Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 stycznia 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o doradztwie podatkowym.

Ustawa określa warunki i zasady wykonywania doradztwa podatkowego, organizację samorządu

doradców podatkowych oraz zasady jego działania.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych powołuje Komisję Egzaminacyjną drugiej

kadencji w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Komisja Egzaminacyjna drugiej kadencji działa do ostatniego dnia miesiąca, w którym

Krajowa Rada Doradców Podatkowych przedstawi ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych kandydatów na członków Komisji Egzaminacyjnej następnej kadencji.

3.

Komisja Egzaminacyjna drugiej kadencji składa się z pięćdziesięciu pięciu osób, w

tym z

1)

piętnastu przedstawicieli ministra właściwego do spraw finansów publicznych,

2)

piętnastu pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych w dziedzinach objętych zakresem

tematycznym egzaminu,

3)

pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, delegowanych przez prezesa Naczelnego

Sądu Administracyjnego,

4)

dwudziestu doradców podatkowych.

1.

Czynności doradztwa podatkowego obejmują

1

udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad,

opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych,

2)

prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych

i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie,

z zastrzeżeniem ust. 3,

3

sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji

podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie.

4)

(skreślony).

1a

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do czynności wykonywanych na rzecz osób trzecich

odpowiedzialnych za zaległości podatkowe oraz następców prawnych podatników, płatników

lub inkasentów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 16, poz. 166, Nr 39, poz. 459, Nr 42, poz. 475, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr 130, poz. 1452).

2.

Zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie

dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

3.

Nie uważa się za czynności doradztwa podatkowego czynności wykonywanych w imieniu

i na rzecz podatnika przez osoby uprawnione, zgodnie z odrębnymi przepisami, do prowadzenia

ksiąg rachunkowych, polegających wyłącznie na prowadzeniu ksiąg rachunkowych bądź

innych ksiąg i ewidencji do celów podatkowych oraz sporządzaniu zeznań i deklaracji

na podstawie danych wynikających z tych ksiąg.

Do biegu terminów określonych w art. 24 ust. 3 i 4 ustawy wymienionej w art. 1 nie

wlicza się okresu pomiędzy zakończeniem prac przez Komisję Egzaminacyjną pierwszej

kadencji a terminem pierwszego egzaminu wyznaczonego przez Komisję Egzaminacyjną drugiej

kadencji.

Podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art.

2 ust. 1, są

1)

osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych,

2)

adwokaci i radcowie prawni,

3)

biegli rewidenci.

Osoby prawne wpisane do rejestru osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa

podatkowego, które dotychczas nie uiściły opłaty, o której mowa w art. 19 ust. 1 ustawy

wymienionej w art. 1, są obowiązane do jej uiszczenia w terminie 30 dni od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

1.

Podmiotami uprawnionymi do wykonywania doradztwa podatkowego są również

1)

organizacje zawodowe posiadające osobowość prawną, spółdzielnie, stowarzyszenia lub

izby gospodarcze, jeżeli przedmiotem ich działalności statutowej jest również doradztwo

podatkowe świadczone wyłącznie na rzecz ich członków,

2)

podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do badania sprawozdań finansowych,

3)

spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne, które spełniają łącznie

następujące warunki

a)

większość członków zarządu stanowią doradcy podatkowi, a jeżeli zarząd składa się

z nie więcej niż 2 osób, to jedna z nich jest doradcą podatkowym,

b)

większość głosów w zgromadzeniu wspólników (akcjonariuszy) oraz w organach nadzoru

przysługuje doradcom podatkowym,

c)

w spółce akcyjnej wydawane są wyłącznie akcje imienne,

d)

zbycie akcji lub udziałów albo ustanowienie na nich zastawu wymaga zezwolenia udzielonego

przez zarząd spółki.

4)

(skreślony).

2.

Podmioty wymienione w ust. 1 pkt 1-3 wykonują doradztwo podatkowe wyłącznie przez

doradców podatkowych, radców prawnych lub biegłych rewidentów zatrudnionych w tych

podmiotach.

1.

Osoba fizyczna, której doręczono decyzję o dokonaniu wpisu warunkowego na listę doradców

podatkowych, a która nie złożyła ślubowania, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy

wymienionej w art. 1, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy

1)

składa ślubowanie oraz uiszcza opłatę za dokonanie wpisu albo

2)

składa wniosek o uchylenie decyzji o dokonaniu wpisu warunkowego na listę doradców

podatkowych.

2.

W razie niedokonania którejkolwiek z czynności, o których mowa w ust. 1 i w terminie

określonym w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje decyzję

o uchyleniu decyzji o dokonaniu wpisu warunkowego na listę doradców podatkowych.

3.

Osoby fizyczne, które złożyły ślubowanie, a nie uiściły opłaty za dokonanie wpisu,

są obowiązane do jej wpłaty w terminie określonym w ust. 1; w przypadku niedokonania

wpłaty przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Przepisy ustawy nie naruszają obowiązku organów podatkowych w zakresie informowania

o przepisach dotyczących podatków.

Do rejestru biegłych rewidentów może być również wpisany ten, kto został wpisany,

zgodnie z odrębnymi przepisami, na listę doradców podatkowych i złożył z wynikiem

pozytywnym egzaminy na biegłego rewidenta w następującym zakresie

1)

rachunkowość finansowa i sprawozdawczość,

2)

rachunek kosztów i rachunkowość zarządcza,

3)

badanie sprawozdań finansowych i inne usługi biegłego rewidenta.

1.

Pierwszy Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych, zwany dalej Zjazdem, odbędzie się nie

później niż w terminie 8 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Zjazd

odbędzie się w Warszawie.

2.

Delegatami na Zjazd są doradcy podatkowi wybrani na wojewódzkich zgromadzeniach wyborczych

doradców podatkowych.

1.

Na listę doradców podatkowych wpisuje się osobę fizyczną, jeżeli spełnia łącznie następujące

warunki

1)

(skreślony),

2)

ma pełną zdolność do czynności prawnych,

3)

korzysta z pełni praw publicznych,

4)

jest nieskazitelnego charakteru i swoim dotychczasowym postępowaniem daje rękojmię

prawidłowego wykonywania zawodu doradcy podatkowego,

5)

posiada wyższe wykształcenie,

6

odbyła w Polsce dwuletnią praktykę zawodową,

7)

złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin na doradcę podatkowego,

8)

wystąpiła z wnioskiem o wpis na listę, nie później niż w okresie 3 lat od spełnienia

warunku określonego w pkt 7.

2

Na listę doradców podatkowych wpisuje się również osoby, które spełniają warunki określone

w ust. 1 pkt 2-5 oraz

1)

są członkami Państwowej Komisji Egzaminacyjnej do Spraw Doradztwa Podatkowego lub

2)

posiadają stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych lub nauk ekonomicznych

w zakresie prawa finansowego lub finansów.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w terminie 60 dni od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy powołuje Komisję Organizacyjną Zjazdu, zwaną dalej Komisją,

która zwołuje Zjazd.

2.

Komisja, z zastrzeżeniem ust. 3, składa się z 33 doradców podatkowych powołanych w

jednej trzeciej spośród osób zgłoszonych przez stowarzyszenia zrzeszające doradców

podatkowych oraz w dwóch trzecich spośród osób zgłoszonych przez doradców podatkowych

niezrzeszonych w tych stowarzyszeniach.

3.

Skład Komisji może być powiększony o przedstawicieli ministra właściwego do spraw

finansów publicznych, w liczbie nie większej niż 12 osób.

4.

Uprawnieni do zgłaszania kandydatów na członków Komisji, o których mowa w ust. 2,

zgłaszają tych kandydatów spośród osób wpisanych na listę doradców podatkowych w terminie

30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

5.

Komisja w terminie 14 dni od dnia powołania wybierze ze swego grona przewodniczącego,

wiceprzewodniczącego oraz skarbnika Komisji.

6.

Doradcom podatkowym będącym członkami Komisji nie przysługuje bierne prawo wyborcze

na pierwszym Krajowym Zjeździe Doradców Podatkowych.

1.

Krajowa Rada Doradców Podatkowych prowadzi listę doradców podatkowych, zwaną dalej

„listą”, oraz podejmuje decyzje w sprawach wpisu na listę lub skreślenia z niej. Krajowa

Rada Doradców Podatkowych doręcza te decyzje ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych w ciągu 14 dni od dnia ich podjęcia.

2.

Wpisu na listę dokonuje się na wniosek osoby spełniającej warunki, o których mowa

w art. 6 ust. 1 lub 2.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera następujące dane

1)

nazwisko, imię oraz datę urodzenia,

2)

miejsce zamieszkania,

3)

miejsce wykonywania doradztwa podatkowego (siedzibę),

4)

numer identyfikacji podatkowej (NIP),

5)

zmiany danych wymienionych w pkt 1-4, dokonane w ciągu 5 lat poprzedzających złożenie

wniosku o wpis.

4.

Do wniosku dołącza się w szczególności

1)

oświadczenie o spełnianiu warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3,

2)

aktualne zaświadczenie o niekaralności z Centralnego Rejestru Skazanych Ministerstwa Sprawiedliwości,

3)

dokumenty potwierdzające spełnienie warunku, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6.

5.

Wpis doradcy podatkowego na listę obejmuje

1)

numer i datę wpisu,

2)

dane wymienione w ust. 3 pkt 1-4.

6.

Doradca podatkowy jest obowiązany zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych o wszelkich

zmianach danych określonych w ust. 3 w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych zmian.

1.

Do zadań Komisji należy w szczególności

1)

opracowanie regulaminu zwołania Zjazdu oraz zasad i trybu wyłaniania delegatów na

Zjazd na wojewódzkich zgromadzeniach wyborczych doradców podatkowych,

2)

zwołanie wojewódzkich zgromadzeń wyborczych doradców podatkowych,

3)

zorganizowanie Zjazdu.

2.

Regulamin, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, określa

1)

organizację, skład oraz zasady i tryb działania komisji wyborczych wojewódzkich zgromadzeń

wyborczych doradców podatkowych,

2)

szczegółowe zasady i tryb wyboru delegatów na Zjazd,

3)

terminy i miejsce publikacji komunikatów dotyczących wojewódzkich zgromadzeń wyborczych

doradców podatkowych oraz Zjazdu.

3.

Koszty organizacji wojewódzkich zgromadzeń wyborczych doradców podatkowych oraz Zjazdu

są pokrywane ze środków, o których mowa w art. 83 ust. 3 ustawy wymienionej w art.

1.

1.

Wpis na listę doradców podatkowych następuje po złożeniu ślubowania wobec przewodniczącego

Krajowej Rady Doradców Podatkowych lub osoby przez niego upoważnionej spośród członków

Krajowej Rady Doradców Podatkowych.

2

Rota ślubowania ma następujące brzmienie: „Przyrzekam, że jako doradca podatkowy będę

wykonywać ten zawód kierując się dobrem swoich klientów, z całą sumiennością i rzetelnością,

zgodnie z prawem, wiedzą i zasadami etyki zawodowej. Poznane w związku z wykonywaniem

zawodu fakty i informacje zachowam w tajemnicy wobec osób trzecich.”

Przepisów art. 27 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1 nie stosuje się

do spółek niemających osobowości prawnej powstałych do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Z dniem dokonania wpisu na listę osoba wpisana nabywa prawo wykonywania zawodu doradcy

podatkowego oraz używania tytułu „doradca podatkowy”. Tytuł „doradca podatkowy” podlega

ochronie prawnej.

1.

Krajowa Rada Doradców Podatkowych skreśla doradcę podatkowego z listy

1)

na jego wniosek,

2

z urzędu lub na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych

a)

utraty prawa do wykonywania zawodu,

b)

zawieszenia wykonywania zawodu na okres przekraczający 5 kolejnych lat,

c)

niedopełnienia obowiązku ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone

przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1,

d)

śmierci doradcy.

1a

Utrata prawa wykonywania zawodu, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a), następuje w

wyniku prawomocnego orzeczenia

1)

środka karnego zakazu wykonywania zawodu,

2)

środka karnego pozbawienia praw publicznych,

3)

o całkowitym lub o częściowym ubezwłasnowolnieniu,

4)

sądu dyscyplinarnego o pozbawieniu prawa wykonywania zawodu.

2

W przypadku uchylenia orzeczenia powodującego utratę prawa do wykonywania zawodu następuje

przywrócenie wpisu na listę na wniosek doradcy podatkowego, chyba że doradca podatkowy

nie spełnia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2-4.

3

Osoba skreślona z listy z przyczyny określonej w ust. 1 pkt 1 może być ponownie wpisana

na listę, jeżeli od dnia skreślenia nie upłynęło więcej niż 5 lat i spełnia ona warunki,

o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2-4.

4

Osoba skreślona z listy z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2 lit. c) może być ponownie

wpisana na listę, nie wcześniej jednak niż po upływie roku od dnia skreślenia, jeżeli

od dnia skreślenia nie upłynęło więcej niż 5 lat oraz spełnia ona warunki, o których

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2-4.

1.

Za wpis na listę doradców podatkowych Krajowa Rada Doradców Podatkowych pobiera opłatę.

2

Krajowa Rada Doradców Podatkowych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów

publicznych, określi wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, oraz termin jej uiszczenia.

3.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód Krajowej Izby Doradców Podatkowych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady

Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób, tryb i zakres podawania

do publicznej wiadomości danych dotyczących osób wpisanych na listę doradców podatkowych,

mając na uwadze upowszechnienie informacji o nadanym numerze wpisu na listę doradców

podatkowych oraz o miejscu wykonywania czynności doradztwa podatkowego.

1.

Decyzje w sprawach wpisu na listę lub skreślenia z niej oraz o odmowie dopuszczenia

do egzaminu są decyzjami administracyjnymi.

2.

Decyzję podpisuje przewodniczący posiedzenia, na którym decyzja została podjęta.

3.

Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych prowadzi rejestr osób prawnych uprawnionych

do wykonywania doradztwa podatkowego, zwany dalej „rejestrem”.

2.

Wpis dokonywany jest na wniosek osoby prawnej spełniającej warunki, o których mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 1 lub 3. Obowiązek złożenia wniosku ciąży na organie zarządzającym

osoby prawnej.

3.

Wniosek osoby prawnej o dokonanie wpisu w rejestrze zawiera

1)

dane wymienione w ust. 4,

2)

odpis umowy spółki lub statutu,

3)

aktualny wypis z właściwego rejestru sądowego.

4.

Wpis w rejestrze zawiera następujące dane

1)

pełną i skróconą firmę (nazwę) osoby prawnej, adres jej siedziby oraz numer identyfikacji

podatkowej (NIP),

2)

formę organizacyjno-prawną,

3)

nazwiska, imiona i adresy oraz numery identyfikacji podatkowej (NIP) wspólników (akcjonariuszy),

członków zarządów oraz organów nadzoru spółek, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt

3,

4)

nazwiska, imiona i adresy oraz numery identyfikacji podatkowej (NIP) członków organów

zarządzających osób prawnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1.

5.

Osoba prawna wpisana do rejestru jest obowiązana zawiadomić ministra właściwego do

spraw finansów publicznych o wszelkich zmianach danych określonych w ust. 4 w terminie

30 dni od dnia zaistnienia tych zmian.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa

Finansów komunikat o dokonaniu wpisu osoby prawnej do rejestru, a także o zmianie

lub skreśleniu tego wpisu.

7.

Komunikat, o którym mowa w ust. 6, zawiera pełną i skróconą nazwę osoby prawnej oraz

adres jej siedziby.

8.

Komunikat, o którym mowa w ust. 6, minister właściwy do spraw finansów publicznych

podaje do publicznej wiadomości niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 60

dni od dnia dokonania wpisu do rejestru lub od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym

mowa w ust. 5.

1.

Z chwilą wpisu do rejestru spółka, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3, nabywa prawo

do wykonywania doradztwa podatkowego oraz do posługiwania się oznaczeniem „spółka

doradztwa podatkowego”.

2.

Oznaczenie, o którym mowa w ust. 1, figuruje obok firmy spółki na wszystkich pismach

sporządzanych w związku z wykonywaniem doradztwa podatkowego oraz na wszystkich zeznaniach

i deklaracjach sporządzanych przez spółkę w imieniu i na rzecz podatników, płatników

lub inkasentów.

3.

Oznaczenie „spółka doradztwa podatkowego” podlega ochronie prawnej.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

1)

na jej wniosek,

2)

z urzędu lub na wniosek Krajowej Rady Doradców Podatkowych w przypadku

a)

nieprzestrzegania warunków określonych w art. 4,

b)

naruszenia zakazu reklamowania świadczonych przez siebie usług doradztwa podatkowego,

c)

niedopełnienia obowiązku ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone

przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1,

3)

z urzędu - w przypadku ustania osoby prawnej.

Doradcy podatkowi wchodzący w skład zarządów spółek, o których mowa w art. 4 ust.

1 pkt 3, są odpowiedzialni za wykonywanie przez te spółki doradztwa podatkowego zgodnie

z przepisami prawa i zasadami etyki zawodowej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

2.

Decyzje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane do wiadomości Krajowej Radzie Doradców

Podatkowych.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych pobiera opłatę za dokonanie wpisu

w rejestrze.

2.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość i termin uiszczenia opłaty za wpis do rejestru osób prawnych uprawnionych

do wykonywania doradztwa podatkowego, biorąc pod uwagę koszty postępowania administracyjnego

oraz innych czynności związanych z prowadzeniem rejestru oraz publikowaniem komunikatów.

1.

Egzamin jest sprawdzianem teoretycznego i praktycznego przygotowania kandydatów na

doradców podatkowych, z następujących dziedzin

1)

źródła prawa i wykładnia prawa,

2)

analiza podatkowa, materialne prawo podatkowe oraz podstawy międzynarodowego prawa

podatkowego,

3)

postępowanie administracyjne i postępowanie egzekucyjne w administracji,

4)

prawo celne i dewizowe,

5)

prawo karne skarbowe,

6)

administracja finansowa i kontrola skarbowa,

7)

rachunkowość,

8)

ewidencja podatkowa i zasady prowadzenia ksiąg podatkowych,

9)

przepisy o doradztwie podatkowym,

10)

etyka zawodowa.

2.

Egzamin na doradcę podatkowego w stosunku do osób, które zajmowały stanowiska sędziów

i prokuratorów lub wykonywały zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza, a także

biegłego rewidenta, nie obejmuje zakresu egzaminu wymaganego do uzyskania takiego

stanowiska lub zawodu.

3

Państwowa Komisja Egzaminacyjna do Spraw Doradztwa Podatkowego, zwana dalej „Komisją

Egzaminacyjną”, ustala zakres tematyczny egzaminu na doradcę podatkowego dla osób

zajmujących stanowiska lub wykonujących zawody wymienione w ust. 2.

4

Zakres tematyczny egzaminu, o którym mowa w ust. 3, ustalany jest w stosunku do sędziów

i prokuratorów po zasięgnięciu opinii Ministra Sprawiedliwości, a w stosunku do adwokatów,

radców prawnych, notariuszy i biegłych rewidentów - właściwego samorządu zawodowego.

1

Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 i 5.

2

W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o

odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.

3.

Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyraża zgodę na dopuszczenie do egzaminu na doradcę

podatkowego osoby niebędącej obywatelem polskim, jeżeli wykazuje ona biegłą znajomość

języka polskiego, oraz wpisuje tę osobę - po zdaniu egzaminu - na listę doradców podatkowych,

jeżeli spełnia ona pozostałe warunki określone w art. 6 ust. 1.

4.

Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6, obejmuje zapoznanie się z

funkcjonowaniem organów podatkowych oraz wykonywaniem doradztwa podatkowego. Praktykę

po zdaniu egzaminu odbywa się w urzędach i w izbach skarbowych, w urzędach kontroli

skarbowej, u doradców podatkowych lub w spółkach doradztwa podatkowego.

4a

Krajowa Rada Doradców Podatkowych może zwolnić obywatela polskiego lub obywatela Unii

Europejskiej z wymogu określonego w art. 6 ust. 1 pkt 6, jeżeli nabyli oni w państwie

członkowskim Unii Europejskiej uprawnienia doradcy podatkowego i wykonywali zawód

doradcy podatkowego co najmniej przez 2 lata w jednym z państw członkowskich Unii

Europejskiej.

5

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady

Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki odbywania

praktyki, o której mowa w ust. 4, oraz rodzaje zatrudnienia traktowane na równi z

praktyką, mając na uwadze zapewnienie odpowiednich warunków w celu przygotowania kandydatów

na doradców podatkowych do wykonywania zawodu.

1.

Egzamin na doradcę podatkowego przeprowadza Komisja Egzaminacyjna.

2.

Komisja Egzaminacyjna składa się z pięćdziesięciu pięciu członków powoływanych i odwoływanych

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Minister właściwy do spraw

finansów publicznych powołuje przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej spośród jej

członków.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych odwołuje przewodniczącego lub członka

Komisji Egzaminacyjnej

1)

na jego wniosek,

2)

z urzędu - w przypadku prawomocnego skazania za popełnione przestępstwo.

4.

Kadencja Komisji Egzaminacyjnej trwa 4 lata; Komisja może działać do czasu powołania

Komisji Egzaminacyjnej kolejnej kadencji, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy

od dnia zakończenia kadencji.

5.

Kadencja osoby powołanej w miejsce odwołanego członka kończy się wraz z upływem kadencji

Komisji Egzaminacyjnej.

6.

Komisja Egzaminacyjna składa się z

1)

dwudziestu przedstawicieli ministra właściwego do spraw finansów publicznych powoływanych

spośród pracowników Ministerstwa Finansów, organów podatkowych lub organów kontroli

skarbowej,

2)

pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego delegowanych przez Prezesa tego Sądu,

3)

dziesięciu pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych w dziedzinach objętych

zakresem tematycznym egzaminu powoływanych spośród kandydatów zgłaszanych przez placówki

naukowe lub wyższe uczelnie,

4)

dwudziestu przedstawicieli Krajowej Rady Doradców Podatkowych powoływanych spośród

kandydatów przedstawianych przez tę Radę.

7.

Komisja Egzaminacyjna ustala wykaz pytań i zadań oraz podaje go do publicznej wiadomości.

8.

Komisja Egzaminacyjna przeprowadza egzaminy w sześcioosobowych składach egzaminacyjnych.

9.

Obsługę administracyjno-biurową Komisji Egzaminacyjnej zapewnia minister właściwy

do spraw finansów publicznych.

1.

Przewodniczący Komisji Egzaminacyjnej kieruje jej pracami, wyznacza składy egzaminacyjne

spośród członków Komisji, ustala przewodniczących tych składów oraz terminy egzaminów.

2.

Przewodniczącemu Komisji Egzaminacyjnej przysługuje wynagrodzenie.

3.

Członkom Komisji Egzaminacyjnej przysługuje wynagrodzenie za udział w pracach Komisji

oraz zwrot kosztów podróży i noclegów.

1.

Egzamin na doradcę podatkowego składa się z części pisemnej i ustnej.

2.

Warunkiem dopuszczenia do części ustnej jest zdanie z wynikiem pozytywnym części pisemnej

egzaminu.

3

W przypadku negatywnego wyniku części pisemnej egzaminu może on być powtarzany. Termin

ponownego egzaminu może być wyznaczony nie wcześniej niż po upływie 3 miesięcy od

dnia egzaminu, którego wynik był negatywny.

4.

W przypadku pozytywnego wyniku części pisemnej egzaminu, kandydat może w okresie roku

przystępować do części ustnej egzaminu, nie częściej jednak niż co 3 miesiące.

1.

Za egzamin pobiera się opłatę, która stanowi dochód budżetu państwa.

2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, mając na uwadze koszty przeprowadzania egzaminów

oraz wydatki związane z funkcjonowaniem Komisji Egzaminacyjnej.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady

Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, regulamin przeprowadzania

egzaminów na doradcę podatkowego.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wysokość wynagrodzenia Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej,

2)

sposób ustalania i wysokość wynagrodzeń członków Komisji Egzaminacyjnej za udział

w posiedzeniach Komisji, przeprowadzanie egzaminów oraz przygotowywanie projektów

pytań i zadań egzaminacyjnych, uwzględniając zakres obowiązków poszczególnych członków,

3)

szczegółowe zasady przysługującego członkom Komisji Egzaminacyjnej zwrotu kosztów

podróży i noclegów, poniesionych w związku z udziałem w pracach Komisji.

1.

Doradca podatkowy wykonuje ten zawód jako

1)

osoba fizyczna prowadząca działalność we własnym imieniu i na własny rachunek lub

jako uczestnik spółki niemającej osobowości prawnej, z wyjątkiem spółki komandytowej

i spółki komandytowo-akcyjnej,

2)

osoba pozostająca w stosunku pracy z podmiotami, o których mowa w pkt 1, oraz z podmiotami,

o których mowa w art. 3 i art. 4 ust. 1.

2.

Doradcy podatkowi mogą wykonywać swój zawód uczestnicząc w spółkach, o których mowa

w ust. 1 pkt 1, pod warunkiem że wspólnikami w tych spółkach są wyłącznie doradcy

podatkowi.

Doradca podatkowy wykonujący ten zawód może być zatrudniony także

1)

w samorządzie doradców podatkowych,

2)

w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego, dydaktycznego lub naukowego.

(skreślony).

Doradcy podatkowi będący wspólnikami spółek, o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1,

przesyłają w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy lub uprawomocnienia się postanowienia

sądu rejestrowego Krajowej Radzie Doradców Podatkowych odpis umowy spółki, a w stosunku

do spółek handlowych - także wypis z rejestru przedsiębiorców.

1

Doradca podatkowy wykonujący ten zawód nie może prowadzić działalności gospodarczej,

z zastrzeżeniem ust. 2-4, oraz pozostawać w stosunku pracy lub stosunku służbowym,

z wyjątkiem przypadków określonych w art. 27 ust. 1 pkt 2 i w art. 28.

2.

Doradca podatkowy wykonujący ten zawód może prowadzić działalność naukowo-dydaktyczną

i szkoleniową, a także

1)

wydawniczą,

2)

polegającą na świadczeniu usług informatycznych oraz organizacji i zarządzania

- w zakresie doradztwa podatkowego i rachunkowości.

3

Doradca podatkowy wykonujący ten zawód może również

1)

prowadzić działalność w zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych,

2)

świadczyć usługi doradztwa lub prowadzić rozliczenia w zakresie innych zobowiązań

publicznoprawnych.

4.

Doradca podatkowy wykonujący ten zawód może również wykonywać doradztwo prawne, ekonomiczne,

finansowe oraz usługi w zakresie rzeczoznawstwa, jeżeli posiada uprawnienia lub kwalifikacje

określone w odrębnych przepisach.

1.

Doradca podatkowy, w ciągu 2 lat od dnia wpisu na listę, nie może wykonywać doradztwa

podatkowego na rzecz osób, których sprawy rozstrzygał w ciągu ostatnich 3 lat przed

ustaniem zatrudnienia lub pełnienia funkcji.

2.

Przez rozstrzyganie spraw, o których mowa w ust. 1, rozumie się przeprowadzanie kontroli

skarbowej lub podatkowej, wydawanie decyzji administracyjnych w sprawach podatkowych

oraz uznawanie złożonych zeznań i deklaracji za prawidłowe.

Nie może wykonywać zawodu doradca podatkowy, którego małżonek jest zatrudniony na

stanowisku kierowniczym lub innym samodzielnym w organie podatkowym, organie kontroli

skarbowej lub w Ministerstwie Finansów, a także na stanowisku, na którym wykonuje

obowiązki w zakresie przygotowywania rozstrzygnięć w sprawach związanych z ustalaniem

lub określaniem zobowiązań podatkowych lub poborem podatków.

1.

Doradca podatkowy obowiązany jest zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych w terminie

30 dni od daty wpisu na listę o zamiarze niewykonywania zawodu przez okres co najmniej

6 miesięcy, licząc od dnia wpisu.

2.

Doradca podatkowy obowiązany jest zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych o przerwie

w wykonywaniu zawodu trwającej dłużej niż 6 miesięcy.

3.

Okresy, o których mowa w ust. 1 i 2, traktuje się jako zawieszenie wykonywania zawodu.

(skreślony).

Doradca podatkowy obowiązany jest w szczególności

1)

postępować zgodnie z przepisami prawa, ze złożonym ślubowaniem i z zasadami etyki

zawodowej,

2

stale podnosić swoje kwalifikacje,

3)

regularnie opłacać składkę członkowską.

1.

Doradca podatkowy jest obowiązany zachować w tajemnicy fakty i informacje, z którymi

zapoznał się w związku z wykonywaniem zawodu.

2.

Doradca podatkowy nie może być przesłuchiwany jako świadek co do faktów i informacji,

na które rozciąga się obowiązek, o którym mowa w ust. 1, chyba że został zwolniony

od tego obowiązku w trybie określonym odrębnymi ustawami.

3

Przepis ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do osób zatrudnionych przez doradcę podatkowego

oraz przez podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1, w zakresie wykonywania przez

te osoby czynności doradztwa podatkowego.

1.

Doradca podatkowy nie może reklamować świadczonych przez siebie usług.

2

Organy podatkowe, pracownicy zatrudnieni w organach podatkowych, organy kontroli skarbowej,

pracownicy urzędów kontroli skarbowej, a także minister właściwy do spraw finansów

publicznych oraz pracownicy Ministerstwa Finansów nie mogą w jakiejkolwiek formie

reklamować konkretnego podmiotu świadczącego doradztwo podatkowe.

3

Przepis ust. 1 stosuje się również do podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w

zakresie wykonywania przez te podmioty czynności doradztwa podatkowego.

1.

Doradca podatkowy jest obowiązany przechowywać przez okres 5 lat kopie sporządzanych

na piśmie opinii, wystąpień w imieniu podatników, płatników, inkasentów oraz osób,

o których mowa w art. 2 ust. 1a, w sprawach obowiązków podatkowych, a także udzielonych

im porad.

2.

Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1, doradca podatkowy obowiązany jest zniszczyć

dokumenty określone w ust. 1.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do podmiotów, o których mowa w art. 4 ust.

1.

1.

Doradca podatkowy jest obowiązany umieszczać na wszystkich pismach sporządzonych w

związku z wykonywaniem doradztwa podatkowego firmę (nazwę), pod jaką doradztwo to

wykonuje, oraz miejsce jego wykonywania, podpis oraz numer wpisu na listę doradców

podatkowych.

2

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do zeznań i deklaracji podatkowych sporządzonych

przez doradcę podatkowego w imieniu i na rzecz podatnika.

3

Firma (nazwa), o której mowa w ust. 1, obejmuje imię i nazwisko doradcy podatkowego

oraz ustawowe określenie zawodu „doradca podatkowy”, a w przypadku spółek niemających

osobowości prawnej - imiona i nazwiska wszystkich wspólników oraz ustawowe określenie

zawodu „doradca podatkowy”. Tytuły służbowe lub inne godności i tytuły, z wyjątkiem

stopni i tytułów naukowych, nie mogą być zamieszczone w oznaczeniu firmy (nazwy).

1.

W postępowaniu przed organami administracji publicznej w sprawach obowiązków podatkowych

pełnomocnikiem podatnika, płatnika, inkasenta oraz osób, o których mowa w art. 2 ust.

1a, może być również doradca podatkowy.

2.

Doradca podatkowy uprawniony jest do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu

w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących obowiązków

podatkowych.

3.

Doradca podatkowy może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa.

1.

Wynagrodzenie za czynności doradcy podatkowego ustala umowa z klientem.

2.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych,

określi, w drodze rozporządzenia, wynagrodzenie za czynności doradcy podatkowego w

postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych w sprawach obowiązków

podatkowych, stanowiące podstawę do zasądzenia przez sąd kosztów zastępstwa prawnego.

Doradca podatkowy jest uprawniony do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.

1

W razie wyrządzenia szkody przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust.

1 oraz art. 31 ust. 2-4, doradca podatkowy oraz osoby, z których pomocą czynności

te wykonuje lub którym powierza ich wykonanie, ponoszą odpowiedzialność za szkodę

na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób prawnych uprawnionych do wykonywania

doradztwa podatkowego.

1.

Doradca podatkowy podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej

za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1.

2.

Ubezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje także odpowiedzialność podmiotów wymienionych

w art. 43.

3

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, ciąży na doradcach podatkowych wykonujących zawód

we własnym imieniu i na własny rachunek oraz w formie spółek niemających osobowości

prawnej. W przypadkach określonych w art. 27 ust. 1 pkt 2 obowiązek ten ciąży na podmiotach

zatrudniających doradców podatkowych.

Przepisy art. 43 i 44 stosuje się odpowiednio do adwokatów, radców prawnych oraz biegłych

rewidentów, jeżeli zatrudniają doradców podatkowych i nie ubezpieczyli się od odpowiedzialności

cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu tych zawodów.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Krajowej

Rady Doradców Podatkowych, Polskiej Izby Ubezpieczeń i Rzecznika Ubezpieczonych, określi,

w drodze rozporządzenia, ogólne warunki ubezpieczenia, o których mowa w art. 44, w

tym

1)

datę powstania obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia,

2)

podstawowy zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń,

3)

minimalną sumę gwarancyjną ubezpieczenia,

4)

zakres praw i obowiązków ubezpieczającego i zakładu ubezpieczeń, wynikających z umowy

ubezpieczenia.

1.

Doradcy podatkowi tworzą samorząd doradców podatkowych, zwany Krajową Izbą Doradców

Podatkowych.

2.

Przynależność doradców podatkowych do Krajowej Izby Doradców Podatkowych jest obowiązkowa

i powstaje z chwilą wpisu na listę.

3.

Samorząd doradców podatkowych jest niezależny w wykonywaniu swoich zadań i podlega

tylko ustawom.

1.

Krajowa Izba Doradców Podatkowych ma osobowość prawną.

2.

Siedzibą Krajowej Izby Doradców Podatkowych jest miasto Warszawa.

3

Krajowa Izba Doradców Podatkowych może prowadzić działalność wydawniczą, oświatową

i szkoleniową.

1.

Organami Krajowej Izby Doradców Podatkowych są

1)

Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych,

2)

Krajowa Rada Doradców Podatkowych,

3)

Krajowa Komisja Rewizyjna,

4)

Wyższy Sąd Dyscyplinarny,

5)

Sąd Dyscyplinarny,

6)

Rzecznik Dyscyplinarny.

2

Krajowa Izba Doradców Podatkowych może tworzyć regionalne oddziały Izby i oddziały

zamiejscowe Sądu Dyscyplinarnego.

1.

Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych odbywa się co 4 lata.

2.

Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych jest zwoływany przez Krajową Radę Doradców Podatkowych.

3

Krajowa Rada Doradców Podatkowych zwołuje nadzwyczajny Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych

przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1

1)

z własnej inicjatywy,

2)

na wniosek Krajowej Komisji Rewizyjnej,

3)

na wniosek co najmniej 1/10 ogółu doradców podatkowych,

4)

na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych

- w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku.

4.

Prawo do udziału w Krajowym Zjeździe Doradców Podatkowych przysługuje każdemu doradcy

podatkowemu, z zastrzeżeniem ust. 5.

5.

W przypadku utworzenia regionalnych oddziałów Krajowej Izby Doradców Podatkowych,

w Krajowym Zjeździe Doradców Podatkowych biorą udział delegaci wybrani przez walne

zgromadzenia w regionalnych oddziałach Izby, według zasad określonych przez Krajową

Radę Doradców Podatkowych.

1

Do zadań Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych należy

1)

uchwalanie programu działania Krajowej Izby Doradców Podatkowych,

2)

ustalenie liczby członków organów, o których mowa w art. 49 ust. 1 pkt 2-5, oraz wybór

tych organów, z zastrzeżeniem ust. 3,

3)

wybór przewodniczącego Krajowej Rady Doradców Podatkowych i Rzecznika Dyscyplinarnego

oraz jego zastępców w liczbie określonej przez Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych,

4)

uchwalanie statutu Krajowej Izby Doradców Podatkowych,

5)

ustalanie wysokości składek członkowskich,

6)

uchwalanie zasad gospodarki finansowej,

7)

rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdań przedstawianych przez organy Krajowej Izby

Doradców Podatkowych oraz udzielanie absolutorium Krajowej Radzie Doradców Podatkowych

na wniosek Krajowej Komisji Rewizyjnej,

8)

uchwalanie zasad etyki zawodowej,

9)

tworzenie regionalnych oddziałów Krajowej Izby Doradców Podatkowych oraz określanie

ich organizacji i zakresu działania,

10)

określanie zasad stałego podnoszenia kwalifikacji przez doradców podatkowych,

11)

podejmowanie innych uchwał.

2.

Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych uchwala regulamin swojego działania.

3

W przypadku utworzenia zamiejscowych oddziałów Sądu Dyscyplinarnego, wyboru członków

tego sądu dokonuje zgromadzenie regionalnego oddziału Krajowej Izby Doradców Podatkowych.

1

Uchwały Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych są podejmowane zwykłą większością głosów

w obecności co najmniej połowy liczby osób uprawnionych do głosowania.

2.

Wybory odbywają się w głosowaniu tajnym, z wyjątkiem wyboru przewodniczącego Zjazdu,

sekretarza Zjazdu oraz Komisji Zjazdowych.

1.

Kadencja Krajowej Rady Doradców Podatkowych trwa 4 lata.

2

Kadencja organów, o których mowa w art. 49 ust. 1 pkt 3-6, zastępców Rzecznika Dyscyplinarnego

oraz członków oddziałów zamiejscowych Sądu Dyscyplinarnego jest równa kadencji Krajowej

Rady Doradców Podatkowych.

1.

Krajowa Rada Doradców Podatkowych wybiera w głosowaniu tajnym spośród swoich członków

wiceprzewodniczących, sekretarza i skarbnika.

2.

Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych oraz osoby wymienione w ust. 1 stanowią

prezydium Krajowej Rady Doradców Podatkowych.

1.

Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych

1)

reprezentuje Krajową Radę Doradców Podatkowych,

2)

kieruje jej pracami,

3)

przewodniczy na posiedzeniach,

4)

zapewnia wykonanie uchwał Krajowej Rady Doradców Podatkowych,

5

podpisuje decyzje, o których mowa w art. 7 i 10.

2.

W razie nieobecności przewodniczącego, jego obowiązki wykonuje jeden z wiceprzewodniczących.

1.

Krajowa Rada Doradców Podatkowych kieruje, w zakresie swoich zadań, działalnością

samorządu w okresach między Krajowymi Zjazdami Doradców Podatkowych.

2.

Do zadań Krajowej Rady Doradców Podatkowych należy

1)

zwoływanie Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych,

2)

zapewnienie wykonywania uchwał Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych,

3)

reprezentowanie doradców podatkowych,

4)

opracowywanie rocznych planów finansowych Krajowej Izby Doradców Podatkowych oraz

sprawozdań z ich wykonania,

5)

podejmowanie uchwał w sprawach wpisu na listę i skreślania z niej,

6)

wysuwanie kandydatów na członków Komisji Egzaminacyjnej,

7)

opiniowanie projektów ustaw i rozporządzeń dotyczących prawa podatkowego i przedstawianie

wniosków w tym zakresie,

8)

podejmowanie innych uchwał.

1.

Uchwały Krajowej Rady Doradców Podatkowych zapadają większością głosów. W przypadku

równej liczby głosów, rozstrzyga głos przewodniczącego.

2.

Do ważności uchwał Krajowej Rady Doradców Podatkowych jest wymagana obecność co najmniej

połowy jej członków.

Krajowa Rada Doradców Podatkowych składa Krajowemu Zjazdowi Doradców Podatkowych sprawozdanie

ze swojej działalności.

1.

Członkowie Krajowej Komisji Rewizyjnej wybierają spośród siebie przewodniczącego.

2.

Członkiem Krajowej Komisji Rewizyjnej nie może być osoba, która pełni funkcje w innym

organie Krajowej Izby Doradców Podatkowych, z wyjątkiem Krajowego Zjazdu Doradców

Podatkowych.

1

Do zadań Krajowej Komisji Rewizyjnej należy kontrola działalności finansowej i majątkowej

organów Krajowej Izby Doradców Podatkowych.

2

Krajowa Komisja Rewizyjna przedstawia Krajowemu Zjazdowi Doradców Podatkowych sprawozdanie

ze swojej działalności wraz z wnioskami dotyczącymi działalności finansowej i majątkowej

organów Krajowej Izby Doradców Podatkowych.

Sposób finansowania, szczegółowy tryb działania organów samorządu, w tym funkcjonowanie

regionalnych oddziałów Krajowej Izby Doradców Podatkowych, a także sposób składania

oświadczeń woli w sprawach majątkowych przez Krajową Radę Doradców Podatkowych określa

statut Krajowej Izby Doradców Podatkowych.

1

Przewodniczący Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych przekazuje ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych statut Krajowej Izby Doradców Podatkowych, w terminie

14 dni od dnia zakończenia Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych.

2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w terminie 45 dni od dnia otrzymania

statutu może wydać decyzję administracyjną o zawieszeniu uchwały zatwierdzającej statut

z powodu niezgodności z prawem.

3

Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje decyzję, o której mowa

w ust. 2, Krajowej Radzie Doradców Podatkowych, w terminie 14 dni od dnia jej wydania.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do uchwał zmieniających statut.

1.

Przewodniczący Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych przekazuje ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych

2.

Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych przekazuje ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

1.

Doradcy podatkowi ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną

1)

za niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązków zawodowych określonych prawem,

2)

za czyny sprzeczne z zasadami etyki zawodowej.

2.

Karami dyscyplinarnymi są

1)

upomnienie,

2)

nagana,

3)

zawieszenie prawa wykonywania zawodu na okres od 6 miesięcy do lat 3,

4)

pozbawienie prawa wykonywania zawodu.

3.

Wymierzenie kary pozbawienia prawa wykonywania zawodu pociąga za sobą skreślenie z

listy doradców podatkowych.

1.

Sprawy dyscyplinarne doradców podatkowych rozpatrują

1

w pierwszej instancji - Sąd Dyscyplinarny,

2)

w drugiej instancji - Wyższy Sąd Dyscyplinarny.

2.

Członkowie sądów pierwszej i drugiej instancji wybierają ze swojego grona przewodniczącego

i wiceprzewodniczącego.

3.

Członkowie sądu mogą wchodzić w skład tylko jednej instancji sądu i nie mogą pełnić

innych funkcji w organach Krajowej Izby Doradców Podatkowych, z wyjątkiem uczestnictwa

w Krajowych Zjazdach Doradców Podatkowych i we władzach Zjazdu.

4.

Sąd pierwszej i drugiej instancji orzeka w składzie trzyosobowym.

5.

W składzie orzekającym drugiej instancji nie może brać udziału członek sądu, który

brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia.

6

Przewodniczący Sądu Dyscyplinarnego i przewodniczący Wyższego Sądu Dyscyplinarnego

wyznaczają składy orzekające i ich przewodniczących.

Obwiniony może ustanowić obrońcę.

Przedstawiciel ministra właściwego do spraw finansów publicznych, a także przedstawiciel

Ministra Sprawiedliwości - jeżeli postępowanie zostało wszczęte na wniosek Ministra

Sprawiedliwości - może być obecny na rozprawie również w przypadku wyłączenia jawności.

Oskarżycielem w postępowaniu przed sądem jest Rzecznik Dyscyplinarny lub jeden z jego

zastępców.

1

Wniosek o ukaranie składa do Sądu Dyscyplinarnego Rzecznik Dyscyplinarny.

2.

Złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1, następuje po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności

koniecznych do ustalenia znamion czynu zarzuconego obwinionemu oraz złożeniu wyjaśnień

przez obwinionego, chyba że złożenie tych wyjaśnień nie jest możliwe.

3.

Rzecznik Dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające w przypadku powzięcia wiadomości

o popełnieniu czynu rodzącego odpowiedzialność dyscyplinarną.

4.

Rzecznik Dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające również na żądanie Krajowej

Rady Doradców Podatkowych, ministra właściwego do spraw finansów publicznych

Po otrzymaniu wniosku o ukaranie przewodniczący Sądu Dyscyplinarnego wyznacza termin

rozprawy i zawiadamia o nim Rzecznika Dyscyplinarnego, obwinionego, jego obrońcę oraz

ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Ministra Sprawiedliwości i Krajową

Radę Doradców Podatkowych, a w razie potrzeby wzywa świadków i biegłych.

Jeżeli w toku rozprawy ujawni się inne przewinienie, oprócz objętego wnioskiem o wszczęcie

postępowania, sąd może wydać co do tego przewinienia orzeczenie tylko na wniosek Rzecznika

Dyscyplinarnego i za zgodą obwinionego.

1.

Uzasadnienie orzeczenia sądu sporządza się na piśmie z urzędu, w terminie 14 dni od

dnia ogłoszenia orzeczenia.

2.

Orzeczenie, wraz z uzasadnieniem, doręcza się obwinionemu i Rzecznikowi Dyscyplinarnemu,

a w przypadku, o którym mowa w art. 69 ust. 4, także Krajowej Radzie Doradców Podatkowych,

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych

Od orzeczenia sądu pierwszej instancji przysługuje obwinionemu lub Rzecznikowi Dyscyplinarnemu,

a w przypadku, o którym mowa w art. 69 ust. 4, także Krajowej Radzie Doradców Podatkowych,

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych

Orzeczenie z uzasadnieniem wydane przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji

doręcza się obwinionemu, Rzecznikowi Dyscyplinarnemu, ministrowi właściwemu do spraw

finansów publicznych, Ministrowi Sprawiedliwości oraz Krajowej Radzie Doradców Podatkowych.

1.

Od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji przysługuje

obwinionemu i Rzecznikowi Dyscyplinarnemu, ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych, Ministrowi Sprawiedliwości oraz przewodniczącemu Krajowej Rady Doradców

Podatkowych kasacja do Sądu Najwyższego.

2.

Orzeczenie, od którego służy kasacja podmiotom wymienionym w ust. 1, nie podlega wykonaniu

do czasu upływu terminu do jej wniesienia.

Kasacja może być wniesiona z powodu rażącego naruszenia prawa, jak również rażącej

niewspółmierności kary dyscyplinarnej.

Kasację wnosi się do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Wyższego Sądu Dyscyplinarnego,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem.

1.

Od kasacji, o której mowa w art. 75 ust. 1, nie uiszcza się opłaty sądowej.

2.

Orzeczenie, od którego wniesiono kasację, nie podlega wykonaniu do czasu rozpoznania

kasacji.

3.

Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację na rozprawie w składzie trzech sędziów.

Do rozpoznania kasacji, o której mowa w art. 75 ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy

Kodeksu postępowania karnego o kasacji, z wyłączeniem art. 526 § 2 oraz art. 530 § 2 i 3.

1.

Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego, jeżeli od chwili ujawnienia czynu

upłynął rok lub od chwili popełnienia czynu upłynęły 3 lata.

2.

W razie śmierci obwinionego przed zakończeniem postępowania dyscyplinarnego, postępowanie

ulega zawieszeniu na okres 12 miesięcy. Po upływie tego terminu postępowanie dyscyplinarne

ulega umorzeniu, chyba że w okresie zawieszenia małżonek, dzieci lub rodzice zmarłego

złożą wniosek o podjęcie tego postępowania.

1.

Zatarcie ukarania karą dyscyplinarną następuje z urzędu po upływie 3 lat

1)

od uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego, orzekającego karę upomnienia lub

nagany,

2)

od zakończenia okresu zawieszenia prawa do wykonywania zawodu.

2.

Zatarcie ukarania karą dyscyplinarną pozbawienia prawa wykonywania zawodu następuje

na wniosek ukaranego - po upływie 5 lat od uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego

orzekającego tę karę.

3.

Prawo złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2, w razie śmierci ukaranego przysługuje

jego małżonkowi, dzieciom lub rodzicom.

(skreślony).

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje się

odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

Członkowie Sądu Dyscyplinarnego w zakresie orzekania są niezawiśli i podlegają tylko

ustawom i zasadom etyki zawodowej.

1

Kto, nie będąc uprawniony, wykonuje czynności doradztwa podatkowego, podlega grzywnie

do 50 000 zł.

2.

Tej samej karze podlega członek zarządu osoby prawnej, która wykonuje czynności doradztwa

podatkowego nie będąc podmiotem uprawnionym.

1.

Kto będąc doradcą podatkowym

1)

nie dopełnia obowiązku zawiadomienia Krajowej Rady Doradców Podatkowych o wszelkich

zmianach danych objętych wpisem na listę w terminie 14 dni od zaistnienia tych zmian

albo

2

podejmując wykonywanie zawodu w formie spółki niemającej osobowości prawnej, nie dopełnia

obowiązku przekazania Krajowej Radzie Doradców Podatkowych odpisu umowy spółki lub

wypisu z rejestru przedsiębiorców w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy lub uprawomocnienia

się postanowienia sądu rejestrowego

- podlega karze grzywny do 5 000 zł.

2

Tej samej karze podlega członek zarządu osoby prawnej, która nie dopełnia obowiązku

zawiadomienia ministra właściwego do spraw finansów publicznych o wszelkich zmianach

danych objętych wpisem do rejestru osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa

podatkowego w terminie 30 dni od zaistnienia tych zmian.

3.

W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 orzekanie następuje w trybie przepisów o postępowaniu

w sprawach o wykroczenia.

1.

W okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia ukonstytuowania się organów Krajowej

Izby Doradców Podatkowych uprawnienia Krajowej Rady Doradców Podatkowych określone

w art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 10 ust. 1 oraz art. 21 ust. 3 wykonuje minister

właściwy do spraw finansów publicznych

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

3

Do dnia wyboru Krajowej Rady Doradców Podatkowych minister właściwy do spraw finansów

publicznych pobiera opłatę, o której mowa w art. 11 ust. 1.

4

W terminie 30 dni od dnia wyboru Krajowej Rady Doradców Podatkowych minister właściwy

do spraw finansów publicznych przekazuje środki finansowe, o których mowa w ust. 3,

Krajowej Radzie Doradców Podatkowych, po potrąceniu kwoty stanowiącej równowartość

25% wpływów uzyskanych z tej opłaty na pokrycie kosztów poniesionych w związku z wykonywaniem

uprawnień określonych w ust. 1 i w art. 84.

5

Kwota, którą potrącono zgodnie z ust. 4, stanowi dochód budżetu państwa.

1.

Osobom fizycznym, które do dnia wejścia w życie ustawy faktycznie wykonywały, zgodnie

z obowiązującymi przepisami, przez okres co najmniej 12 miesięcy poprzedzających dzień

wejścia w życie ustawy choćby jedną z czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, w

formach określonych w art. 85 oraz spełniają warunki, o których mowa w art. 6 ust.

1 pkt 1-4, przysługuje prawo złożenia, w okresie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie

ustawy, wniosku do ministra właściwego do spraw finansów publicznych

2.

Uprawnienie do złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, przysługuje osobom wymienionym

w art. 85 pkt 3 lub 4, jeżeli do dnia wejścia w życie ustawy wykonywały czynności

wymienione w art. 2 ust. 1 przez okres co najmniej 3 lat.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać oświadczenie o spełnieniu wymogów

wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 1-3, dane określone w art. 7 ust. 3 oraz datę i miejsce

wpisu do ewidencji działalności gospodarczej lub datę rozpoczęcia zatrudnienia.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

5.

Do dnia doręczenia decyzji określonej w ust. 4, osoby, o których mowa w ust. 1 lub

2, mogą wykonywać dotychczasową działalność w zakresie doradztwa podatkowego.

Osobą uprawnioną do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 84 ust. 1, jest osoba wykonująca

czynności wymienione w art. 2 ust. 1 jako

1)

osoba fizyczna prowadząca działalność we własnym imieniu i na własny rachunek,

2)

wspólnik spółki cywilnej, jawnej lub komandytowej,

3)

osoba pozostająca w stosunku pracy z podmiotami określonymi w art. 4 ust. 1 pkt 1,

jeśli świadczenie pracy polegało na wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2

ust. 1, na rzecz zrzeszonych w nich członków,

4)

osoba pozostająca w stosunku pracy z innymi podmiotami, które do dnia wejścia w życie

ustawy prowadziły działalność gospodarczą w zakresie doradztwa podatkowego, jeżeli

świadczenie pracy polegało na wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2 ust.

1,

5)

osoba zatrudniona w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego, dydaktycznego lub

naukowego w dziedzinach, w których zakres wchodzi prawo podatkowe lub nauka o podatkach,

jeżeli okres zatrudnienia wynosi co najmniej 5 lat.

1.

Wpis na listę doradców podatkowych, o którym mowa w art. 84, ma charakter warunkowy.

2

Krajowa Rada Doradców Podatkowych skreśla z listy doradcę podatkowego, który został

wpisany warunkowo, jeżeli w ciągu 8 lat od dnia doręczenia decyzji o dokonaniu wpisu

nie spełni warunku, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 7.

3

Doradcy podatkowi, którzy zostali wpisani na listę warunkowo, są dopuszczani do egzaminu,

jeżeli spełniają warunki określone w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3.

4

Krajowa Rada Doradców Podatkowych wydaje decyzję o przekształceniu wpisu warunkowego

we wpis na wniosek zainteresowanego doradcy podatkowego, jeżeli

1)

spełni warunek, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 7, lub

2)

spełnia warunki, o których mowa w art. 6 ust. 2,

3)

spełnia warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2-4, oraz udowodni, że przez okres

co najmniej 8 lat poprzedzających złożenie wniosku wykonywał czynności doradztwa podatkowego.

Do wpisów warunkowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 7 ust. 3, art. 8 i 9,

art. 10 ust. 1, art. 11, 12 i 44 oraz art. 47 ust. 1 i 2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych

1.

Minister Finansów powołuje Komisję Egzaminacyjną pierwszej kadencji na okres 2 lat.

2.

Komisja Egzaminacyjna, o której mowa w ust. 1, składa się z pięćdziesięciu pięciu

członków, w tym z

1)

dwudziestu przedstawicieli Ministra Finansów,

2)

pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, delegowanych przez Prezesa Naczelnego

Sądu Administracyjnego,

3)

dziesięciu pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych w dziedzinach objętych

zakresem tematycznym egzaminu,

4)

dwudziestu osób o uznanym autorytecie w dziedzinach objętych zakresem tematycznym

egzaminu lub o dużym doświadczeniu w zakresie doradztwa podatkowego.

(pominięty).

(skreślony).

(skreślony).

1.

Do czasu powołania Krajowej Rady Doradców Podatkowych minister właściwy do spraw finansów

publicznych

2.

Po upływie 6 miesięcy od dnia powołania Krajowej Rady Doradców Podatkowych tracą moc

przepisy, o których mowa w ust. 1, o ile nie zostały wcześniej uchylone przez ministra

właściwego do spraw finansów publicznych

W ustawie z dnia 13 października 1994 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie

(Dz. U. Nr 121, poz. 592) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu

«

Art. 5a.

Do rejestru biegłych rewidentów może być również wpisany ten, kto został wpisany,

zgodnie z odrębnymi przepisami, na listę doradców podatkowych i złożył z wynikiem

pozytywnym egzaminy na biegłego rewidenta w następującym zakresie

1)

rachunkowość finansowa i sprawozdawczość,

2)

rachunek kosztów i rachunkowość zarządcza,

3)

badanie sprawozdań finansowych i inne usługi biegłego rewidenta.

»

;

2)

w art. 34 w ust. 2 wyrazy «31 grudnia 1996 r.» zastępuje się wyrazami «31 grudnia

1998 r.

(pominięty).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.