Ustawa z dnia 7 czerwca 2002 r. o zniesieniu Generalnego Inspektora Celnego, o zmianie ustawy o kontroli skarbowej oraz o zmianie niektórych innych ustaw.

Ustawa reguluje zasady i tryb zniesienia Generalnego Inspektora Celnego i podległych

mu organów, zasady przeniesienia zadań i kompetencji znoszonych organów Inspekcji

Celnej, a także zmiany w zadaniach i kompetencji kontroli skarbowej.

1.

Znosi się

1)

centralny organ administracji rządowej - Generalnego Inspektora Celnego,

2)

terenowe organy administracji rządowej - regionalnych inspektorów celnych,

3)

inspektorów kontroli skarbowej, jako organy kontroli skarbowej.

2.

Likwiduje się

1)

Generalny Inspektorat Celny - urząd obsługujący Generalnego Inspektora Celnego,

2)

regionalne inspektoraty celne - urzędy obsługujące regionalnych inspektorów celnych.

3.

Dotychczasowe zadania i kompetencje Inspekcji Celnej przechodzą do zakresu działania

organów kontroli skarbowej, z wyjątkiem zadań w zakresie rozpoznawania, zapobiegania,

wykrywania i zwalczania przestępstw i wykroczeń w zakresie nielegalnego obrotu z zagranicą

środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, bronią i materiałami jądrowymi

i promieniotwórczymi oraz wprowadzania na polski obszar celny odpadów szkodliwych

i substancji niebezpiecznych, ściganych na podstawie odrębnych przepisów.

4.

Dotychczasowe zadania i kompetencje inspektorów kontroli skarbowej jako organów kontroli

skarbowej w zakresie postępowania kontrolnego przejmują odpowiednio - Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej oraz nowo utworzone organy kontroli skarbowej - dyrektorzy urzędów

kontroli skarbowej.

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 54, poz. 572 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1103 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 14, poz. 143, Nr 81, poz. 877 i Nr 110, poz. 1189 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365 i Nr 74, poz. 676) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Celem kontroli skarbowej jest również badanie zgodności z prawem gospodarowania mieniem

innych państwowych osób prawnych, przeciwdziałanie i zwalczanie naruszeń prawa obowiązującego

w zakresie obrotu towarowego z zagranicą i obrotu towarami przywożonymi z zagranicy

oraz zapobieganie i ujawnianie przestępstw określonych w art. 228-231 Kodeksu karnego wśród osób zatrudnionych lub pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych podległych

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

”

;

2)

w art. 2

a)

w ust. 1

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

kontrola celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi oraz środkami

pochodzącymi z Unii Europejskiej i międzynarodowych instytucji finansowych, podlegającymi

zwrotowi, z wyłączeniem środków zaliczanych do dochodów własnych jednostek samorządu

terytorialnego,

”

-

po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

kontrola zgodności z prawem przywozu towarów dopuszczonych do obrotu na polskim obszarze

celnym lub mających inne przeznaczenie celne oraz wywozu za granicę, a także kontrola

i ujawnianie towarów nielegalnie wprowadzonych na polski obszar celny,

”

-

dodaje się pkt 6-8 w brzmieniu

„

6)

prowadzenie działalności analitycznej i prognostycznej w odniesieniu do negatywnych

zjawisk występujących w obszarze właściwości kontroli skarbowej oraz przedstawianie

w tym zakresie informacji i analiz organom administracji rządowej,

7)

ujawnianie składników majątkowych podmiotów zobowiązanych do uiszczenia należności

publicznych lub podejrzanych o czyny zagrożone karą grzywny lub karami pieniężnymi,

w celu zapewnienia skuteczności poboru tych należności oraz wykonania orzeczeń lub

mandatów karnych,

8)

kontrola oświadczeń o stanie majątkowym osób - obowiązanych, na podstawie odrębnych

przepisów, do ich składania - zatrudnionych lub pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych

podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

”

,

b)

w ust. 2 wyraz „gminy” zastępuje się wyrazami „jednostek samorządu terytorialnego”;

3)

w art. 3

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

kontrolę dewizową,

”

b)

dodaje się pkt 4 i 5 w brzmieniu

„

4)

rozpoznawanie, zapobieganie i zwalczanie przestępstw i wykroczeń związanych z obrotem

z zagranicą towarami i technologiami objętymi kontrolą międzynarodową, naruszających

prawa ochrony dóbr kultury narodowej, narodowego zasobu archiwalnego i ochrony własności

intelektualnej, wprowadzania na polski obszar celny i wyprowadzania z tego obszaru

środków płatniczych pochodzących z przestępstw, a także ściganych na mocy umów i porozumień

międzynarodowych,

5)

zapobieganie i ujawnianie przestępstw, o których mowa w art. 228-231 Kodeksu karnego, popełnianych przez osoby zatrudnione lub pełniące służbę w jednostkach organizacyjnych

podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

”

;

4)

w art. 4 w ust. 1

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

wydatkujący, przekazujący i otrzymujący środki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt

2,

”

b)

dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

osoby zatrudnione lub pełniące służbę w jednostkach organizacyjnych podległych ministrowi

właściwemu do spraw finansów publicznych, zobowiązane, na podstawie odrębnych przepisów,

do składania oświadczeń o stanie majątkowym.

”

;

5)

w art. 6

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Czynności związane z realizacją zadań ustawowych wykonują inspektorzy kontroli skarbowej

i pracownicy jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej, zwani dalej odpowiednio

«inspektorami» i «pracownikami». Inspektorzy i pracownicy, wykonując czynności służbowe,

posługują się legitymacjami służbowymi i znakami identyfikacyjnymi.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Inspektorzy prowadzą postępowanie przygotowawcze, w trybie i na zasadach określonych

w przepisach Kodeksu postępowania karnego, Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia i Kodeksu karnego skarbowego, w sprawach z zakresu kontroli skarbowej.

”

,

c)

dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

Inspektorów powołuje i odwołuje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

wzory legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych, organy właściwe do ich wydawania,

sposób ich wydawania, wymiany, składania do depozytu i zwrotu oraz posługiwania się

nimi, uwzględniając w szczególności zapewnienie właściwej ich ochrony.

”

;

6)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

1.

Organy administracji rządowej i samorządowej oraz inne państwowe, gminne, powiatowe

i wojewódzkie jednostki organizacyjne są obowiązane współdziałać, nieodpłatnie udostępniać

informacje oraz udzielać pomocy organom kontroli skarbowej oraz inspektorom i pracownikom

przy wykonywaniu zadań określonych w ustawie.

2.

Organy kontroli skarbowej są uprawnione do korzystania z informacji gromadzonych przez

organy celne i podatkowe, w tym również z danych w formie zapisu informatycznego,

z zastrzeżeniem zachowania zasad określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych.

3.

Organy kontroli skarbowej współpracują z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych

w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.

4.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb współdziałania organów

kontroli skarbowej oraz inspektorów i pracowników z organami i jednostkami, o których

mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając konieczność zapewnienia skuteczności kontroli skarbowej.

”

;

7)

po art. 7 dodaje się art. 7a i 7b w brzmieniu

„

Art. 7a.

Organy kontroli skarbowej współpracują i współdziałają z innymi organami i instytucjami

państwowymi oraz zagranicznymi, w tym z organami odpowiedzialnymi za ochronę interesów

finansowych Unii Europejskiej, a także z organizacjami międzynarodowymi w zakresie

niezbędnym dla realizacji zadań ustawowych.

Art. 7b.

Organy kontroli skarbowej mogą zbierać i wykorzystywać w celu realizacji ustawowych

zadań informacje, w tym dane osobowe, oraz przetwarzać je w rozumieniu przepisów o

ochronie danych osobowych, także bez wiedzy i zgody osoby, której dane te dotyczą.

Administrator danych jest obowiązany udostępnić dane osobowe na podstawie imiennego

upoważnienia organu kontroli skarbowej, okazanego przez inspektora lub pracownika

wraz z legitymacją służbową. Informacja o udostępnieniu tych danych podlega ochronie

zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych.

”

;

8)

w art. 8

a)

w ust. 1 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej jako organ wyższego stopnia nad dyrektorami

urzędów kontroli skarbowej,

3)

dyrektor urzędu kontroli skarbowej.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Wyłączenie organu kontroli skarbowej następuje z przyczyn określonych w art. 130 § 1 pkt 1-4, 6 i 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 16, poz. 166, Nr 39, poz. 459, Nr 42, poz. 475, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr 130, poz. 1452).

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Dyrektorów urzędów kontroli skarbowej powołuje spośród inspektorów oraz odwołuje minister

właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej.

”

;

9)

art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

1.

Jednostkami organizacyjnymi kontroli skarbowej są urzędy kontroli skarbowej i urząd

obsługujący ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

siedziby i terytorialny zasięg działania urzędów kontroli skarbowej, biorąc pod uwagę

administracyjny podział kraju.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

organizację urzędów kontroli skarbowej, zapewniając sprawne wykonywanie zadań kontroli

skarbowej.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze zarządzenia, nadaje statut

urzędom kontroli skarbowej.

”

;

10)

po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu

„

Art. 9a.

1.

Właściwość miejscową dyrektorów urzędów kontroli skarbowej określa się według terytorialnego

zasięgu działania urzędu kontroli skarbowej.

2.

Właściwość miejscowa i zakres zadań organów kontroli skarbowej są ustalane z uwzględnieniem

również zadań i terytorialnego zasięgu działania organów kontroli skarbowej określonych

w przepisach odrębnych, w szczególności przepisach o wprowadzeniu programów pilotażowych,

określonych w art. 5 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych

(Dz. U. Nr 106, poz. 489, z 1997 r. Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 943, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 110, poz. 1189 oraz z 2002 r. Nr 89, poz. 804).

3.

Jeżeli podmiot posiada oddziały (zakłady) na terenie działania innego urzędu kontroli

skarbowej niż właściwy dla siedziby tego podmiotu, do przeprowadzenia czynności kontrolnych

w tym oddziale (zakładzie) uprawniony jest również inspektor upoważniony przez dyrektora

urzędu kontroli skarbowej właściwego ze względu na miejsce położenia tego oddziału

(zakładu).

4.

Organ kontroli skarbowej właściwy miejscowo w dniu wszczęcia postępowania kontrolnego

pozostaje właściwy aż do dnia jego zakończenia, chociażby w toku postępowania zmieniły

się podstawy właściwości.

5.

Jeżeli kontrola dotyczy okresu, w którym właściwym miejscowo był inny organ kontroli

skarbowej niż w dniu wszczęcia postępowania kontrolnego, właściwym do prowadzenia

postępowania za cały okres objęty kontrolą jest dyrektor urzędu kontroli skarbowej

właściwy miejscowo w dniu wszczęcia tego postępowania.

6.

Inspektorzy prowadzą czynności kontrolne według terytorialnego zasięgu działania urzędów

kontroli skarbowej, w których są zatrudnieni.

7.

Inspektorzy zatrudnieni w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów

publicznych są upoważnieni do prowadzenia czynności kontrolnych na całym terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

8.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może upoważnić inspektora zatrudnionego w urzędzie

kontroli skarbowej do przeprowadzenia czynności kontrolnych poza obszarem terytorialnego

zasięgu działania tego urzędu.

”

;

11)

w art. 10

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej sprawuje nadzór nad działalnością dyrektorów

urzędów kontroli skarbowej, inspektorów zatrudnionych w urzędzie obsługującym ministra

właściwego do spraw finansów publicznych oraz pracowników operacyjnych w zakresie

realizacji zadań określonych w ustawie.

”

,

b)

w ust. 2

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

upoważnia inspektorów i pracowników zatrudnionych w urzędzie obsługującym ministra

właściwego do spraw finansów publicznych do przeprowadzania czynności kontrolnych,

a także, w uzasadnionych przypadkach, decyduje o zmianie inspektora lub pracownika

prowadzącego czynności kontrolne,

”

-

po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

wydaje decyzje i wyniki kontroli w sprawach określonych w ustawie oraz może upoważnić

inspektora do wydania decyzji lub wyniku kontroli w jego imieniu,

”

-

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

upoważnia inspektorów i pracowników zatrudnionych w urzędach kontroli skarbowej do

przeprowadzania czynności kontrolnych poza obszarem terytorialnego zasięgu działania

danego urzędu,

”

-

dodaje się pkt 10 w brzmieniu

„

10)

ustala zasady i kryteria dokonywania ocen kwalifikacyjnych, o których mowa w art.

39 ust. 2a.

”

,

c)

w ust. 3 wyrazy „jednostki organizacyjnej wyodrębnionej w tym celu w strukturze Ministerstwa Finansów” zastępuje się wyrazami „komórki organizacyjnej wyodrębnionej w tym celu w strukturze urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw finansów publicznych”;

12)

w art. 11

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Dyrektor urzędu kontroli skarbowej kieruje pracą urzędu kontroli skarbowej.

”

,

b)

w ust. 2

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

upoważnia inspektorów i pracowników do przeprowadzenia czynności kontrolnych,

”

-

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

wydaje decyzje i wyniki kontroli w sprawach określonych w ustawie, a w szczególnie

uzasadnionych przypadkach może upoważnić inspektora do wydawania decyzji lub wyniku

kontroli w jego imieniu,

”

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

dokonuje, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, zmiany inspektora lub pracownika

prowadzącego czynności kontrolne,

”

;

13)

po rozdziale 2 dodaje się rozdział 2a w brzmieniu

„

Rozdział 2a

Uprawnienia kontroli skarbowej oraz zasady użycia środków przymusu bezpośredniego

i broni palnej

Art. 11a.

1.

Inspektorzy i pracownicy wykonujący czynności związane z realizacją zadań ustawowych,

określonych w art. 2 i 3 ustawy, mają prawo do

1)

legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości,

2)

zatrzymywania i przeszukiwania osób oraz przeszukiwania pomieszczeń, bagażu i ładunku

w trybie i przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego skarbowego,

3)

zatrzymywania pojazdów i innych środków przewozowych w celu przeprowadzenia kontroli

przewożonych towarów lub dokumentów przewozowych dotyczących tych towarów, a także

badania towarów i pobierania ich próbek, oraz przeprowadzenia kontroli rodzaju używanego

paliwa przez pobranie próbek paliwa ze zbiornika pojazdu mechanicznego,

4)

zwracania się o niezbędną pomoc do innych jednostek organizacyjnych, przedsiębiorców

i organizacji społecznych, jak również zwracania się w nagłych wypadkach do każdej

osoby o udzielenie doraźnej pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa.

2.

Jeżeli przy dokonywaniu czynności służbowych zaistniała konieczność zdjęcia nałożonych

uprzednio zamknięć celnych, inspektorzy i pracownicy mają obowiązek ponownego nałożenia

zamknięć celnych i odnotowania tego faktu w treści odpowiedniego dokumentu.

3.

Osoba posiadająca towary jest zobowiązana, na jej koszt, do wykonywania czynności

umożliwiających przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 3, a w szczególności

do rozładowania, okazania oraz załadowania towaru po zakończeniu czynności.

4.

Osobie przysługuje zażalenie do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej na zasadność

lub sposób dokonania czynności, o której mowa w ust. 3.

Art. 11b.

1.

W toku wykonywania czynności służbowych inspektorzy i pracownicy są zobowiązani do

poszanowania godności człowieka oraz respektowania innych praw i wolności obywatelskich.

2.

Inspektorzy i pracownicy są zobowiązani do wykonywania czynności służbowych w sposób

możliwie najmniej naruszający dobra osobiste i majątkowe osób i przedsiębiorców, których

te czynności dotyczą.

3.

Zatrzymanie osoby może być zastosowane tylko wówczas, gdy inne środki pozostające

w dyspozycji organów kontroli skarbowej, inspektorów i pracowników są bezcelowe lub

okazały się nieskuteczne.

4.

W razie uzasadnionej potrzeby zatrzymaną osobę należy niezwłocznie poddać badaniu

lekarskiemu lub udzielić jej pierwszej pomocy medycznej.

5.

Zatrzymanie pojazdów mechanicznych i innych środków przewozowych może być dokonywane

tylko przez umundurowanych inspektorów i pracowników, znajdujących się w pobliżu oznakowanego

pojazdu służbowego.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór i sposób oznakowania pojazdów służbowych, uwzględniając w szczególności zapewnienie

jednoznacznej identyfikacji pojazdów.

Art. 11c.

1.

Na sposób prowadzenia czynności, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 1 i 3, przysługuje

zażalenie do właściwego miejscowo prokuratora rejonowego.

2.

Z czynności wymienionych w art. 11a ust. 1 pkt 2-4 sporządza się protokół, a z czynności

wymienionej w art. 11a ust. 1 pkt 1 - notatkę służbową.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb wykonywania

czynności, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 1-3 i ust. 2, a także sposób i tryb

współpracy z Policją w tym zakresie, uwzględniając w szczególności zapewnienie ich

sprawności i skuteczności oraz zasady zatrzymywania pojazdów obowiązujące w Policji.

Art. 11d.

1.

Inspektorzy i pracownicy mogą stosować środki przymusu bezpośredniego wobec osób niepodporządkowujących

się ich poleceniom wydanym w celu realizacji zadań określonych w art. 11g ust. 1.

2.

Środki przymusu bezpośredniego mogą być użyte jedynie w zakresie niezbędnym do osiągnięcia

podporządkowania się poleceniom, o których mowa w ust. 1, lub do skutecznego odparcia

bezpośredniego i bezprawnego zamachu na inspektora lub inną osobę.

3.

Dopuszczalne jest stosowanie tylko takich środków przymusu bezpośredniego, jakie odpowiadają

potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji, i pod warunkiem, że w inny dostępny

w tej sytuacji sposób nie można skutecznie oraz bezpiecznie wykonać czynności służbowych.

Art. 11e.

1.

Uprawnia się inspektorów i pracowników do stosowania następujących środków przymusu

bezpośredniego

1)

siły fizycznej,

2)

indywidualnych technicznych i chemicznych środków lub urządzeń przeznaczonych do obezwładniania

i konwojowania osób albo do zatrzymywania oraz unieruchamiania pojazdów mechanicznych

i innych środków przewozowych.

2.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, warunki i sposoby użycia środków

przymusu bezpośredniego, a także szczegółowe rodzaje i tryb wyposażania w środki,

o których mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględniając zapewnienie możliwie najmniejszej dolegliwości

dla osób.

Art. 11f.

1.

Jeżeli środki przymusu bezpośredniego wymienione w art. 11e ust. 1 okazały się niewystarczające

lub ich użycie ze względu na okoliczności danego zdarzenia nie jest możliwe, inspektor

i pracownik ma prawo użycia broni palnej wyłącznie

1)

w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie, zdrowie lub wolność

własną lub innej osoby oraz w celu przeciwdziałania czynnościom zmierzającym w oczywisty

sposób bezpośrednio do takiego zamachu,

2)

przeciwko osobie niepodporządkowującej się wezwaniu do natychmiastowego porzucenia

broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu, zdrowiu

lub wolności inspektora, pracownika albo innej osoby,

3)

przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie i przemocą odebrać broń palną inspektorowi,

pracownikowi lub innej osobie uprawnionej do posiadania broni palnej,

4)

w celu odparcia niebezpiecznego, bezpośredniego i gwałtownego zamachu na obiekty administracji

skarbowej,

5)

w bezpośrednim pościgu za osobą, wobec której użycie broni było dopuszczalne w przypadkach

określonych w pkt 1-3.

2.

Użycie broni palnej powinno nastąpić w sposób wyrządzający możliwie najmniejszą szkodę

osobie, przeciwko której użyto broni, i nie może zmierzać do pozbawienia tej osoby

życia ani narażać osób postronnych na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia.

3.

W broń palną może być wyposażony, przeszkolony w zakresie związanym z jej używaniem,

inspektor i pracownik zatrudniony w wyodrębnionej komórce, o której mowa w art. 11g

ust. 1.

4.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i sposób postępowania

przy użyciu broni palnej, biorąc pod uwagę użycie jej jako środka ostatecznego.

Art. 11g.

1.

Uprawnienia, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 2 i 3 oraz art. 11d ust. 1, art.

11e ust. 1 i art. 11f ust. 1, przysługują inspektorom i pracownikom zatrudnionym w

wyodrębnionych komórkach organizacyjnych kontroli skarbowej wyłącznie przy realizacji

zadań określonych w art. 2 ust. 1 pkt 1a, 2a, 4 i 7 oraz art. 3 pkt 4. Inspektorom

i pracownikom tym przysługuje umundurowanie służbowe i broń służbowa.

2.

Osoby zatrudnione w wyodrębnionych komórkach kontroli skarbowej, o których mowa w

ust. 1, muszą odpowiadać kryteriom określonym w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58, Nr 19, poz. 185, Nr 74, poz. 676 i Nr 81, poz. 731).

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia

1)

tryb tworzenia i wykaz wyodrębnionych komórek organizacyjnych, o których mowa w ust.

1, oraz liczbę zatrudnionych w nich inspektorów i pracowników, uwzględniając potrzeby

wynikające z konieczności zapewnienia właściwej realizacji zadań ustawowych,

2)

tryb naboru do komórek, o których mowa w ust. 1, w sposób uwzględniający szczególny

charakter zadań w nich wykonywanych oraz umożliwiający sprawdzenie posiadania przez

kandydatów predyspozycji do wykonywania zadań służbowych.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia, wzory umundurowania oraz kryteria

i tryb przydziału broni służbowej i umundurowania, z uwzględnieniem ilości i rodzajów

składników umundurowania oraz okresu ich używalności.

”

;

14)

w art. 12 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Kontrola skarbowa może być również prowadzona poza planem kontroli, w oparciu o uzyskane

informacje lub materiały albo przeprowadzone analizy.

”

;

15)

art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

1.

Wszczęcie postępowania kontrolnego, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 1, następuje w formie

postanowienia.

2.

Datą wszczęcia postępowania kontrolnego jest dzień doręczenia kontrolowanemu postanowienia

o wszczęciu postępowania kontrolnego, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 1.

3.

Czynności kontrolne przeprowadza inspektor wraz z upoważnionymi pracownikami po doręczeniu

kontrolowanemu upoważnienia do przeprowadzenia czynności kontrolnych oraz okazaniu

legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych.

4.

W czynnościach, o których mowa w ust. 3, mogą uczestniczyć osoby uprawnione na podstawie

ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, a w przypadku dokonywania

kontroli środków przekazanych Rzeczypospolitej Polskiej przez instytucje Unii Europejskiej

- przedstawiciele organów Unii Europejskiej.

5.

Jeżeli kontrolowanym jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości

prawnej, doręcza się upoważnienie oraz okazuje legitymację i znak identyfikacyjny

członkowi zarządu, wspólnikowi lub innej osobie upoważnionej do reprezentowania lub

prowadzenia spraw kontrolowanego.

6.

W razie nieobecności kontrolowanego lub osób, o których mowa w ust. 5, doręcza się

upoważnienie oraz okazuje się legitymacje służbowe i znaki identyfikacyjne - pracownikowi

lub innej osobie wykonującej czynności na rzecz kontrolowanego w miejscu wszczęcia

postępowania lub czynności kontrolnych; z czynności tej sporządza się protokół i przedstawia

się niezwłocznie kontrolowanemu.

7.

Upoważnienie do przeprowadzenia czynności kontrolnych jest wydawane przez dyrektora

urzędu kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej i określa

1)

imię i nazwisko inspektora, imiona i nazwiska pracowników, wykonujących czynności

kontrolne, a także osób, o których mowa w ust. 4, jeżeli osoby takie będą brać udział

w czynnościach kontrolnych,

2)

numer legitymacji służbowej inspektora i upoważnionych pracowników,

3)

oznaczenie kontrolowanego,

4)

termin ważności upoważnienia,

5)

zakres kontroli,

6)

prawa i obowiązki kontrolowanego.

”

;

16)

w art. 14

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Jeżeli okoliczności faktyczne uzasadniają niezwłoczne podjęcie kontroli, postępowanie

kontrolne może być wszczęte po okazaniu legitymacji służbowej i znaku identyfikacyjnego

kontrolowanemu lub osobom wymienionym w art. 13 ust. 6.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, kontrolowanemu należy niezwłocznie doręczyć postanowienie

o wszczęciu postępowania kontrolnego oraz upoważnienie do przeprowadzenia czynności

kontrolnych; niedopełnienie tych obowiązków powoduje nieważność postępowania kontrolnego.

O nieważności przeprowadzonego postępowania kontrolnego informuje się kontrolowanego,

a materiały pochodzące z kontroli zostają zniszczone.

”

,

b)

w ust. 3 wyrazy „ust. 2” zastępuje się wyrazami „ust. 6”,

c)

w ust. 5 użyty dwukrotnie wyraz „inspektor” zastępuje się wyrazami „organ kontroli skarbowej”;

17)

po art. 14 dodaje się art. 14a w brzmieniu

„

Art. 14a.

1.

Na żądanie organu kontroli skarbowej podmiot uprawniony, na podstawie odrębnych przepisów,

do odebrania oświadczenia o stanie majątkowym jest obowiązany przekazać temu organowi

poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię tego oświadczenia - w terminie 14 dni

od dnia otrzymania żądania.

2.

W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8, nie stosuje się art.

13 ust. 6, art. 14, art. 20 ust. 2 i art. 27 ust. 1 pkt 7.

”

;

18)

w art. 15 w ust. 1 wyrazy „na zawiadomieniu o wszczęciu postępowania” zastępuje się wyrazami „na upoważnieniu do przeprowadzenia czynności kontrolnych”;

19)

w art. 16

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Czynności kontrolne przeprowadzane są w godzinach prowadzenia działalności, przede

wszystkim w siedzibie kontrolowanego, w miejscu przechowywania dokumentacji lub jej

prowadzenia oraz w innych miejscach związanych z prowadzoną przez kontrolowanego działalnością

gospodarczą, a w przypadku kontroli oświadczeń o stanie majątkowym - przede wszystkim

w jednostce organizacyjnej kontroli skarbowej.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Na żądanie inspektora kontrolowany będący osobą fizyczną jest obowiązany złożyć oświadczenie

o stanie majątkowym na określony dzień, w postępowaniu w zakresie, o którym mowa w

art. 2 ust. 1 pkt 8, lub jeżeli z toczącego się postępowania wynika, że nie ujawnił

wszystkich obrotów lub przychodów mających istotne znaczenie dla ustalenia wysokości

zobowiązania podatkowego. Przepis art. 233 Kodeksu karnego stosuje się, o czym należy pouczyć kontrolowanego.

”

,

c)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio w postępowaniu w zakresie, o którym mowa w

art. 2 ust. 1 pkt 8.

”

;

20)

w art. 17

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Czynności określone w ust. 1 pkt 1, 2, 4, 5, 7 i 8 kontrolowany jest obowiązany wykonać

nieodpłatnie.

”

,

b)

w ust. 5 skreśla się wyrazy „pkt 1”;

21)

w art. 18 skreśla się ust. 2;

22)

w art. 20 w ust. 2 wyrazy „art. 9 ust. 4” zastępuje się wyrazami „art. 9a ust. 1”;

23)

w art. 21

a)

w ust. 1 wyraz „wyniku” zastępuje się wyrazem „ustaleń”,

b)

w ust. 4 wyrazy „ust. 1” zastępuje się wyrazami „ust. 1-3”;

24)

w art. 22 w ust. 2 po wyrazach „podpisania protokołu” dodaje się wyrazy „, a w przypadku protokołu badania dokumentów i ewidencji w terminie 14 dni,”;

25)

w art. 24 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Po rozpatrzeniu przez inspektora zastrzeżeń, o których mowa w ust. l, organ kontroli

skarbowej wydaje

1)

decyzję lub decyzje w rozumieniu ustawy - Ordynacja podatkowa - gdy ustalenia dotyczą

podatków i innych należności budżetowych, których określanie lub ustalanie należy

do właściwości urzędów skarbowych,

2)

wynik kontroli - gdy ustalenia dotyczą nieprawidłowości innych niż wymienione w pkt

1, w szczególności w zakresie oświadczeń o stanie majątkowym lub gdy nieprawidłowości

nie stwierdzono, albo gdy ustalenia dotyczą należności celnych.

”

;

26)

art. 26 otrzymuje brzmienie

„

Art. 26.

1.

Od decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1, służy odwołanie do właściwej izby

skarbowej - jeżeli decyzję wydał dyrektor urzędu kontroli skarbowej.

2.

Od decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1, wydanej przez Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej oraz od decyzji, o której mowa w ust. 3, nie służy odwołanie, jednakże

stronie służy wniosek do tego organu o ponowne rozpatrzenie sprawy.

3.

Do uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej dyrektora urzędu

kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej właściwy jest Generalny

Inspektor Kontroli Skarbowej; w sprawach o wznowienie postępowania zakończonego decyzją

ostateczną Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej właściwy jest ten organ.

4.

Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy -

Ordynacja podatkowa dotyczące odwołań.

”

;

27)

w art. 27

a)

w ust. 1 w pkt 8 wyraz „inspektora” zastępuje się wyrazami „organu kontroli skarbowej”,

b)

w ust. 2 po wyrazach „Wynik kontroli” dodaje się wyrazy „, z zastrzeżeniem ust. 2a,”

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Wynik kontroli zawierający ustalenia w zakresie

1)

należności celnych - doręcza się właściwemu naczelnikowi urzędu celnego i kontrolowanemu,

2)

oświadczenia o stanie majątkowym - doręcza się kontrolowanemu.

”

,

d)

w ust. 3 po wyrazie „obowiązany” dodaje się wyrazy „, z wyjątkiem sytuacji, o której mowa w ust. 2a”;

28)

w art. 31 po wyrazach „stosuje się” dodaje się wyraz „odpowiednio”;

29)

w art. 33

a)

w ust. 1 w zdaniu wstępnym wyrazy „w sprawie karnej skarbowej” zastępuje się wyrazami „w sprawie o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe lub wykroczenia

skarbowe”,

b)

w ust. 4 wyrazy „wiadomości stanowiące tajemnicę służbową w rozumieniu przepisów o ochronie tajemnicy

państwowej i służbowej” zastępuje się wyrazami „informacje niejawne stanowiące tajemnicę służbową w rozumieniu przepisów o ochronie

informacji niejawnych”;

30)

w art. 33a

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Z żądaniem sporządzenia i przekazania informacji w zakresie, o którym mowa w art.

33 ust. 1-3, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej

może wystąpić również w związku z postępowaniem kontrolnym, po uprzednim wezwaniu

kontrolowanego do udzielenia informacji z tego zakresu albo do upoważnienia instytucji

finansowych do przekazania tych informacji, jeżeli kontrolowany uprzednio

1)

nie wyrazi zgody na udzielenie tych informacji albo

2)

nie upoważni organu kontroli skarbowej do wystąpienia do instytucji finansowych wymienionych

w art. 33 ust. 1-3 o przekazanie tych informacji, albo

3)

w terminie wyznaczonym przez organ kontroli skarbowej nie udzieli informacji lub upoważnienia,

o których mowa w pkt 1 lub 2.

”

,

b)

w ust. 2 w pkt 2 w lit. a)-c) wyraz „podatnik” zastępuje się wyrazem „kontrolowany”,

c)

w ust. 5 wyrazy „postępowań karnych skarbowych i kontrolnych” zastępuje się wyrazami „postępowań w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe i wykroczenia

skarbowe, a także postępowań kontrolnych,”;

31)

w art. 33b

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W toku postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz o przestępstwa skarbowe

i wykroczenia skarbowe, prowadzonego przez inspektora, bądź w toku postępowania kontrolnego

prowadzonego przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej dostęp do informacji, o których mowa w art. 33, przysługuje wyłącznie

inspektorowi prowadzącemu postępowanie lub czynności kontrolne oraz właściwym organom

kontroli skarbowej.

”

,

b)

w ust. 2 wyrazy „tajemnicy państwowej i służbowej” zastępuje się wyrazami „informacji niejawnych”,

c)

w ust. 3 wyrazy „karnego skarbowego” zastępuje się wyrazami „w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe”;

32)

w art. 34a w ust. 1

a)

w pkt 1 wyrazy „karnego skarbowego” zastępuje się wyrazami „postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe”,

b)

w pkt 2 wyrazy „karnym skarbowym” zastępuje się wyrazami „postępowaniem w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz o przestępstwa skarbowe

i wykroczenia skarbowe”,

c)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

sądowi administracyjnemu - w razie złożenia przez stronę skargi,

”

d)

w pkt 4 wyrazy „ministrowi właściwemu do spraw sprawiedliwości” zastępuje się wyrazami „Ministrowi Sprawiedliwości”,

e)

w pkt 5 w lit. b) wyrazy „Naczelnym Sądem Administracyjnym” zastępuje się wyrazami „sądem administracyjnym”;

33)

w art. 34b

a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „, Generalnemu Inspektorowi Kontroli Skarbowej”,

b)

w ust. 3 w pkt 1 skreśla się wyrazy „oraz organom Inspekcji Celnej”,

c)

w ust. 4 po wyrazach „ust. 2” dodaje się wyrazy „i 3”;

34)

w art. 34c skreśla się wyrazy „oraz w art. 150 § 1 i 2 ustawy karnej skarbowej”;

35)

w art. 35 wyrazy „dyrektora urzędu” zastępuje się wyrazem „organu”;

36)

rozdział 3b otrzymuje brzmienie

„

Rozdział 3b

Szczególny nadzór podatkowy

Art. 35b.

1.

Szczególnemu nadzorowi podatkowemu, z zastrzeżeniem ust. 3, podlega

1)

produkcja oraz obrót, w tym eksport i import, wyrobami akcyzowymi określonymi na podstawie

art. 35h ust. 1 pkt 1,

2)

urządzanie gier w kasynach gry i na automatach, tam gdzie się one znajdują.

2.

Szczególny nadzór podatkowy polega na kontroli

1)

czynności związanych z produkcją i obrotem wyrobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1,

w szczególności wytwarzania, uszlachetniania, przerabiania, zużywania, skażania, rozlewu,

przyjmowania, magazynowania, wydawania, przewozu i niszczenia oraz stosowania i oznaczania

tych wyrobów znakami skarbowymi akcyzy, zgodnie z odrębnymi przepisami,

2)

ilości i jakości wyrobów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przebiegu procesów technologicznych

i ruchu towarowego dotyczącego tych wyrobów oraz ich wydajności, ubytków i zużycia,

3)

otwarcia i zamknięcia stołów gry w kasynach gry oraz obliczania rezultatów gier na

stołach i na automatach,

4)

dokumentacji prowadzonej w zakresie, o którym mowa w pkt 1-3.

3.

Art. 5 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Art. 35c.

1.

Szczególny nadzór podatkowy wykonują jednostki organizacyjne kontroli skarbowej przez

swoich pracowników, zwanych dalej «pracownikami szczególnego nadzoru podatkowego».

2.

Czynności kontrolne, o których mowa w art. 35b ust. 2, są wykonywane na podstawie

upoważnień wydawanych przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej.

3.

Szczególny nadzór podatkowy może być wykonywany jako nadzór stały.

4.

Sprawowanie stałego nadzoru polega na wykonywaniu czynności kontrolnych, o których

mowa w art. 35b ust. 2, przez komórkę organizacyjną jednostki organizacyjnej kontroli

skarbowej utworzoną w tym celu na terenie podmiotu podlegającego szczególnemu nadzorowi

podatkowemu, zwaną dalej «komórką stałego nadzoru».

5.

Do wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego stosuje się odpowiednio art. 9a, art.

10 ust. 2 pkt 5 i 7, art. 16-22, art. 34 i art. 34a-34c oraz, w zakresie nieuregulowanym

w ustawie, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 35d.

1.

Pracownicy szczególnego nadzoru podatkowego są uprawnieni do

1)

żądania powtórzenia, jeżeli to możliwe, każdej czynności, w wyniku której uzyskuje

się dane o przyjmowanych, wydawanych lub wprowadzanych do procesu produkcyjnego surowcach,

materiałach, produkcji w toku i półfabrykatach oraz uzyskanych produktach, wyrobach

gotowych i wysokości strat produkcyjnych,

2)

pobierania próbek surowców, półfabrykatów i wyrobów gotowych w celu ich zbadania,

3)

nakładania zabezpieczeń urzędowych na urządzenia, pomieszczenia i naczynia służące

do działalności objętej szczególnym nadzorem podatkowym w celu uniemożliwienia dostępu

do ich wnętrz bez uszkodzenia zabezpieczenia urzędowego, a także na dokumentację,

o której mowa w art. 35b ust. 2 pkt 4, w celu jej urzędowego uwierzytelnienia,

4)

uczestniczenia w dokonywanych przez podmiot podlegający szczególnemu nadzorowi podatkowemu

czynnościach, o których mowa w art. 35b ust. 2 pkt 1-3,

5)

żądania zamknięcia dokumentacji, o której mowa w art. 35b ust. 2 pkt 4, w celu umożliwienia

porównania rzeczywistego stanu zapasów ze stanem ewidencyjnym.

2.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują pracownikom szczególnego nadzoru

podatkowego także w stosunku do podmiotów wykonujących działalność w zakresie, o którym

mowa w art. 35b ust. 1, bez zachowania warunków oraz form określonych przepisami prawa.

Art. 35e.

1.

Podmioty podlegające szczególnemu nadzorowi podatkowemu są obowiązane zapewnić warunki

i środki do sprawnego przeprowadzania kontroli, w tym

1)

przesłać do urzędu kontroli skarbowej, co najmniej na 14 dni przed rozpoczęciem działalności

w zakresie, o którym mowa w art. 35b ust. 1, zgłoszenie oraz dokumentację dotyczącą

tej działalności, a w przypadku wznowienia działalności, po przerwie trwającej dłużej

niż 3 miesiące - zgłoszenie dotyczące wznowienia tej działalności,

2)

zapewnić warunki do przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia podmiotu,

3)

przygotować i oznaczyć urządzenia, pomieszczenia i naczynia służące do działalności

objętej szczególnym nadzorem podatkowym,

4)

przechowywać w oddzielnych naczyniach i pomieszczeniach wyroby objęte szczególnym

nadzorem podatkowym,

5)

dostosować urządzenia, pomieszczenia i naczynia, o których mowa w pkt 3, do nakładania

zabezpieczeń urzędowych, a ponadto dostarczyć potrzebną ilość plomb, laku lub masy

plastycznej do pieczęci oraz inne materiały do nałożenia zabezpieczeń urzędowych,

6)

posiadać legalizowane przyrządy pomiarowe, odczynniki i sprzęt techniczny, niezbędne

do kontroli ilości i jakości surowców, półfabrykatów i wyrobów gotowych,

7)

zgłaszać urzędowi kontroli skarbowej albo komórce stałego nadzoru informacje o terminach

czynności, o których mowa w art. 35b ust. 2 pkt 1-3,

8)

przeprowadzać czynności, o których mowa w art. 35b ust. 2 pkt 1-3, w obecności pracownika

szczególnego nadzoru podatkowego,

9)

prowadzić dokumentację, o której mowa art. 35b ust. 2 pkt 4, związaną z prowadzeniem

działalności objętej szczególnym nadzorem podatkowym,

10)

dokonać zamknięcia prowadzonej dokumentacji, o której mowa w art. 35b ust. 2 pkt 4,

na żądanie pracownika szczególnego nadzoru podatkowego w celu umożliwienia porównania

rzeczywistego stanu zapasów ze stanem ewidencyjnym,

11)

zgłaszać w terminie 2 dni urzędowi kontroli skarbowej albo komórce stałego nadzoru

przypadki zniszczenia lub kradzieży wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym

bądź znaków skarbowych akcyzy,

12)

zgłaszać bezzwłocznie urzędowi kontroli skarbowej albo komórce stałego nadzoru przypadki

zdarzeń związanych z działaniem lub stanem urządzeń, pomieszczeń i naczyń, o których

mowa w pkt 3, wskazujących na niebezpieczeństwo strat lub zniszczenia wyrobów akcyzowych

objętych szczególnym nadzorem podatkowym.

2.

Za stan pomieszczeń, urządzeń i naczyń służących do wykonywania działalności w zakresie,

o którym mowa w art. 35b ust. 1, oraz za stan nałożonych na nie zabezpieczeń urzędowych

odpowiedzialny jest podmiot podlegający szczególnemu nadzorowi podatkowemu.

3.

Koszty związane z realizacją obowiązków określonych w ust. 1 obciążają podmioty podlegające

szczególnemu nadzorowi podatkowemu.

Art. 35f.

1.

Podmioty podejmujące działalność w zakresie, o którym mowa w art. 35b ust. 1, podlegają

przed rozpoczęciem jej prowadzenia urzędowemu sprawdzeniu przez pracowników szczególnego

nadzoru podatkowego.

2.

Urzędowemu sprawdzeniu podlegają również podmioty prowadzące działalność w zakresie,

o którym mowa w art. 35b ust. 1, po przerwie w tej działalności trwającej dłużej niż

3 miesiące, a także na żądanie urzędu kontroli skarbowej.

3.

Urzędowe sprawdzenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, polega na przeprowadzeniu czynności

sprawdzających w celu ustalenia, czy zostały zapewnione warunki i środki do sprawnego

przeprowadzania czynności kontrolnych, o których mowa w art. 35b ust. 2.

Art. 35g.

1.

Rozpoczęcie produkcji lub obrotu wyrobami objętymi szczególnym nadzorem podatkowym

bez przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, o którym mowa w art. 35f ust. 1 i 2, stanowi

wytwarzanie lub obrót, o którym mowa w art. 29 pkt 4 Kodeksu karnego skarbowego.

2.

Wyroby będące przedmiotem produkcji lub obrotu, o którym mowa w ust. 1, podlegają

przepadkowi zgodnie z przepisami Kodeksu karnego skarbowego.

Art. 35h.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia

1)

wyroby akcyzowe, które w związku z wykonywaniem działalności w zakresie, o którym

mowa w art. 35b ust. 1 pkt 1, są objęte szczególnym nadzorem podatkowym,

2)

zakres i szczegółowe zasady wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego w stosunku

do poszczególnych wyrobów podlegających temu nadzorowi,

3)

zakres i szczegółowe zasady wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego przy oznaczaniu

wyrobów znakami skarbowymi akcyzy,

4)

szczegółowe zasady wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego, w zakresie określonym

w art. 35b ust. 1 pkt 2,

5)

wzory upoważnień, o których mowa w art. 35c ust. 2,

6)

szczegółowe zasady sprawowania stałego nadzoru, a także zasady kontroli doraźnych

i okresowych,

7)

szczegółowe zasady i tryb pobierania próbek, o których mowa w art. 35d ust. 1 pkt

2,

8)

szczegółowe zasady i tryb nakładania zabezpieczeń urzędowych, o których mowa w art.

35d ust. 1 pkt 3, oraz rodzaje lub formy tych zabezpieczeń,

9)

tryb dokonywania i zakres zgłoszeń, o których mowa w art. 35e ust. 1 pkt 1, 7, 11

i 12,

10)

szczegółowy zakres przygotowywania i oznaczania pomieszczeń, urządzeń i naczyń, o

których mowa w art. 35e ust. 1 pkt 3,

11)

zakres i szczegółowe zasady urzędowego sprawdzenia, o którym mowa w art. 35f ust.

1 i 2.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów

publicznych powinien uwzględnić w szczególności

1)

wyroby akcyzowe o szczególnym znaczeniu dla budżetu państwa oraz wyroby podlegające

obowiązkowi oznaczania znakami skarbowymi akcyzy,

2)

zróżnicowanie form i sposobów wykonywania nadzoru oraz zakresu wymagań, które powinny

zostać spełnione przez podmioty podlegające temu nadzorowi - w zależności od rodzaju

podmiotu, rodzaju wykonywanej działalności oraz grupy wyrobów objętych szczególnym

nadzorem podatkowym,

3)

zapewnienie skuteczności i sprawności sprawowania szczególnego nadzoru podatkowego.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia

1)

niektóre rodzaje prowadzonej dokumentacji, o której mowa w art. 35b ust. 2 pkt 4,

jej wzory, a także szczegółowe zasady jej przygotowania i prowadzenia - uwzględniając

zakres dokumentacji nieodzownej do wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego,

2)

tryb niszczenia wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym w przypadku stwierdzenia

ich nieprzydatności do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia - w sposób zapewniający

skuteczną kontrolę tej czynności,

3)

szczegółowe zasady i warunki przyjmowania, magazynowania, wydawania i przewożenia

wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym - w sposób zapewniający stałą i skuteczną

kontrolę ilości i jakości wyrobów.

”

;

37)

w art. 36

a)

w ust. 1 wyrazy „w art. 2 ust. 1 pkt 5 i art. 3” zastępuje się wyrazami „w art. 2 ust. 1 pkt 2a, 5 i 8 oraz w art. 3”,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W celu wykrycia przestępstw

1)

skarbowych, jeżeli wartość przedmiotu czynu lub uszczuplenie należności publicznoprawnej

przekraczają pięćdziesięciokrotną wysokość najniższego wynagrodzenia za pracę określonego

na podstawie odrębnych przepisów,

2)

przeciwko obrotowi gospodarczemu, określonych w art. 297-306 Kodeksu karnego, powodujących szkodę majątkową lub skierowanych przeciwko mieniu, jeżeli wysokość

szkody lub wartość mienia przekracza pięćdziesięciokrotną wysokość najniższego wynagrodzenia

za pracę określonego na podstawie odrębnych przepisów,

3)

przyjmowania lub wręczania korzyści majątkowej w związku z pełnioną funkcją publiczną

lub funkcją związaną ze szczególną odpowiedzialnością,

4)

ściganych na mocy umów i porozumień międzynarodowych

- sąd okręgowy na pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej złożony

po uzyskaniu zgody Prokuratora Generalnego może, w drodze postanowienia, zarządzić,

na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, stosowanie środków technicznych umożliwiających

w sposób niejawny uzyskiwanie informacji oraz utrwalanie śladów i dowodów.

”

,

c)

w ust. 6 po wyrazach „operacyjno-rozpoznawczych” dodaje się wyrazy „, określonych w ust. 3,”;

38)

po art. 36 dodaje się art. 36a w brzmieniu

„

Art. 36a.

1.

Dane identyfikujące abonenta sieci telekomunikacyjnej lub zakończenia sieci, między

którymi wykonano połączenie, oraz dane dotyczące uzyskania próby połączenia między

określonymi zakończeniami sieci, a także okoliczności i rodzaj wykonywanego połączenia,

mogą być ujawnione kontroli skarbowej oraz przez nią przetwarzane - wyłącznie w celu

zapobiegania lub wykrywania przestępstw.

2.

Ujawnienie danych, o których mowa w ust. 1, następuje na pisemny wniosek Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej.

3.

Operatorzy sieci telekomunikacyjnych są obowiązani udostępnić dane, o których mowa

w ust. 1, pracownikom wskazanym we wniosku Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

4.

Ujawnienie danych, o których mowa w ust. 1, może nastąpić za pomocą sieci telekomunikacyjnej.

5.

Materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych na podstawie ust. 2, które nie zawierają

informacji mających znaczenie dla postępowania kontrolnego lub postępowania w sprawie

o przestępstwo lub wykroczenie skarbowe, podlegają niezwłocznemu komisyjnemu i protokolarnemu

zniszczeniu.

”

;

39)

po art. 37 dodaje się art. 37a w brzmieniu

„

Art. 37a.

1.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej zapewnia ochronę form i metod wykonywania czynności

operacyjno-rozpoznawczych, własnych obiektów i danych identyfikujących pracowników

i inspektorów. Udzielenie informacji dotyczących czynności operacyjno-rozpoznawczych

może nastąpić wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora, skierowane z powodu uzasadnionego

podejrzenia popełnienia, w związku z prowadzonymi czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi,

przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, z zastrzeżeniem zachowania zasad

określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych lub o ochronie informacji

stanowiących tajemnicę skarbową.

2.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych pracownicy operacyjni mogą posługiwać

się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych ich identyfikujących oraz środków,

którymi posługują się przy wykonywaniu zadań służbowych.

3.

Organy administracji publicznej obowiązane są do udzielania wywiadowi skarbowemu,

w granicach swojej właściwości, niezbędnej pomocy w zakresie wydawania i zabezpieczania

dokumentów, o których mowa w ust. 2.

4.

Pracownikom operacyjnym przysługuje prawo do stosowania środków przymusu bezpośredniego

oraz posiadania i użycia broni palnej. Art. 11d-11f oraz art. 11g ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, rodzaje, tryb wydawania i

sposób posługiwania się i przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2, uwzględniając

cel wydania, zapewnienie ich ochrony oraz wyjątkowe przesłanki ich użycia.

”

;

40)

w art. 38

a)

w ust. 1 wyrazy „postępowanie kontrolne” zastępuje się wyrazami „czynności kontrolne”,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Do wyłączenia inspektora stosuje się odpowiednio art. 130 ustawy - Ordynacja podatkowa.

”

,

c)

w ust. 3

-

w zdaniu wstępnym wyrazy „pracownikom urzędu kontroli” zastępuje się wyrazami „upoważnionym pracownikom”,

-

skreśla się pkt 4-7;

41)

w art. 42 w ust. 3 wyrazy „o pracownikach urzędów państwowych” zastępuje się wyrazami „o służbie cywilnej”;

42)

art. 43 otrzymuje brzmienie

„

Art. 43.

W sprawach z zakresu stosunku pracy, nieuregulowanych w niniejszej ustawie, do inspektorów

stosuje się przepisy ustawy o służbie cywilnej, a do innych pracowników urzędów kontroli

skarbowej odpowiednio przepisy ustawy o służbie cywilnej lub ustawy o pracownikach

urzędów państwowych.

”

W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 85, poz. 426, z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 146, poz. 680, z 1997 r. Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 943 i 944, z 1998 r. Nr 162, poz. 1126, z 2000 r. Nr 114, poz. 1193, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315, z 2001 r. Nr 76, poz. 809, Nr 98, poz. 1068, Nr 123, poz. 1353 i Nr 125, poz. 1368 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365 i Nr 74, poz. 676) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 23 dodaje się § 3a w brzmieniu

„

§ 3a.

W stosunku do dyrektora izby celnej nadzór nad egzekucją należności pieniężnych sprawuje

dyrektor izby skarbowej, właściwej ze względu na siedzibę tego dyrektora izby celnej.

”

,

2)

w art. 155a w § 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

organ kontroli skarbowej,

”

.

W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 i Nr 86, poz. 958, z 2001 r. Nr 125, poz. 1371 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 41, poz. 365 i Nr 74, poz. 676) w art. 13 w ust. 3 w pkt 1 po wyrazach „urzędów celnych i izb celnych” dodaje się wyrazy „, jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej”.

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. Nr 78, poz. 462, z 1991 r. Nr 94, poz. 422, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1993 r. Nr 12, poz. 52, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 104, poz. 515, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 124, poz. 583, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770, z 1999 r. Nr 110, poz. 1255, z 2001 r. Nr 45, poz. 498, Nr 106, poz. 1149 i Nr 110, poz. 1189 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676) w art. 11a w ust. 3 wyrazy „Inspekcji Celnej” zastępuje się wyrazami „pracowników kontroli skarbowej”.

1.

Organy administracji rządowej i samorządowej oraz inne państwowe, gminne, powiatowe

i wojewódzkie jednostki organizacyjne są obowiązane współdziałać, nieodpłatnie udostępniać

informacje oraz udzielać pomocy organom kontroli skarbowej oraz inspektorom i pracownikom

przy wykonywaniu zadań określonych w ustawie.

2.

Organy kontroli skarbowej są uprawnione do korzystania z informacji gromadzonych przez

organy celne i podatkowe, w tym również z danych w formie zapisu informatycznego,

z zastrzeżeniem zachowania zasad określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych.

3.

Organy kontroli skarbowej współpracują z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych

w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.

4.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb współdziałania organów

kontroli skarbowej oraz inspektorów i pracowników z organami i jednostkami, o których

mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając konieczność zapewnienia skuteczności kontroli skarbowej.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1324, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz. 64, Nr 52, poz. 539, Nr 73, poz. 764, Nr 74, poz. 784, Nr 88, poz. 961, Nr 89, poz. 968, Nr 102, poz. 1117, Nr 106, poz. 1150, Nr 110, poz. 1190, Nr 125, poz. 1363 i 1370 i Nr 134, poz. 1509 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 74, poz. 676) w art. 30 w ust. 1 w pkt 5 wyrazy „organom Inspekcji Celnej” zastępuje się wyrazami „funkcjonariuszom celnym”.

Organy kontroli skarbowej współpracują i współdziałają z innymi organami i instytucjami

państwowymi oraz zagranicznymi, w tym z organami odpowiedzialnymi za ochronę interesów

finansowych Unii Europejskiej, a także z organizacjami międzynarodowymi w zakresie

niezbędnym dla realizacji zadań ustawowych.

Organy kontroli skarbowej mogą zbierać i wykorzystywać w celu realizacji ustawowych

zadań informacje, w tym dane osobowe, oraz przetwarzać je w rozumieniu przepisów o

ochronie danych osobowych, także bez wiedzy i zgody osoby, której dane te dotyczą.

Administrator danych jest obowiązany udostępnić dane osobowe na podstawie imiennego

upoważnienia organu kontroli skarbowej, okazanego przez inspektora lub pracownika

wraz z legitymacją służbową. Informacja o udostępnieniu tych danych podlega ochronie

zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych.

W ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych

(Dz. U. Nr 106, poz. 489, z 1997 r. Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 943, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 110, poz. 1189) w art. 5

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

W ramach programów pilotażowych wprowadzonych w celu potwierdzenia przydatności rozwiązań

organizacyjnych usprawniających działanie administracji skarbowej i celnej organy

podległe ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych wykonują zadania należące

do właściwości rzeczowej i miejscowej innych organów podległych temu ministrowi.

1b.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wprowadzić, w drodze rozporządzenia,

na czas określony program pilotażowy, o którym mowa w ust. 1a, określając rodzaje

zadań wykonywanych przez organy objęte programem, a także miejsce ich wykonywania

lub terytorialny zasięg działania tych organów oraz czas trwania pilotażu, biorąc

w szczególności pod uwagę sprawdzenie możliwości usprawnienia pracy urzędów i obsługi

podatników.

”

,

b)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw administracji publicznej określa, w drodze rozporządzenia, terytorialny zasięg

działania oraz siedziby urzędów i izb skarbowych. W rozporządzeniu tym może zostać

ustalony terytorialny zasięg działania określonego urzędu skarbowego - wyłącznie w

sprawach niektórych kategorii podatników - obejmujący terytorialny zasięg działania

innego urzędu skarbowego, uwzględniając potrzeby właściwego zorganizowania wykonywania

zadań, zwłaszcza z zakresu poboru podatków oraz sprawnej obsługi podatnika.

”

1.

Jednostkami organizacyjnymi kontroli skarbowej są urzędy kontroli skarbowej i urząd

obsługujący ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

siedziby i terytorialny zasięg działania urzędów kontroli skarbowej, biorąc pod uwagę

administracyjny podział kraju.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

organizację urzędów kontroli skarbowej, zapewniając sprawne wykonywanie zadań kontroli

skarbowej.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze zarządzenia, nadaje statut

urzędom kontroli skarbowej.

W ustawie z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny

(Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802, Nr 89, poz. 972, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr 128, poz. 1403 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 7 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Organy celne mogą zbierać i wykorzystywać w celu realizacji ustawowych zadań informacje,

w tym dane osobowe, oraz przetwarzać je w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych,

także bez wiedzy i zgody osoby, której dane dotyczą. Administrator danych jest obowiązany

udostępnić dane na podstawie imiennego upoważnienia organu celnego, okazanego przez

funkcjonariusza celnego wraz z legitymacją służbową. Informacja o udostępnieniu tych

danych podlega ochronie zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych.

”

;

2)

w art. 190

„

2)

za strefę nadgraniczną - uważa się obszar przylegający po obydwu stronach granicy

Rzeczypospolitej Polskiej o szerokości 15 kilometrów oraz cały obszar gmin, których

chociażby część położona jest w tym obszarze.

”

;

3)

w art. 262„dyrektora izby celnej” dodaje się wyrazy „, z zastrzeżeniem art. 278 § 3,”;

4)

po art. 263 dodaje się art. 263

„

Art. 263

§ 1.

Organy celne przestrzegają z urzędu swojej właściwości miejscowej i rzeczowej.

§ 2.

Właściwość miejscowa i rzeczowa organów celnych jest ustalana z uwzględnieniem również

zakresu zadań i terytorialnego zasięgu działania tych organów określonych na podstawie

przepisów odrębnych, a w szczególności przepisów o wprowadzeniu programów pilotażowych,

o których, mowa w art. 5 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych

(Dz. U. Nr 106, poz. 489, z 1997 r. Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 943, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 110, poz. 1189 oraz z 2002 r. Nr 89, poz. 804).

”

;

5)

w art. 277

a)

dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie § 1,

b)

dodaje się § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

Ponadto organ celny może zatrzymać pojazd lub inny środek przewozowy i dokonać kontroli

rodzaju paliwa, poprzez pobranie próbek paliwa ze zbiornika pojazdu lub innego środka

przewozowego. W razie stwierdzenia nieprawidłowości organ celny sporządza protokół

i przekazuje go właściwym organom.

”

;

6)

w art. 277

„

§ 2.

Zatrzymanie środków transportu może być dokonane tylko przez umundurowanych funkcjonariuszy

celnych znajdujących się w pobliżu oznakowanego pojazdu służbowego.

”

;

7)

po art. 277

„

Tytuł IXb

Czynności operacyjno-rozpoznawcze

Art. 277

W celu ustalenia zgodności z przepisami prawa przywozu towarów na polski obszar celny

oraz wywozu towarów z tego obszaru organy celne organizują i realizują czynności operacyjno-rozpoznawcze.

Art. 277

§ 1.

Czynności operacyjno-rozpoznawcze organów celnych polegają na uzyskiwaniu, gromadzeniu,

przetwarzaniu i sprawdzaniu w sposób jawny lub niejawny informacji dotyczących wymiany

towarowej z zagranicą, jeżeli zachodzi przypuszczenie narażenia interesów i praw majątkowych

Skarbu Państwa albo konieczność uzyskania rozpoznania w tym zakresie.

§ 2.

Organy celne są uprawnione do korzystania z informacji gromadzonych przez organy uprawnione

do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych na podstawie odrębnych ustaw, w

tym również z danych zgromadzonych w formie zapisu informatycznego, z zachowaniem

zasad określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych lub informacji stanowiących

tajemnicę skarbową.

§ 3.

Zabronione jest udzielanie informacji uzyskanych w wyniku czynności operacyjno-rozpoznawczych

osobom i instytucjom innym niż sąd i prokurator lub organy uprawnione na mocy odrębnych

ustaw do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych albo wykorzystywanie tych

informacji w celu innym niż ściganie przestępstw i wykroczeń lub przeprowadzenie kontroli

celnej.

§ 4.

Przepisu § 3 nie stosuje się, jeżeli zatajenie informacji prowadziłoby do zagrożenia

życia, zdrowia lub wolności człowieka albo gdy ustawa lub zawarta przez Rzeczpospolitą

Polską umowa międzynarodowa nakłada obowiązek udzielenia takich informacji określonemu

organowi.

§ 5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych zapewnia ochronę form i metod wykonywania

czynności operacyjno-rozpoznawczych.

Art. 277

§ 1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych w celu wykrycia

przestępstw

1)

skarbowych polegających na uszczupleniu należności publicznoprawnej dużej wartości

albo gdy wartość przedmiotu czynu zabronionego jest duża,

2)

przeciwko obrotowi gospodarczemu, jeżeli mogą spowodować znaczną szkodę majątkową,

3)

ściganych na mocy umów i porozumień międzynarodowych albo w celu ustalenia tożsamości

osób uczestniczących w tych przestępstwach lub przejęcia przedmiotów przestępstwa,

minister właściwy do spraw finansów publicznych przed wszczęciem postępowania karnego

bądź postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe może zarządzić niejawne nadzorowanie

przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa, jeżeli nie stworzy

to zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego.

§ 2.

O wydanym w trybie § 1 zarządzeniu należy niezwłocznie poinformować Prokuratora Generalnego,

którego także informuje się o przebiegu i wynikach podjętych czynności. Prokurator

Generalny może nakazać zaniechanie tych czynności.

§ 3.

Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w § 1, organy i instytucje państwowe są obowiązane

dopuścić do dalszego przewozu przesyłki zawierające przedmioty przestępstwa w stanie

nienaruszonym lub po ich usunięciu albo zastąpieniu w całości lub części.

§ 4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

określa, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności,

o których mowa w § 1, oraz sposób dokumentowania czynności operacyjno-rozpoznawczych

uwzględniając zapewnienie zachowania porządku publicznego oraz możliwość podjęcia

czynności niejawnych dopiero w wypadku, gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo

zachodzi wysokie prawdopodobieństwo ich nieskuteczności lub nieprzydatności do ustalenia

zgodności z prawem przywozu lub wywozu towarów.

Art. 277

§ 1.

Funkcjonariusze celni przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych mogą korzystać

z pomocy osób niezatrudnionych w administracji celnej.

§ 2.

Dane o osobach, o których mowa w § 1, mogą być ujawnione wyłącznie na żądanie sądu

w wypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez te osoby przestępstwa ściganego

z oskarżenia publicznego.

§ 3.

Tworzy się fundusz operacyjny, którym dysponuje minister właściwy do spraw finansów

publicznych. Środki na ten fundusz są corocznie zapewniane w budżecie państwa w części,

której dysponentem jest minister właściwy do spraw finansów publicznych.

§ 4.

Za udzielenie pomocy, o której mowa w § 1, może być przyznane wynagrodzenie z funduszu,

o którym mowa w § 3.

§ 5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, formy, metody, tryb i warunki

wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, mając w szczególności na uwadze zapewnienie

możliwie najmniejszej dolegliwości tych czynności oraz sposób pokrywania z funduszu

operacyjnego ich kosztów, z uwzględnieniem wynagrodzeń, o których mowa w § 4.

Art. 277

§ 1.

Czynności, o których mowa w art. 277

§ 2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, wykaz wyodrębnionych komórek

organizacyjnych, o których mowa w § 1, tryb naboru do nich oraz sposób i zakres szkoleń,

uwzględniając potrzeby wynikające z konieczności zapewnienia właściwej realizacji

zadań ustawowych.

Tytuł IXc

Zasady użycia środków przymusu bezpośredniego

Art. 277

§ 1.

Funkcjonariusze celni mogą stosować środki przymusu bezpośredniego wobec osób niepodporządkowujących

się ich poleceniom wydanym w celu realizacji zadań ustawowych.

§ 2.

Środki przymusu bezpośredniego mogą być użyte wyłącznie w zakresie niezbędnym do osiągnięcia

podporządkowania się poleceniom, o których mowa w § 1, lub do skutecznego odparcia

bezpośredniego i bezprawnego zamachu na funkcjonariusza celnego.

§ 3.

Dopuszczalne jest stosowanie tylko takich środków przymusu bezpośredniego, które odpowiadają

potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji, i pod warunkiem, że w inny sposób nie

można skutecznie oraz bezpiecznie wykonać czynności służbowych.

Art. 277

§ 1.

Funkcjonariusze celni są uprawnieni do stosowania następujących środków przymusu bezpośredniego

1)

użycia siły fizycznej,

2)

użycia indywidualnych technicznych i chemicznych środków lub urządzeń przeznaczonych

do obezwładniania i konwojowania osób albo do zatrzymywania oraz unieruchamiania pojazdów

mechanicznych i innych środków przewozowych.

§ 2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje oraz warunki i sposoby użycia

środków przymusu bezpośredniego, a także sposób wyposażania funkcjonariuszy celnych

w środki, o których mowa w § 1 pkt 2, uwzględniając zapewnienie możliwie najmniejszej

dolegliwości dla osób.

”

;

8)

w art. 278

a)

dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie § 1,

b)

dodaje się § 2 i 3 w brzmieniu

„

§ 2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia,

dyrektora izby celnej do prowadzenia w pierwszej instancji postępowań w sprawach,

o których mowa w art. 5 § 1, w art. 5

§ 3.

W wypadku, o którym mowa w § 2, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez dyrektora

izby celnej służy odwołanie do ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

”

1.

Właściwość miejscową dyrektorów urzędów kontroli skarbowej określa się według terytorialnego

zasięgu działania urzędu kontroli skarbowej.

2.

Właściwość miejscowa i zakres zadań organów kontroli skarbowej są ustalane z uwzględnieniem

również zadań i terytorialnego zasięgu działania organów kontroli skarbowej określonych

w przepisach odrębnych, w szczególności przepisach o wprowadzeniu programów pilotażowych,

określonych w art. 5 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych

(Dz. U. Nr 106, poz. 489, z 1997 r. Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 943, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 110, poz. 1189 oraz z 2002 r. Nr 89, poz. 804).

3.

Jeżeli podmiot posiada oddziały (zakłady) na terenie działania innego urzędu kontroli

skarbowej niż właściwy dla siedziby tego podmiotu, do przeprowadzenia czynności kontrolnych

w tym oddziale (zakładzie) uprawniony jest również inspektor upoważniony przez dyrektora

urzędu kontroli skarbowej właściwego ze względu na miejsce położenia tego oddziału

(zakładu).

4.

Organ kontroli skarbowej właściwy miejscowo w dniu wszczęcia postępowania kontrolnego

pozostaje właściwy aż do dnia jego zakończenia, chociażby w toku postępowania zmieniły

się podstawy właściwości.

5.

Jeżeli kontrola dotyczy okresu, w którym właściwym miejscowo był inny organ kontroli

skarbowej niż w dniu wszczęcia postępowania kontrolnego, właściwym do prowadzenia

postępowania za cały okres objęty kontrolą jest dyrektor urzędu kontroli skarbowej

właściwy miejscowo w dniu wszczęcia tego postępowania.

6.

Inspektorzy prowadzą czynności kontrolne według terytorialnego zasięgu działania urzędów

kontroli skarbowej, w których są zatrudnieni.

7.

Inspektorzy zatrudnieni w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów

publicznych są upoważnieni do prowadzenia czynności kontrolnych na całym terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

8.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może upoważnić inspektora zatrudnionego w urzędzie

kontroli skarbowej do przeprowadzenia czynności kontrolnych poza obszarem terytorialnego

zasięgu działania tego urzędu.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. Nr 98, poz. 602, Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 133, poz. 872, z 1999 r. Nr 106, poz. 1216, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 483 i Nr 53, poz. 649, z 2001 r. Nr 27, poz. 298, Nr 106, poz. 1149, Nr 110, poz. 1189, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1353, Nr 125, poz. 1371, Nr 129, poz. 1444 i Nr 130, poz. 1452 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 74, poz. 676) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w pkt 37 po wyrazach „Straż Graniczną” dodaje się wyrazy „, kontrolę skarbową, Służbę Celną”;

2)

w art. 6 w ust. 1 po pkt 3a dodaje się pkt 3b w brzmieniu

„

3b)

umundurowany inspektor kontroli skarbowej lub funkcjonariusz celny,

”

;

3)

w art. 39 w ust. 2 w pkt 5 po wyrazach „Straży Granicznej” dodaje się wyrazy „, inspektora kontroli skarbowej, funkcjonariusza celnego”;

4)

w art. 53 w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5a i 5b w brzmieniu

„

5a)

kontroli skarbowej,

5b)

Służby Celnej,

”

;

5)

w art. 66 ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, Minister Obrony Narodowej, minister właściwy

do spraw finansów publicznych oraz Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw transportu określą, w drodze rozporządzenia, warunki techniczne

pojazdów specjalnych i używanych do celów specjalnych Policji, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, kontroli skarbowej, Służby Celnej,

Służby Więziennej i straży pożarnej.

”

;

6)

w art. 68 w ust. 11 w pkt 3 po wyrazach „Straży Granicznej” dodaje się przecinek i wyrazy „kontroli skarbowej, Służby Celnej”;

7)

w art. 76 w ust. 3 po wyrazach „Straży Granicznej” dodaje się przecinek i wyrazy „kontroli skarbowej, Służby Celnej”;

8)

w art. 80c w ust. 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

organom kontroli skarbowej i organom celnym,

”

;

9)

w art. 100c w ust. 1 dodaje się pkt 10 w brzmieniu

„

10)

organom celnym.

”

W ustawie z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2001 r. Nr 127, poz. 1400 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 74, poz. 676 i Nr 81, poz. 731) w art. 75d w ust. 2 skreśla się pkt 6.

1.

Inspektorzy i pracownicy wykonujący czynności związane z realizacją zadań ustawowych,

określonych w art. 2 i 3 ustawy, mają prawo do

1)

legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości,

2)

zatrzymywania i przeszukiwania osób oraz przeszukiwania pomieszczeń, bagażu i ładunku

w trybie i przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego skarbowego,

3)

zatrzymywania pojazdów i innych środków przewozowych w celu przeprowadzenia kontroli

przewożonych towarów lub dokumentów przewozowych dotyczących tych towarów, a także

badania towarów i pobierania ich próbek, oraz przeprowadzenia kontroli rodzaju używanego

paliwa przez pobranie próbek paliwa ze zbiornika pojazdu mechanicznego,

4)

zwracania się o niezbędną pomoc do innych jednostek organizacyjnych, przedsiębiorców

i organizacji społecznych, jak również zwracania się w nagłych wypadkach do każdej

osoby o udzielenie doraźnej pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa.

2.

Jeżeli przy dokonywaniu czynności służbowych zaistniała konieczność zdjęcia nałożonych

uprzednio zamknięć celnych, inspektorzy i pracownicy mają obowiązek ponownego nałożenia

zamknięć celnych i odnotowania tego faktu w treści odpowiedniego dokumentu.

3.

Osoba posiadająca towary jest zobowiązana, na jej koszt, do wykonywania czynności

umożliwiających przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 3, a w szczególności

do rozładowania, okazania oraz załadowania towaru po zakończeniu czynności.

4.

Osobie przysługuje zażalenie do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej na zasadność

lub sposób dokonania czynności, o której mowa w ust. 3.

1.

W toku wykonywania czynności służbowych inspektorzy i pracownicy są zobowiązani do

poszanowania godności człowieka oraz respektowania innych praw i wolności obywatelskich.

2.

Inspektorzy i pracownicy są zobowiązani do wykonywania czynności służbowych w sposób

możliwie najmniej naruszający dobra osobiste i majątkowe osób i przedsiębiorców, których

te czynności dotyczą.

3.

Zatrzymanie osoby może być zastosowane tylko wówczas, gdy inne środki pozostające

w dyspozycji organów kontroli skarbowej, inspektorów i pracowników są bezcelowe lub

okazały się nieskuteczne.

4.

W razie uzasadnionej potrzeby zatrzymaną osobę należy niezwłocznie poddać badaniu

lekarskiemu lub udzielić jej pierwszej pomocy medycznej.

5.

Zatrzymanie pojazdów mechanicznych i innych środków przewozowych może być dokonywane

tylko przez umundurowanych inspektorów i pracowników, znajdujących się w pobliżu oznakowanego

pojazdu służbowego.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór i sposób oznakowania pojazdów służbowych, uwzględniając w szczególności zapewnienie

jednoznacznej identyfikacji pojazdów.

1.

Na sposób prowadzenia czynności, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 1 i 3, przysługuje

zażalenie do właściwego miejscowo prokuratora rejonowego.

2.

Z czynności wymienionych w art. 11a ust. 1 pkt 2-4 sporządza się protokół, a z czynności

wymienionej w art. 11a ust. 1 pkt 1 - notatkę służbową.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb wykonywania

czynności, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 1-3 i ust. 2, a także sposób i tryb

współpracy z Policją w tym zakresie, uwzględniając w szczególności zapewnienie ich

sprawności i skuteczności oraz zasady zatrzymywania pojazdów obowiązujące w Policji.

1.

Inspektorzy i pracownicy mogą stosować środki przymusu bezpośredniego wobec osób niepodporządkowujących

się ich poleceniom wydanym w celu realizacji zadań określonych w art. 11g ust. 1.

2.

Środki przymusu bezpośredniego mogą być użyte jedynie w zakresie niezbędnym do osiągnięcia

podporządkowania się poleceniom, o których mowa w ust. 1, lub do skutecznego odparcia

bezpośredniego i bezprawnego zamachu na inspektora lub inną osobę.

3.

Dopuszczalne jest stosowanie tylko takich środków przymusu bezpośredniego, jakie odpowiadają

potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji, i pod warunkiem, że w inny dostępny

w tej sytuacji sposób nie można skutecznie oraz bezpiecznie wykonać czynności służbowych.

1.

Uprawnia się inspektorów i pracowników do stosowania następujących środków przymusu

bezpośredniego

1)

siły fizycznej,

2)

indywidualnych technicznych i chemicznych środków lub urządzeń przeznaczonych do obezwładniania

i konwojowania osób albo do zatrzymywania oraz unieruchamiania pojazdów mechanicznych

i innych środków przewozowych.

2.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, warunki i sposoby użycia środków

przymusu bezpośredniego, a także szczegółowe rodzaje i tryb wyposażania w środki,

o których mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględniając zapewnienie możliwie najmniejszej dolegliwości

dla osób.

1.

Jeżeli środki przymusu bezpośredniego wymienione w art. 11e ust. 1 okazały się niewystarczające

lub ich użycie ze względu na okoliczności danego zdarzenia nie jest możliwe, inspektor

i pracownik ma prawo użycia broni palnej wyłącznie

1)

w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie, zdrowie lub wolność

własną lub innej osoby oraz w celu przeciwdziałania czynnościom zmierzającym w oczywisty

sposób bezpośrednio do takiego zamachu,

2)

przeciwko osobie niepodporządkowującej się wezwaniu do natychmiastowego porzucenia

broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu, zdrowiu

lub wolności inspektora, pracownika albo innej osoby,

3)

przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie i przemocą odebrać broń palną inspektorowi,

pracownikowi lub innej osobie uprawnionej do posiadania broni palnej,

4)

w celu odparcia niebezpiecznego, bezpośredniego i gwałtownego zamachu na obiekty administracji

skarbowej,

5)

w bezpośrednim pościgu za osobą, wobec której użycie broni było dopuszczalne w przypadkach

określonych w pkt 1-3.

2.

Użycie broni palnej powinno nastąpić w sposób wyrządzający możliwie najmniejszą szkodę

osobie, przeciwko której użyto broni, i nie może zmierzać do pozbawienia tej osoby

życia ani narażać osób postronnych na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia.

3.

W broń palną może być wyposażony, przeszkolony w zakresie związanym z jej używaniem,

inspektor i pracownik zatrudniony w wyodrębnionej komórce, o której mowa w art. 11g

ust. 1.

4.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i sposób postępowania

przy użyciu broni palnej, biorąc pod uwagę użycie jej jako środka ostatecznego.

1.

Uprawnienia, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 2 i 3 oraz art. 11d ust. 1, art.

11e ust. 1 i art. 11f ust. 1, przysługują inspektorom i pracownikom zatrudnionym w

wyodrębnionych komórkach organizacyjnych kontroli skarbowej wyłącznie przy realizacji

zadań określonych w art. 2 ust. 1 pkt 1a, 2a, 4 i 7 oraz art. 3 pkt 4. Inspektorom

i pracownikom tym przysługuje umundurowanie służbowe i broń służbowa.

2.

Osoby zatrudnione w wyodrębnionych komórkach kontroli skarbowej, o których mowa w

ust. 1, muszą odpowiadać kryteriom określonym w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58, Nr 19, poz. 185, Nr 74, poz. 676 i Nr 81, poz. 731).

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia

1)

tryb tworzenia i wykaz wyodrębnionych komórek organizacyjnych, o których mowa w ust.

1, oraz liczbę zatrudnionych w nich inspektorów i pracowników, uwzględniając potrzeby

wynikające z konieczności zapewnienia właściwej realizacji zadań ustawowych,

2)

tryb naboru do komórek, o których mowa w ust. 1, w sposób uwzględniający szczególny

charakter zadań w nich wykonywanych oraz umożliwiający sprawdzenie posiadania przez

kandydatów predyspozycji do wykonywania zadań służbowych.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia, wzory umundurowania oraz kryteria

i tryb przydziału broni służbowej i umundurowania, z uwzględnieniem ilości i rodzajów

składników umundurowania oraz okresu ich używalności.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 16, poz. 166, Nr 39, poz. 459, Nr 42, poz. 475, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr 130, poz. 1452) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 15

a)

dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie § 1,

b)

dodaje się § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

Właściwość rzeczowa i miejscowa jest ustalana z uwzględnieniem również zakresu zadań

i terytorialnego zasięgu działania organów podatkowych, określonych na podstawie odrębnych

przepisów, w szczególności przepisów o wprowadzeniu programów pilotażowych, o których

mowa w art. 5 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych

(Dz. U. Nr 106, poz. 489, z 1997 r. Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 943, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 110, poz. 1189 oraz z 2002 r. Nr 89, poz. 804).

”

;

2)

w art. 299 w § 3 skreśla się pkt 2.

1.

Wszczęcie postępowania kontrolnego, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 1, następuje w formie

postanowienia.

2.

Datą wszczęcia postępowania kontrolnego jest dzień doręczenia kontrolowanemu postanowienia

o wszczęciu postępowania kontrolnego, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 1.

3.

Czynności kontrolne przeprowadza inspektor wraz z upoważnionymi pracownikami po doręczeniu

kontrolowanemu upoważnienia do przeprowadzenia czynności kontrolnych oraz okazaniu

legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych.

4.

W czynnościach, o których mowa w ust. 3, mogą uczestniczyć osoby uprawnione na podstawie

ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, a w przypadku dokonywania

kontroli środków przekazanych Rzeczypospolitej Polskiej przez instytucje Unii Europejskiej

- przedstawiciele organów Unii Europejskiej.

5.

Jeżeli kontrolowanym jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości

prawnej, doręcza się upoważnienie oraz okazuje legitymację i znak identyfikacyjny

członkowi zarządu, wspólnikowi lub innej osobie upoważnionej do reprezentowania lub

prowadzenia spraw kontrolowanego.

6.

W razie nieobecności kontrolowanego lub osób, o których mowa w ust. 5, doręcza się

upoważnienie oraz okazuje się legitymacje służbowe i znaki identyfikacyjne - pracownikowi

lub innej osobie wykonującej czynności na rzecz kontrolowanego w miejscu wszczęcia

postępowania lub czynności kontrolnych; z czynności tej sporządza się protokół i przedstawia

się niezwłocznie kontrolowanemu.

7.

Upoważnienie do przeprowadzenia czynności kontrolnych jest wydawane przez dyrektora

urzędu kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej i określa

1)

imię i nazwisko inspektora, imiona i nazwiska pracowników, wykonujących czynności

kontrolne, a także osób, o których mowa w ust. 4, jeżeli osoby takie będą brać udział

w czynnościach kontrolnych,

2)

numer legitymacji służbowej inspektora i upoważnionych pracowników,

3)

oznaczenie kontrolowanego,

4)

termin ważności upoważnienia,

5)

zakres kontroli,

6)

prawa i obowiązki kontrolowanego.

W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 48, poz. 550, Nr 62, poz. 718, Nr 70, poz. 816, Nr 73, poz. 852, Nr 109, poz. 1158 i Nr 122, poz. 1314 i 1321, z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 5, poz. 43 i 44, Nr 42, poz. 475, Nr 63, poz. 634, Nr 73, poz. 761, Nr 76, poz. 811, Nr 87, poz. 954, Nr 102, poz. 1116, Nr 113, poz. 1207, Nr 115, poz. 1229, Nr 123, poz. 1353, Nr 125, poz. 1371, Nr 126, poz. 1382, Nr 129, poz. 1441, Nr 130, poz. 1450 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 41, poz. 365, Nr 71, poz. 655 i Nr 74, poz. 676) w art. 8 skreśla się ust. 3.

W ustawie z dnia 11 grudnia 1997 r. o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i

usługami

(Dz. U. Nr 157, poz. 1026, z 1999 r. Nr 55, poz. 587 i Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 119, poz. 1250 oraz z 2001 r. Nr 29, poz. 320 i Nr 42, poz. 472) art. 16 otrzymuje brzmienie

„

Art. 16.

Obowiązkowi uzyskania pozwolenia nie podlegają towary zwolnione od cła na podstawie

art. 190.

”

1.

Na żądanie organu kontroli skarbowej podmiot uprawniony, na podstawie odrębnych przepisów,

do odebrania oświadczenia o stanie majątkowym jest obowiązany przekazać temu organowi

poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię tego oświadczenia - w terminie 14 dni

od dnia otrzymania żądania.

2.

W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8, nie stosuje się art.

13 ust. 6, art. 14, art. 20 ust. 2 i art. 27 ust. 1 pkt 7.

W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie

(Dz. U. z 2001 r. Nr 80, poz. 872 i Nr 128, poz. 1407 oraz z 2002 r. Nr 37, poz. 329 i Nr 41, poz. 365) w załączniku do ustawy skreśla się pkt 15.

Obowiązkowi uzyskania pozwolenia nie podlegają towary zwolnione od cła na podstawie

art. 190.

W ustawie z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. Nr 11, poz. 95, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 39, poz. 462, z 2001 r. Nr 22, poz. 247, Nr 27, poz. 298, Nr 56, poz. 580, Nr 110, poz. 1189, Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676) w art. 14

a)

w ust. 2 skreśla się wyrazy „inspekcji celnej i”,

b)

w ust. 5 w pkt 2 skreśla się wyrazy „inspekcji celnej i”.

W ustawie z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. Nr 72, poz. 802 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365) w art. 1

a)

w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

rozpoznawanie, wykrywanie, zwalczanie i zapobieganie przestępstw i wykroczeń związanych

z wprowadzaniem na polski obszar celny oraz wyprowadzaniem z polskiego obszaru celnego

towarów objętych ograniczeniami lub zakazami, w szczególności takich jak: odpady szkodliwe,

substancje chemiczne, materiały jądrowe i promieniotwórcze, środki odurzające i substancje

psychotropowe oraz broń, amunicja, materiały wybuchowe i technologie objęte kontrolą

międzynarodową, a także przestępstw naruszających prawa ochrony dóbr kultury i własności

intelektualnej,

”

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Czynności związane z realizacją zadań określonych w art. 1 ust. 2 wykonuje się, podejmując

czynności operacyjno-rozpoznawcze i kontrolne zgodnie z przepisami Kodeksu celnego oraz prowadząc postępowanie przygotowawcze zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego skarbowego.

”

W ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy

(Dz. U. Nr 83, poz. 930, z 2000 r. Nr 60, poz. 703 i Nr 62, poz. 717, z 2001 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 106, poz. 1149 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365 i Nr 74, poz. 676) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 53

a)

w § 37 skreśla się pkt 4,

b)

w § 39

-

w pkt 1 skreśla się wyrazy „a jeżeli dochodzenie prowadzi funkcjonariusz Inspekcji Celnej - Generalny Inspektor

Celny,”

-

w pkt 3 skreśla się wyrazy „Generalny Inspektor Celny albo”;

2)

w art. 118

a)

w § 1 skreśla się pkt 4,

b)

dodaje się § 4 w brzmieniu

„

§ 4.

Czynności procesowe organu, o którym mowa w § 1 pkt 3, mogą wykonywać również upoważnieni

funkcjonariusze celni pełniący służbę w izbie celnej, której podlega urząd celny.

”

;

3)

w art. 133 w § 1

a)

w pkt 1 skreśla się wyrazy „a w sprawach ujawnionych w zakresie swego działania przez Inspekcję Celną - funkcjonariusz

tej Inspekcji,”

b)

w pkt 2 skreśla się wyrazy „a w tych sprawach ujawnionych w zakresie swego działania przez urząd kontroli skarbowej

- inspektor kontroli skarbowej.”,

c)

dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

inspektor kontroli skarbowej - w sprawach, ujawnionych w zakresie działania kontroli

skarbowej, o których mowa w pkt 1 i 2.

”

;

4)

w art. 150

a)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Czynność, o której mowa w art. 75 § 2 Kodeksu postępowania karnego, jest dokonywana przez Policję, Straż Graniczną, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

inspektora kontroli skarbowej lub Żandarmerię Wojskową, a gdy dochodzenie jest prowadzone

przez inny niż inspektor kontroli skarbowej finansowy organ dochodzenia - przez Policję

na żądanie tego organu.

”

,

b)

w § 4 po wyrazach „Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego” dodaje się przecinek i wyrazy „inspektora kontroli skarbowej”;

5)

w art. 179

a)

w § 1 skreśla się wyrazy „lub organ Inspekcji Celnej”,

b)

w § 3 skreśla się użyte dwukrotnie w różnych przypadkach wyrazy „lub organ Inspekcji Celnej”,

c)

w § 4 skreśla się wyrazy „lub organ Inspekcji Celnej”.

W ustawie z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego

wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł

(Dz. U. Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 63, poz. 641 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 32, poz. 299, Nr 41, poz. 365 i Nr 74, poz. 676) w art. 14 w ust. 1 skreśla się wyrazy „a także organy inspekcji celnej”.

W ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami

i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania

międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 119, poz. 1250, z 2001 r. Nr 154, poz. 1789 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365 i Nr 74, poz. 676) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 w pkt 11 skreśla się wyrazy „oraz Generalnego Inspektora Celnego”;

2)

w art. 29 w ust. 2 skreśla się wyrazy „oraz Generalny Inspektor Celny”.

W ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu informacji

kryminalnych

(Dz. U. Nr 110, poz. 1189 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 81, poz. 831) w art. 19 skreśla się pkt 4.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych

(Dz. U. Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800) w art. 14

a)

w ust. 1 w pkt 2 wyrazy „Inspekcją Celną” zastępuje się wyrazami „organami celnymi”,

b)

w ust. 2 wyrazy „Inspekcją Celną” zastępuje się wyrazami „organami celnymi”.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. Nr 125, poz. 1371 i z 2002 r. Nr 25, poz. 253) w art. 67 w ust. 1 wyrazy „Inspekcją Celną” zastępuje się wyrazami „inspektorami kontroli skarbowej”,

1.

Postępowania kontrolne wszczęte i niezakończone przez organy Inspekcji Celnej oraz

inspektorów kontroli skarbowej jako organy kontroli skarbowej przed dniem wejścia

w życie ustawy przejmują organy kontroli skarbowej, właściwe miejscowo dla siedziby

likwidowanego organu, z tym że do postępowań wszczętych przez organy Inspekcji Celnej

stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 31. Wszystkie już podjęte w postępowaniu

czynności pozostają w mocy.

2.

Obowiązki i uprawnienia Generalnego Inspektora Celnego jako strony w sprawach, w których

w dniu wejścia w życie ustawy przysługuje lub została wniesiona skarga do sądu administracyjnego,

przejmuje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.

3.

Postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe wszczęte i

niezakończone przez funkcjonariuszy Inspekcji Celnej przed dniem wejścia w życie ustawy

przejmowane są przez inspektorów kontroli skarbowej.

4.

Przyjęte i nierozpatrzone przed dniem wejścia w życie ustawy sprawy skarg i wniosków

podlegające rozpatrzeniu przez organy Inspekcji Celnej w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego przejmują odpowiednio właściwe organy kontroli skarbowej.

5.

Wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy postępowania w sprawach

odpowiedzialności dyscyplinarnej funkcjonariuszy Inspekcji Celnej i pracowników zatrudnionych

w regionalnych inspektoratach celnych rzecznicy dyscyplinarni i komisje dyscyplinarne

przekazują odpowiednio rzecznikom dyscyplinarnym albo komisjom dyscyplinarnym jednostek

organizacyjnych kontroli skarbowej. Postępowania w takich sprawach wobec pracowników

i funkcjonariuszy zatrudnionych w Generalnym Inspektoracie Celnym przejmuje rzecznik

dyscyplinarny i komisja dyscyplinarna Ministerstwa Finansów.

6.

Sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy przez organy Inspekcji

Celnej inne niż określone w ust. 1-5 przejmuje minister właściwy do spraw finansów

publicznych.

7.

Prawa i obowiązki Generalnego Inspektora Celnego wynikające z umów i porozumień, w

tym międzynarodowych, przejmuje minister właściwy do spraw finansów publicznych.

1.

Z dniem 1 lipca 2002 r. przechodzą w stan likwidacji urzędy, o których mowa w art.

2 ust. 2. Likwidację urzędów prowadzi się pod ich dotychczasową nazwą z dodatkiem

„w likwidacji”.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych powoła, w drodze zarządzenia, likwidatora

urzędów obsługujących znoszone organy Inspekcji Celnej oraz określi

1)

tryb i warunki likwidacji urzędów,

2)

zakres zadań i uprawnień likwidatora.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględni w zarządzeniu przekazanie

dokumentacji właściwym organom oraz inne działania zapewniające sprawne przeprowadzenie

likwidacji.

1.

Od decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1, służy odwołanie do właściwej izby

skarbowej - jeżeli decyzję wydał dyrektor urzędu kontroli skarbowej.

2.

Od decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1, wydanej przez Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej oraz od decyzji, o której mowa w ust. 3, nie służy odwołanie, jednakże

stronie służy wniosek do tego organu o ponowne rozpatrzenie sprawy.

3.

Do uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej dyrektora urzędu

kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej właściwy jest Generalny

Inspektor Kontroli Skarbowej; w sprawach o wznowienie postępowania zakończonego decyzją

ostateczną Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej właściwy jest ten organ.

4.

Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy -

Ordynacja podatkowa dotyczące odwołań.

1.

Nieruchomości pozostające w trwałym zarządzie Inspekcji Celnej przechodzą nieodpłatnie

w trwały zarząd urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do innego mienia pozostającego w zarządzie

i używaniu Inspekcji Celnej.

3.

Należności i zobowiązania Inspekcji Celnej stają się należnościami i zobowiązaniami

ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy urzędów, o których mowa w art. 2 ust. 2,

stają się odpowiednio pracownikami urzędów kontroli skarbowej, właściwych miejscowo

dla siedziby likwidowanego organu, a pracownicy zatrudnieni w Generalnym Inspektoracie

Celnym stają się pracownikami Ministerstwa Finansów.

2.

Kierownicy urzędów, o których mowa w art. 2 ust. 2, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia

ustawy, są obowiązani zawiadomić na piśmie pracowników o zmianach, jakie mają nastąpić

w zakresie ich stosunków pracy. Przepisy art. 23 stosuje się odpowiednio.

3.

Stosunki pracy z pracownikami, o których mowa w ust. 1, wygasają po upływie 3 miesięcy

od dnia przejścia do nowego urzędu, jeżeli przed upływem tego terminu nie zostaną

im zaproponowane nowe warunki pracy i płacy albo w razie nieprzyjęcia nowych warunków

pracy lub płacy, zaproponowanych im we wskazanym terminie.

4.

Osobom, o których mowa w ust. 1, przez okres 3 miesięcy przysługuje wynagrodzenie

w wysokości nie niższej od dotychczasowego.

5.

Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem może nastąpić za wypowiedzeniem.

6.

W przypadku wygaśnięcia stosunku pracy, o którym mowa w ust. 3, lub wypowiedzenia,

o którym mowa w ust. 5, pracownikom przysługują świadczenia przewidziane dla pracowników,

z którymi stosunki pracy rozwiązuje się z powodu likwidacji urzędu.

7.

Przepisów ust. 2 zdanie drugie oraz ust. 3 i 5 nie stosuje się do urzędników służby

cywilnej, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2001 r. Nr 102, poz. 1116, Nr 111, poz. 1194, Nr 128, poz. 1403 i Nr 154, poz. 1800),

8.

Funkcjonariusze Inspekcji Celnej stają się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

inspektorami kontroli skarbowej. Dodatek skarbowy określony w art. 40 ust. 1 ustawy,

o której mowa w art. 3, przysługuje od dnia przyjęcia nowych warunków pracy i płacy.

9.

W szczególnych przypadkach, w celu zapewnienia ciągłości prowadzonych przez Inspekcję

Celną postępowań, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może powołać na stanowisko

wicedyrektora urzędu kontroli skarbowej kierownika lub zastępcę kierownika jednostki

organizacyjnej Inspekcji Celnej.

10.

Inspektorzy, o których mowa w ust. 8, są zobowiązani w terminie roku od dnia wejścia

w życie rozporządzenia, o którym mowa w ust. 11, do złożenia uzupełniającego egzaminu

kwalifikacyjnego. Przepis art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w art. 3, stosuje

się odpowiednio.

11.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

zakres i tryb składania uzupełniającego egzaminu kwalifikacyjnego dla inspektorów,

o których mowa w ust. 8, uwzględniając zakres zadań kontroli skarbowej.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, dokona przeniesienia

planowanych dochodów i wydatków budżetowych między częściami, działami i rozdziałami

budżetu państwa w zakresie dotyczącym Generalnego Inspektoratu Celnego oraz określi

limity zatrudnienia i kwoty wynagrodzeń w podziale na części i działy budżetu państwa,

z zachowaniem przeznaczenia środków publicznych, wynikającego z ustawy budżetowej.

2.

Do przeniesienia, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się ograniczeń wynikających

z art. 96 ust. 2 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 155, poz. 1014, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 6, poz. 69, Nr 12, poz. 136, Nr 48, poz. 550, Nr 95, poz. 1041, Nr 119, poz. 1251 i Nr 122, poz. 1315, z 2001 r. Nr 45, poz. 497, Nr 46, poz. 499, Nr 88, poz. 961, Nr 98, poz. 1070, Nr 100, poz. 1082, Nr 102, poz. 1116, Nr 125, poz. 1368 i Nr 145, poz. 1623 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 363 i 365 i Nr 74, poz. 676).

1.

Środki finansowe, określone w art. 36 ustawy, o której mowa w art. 31, uzyskane po

dniu wejścia w życie niniejszej ustawy przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania

jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej oraz na nagrody dla byłych funkcjonariuszy

Inspekcji Celnej, którzy bezpośrednio przyczynili się do uzyskania dodatkowych wpływów

należności budżetowych lub ujawnienia przestępstw.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, określi

sposób gospodarowania oraz rozdysponowania środków i przyznawania nagród, o których

mowa w ust. 1, zapewniając ochronę nabytych przez funkcjonariuszy uprawnień.

1.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą

ustawą zachowują moc przepisy dotychczasowe, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

2.

Realizacja czynności związanych z wykonywaniem zadań ustawowych do czasu wydania znaków

identyfikacyjnych, określonych w art. 6 ust. 1a ustawy, o której mowa w art. 3, w

brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie jest uzależniona od ich okazania.

Traci moc ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. o Inspekcji Celnej

(Dz. U. Nr 71, poz. 449, z 1998 r. Nr 137, poz. 886, z 1999 r. Nr 49, poz. 483, Nr 83, poz. 931 i Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 104, poz. 1103, z 2001 r. Nr 81, poz. 877, Nr 110, poz. 1189 i Nr 123, poz. 1353 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365 i Nr 74, poz. 676).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 27 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia,

2)

art. 2, który wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2002 r.,

3)

art. 9 pkt 7 i art. 21, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

1.

Szczególnemu nadzorowi podatkowemu, z zastrzeżeniem ust. 3, podlega

1)

produkcja oraz obrót, w tym eksport i import, wyrobami akcyzowymi określonymi na podstawie

art. 35h ust. 1 pkt 1,

2)

urządzanie gier w kasynach gry i na automatach, tam gdzie się one znajdują.

2.

Szczególny nadzór podatkowy polega na kontroli

1)

czynności związanych z produkcją i obrotem wyrobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1,

w szczególności wytwarzania, uszlachetniania, przerabiania, zużywania, skażania, rozlewu,

przyjmowania, magazynowania, wydawania, przewozu i niszczenia oraz stosowania i oznaczania

tych wyrobów znakami skarbowymi akcyzy, zgodnie z odrębnymi przepisami,

2)

ilości i jakości wyrobów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przebiegu procesów technologicznych

i ruchu towarowego dotyczącego tych wyrobów oraz ich wydajności, ubytków i zużycia,

3)

otwarcia i zamknięcia stołów gry w kasynach gry oraz obliczania rezultatów gier na

stołach i na automatach,

4)

dokumentacji prowadzonej w zakresie, o którym mowa w pkt 1-3.

3.

Art. 5 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

1.

Szczególny nadzór podatkowy wykonują jednostki organizacyjne kontroli skarbowej przez

swoich pracowników, zwanych dalej «pracownikami szczególnego nadzoru podatkowego».

2.

Czynności kontrolne, o których mowa w art. 35b ust. 2, są wykonywane na podstawie

upoważnień wydawanych przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej.

3.

Szczególny nadzór podatkowy może być wykonywany jako nadzór stały.

4.

Sprawowanie stałego nadzoru polega na wykonywaniu czynności kontrolnych, o których

mowa w art. 35b ust. 2, przez komórkę organizacyjną jednostki organizacyjnej kontroli

skarbowej utworzoną w tym celu na terenie podmiotu podlegającego szczególnemu nadzorowi

podatkowemu, zwaną dalej «komórką stałego nadzoru».

5.

Do wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego stosuje się odpowiednio art. 9a, art.

10 ust. 2 pkt 5 i 7, art. 16-22, art. 34 i art. 34a-34c oraz, w zakresie nieuregulowanym

w ustawie, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Pracownicy szczególnego nadzoru podatkowego są uprawnieni do

1)

żądania powtórzenia, jeżeli to możliwe, każdej czynności, w wyniku której uzyskuje

się dane o przyjmowanych, wydawanych lub wprowadzanych do procesu produkcyjnego surowcach,

materiałach, produkcji w toku i półfabrykatach oraz uzyskanych produktach, wyrobach

gotowych i wysokości strat produkcyjnych,

2)

pobierania próbek surowców, półfabrykatów i wyrobów gotowych w celu ich zbadania,

3)

nakładania zabezpieczeń urzędowych na urządzenia, pomieszczenia i naczynia służące

do działalności objętej szczególnym nadzorem podatkowym w celu uniemożliwienia dostępu

do ich wnętrz bez uszkodzenia zabezpieczenia urzędowego, a także na dokumentację,

o której mowa w art. 35b ust. 2 pkt 4, w celu jej urzędowego uwierzytelnienia,

4)

uczestniczenia w dokonywanych przez podmiot podlegający szczególnemu nadzorowi podatkowemu

czynnościach, o których mowa w art. 35b ust. 2 pkt 1-3,

5)

żądania zamknięcia dokumentacji, o której mowa w art. 35b ust. 2 pkt 4, w celu umożliwienia

porównania rzeczywistego stanu zapasów ze stanem ewidencyjnym.

2.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują pracownikom szczególnego nadzoru

podatkowego także w stosunku do podmiotów wykonujących działalność w zakresie, o którym

mowa w art. 35b ust. 1, bez zachowania warunków oraz form określonych przepisami prawa.

1.

Podmioty podlegające szczególnemu nadzorowi podatkowemu są obowiązane zapewnić warunki

i środki do sprawnego przeprowadzania kontroli, w tym

1)

przesłać do urzędu kontroli skarbowej, co najmniej na 14 dni przed rozpoczęciem działalności

w zakresie, o którym mowa w art. 35b ust. 1, zgłoszenie oraz dokumentację dotyczącą

tej działalności, a w przypadku wznowienia działalności, po przerwie trwającej dłużej

niż 3 miesiące - zgłoszenie dotyczące wznowienia tej działalności,

2)

zapewnić warunki do przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia podmiotu,

3)

przygotować i oznaczyć urządzenia, pomieszczenia i naczynia służące do działalności

objętej szczególnym nadzorem podatkowym,

4)

przechowywać w oddzielnych naczyniach i pomieszczeniach wyroby objęte szczególnym

nadzorem podatkowym,

5)

dostosować urządzenia, pomieszczenia i naczynia, o których mowa w pkt 3, do nakładania

zabezpieczeń urzędowych, a ponadto dostarczyć potrzebną ilość plomb, laku lub masy

plastycznej do pieczęci oraz inne materiały do nałożenia zabezpieczeń urzędowych,

6)

posiadać legalizowane przyrządy pomiarowe, odczynniki i sprzęt techniczny, niezbędne

do kontroli ilości i jakości surowców, półfabrykatów i wyrobów gotowych,

7)

zgłaszać urzędowi kontroli skarbowej albo komórce stałego nadzoru informacje o terminach

czynności, o których mowa w art. 35b ust. 2 pkt 1-3,

8)

przeprowadzać czynności, o których mowa w art. 35b ust. 2 pkt 1-3, w obecności pracownika

szczególnego nadzoru podatkowego,

9)

prowadzić dokumentację, o której mowa art. 35b ust. 2 pkt 4, związaną z prowadzeniem

działalności objętej szczególnym nadzorem podatkowym,

10)

dokonać zamknięcia prowadzonej dokumentacji, o której mowa w art. 35b ust. 2 pkt 4,

na żądanie pracownika szczególnego nadzoru podatkowego w celu umożliwienia porównania

rzeczywistego stanu zapasów ze stanem ewidencyjnym,

11)

zgłaszać w terminie 2 dni urzędowi kontroli skarbowej albo komórce stałego nadzoru

przypadki zniszczenia lub kradzieży wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym

bądź znaków skarbowych akcyzy,

12)

zgłaszać bezzwłocznie urzędowi kontroli skarbowej albo komórce stałego nadzoru przypadki

zdarzeń związanych z działaniem lub stanem urządzeń, pomieszczeń i naczyń, o których

mowa w pkt 3, wskazujących na niebezpieczeństwo strat lub zniszczenia wyrobów akcyzowych

objętych szczególnym nadzorem podatkowym.

2.

Za stan pomieszczeń, urządzeń i naczyń służących do wykonywania działalności w zakresie,

o którym mowa w art. 35b ust. 1, oraz za stan nałożonych na nie zabezpieczeń urzędowych

odpowiedzialny jest podmiot podlegający szczególnemu nadzorowi podatkowemu.

3.

Koszty związane z realizacją obowiązków określonych w ust. 1 obciążają podmioty podlegające

szczególnemu nadzorowi podatkowemu.

1.

Podmioty podejmujące działalność w zakresie, o którym mowa w art. 35b ust. 1, podlegają

przed rozpoczęciem jej prowadzenia urzędowemu sprawdzeniu przez pracowników szczególnego

nadzoru podatkowego.

2.

Urzędowemu sprawdzeniu podlegają również podmioty prowadzące działalność w zakresie,

o którym mowa w art. 35b ust. 1, po przerwie w tej działalności trwającej dłużej niż

3 miesiące, a także na żądanie urzędu kontroli skarbowej.

3.

Urzędowe sprawdzenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, polega na przeprowadzeniu czynności

sprawdzających w celu ustalenia, czy zostały zapewnione warunki i środki do sprawnego

przeprowadzania czynności kontrolnych, o których mowa w art. 35b ust. 2.

1.

Rozpoczęcie produkcji lub obrotu wyrobami objętymi szczególnym nadzorem podatkowym

bez przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, o którym mowa w art. 35f ust. 1 i 2, stanowi

wytwarzanie lub obrót, o którym mowa w art. 29 pkt 4 Kodeksu karnego skarbowego.

2.

Wyroby będące przedmiotem produkcji lub obrotu, o którym mowa w ust. 1, podlegają

przepadkowi zgodnie z przepisami Kodeksu karnego skarbowego.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia

1)

wyroby akcyzowe, które w związku z wykonywaniem działalności w zakresie, o którym

mowa w art. 35b ust. 1 pkt 1, są objęte szczególnym nadzorem podatkowym,

2)

zakres i szczegółowe zasady wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego w stosunku

do poszczególnych wyrobów podlegających temu nadzorowi,

3)

zakres i szczegółowe zasady wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego przy oznaczaniu

wyrobów znakami skarbowymi akcyzy,

4)

szczegółowe zasady wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego, w zakresie określonym

w art. 35b ust. 1 pkt 2,

5)

wzory upoważnień, o których mowa w art. 35c ust. 2,

6)

szczegółowe zasady sprawowania stałego nadzoru, a także zasady kontroli doraźnych

i okresowych,

7)

szczegółowe zasady i tryb pobierania próbek, o których mowa w art. 35d ust. 1 pkt

2,

8)

szczegółowe zasady i tryb nakładania zabezpieczeń urzędowych, o których mowa w art.

35d ust. 1 pkt 3, oraz rodzaje lub formy tych zabezpieczeń,

9)

tryb dokonywania i zakres zgłoszeń, o których mowa w art. 35e ust. 1 pkt 1, 7, 11

i 12,

10)

szczegółowy zakres przygotowywania i oznaczania pomieszczeń, urządzeń i naczyń, o

których mowa w art. 35e ust. 1 pkt 3,

11)

zakres i szczegółowe zasady urzędowego sprawdzenia, o którym mowa w art. 35f ust.

1 i 2.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów

publicznych powinien uwzględnić w szczególności

1)

wyroby akcyzowe o szczególnym znaczeniu dla budżetu państwa oraz wyroby podlegające

obowiązkowi oznaczania znakami skarbowymi akcyzy,

2)

zróżnicowanie form i sposobów wykonywania nadzoru oraz zakresu wymagań, które powinny

zostać spełnione przez podmioty podlegające temu nadzorowi - w zależności od rodzaju

podmiotu, rodzaju wykonywanej działalności oraz grupy wyrobów objętych szczególnym

nadzorem podatkowym,

3)

zapewnienie skuteczności i sprawności sprawowania szczególnego nadzoru podatkowego.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia

1)

niektóre rodzaje prowadzonej dokumentacji, o której mowa w art. 35b ust. 2 pkt 4,

jej wzory, a także szczegółowe zasady jej przygotowania i prowadzenia - uwzględniając

zakres dokumentacji nieodzownej do wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego,

2)

tryb niszczenia wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym w przypadku stwierdzenia

ich nieprzydatności do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia - w sposób zapewniający

skuteczną kontrolę tej czynności,

3)

szczegółowe zasady i warunki przyjmowania, magazynowania, wydawania i przewożenia

wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym - w sposób zapewniający stałą i skuteczną

kontrolę ilości i jakości wyrobów.

1.

Dane identyfikujące abonenta sieci telekomunikacyjnej lub zakończenia sieci, między

którymi wykonano połączenie, oraz dane dotyczące uzyskania próby połączenia między

określonymi zakończeniami sieci, a także okoliczności i rodzaj wykonywanego połączenia,

mogą być ujawnione kontroli skarbowej oraz przez nią przetwarzane - wyłącznie w celu

zapobiegania lub wykrywania przestępstw.

2.

Ujawnienie danych, o których mowa w ust. 1, następuje na pisemny wniosek Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej.

3.

Operatorzy sieci telekomunikacyjnych są obowiązani udostępnić dane, o których mowa

w ust. 1, pracownikom wskazanym we wniosku Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

4.

Ujawnienie danych, o których mowa w ust. 1, może nastąpić za pomocą sieci telekomunikacyjnej.

5.

Materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych na podstawie ust. 2, które nie zawierają

informacji mających znaczenie dla postępowania kontrolnego lub postępowania w sprawie

o przestępstwo lub wykroczenie skarbowe, podlegają niezwłocznemu komisyjnemu i protokolarnemu

zniszczeniu.

1.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej zapewnia ochronę form i metod wykonywania czynności

operacyjno-rozpoznawczych, własnych obiektów i danych identyfikujących pracowników

i inspektorów. Udzielenie informacji dotyczących czynności operacyjno-rozpoznawczych

może nastąpić wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora, skierowane z powodu uzasadnionego

podejrzenia popełnienia, w związku z prowadzonymi czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi,

przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, z zastrzeżeniem zachowania zasad

określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych lub o ochronie informacji

stanowiących tajemnicę skarbową.

2.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych pracownicy operacyjni mogą posługiwać

się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych ich identyfikujących oraz środków,

którymi posługują się przy wykonywaniu zadań służbowych.

3.

Organy administracji publicznej obowiązane są do udzielania wywiadowi skarbowemu,

w granicach swojej właściwości, niezbędnej pomocy w zakresie wydawania i zabezpieczania

dokumentów, o których mowa w ust. 2.

4.

Pracownikom operacyjnym przysługuje prawo do stosowania środków przymusu bezpośredniego

oraz posiadania i użycia broni palnej. Art. 11d-11f oraz art. 11g ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, rodzaje, tryb wydawania i

sposób posługiwania się i przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2, uwzględniając

cel wydania, zapewnienie ich ochrony oraz wyjątkowe przesłanki ich użycia.

W sprawach z zakresu stosunku pracy, nieuregulowanych w niniejszej ustawie, do inspektorów

stosuje się przepisy ustawy o służbie cywilnej, a do innych pracowników urzędów kontroli

skarbowej odpowiednio przepisy ustawy o służbie cywilnej lub ustawy o pracownikach

urzędów państwowych.

§ 1.

Organy celne przestrzegają z urzędu swojej właściwości miejscowej i rzeczowej.

§ 2.

Właściwość miejscowa i rzeczowa organów celnych jest ustalana z uwzględnieniem również

zakresu zadań i terytorialnego zasięgu działania tych organów określonych na podstawie

przepisów odrębnych, a w szczególności przepisów o wprowadzeniu programów pilotażowych,

o których, mowa w art. 5 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych

(Dz. U. Nr 106, poz. 489, z 1997 r. Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 943, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 110, poz. 1189 oraz z 2002 r. Nr 89, poz. 804).

W celu ustalenia zgodności z przepisami prawa przywozu towarów na polski obszar celny

oraz wywozu towarów z tego obszaru organy celne organizują i realizują czynności operacyjno-rozpoznawcze.

§ 1.

Czynności operacyjno-rozpoznawcze organów celnych polegają na uzyskiwaniu, gromadzeniu,

przetwarzaniu i sprawdzaniu w sposób jawny lub niejawny informacji dotyczących wymiany

towarowej z zagranicą, jeżeli zachodzi przypuszczenie narażenia interesów i praw majątkowych

Skarbu Państwa albo konieczność uzyskania rozpoznania w tym zakresie.

§ 2.

Organy celne są uprawnione do korzystania z informacji gromadzonych przez organy uprawnione

do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych na podstawie odrębnych ustaw, w

tym również z danych zgromadzonych w formie zapisu informatycznego, z zachowaniem

zasad określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych lub informacji stanowiących

tajemnicę skarbową.

§ 3.

Zabronione jest udzielanie informacji uzyskanych w wyniku czynności operacyjno-rozpoznawczych

osobom i instytucjom innym niż sąd i prokurator lub organy uprawnione na mocy odrębnych

ustaw do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych albo wykorzystywanie tych

informacji w celu innym niż ściganie przestępstw i wykroczeń lub przeprowadzenie kontroli

celnej.

§ 4.

Przepisu § 3 nie stosuje się, jeżeli zatajenie informacji prowadziłoby do zagrożenia

życia, zdrowia lub wolności człowieka albo gdy ustawa lub zawarta przez Rzeczpospolitą

Polską umowa międzynarodowa nakłada obowiązek udzielenia takich informacji określonemu

organowi.

§ 5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych zapewnia ochronę form i metod wykonywania

czynności operacyjno-rozpoznawczych.

§ 1.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych w celu wykrycia

przestępstw

1)

skarbowych polegających na uszczupleniu należności publicznoprawnej dużej wartości

albo gdy wartość przedmiotu czynu zabronionego jest duża,

2)

przeciwko obrotowi gospodarczemu, jeżeli mogą spowodować znaczną szkodę majątkową,

3)

ściganych na mocy umów i porozumień międzynarodowych albo w celu ustalenia tożsamości

osób uczestniczących w tych przestępstwach lub przejęcia przedmiotów przestępstwa,

minister właściwy do spraw finansów publicznych przed wszczęciem postępowania karnego

bądź postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe może zarządzić niejawne nadzorowanie

przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa, jeżeli nie stworzy

to zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego.

§ 2.

O wydanym w trybie § 1 zarządzeniu należy niezwłocznie poinformować Prokuratora Generalnego,

którego także informuje się o przebiegu i wynikach podjętych czynności. Prokurator

Generalny może nakazać zaniechanie tych czynności.

§ 3.

Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w § 1, organy i instytucje państwowe są obowiązane

dopuścić do dalszego przewozu przesyłki zawierające przedmioty przestępstwa w stanie

nienaruszonym lub po ich usunięciu albo zastąpieniu w całości lub części.

§ 4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

określa, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności,

o których mowa w § 1, oraz sposób dokumentowania czynności operacyjno-rozpoznawczych

uwzględniając zapewnienie zachowania porządku publicznego oraz możliwość podjęcia

czynności niejawnych dopiero w wypadku, gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo

zachodzi wysokie prawdopodobieństwo ich nieskuteczności lub nieprzydatności do ustalenia

zgodności z prawem przywozu lub wywozu towarów.

§ 1.

Funkcjonariusze celni przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych mogą korzystać

z pomocy osób niezatrudnionych w administracji celnej.

§ 2.

Dane o osobach, o których mowa w § 1, mogą być ujawnione wyłącznie na żądanie sądu

w wypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez te osoby przestępstwa ściganego

z oskarżenia publicznego.

§ 3.

Tworzy się fundusz operacyjny, którym dysponuje minister właściwy do spraw finansów

publicznych. Środki na ten fundusz są corocznie zapewniane w budżecie państwa w części,

której dysponentem jest minister właściwy do spraw finansów publicznych.

§ 4.

Za udzielenie pomocy, o której mowa w § 1, może być przyznane wynagrodzenie z funduszu,

o którym mowa w § 3.

§ 5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, formy, metody, tryb i warunki

wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, mając w szczególności na uwadze zapewnienie

możliwie najmniejszej dolegliwości tych czynności oraz sposób pokrywania z funduszu

operacyjnego ich kosztów, z uwzględnieniem wynagrodzeń, o których mowa w § 4.

§ 1.

Czynności, o których mowa w art. 277

§ 2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, wykaz wyodrębnionych komórek

organizacyjnych, o których mowa w § 1, tryb naboru do nich oraz sposób i zakres szkoleń,

uwzględniając potrzeby wynikające z konieczności zapewnienia właściwej realizacji

zadań ustawowych.

§ 1.

Funkcjonariusze celni mogą stosować środki przymusu bezpośredniego wobec osób niepodporządkowujących

się ich poleceniom wydanym w celu realizacji zadań ustawowych.

§ 2.

Środki przymusu bezpośredniego mogą być użyte wyłącznie w zakresie niezbędnym do osiągnięcia

podporządkowania się poleceniom, o których mowa w § 1, lub do skutecznego odparcia

bezpośredniego i bezprawnego zamachu na funkcjonariusza celnego.

§ 3.

Dopuszczalne jest stosowanie tylko takich środków przymusu bezpośredniego, które odpowiadają

potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji, i pod warunkiem, że w inny sposób nie

można skutecznie oraz bezpiecznie wykonać czynności służbowych.

§ 1.

Funkcjonariusze celni są uprawnieni do stosowania następujących środków przymusu bezpośredniego

1)

użycia siły fizycznej,

2)

użycia indywidualnych technicznych i chemicznych środków lub urządzeń przeznaczonych

do obezwładniania i konwojowania osób albo do zatrzymywania oraz unieruchamiania pojazdów

mechanicznych i innych środków przewozowych.

§ 2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje oraz warunki i sposoby użycia

środków przymusu bezpośredniego, a także sposób wyposażania funkcjonariuszy celnych

w środki, o których mowa w § 1 pkt 2, uwzględniając zapewnienie możliwie najmniejszej

dolegliwości dla osób.