Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o rzemiośle.

Osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą na podstawie ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193 oraz z 2001 r. Nr 49, poz. 509, Nr 67, poz. 679 i Nr 102, poz. 1115 i Nr 147, poz. 1643 oraz z 2002 r. Nr 1, poz. 2) mogą prowadzić tę działalność, z zachowaniem warunków określonych w niniejszej ustawie.

Działalność takich osób zaliczana jest do rzemiosła.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1

Rzemiosłem jest zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną,

z udziałem kwalifikowanej pracy własnej, w imieniu własnym tej osoby i na jej rachunek,

przy zatrudnieniu do 50 pracowników - zwaną dalej rzemieślnikiem.

1a

Rzemiosłem jest również zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez wspólników

spółki cywilnej osób fizycznych, z udziałem kwalifikowanej pracy własnej, w imieniu

własnym tych wspólników i na ich rachunek, zatrudniających do 50 pracowników.

2.

(skreślony).

3.

(skreślony).

4.

Do rzemiosła nie zalicza się działalności: handlowej, gastronomicznej, transportowej,

usług hotelarskich, usług świadczonych w wykonywaniu wolnych zawodów, usług leczniczych

oraz działalności wytwórczej i usługowej artystów plastyków i fotografików.

5.

(skreślony).

1.

Dowodami kwalifikacji zawodowych rzemieślnika są

1

dyplom lub świadectwo ukończenia wyższej lub ponadgimnazjalnej szkoły o profilu technicznym

bądź artystycznym w zawodzie (kierunku) odpowiadającym dziedzinie wykonywanego rzemiosła,

2)

dyplom mistrza w zawodzie odpowiadającym danemu rodzajowi rzemiosła,

3)

świadectwo czeladnicze albo tytuł robotnika wykwalifikowanego w zawodzie odpowiadającym

danemu rodzajowi rzemiosła.

2.

Rzemieślnik obowiązany jest wykazać się innymi dowodami kwalifikacji zawodowych niż

określone w ust. 1, jeżeli z przepisów odrębnych ustaw wynika obowiązek posiadania

takich kwalifikacji.

3.

Dyplomy mistrza i świadectwa czeladnicze mogą być wydawane przez izby rzemieślnicze

osobom, które złożyły stosowne egzaminy przed komisjami egzaminacyjnymi izb rzemieślniczych.

3a

Nadzór nad działalnością komisji egzaminacyjnych izb rzemieślniczych sprawuje minister

właściwy do spraw oświaty i wychowania, stosując kryterium zgodności z prawem.

4

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania po zasięgnięciu opinii Związku Rzemiosła

Polskiego określi, w drodze rozporządzenia, zasady powoływania i działania komisji

egzaminacyjnych izb rzemieślniczych, sposób przeprowadzania egzaminów, zasady ustalania

opłat egzaminacyjnych i wynagradzania członków komisji egzaminacyjnych, wzory świadectw

czeladniczych i dyplomów mistrzowskich oraz szczegółowe zasady, zakres i tryb sprawowania

nadzoru nad działalnością komisji egzaminacyjnych, uwzględniając w szczególności

1)

skład komisji egzaminacyjnych,

2)

wymagania, jakim powinni odpowiadać członkowie komisji egzaminacyjnych,

3)

zakres obowiązujących tematów egzaminów i tryb ich składania,

4)

sposób oceniania osób biorących udział w egzaminie.

5

Rzemieślnicy zatrudniający pracowników w celu przygotowania zawodowego w rzemiośle

obowiązani są spełniać warunki określone odrębnymi przepisami oraz być członkami jednej

z organizacji, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3.

6

Nadzór nad przebiegiem przygotowania zawodowego w rzemiośle pracowników młodocianych

sprawuje izba rzemieślnicza lub z jej upoważnienia cech, właściwe ze względu na siedzibę

rzemieślnika.

1.

Rzemieślnik ma prawo

1

zrzeszania się w organizacjach, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3, na zasadach

określonych w ustawie,

2)

wybierać i być wybieranym do organów samorządu gospodarczego rzemiosła

3

korzystać z uproszczonych (zryczałtowanych) form opodatkowania oraz zwolnień i ulg

podatkowych na zasadach powszechnie obowiązujących przedsiębiorców.

2.

W przypadku śmierci rzemieślnika współmałżonek pozostający do chwili śmierci na utrzymaniu

rzemieślnika oraz małoletni zstępni mają prawo nadal wykonywać rzemiosło w warunkach

i na zasadach obowiązujących rzemieślnika.

3

Na rachunek zstępnych rzemiosło może być wykonywane przez ustawowego opiekuna do czasu

osiągnięcia przez nich pełnoletności lub ukończenia nauki w szkołach ponadgimnazjalnych

lub wyższych.

4

Uprawnienia, o których mowa w ust. 2, przysługują także pozostającym na utrzymaniu

rzemieślnika do chwili jego śmierci pełnoletnim zstępnym pobierającym naukę w gimnazjach,

szkołach ponadgimnazjalnych lub wyższych przez okres pobierania przez nich nauki w

tych szkołach.

5

W przypadkach gdy dany rodzaj rzemiosła może być wykonywany wyłącznie po wykazaniu

się przez rzemieślnika posiadaniem uprawnień zawodowych, o których mowa w art. 10

ustawy wymienionej w art. 1, współmałżonek lub zstępni, o których mowa w ust. 3 i

4, prowadzą działalność za pośrednictwem osoby posiadającej wymagane kwalifikacje.

1.

Rzemieślnik jest obowiązany przestrzegać zasad etyki i godności zawodowej.

2.

Szczegółowe zasady etyki zawodowej i rzetelnego wykonywania rzemiosła cechowego określa

samorząd gospodarczy rzemiosła

3

Przepis ust. 1 dotyczy także członków organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła,

o których mowa w art. 7 ust. 7.

1

Rzemieślnicy podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszenie zasad etyki

zawodowej i rzetelnego wykonywania rzemiosła

2.

Zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej i tryb postępowania dyscyplinarnego określają

statuty organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła.

1

Tworzy się samorząd gospodarczy rzemiosła.

2.

Samorząd gospodarczy rzemiosła

3.

Organizacjami samorządu gospodarczego rzemiosła

1)

cechy,

2)

(skreślony),

3)

izby rzemieślnicze,

4)

Związek Rzemiosła Polskiego,

5)

(skreślony).

4.

Organizacje samorządu gospodarczego rzemiosła

5

Do zadań samorządu gospodarczego rzemiosła należy w szczególności

1)

promocja działalności gospodarczej i społeczno-zawodowej rzemiosła,

2)

nadzór nad organizacją i przebiegiem procesu przygotowania zawodowego w rzemiośle,

3)

udzielanie pomocy rzemieślnikom i innym przedsiębiorcom zrzeszonym w organizacjach

samorządu gospodarczego rzemiosła,

4)

reprezentowanie interesów środowiska rzemieślniczego wobec organów administracji publicznej,

5)

uczestniczenie w realizacji zadań z zakresu oświaty i wychowania w celu zapewnienia

wykwalifikowanych kadr dla gospodarki.

6

Właściwi ministrowie zasięgają opinii Związku Rzemiosła Polskiego odnośnie do projektów

aktów prawnych dotyczących rzemiosła.

7

Za zgodą organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła jej członkami mogą być, na

czas określony, także osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą, niebędące

rzemieślnikami, zatrudniające nie więcej niż 50 pracowników.

Organizacje samorządu gospodarczego rzemiosła wymienione w art. 7 ust. 3 mają osobowość

prawną.

1

Cechy są organizacjami samorządu gospodarczego rzemiosła

2.

Podstawowym zadaniem cechu jest w szczególności utrwalanie więzi środowiskowych, podstaw

zgodnych z zasadami etyki i godności zawodu, a także prowadzenie na rzecz członków

działalności społeczno-organizacyjnej, kulturalnej, oświatowej i gospodarczej, a także

reprezentowanie interesów członków wobec organów administracji i sądów.

1

Spółdzielnie rzemieślnicze działają na zasadach określonych w przepisach Prawa spółdzielczego.

2.

Zadaniem spółdzielni rzemieślniczych jest w szczególności organizowanie działalności

usługowej i wytwórczej rzemiosła, udzielanie pomocy członkom w wykonywaniu ich zadań

oraz prowadzenie własnej działalności gospodarczej i społeczno-wychowawczej.

1.

Izby rzemieślnicze są organizacjami samorządu gospodarczego rzemiosła zrzeszającymi

cechy, spółdzielnie rzemieślnicze, rzemieślników nienależących do cechów, a także

inne jednostki organizacyjne, jeżeli ich celem jest wspieranie rozwoju gospodarczego

rzemiosła. Izby mogą w swych statutach przyjmować nazwy z dodatkiem wyrazów „przedsiębiorczość”

lub „przedsiębiorca” użytych w odpowiednim przypadku, a także określeń zawierających

wskazanie regionu.

2.

Podstawowym zadaniem izb rzemieślniczych jest pomoc w reprezentowaniu zrzeszonych

organizacji oraz rzemieślników wobec organów administracji publicznej oraz innych

organizacji i instytucji, udzielanie swym członkom pomocy instruktażowej i doradczej

oraz przeprowadzanie egzaminów kwalifikacyjnych. Szczegółowy zakres zadań izb rzemieślniczych

określają ich statuty.

3.

Izby rzemieślnicze są uprawnione do potwierdzania egzaminów kwalifikacyjnych świadectwami

czeladniczymi i dyplomami mistrzowskimi oraz do opatrywania ich pieczęcią z godłem

Państwa.

4.

Ilekroć w przepisach prawa mówi się o izbie rzemieślniczej, należy przez to rozumieć

izbę rzemieślniczą, utworzoną w trybie i na zasadach określonych w niniejszej ustawie,

bez względu na nazwę przyjętą w jej statucie.

1.

Organizacje samorządu gospodarczego rzemiosła

2

W Związku Rzemiosła Polskiego mogą się zrzeszać izby rzemieślnicze, a także cechy

o zasięgu ogólnopolskim.

3.

Związek Rzemiosła Polskiego może być utworzony z inicjatywy co najmniej 10 organizacji

samorządu gospodarczego rzemiosła2

4.

Podstawowym zadaniem Związku jest zapewnienie zrzeszonym w nim organizacjom pomocy

w realizacji zadań statutowych, rozwijanie działalności społeczno-zawodowej oraz reprezentowanie

interesów rzemiosła w kraju i za granicą.

5

Związek Rzemiosła Polskiego pełni względem spółdzielni rzemieślniczych funkcje związku

rewizyjnego, w trybie i na zasadach określonych w przepisach Prawa spółdzielczego.

Szczegółowe zadania organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła, ich ustrój, stosunki

prawne członków ustalane są w statutach uchwalanych przez zjazdy lub walne zgromadzenia

tych organizacji.

Zasady gospodarki finansowej organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła oraz zasady

wynagradzania zatrudnionych w nich pracowników określają walne zgromadzenia (zjazdy

delegatów) tych organizacji, jeżeli inne przepisy nie stanowią inaczej.

1.

Działające w dniu wejścia w życie ustawy cechy, izby rzemieślnicze i Centralny Związek

Rzemiosła ulegają przekształceniu lub likwidacji stosownie do wymogów określonych

w art. 6 i 49 ustawy o działalności gospodarczej lub niniejszej ustawy.

2.

Podstawę przekształcenia bądź likwidacji dotychczasowych organizacji rzemiosła stanowi

uchwała walnego zgromadzenia lub odpowiednio zjazdu delegatów, powzięta w trybie przewidzianym

dla dokonywania zmian statutów.

3.

Majątek i zobowiązania cechów, izb rzemieślniczych i Centralnego Związku Rzemiosła

przechodzą odpowiednio na nowe organizacje z dniem ich przekształcenia.

4.

Pracownicy zatrudnieni dotychczas w cechach, izbach rzemieślniczych i Centralnym Związku

Rzemiosła stają się pracownikami przekształconych organizacji.

(pominięty).

Cechy i izby rzemieślnicze mogą być tworzone w trybie inicjatyw założycielskich lub

w drodze podziału istniejących organizacji pod warunkiem zapewnienia samodzielności

finansowej.

1.

Podstawą utworzenia cechu w trybie inicjatywy założycielskiej jest uchwalenie statutu

cechu odpowiadającego wymogom określonym w art. 16 przez co najmniej 10 członków założycieli.

2.

Podstawą utworzenia cechu w trybie podziału jest uchwała walnego zgromadzenia cechu

podlegającego podziałowi, powzięta w trybie określonym w statucie, zawierająca postanowienia

o zasadach podziału z uwzględnieniem podziału składników majątkowych oraz praw i zobowiązań

cechu podlegającego podziałowi.

Przepisy art. 17 mają odpowiednio zastosowanie do izb rzemieślniczych, z tym że liczba

członków założycieli (cechów) wynosi co najmniej 5.

1.

Cechy rzemieślnicze, izby rzemieślnicze i Związek Rzemiosła Polskiego podlegają obowiązkowi

wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego.

2.

Organizacje, o których mowa w ust. 1, uzyskują osobowość prawną z chwilą wpisania

do Krajowego Rejestru Sądowego.

1.

Organizacje rzemiosła, o których mowa w art. 15, przechodzą w stan likwidacji na podstawie

uchwał walnych zgromadzeń lub odpowiednio uchwał zjazdów delegatów, powziętych w trybie

przewidzianym w statucie.

2.

Uchwała o likwidacji, o której mowa w ust. 1, określa zasady i tryb postępowania likwidacyjnego

i wskazuje inną organizację rzemiosła, która przejmie majątek likwidowanej organizacji.

(pominięty).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 1989 r.

Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych ustawą - Przepisy wprowadzające

ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym, z wyjątkiem

1)

przepisów art. 6, art. 19 ust. 4, art. 48, art. 54, art. 83 i art. 87, które wchodzą

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,

2)

przepisów art. 85, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.