Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków zawierania i wykonywania umów sprzedaży między przedsiębiorcami a konsumentami.

§ 8. Traci moc rozporzàdzenie Rady Ministrów

z dnia 28 wrzeÊnia 1993 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Szefa Obrony Cywilnej Kraju, szefów

obrony cywilnej województw i gmin oraz zasad i trybu

kierowania, a tak˝e koordynowania przez nich przygotowaƒ i realizacji przedsi´wzi´ç obrony cywilnej (Dz. U.

Nr 91, poz. 420).

Poz. 850 i 851

§ 9. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Prezes Rady Ministrów: L. Miller

851

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 25 czerwca 2002 r.

w sprawie szczegó∏owych warunków zawierania i wykonywania umów sprzeda˝y mi´dzy przedsi´biorcami

a konsumentami.

Na podstawie art. 5551 ustawy z dnia 23 kwietnia

1964 r. — Kodeks cywilny zarzàdza si´, co nast´puje

biorstwa, poza jego lokalem albo przy wykorzystaniu

Êrodków porozumiewania si´ na odleg∏oÊç.

Rozdzia∏ 1

2. Sprzedawca jest obowiàzany zapewniç w∏aÊciwe

do rodzaju towaru i miejsca sprzeda˝y warunki techniczno-organizacyjne umo˝liwiajàce konsumentowi

wybór towaru oraz zademonstrowanie jego jakoÊci

i kompletnoÊci, jak te˝ cech u˝ytkowych towaru

(w szczególnoÊci sposobu uruchomienia jego mechanizmów i podstawowych zespo∏ów).

Przepisy ogólne

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla szczegó∏owe warunki

zawierania i wykonywania, w zakresie dzia∏alnoÊci

przedsi´biorstwa, umów sprzeda˝y rzeczy ruchomych

z udzia∏em konsumentów, zwane dalej „warunkami

sprzeda˝y”, oraz zasady i tryb post´powania w tych

sprawach.

§ 2. 1. Oceny dzia∏aƒ przedsi´biorców w zakresie

warunków sprzeda˝y dokonuje si´, bioràc pod uwag´

treÊç umowy, okolicznoÊci jej zawarcia oraz inne elementy pozostajàce w zwiàzku z zawartà umowà.

2. Za sprzeczne z dobrymi obyczajami uznaje si´ dzia∏ania przedsi´biorców w szczególnoÊci polegajàce na

1) wprowadzajàcym w b∏àd oznaczaniu towarów,

2) udzielaniu nieprawdziwych informacji o w∏aÊciwoÊciach rzeczy ruchomych, zwanych dalej „towarami”,

3) udzielaniu nieprawdziwych informacji o dost´pie

do us∏ug serwisowych.

§ 3. 1. Przepisów rozporzàdzenia nie stosuje si´ do

umów sprzeda˝y leków, dzie∏ sztuki i przedmiotów majàcych wartoÊç muzealnà, przedmiotów kolekcjonerskich, gazet i czasopism, amunicji myÊliwskiej i sportowej oraz papierów wartoÊciowych.

2. Przepisów rozporzàdzenia nie stosuje si´ do

sprzeda˝y egzekucyjnej oraz sprzeda˝y dokonywanej

w post´powaniu upad∏oÊciowym albo innym post´powaniu sàdowym.

Rozdzia∏ 2

Zawarcie umowy sprzeda˝y

§ 4. 1. Umowa sprzeda˝y rzeczy ruchomych z udzia∏em konsumenta mo˝e byç zawarta w lokalu przedsi´-

§ 5. 1. W przypadku sprzeda˝y ratalnej, wysy∏kowej, na zamówienie, na przedp∏aty, wed∏ug wzoru lub

na prób´ oraz sprzeda˝y za cen´ powy˝ej dwóch tysi´cy z∏otych, sprzedawca jest obowiàzany potwierdziç na

piÊmie istotne postanowienia umowy.

2. W pozosta∏ych przypadkach sprzedawca jest

obowiàzany wydaç na ˝àdanie konsumenta dokument

stwierdzajàcy zawarcie umowy, opatrzony nazwà i adresem sprzedawcy, datà sprzeda˝y oraz nazwà i cenà

towaru.

§ 6. 1. Sprzedawca mo˝e wprowadziç do sprzeda˝y

towar niepe∏nowartoÊciowy, je˝eli towar ten z powodów okreÊlonych w przepisach szczególnych albo

w decyzji w∏aÊciwego organu nie podlega wy∏àczeniu

z obrotu.

2. Za towar niepe∏nowartoÊciowy uznaje si´ towar

nadajàcy si´ do u˝ytkowania w ograniczonym zakresie,

oznaczony w sposób widoczny jako niepe∏nowartoÊciowy.

§ 7. 1. Towar przeznaczony do sprzeda˝y na sztuki,

w kompletach (zestawach) lub jednostkach zawierajàcych okreÊlonà iloÊç, mas´ albo obj´toÊç (w opakowaniu jednostkowym fabrycznym) powinien byç oznaczony przez wskazanie, w szczególnoÊci nast´pujàcych informacji

1) nazwy towaru,

2) okreÊlenia producenta i kraju pochodzenia towaru,

3) parametrów energoch∏onnoÊci,

4) znaku bezpieczeƒstwa wymaganego przez przepisy

o certyfikacji,

5) informacji o dopuszczeniu towaru do obrotu w Polsce (homologacji).

2. Towar niepe∏nowartoÊciowy, poza oznaczeniami,

o których mowa w ust. 1, powinien byç zaopatrzony

w dodatkowà informacj´ wymieniajàcà cechy decydujàce o obni˝eniu jego jakoÊci (wartoÊci u˝ytkowej), które stanowià podstaw´ obni˝enia ceny.

3. Obok ceny obni˝onej na towarze niepe∏nowartoÊciowym powinna byç wyraênie przekreÊlona znakiem

„x” cena takiego samego towaru pe∏nowartoÊciowego.

4. Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny byç sformu∏owane w j´zyku polskim, w sposób jasny i zrozumia∏y oraz niewprowadzajàcy konsumenta

w b∏àd.

5. Wymagania dotyczàce znakowania towarów

okreÊlajà odr´bne przepisy.

§ 8. 1. Sprzedawca jest obowiàzany podaç do wiadomoÊci kupujàcego cen´ oferowanego towaru oraz

jego cen´ jednostkowà (cen´ za jednostk´ miary). Przy

sprzeda˝y towaru oferowanego luzem jest wymagane

podanie jedynie ceny jednostkowej.

2. Je˝eli konsument z∏o˝y∏ oÊwiadczenie o przyj´ciu oferty, o której mowa w ust. 1, sprzedawca nie mo˝e ˝àdaç ceny wy˝szej ni˝ uwidoczniona na towarze.

3. Szczegó∏owe zasady uwidaczniania cen towarów

oraz sposób oznaczania cenà towarów przeznaczonych

do sprzeda˝y okreÊlajà przepisy odr´bne.

Rozdzia∏ 3

Wykonanie umowy sprzeda˝y

§ 9. 1. Sprzedawca jest obowiàzany

1) udzieliç konsumentowi oraz do∏àczyç do towaru informacje, o których mowa w § 7; w przypadku gdy

towar nie jest sprzedawany w opakowaniu jednostkowym lub w zestawie, obowiàzek udzielenia

informacji mo˝e ograniczaç si´ do nazwy towaru

i jego g∏ównej cechy u˝ytkowej oraz wskazania

producenta lub importera i kraju pochodzenia towaru; informacja powinna byç umieszczona na towarze lub wywieszce znajdujàcej si´ w pobli˝u tego towaru,

2) wydaç konsumentowi, wraz z towarem, wszystkie

elementy jego wyposa˝enia, jak równie˝ wymagane dla danego towaru i sporzàdzone w j´zyku polskim instrukcje obs∏ugi, konserwacji, informacj´

o w∏aÊciwoÊciach u˝ytkowych, dane niezb´dne do

prawid∏owego korzystania z towaru i inne dokumenty wymagane przez odr´bne przepisy.

2. Je˝eli z charakteru towaru bàdê stosowanego powszechnie sposobu jego sprzeda˝y wynika, ˝e mo˝e

byç on wydany bez opakowania, opisu lub instrukcji

obs∏ugi, towar ten mo˝e byç sprzedawany bez zachowania tych wymogów.

Poz. 851

§ 10. 1. Towar dostarczony przez przedsi´biorc´

w jednostkowym zamkni´tym opakowaniu fabrycznym, który ze wzgl´du na swój charakter nie wymaga

sprawdzenia cech u˝ytkowych, powinien byç sprzedawany bez naruszenia tego opakowania.

2. Przy sprzeda˝y samoobs∏ugowej nale˝y udost´pniç konsumentowi nieodp∏atnie materia∏y odpowiednie do zapakowania zakupionego towaru.

§ 11. Sprzedawca nie mo˝e odmówiç wydania konsumentowi oferowanego do sprzeda˝y towaru po z∏o˝eniu przez konsumenta oÊwiadczenia o przyj´ciu oferty. Konsumentowi powinien byç wydany wybrany

przez niego towar, chyba ˝e ˝àdany przez konsumenta

sposób wydzielenia okreÊlonej cz´Êci towaru z ca∏oÊci

narusza interesy sprzedawcy.

§ 12. Sprzedawca jest obowiàzany wydaç towar

w iloÊci, jakoÊci i asortymencie zgodnie z umowà.

§ 13. Przy wydawaniu pojazdów sprzedawca dodatkowo jest obowiàzany do sprawdzenia wszystkich

podzespo∏ów majàcych wp∏yw na bezpieczeƒstwo

konsumenta.

Rozdzia∏ 4

OdpowiedzialnoÊç sprzedawcy za nienale˝ytà

jakoÊç towaru

§ 14. 1. Do odpowiedzialnoÊci sprzedawcy za wady

towaru (nienale˝ytà jakoÊç towaru) oraz uprawnieƒ

konsumenta z tego tytu∏u stosuje si´ przepisy Kodeksu

cywilnego o r´kojmi za wady (art. 556—576).

2. W celu realizacji przys∏ugujàcych uprawnieƒ

konsument zawiadamia sprzedawc´ o wadzie towaru

pisemnie, ustnie lub przy wykorzystaniu Êrodków porozumiewania si´ na odleg∏oÊç i dostarcza sprzedawcy

reklamowany towar, z zastrze˝eniem § 18.

3. Zawiadomienie (reklamacja), o którym mowa

w ust. 2, powinno wskazywaç wad´ fizycznà towaru

oraz okreÊlaç ˝àdanie konsumenta wynikajàce z r´kojmi.

§ 15. Sprzedawca jest obowiàzany przyjàç i za∏atwiç reklamacj´ dotyczàcà towaru, w terminie miesiàca od dnia wykrycia wady przez konsumenta, nie póêniej jednak ni˝ w terminie roku od dnia wydania towaru, a w razie gdy dla danego towaru by∏ ustalony skrócony okres trwa∏oÊci — nie póêniej ni˝ przed up∏ywem

tego okresu, chyba ˝e chodzi o wad´ powsta∏à nie

w zwiàzku z up∏ywem czasu.

§ 16. 1. W przypadku gdy sprzedawca nie za∏atwia

reklamacji niezw∏ocznie, powinien potwierdziç jej przyj´cie na piÊmie i poinformowaç konsumenta o sposobie jej za∏atwienia.

2. Sprzedawca nie mo˝e odmówiç przyj´cia reklamacji, ˝àdajàc, aby konsument zg∏osi∏ jà producentowi

lub dostawcy. Odmowa taka jest bezskuteczna.

§ 17. Sprzedawca jest obowiàzany za∏atwiç reklamacj´ w miejscu sprzeda˝y towaru lub w innym wy-

branym przez konsumenta punkcie handlowym sprzedawcy.

§ 18. 1. Konsument nie ma obowiàzku dostarczenia

reklamowanego towaru o wadze powy˝ej 10 kg, o du˝ych rozmiarach, urzàdzeƒ oraz innych towarów wbudowanych lub zainstalowanych na sta∏e.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, konsument wskazuje miejsce, w którym towar si´ znajduje,

a przyjmujàcy reklamacj´, w uzgodnieniu z konsumentem, ustala termin ogl´dzin lub odbioru przez sprzedawc´ reklamowanego towaru; termin ten nie mo˝e

byç d∏u˝szy ni˝ 7 dni od dnia zg∏oszenia reklamacji.

§ 19. 1. Je˝eli strony nie postanowi∏y inaczej, przyjmuje si´, ˝e czas niezb´dny do prawid∏owego za∏atwienia reklamacji, z zastrze˝eniem ust. 4, nie mo˝e przekroczyç 14 dni kalendarzowych od dnia dostarczenia

towaru lub od dnia dokonania ogl´dzin.

2. Je˝eli w terminie okreÊlonym w ust. 1 sprzedawca nie ustosunkuje si´ do zg∏oszonej reklamacji, uwa˝a si´, ˝e reklamacj´ uzna∏ z obowiàzkiem za∏atwienia

zgodnie z ˝àdaniem konsumenta.

3. W razie nieuwzgl´dnienia reklamacji sprzedawca powinien o tym pisemnie zawiadomiç konsumenta

z podaniem uzasadnienia oraz zwróciç mu dostarczony towar.

4. Je˝eli za∏atwienie reklamacji wymaga wydania

opinii rzeczoznawcy lub badania w miejscu u˝ywania

towaru, lub podj´cia innych koniecznych dzia∏aƒ,

sprzedawca powinien reklamacj´ za∏atwiç w terminie

niezb´dnym do wydania opinii, przeprowadzenia badania lub podj´cia innych czynnoÊci; je˝eli strony nie

postanowi∏y inaczej, termin ten nie mo˝e byç d∏u˝szy

ni˝ 21 dni kalendarzowych od dnia dostarczenia towaru.

Poz. 851 i 852

5. Reklamacje dotyczàce wad artyku∏ów ˝ywnoÊciowych oraz niebudzàce wàtpliwoÊci reklamacje wad

artyku∏ów nie˝ywnoÊciowych, w wyniku których nast´puje obni˝enie ceny, zwrot ceny albo wymiana towaru

na znajdujàcy si´ w punkcie sprzeda˝y towar wolny od

wad — powinny byç za∏atwiane niezw∏ocznie.

§ 20. 1. Do wymiany za towar wadliwy mo˝e byç

u˝yty przez sprzedawc´ wy∏àcznie towar fabrycznie nowy. Przepis ten nie dotyczy przypadku, gdy przedmiotem sprzeda˝y by∏a rzecz u˝ywana.

2. Przy wymianie towaru wadliwego na fabrycznie

nowy lub w razie odstàpienia przez konsumenta od

umowy z powodu wad w towarze nie stosuje si´ potràcenia z ceny za skutki normalnego zu˝ycia towaru, stanowiàcego przedmiot uznanej reklamacji.

§ 21. Obni˝enie ceny towaru powinno nastàpiç

w takim stosunku, w jakim wartoÊç (u˝ytecznoÊç) tego

towaru uleg∏a, z powodu uznanych wad, obni˝eniu

w porównaniu do wartoÊci tego towaru bez wad.

§ 22. Je˝eli w celu wymiany lub zwrotu towaru, jak

te˝ w celu usuni´cia wady, towar zosta∏ dostarczony

staraniem konsumenta, za∏atwiajàcy reklamacj´, na

˝àdanie konsumenta, zwróci mu poniesione przez niego koszty z tym zwiàzane (koszty transportu, demonta˝u, ponownego zainstalowania towaru, ubezpieczenia itp.).

Rozdzia∏ 5

Przepis koƒcowy

§ 23. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 lipca 2002 r.

Prezes Rady Ministrów: L. Miller

852

ROZPORZÑDZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW

z dnia 26 czerwca 2002 r.

w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Nauki.

Na podstawie art. 33 ust. 1 i 1a ustawy z dnia

8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. z 1999 r.

Nr 82, poz. 929, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r.

Nr 102, poz. 1116 i Nr 154, poz. 1799 i 1800) zarzàdza

si´, co nast´puje

§ 1. 1. Rozporzàdzenie okreÊla szczegó∏owy zakres

dzia∏ania Ministra Nauki, zwanego dalej „ministrem”.

2. Minister kieruje nast´pujàcymi dzia∏ami administracji rzàdowej

1) informatyzacja,

2) nauka.

3. Minister jest dysponentem cz´Êci 27 i 28 bud˝etu paƒstwa.

4. Obs∏ug´ ministra zapewnia Urzàd Komitetu Badaƒ Naukowych.

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 lipca 2002 r.

Prezes Rady Ministrów: L. Miller