Ustawa z dnia 6 czerwca 2002 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej.

W ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej

(Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 508 i z 2002 r. Nr 74, poz. 767) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 w ust. 1 po wyrazie „patenty” dodaje się wyrazy „oraz dodatkowe prawa ochronne”;

2)

w art. 24 na końcu zdania kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „bez względu na dziedzinę techniki.”;

3)

w art. 29 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Sposób hodowli roślin lub zwierząt, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest czysto biologiczny,

jeżeli w całości składa się ze zjawisk naturalnych, takich jak krzyżowanie lub selekcjonowanie.

”

;

4)

w art. 33

a)

w ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Z zastrzeżeniem art. 93

”

,

b)

skreśla się ust. 2,

c)

w ust. 3 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Przepis art. 93

”

,

d)

w ust. 5 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Przepis art. 93

”

;

5)

w art. 35 skreśla się ust. 2 i 3;

6)

art. 70 otrzymuje brzmienie

„

Art. 70.

1.

Patent nie rozciąga się na działania dotyczące wyrobu według wynalazku lub wytworzonego

sposobem według wynalazku, polegające w szczególności na jego oferowaniu do sprzedaży

lub dalszym wprowadzaniu do obrotu, jeżeli wyrób ten został uprzednio wprowadzony

do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez uprawnionego lub za jego zgodą.

2.

Nie stanowi również naruszenia patentu import na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

oraz inne działania, o których mowa w ust. 1, dotyczące wyrobu wprowadzonego uprzednio

do obrotu na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego przez uprawnionego lub

za jego zgodą.

”

;

7)

w tytule II w dziale II po rozdziale 5 dodaje się rozdział 5

„

Rozdział 5

Dodatkowe prawo ochronne

Art. 75

Na warunkach określonych w przepisach o ustanowieniu w Unii Europejskiej dodatkowych

świadectw ochronnych dla produktów leczniczych oraz produktów ochrony roślin udzielane

są w Rzeczypospolitej Polskiej dodatkowe prawa ochronne.

Art. 75

1.

Wniosek o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego, zwany dalej «wnioskiem», składa

się w Urzędzie Patentowym. Przepisy art. 13 ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.

2.

Do postępowania o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego stosuje się odpowiednio

przepisy tytułu VI.

Art. 75

Urząd Patentowy wydaje decyzję o udzieleniu dodatkowego prawa ochronnego po stwierdzeniu,

że zostały spełnione warunki do jego udzielenia. Przepisy art. 42 i 46 stosuje się

odpowiednio.

Art. 75

1.

Udzielenie dodatkowego prawa ochronnego stwierdza się przez wydanie dodatkowego świadectwa

ochronnego. Przepis art. 73 stosuje się odpowiednio.

2.

Udzielone dodatkowe prawa ochronne podlegają wpisowi do rejestru patentowego.

Art. 75

1.

Urząd Patentowy po stwierdzeniu, że warunki udzielenia dodatkowego prawa ochronnego

nie są spełnione albo że wniosek złożony został po terminie, wydaje decyzję o odmowie

udzielenia dodatkowego prawa ochronnego. Przepis art. 49 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2.

Termin na złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1, nie podlega przywróceniu.

3.

O wydaniu decyzji o odmowie udzielenia dodatkowego prawa ochronnego lub decyzji o

umorzeniu postępowania w sprawie zamieszcza się wzmiankę w rejestrze patentowym.

Art. 75

1.

Urząd Patentowy stwierdza wygaśnięcie decyzji o udzieleniu dodatkowego prawa ochronnego,

jeżeli

1)

patent podstawowy wygaśnie przed upływem okresu, na jaki został udzielony, albo

2)

w okresie trwania patentu podstawowego cofnięte zostanie zezwolenie na wprowadzenie

produktu na rynek lub uprawniony zrzeknie się dodatkowego prawa ochronnego.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, wydane dodatkowe świadectwo ochronne traci

ważność.

3.

Urząd Patentowy stwierdza wygaśnięcie dodatkowego prawa ochronnego w przypadku, gdy

zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zostanie cofnięte po upływie okresu, na

jaki został udzielony patent podstawowy.

4.

Do dodatkowego prawa ochronnego stosuje się odpowiednio art. 90.

Art. 75

1.

Dodatkowe prawo ochronne może być na wniosek każdej osoby unieważnione, jeżeli

1)

udzielone zostało wbrew przepisom dotyczącym warunków wymaganych do jego uzyskania

albo

2)

patent podstawowy został unieważniony w części stanowiącej podstawę istnienia dodatkowego

prawa ochronnego.

2.

Do przypadków, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 89 ust. 2.

3.

Jeżeli patent podstawowy został unieważniony w całości, udzielone dodatkowe prawo

ochronne staje się nieważne z mocy prawa.

Art. 75

O stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji o udzieleniu dodatkowego prawa ochronnego, o wygaśnięciu

tego prawa lub o jego unieważnieniu dokonuje się wpisu do rejestru patentowego.

Art. 75

1.

Do dodatkowego prawa ochronnego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące licencji

i przeniesienia patentu.

2.

Oświadczenie o gotowości udzielenia licencji na korzystanie z wynalazku, na który

został udzielony patent, złożone zgodnie z art. 80, wywiera również skutki w odniesieniu

do dodatkowego prawa ochronnego.

Art. 75

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymogi, jakim

powinien odpowiadać wniosek o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego, oraz szczegółowy

zakres i tryb rozpatrywania wniosków, uwzględniając w szczególności miejsce i sposób

ogłoszenia o złożeniu wniosku, sposób dokonywania wpisów w rejestrze patentowym, a

także dane, jakie powinno zawierać dodatkowe świadectwo ochronne. Określenie wymogów,

jakim powinien odpowiadać wniosek, nie może prowadzić do tworzenia nadmiernych, ponad

potrzebę, utrudnień dla wnioskodawcy.

”

;

8)

w art. 82 dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy hodowca nie może wykonywać

prawa do chronionej odmiany rośliny lub żąda od uprawnionego z patentu licencji wzajemnej.

”

;

9)

w art. 90 w ust. 1 w pkt 4 po wyrazach „trwałej utraty możliwości korzystania z wynalazku,” dodaje się wyrazy „z zastrzeżeniem art. 93, a wyraz „mikroorganizmu” zastępuje się wyrazami „materiału biologicznego”;

10)

w tytule II w dziale II po rozdziale 8 dodaje się rozdział 9 w brzmieniu

„

Rozdział 9

Przepisy szczególne dotyczące wynalazków biotechnologicznych

Art. 93

Ilekroć w rozdziale jest mowa o

1)

wynalazku biotechnologicznym - rozumie się przez to wynalazek w rozumieniu art. 24,

dotyczący wytworu składającego się z materiału biologicznego lub zawierającego taki

materiał albo sposobu, za pomocą którego materiał biologiczny jest wytwarzany, przetwarzany

lub wykorzystywany,

2)

materiale biologicznym - rozumie się przez to materiał zawierający informację genetyczną

i zdolny do samoreprodukcji albo nadający się do reprodukcji w systemie biologicznym,

3)

sposobie mikrobiologicznym - rozumie się przez to sposób, w którym bierze udział lub

który został dokonany na materiale mikrobiologicznym albo wynikiem którego jest ten

materiał.

Art. 93

1.

Za wynalazki biotechnologiczne, na które mogą być udzielane patenty, uważa się w szczególności

wynalazki

1)

stanowiące materiał biologiczny, który jest wyizolowany ze swojego naturalnego środowiska

lub wytworzony sposobem technicznym, nawet jeżeli poprzednio występował w naturze,

2)

stanowiące element wyizolowany z ciała ludzkiego lub w inny sposób wytworzony sposobem

technicznym, włącznie z sekwencją lub częściową sekwencją genu, nawet jeżeli budowa

tego elementu jest identyczna z budową elementu naturalnego,

3)

dotyczące roślin lub zwierząt, jeżeli możliwości techniczne stosowania wynalazku nie

ograniczają się do szczególnej odmiany roślin lub rasy zwierząt.

2.

Zgłoszenie wynalazku dotyczącego sekwencji lub częściowej sekwencji genu powinno ujawniać

ich przemysłowe zastosowanie.

Art. 93

1.

Za wynalazek nie uważa się ciała ludzkiego, w różnych jego stadiach formowania się

i rozwoju oraz zwykłego odkrycia jednego z jego elementów, włącznie z sekwencją lub

częściową sekwencją genu.

2.

Za wynalazki biotechniczne, których wykorzystywanie byłoby sprzeczne z porządkiem

publicznym lub dobrymi obyczajami w rozumieniu art. 29 ust. 1 pkt 1, lub moralnością

publiczną, uważa się w szczególności

1)

sposoby klonowania ludzi,

2)

sposoby modyfikacji tożsamości genetycznej linii zarodkowej człowieka,

3)

stosowanie embrionów ludzkich do celów przemysłowych lub handlowych,

4)

sposoby modyfikacji tożsamości genetycznej zwierząt, które mogą powodować u nich cierpienia,

nie przynosząc żadnych istotnych korzyści medycznych dla człowieka lub zwierzęcia,

oraz zwierzęta będące wynikiem zastosowania takich sposobów.

Art. 93

1.

Patent na materiał biologiczny posiadający określone w zastrzeżeniu lub zastrzeżeniach

patentowych cechy charakterystyczne będące wynikiem wynalazku obejmuje każdy materiał

biologiczny otrzymany z danego materiału biologicznego przez reprodukcję w identycznej

lub odmiennej formie i posiadający te same cechy charakterystyczne.

2.

Patent na sposób, który umożliwia wytworzenie materiału biologicznego posiadającego

określone w zastrzeżeniu lub zastrzeżeniach patentowych cechy charakterystyczne będące

wynikiem wynalazku, obejmuje także materiał biologiczny otrzymany bezpośrednio tym

sposobem oraz każdy inny materiał biologiczny pochodzący z materiału biologicznego

uzyskanego bezpośrednio przez reprodukcję w identycznej lub odmiennej formie i posiadający

te same cechy charakterystyczne.

3.

Patent na wytwór zawierający lub posiadający informację genetyczną obejmuje wszystkie

materiały, do których został włączony wytwór i w których została zawarta informacja

genetyczna spełniająca w tym materiale swoją funkcję, z wyjątkiem materiałów, o których

mowa w art. 93

Art. 93

1.

Patent nie rozciąga się na materiał biologiczny otrzymany przez jednokrotną reprodukcję

materiału biologicznego wprowadzonego do obrotu przez uprawnionego z patentu lub za

jego zgodą, jeżeli reprodukcja jest nieodzownym następstwem wykorzystywania materiału

biologicznego.

2.

Osoba, która nabyła lub w inny sposób uzyskała od uprawnionego z patentu lub za jego

zgodą chroniony patentem materiał roślinny, do wykorzystania w działalności rolniczej,

upoważniona jest do jego wykorzystywania dla wielokrotnej reprodukcji w ramach własnego

gospodarstwa rolnego, z uwzględnieniem takich samych ograniczeń, jakie są przewidziane

dla korzystania, bez zgody hodowcy, z materiału siewnego odmiany rośliny chronionej

na podstawie przepisów o nasiennictwie.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do inwentarza hodowlanego lub innego zwierzęcego

materiału zarodowego.

Art. 93

1.

Jeżeli do urzeczywistnienia wynalazku potrzebne jest użycie materiału biologicznego,

który nie jest powszechnie dostępny ani nie może być przedstawiony w opisie patentowym

w taki sposób, aby umożliwić znawcy zastosowanie wynalazku, ujawnienie go może polegać

na powołaniu się na dokonane, najpóźniej w dacie zgłoszenia, zdeponowanie tego materiału

w kolekcji uznanej na podstawie umowy międzynarodowej lub w kolekcji krajowej, wskazanej

przez Prezesa Urzędu Patentowego w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej «Monitor Polski».

2.

O nadaniu statusu kolekcji krajowej, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu Patentowego

obwieszcza po uzyskaniu, na wniosek zainteresowanej instytucji, pozytywnego stanowiska

ministra właściwego ze względu na przedmiot deponowanych materiałów biologicznych.

3.

W przypadku dokonania depozytu, o którym mowa w ust. 1, zgłaszający powinien dołączyć

do zgłoszenia poświadczenie instytucji depozytowej. Poświadczenie takie powinno zawierać

co najmniej nazwę instytucji, datę zdeponowania oraz numer, pod którym jest dostępny

materiał biologiczny.

4.

Poświadczenie instytucji depozytowej może być złożone w ciągu 6 miesięcy od daty zgłoszenia.

Późniejsze złożenie poświadczenia nie skutkuje uznania zdeponowania materiału biologicznego

za równoznaczne z jego ujawnieniem w zgłoszeniu.

5.

Dostęp do depozytu, o którym mowa w ust. 1, przed ogłoszeniem o zgłoszeniu wynalazku,

ograniczony jest do osób wskazanych w art. 251 ust. 1. Na wniosek zgłaszającego, złożony

w Urzędzie Patentowym przed ogłoszeniem o zgłoszeniu wynalazku, powyższe ograniczenie

rozciąga się na cały okres rozpatrywania zgłoszenia.

6.

Od ogłoszenia o zgłoszeniu wynalazku, jeżeli nie został złożony wniosek, o którym

mowa w ust. 5, oraz po udzieleniu patentu nie można odmówić dostępu do depozytu osobie

trzeciej, z zachowaniem warunku, o którym mowa w ust. 7. Przepis stosuje się odpowiednio

także w przypadku unieważnienia bądź wygaśnięcia patentu.

7.

Warunkiem udostępnienia próbki materiału biologicznego ubiegającej się o to osobie

jest zobowiązanie się jej na piśmie wobec zgłaszającego lub uprawnionego z patentu,

że w trakcie pozostawania patentu w mocy

1)

nie udostępni osobom trzecim próbki ani żadnej substancji z niej pochodzącej,

2)

będzie wykorzystywała próbkę lub substancję z niej pochodzącą jedynie do celów doświadczalnych

- chyba że zgłaszający lub uprawniony z patentu wyraźnie odstąpi od tego zobowiązania.

8.

Jeżeli Urząd Patentowy wyda decyzję o odmowie udzielenia patentu albo umorzeniu postępowania,

na wniosek zgłaszającego złożony w terminie określonym w ust. 5, przez okres 20 lat

od daty dokonania zgłoszenia, dostęp do depozytu materiału biologicznego będzie ograniczony

do osób, o których mowa w ust. 5. Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio.

Art. 93

Jeżeli materiał biologiczny zdeponowany zgodnie z art. 93

”

;

11)

art. 102-105 otrzymują brzmienie

„

Art. 102.

1.

Wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu

lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów,

kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację.

2.

Wytworem jest każdy przedmiot wytworzony w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, obejmujący

w szczególności opakowanie, symbole graficzne oraz kroje pisma typograficznego, z

wyłączeniem programów komputerowych.

3.

Za wytwór uważa się także

1)

przedmiot składający się z wielu wymienialnych części składowych umożliwiających jego

rozłożenie i ponowne złożenie (wytwór złożony),

2)

część składową, jeżeli po jej włączeniu do wytworu złożonego pozostaje widoczna w

trakcie jego zwykłego używania, przez które rozumie się każde używanie, z wyłączeniem

konserwacji, obsługi lub naprawy,

3)

część składową, jeżeli może być przedmiotem samodzielnego obrotu.

4.

W przypadku wzoru stosowanego lub zawartego w części składowej wytworu złożonego,

w rozumieniu ust. 3 pkt 1, ocena nowości i indywidualnego charakteru dotyczy tylko

jego widocznych cech.

Art. 103.

1.

Wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo

do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie

przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób, z zastrzeżeniem ust. 2.

Wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się

od niego jedynie nieistotnymi szczegółami.

2.

Wzoru nie uważa się za udostępniony publicznie, w rozumieniu ust. 1, jeżeli nie mógł

dotrzeć do wiadomości osób zajmujących się zawodowo dziedziną, której wzór dotyczy.

3.

Przepis ust. 1 nie wyłącza możliwości udzielenia prawa z rejestracji, jeżeli wzór

przemysłowy

1)

został ujawniony osobie trzeciej, która w sposób wyraźny lub dorozumiany była zobowiązana

do zachowania poufności,

2)

został ujawniony w ciągu 12 miesięcy przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo

do uzyskania prawa z rejestracji, jeżeli ujawnienie nastąpiło przez twórcę, jego następcę

prawnego lub - za zgodą uprawnionego - przez osobę trzecią, a także jeżeli ujawnienie

nastąpiło w wyniku nadużycia popełnionego wobec twórcy lub jego następcy prawnego.

Art. 104.

1.

Wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, jeżeli ogólne wrażenie, jakie

wywołuje na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na

nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo.

2.

Przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego bierze się pod uwagę zakres

swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru.

Art. 105.

1.

Na wzór przemysłowy udziela się prawa z rejestracji.

2.

Przez uzyskanie prawa z rejestracji uprawniony nabywa prawo wyłącznego korzystania

z wzoru przemysłowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej.

3.

Uprawniony może zakazać osobom trzecim wytwarzania, oferowania, wprowadzania do obrotu,

importu, eksportu lub używania wytworu, w którym wzór jest zawarty bądź zastosowany,

lub składowania takiego wytworu dla takich celów.

4.

Prawo z rejestracji wzoru przemysłowego obejmuje każdy wzór, który na zorientowanym

użytkowniku nie wywołuje odmiennego ogólnego wrażenia. Art. 104 ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

5.

Prawo z rejestracji wzoru przemysłowego ogranicza się do wytworów tego rodzaju, dla

których nastąpiło zgłoszenie.

6.

Prawa z rejestracji wzoru udziela się na 25 lat od daty dokonania zgłoszenia w Urzędzie

Patentowym, podzielone na pięcioletnie okresy, z zastrzeżeniem art. 111.

”

;

12)

art. 107 otrzymuje brzmienie

„

Art. 107.

1.

Prawo z rejestracji wzoru przemysłowego nie obejmuje cech wytworu

1)

wynikających wyłącznie z jego funkcji technicznej,

2)

które muszą być odtworzone w dokładnej formie i wymiarach w celu umożliwienia mechanicznego

połączenia go lub współdziałania z innym wytworem.

2.

Przepisy ust. 1 nie stoją na przeszkodzie rejestracji wzoru przemysłowego przeznaczonego

do wielokrotnego składania lub łączenia wzajemnie wymienialnych wytworów w ramach

systemu modularnego.

”

;

13)

art. 115 otrzymuje brzmienie

„

Art. 115.

Uprawniony z rejestracji wzoru przemysłowego nie może zakazać osobie trzeciej korzystania

z wzoru

1)

do użytku osobistego lub niezwiązanego z działalnością gospodarczą,

2)

w celu doświadczalnym,

3)

polegającego na jego odtworzeniu do celów cytowania lub nauczania, jeżeli nie narusza

dobrych obyczajów i nie utrudnia uprawnionemu w sposób nieuzasadniony korzystania

z wzoru oraz wskazuje na źródło jego pochodzenia,

4)

stosowanego lub zawartego w urządzeniach znajdujących się na środkach transportu lądowego

i zarejestrowanych w innych państwach statkach morskich lub powietrznych, które czasowo

znajdują się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej,

5)

przez import części zamiennych i akcesoriów, w których wzór jest stosowany lub zawarty

w celu napraw statków, o których mowa w pkt 4,

6)

wykonywania napraw statków, o których mowa w pkt 4,

7)

przez wykonanie na indywidualne zamówienie naprawy związanej z odtworzeniem części

składowej wytworu złożonego, w celu przywrócenia mu pierwotnego wyglądu.

”

;

14)

w art. 118 w ust. 2 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Zakaz ten nie obejmuje przypadków dokonania korekty zastrzeganej postaci wytworu,

jeżeli nie spowoduje to zmiany tożsamości wzoru i bez której uzyskanie prawa z rejestracji

wzoru przemysłowego byłoby niemożliwe.

”

;

15)

w art.155

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prawo ochronne na znak towarowy nie rozciąga się na działania dotyczące towarów ze

znakiem, polegające w szczególności na ich oferowaniu do sprzedaży lub dalszym wprowadzaniu

do obrotu towarów oznaczonych tym znakiem, jeżeli towary te zostały uprzednio wprowadzone

do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez uprawnionego lub za jego zgodą.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Nie stanowi również naruszenia prawa ochronnego na znak towarowy import oraz inne

działania, o których mowa w ust. 1, dotyczące towarów oznaczonych tym znakiem towarowym,

jeżeli towary te zostały uprzednio wprowadzone do obrotu na terytorium Europejskiego

Obszaru Gospodarczego przez uprawnionego lub za jego zgodą.

”

,

c)

w ust. 3 wyrazy „Przepisu ust. 1” zastępuje się wyrazami „Przepisów ust. 1 i 2”;

16)

art. 218 otrzymuje brzmienie

„

Art. 218.

1.

Prawo z rejestracji nie rozciąga się na działania dotyczące kopii chronionej topografii,

układów scalonych wytworzonych przy użyciu takiej kopii, a także wyrobów zawierających

takie układy scalone, polegające w szczególności na ich oferowaniu do sprzedaży lub

dalszym wprowadzaniu do obrotu, jeżeli zostały one uprzednio wprowadzone do obrotu

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez uprawnionego lub za jego zgodą.

2.

Nie stanowi również naruszenia prawa z rejestracji import oraz inne działania, o których

mowa w ust. 1, dotyczące kopii chronionej topografii, układów scalonych wytworzonych

przy użyciu takiej kopii, a także wyrobów zawierających takie układy scalone, jeżeli

zostały one uprzednio wprowadzone do obrotu na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego

przez uprawnionego lub za jego zgodą.

”

;

17)

w art. 224 dodaje się ust. 7 i 8 w brzmieniu;

„

7.

Do opłat okresowych za ochronę wynalazku na podstawie dodatkowego prawa ochronnego,

przepisy ust. 2-4 stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 8.

8.

W przypadku wydania decyzji o udzieleniu dodatkowego prawa ochronnego, jeżeli upływa

lub upłynął okres, na jaki udzielony był patent podstawowy, należna opłata za ochronę

może być uiszczona w ciągu 3 miesięcy od otrzymania decyzji.

”

;

18)

w art. 227 po wyrazach „informacji o udzieleniu patentu,” dodaje się wyrazy „dodatkowego prawa ochronnego,”;

19)

w art. 228 w ust. 1 po wyrazach „o udzielonych patentach,” dodaje się wyrazy „dodatkowych prawach ochronnych,”;

20)

w art. 231 w ust. 1 po wyrazach „Dokumenty stwierdzające udzielenie patentu,” dodaje się wyrazy „dodatkowego prawa ochronnego,”;

21)

w art. 232

a)

w ust. 1 po wyrazach „O udzielonych patentach,” dodaje się wyrazy „dodatkowych prawach ochronnych,”,

b)

w ust. 3 po wyrazach „o wygaśnięciu patentu,” dodaje się wyrazy „dodatkowego prawa ochronnego,”;

22)

w art. 233 po wyrazach „odmawiających udzielenia patentu” dodaje się przecinek oraz wyrazy „dodatkowego prawa ochronnego”, a po wyrazach „wygaśnięcie decyzji o udzieleniu patentu” dodaje się przecinek oraz wyrazy „dodatkowego prawa ochronnego”;

23)

w art. 255

a)

w pkt 1 po wyrazach „unieważnienie patentu,” dodaje się wyrazy „dodatkowego prawa ochronnego,”

b)

w pkt 2 wyraz „mikroorganizmu” zastępuje się wyrazami „materiału biologicznego”,

c)

po pkt 2 dodaje się pkt 2

„

2

stwierdzenie wygaśnięcia dodatkowego prawa ochronnego, w przypadkach określonych w

art. 75

”

;

24)

w art. 261 w ust. 2 w pkt 2 wyrazy „patentów na wynalazki i praw ochronnych” zastępuje się wyrazami „patentów i dodatkowych praw ochronnych na wynalazki, praw ochronnych”;

25)

w art. 282

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przedstawicielom organizacji, o których mowa w art. 281 ust. 2, wyznaczonym do orzekania

w sprawach spornych i pozostającym w stosunku pracy, przysługuje zwolnienie od pracy

na czas udziału w posiedzeniach kolegiów, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1

„

1

Przedstawicielom organizacji, o których mowa w art. 281 ust. 2, którzy biorą udział

w pracach kolegiów i nie pozostają w stosunku pracy, wypłaca się rekompensatę za udział

w pracach kolegiów.

”

,

c)

w ust. 2 po wyrazie „rekompensaty” dodaje się wyrazy „, o której mowa w ust. 1 oraz skreśla się wyrazy „za udział w pracach kolegium dla przedstawicieli organizacji, o których mowa w art.

281 ust. 2, o ile nie pozostają w stosunku pracy.”;

26)

w art. 284 w pkt 6 po wyrazach „naruszenie patentu,” dodaje się wyrazy „dodatkowego prawa ochronnego,”;

27)

w art. 285 po wyrazach „Uprawniony z patentu,” dodaje się wyrazy „dodatkowego prawa ochronnego,”;

28)

po art. 291 dodaje się art. 291

„

Art. 291

Do dodatkowego prawa ochronnego przepisy art. 287-291 stosuje się odpowiednio.

”

;

29)

w art. 297 w ust. 1 skreśla się zdanie drugie;

30)

skreśla się art. 299 i 300;

31)

w art. 307 w ust. 1 po wyrazach „niechronione patentem,” dodaje się wyrazy „dodatkowym prawem ochronnym,”.

1.

Dodatkowe prawo ochronne może być udzielone na substancję aktywną lub kombinację takich

substancji, które w dniu uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii

Europejskiej chronione są patentem podstawowym i dla których pierwsze zezwolenie na

wprowadzenie produktu na rynek Rzeczypospolitej Polskiej albo Unii Europejskiej uzyskane

zostało przed datą uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej,

ale nie wcześniej niż dnia 1 stycznia 2000 r.

2.

Wnioski o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego w przypadkach, o których mowa w

ust. 1, mogą być składane w ciągu 6 miesięcy od dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą

Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

1.

Do dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej patent

nie rozciąga się na import wyrobu i działania wymienione w art. 70 ust. 1 ustawy,

o której mowa w art. 1, jeżeli wyrób ten został uprzednio wprowadzony do obrotu przez

uprawnionego lub za jego zgodą na terytorium państwa, z którym Rzeczpospolita Polska

zawarta umowę o utworzeniu strefy wolnego handlu.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do praw ochronnych i praw z rejestracji.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z tym że art. 1 pkt

1, pkt 6 w zakresie dotyczącym ust. 2, pkt 7, pkt 15 lit. b), pkt 16 w zakresie dotyczącym

ust. 2, pkt 17-22, pkt 23 lit. a) i c), pkt 24, pkt 26-28, pkt 31 wchodzą w życie

z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

1.

Patent nie rozciąga się na działania dotyczące wyrobu według wynalazku lub wytworzonego

sposobem według wynalazku, polegające w szczególności na jego oferowaniu do sprzedaży

lub dalszym wprowadzaniu do obrotu, jeżeli wyrób ten został uprzednio wprowadzony

do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez uprawnionego lub za jego zgodą.

2.

Nie stanowi również naruszenia patentu import na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

oraz inne działania, o których mowa w ust. 1, dotyczące wyrobu wprowadzonego uprzednio

do obrotu na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego przez uprawnionego lub

za jego zgodą.

Na warunkach określonych w przepisach o ustanowieniu w Unii Europejskiej dodatkowych

świadectw ochronnych dla produktów leczniczych oraz produktów ochrony roślin udzielane

są w Rzeczypospolitej Polskiej dodatkowe prawa ochronne.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymogi, jakim

powinien odpowiadać wniosek o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego, oraz szczegółowy

zakres i tryb rozpatrywania wniosków, uwzględniając w szczególności miejsce i sposób

ogłoszenia o złożeniu wniosku, sposób dokonywania wpisów w rejestrze patentowym, a

także dane, jakie powinno zawierać dodatkowe świadectwo ochronne. Określenie wymogów,

jakim powinien odpowiadać wniosek, nie może prowadzić do tworzenia nadmiernych, ponad

potrzebę, utrudnień dla wnioskodawcy.

1.

Wniosek o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego, zwany dalej «wnioskiem», składa

się w Urzędzie Patentowym. Przepisy art. 13 ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.

2.

Do postępowania o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego stosuje się odpowiednio

przepisy tytułu VI.

Urząd Patentowy wydaje decyzję o udzieleniu dodatkowego prawa ochronnego po stwierdzeniu,

że zostały spełnione warunki do jego udzielenia. Przepisy art. 42 i 46 stosuje się

odpowiednio.

1.

Udzielenie dodatkowego prawa ochronnego stwierdza się przez wydanie dodatkowego świadectwa

ochronnego. Przepis art. 73 stosuje się odpowiednio.

2.

Udzielone dodatkowe prawa ochronne podlegają wpisowi do rejestru patentowego.

1.

Urząd Patentowy po stwierdzeniu, że warunki udzielenia dodatkowego prawa ochronnego

nie są spełnione albo że wniosek złożony został po terminie, wydaje decyzję o odmowie

udzielenia dodatkowego prawa ochronnego. Przepis art. 49 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2.

Termin na złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1, nie podlega przywróceniu.

3.

O wydaniu decyzji o odmowie udzielenia dodatkowego prawa ochronnego lub decyzji o

umorzeniu postępowania w sprawie zamieszcza się wzmiankę w rejestrze patentowym.

1.

Urząd Patentowy stwierdza wygaśnięcie decyzji o udzieleniu dodatkowego prawa ochronnego,

jeżeli

1)

patent podstawowy wygaśnie przed upływem okresu, na jaki został udzielony, albo

2)

w okresie trwania patentu podstawowego cofnięte zostanie zezwolenie na wprowadzenie

produktu na rynek lub uprawniony zrzeknie się dodatkowego prawa ochronnego.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, wydane dodatkowe świadectwo ochronne traci

ważność.

3.

Urząd Patentowy stwierdza wygaśnięcie dodatkowego prawa ochronnego w przypadku, gdy

zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zostanie cofnięte po upływie okresu, na

jaki został udzielony patent podstawowy.

4.

Do dodatkowego prawa ochronnego stosuje się odpowiednio art. 90.

1.

Dodatkowe prawo ochronne może być na wniosek każdej osoby unieważnione, jeżeli

1)

udzielone zostało wbrew przepisom dotyczącym warunków wymaganych do jego uzyskania

albo

2)

patent podstawowy został unieważniony w części stanowiącej podstawę istnienia dodatkowego

prawa ochronnego.

2.

Do przypadków, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 89 ust. 2.

3.

Jeżeli patent podstawowy został unieważniony w całości, udzielone dodatkowe prawo

ochronne staje się nieważne z mocy prawa.

O stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji o udzieleniu dodatkowego prawa ochronnego, o wygaśnięciu

tego prawa lub o jego unieważnieniu dokonuje się wpisu do rejestru patentowego.

1.

Do dodatkowego prawa ochronnego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące licencji

i przeniesienia patentu.

2.

Oświadczenie o gotowości udzielenia licencji na korzystanie z wynalazku, na który

został udzielony patent, złożone zgodnie z art. 80, wywiera również skutki w odniesieniu

do dodatkowego prawa ochronnego.

Ilekroć w rozdziale jest mowa o

1)

wynalazku biotechnologicznym - rozumie się przez to wynalazek w rozumieniu art. 24,

dotyczący wytworu składającego się z materiału biologicznego lub zawierającego taki

materiał albo sposobu, za pomocą którego materiał biologiczny jest wytwarzany, przetwarzany

lub wykorzystywany,

2)

materiale biologicznym - rozumie się przez to materiał zawierający informację genetyczną

i zdolny do samoreprodukcji albo nadający się do reprodukcji w systemie biologicznym,

3)

sposobie mikrobiologicznym - rozumie się przez to sposób, w którym bierze udział lub

który został dokonany na materiale mikrobiologicznym albo wynikiem którego jest ten

materiał.

1.

Za wynalazki biotechnologiczne, na które mogą być udzielane patenty, uważa się w szczególności

wynalazki

1)

stanowiące materiał biologiczny, który jest wyizolowany ze swojego naturalnego środowiska

lub wytworzony sposobem technicznym, nawet jeżeli poprzednio występował w naturze,

2)

stanowiące element wyizolowany z ciała ludzkiego lub w inny sposób wytworzony sposobem

technicznym, włącznie z sekwencją lub częściową sekwencją genu, nawet jeżeli budowa

tego elementu jest identyczna z budową elementu naturalnego,

3)

dotyczące roślin lub zwierząt, jeżeli możliwości techniczne stosowania wynalazku nie

ograniczają się do szczególnej odmiany roślin lub rasy zwierząt.

2.

Zgłoszenie wynalazku dotyczącego sekwencji lub częściowej sekwencji genu powinno ujawniać

ich przemysłowe zastosowanie.

1.

Za wynalazek nie uważa się ciała ludzkiego, w różnych jego stadiach formowania się

i rozwoju oraz zwykłego odkrycia jednego z jego elementów, włącznie z sekwencją lub

częściową sekwencją genu.

2.

Za wynalazki biotechniczne, których wykorzystywanie byłoby sprzeczne z porządkiem

publicznym lub dobrymi obyczajami w rozumieniu art. 29 ust. 1 pkt 1, lub moralnością

publiczną, uważa się w szczególności

1)

sposoby klonowania ludzi,

2)

sposoby modyfikacji tożsamości genetycznej linii zarodkowej człowieka,

3)

stosowanie embrionów ludzkich do celów przemysłowych lub handlowych,

4)

sposoby modyfikacji tożsamości genetycznej zwierząt, które mogą powodować u nich cierpienia,

nie przynosząc żadnych istotnych korzyści medycznych dla człowieka lub zwierzęcia,

oraz zwierzęta będące wynikiem zastosowania takich sposobów.

1.

Patent na materiał biologiczny posiadający określone w zastrzeżeniu lub zastrzeżeniach

patentowych cechy charakterystyczne będące wynikiem wynalazku obejmuje każdy materiał

biologiczny otrzymany z danego materiału biologicznego przez reprodukcję w identycznej

lub odmiennej formie i posiadający te same cechy charakterystyczne.

2.

Patent na sposób, który umożliwia wytworzenie materiału biologicznego posiadającego

określone w zastrzeżeniu lub zastrzeżeniach patentowych cechy charakterystyczne będące

wynikiem wynalazku, obejmuje także materiał biologiczny otrzymany bezpośrednio tym

sposobem oraz każdy inny materiał biologiczny pochodzący z materiału biologicznego

uzyskanego bezpośrednio przez reprodukcję w identycznej lub odmiennej formie i posiadający

te same cechy charakterystyczne.

3.

Patent na wytwór zawierający lub posiadający informację genetyczną obejmuje wszystkie

materiały, do których został włączony wytwór i w których została zawarta informacja

genetyczna spełniająca w tym materiale swoją funkcję, z wyjątkiem materiałów, o których

mowa w art. 93

1.

Patent nie rozciąga się na materiał biologiczny otrzymany przez jednokrotną reprodukcję

materiału biologicznego wprowadzonego do obrotu przez uprawnionego z patentu lub za

jego zgodą, jeżeli reprodukcja jest nieodzownym następstwem wykorzystywania materiału

biologicznego.

2.

Osoba, która nabyła lub w inny sposób uzyskała od uprawnionego z patentu lub za jego

zgodą chroniony patentem materiał roślinny, do wykorzystania w działalności rolniczej,

upoważniona jest do jego wykorzystywania dla wielokrotnej reprodukcji w ramach własnego

gospodarstwa rolnego, z uwzględnieniem takich samych ograniczeń, jakie są przewidziane

dla korzystania, bez zgody hodowcy, z materiału siewnego odmiany rośliny chronionej

na podstawie przepisów o nasiennictwie.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do inwentarza hodowlanego lub innego zwierzęcego

materiału zarodowego.

1.

Jeżeli do urzeczywistnienia wynalazku potrzebne jest użycie materiału biologicznego,

który nie jest powszechnie dostępny ani nie może być przedstawiony w opisie patentowym

w taki sposób, aby umożliwić znawcy zastosowanie wynalazku, ujawnienie go może polegać

na powołaniu się na dokonane, najpóźniej w dacie zgłoszenia, zdeponowanie tego materiału

w kolekcji uznanej na podstawie umowy międzynarodowej lub w kolekcji krajowej, wskazanej

przez Prezesa Urzędu Patentowego w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej «Monitor Polski».

2.

O nadaniu statusu kolekcji krajowej, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu Patentowego

obwieszcza po uzyskaniu, na wniosek zainteresowanej instytucji, pozytywnego stanowiska

ministra właściwego ze względu na przedmiot deponowanych materiałów biologicznych.

3.

W przypadku dokonania depozytu, o którym mowa w ust. 1, zgłaszający powinien dołączyć

do zgłoszenia poświadczenie instytucji depozytowej. Poświadczenie takie powinno zawierać

co najmniej nazwę instytucji, datę zdeponowania oraz numer, pod którym jest dostępny

materiał biologiczny.

4.

Poświadczenie instytucji depozytowej może być złożone w ciągu 6 miesięcy od daty zgłoszenia.

Późniejsze złożenie poświadczenia nie skutkuje uznania zdeponowania materiału biologicznego

za równoznaczne z jego ujawnieniem w zgłoszeniu.

5.

Dostęp do depozytu, o którym mowa w ust. 1, przed ogłoszeniem o zgłoszeniu wynalazku,

ograniczony jest do osób wskazanych w art. 251 ust. 1. Na wniosek zgłaszającego, złożony

w Urzędzie Patentowym przed ogłoszeniem o zgłoszeniu wynalazku, powyższe ograniczenie

rozciąga się na cały okres rozpatrywania zgłoszenia.

6.

Od ogłoszenia o zgłoszeniu wynalazku, jeżeli nie został złożony wniosek, o którym

mowa w ust. 5, oraz po udzieleniu patentu nie można odmówić dostępu do depozytu osobie

trzeciej, z zachowaniem warunku, o którym mowa w ust. 7. Przepis stosuje się odpowiednio

także w przypadku unieważnienia bądź wygaśnięcia patentu.

7.

Warunkiem udostępnienia próbki materiału biologicznego ubiegającej się o to osobie

jest zobowiązanie się jej na piśmie wobec zgłaszającego lub uprawnionego z patentu,

że w trakcie pozostawania patentu w mocy

1)

nie udostępni osobom trzecim próbki ani żadnej substancji z niej pochodzącej,

2)

będzie wykorzystywała próbkę lub substancję z niej pochodzącą jedynie do celów doświadczalnych

- chyba że zgłaszający lub uprawniony z patentu wyraźnie odstąpi od tego zobowiązania.

8.

Jeżeli Urząd Patentowy wyda decyzję o odmowie udzielenia patentu albo umorzeniu postępowania,

na wniosek zgłaszającego złożony w terminie określonym w ust. 5, przez okres 20 lat

od daty dokonania zgłoszenia, dostęp do depozytu materiału biologicznego będzie ograniczony

do osób, o których mowa w ust. 5. Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio.

Jeżeli materiał biologiczny zdeponowany zgodnie z art. 93

1.

Wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu

lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów,

kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację.

2.

Wytworem jest każdy przedmiot wytworzony w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, obejmujący

w szczególności opakowanie, symbole graficzne oraz kroje pisma typograficznego, z

wyłączeniem programów komputerowych.

3.

Za wytwór uważa się także

1)

przedmiot składający się z wielu wymienialnych części składowych umożliwiających jego

rozłożenie i ponowne złożenie (wytwór złożony),

2)

część składową, jeżeli po jej włączeniu do wytworu złożonego pozostaje widoczna w

trakcie jego zwykłego używania, przez które rozumie się każde używanie, z wyłączeniem

konserwacji, obsługi lub naprawy,

3)

część składową, jeżeli może być przedmiotem samodzielnego obrotu.

4.

W przypadku wzoru stosowanego lub zawartego w części składowej wytworu złożonego,

w rozumieniu ust. 3 pkt 1, ocena nowości i indywidualnego charakteru dotyczy tylko

jego widocznych cech.

1.

Wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo

do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie

przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób, z zastrzeżeniem ust. 2.

Wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się

od niego jedynie nieistotnymi szczegółami.

2.

Wzoru nie uważa się za udostępniony publicznie, w rozumieniu ust. 1, jeżeli nie mógł

dotrzeć do wiadomości osób zajmujących się zawodowo dziedziną, której wzór dotyczy.

3.

Przepis ust. 1 nie wyłącza możliwości udzielenia prawa z rejestracji, jeżeli wzór

przemysłowy

1)

został ujawniony osobie trzeciej, która w sposób wyraźny lub dorozumiany była zobowiązana

do zachowania poufności,

2)

został ujawniony w ciągu 12 miesięcy przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo

do uzyskania prawa z rejestracji, jeżeli ujawnienie nastąpiło przez twórcę, jego następcę

prawnego lub - za zgodą uprawnionego - przez osobę trzecią, a także jeżeli ujawnienie

nastąpiło w wyniku nadużycia popełnionego wobec twórcy lub jego następcy prawnego.

1.

Wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, jeżeli ogólne wrażenie, jakie

wywołuje na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na

nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo.

2.

Przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego bierze się pod uwagę zakres

swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru.

1.

Na wzór przemysłowy udziela się prawa z rejestracji.

2.

Przez uzyskanie prawa z rejestracji uprawniony nabywa prawo wyłącznego korzystania

z wzoru przemysłowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej.

3.

Uprawniony może zakazać osobom trzecim wytwarzania, oferowania, wprowadzania do obrotu,

importu, eksportu lub używania wytworu, w którym wzór jest zawarty bądź zastosowany,

lub składowania takiego wytworu dla takich celów.

4.

Prawo z rejestracji wzoru przemysłowego obejmuje każdy wzór, który na zorientowanym

użytkowniku nie wywołuje odmiennego ogólnego wrażenia. Art. 104 ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

5.

Prawo z rejestracji wzoru przemysłowego ogranicza się do wytworów tego rodzaju, dla

których nastąpiło zgłoszenie.

6.

Prawa z rejestracji wzoru udziela się na 25 lat od daty dokonania zgłoszenia w Urzędzie

Patentowym, podzielone na pięcioletnie okresy, z zastrzeżeniem art. 111.

1.

Prawo z rejestracji wzoru przemysłowego nie obejmuje cech wytworu

1)

wynikających wyłącznie z jego funkcji technicznej,

2)

które muszą być odtworzone w dokładnej formie i wymiarach w celu umożliwienia mechanicznego

połączenia go lub współdziałania z innym wytworem.

2.

Przepisy ust. 1 nie stoją na przeszkodzie rejestracji wzoru przemysłowego przeznaczonego

do wielokrotnego składania lub łączenia wzajemnie wymienialnych wytworów w ramach

systemu modularnego.

Uprawniony z rejestracji wzoru przemysłowego nie może zakazać osobie trzeciej korzystania

z wzoru

1)

do użytku osobistego lub niezwiązanego z działalnością gospodarczą,

2)

w celu doświadczalnym,

3)

polegającego na jego odtworzeniu do celów cytowania lub nauczania, jeżeli nie narusza

dobrych obyczajów i nie utrudnia uprawnionemu w sposób nieuzasadniony korzystania

z wzoru oraz wskazuje na źródło jego pochodzenia,

4)

stosowanego lub zawartego w urządzeniach znajdujących się na środkach transportu lądowego

i zarejestrowanych w innych państwach statkach morskich lub powietrznych, które czasowo

znajdują się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej,

5)

przez import części zamiennych i akcesoriów, w których wzór jest stosowany lub zawarty

w celu napraw statków, o których mowa w pkt 4,

6)

wykonywania napraw statków, o których mowa w pkt 4,

7)

przez wykonanie na indywidualne zamówienie naprawy związanej z odtworzeniem części

składowej wytworu złożonego, w celu przywrócenia mu pierwotnego wyglądu.

1.

Prawo z rejestracji nie rozciąga się na działania dotyczące kopii chronionej topografii,

układów scalonych wytworzonych przy użyciu takiej kopii, a także wyrobów zawierających

takie układy scalone, polegające w szczególności na ich oferowaniu do sprzedaży lub

dalszym wprowadzaniu do obrotu, jeżeli zostały one uprzednio wprowadzone do obrotu

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez uprawnionego lub za jego zgodą.

2.

Nie stanowi również naruszenia prawa z rejestracji import oraz inne działania, o których

mowa w ust. 1, dotyczące kopii chronionej topografii, układów scalonych wytworzonych

przy użyciu takiej kopii, a także wyrobów zawierających takie układy scalone, jeżeli

zostały one uprzednio wprowadzone do obrotu na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego

przez uprawnionego lub za jego zgodą.

Do dodatkowego prawa ochronnego przepisy art. 287-291 stosuje się odpowiednio.