem kształcenia,

2)

prawidłowość prowadzonej dokumentacji przebiegu kształcenia,

3)

zapewnienie odpowiedniej jakości kształcenia.

3.

Nadzór, o którym mowa w ust. 1, wykonywany jest przez pracowników Centrum oraz osoby

upoważnione przez ministra właściwego do spraw zdrowia do wykonywania czynności kontrolnych,

a w szczególności przez krajowych i wojewódzkich konsultantów w dziedzinach pielęgniarstwa

i pielęgniarstwa ginekologiczno-położniczego oraz przez przedstawicieli okręgowej

rady pielęgniarek i położnych właściwej dla miejsca prowadzenia kształcenia.

4.

Osoby, o których mowa w ust. 3, wykonując czynności kontrolne, za okazaniem upoważnienia,

mają prawo

1)

wstępu do pomieszczeń dydaktycznych,

2)

udziału w zajęciach w charakterze obserwatora,

3)

wglądu do prowadzonej przez organizatora kształcenia dokumentacji przebiegu kształcenia,

4)

żądania od organizatora kształcenia ustnych i pisemnych wyjaśnień,

5)

badania opinii uczestników kształcenia i kadry dydaktycznej,

6)

udziału w egzaminie końcowym w charakterze obserwatora, z wyjątkiem egzaminu państwowego,

o którym mowa w art. 10r ust. 1.

5.

Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządza się protokół, który powinien zawierać

1)

nazwę i adres siedziby organizatora kształcenia,

2)

miejsce odbywania kształcenia,

3)

datę rozpoczęcia i zakończenia czynności kontrolnych,

4)

imiona i nazwiska osób wykonujących te czynności,

5)

opis stanu faktycznego,

6)

stwierdzone nieprawidłowości,

7)

wnioski osób wykonujących czynności kontrolne,

8)

datę i miejsce sporządzenia protokołu,

9)

informację o braku zastrzeżeń albo informację o odmowie podpisania protokołu przez

organizatora kształcenia oraz o przyczynie tej odmowy.

6.

Protokół podpisują osoby wykonujące czynności kontrolne oraz organizator kształcenia.

7.

Jeżeli po sporządzeniu protokołu, a przed jego podpisaniem, organizator kształcenia

zgłosi umotywowane zastrzeżenia co do faktów stwierdzonych w trakcie kontroli i opisanych

w protokole, osoby wykonujące czynności kontrolne są obowiązane zbadać dodatkowo te

fakty i uzupełnić protokół.

8.

Odmowa podpisania protokołu przez organizatora kształcenia nie stanowi przeszkody

do podpisania protokołu przez osoby wykonujące czynności kontrolne.

9.

Jeden egzemplarz protokołu przekazuje się organizatorowi kształcenia.

10.

Osoby wykonujące czynności kontrolne są obowiązane do zachowania w tajemnicy informacji

na temat organizacji i prowadzenia kształcenia podyplomowego oraz wyników prowadzonego

postępowania.

11.

Organizator kształcenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania protokołu, ma prawo do

wniesienia zastrzeżeń co do sposobu przeprowadzenia czynności kontrolnych oraz ustaleń

zawartych w protokole.

12.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole minister właściwy do spraw zdrowia wydaje

organizatorowi kształcenia zalecenia pokontrolne, mające na celu usunięcie stwierdzonych

nieprawidłowości, i określa termin ich realizacji.

Art. 10w.

1.

Specjalizacja jest finansowana ze środków publicznych przeznaczonych na ten cel w

budżecie państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia,

w ramach posiadanych środków i ustalonych limitów miejsc szkoleniowych dla pielęgniarek,

położnych, które mogą corocznie rozpocząć specjalizację finansowaną z tych środków.

2.

Limity miejsc szkoleniowych, o których mowa w ust. 1, oraz kwotę dofinansowania jednego

miejsca szkoleniowego w danym roku określa minister właściwy do spraw zdrowia, po

zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, i ogłasza w formie obwieszczenia

w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw zdrowia, w terminie do dnia 15

grudnia na rok następny, uwzględniając w szczególności zapotrzebowanie na specjalistów

z poszczególnych dziedzin pielęgniarstwa i dziedzin mających zastosowanie w ochronie

zdrowia.

3.

Wyboru organizatora kształcenia prowadzącego specjalizację finansowaną ze środków

publicznych dokonuje minister właściwy do spraw zdrowia, stosując przepisy ustawy z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 664, Nr 113, poz. 984 i Nr 197, poz. 1661 oraz z 2003 r. Nr 2, poz. 16).

4.

Przepisy ust. 1-3 nie ograniczają możliwości odbywania specjalizacji poza limitem

miejsc szkoleniowych, o których mowa w ust. 1, finansowanych ze środków publicznych.

Art. 10x.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia uznaje tytuł specjalisty uzyskany przez pielęgniarkę,

położną w państwach członkowskich Unii Europejskiej za równoważny tytułowi specjalisty

w określonej dziedzinie pielęgniarstwa albo dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie

zdrowia w Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zakres programu kształcenia odbytego w

państwach członkowskich Unii Europejskiej odpowiada zakresowi programu kształcenia

wymaganemu do uzyskania tytułu specjalisty w Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Jeżeli zakres programu kształcenia odbytego w państwach członkowskich Unii Europejskiej

nie odpowiada zakresowi programu kształcenia wymaganemu do uzyskania tytułu specjalisty

w danej dziedzinie pielęgniarstwa albo dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie

zdrowia w Rzeczypospolitej Polskiej, minister właściwy do spraw zdrowia może uznać

tytuł specjalisty uzyskany w państwach członkowskich Unii Europejskiej za równoważny

tytułowi specjalisty w danej dziedzinie pielęgniarstwa albo dziedzinie mającej zastosowanie

w ochronie zdrowia w Rzeczypospolitej Polskiej, uwzględniając posiadane przez pielęgniarkę,

położną kwalifikacje zawodowe i doświadczenie zawodowe oraz po przeprowadzeniu testu

sprawdzającego umiejętności lub odbyciu stażu adaptacyjnego.

3.

Staż adaptacyjny, o którym mowa w ust. 2, obejmuje wykonywanie czynności zawodowych

pod nadzorem pielęgniarki, położnej posiadającej tytuł specjalisty w danej dziedzinie

pielęgniarstwa albo dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia.

4.

Jeżeli dla tytułu specjalisty uzyskanego w państwach członkowskich Unii Europejskiej

brak jest odpowiednika w Rzeczypospolitej Polskiej, minister właściwy do spraw zdrowia

może uznać tytuł specjalisty uzyskany w państwach członkowskich Unii Europejskiej

za równoważny tytułowi specjalisty w pokrewnej dziedzinie pielęgniarstwa albo dziedzinie

mającej zastosowanie w ochronie zdrowia w Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zakres

programu kształcenia odbytego w państwach członkowskich Unii Europejskiej odpowiada

w 70 % zakresowi programu kształcenia wymaganemu do uzyskania tytułu specjalisty w

Rzeczypospolitej Polskiej.

5.

Jeżeli dla tytułu specjalisty uzyskanego w państwach członkowskich Unii Europejskiej

brak jest odpowiednika w Rzeczypospolitej Polskiej, a program kształcenia odbytego

w państwach członkowskich Unii Europejskiej odpowiada w zakresie od 40 % do 70 % zakresowi

programu kształcenia wymaganemu do uzyskania tytułu specjalisty w określonej dziedzinie

pielęgniarstwa albo dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia w Rzeczypospolitej

Polskiej, minister właściwy do spraw zdrowia może uznać tytuł specjalisty uzyskany

w państwach członkowskich Unii Europejskiej za równoważny tytułowi specjalisty w określonej

dziedzinie pielęgniarstwa albo w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia

w Rzeczypospolitej Polskiej po odbyciu przez pielęgniarkę, położną szkolenia uzupełniającego

w zakresie programu tej specjalizacji.

6.

Uznanie tytułu specjalisty uzyskanego w państwach członkowskich Unii Europejskiej

za równoważny tytułowi specjalisty w określonej dziedzinie pielęgniarstwa albo dziedzinie

mającej zastosowanie w ochronie zdrowia w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odmowa uznania

następuje w drodze decyzji administracyjnej.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych, uwzględniając aktualny stan wiedzy medycznej i kierując się koniecznością

zachowania jasnych i obiektywnych kryteriów oceny, określi, w drodze rozporządzenia,

tryb uznawania tytułu specjalisty uzyskanego przez pielęgniarkę, położną w państwach

członkowskich Unii Europejskiej za równoważny tytułowi specjalisty w określonej dziedzinie

pielęgniarstwa albo w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia w Rzeczypospolitej

Polskiej, w tym

1)

warunki i tryb przeprowadzania testu sprawdzającego umiejętności oraz odbywania stażu

adaptacyjnego, o których mowa w ust. 2 i 3,

2)

rodzaje dokumentów potwierdzających przebieg kształcenia i uzyskane specjalistyczne

kwalifikacje uprawniające do posługiwania się tytułem specjalisty,

3)

wzór zaświadczenia o uznaniu tytułu specjalisty uzyskanego w państwach członkowskich

Unii Europejskiej za równoważny tytułowi specjalisty w Rzeczypospolitej Polskiej.

”

;

8)

w art. 20 dodaje się ust. 4-8 w brzmieniu

„

4.

Pielęgniarka, położna udzielająca świadczeń zdrowotnych w ramach indywidualnej praktyki,

indywidualnej specjalistycznej praktyki lub grupowej praktyki pielęgniarek, położnych

ma obowiązek prowadzenia indywidualnej dokumentacji medycznej pacjenta.

5.

Pielęgniarka, położna obowiązana do prowadzenia dokumentacji medycznej, o której mowa

w ust. 4, jest uprawniona do uzyskiwania i przetwarzania danych osobowych pacjenta,

obejmujących

1)

nazwisko i imię (imiona),

2)

datę urodzenia,

3)

oznaczenie płci,

4)

adres zameldowania lub pobytu,

5)

numer PESEL, jeżeli został nadany, w przypadku noworodka - numer PESEL matki, w przypadku

osób, które nie mają nadanego numeru PESEL - rodzaj i numer dokumentu potwierdzającego

tożsamość,

6)

w przypadku gdy pacjentem jest osoba małoletnia - nazwisko i imiona jej rodziców lub

jej przedstawiciela ustawowego, adres ich zameldowania lub pobytu,

7)

dane o stanie zdrowia oraz udzielonych przez pielęgniarkę, położną świadczeniach zdrowotnych.

6.

Pielęgniarka, położna udostępnia dokumentację medyczną, o której mowa w ust. 4, do

wglądu oraz umożliwia sporządzenie z niej wypisów, odpisów lub kopii na koszt wnioskodawcy,

z zastrzeżeniem ust. 7.

7.

Udostępnienie dokumentacji medycznej, o której mowa w ust. 4, następuje na wniosek

pacjenta, jego przedstawiciela ustawowego, osoby upoważnionej przez pacjenta lub podmiotów

uprawnionych na podstawie odrębnych przepisów, a w razie śmierci pacjenta - osoby

upoważnionej przez pacjenta do uzyskiwania dokumentacji po jego zgonie.

8.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje dokumentacji medycznej, o której

mowa w ust. 4, sposób jej prowadzenia i przechowywania oraz szczegółowe warunki jej

udostępniania, uwzględniając w szczególności przeznaczenie dokumentacji, szczegółowe

dane objęte dokumentowaniem oraz sposób udostępniania danych.

”

;

9)

w art. 25 w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

posiada specjalizację w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie

w ochronie zdrowia.

”

;

10)

po art. 25c dodaje się art. 25d w brzmieniu

„

Art. 25d.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb postępowania

w sprawach wydawania zezwoleń i wpisu do rejestru indywidualnych praktyk, indywidualnych

specjalistycznych praktyk i grupowych praktyk pielęgniarek i położnych oraz dane objęte

wpisem do rejestru, uwzględniając w szczególności wzór wniosku o udzielenie zezwolenia

i wpis do rejestru, dokumenty wymagane w postępowaniu, wzór zezwolenia i wzór zaświadczenia

potwierdzającego wpis do rejestru.

”

;

11)

w art. 28

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Za wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 25 ust. 1 i art. 25a ust. 3, pielęgniarka,

położna wnosi opłatę.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek

i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty za wydanie zezwolenia,

o którym mowa w art. 25 ust. 1 i art. 25a ust. 3, z uwzględnieniem kosztów związanych

z postępowaniem w sprawie wydania zezwolenia oraz rodzaju praktyki objętej zezwoleniem.

”

;

12)

w art. 37 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Zaświadczenie o prawie wykonywania zawodu wydane na podstawie przepisów obowiązujących

przed dniem 28 grudnia 1999 r. traci moc po upływie terminu określonego w ust. 1.

”

.

Dz.U. 2003 nr 109 poz. 1029 notInForce

Art. 2 Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz ustawy zmieniającej ustawę o zawodach pielęgniarki i położnej Open official source

W ustawie z dnia 3 lutego 2001 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej

(Dz. U. Nr 16, poz. 169) w art. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu

„

Art. 10a.

1.

Pielęgniarka, położna, będąca obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

ma prawo posługiwać się w języku oryginalnym tytułem uzyskanym w toku kształcenia

akademickiego, używanym w państwie członkowskim swego pochodzenia lub państwie członkowskim,

z którego przybywa, do którego jest uprawniona, jeżeli ten tytuł lub jego skrót nie

jest tożsamy z tytułem zawodowym używanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

do którego pielęgniarka, położna nie jest uprawniona.

2.

Jeżeli tytuł uzyskany w toku kształcenia akademickiego przez pielęgniarkę, położną

będącą obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej nie jest tożsamy i może

być mylony z tytułem zawodowym używanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do

którego pielęgniarka, położna nie jest uprawniona, w szczególności gdy jego uzyskanie

wymaga na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dodatkowego wykształcenia, którego

pielęgniarka, położna, będąca obywatelem państwa członkowskiego, nie posiada, może

posługiwać się tytułem używanym w państwie członkowskim swego pochodzenia lub państwie

członkowskim, z którego przybywa, w języku oryginalnym, przy jednoczesnym zamieszczeniu

obok tytułu nazwy instytucji lub komisji egzaminacyjnej, która go nadała.”;

”

.

”

.

Dz.U. 2003 nr 109 poz. 1029 notInForce

Art. 3 Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz ustawy zmieniającej ustawę o zawodach pielęgniarki i położnej Open official source

1.

Szkoła wyższa, w tym wyższa szkoła zawodowa, począwszy od roku akademickiego 2003/2004,

może prowadzić wyższe studia zawodowe na kierunku pielęgniarstwo lub położnictwo,

obejmujące co najmniej 4 semestry, przeznaczone dla pielęgniarek, położnych, które

posiadają świadectwo dojrzałości i ukończyły liceum medyczne lub szkołę policealną

albo szkołę pomaturalną, kształcącą w zawodzie pielęgniarki, położnej.

2.

Studia, o których mowa w ust. 1, są prowadzone w systemie dziennym, zaocznym lub wieczorowym.

3.

Szkoła wyższa, w tym wyższa szkoła zawodowa, może określić warunki zaliczania studentom

praktyki, biorąc pod uwagę miejsce zatrudnienia i staż pracy w zawodzie pielęgniarki,

położnej.

4.

Absolwent studiów, o których mowa w ust. 1, na kierunku pielęgniarstwo uzyskuje tytuł

zawodowy licencjata pielęgniarstwa, a studiów na kierunku położnictwo - tytuł zawodowy

licencjata położnictwa.

5.

Uchwała senatu określająca zasady i tryb przyjmowania na studia, o których mowa w

ust. 1, na rok akademicki 2003/2004, jest podawana do publicznej wiadomości w sposób

określony w statucie szkoły wyższej, w tym wyższej szkoły zawodowej, do dnia 31 maja

2003 r.

6.

Ostatnia rekrutacja na studia, o których mowa w ust. 1, zostanie przeprowadzona na

rok akademicki 2010/2011.

Dz.U. 2003 nr 109 poz. 1029 notInForce

Art. 4 Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz ustawy zmieniającej ustawę o zawodach pielęgniarki i położnej Open official source

Limity miejsc szkoleniowych, o których mowa w art. 10 w ust. 2 ustawy, o której mowa

w art. 1 niniejszej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, na rok 2003 oraz

kwotę dofinansowania jednego miejsca szkoleniowego w roku 2003 minister właściwy do

spraw zdrowia ogłosi w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Dz.U. 2003 nr 109 poz. 1029 notInForce

Art. 5 Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz ustawy zmieniającej ustawę o zawodach pielęgniarki i położnej Open official source

Wydane przed dniem wejścia w życie ustawy zezwolenia na wykonywanie indywidualnej,

indywidualnej specjalistycznej oraz grupowej praktyki pielęgniarek i położnych są

równoważne zezwoleniom na wykonywanie indywidualnej, indywidualnej specjalistycznej

oraz grupowej praktyki pielęgniarek i położnych, wydanym według wzoru określonego

w przepisach wydanych na podstawie art. 25d ustawy, o której mowa w art. 1 niniejszej

ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Dz.U. 2003 nr 109 poz. 1029 notInForce

Art. 6 Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej oraz ustawy zmieniającej ustawę o zawodach pielęgniarki i położnej Open official source