Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie dokumentacji mierniczo-geologicznej.

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) rodzaje dokumentacji mierniczo-geologicznej, jakà

powinien posiadaç przedsi´biorca, uwzgl´dniajàc

dokumenty, które wchodzà w sk∏ad tej dokumentacji w poszczególnych rodzajach zak∏adów górniczych,

2) sposób, terminy sporzàdzania i uzupe∏niania dokumentacji mierniczo-geologicznej,

3) zakres obowiàzku udost´pniania dokumentacji

mierniczo-geologicznej organom administracji

geologicznej i nadzoru górniczego,

4) wymagania dotyczàce wykonywania prac geodezyjnych dla potrzeb sporzàdzania dokumentacji

mierniczo-geologicznej,

5) zasady i tryb post´powania z dokumentacjà mierniczo-geologicznà po likwidacji zak∏adu górniczego

oraz udost´pniania tej dokumentacji,

6) przypadki, w których organ nadzoru górniczego

wyra˝a zgod´ lub nakazuje sporzàdzenie innych

dokumentów.

§ 2. 1. Przedsi´biorca powinien posiadaç dokumentacj´ mierniczo-geologicznà zawierajàcà

1) dokumenty: pomiarowe, obliczeniowe i kartograficzne przedstawiajàce sytuacj´ górniczà, geologicznà oraz sytuacj´ powierzchni w granicach terenu górniczego, z zastrze˝eniem ust. 2,

§ 3. 1. Przedsi´biorca powinien ewidencjonowaç

dokumenty wchodzàce w sk∏ad dokumentacji mierniczo-geologicznej.

2. W przypadku sporzàdzenia dokumentu w formie

numerycznej, podczas ewidencjonowania, o którym

mowa w ust. 1, uwidocznia si´ miejsce i sposób jego

zapisu elektronicznego.

3. Obraz graficzny dokumentu sporzàdzonego

w formie numerycznej powinien posiadaç oznaczenie

identyfikacyjne, zgodne z oznaczeniem zbioru danych

w zapisie elektronicznym oraz zgodne z oznaczeniem

ewidencjonowanych dokumentów.

§ 4. 1. Mapy sytuacyjno-wysokoÊciowe powierzchni terenów górniczych powinny byç pozyskiwane

z paƒstwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

2. Mapy, o których mowa w ust. 1, mogà byç uzupe∏niane przez mierniczego górniczego i geologa górniczego o treÊci specjalne, nieb´dàce treÊcià mapy zasadniczej, niezb´dne do bezpiecznego prowadzenia ruchu zak∏adu górniczego.

§ 5. 1. Wymagania dotyczàce wykonywania prac

geodezyjnych dla potrzeb sporzàdzania dokumentacji

mierniczo-geologicznej okreÊla za∏àcznik do rozporzàdzenia.

2. Wymagania dotyczàce sposobu sporzàdzania

dokumentacji kartograficznej i przedstawiania treÊci na

mapach górniczych okreÊlajà odr´bne przepisy oraz

Polskie Normy.

§ 6. 1. W sk∏ad dokumentów kartograficznych, o których mowa w § 2 ust.1 pkt 1, wchodzà

1) w podziemnych zak∏adach górniczych

2) szkice sztygarskie.

a) mapy podstawowe i przeglàdowe: wyrobisk górniczych, przekrojów geologicznych oraz profili

otworów wiertniczych i wyrobisk górniczych,

2. Nie jest wymagane posiadanie dokumentów pomiarowych i obliczeniowych b´dàcych podstawà sporzàdzania i uzupe∏niania map sytuacyjno-wysokoÊciowych pozyskiwanych z paƒstwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

b) mapy specjalne: terenów przemys∏owych

i obiektów budowlanych zak∏adu górniczego,

ewidencji gruntów zak∏adu górniczego oraz mapy niezb´dne do bezpiecznego prowadzenia ruchu zak∏adu górniczego,

3. Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, powinna

byç sporzàdzana przed rozpocz´ciem robót zwiàzanych z budowà zak∏adu górniczego oraz uzupe∏niana

w trakcie budowy zak∏adu górniczego, w procesie eksploatacji z∏o˝a, a tak˝e podczas likwidacji zak∏adu górniczego.

c) przeglàdowe mapy sytuacyjno-wysokoÊciowe

powierzchni w granicach terenu górniczego,

2) w odkrywkowych zak∏adach górniczych

a) mapy podstawowe i przeglàdowe, o których mowa w pkt 1 lit. a),

b) mapy specjalne: terenów przemys∏owych i obiektów budowlanych zak∏adu górniczego i ewidencji

gruntów w granicach obszaru górniczego,

2) wykaz i pokrycie terenu górniczego sekcjami map

podstawowych i przeglàdowych, o których mowa

w § 6,

c) przeglàdowe mapy, o których mowa w pkt 1 lit. c),

3) terminy aktualizacji poszczególnych rodzajów map

górniczych,

3) w zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny

sta∏e otworami wiertniczymi metodà podziemnego

wytapiania lub ∏ugowania

a) mapy podstawowe i przeglàdowe: przekrojów

geologicznych i profili otworów wiertniczych,

b) mapy specjalne: terenów przemys∏owych i obiektów budowlanych zak∏adu górniczego, ewidencji

gruntów w granicach obszaru górniczego, otworów wiertniczych i wydobycia kopaliny,

c) przeglàdowe mapy, o których mowa w pkt 1 lit. c),

4) w zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny

p∏ynne lub gazowe otworami wiertniczymi lub z innych uj´ç

a) mapy podstawowe: profili otworów wiertniczych i uj´ç eksploatacyjnych,

b) mapy przeglàdowe: przekrojów geologicznych

oraz profili otworów wiertniczych i uj´ç eksploatacyjnych,

c) mapy specjalne: terenów przemys∏owych zak∏adu górniczego i ewidencji gruntów zak∏adu górniczego,

d) przeglàdowe mapy, o których mowa w pkt 1 lit. c).

2. Mapy, o których mowa w ust. 1, mogà byç sporzàdzone na wspólnych podk∏adach mapowych

4) g∏ówne linie przekrojów geologicznych,

5) informacje dotyczàce wa˝niejszych wydarzeƒ w historii zak∏adu górniczego,

6) wykaz stosowanych na mapach nienormowanych

oznaczeƒ umownych.

§ 8. 1. W∏aÊciwy organ nadzoru górniczego, je˝eli

jest to niezb´dne dla zapewnienia bezpieczeƒstwa ruchu zak∏adu górniczego, potrzeb ratownictwa górniczego, gospodarki z∏o˝ami kopalin w procesie ich wydobywania, ochrony Êrodowiska i obiektów budowlanych, budowy i likwidacji zak∏adu górniczego oraz rekultywacji gruntów i zagospodarowania terenów po

zakoƒczonej dzia∏alnoÊci górniczej, mo˝e nakazaç sporzàdzenie odpowiednich dokumentów mierniczo-geologicznych.

2. Przedsi´biorca mo˝e, za zgodà organu nadzoru

górniczego, sporzàdzaç innà ni˝ wymienionà w § 2

ust. 1 dokumentacj´ mierniczo-geologicznà, w tym

mapy specjalne.

§ 9. 1. Dokumenty kartograficzne, o których mowa

w § 2 ust. 1 pkt 1, powinny byç sporzàdzane w nast´pujàcych skalach

1) od 1 : 500 do 1 : 2 000 — mapy podstawowe,

1) w zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny

podstawowe, z zachowaniem wymaganej dok∏adnoÊci i czytelnoÊci, je˝eli nie wp∏ynie to na pogorszenie stanu bezpieczeƒstwa ruchu zak∏adu górniczego — za zgodà w∏aÊciwego organu nadzoru

górniczego,

2) od 1 : 500 do 1 : 25 000 — mapy przeglàdowe,

2) w zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny

pospolite — w sposób ustalony przez mierniczego

górniczego.

5) od 1 : 100 do 1 : 25 000 — przekroje geologiczne.

3. Rodzaje dokumentacji kartograficznej, jakà powinien posiadaç podmiot prowadzàcy okreÊlone roboty

podziemne z zastosowaniem techniki górniczej, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. —

Prawo geologiczne i górnicze, ustala w∏aÊciwy organ

nadzoru górniczego, uwzgl´dniajàc warunki naturalne,

górniczo-techniczne, Êrodowiskowe oraz wymagania

budowlane.

§ 7. 1. Przedsi´biorca wydobywajàcy kopalin´ podstawowà powinien posiadaç kart´ tytu∏owà map górniczych i na bie˝àco jà uzupe∏niaç.

2. W karcie tytu∏owej, o której mowa w ust. 1, okreÊla si´

1) granice obszaru górniczego i terenu górniczego na

podk∏adzie mapy sytuacyjno-wysokoÊciowej powierzchni,

3) od 1 : 500 do 1 : 25 000 — mapy specjalne,

4) od 1 : 50 do 1 : 2 000 — profile otworów wiertniczych i wyrobisk górniczych,

2. W∏aÊciwy organ nadzoru górniczego, na wniosek

przedsi´biorcy, ustala w granicach okreÊlonych w ust. 1

skal´ map, o których mowa w § 6.

3. Skala, w jakiej odwzorowuje si´ sytuacj´ powierzchni, wyrobisk górniczych oraz sytuacj´ geologicznà, powinna zapewniaç wymaganà, dla realizacji

zadaƒ i obowiàzków przedsi´biorcy, dok∏adnoÊç i czytelnoÊç map górniczych.

§ 10. 1. Dokumenty pomiarowe, obliczeniowe i kartograficzne, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, mogà

byç sporzàdzane i przechowywane w formie numerycznej na noÊnikach elektronicznych pod warunkiem

odpowiedniego zabezpieczenia zbiorów informacji

przed zniszczeniem, dost´pem osób nieupowa˝nionych, a tak˝e przed uszkodzeniem bàdê fa∏szowaniem

danych, w sposób pozwalajàcy na sporzàdzenie dokumentacji tekstowej i graficznej w formie klasycznej,

z zastrze˝eniem ust. 2.

2. Mapy podstawowe wyrobisk górniczych mogà

byç, za zgodà w∏aÊciwego organu nadzoru górniczego,

sporzàdzane i przechowywane w formie numerycznej,

pod warunkiem spe∏nienia wymagaƒ okreÊlonych

w rozporzàdzeniu, odr´bnych przepisach oraz w Polskich Normach.

§ 11. 1. Przedsi´biorca powinien uzupe∏niaç mapy,

o których mowa w § 6 ust. 1, w nast´pujàcych terminach

1) dla podziemnych zak∏adów górniczych, co najmniej

raz na

a) kwarta∏ — mapy podstawowe i przeglàdowe wyrobisk górniczych w kopalniach w´gla kamiennego i w kopalniach rud metali nie˝elaznych,

a w pozosta∏ych zak∏adach górniczych — co najmniej raz na pó∏ roku,

b) trzy lata — mapy specjalne,

2) dla odkrywkowych zak∏adów górniczych, co najmniej raz na

a) szeÊç miesi´cy — mapy podstawowe i przeglàdowe wyrobisk górniczych dla zak∏adów górniczych wydobywajàcych w´giel brunatny i rudy

siarki, a dla pozosta∏ych zak∏adów górniczych —

co najmniej raz w roku,

b) trzy lata — mapy specjalne,

3) dla zak∏adów górniczych wydobywajàcych kopaliny

sta∏e otworami wiertniczymi metodà podziemnego

wytapiania lub ∏ugowania, co najmniej raz na

a) szeÊç miesi´cy — mapy podstawowe i przeglàdowe, mapy wydobycia kopaliny oraz mapy

otworów wiertniczych,

b) trzy lata — mapy terenów przemys∏owych zak∏adu górniczego oraz mapy ewidencji gruntów,

4) dla zak∏adów górniczych wydobywajàcych kopaliny p∏ynne lub gazowe otworami wiertniczymi lub

z innych uj´ç, co najmniej raz

a) w roku — mapy podstawowe i przeglàdowe,

b) raz na trzy lata — mapy specjalne,

5) dla wszystkich zak∏adów górniczych

a) co najmniej raz w roku — przekroje geologiczne,

b) w terminie do szeÊciu miesi´cy od zakoƒczenia

wiercenia — profile otworów wiertniczych,

c) co najmniej raz na trzy lata — przeglàdowe mapy sytuacyjno-wysokoÊciowe powierzchni, w zasi´gu przewidywanych wp∏ywów dzia∏alnoÊci

górniczej.

2. Mapy, o których mowa w § 6 ust. 1, powinny byç

uzupe∏nione w okresie miesiàca po up∏ywie terminów,

o których mowa w ust. 1.

§ 12. 1. Przedsi´biorca wydobywajàcy kopalin´ podstawowà przekazuje do Wy˝szego Urz´du Górniczego

Poz. 819

1) kart´ tytu∏owà map górniczych, mapy sytuacyjno-wysokoÊciowe powierzchni w granicach terenu

górniczego, mapy wyrobisk górniczych i g∏ówne

przekroje geologiczne dla podziemnych i odkrywkowych zak∏adów górniczych — mapy powinny

byç sporzàdzone w skalach nie mniejszych ni˝

1 : 10 000,

2) kart´ tytu∏owà map górniczych, mapy sytuacyjno-wysokoÊciowe powierzchni w granicach terenu

górniczego, g∏ówne przekroje geologiczne oraz

mapy specjalne wydobycia kopaliny dla zak∏adów

górniczych wydobywajàcych kopaliny sta∏e otworami wiertniczymi metodà podziemnego wytapiania lub ∏ugowania — mapy powinny byç sporzàdzone w skalach nie mniejszych ni˝ 1 : 5 000,

3) kart´ tytu∏owà map górniczych, mapy sytuacyjno-wysokoÊciowe powierzchni w granicach terenu

górniczego oraz przekroje geologiczne dla zak∏adów górniczych wydobywajàcych kopaliny p∏ynne

lub gazowe — mapy powinny byç sporzàdzone

w skalach nie mniejszych ni˝ 1 : 25 000.

2. Przedsi´biorca powinien, co najmniej raz w roku,

aktualizowaç dokumenty, o których mowa w ust. 1,

w zakresie dotyczàcym ruchu zak∏adu górniczego.

§ 13. Przedsi´biorca nieodp∏atnie udost´pnia organom administracji geologicznej oraz organom nadzoru

górniczego dokumentacj´ mierniczo-geologicznà, niezb´dnà do wykonywania ich zadaƒ.

§ 14. 1. Przedsi´biorca lub jego nast´pca prawny

przekazuje dokumentacj´ mierniczo-geologicznà zlikwidowanego zak∏adu górniczego oraz inne dokumentacje zawierajàce dane i informacje o Êrodowisku i jego ochronie do archiwum dokumentacji mierniczo-geologicznej zlikwidowanych zak∏adów górniczych

w Wy˝szym Urz´dzie Górniczym.

2. CzynnoÊci zwiàzane z przekazaniem dokumentacji mierniczo-geologicznej do archiwum, o którym mowa w ust. 1, wykonuje mierniczy górniczy lub geolog

górniczy.

3. Prezes Wy˝szego Urz´du Górniczego udost´pnia

dokumentacj´ mierniczo-geologicznà zlikwidowanych

zak∏adów górniczych na zasadach i w trybie okreÊlonym w przepisach o ochronie Êrodowiska, w szczególnoÊci dla potrzeb

1) bezpiecznego prowadzenia ruchu w czynnych zak∏adach górniczych,

2) budowy i utrzymania systemu odwadniania w zlikwidowanych podziemnych zak∏adach górniczych,

3) planowania i zagospodarowania przestrzennego

terenów pogórniczych,

4) wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,

5) dochodzenia roszczeƒ z tytu∏u szkód spowodowanych ruchem zak∏adu górniczego,

6) przywracania terenów pogórniczych do w∏aÊciwego stanu,

7) uzdatniania terenów poeksploatacyjnych pod zabudow´,

8) zapobiegania zagro˝eniom powstajàcym w wyniku

procesów i zjawisk zachodzàcych w górotworze

naruszonym robotami górniczymi.

Poz. 819

§ 15. Traci moc zarzàdzenie Ministra Ochrony Ârodowiska, Zasobów Naturalnych i LeÊnictwa z dnia

26 sierpnia 1994r. w sprawie dokumentacji mierniczo-geologicznej (Monitor Polski Nr 48, poz. 392).

§ 16. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 lipca 2002 r.

Minister Gospodarki: w z. A. Szarawarski

Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki

z dnia 19 czerwca 2002 r. (poz. 819)

WYMAGANIA DOTYCZÑCE WYKONYWANIA PRAC GEODEZYJNYCH DLA POTRZEB SPORZÑDZANIA

DOKUMENTACJI MIERNICZO-GEOLOGICZNEJ W ZAK¸ADACH GÓRNICZYCH

CZ¢Âå I WYMAGANIA OGÓLNE

1.1. Pomiary geodezyjne, dla potrzeb sporzàdzania dokumentacji mierniczo-geologicznej, wykonuje si´

przy u˝yciu sprawdzonych i zweryfikowanych

przyrzàdów; przyrzàdy u˝ywane do pomiaru odleg∏oÊci powinny posiadaç aktualne Êwiadectwo

komparacji.

CZ¢Âå II WYKONYWANIE PRAC GEODEZYJNYCH NA

POWIERZCHNI DLA POTRZEB SPORZÑDZANIA DOKUMENTACJI MIERNICZO-GEOLOGICZNEJ W ZAK¸ADACH GÓRNICZYCH ORAZ ZAK¸ADACH WYDOBYWAJÑCYCH KOPALINY OTWORAMI WIERTNICZYMI

2. Postanowienia niniejszej cz´Êci za∏àcznika stosuje

si´ do

1.2. Podczas wykonywania pomiarów geodezyjnych

powinny byç zapisane wyniki obserwacji w znormalizowanych dziennikach pomiarowych, na szkicach polowych lub na elektronicznych noÊnikach

pami´ci.

1) sporzàdzania i uzupe∏niania map sytuacyjno-wysokoÊciowych powierzchni,

1.3. Dokumentacja pomiarowa powinna zawieraç informacj´ o zastosowanych przyrzàdach pomiarowych, dat´ jej sporzàdzenia oraz imiona i nazwiska

osób sporzàdzajàcych.

3) wykonywania pomiarów inwentaryzacyjnych

i kontrolnych urzàdzeƒ oraz obiektów zak∏adu

górniczego, pomiarów osnowy geodezyjnej dla

potrzeb kopalni, pomiarów deformacji na terenach górniczych oraz wykonywania innych pomiarów na powierzchni, zwiàzanych z ruchem zak∏adu górniczego.

1.4. Wykorzystanie elektronicznej techniki do wykonywania pomiarów, obliczeƒ i przetwarzania wyników pomiarów geodezyjnych wymaga zastosowania sprawdzonych programów oraz skontrolowania wprowadzanych danych.

2) prowadzenia geodezyjnej obs∏ugi budowy obiektów zak∏adu górniczego,

2.1.

Pomiary geodezyjne na powierzchni wykonuje

si´ zgodnie z osnowà geodezyjnà okreÊlonà

w paƒstwowym systemie odniesieƒ przestrzennych lub w innym systemie odniesieƒ, uzgodnionym przez przedsi´biorc´ z w∏aÊciwym organem

administracji geodezyjnej i kartograficznej.

2.2.

Pomiary geodezyjne na powierzchni majàce na

celu za∏o˝enie lub uzupe∏nienie osnowy geodezyjnej oraz pomiary szczegó∏ów terenowych stanowiàcych treÊç górniczych map sytuacyjno-wysokoÊciowych powierzchni wykonuje si´ zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w przepisach

geodezyjnych i kartograficznych dla wykonywania tych pomiarów.

2.3.

Pomiary specjalne zwiàzane z ruchem zak∏adu

górniczego powinny byç wykonywane zgodnie

z wymaganiami okreÊlonymi w odr´bnych prze-

1.5. Dokumentacj´ pomiarowà i obliczeniowà osnów

geodezyjnych stanowià, w przypadku stosowania

1) metod klasycznych — dzienniki pomiarowe,

szkice oraz formularze obliczeniowe,

2) technik informatycznych — numeryczne pliki

danych zawierajàce wyniki pomiarów i obliczeƒ; wyniki pomiarów i obliczeƒ wchodzà

w sk∏ad dokumentacji mierniczo-geologicznej

zak∏adu górniczego.

1.6. Mierniczy górniczy potwierdza w dokumentacji

mierniczo-geologicznej zgodnoÊç wykonania pomiarów geodezyjnych, prac obliczeniowych i kartograficznych z wiedzà technicznà oraz z wymaganiami okreÊlonymi w rozporzàdzeniu.

pisach, w Polskich Normach oraz w normach

technicznych, w projektach technicznych i w indywidualnych projektach prac geodezyjnych.

Pomiary, których wykonywanie nie zosta∏o okreÊlone w odr´bnych przepisach, powinny byç wykonywane zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, metodami zapewniajàcymi dok∏adnoÊç wymaganà dla bezpiecznego prowadzenia ruchu

zak∏adu górniczego.

2.4.

Dla potrzeb sporzàdzania dokumentacji mierniczo-geologicznej w zakresie budowy i rozbudowy obiektów budowlanych zak∏adu górniczego

majà zastosowanie odr´bne przepisy dotyczàce

rodzaju i zakresu opracowaƒ geodezyjno-kartograficznych obowiàzujàcych w budownictwie.

2.5.

Przy zak∏adaniu osnów geodezyjnych powinny

byç stosowane techniki i metody pomiarowe,

które zapewniajà uzyskanie wymaganych dok∏adnoÊci.

2.6.

Pozioma osnowa geodezyjna na powierzchni.

2.6.1. Poziomà osnow´ geodezyjnà na powierzchni

stanowià punkty podstawowej, szczegó∏owej

i pomiarowej osnowy za∏o˝onej zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w odr´bnych przepisach

dotyczàcymi wykonywania prac geodezyjnych

i kartograficznych.

2.6.2. Nowà poziomà osnow´ geodezyjnà zak∏ada si´,

gdy rozmieszczenie istniejàcych punktów osnowy lub jej dok∏adnoÊç sà niewystarczajàce do

wykonania okreÊlonej pracy geodezyjnej.

2.6.3. Podczas zak∏adania lub uzupe∏niania osnowy

geodezyjnej zak∏adu górniczego zaleca si´ stosowanie nowoczesnych przyrzàdów i technik pomiarowych, pod warunkiem zapewnienia wymaganych dok∏adnoÊci okreÊlenia wspó∏rz´dnych

punktów tej osnowy.

2.7. WysokoÊciowa osnowa geodezyjna na powierzchni.

2.7.1. WysokoÊciowà osnow´ geodezyjnà na powierzchni stanowià punkty podstawowej, szczegó∏owej i pomiarowej osnowy, za∏o˝onej zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w odr´bnych

przepisach dotyczàcymi wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych.

2.7.2. Pomiary wysokoÊciowe wykonuje si´ w nawiàzaniu do istniejàcych punktów wysokoÊciowych

wy˝szej lub tej samej klasy, które w wyniku odpowiednich pomiarów kontrolnych uznane zosta∏y za przydatne do nawiàzania.

Poz. 819

2) dla osnowy szczegó∏owej (niwelacja techniczna lub precyzyjna)

−

−

b) 20√ L (mm) — IV klasy,

a) 8√ L (mm) — III klasy,

gdzie L oznacza d∏ugoÊç odcinka niwelacji mi´dzy punktami, wyra˝onymi w kilometrach.

2.7.4. Wymagaƒ, o których mowa w pkt 2.7.3, nie stosuje si´ do pomiarów nawiàzania dla pomiarów

deformacji terenu, obiektów i urzàdzeƒ; przy ich

wykonywaniu powinno zastosowaç si´ do wymagaƒ dok∏adnoÊciowych ustalonych w projekcie pomiarów deformacji.

2.8.

Pomiary szczegó∏ów terenowych.

2.8.1. Pomiary szczegó∏ów terenowych oraz podziemnego uzbrojenia terenu powinny byç wykonywane zgodnie z poziomà i wysokoÊciowà osnowà

geodezyjnà i zasadami okreÊlonymi w przepisach geodezyjnych i kartograficznych dla wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych.

2.8.2. Pomiary Êrodka otworów wiertniczych, szybów

i szybików wykonuje si´ dwukrotnie. Wszystkie

otwory wiertnicze, szyby i szybiki powinny mieç

okreÊlone po∏o˝enie poziome Êrodka, wykonane

z dok∏adnoÊcià nie mniejszà ni˝ 0,15 m, oraz

okreÊlone po∏o˝enie wysokoÊciowe, wykonane

z dok∏adnoÊcià nie mniejszà ni˝ 0,05 m.

CZ¢Âå III WYKONYWANIE PRAC GEODEZYJNYCH

DLA POTRZEB SPORZÑDZANIA DOKUMENTACJI

MIERNICZO-GEOLOGICZNEJ

W

PODZIEMNYCH

WYROBISKACH ZAK¸ADU GÓRNICZEGO

3.1. Osnowy geodezyjne w podziemnych wyrobiskach

zak∏adu górniczego stanowià podstaw´ do sporzàdzania i uzupe∏niania dokumentacji mierniczo-geologicznej zak∏adu górniczego. W szczególnoÊci s∏u˝à one do

1) dokumentowania z∏o˝a kopaliny oraz warunków

jego zalegania,

2) prawid∏owego odwzorowania wyrobisk górniczych na mapach górniczych,

3) prawid∏owego i bezpiecznego realizowania projektów robót górniczych,

4) rozwiàzywania problemów przebitkowych,

5) prawid∏owej i bezpiecznej eksploatacji urzàdzeƒ

wyciàgowych i transportowych.

2.7.3. PrzydatnoÊç punktów wysokoÊciowych do nawiàzania ustala si´ za pomocà kontrolnego pomiaru ró˝nicy wysokoÊci, której wartoÊç w odniesieniu do wielkoÊci okreÊlonej podczas pomiaru pierwotnego nie powinna przekraczaç

3.1.1. Osnow´ geodezyjnà w podziemnej cz´Êci zak∏adu górniczego stanowià zbiory punktów geodezyjnych, których wspó∏rz´dne okreÊlone sà

w jednolitym dla ca∏ego zak∏adu górniczego

uk∏adzie wspó∏rz´dnych.

1) dla osnowy podstawowej (niwelacja precyzyjna)

3.1.2. Osnowa geodezyjna w podziemnej cz´Êci zak∏adu górniczego obejmuje

−

−

b) 4√ L (mm) — II klasy,

a) 2√ L (mm) — I klasy,

1) osnow´ poziomà,

2) osnow´ wysokoÊciowà.

3.1.3. Pozioma i wysokoÊciowa osnowa geodezyjna, ze

wzgl´du na jej przeznaczenie i wymagania dok∏adnoÊciowe, sk∏ada si´ z osnowy: podstawowej, szczegó∏owej i pomiarowej.

3.1.4. Struktur´ podziemnej osnowy geodezyjnej, lokalizacj´ punktów i sposób ich stabilizacji oraz

szczegó∏owy sposób wykonywania pomiarów

ustala mierniczy górniczy, bioràc pod uwag´ model i struktur´ zak∏adu górniczego, przewidywane

wykonywanie robót górniczych oraz wymagania

dok∏adnoÊciowe okreÊlone w rozporzàdzeniu.

3.2.

Osnowa geodezyjna w podziemnych wyrobiskach zak∏adu górniczego.

3.2.1. Podstawowà osnow´ geodezyjnà zak∏ada si´

w celu orientacji wyrobisk górniczych oraz nawiàzania osnowy szczegó∏owej i pomiarowej.

Podstawowà podziemnà osnow´ geodezyjnà nawiàzuje si´ do punktów osnowy podstawowej

i szczegó∏owej na powierzchni. W przypadkach

uzasadnionych warunkami górniczymi dopuszcza si´ nawiàzanie podstawowej osnowy danego poziomu do punktów podstawowej osnowy

innego poziomu.

3.2.2. Szczegó∏owà osnow´ geodezyjnà zak∏ada si´ w korytarzowych wyrobiskach udost´pniajàcych o d∏ugim okresie utrzymywania. Szczegó∏owà osnow´

nawiàzuje si´ do punktów osnowy podstawowej.

3.2.3. Pomiarowà osnow´ geodezyjnà zak∏ada si´

w wyrobiskach przygotowawczych i eksploatacyjnych o krótkim okresie utrzymywania. Osnow´ pomiarowà nawiàzuje si´ do punktów osnowy szczegó∏owej lub podstawowej.

3.2.4. Dok∏adnoÊç podziemnej osnowy geodezyjnej

charakteryzujà, w zale˝noÊci od potrzeb, wielkoÊci b∏´dów Êrednich: po∏o˝enia punktu, wysokoÊci punktu i azymutu boku, okreÊlonych wzgl´dem punktów osnowy geodezyjnej, przyjmowanych za bezb∏´dne.

3.2.5. Stabilizacj´ punktów geodezyjnych

1) osnowy podstawowej — wykonuje si´ w sposób trwa∏y w górotworze lub w obudowie wyrobisk, w miejscach przewidywanych nawiàzaƒ osnowy szczegó∏owej,

3.3.

Poz. 819

Pozioma osnowa podstawowa w wyrobiskach

górniczych.

3.3.1. Poziomà osnow´ podstawowà stanowià niezale˝ne grupy punktów zlokalizowane w pobli˝u

wyrobisk udost´pniajàcych dany poziom oraz

zbiory punktów tworzàcych ciàgi poligonowe

mi´dzy tymi wyrobiskami.

3.3.2. Pomiar osnowy podstawowej powinien byç

prowadzony zgodnie ze sporzàdzonym przez

mierniczego górniczego projektem zawierajàcym wst´pnà analiz´ dok∏adnoÊci oraz uzasadnienie wyboru metody pomiaru.

3.3.3. Poziomà osnow´ podstawowà charakteryzuje

Êredni b∏àd

1) po∏o˝enia punktu — MP ≤ 0,15 m,

2) azymutu boku — MA ≤ 45cc.

3.3.4. Nawiàzanie pomiarów podstawowej osnowy

poziomej (orientacja pozioma) powinno byç

wykonane do punktów osnowy geodezyjnej na

powierzchni metodà orientacji wliczeniowej lub

giroskopowej.

3.3.5. Podczas nawiàzania pomiarów do osnowy podstawowej na innym poziomie powinny byç wykorzystane te punkty, dla których ró˝nica wielkoÊci kàta oraz d∏ugoÊci mi´dzy pomiarem pierwotnym i kontrolnym spe∏nia warunek okreÊlony wzorem

Dβ ≤ 50cc

−

Dl ≤ 2,5* √ I (mm),

gdzie I oznacza d∏ugoÊç boku nawiàzania, wyra˝onà w metrach.

3.3.6. Orientacj´ poziomà wykonuje si´ dwukrotnie,

w sposób niezale˝ny.

3.3.7. Pomiar orientacji poziomej wykonany dwukrotnie, w sposób niezale˝ny uznaje si´ za poprawny, je˝eli ró˝nica dwukrotnego wyznaczenia

azymutu boku nie przekracza 120cc.

2) osnowy szczegó∏owej — wykonuje si´ w sposób trwa∏y, je˝eli jest to technicznie mo˝liwe,

3.3.8. Pomiary kàtów, d∏ugoÊci i giroazymutów na powierzchni oraz na orientowanym poziomie wykonuje si´ dwukrotnie, w sposób niezale˝ny,

stosujàc przy pomiarze kàtów podwójne centrowanie instrumentu.

3) osnowy pomiarowej — mo˝na wykonywaç

w sposób nietrwa∏y, stosujàc metod´ punktów chwilowych (straconych).

3.3.9. W przypadku gdy pozwalajà warunki górnicze,

d∏ugoÊci boków osnowy podstawowej powinny byç wi´ksze od 100 m.

3.2.6. Numeracja punktów osnowy geodezyjnej zak∏adu górniczego powinna byç ujednolicona. Punkty osnowy powinny byç oznaczone w sposób

umo˝liwiajàcy ich jednoznacznà identyfikacj´.

3.3.10. Ró˝nice wartoÊci uzyskanych z dwukrotnego

pomiaru kàtów, azymutów i d∏ugoÊci powinny

spe∏niaç warunek

3.2.7. W przypadku zniszczenia bàdê stwierdzenia nieprzydatnoÊci do nawiàzania okreÊlonej cz´Êci

osnowy wykonuje si´ powtórny pomiar. Dopuszcza si´ nawiàzanie nowej osnowy metodà wliczenia mi´dzy pozosta∏ymi punktami osnowy kopalnianej.

1) dβ ≤ 50cc,

2) dA ≤ 120cc,

−

3) dl ≤ 1,5 * √ I (mm),

gdzie I oznacza d∏ugoÊç boku, wyra˝onà w metrach.

3.3.11. D∏ugoÊci ciàgów poligonowych osnowy podstawowej nie powinny przekraczaç

w sposób niezale˝ny, stosujàc przy pomiarze

kàtów podwójne centrowanie instrumentu.

1) 8 km — dla ciàgu wliczeniowego z pomierzonym w Êrodku giroazymutem,

3.4.5. Szczegó∏owà osnow´ poziomà zaleca si´ wykonywaç metodà poligonizacji. Za∏o˝enie nowej

osnowy szczegó∏owej w celu realizacji zadaƒ

przebitkowych powinno byç poprzedzone sporzàdzeniem projektu osnowy geodezyjnej oraz

wst´pnà analizà dok∏adnoÊci.

2) 3 km — dla ciàgu wiszàcego z pomierzonym

giroazymutem na ostatnim boku.

3.3.12. Obliczenie wspó∏rz´dnych podstawowej osnowy poziomej wykonuje si´ wraz z wyrównaniem spostrze˝eƒ metodà Êcis∏à oraz ocenà dok∏adnoÊci po wyrównaniu.

3.3.13. Wyniki z pomiarów osnowy podstawowej powinny byç zestawione w operat zawierajàcy

1) projekt osnowy,

3.4.6. Zaleca si´ rozmieszczenie punktów osnowy

szczegó∏owej w taki sposób, aby wzajemne odleg∏oÊci mi´dzy nimi by∏y wi´ksze od 40 m.

3.4.7. Ró˝nice wartoÊci uzyskanych z dwukrotnego

pomiaru kàta, azymutu i d∏ugoÊci powinny

spe∏niaç warunek

2) sprawozdanie z pomiarów,

1) dβ ≤ 75cc,

3) opis lokalizacji trwale zastabilizowanych

punktów,

2) dA ≤ 120cc,

−

3) dl ≤ 2,0* √ I (mm),

4) dokumentacj´ pomiarowà i obliczeniowà,

5) wykaz wspó∏rz´dnych punktów i azymutów

boków osnowy, wraz ze Êrednimi b∏´dami

ich wyznaczenia,

6) map´ osnowy podstawowej.

3.3.14. W przypadku powstania dodatkowych mo˝liwoÊci nawiàzania podziemnej osnowy podstawowej przeprowadza si´ pomiar uzupe∏niajàcy

i ponownie wyrównuje t´ osnow´.

3.3.15. W przypadku ponownego wyrównania osnowy

podstawowej, nawiàzanà do niej osnow´ szczegó∏owà przelicza si´, je˝eli ró˝nice wspó∏rz´dnych punktów i azymutu boków nawiàzania

przekraczajà wartoÊci podwójnego b∏´du Êredniego ich wyznaczenia.

3.4.

Pozioma osnowa szczegó∏owa w wyrobiskach

górniczych.

gdzie l oznacza d∏ugoÊç boku, wyra˝onà w metrach.

3.4.8. D∏ugoÊci ciàgów jednostronnie nawiàzanych

(wiszàcych), w których kàty i odleg∏oÊci mierzone sà z wymaganà dok∏adnoÊcià, nie powinny

byç d∏u˝sze ni˝ 2,5 km.

3.4.9. Obliczenie wspó∏rz´dnych punktów osnowy

szczegó∏owej powinno byç wykonywane z wyrównaniem spostrze˝eƒ i ocenà dok∏adnoÊci po

wyrównaniu, uwzgl´dniajàc b∏´dnoÊç elementów nawiàzania punktów osnowy podstawowej.

3.4.10. Wyrównanie pojedynczych ciàgów poligonowych przy dwustronnym nawiàzaniu do punktów osnowy szczegó∏owej lub podstawowej

mo˝na przeprowadziç metodà przybli˝onà. Pomiar poligonowy uznaje si´ za poprawny, je˝eli

1) odchy∏ka

− kàtowa nie przekracza wartoÊci

80cc * √ n

3.4.1. Szczegó∏owà osnow´ poziomà charakteryzuje

b∏àd Êredni

— gdzie „n” oznacza iloÊç pomierzonych kàtów,

1) po∏o˝enia punktów — Mp ≤ 0,30 m,

2) odchy∏ka

− liniowa nie przekracza wartoÊci

10* √ L (mm)

2) azymutu boków — MA ≤ 100cc.

3.4.2. Nawiàzanie osnowy szczegó∏owej powinno byç

wykonane do punktów osnowy podstawowej

lub szczegó∏owej po skontrolowaniu ich sta∏oÊci.

3.4.3. Za przydatne do nawiàzania osnowy szczegó∏owej uznaje si´ te punkty osnowy podstawowej

lub szczegó∏owej, dla których ró˝nica mi´dzy

aktualnym i pierwotnym pomiarem (lub danymi wyliczonymi ze wspó∏rz´dnych) spe∏nia warunek

1) dla pomiarów kàtowych — Dβ

≤ 75cc,

−

2) dla pomiarów d∏ugoÊci — Dl ≤ 2,5* √ I (mm),

gdzie l oznacza d∏ugoÊç boku, wyra˝onà w metrach.

3.4.4. Pomiary elementów poziomej osnowy szczegó∏owej powinny byç wykonywane dwukrotnie

— gdzie L oznacza sum´ d∏ugoÊci boków poligonowych wyra˝onà w metrach.

3.4.11. W przypadku gdy osnowa szczegó∏owa zosta∏a

rozbudowana o dodatkowe ciàgi, wp∏ywajàce

w sposób istotny na jej dok∏adnoÊç, powtórnie

wyrównuje si´ t´ osnow´ w ca∏oÊci, w nawiàzaniu do punktów osnowy podstawowej.

3.4.12. W przypadku ponownego wyrównania osnowy

szczegó∏owej, o przeliczeniu nawiàzanych do

niej ciàgów osnowy pomiarowej decyduje

mierniczy górniczy.

3.5.

Pozioma osnowa pomiarowa w wyrobiskach

górniczych.

3.5.1. Pomiarowà osnow´ poziomà charakteryzuje

b∏àd Êredni

1) po∏o˝enia punktów — MP ≤ 0,50 m,

2) azymutu boków — MA

osnowy podstawowej na powierzchni terenu

lub znaki wysokoÊciowe podstawowej osnowy

podziemnej, których wysokoÊci zosta∏y okreÊlone w wyniku wczeÊniej przeprowadzonych pomiarów; sta∏oÊç tych znaków powinna byç

sprawdzona pomiarem kontrolnym.

≤ 500cc.

3.5.2. Pomiarowà osnow´ poziomà tworzà pojedyncze

ciàgi poligonowe nawiàzane do punktów osnowy szczegó∏owej lub podstawowej.

3.5.3. Za przydatne do nawiàzania osnowy pomiarowej

uznaje si´ punkty, dla których ró˝nica mi´dzy aktualnym i pierwotnym pomiarem (lub danymi obliczonymi ze wspó∏rz´dnych) spe∏nia warunek

1) dla pomiarów kàtowych — Dβ ≤ 400cc,

2) dla pomiarów odleg∏oÊci — Dl ≤ 40 mm.

3.5.4. Pomiary kàtów wierzcho∏kowych lub kàtów kierunkowych w osnowie pomiarowej mogà byç

wykonywane jeden raz. Kàt na stanowisku powinien byç mierzony instrumentem o dok∏adnoÊci

odczytu nie mniejszej ni˝ 100cc.

3.5.5. Pomiar odleg∏oÊci boków wykonuje si´ dwukrotnie. Ró˝nica dwukrotnego pomiaru d∏ugoÊci boku powinna spe∏niaç warunek

Poz. 819

3.6.4. Orientacj´ wysokoÊciowà wykonuje si´ dwukrotnie w sposób niezale˝ny.

3.6.5. Na ka˝dym orientowanym poziomie powinny

byç zak∏adane po dwa znaki wysokoÊciowe, zastabilizowane w górotworze lub w obudowie

wyrobisk w pobli˝u szybu oraz co najmniej jeden znak kontrolny, w odleg∏oÊci oko∏o 50 m od

tych znaków.

3.6.6. Orientacj´ wysokoÊciowà przez wyrobiska pochy∏e wykonuje si´ metodà niwelacji geometrycznej lub niwelacji trygonometrycznej. Do

pomiaru metodà bezpoÊrednià przez wyrobiska

pionowe powinny byç u˝ywane przyrzàdy

skomparowane.

3.5.6. D∏ugoÊç ciàgu poligonowego w osnowie pomiarowej nie powinna przekraczaç

3.6.7. Do pomierzonej ró˝nicy wysokoÊci wprowadza

si´ niezb´dne poprawki wynikajàce z zastosowanej metody, sta∏e instrumentalne oraz poprawki eliminujàce wp∏yw czynników zewn´trznych.

1) 0,5 km — dla ciàgu wiszàcego mierzonego

jednokrotnie,

3.6.8. Wyniki orientacji wysokoÊciowej powinny byç

zestawione w operat zawierajàcy

dl ≤ 20 mm.

2) 1,0 km — dla ciàgu wiszàcego mierzonego

dwukrotnie,

1) sprawozdanie techniczne,

2) opis lokalizacji znaków wysokoÊciowych,

3) 1,5 km — dla ciàgu dwustronnie nawiàzanego.

3) dokumentacj´ pomiarowo-obliczeniowà,

3.5.7. W przypadku zak∏adania ciàgów d∏u˝szych ni˝

okreÊlone w pkt 3.5.6 powinien byç opracowany

projekt pomiaru zapewniajàcy uzyskanie wymaganej dok∏adnoÊci po∏o˝enia punktów w ciàgu.

3.5.8. Wyrównanie ciàgów osnowy pomiarowej mo˝e

byç wykonywane metodà przybli˝onà. Pomiar

uznaje si´ za poprawny, je˝eli odchy∏ka

liniowa

−

ciàgu nie przekracza wartoÊci 20* √ L (mm), gdzie

L oznacza d∏ugoÊç ciàgu, wyra˝onà w metrach.

3.6.

Podstawowa osnowa wysokoÊciowa w wyrobiskach górniczych.

3.6.1. Podstawowà osnow´ wysokoÊciowà stanowià

punkty wysokoÊciowe w podziemnych wyrobiskach zak∏adu górniczego, których rz´dna wysokoÊciowa wyznaczona zosta∏a w nawiàzaniu

do orientacji wysokoÊciowej w uk∏adzie odniesienia obowiàzujàcym na powierzchni.

3.6.2. Orientacja wysokoÊciowa polega na przeniesieniu wysokoÊci przez wyrobisko pionowe lub nachylone z powierzchni terenu na poziom wyrobisk górniczych lub na kilka poziomów równoczeÊnie, i poziomu wyrobisk górniczych zorientowanych wzgl´dem uk∏adu odniesienia na powierzchni, na ni˝sze lub wy˝sze poziomy wyrobisk górniczych.

3.6.3. Do nawiàzania pomiarów orientacyjnych powinny byç wykorzystane znaki wysokoÊciowe

4) wykaz wysokoÊci znaków wraz z ocenà ich

b∏´dnoÊci,

5) map´ usytuowania znaków wysokoÊciowych.

3.6.9. Orientacj´ wysokoÊciowà wykonuje si´ z dok∏adnoÊcià zapewniajàcà wyznaczenie wysokoÊci punktu na orientowanym poziomie wzgl´dem punktu nawiàzania z b∏´dem Êrednim

okreÊlonym wzorem

MH ≤ 5+0,02 * H (mm),

gdzie H oznacza g∏´bokoÊç orientowanego poziomu, wyra˝onà w metrach.

3.6.10. Ró˝nica wysokoÊci okreÊlonych z wykonanych

dwóch niezale˝nych pomiarów przeniesienia

wysokoÊci powinna spe∏niaç warunek okreÊlony wzorem

dH ≤ 15+0,06 * H (mm),

gdzie H oznacza g∏´bokoÊç orientowanego poziomu, wyra˝onà w metrach.

3.7.

Szczegó∏owe i pomiarowe osnowy wysokoÊciowe.

3.7.1. Szczegó∏owa i pomiarowa osnowa wysokoÊciowa stanowi podstaw´ dla okreÊlenia po∏o˝enia wyrobisk górniczych i elementów geolo-

gicznych w p∏aszczyênie pionowej oraz do realizacji projektów prowadzenia robót górniczych.

Êci, mi´dzy znakami osnowy szczegó∏owej, nie

mo˝e przekraczaç wartoÊci okreÊlonej wzorem

−

D∆h ≤ 30∗ √ L (mm),

3.7.2. Szczegó∏owa osnowa wysokoÊciowa powinna

byç zak∏adana w podstawowych wyrobiskach

chodnikowych zak∏adu górniczego.

3.7.3. Pomiarowà osnow´ wysokoÊciowà zak∏ada si´

w drugorz´dnych wyrobiskach chodnikowych

oraz w wyrobiskach eksploatacyjnych.

Poz. 819

gdzie L oznacza odleg∏oÊç mi´dzy znakami, wyra˝onà w kilometrach.

3.9.

Niwelacja trygonometryczna.

3.7.4. WysokoÊci punktów szczegó∏owej i pomiarowej

osnowy wyznacza si´ metodà niwelacji geometrycznej lub niwelacji trygonometrycznej.

3.9.1. Metod´ niwelacji trygonometrycznej mo˝na

stosowaç w osnowach szczegó∏owych zak∏adanych w wyrobiskach pochy∏ych oraz przy realizacji wysokoÊciowej osnowy pomiarowej.

3.7.5. Znaki wysokoÊciowej osnowy szczegó∏owej powinny byç stabilizowane w sposób trwa∏y; stanowià je specjalne znaki wysokoÊciowe (repery) oraz punkty poziomej osnowy podstawowej

i szczegó∏owej.

3.9.2. Niwelacj´ trygonometrycznà nawiàzuje si´ co

najmniej do dwóch znaków po uprzednim

sprawdzeniu ich sta∏oÊci. Odchy∏ka przyrostów

wysokoÊci mi´dzy tymi znakami z pomiaru i obliczeƒ nie mo˝e przekraczaç

1) w osnowach−szczegó∏owych —

D∆h ≤ 100∗ √ L (mm),

3.7.6. WysokoÊciowà osnow´ pomiarowà stanowià

punkty poziomej osnowy pomiarowej oraz inne

znaki wysokoÊciowe.

2) w osnowach−pomiarowych —

D∆h ≤ 200∗ √ L (mm),

3.7.7. Osnow´ wysokoÊciowà charakteryzujà Êrednie

b∏´dy wyznaczenia wysokoÊci punktów (reperów), wynoszàce

1) dla osnowy szczegó∏owej — MH ≤ 0,10 m,

2) dla osnowy pomiarowej — MH ≤ 0,20 m.

3.7.8. Dla potrzeb wykonania dokumentacji mierniczo-geologicznej powinien byç sporzàdzany

i uzupe∏niany wykaz wysokoÊci znaków niwelacyjnych, zawierajàcy

gdzie L oznacza odleg∏oÊç punktów nawiàzania, wyra˝onà w kilometrach.

3.9.3. Niwelacj´ trygonometrycznà osnowy szczegó∏owej wykonuje si´ dwukrotnie, w sposób niezale˝ny. Odchy∏ka mi´dzy sumà przyrostów wysokoÊci z obu pomiarów nie mo˝e przekraczaç

wartoÊci okreÊlonej wzorem

−

D∆h ≤ 100∗ √ L (mm),

gdzie L oznacza d∏ugoÊç ciàgu niwelacyjnego,

wyra˝onà w kilometrach.

1) numer znaku,

2) dat´ pomiaru,

3) wysokoÊç znaku,

4) opis miejsca i sposobu utrwalenia znaku,

5) informacje o wp∏ywach eksploatacji górniczej,

3.8.

3.10.

Pomiary realizacyjne i inwentaryzacyjne.

3.10.1. Pomiary realizacyjne wykonuje si´ w celu

1) prowadzenia wyrobisk górniczych,

6) map´ usytuowania znaków.

2) budowy obiektów i urzàdzeƒ w wyrobiskach

górniczych,

Niwelacja geometryczna.

3) obs∏ugi wierceƒ,

3.8.1. Pomiary osnowy wysokoÊciowej metodà niwelacji geometrycznej stosuje si´ w wyrobiskach

poziomych i o ma∏ym nachyleniu.

3.8.2. Ciàgi niwelacyjne powinny nawiàzywaç do co

najmniej dwóch znaków wysokoÊciowych, po

uprzednim sprawdzeniu ich sta∏oÊci. Odchy∏ka

ró˝nic wysokoÊci pomierzonych i obliczonych

nie powinna przekraczaç

4) obs∏ugi drà˝enia oraz zbrojenia szybów i szybików,

5) monta˝u wie˝ szybowych i urzàdzeƒ wyciàgowych,

1) dla osnowy−podstawowej —

D∆h ≤ 15∗ √ L(mm),

3.10.2. Pomiary realizacyjne wykonywane na potrzeby

prowadzenia wyrobisk górniczych powinny

umo˝liwiç ich wykonanie, zgodnie z planem ruchu zak∏adu górniczego. Podstaw´ dla wykonania pomiarów realizacyjnych stanowi pozioma

i wysokoÊciowa osnowa geodezyjna. Pomiary

te obejmujà

2) dla osnowy−szczegó∏owej —

D∆h ≤ 30∗ √ L (mm),

1) wykonywanie pomiarów dla celów przebitkowych,

gdzie L oznacza odleg∏oÊç mi´dzy punktami nawiàzania, wyra˝onà w kilometrach.

2) zadawanie i kontrolowanie kierunków dla

wyrobisk górniczych.

3.8.3. Niwelacj´ geometrycznà wykonuje si´ dwukrotnie, tam i z powrotem. Ró˝nica w okreÊleniu

sumy przyrostów dla tych pomiarów wysoko-

3.10.3. Podczas wykonywania pomiarów dla celów

przebitkowych powinny byç spe∏nione nast´pujàce wymagania

1) prace miernicze dla realizacji przebitek powinny zapewniç prowadzenie robót górniczych w taki sposób, aby w ich wyniku zapewnione zosta∏o poprawne po∏àczenie wyrobisk górniczych,

2) tolerancje zbicia wyrobisk górniczych powinny byç uzgodnione z kierownikiem ruchu zak∏adu górniczego,

3) przed przystàpieniem do pomiarów powinna

byç przeprowadzona wst´pna analiza dok∏adnoÊci, na podstawie projektu górniczego

i warunków technicznych, w celu ustalenia

metod pomiarowych zapewniajàcych wymaganà dok∏adnoÊç zbicia,

4) dla robót przebitkowych wyrobisk podstawowych opracowuje si´ mierniczy projekt zbicia,

5) prace przebitkowe na zbicie powinny byç

prowadzone na podstawie osnowy geodezyjnej ∏àczàcej najkrótszà drogà wyrobiska;

obliczenia tej osnowy mogà byç, w razie potrzeby, wykonane w uk∏adzie lokalnym.

3.10.4. Po wykonaniu przebitki powinno si´

1) powiàzaç pomiarami osnow´ geodezyjnà,

2) wyrównaç osnow´ sytuacyjnà i wysokoÊciowà,

3) ustaliç rzeczywistà dok∏adnoÊç zbicia.

3.11.

Zadawanie kierunków dla wyrobisk górniczych.

3.11.1. Zadawanie kierunków dla wyrobisk górniczych

wykonuje si´ w celu ich realizacji, zgodnie z projektem górniczym.

3.11.2. Utrwalenie znaków (urzàdzeƒ) wyznaczajàcych

kierunek wyrobiska powinno byç wykonane

tak, aby zapewnia∏o mo˝liwoÊç bie˝àcej kontroli sta∏oÊci tego kierunku.

3.11.3. W przypadku drà˝enia wyrobisk z wykorzystaniem maszyn górniczych powinien byç sporzàdzony projekt sterowania i kontroli kierunku ruchu tych maszyn.

3.12.

Budowa obiektów i urzàdzeƒ w wyrobiskach

górniczych.

3.12.1. Dla potrzeb sporzàdzania dokumentacji mierniczo-geologicznej w zakresie wykonywania prac

zwiàzanych z budowà obiektów i monta˝em

urzàdzeƒ w wyrobiskach górniczych mo˝na zak∏adaç lokalne osnowy realizacyjne dostosowane do geometrii obiektów oraz do specyfiki robót budowlano-monta˝owych.

3.12.2. Dok∏adnoÊç pomiarów realizacyjnych dostosowuje si´ indywidualnie do tolerancji okreÊlonych w projekcie technicznym obiektu, w normie technicznej lub uzgodni z wykonawcà

obiektu.

3.13.

Obs∏uga wierceƒ.

3.13.1. Pomiary realizacyjne przy obs∏udze wierceƒ

majà na celu wyznaczenie w wyrobisku Êrodka

Poz. 819

otworu wiertniczego oraz nadanie kierunku pionowego i poziomego osi otworu, zgodnie z projektem wiercenia.

3.13.2. W przypadku gdy projektowane wiercenie ma

na celu po∏àczenie istniejàcych wyrobisk górniczych, obs∏uga takiego wiercenia wymaga

uprzedniego rozwiàzania zadania przebitkowego.

3.13.3. Tolerancje dok∏adnoÊciowe dla wyznaczenia

Êrodka otworu wiertniczego oraz jego kierunku

zale˝à od przeznaczenia otworu, jego d∏ugoÊci

i stosowanej technologii; wiercenie powinno

byç uzgodnione ze zlecajàcym wiercenia.

3.14. Obs∏uga drà˝enia szybów i szybików.

3.14.1. Geodezyjna obs∏uga drà˝enia szybów (szybików) ma na celu zapewnienie poprawnej realizacji projektu technicznego budowy tych obiektów.

3.14.2. G∏ówne osie szybu powinny byç zastabilizowane na powierzchni terenu w sposób trwa∏y, wieloznakowo i odtwarzane w przypadkach uszkodzenia.

3.14.3. G∏ówne osie szybu powiny byç przenoszone

w g∏àb szybu, w miar´ potrzeb, wykonujàc

trwa∏à stabilizacj´ znaków osiowych na klamrach utwierdzonych w obudowie szybu.

3.14.4. Tolerancje dok∏adnoÊciowe przy geodezyjnej

obs∏udze budowy szybu lub szybiku ustala si´

na podstawie wymagaƒ realizacyjnego projektu technicznego.

3.15. Obs∏uga monta˝u urzàdzeƒ wyciàgowych.

3.15.1. Geodezyjne pomiary realizacyjne przy monta˝u

urzàdzeƒ wyciàgowych obejmujà

1) monta˝ i ustawianie wie˝ szybowych,

2) ustawianie maszyny wyciàgowej,

3) monta˝ prowadników naczyƒ wyciàgowych.

3.15.2. Podstawà pomiarów, o których mowa

w pkt 3.15.1, jest projekt techniczny zbrojenia

szybu, monta˝u wie˝y i maszyny wyciàgowej,

a tolerancje dok∏adnoÊciowe okreÊlajà przepisy

dotyczàce eksploatacji urzàdzeƒ wyciàgowych

oraz w∏aÊciwe normy.

3.16.

Cel i zakres pomiarów inwentaryzacyjnych.

3.16.1. Geodezyjne pomiary inwentaryzacyjne prowadzi si´ w celu

1) geologicznego rozpoznania i dokumentowania z∏o˝a,

2) odwzorowania wyrobisk górniczych na mapach górniczych,

3) rejestracji elementów i zjawisk geologicznych w z∏o˝u i w górotworze,

4) kontroli usytuowania obiektów oraz urzàdzeƒ górniczych — maszyn i urzàdzeƒ wyciàgowych, wie˝ szybowych, kó∏ linowych,

5) obserwacji ruchów górotworu i ich skutków,

6) kontroli post´pu robót górniczych oraz ich

zgodnoÊci z planem ruchu zak∏adu górniczego,

7) prowadzenia zadaƒ przebitkowych.

3.16.2. Pomiary inwentaryzacyjne wykonuje si´ zgodnie z za∏o˝onà w wyrobiskach górniczych osnowà geodezyjnà.

3.16.3. Dok∏adnoÊç pomiarów inwentaryzacyjnych dostosowuje si´ do celu pomiaru, skali map i dokumentów kartograficznych tworzonych w wyniku pomiaru oraz do zmiennoÊci przestrzennej

elementów (cech z∏o˝a) b´dàcych przedmiotem

pomiaru.

3.17.

3.18.3. Zakres szczegó∏owy, cz´stotliwoÊç, sposób i dok∏adnoÊç pomiarów elementów geologicznych

dostosowuje si´ do ich zmiennoÊci oraz skali

sporzàdzanych dokumentów kartograficznych;

wymagania w tym zakresie ustala geolog górniczy w porozumieniu z mierniczym górniczym.

3.18.4. Zasady opróbowania i dokumentowania z∏o˝a

okreÊlajà odr´bne przepisy.

3.19.

Obserwacje ruchów górotworu i ich skutków.

3.19.1. Obserwacje ruchów górotworu i ich skutków

obejmujà pomiary

1) konwergencji wyrobisk górniczych,

2) przemieszczeƒ w wyrobiskach górniczych,

Inwentaryzacja wyrobisk górniczych.

3) deformacji powierzchni ziemi w sieciach i liniach obserwacyjnych oraz w punktach rozproszonych,

3.17.1. Przedmiotem pomiarów inwentaryzacyjnych

sà

1) wyrobiska korytarzowe,

4) deformacji budynków i budowli,

2) wyrobiska komorowe,

5) wychyleƒ wysokich obiektów budowlanych.

3) wyrobiska wybierkowe,

3.19.2. Pomiary deformacji powinny byç wykonywane

zgodnie z projektem sporzàdzonym przez mierniczego górniczego i zatwierdzonym przez kierownika ruchu zak∏adu górniczego.

4) szyby,

5) szybiki,

6) otwory wiertnicze.

3.17.2. Pomiary inwentaryzacyjne wyrobisk powinny

byç prowadzone sukcesywnie, w miar´ wykonywania wyrobisk, w cyklach czasowych dostosowanych do obowiàzujàcych terminów uzupe∏niania map podstawowych wyrobisk górniczych.

3.17.3. Pomiary inwentaryzacyjne mogà byç wykonywane dowolnà metodà zdj´cia szczegó∏ów

w taki sposób, aby okreÊliç po∏o˝enie punktów

sytuacyjnych wzgl´dem punktów osnowy geodezyjnej, z dok∏adnoÊcià nie mniejszà ni˝

M*10–4 [m], gdzie M oznacza mianownik skali

mapy podstawowej wyrobisk górniczych.

3.18.

Poz. 819

Pomiary elementów i zjawisk geologicznych.

3.18.1. Pomiary inwentaryzacyjne elementów geologicznych majà na celu

1) odwzorowanie w dokumentacji mierniczo-geologicznej budowy, formy i sposobu zalegania z∏o˝a,

3.19.3. Sposób prowadzenia obserwacji i badaƒ dostosowuje si´ do celu pomiarów oraz do wielkoÊci

spodziewanych deformacji.

3.20.

Dzienniki i szkice dla pomiarów inwentaryzacyjnych.

3.20.1. Wyniki pomiarów do∏owych powinny byç zapisane w dzienniku pomiarowym w sposób trwa∏y, bezpoÊrednio w miejscu wykonania pomiaru. W przypadku stosowania instrumentów z zapisem automatycznym powinien byç sporzàdzony szkic pomiaru.

3.20.2. Zmiany treÊci zapisu w dzienniku pomiarowym

dokonuje si´ wy∏àcznie przez przekreÊlenie

pierwotnej treÊci zapisu w sposób umo˝liwiajàcy jej odczytanie i wpisanie nad skreÊlonà treÊcià nowego zapisu.

3.20.3. W dzienniku pomiarowym, dla ka˝dego pomiaru, zamieszcza si´ szkic sytuacyjny oraz podaje

1) dat´ pomiaru,

2) miejsce pomiaru,

2) charakterystyk´ cech iloÊciowych, jakoÊciowych i zjawisk zachodzàcych w górotworze,

3) u˝ywane przyrzàdy pomiarowe,

3) geometryzacj´ tektoniki górotworu,

5) ró˝nic´ wartoÊci elementów nawiàzania

z pomiaru pierwotnego i kontrolnego.

4) rejestrowanie i prognozowanie zagro˝eƒ ze

strony górotworu,

5) projektowanie optymalnego sposobu zagospodarowania z∏o˝a.

3.18.2. Pomiary elementów geologicznych powinny

byç prowadzone w nawiàzaniu do punktów

podziemnej osnowy geodezyjnej, bezpoÊrednio po wykonaniu wyrobiska.

4) nazwisko osoby wykonujàcej pomiar,

3.20.4. Szkic sytuacyjny, o którym mowa w pkt 3.20.3,

sporzàdza si´ w skali przybli˝onej, w sposób

umo˝liwiajàcy identyfikacj´ miar, stosujàc obowiàzujàce w geodezji zasady sporzàdzania szkiców polowych; dla oznaczenia szczegó∏ów na

szkicu sytuacyjnym stosuje si´ znaki umowne

okreÊlone w odr´bnych przepisach i w Polskich

Normach.

CZ¢Âå IV — WYKONYWANIE PRAC GEODEZYJNYCH

DLA POTRZEB SPORZÑDZANIA DOKUMENTACJI

MIERNICZO-GEOLOGICZNEJ W ODKRYWKOWYCH

ZAK¸ADACH GÓRNICZYCH I W ZAK¸ADACH GÓRNICZYCH WYDOBYWAJÑCYCH KOPALINY OTWORAMI WIERTNICZYMI

4.1.

Przy wykonywaniu prac geodezyjnych na powierzchni obszaru górniczego odkrywkowych

zak∏adów górniczych i zak∏adów górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi, z wy∏àczeniem terenu wyrobisk eksploatacyjnych, stosuje si´ odpowiednio wymagania

dotyczàce pomiaru okreÊlone w cz´Êci I niniejszego za∏àcznika.

4.1.1. Dla potrzeb aktualizacji mapy sytuacyjno-wysokoÊciowej powierzchni stosuje si´ wymagania

okreÊlone w odr´bnych przepisach dotyczàcych

wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych.

4.1.2. W zakresie prowadzenia pomiarów w wyrobiskach podziemnych odkrywkowych zak∏adów

górniczych stosuje si´ odpowiednio wymagania okreÊlone w cz´Êci II niniejszego za∏àcznika.

4.2.

Osnowy geodezyjne.

Poz. 819

4.2.7. W wyrobiskach eksploatacyjnych i na obszarze

zwa∏owisk, dok∏adnoÊç osnowy pomiarowej

powinna charakteryzowaç si´ Êrednim b∏´dem

po∏o˝enia punktu o wartoÊci mniejszej od

0,20 m, w odniesieniu do punktów nawiàzania.

4.2.8. Na terenie wyrobisk eksploatacyjnych i zwa∏owisk, zale˝nie od warunków lokalnych, powinna byç zak∏adana osnowa pomiarowa, stosujàc

nast´pujàce metody

1) ciàgi sytuacyjne,

2) aerotriangulacj´,

3) techniki satelitarne GPS,

4) wci´cia kàtowe, liniowe i liniowo-kàtowe,

5) linie pomiarowe.

4.2.9. Do zak∏adania osnowy pomiarowej mo˝na stosowaç oprócz metod wymienionych w pkt 4.2.8 inne konstrukcje geometryczne.

4.2.10. Osnowa geodezyjna dla wykonywania pomiarów realizacyjnych powinna zapewniaç dok∏adnoÊç dostosowanà do wymogów budowy

i u˝ytkowania realizowanego obiektu.

4.2.1. Podstaw´ dla realizacji prac pomiarowych, prowadzonych na terenie odkrywkowych zak∏adów

górniczych i zak∏adów górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi, stanowi

pomiarowa osnowa geodezyjna nawiàzana do

osnowy szczegó∏owej lub podstawowej.

4.2.11. Dla potrzeb wykonywania pomiarów deformacji powierzchni, osnowa powinna zapewniaç

dok∏adnoÊç okreÊlonà w odr´bnych przepisach

albo dok∏adnoÊç okreÊlonà w projekcie technicznym pomiarów, z uwzgl´dnieniem rodzaju

i wielkoÊci przewidywanych deformacji.

4.2.2. W zale˝noÊci od wymagaƒ technologii pomiaru, w dostosowaniu do ukszta∏towania, wielkoÊci i rozmieszczenia wyrobisk górniczych zak∏ada si´ osnowy: poziome, wysokoÊciowe i przestrzenne.

4.3.

4.2.3. W przypadku realizacji nowych lub rozbudowy

istniejàcych zak∏adów górniczych, powinny

byç zak∏adane osnowy przestrzenne z zastosowaniem nowoczesnych przyrzàdów i technologii pomiarowych. W szczególnoÊci w wielkoprzestrzenych wyrobiskach odkrywkowych

mogà byç stosowane techniki pomiarów satelitarnych (GPS) oraz tachimetrii elektronicznej.

4.2.4. Za∏o˝enie oraz pomiar podstawowej i szczegó∏owej osnowy geodezyjnej powinny byç poprzedzone projektem, zawierajàcym wst´pnà

analiz´ dok∏adnoÊci wraz z okreÊleniem Êredniego b∏´du po∏o˝enia punktu osnowy.

4.2.5. Nawiàzanie osnowy pomiarowej poprzedza si´

kontrolà sta∏oÊci punktów nawiàzania, przez pomiar elementów kontrolnych, z uwzgl´dnieniem ich dok∏adnoÊci.

4.2.6. Za podstawowe kryterium wyboru technologii

pomiaru osnowy przyjmuje si´ Êredni b∏àd po∏o˝enia punktu dla osnów poziomych i przestrzennych oraz Êredni b∏àd okreÊlenia wysokoÊci punktu dla osnów wysokoÊciowych.

Pomiary inwentaryzacyjne.

4.3.1. Pomiary sytuacyjno-wysokoÊciowe wyrobisk

eksploatacyjnych i zwa∏owisk mogà byç wykonywane metodami

1) domiarów prostokàtnych,

2) biegunowà,

3) wci´ç kàtowych, liniowych i kàtowo-liniowych,

4) tachimetrycznie,

5) fotogrametrycznie,

6) techniki pomiarów satelitarnych.

4.3.2. W zak∏adach górniczych wydobywajàcych kopaliny otworami wiertniczymi powinny byç

1) okreÊlone geodezyjne po∏o˝enia otworów

wiertniczych badawczych, eksploatacyjnych

i innych,

2) wykonane pomiary kszta∏tu pustek (komór)

powstajàcych w z∏o˝u w wyniku jego eksploatacji.

4.3.3. Wspó∏rz´dne wlotów otworów wiertniczych

wyznacza si´ z dok∏adnoÊcià 0,15 m wzgl´dem

punktów osnowy pomiarowej.

4.3.4. Po∏o˝enie komór przy otworowej eksploatacji

z∏ó˝ soli okreÊla si´ z uwzgl´dnieniem wyników

pomiaru krzywizny g∏´bokich otworów ∏ugowniczych.

4.3.5. Kszta∏t komór, przy otworowej eksploatacji kopalin sta∏ych, powinien byç mierzony sondà ultradêwi´kowà (echosondà). Obj´toÊç komory

obliczonà na podstawie pomiaru porównuje si´

z obj´toÊcià wydobytej kopaliny lub z obj´toÊcià u˝ytego materia∏u podsadzkowego; dopuszczalna ró˝nica pomiaru obj´toÊci dwiema

niezale˝nymi metodami nie powinna przekraczaç 5% jej wartoÊci. W przypadku braku dost´pu do wykonania pomiaru cz´Êci komory, ró˝nica ta mo˝e wynosiç do 10% obj´toÊci.

4.3.6. Pomiar kszta∏tu komory powinien byç wykonywany od rozpocz´cia budowy komory,

z uwzgl´dnieniem stadium wr´bu komory,

z cz´stotliwoÊcià uzgodnionà z kierownikiem

ruchu zak∏adu górniczego.

Poz. 819

4.3.7. Obliczanie obj´toÊci wybranych przestrzeni,

sk∏adowisk kopaliny i zwa∏owisk odpadów powinno byç przeprowadzane w dostosowaniu do

wymaganej dok∏adnoÊci obliczeƒ, przyj´tej metody pomiaru oraz kszta∏tu i stopnia zró˝nicowania mierzonej przestrzeni.

Do obliczania obj´toÊci mo˝ne byç stosowana

metoda modelowania numerycznego z u˝yciem elektronicznej techniki obliczeniowej.

4.3.8. B∏àd wzgl´dny pomiaru obj´toÊci zwa∏ów i sk∏adowisk nie powinien przekraczaç dla obj´toÊci

1) od 0 do 20 tys. m3 — 6% obj´toÊci,

2) od 20 do 50 tys. m3 — 5% obj´toÊci,

3) od 50 do 200 tys. m3 — 4% obj´toÊci,

4) od 200 do 500 tys. m3 — 3% obj´toÊci,

5) ponad 500 tys. m3 — 2% obj´toÊci.

Szanowni Paƒstwo

WYDZIA¸ WYDAWNICTW I POLIGRAFII

GOSPODARSTWA POMOCNICZEGO

KANCELARII PREZESA RADY MINISTRÓW

uprzejmie informuje, ˝e stosownie do art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 wrzeÊnia 1994 r. o rachunkowoÊci (Dz. U.

Nr 121, poz. 591 z póên. zmianami) jednostki, o których mowa w art. 64 ust. 1 cytowanej ustawy, a mianowicie

1. banki oraz zak∏ady ubezpieczeƒ,

2. jednostki dzia∏ajàce na podstawie przepisów o publicznym obrocie papierami wartoÊciowymi i funduszach

powierniczych oraz przepisów o funduszach inwestycyjnych,

3. jednostki dzia∏ajàce na podstawie przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,

4. spó∏ki akcyjne,

5. pozosta∏e jednostki, które w poprzedzajàcym roku obrotowym, za który sporzàdzono sprawozdania finansowe,

spe∏ni∏y co najmniej dwa z nast´pujàcych warunków

a) Êrednioroczne zatrudnienie w przeliczeniu na pe∏ne etaty wynios∏o co najmniej 50 osób,

b) suma aktywów bilansu na koniec roku obrotowego stanowi∏a równowartoÊç w walucie polskiej co najmniej

2 500 000 EURO,

c) przychody netto ze sprzeda˝y towarów i produktów oraz operacji finansowych za rok obrotowy stanowi∏y

równowartoÊç w walucie polskiej co najmniej 5 000 000 EURO,

zobowiàzane sà do og∏oszenia rocznego sprawozdania finansowego w „Monitorze Polskim B”.

Kierownik jednostki, w ciàgu 15 dni od dnia zatwierdzenia sprawozdania finansowego, obowiàzany jest z∏o˝yç

do publikacji

bilans,

rachunek zysków i strat,

sprawozdanie z przep∏ywów Êrodków pieni´˝nych za rok obrotowy,

opini´ bieg∏ego rewidenta,

odpis uchwa∏y bàdê postanowienia organu zatwierdzajàcego o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego

i podziale zysku lub pokryciu straty.

Nale˝noÊç za us∏ug´ zale˝na jest od obj´toÊci sprawozdania.

Koszt strony og∏oszeniowej w „Monitorze Polskim B” wynosi 522,50 z∏ + VAT.

Prosimy o za∏àczenie oÊwiadczenia upowa˝niajàcego do wystawienia faktury VAT bez podpisu odbiorcy.

Nie przyjmujemy przedp∏at. Nale˝noÊç prosimy uiÊciç w ciàgu 14 dni od dnia otrzymania wyceny.

Nasz adres

Wydzia∏ Wydawnictw i Poligrafii GP KPRM

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa

tel. 0-prefix-22 694-67-36

•

•

•

•

•

Egzemplarze bie˝àce oraz archiwalne mo˝na nabywaç

– w Wydziale Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71,

02-903 Warszawa, tel. 694-67-00, 694-60-96 — na podstawie nades∏anego zamówienia (wy∏àcznie sprzeda˝ wysy∏kowa);

– w punktach sprzeda˝y Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego w Warszawie (sprzeda˝ wy∏àcznie za gotówk´)

– ul. Powsiƒska 69/71, tel. 694-62-96

– al. Szucha 2/4, tel. 629-61-73 (od 1997 r.)

Reklamacje z powodu niedor´czenia poszczególnych numerów zg∏aszaç nale˝y na piÊmie do Wydzia∏u Wydawnictw i Poligrafii

Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa,

do 15 dni po otrzymaniu nast´pnego kolejnego numeru

O wszelkich zmianach nazwy lub adresu prenumeratora prosimy niezw∏ocznie informowaç na piÊmie Wydzia∏ Wydawnictw i Poligrafii

Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Dziennik Ustaw i Monitor Polski dost´pne sà w Internecie pod adresem www.gpkprm.gov.pl

Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Redakcja: Rzàdowe Centrum Legislacji — Redakcja Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej

i Dziennika Urz´dowego Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,

ul. Bagatela 14, 00-585 Warszawa, tel. 622-66-56

Sk∏ad, druk i kolporta˝: Wydzia∏ Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel.: 694-67-50, 694-67-52, 694-64-77; fax 694-62-06, 694-64-77

Bezp∏atna infolinia: 0-800-287-581

www.gpkprm.gov.pl

e-mail: dziust@gpkprm.gov.pl

'8 



 Z\G 



 !

T∏oczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Wydziale Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa

Zam. 396/W/C/2002

ISSN 0867-3411

Cena brutto 8,50 z∏

819

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI

z dnia 19 czerwca 2002 r.

w sprawie dokumentacji mierniczo-geologicznej.

Na podstawie art. 69 ust. 3 ustawy z dnia 4 lutego

1994 r. — Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 27,

poz. 96, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 88,

poz. 554, Nr 111, poz. 726 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r.

Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 109, poz. 1157 i Nr 120,

poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 110, poz.1190, Nr 115,

poz. 1229 i Nr 154, poz. 1800) zarzàdza si´, co nast´puje