Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o uposażeniu żołnierzy.

1.

Żołnierze w czynnej służbie wojskowej otrzymują uposażenie i inne należności pieniężne

według zasad określonych w ustawie.

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

żołnierzach zawodowych bez bliższego określenia - rozumie się przez to żołnierzy pełniących,

w myśl odrębnych ustaw, czynną służbę wojskową jako służbę stałą lub służbę kontraktową,

2)

zawodowej służbie wojskowej bez bliższego określenia - rozumie się przez to czynną

służbę wojskową pełnioną jako służbę stałą lub służbę kontraktową.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 lipca 1997 r.

1

Uposażenie żołnierzy składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków.

2.

Inne należności pieniężne obejmują

1)

zasiłek na zagospodarowanie w związku z powołaniem do zawodowej służby wojskowej,

2

zasiłki na utrzymanie członków rodziny, określone w przepisach o powszechnym obowiązku

obrony Rzeczypospolitej Polskiej,

3

nagrody roczne i zapomogi,

3a

nagrody pieniężne w formie wyróżnienia, określone w przepisach o dyscyplinie wojskowej,

4)

nagrody jubileuszowe,

5)

należności za podróże i przeniesienia służbowe,

5a

gratyfikację urlopową,

6)

należności w związku ze zwolnieniem ze służby wojskowej,

7)

należności pośmiertne.

3

Przeciętne uposażenie żołnierzy stanowi wielokrotność kwoty bazowej, której wysokość

ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.

4

Wielokrotność kwoty bazowej, o której mowa w ust. 3, określa Prezydent Rzeczypospolitej

Polskiej w drodze rozporządzenia.

5

Przez żołnierzy, o których mowa w ust. 3, rozumie się żołnierzy pełniących zawodową

służbę wojskową, jako służbę stałą lub służbę kontraktową, oraz żołnierzy pełniących

nadterminową zasadniczą służbę wojskową.

1.

Z tytułu pełnienia służby wojskowej żołnierz otrzymuje tylko jedno uposażenie określone

w ustawie.

2

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz szczegółowe

warunki i tryb wypłaty wynagrodzenia za wykonywanie czynności zleconych wykraczających

poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierzy. Rozporządzenie powinno w szczególności określić

czynności zlecone wykraczające poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierzy uprawniające

do dodatkowego wynagrodzenia, maksymalne stawki dodatkowego wynagrodzenia za wykonanie

czynności zleconych, szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłacania dodatkowego

wynagrodzenia, a także terminy jego płatności.

1

Żołnierzom mogą być przyznawane nagrody roczne i zapomogi.

1a

Zapomogi mogą być przyznane żołnierzom w przypadku zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych,

długotrwałej choroby lub śmierci członka rodziny oraz innych zdarzeń powodujących

istotne pogorszenie warunków materialnych, a także w celu częściowego pokrycia kosztów

wypoczynku oraz pobytu w placówkach rehabilitacyjno-szkoleniowych i opiekuńczych żołnierzy

i członków ich rodzin.

2

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia

społecznego i ministrem właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia,

zasady tworzenia i wysokość funduszów na nagrody i zapomogi, ze wskazaniem źródeł

ich finansowania.

Przepis art. 2 pkt 16 stosuje się do osób powołanych do zasadniczej służby wojskowej,

w tym również pełnionej ochotniczo, oraz powołanych do nadterminowej zasadniczej służby

wojskowej albo na przeszkolenie wojskowe po dniu wejścia w życie ustawy.

1

Żołnierzom zawodowym przysługują nagrody jubileuszowe w wysokości

1)

po 20 latach służby - 75%,

2)

po 25 latach służby - 100%,

3)

po 30 latach służby - 150%,

4)

po 35 latach służby - 200%,

5)

po 40 latach służby - 300%

- miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym.

2.

Do stażu służby uprawniającego do nagrody jubileuszowej zalicza się okresy wysługi

lat przyjęte dla ustalania wysokości uposażenia żołnierza zawodowego według stopnia

wojskowego oraz inne okresy, od których zależy nabycie przez pracowników prawa do

nagrody jubileuszowej, określone przez Ministra Pracy i Polityki SocjalnejKodeksu pracy.

3

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i

tryb oraz sposób obliczania i wypłacania nagród jubileuszowych, a także inne okresy

służby lub pracy uprawniające do nabycia prawa do nagrody jubileuszowej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 3 lit. b),

który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak

niż przez 12 miesięcy od dnia jej wejścia w życie, zachowują moc przepisy dotychczasowe,

o ile nie są sprzeczne z jej przepisami.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy określi,

w drodze rozporządzenia, wysokość oraz szczegółowe warunki wypłacania należności żołnierzom

odbywającym podróż służbową oraz przeniesionym na inne miejsce służbowe. Rozporządzenie

powinno w szczególności określić

1)

treść i zakres pojęcia podróży służbowej oraz przeniesienia służbowego żołnierza,

2)

rodzaj i wysokość należności z tytułu podróży służbowej,

3)

rodzaj środka transportu odpowiedniego do odbycia podróży służbowej,

4)

rodzaj i wysokość należności z tytułu przeniesienia służbowego,

5)

warunki uzasadniające wypłatę należności z tytułu przeniesienia służbowego,

6)

kompetencje organów wojskowych w sprawach ustalania i wypłacania należności z tytułu

podróży służbowych i przeniesienia służbowego żołnierzy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1999 r.

1.

Prawo do uposażenia powstaje z dniem stawienia się żołnierza do pełnienia służby w

określonym miejscu.

2.

Zmiana wysokości uposażenia następuje z dniem powstania okoliczności uzasadniających

tę zmianę.

3.

Jeżeli prawo do uposażenia powstało lub zmiana wysokości uposażenia nastąpiła w określonym

dniu miesiąca kalendarzowego, uposażenie za każdy następny dzień do końca tego miesiąca

oblicza się w wysokości 1/30 części miesięcznego uposażenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1983 r.

1.

Prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym żołnierz

1)

został zwolniony z czynnej służby wojskowej,

2)

zmarł lub zaginął,

3)

otrzymał urlop bez prawa do uposażenia.

2.

Prawo do uposażenia żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej wygasa po upływie

roku od zwolnienia ze służby, z zastrzeżeniem przepisów art. 18.

3.

Przepis ust. 1 pkt 1 nie dotyczy żołnierzy powołanych do odbycia czynnej służby wojskowej

na okres nieprzekraczający trzech miesięcy. Żołnierze ci tracą prawo do uposażenia

z dniem zwolnienia z czynnej służby wojskowej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych należności pieniężnych ulegają przedawnieniu

z upływem trzech lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

2.

Organ wojskowy właściwy do rozpatrywania roszczeń może nie uwzględnić upływu przedawnienia,

jeżeli opóźnienie w dochodzeniu roszczenia jest usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami.

3.

Bieg przedawnienia przerywa

1)

każda czynność przed organem wojskowym właściwym do rozpatrywania roszczeń, przedsięwzięta

bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia,

2)

uznanie roszczenia.

3a

W razie zwłoki w wypłacie uposażenia i innych należności pieniężnych żołnierzowi przysługują

odsetki ustawowe.

4.

Od decyzji wydanych przez organy wojskowe w sprawach określonych w ust. 1 żołnierz

może wnieść, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia mu decyzji, odwołanie do organu

wojskowego wyższego stopnia, a także skargę do sądu administracyjnego - na zasadach

określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego.

5.

Minister Obrony Narodowej określa, w drodze rozporządzenia, organy wojskowe i organy

wojskowe wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, właściwe w sprawach określonych w ust. 1.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

Uposażenie i inne należności pieniężne pobrane przez żołnierza, przysługujące mu według

zasad obowiązujących w dniu wypłaty, nie podlegają zwrotowi, jeżeli dalsze przepisy

nie stanowią inaczej.

1.

Uposażenie zasadnicze żołnierza zawodowego obejmuje

1)

uposażenie według stopnia wojskowego,

2)

uposażenie według stanowiska służbowego.

2

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy określi,

w drodze rozporządzenia, stawki uposażenia zasadniczego według

1)

stopnia wojskowego - z uwzględnieniem wysługi lat,

2)

stanowiska służbowego - dla stanowisk podstawowych.

3

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

stawki uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego dla pozostałych stanowisk

służbowych w granicach stawek określonych dla stanowisk podstawowych,

2)

grupy uposażenia odpowiednie dla stawek uposażenia zasadniczego według stanowiska

służbowego.

4

Stanowiska służbowe żołnierzy zawodowych są zaliczane do odpowiednich grup uposażenia

w zależności od rangi stanowiska, zakresu wykonywanych zadań służbowych, ponoszonej

odpowiedzialności i wymaganych kwalifikacji.

1.

Do wysługi lat, od której uzależniona jest wysokość uposażenia według stopnia wojskowego,

zalicza się czynną służbę wojskową.

2

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, inne okresy służby lub

pracy wykonywanej przed powołaniem żołnierza do czynnej służby wojskowej zaliczane

do wysługi lat, o której mowa w ust. 1, oraz szczegółowe warunki i tryb postępowania

przy zaliczaniu tych okresów.

3.

Oficerom powołanym do zawodowej służby wojskowej, którzy ukończyli studia w szkole

wyższej, zalicza się do wysługi lat, o której mowa w ust. 1, również okres tych studiów,

nie dłuższy jednak od programowego czasu trwania studiów w odpowiedniej wyższej szkole

wojskowej.

1.

Żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe zaszeregowane do niższej grupy

uposażenia zachowuje stawkę dotychczasową do czasu uzyskania wyższej stawki uposażenia

według stanowiska służbowego.

2

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

przypadki, w których żołnierzowi zawodowemu przeniesionemu na inne stanowisko służbowe

może być zachowane uposażenie według grupy uposażenia przysługującej na uprzednio

zajmowanym stanowisku służbowym lub według grupy pośredniej,

2)

okres, przez jaki może być zachowana wyższa grupa uposażenia,

3)

kompetencje organów wojskowych w sprawach zachowania uposażenia.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do żołnierzy, którzy zostali wyznaczeni na stanowiska

służbowe zaszeregowane do niższej grupy uposażenia

1)

w okresie próbnym,

2

w razie otrzymania miernej albo niedostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej,

3

na podstawie prawomocnego orzeczenia o ukaraniu karą dyscyplinarną wyznaczenia na

niższe stanowisko służbowe, wydanego w postępowaniu dyscyplinarnym,

4)

wskutek obniżenia stopnia wojskowego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1979 r.

1.

Żołnierze zawodowi odbywający studia lub naukę w szkołach albo na kursach otrzymują

uposażenie według stanowiska służbowego zajmowanego przed skierowaniem do szkoły lub

na kurs.

2.

Żołnierze powołani do zawodowej służby wojskowej w czasie odbywania studiów w wyższej

szkole wojskowej oraz żołnierze powołani do tej służby z rezerwy otrzymują, do czasu

wyznaczenia na stanowiska służbowe, uposażenie według stanowiska służbowego w stawce

typowej dla posiadanego stopnia wojskowego.

3

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, stawki uposażenia według

stanowiska służbowego typowe dla stopni wojskowych, uwzględniając, iż wysokość stawki

uposażenia żołnierza powoływanego do zawodowej służby wojskowej, w zależności od posiadanego

stopnia wojskowego, powinna stanowić część najniższej stawki uposażenia zasadniczego

według stanowiska służbowego żołnierza zawodowego wyznaczonego na stanowisko służbowe

o odpowiednim stopniu etatowym.

Zachowują moc decyzje wydane w sprawach indywidualnych przez właściwe organy wojskowe

na podstawie dotychczasowego art. 12 i art. 17 ust. 3 pkt 3 ustawy wymienionej w art.

5.

Akty wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą ustawą zachowują

moc do czasu ich zastąpienia przez akty wydane na podstawie niniejszej ustawy.

1

Żołnierze zawodowi otrzymują dodatki do uposażenia: kwalifikacyjny, specjalny oraz

dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej albo

miejscem pełnienia służby.

2.

(skreślony).

1.

Żołnierzowi zawodowemu oraz jego małżonkowi i dzieciom przysługuje raz w roku prawo

do gratyfikacji urlopowej.

2.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy określi,

w drodze rozporządzenia, wysokość gratyfikacji urlopowej, szczegółowe warunki, tryb

i terminy jej wypłacania, a także organy właściwe w tych sprawach.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

11, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1

Żołnierzom powołanym do zawodowej służby wojskowej przysługuje zasiłek na zagospodarowanie

po objęciu stanowiska służbowego, nie wcześniej jednak niż po upływie okresu próbnego,

jeżeli żołnierz pozostaje nadal w tej służbie.

2.

Zasiłek na zagospodarowanie przysługuje w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego

wraz z dodatkami o charakterze stałym.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawach zmienianych niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy, zachowują moc przepisy dotychczasowe.

1.

Żołnierzom zwolnionym z zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała przysługuje

odprawa w wysokości trzymiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze

stałym, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

2.

Wysokość odprawy ulega zwiększeniu o 20% miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz

z dodatkami o charakterze stałym za każdy pełny rok wysługi ponad dziesięć lat nieprzerwanej

zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała - aż do wysokości sześciomiesięcznego

uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym. Okres służby przekraczający

sześć miesięcy liczy się jako pełny rok.

3.

Do okresu nieprzerwanej zawodowej służby wojskowej w rozumieniu ust. 2 zalicza się

1)

nadterminową zasadniczą służbę wojskową,

2)

okresową służbę wojskową,

3)

czynną służbę wojskową pełnioną jako służba kontraktowa

- jeżeli ze służby tej żołnierz został powołany bezpośrednio do zawodowej służby wojskowej

pełnionej jako służba stała i nie otrzymał odprawy z tytułu poprzednio pełnionej służby.

4.

Do okresu nieprzerwanej zawodowej służby wojskowej w rozumieniu ust. 2 nie zalicza

się okresów odbywania kary pozbawienia wolności (aresztu wojskowego) oraz tymczasowego

aresztowania, chyba że żołnierz został uniewinniony lub postępowanie karne zostało

umorzone.

5

Żołnierzom zwolnionym z czynnej służby wojskowej pełnionej jako służba stała w wyniku

wypowiedzenia przez nich stosunku służbowego w okresie służby obowiązkowej oraz żołnierzom

zwolnionym ze służby wskutek prawomocnego wymierzenia kary sądowej lub dyscyplinarnej

usunięcia z tej służby albo ukarania przez organ właściwego samorządu zawodowego karą

zawieszenia lub pozbawienia prawa wykonywania zawodu (specjalności zawodowej) przysługuje

50% odprawy.

6.

Odprawa nie przysługuje żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej pełnionej

jako służba stała wskutek utraty stopnia wojskowego albo skazania na karę pozbawienia

wolności (aresztu wojskowego). Właściwy organ wojskowy może ze względu na szczególne

okoliczności przyznać temu żołnierzowi albo jego rodzinie do 50% odprawy.

7.

Żołnierzom pełniącym zawodową służbę wojskową jako służbę stałą w okresie próbnym,

w razie zwolnienia z tej służby, przysługuje odprawa w wysokości jednomiesięcznego

uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego na ostatnio

zajmowanym stanowisku służbowym. Odprawa przysługuje tylko w razie zwolnienia ze służby

z powodu stwierdzenia w opinii służbowej braku kwalifikacji do służby zawodowej, ustalenia

przez wojskową komisję lekarską niezdolności do tej służby albo niespełnienia obowiązków

służbowych wskutek choroby trwającej co najmniej sześć miesięcy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Żołnierzom zwolnionym z zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała, niezależnie

od odprawy, przysługują następujące należności pieniężne

1

co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze służby uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami

o charakterze stałym, należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym,

2)

ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby

oraz za urlopy zaległe,

3)

zryczałtowany ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby

przejazd na koszt wojska, przewidziany w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych,

4)

zwrot kosztów jednorazowego przejazdu żołnierza i członków jego rodziny oraz kosztów

przewozu urządzenia domowego do obranego przez żołnierza miejsca zamieszkania w kraju

- według zasad przewidzianych przy przeniesieniach służbowych.

2

Należności określone w ust. 1 pkt 1 i 4 oraz przypadające za rok, w którym następuje

zwolnienie ze służby, należności określone w ust. 1 pkt 2 i 3 nie przysługują żołnierzom

zwolnionym ze służby wskutek prawomocnego wymierzenia kary sądowej lub dyscyplinarnej

usunięcia z tej służby albo ukarania przez organ właściwego samorządu zawodowego karą

zawieszenia lub pozbawienia prawa wykonywania zawodu (specjalności zawodowej), utraty

stopnia wojskowego albo skazania na karę pozbawienia wolności (aresztu wojskowego).

3.

Uposażenie określone w ust. 1 pkt 1 nie przysługuje także żołnierzom, którzy zostali

zwolnieni z czynnej służby wojskowej pełnionej jako służba stała w okresie próbnym

lub wskutek wypowiedzenia przez nich stosunku służbowego w okresie służby obowiązkowej.

4.

W razie zbiegu uprawnień do uposażenia określonego w ust. 1 pkt 1 i zaopatrzenia emerytalnego,

żołnierzowi przysługuje - według jego wyboru - tylko jedno z tych świadczeń.

5.

Żołnierz, który nie posiada uprawnień do zaopatrzenia emerytalnego lub zamiast tego

zaopatrzenia wybrał uposażenie określone w ust. 1 pkt 1, może pobrać uposażenie za

cały należny okres jednorazowo z góry.

Żołnierzom zwolnionym z czynnej służby wojskowej pełnionej jako służba kontraktowa

przysługuje odprawa w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami

o charakterze stałym, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, oraz

należności określone w art. 18 ust. 1 pkt 2 i 3. Przepisy art. 17 ust. 5 i 6 i art.

18 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

1.

Osobie, która pokryła koszty pogrzebu żołnierza zawodowego, przysługuje zasiłek pogrzebowy

1)

małżonkowi, dzieciom, wnukom, rodzeństwu lub rodzicom albo innej osobie, która prowadziła

z tym żołnierzem wspólne gospodarstwo domowe - w wysokości trzymiesięcznego uposażenia

zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego żołnierzowi na ostatnio

zajmowanym stanowisku służbowym,

2)

innej osobie - w wysokości kosztów rzeczywiście poniesionych, nie większej jednak

niż określona w pkt 1.

2.

W razie śmierci żołnierza podczas lub w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych

właściwy organ wojskowy może zezwolić na pokrycie kosztów pogrzebu żołnierza przez

wojsko. Małżonkowi, który w dniu śmierci żołnierza pozostawał z nim we wspólności

małżeńskiej, a w razie jego braku - kolejno innym osobom wymienionym w ust. 1 pkt

1, przysługuje wtedy połowa zasiłku pogrzebowego.

3.

Osobie, która pokryła koszty pogrzebu członka rodziny żołnierza, przysługuje zasiłek

pogrzebowy

1)

żołnierzowi - w wysokości dwumiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami

o charakterze stałym, należnego mu na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym,

2)

innej osobie - w wysokości kosztów rzeczywiście poniesionych, nie większej jednak

niż określona w pkt 1.

3a

Zasiłek pogrzebowy, o którym mowa w ust. 3, wypłaca się na następujących członków

rodziny żołnierza zawodowego

1)

małżonka albo byłego małżonka żołnierza zawodowego, wobec którego w dniu śmierci żołnierz

był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych,

2)

dzieci własne żołnierza, dzieci jego małżonka, dzieci przysposobione i przyjęte na

wychowanie, w tym w ramach rodziny zastępczej, albo inne dzieci, których opiekunem

prawnym został ustanowiony żołnierz lub jego małżonek,

3)

rodziców i byłych prawnych opiekunów żołnierza zawodowego albo jego małżonka.

3b

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i

tryb wypłacania zasiłków pogrzebowych z tytułu śmierci członków rodziny żołnierza

zawodowego, wymienionych w ust. 3a, z uwzględnieniem sposobu dokumentowania uprawnień

do tych zasiłków oraz wskazaniem dokumentów stanowiących podstawę wypłaty zasiłków.

4.

W razie zbiegu prawa do zasiłku pogrzebowego z prawem do takiego zasiłku przewidzianego

w przepisach o ubezpieczeniu społecznym lub innych przepisach szczególnych przysługuje

zasiłek wyższy, a jeżeli uprawniony pobrał zasiłek niższy - odpowiednie wyrównanie.

1.

W razie śmierci żołnierza zawodowego pozostałej po nim rodzinie przysługują niezależnie

od zasiłku pogrzebowego odprawa pieniężna w wysokości określonej w art. 17 ust. 1

i 2 lub 7 albo w art. 19 oraz inne należności przewidziane w art. 18 ust. 1 pkt 2

i 3.

2.

Należności wymienione w ust. 1 przysługują małżonkowi, który w dniu śmierci żołnierza

pozostawał z nim we wspólności małżeńskiej, a w razie braku małżonka - dzieciom, wnukom,

rodzeństwu i rodzicom, jeżeli w dniu śmierci żołnierza spełniali warunki wymagane

do uzyskania renty rodzinnej, określone w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy

zawodowych i ich rodzin.

3.

Właściwy organ wojskowy może przyznać należności wymienione w ust. 1 w razie zaginięcia

żołnierza zawodowego.

Żołnierze zawodowi wyznaczeni do pełnienia służby na stanowiskach służbowych w jednostkach

organizacyjnych poza Ministerstwem Obrony Narodowej otrzymują uposażenie i inne należności

pieniężne według zasad określonych przez Radę Ministrów w drodze rozporządzenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1995 r.

Żołnierze pełniący zawodową służbę wojskową jako służbę stałą, przeniesieni w stan

nieczynny, otrzymują - w przypadkach określonych w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych - uposażenie i inne należności pieniężne w wysokości 75% uposażenia zasadniczego

wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku

służbowym.

Żołnierzom zawodowym przeniesionym w stan nieczynny, którzy nie otrzymują z wojska

uposażenia i innych należności pieniężnych oraz świadczeń w naturze, oraz ich rodzinom

przysługują należności pieniężne określone w art. 17-21.

Żołnierze wyznaczeni do pełnienia służby poza granicami Państwa otrzymują uposażenie

i inne należności pieniężne według zasad określonych przez Radę Ministrów w drodze

rozporządzenia, z zastrzeżeniem art. 24 i 35.

1.

Należności określone w art. 17-21, przysługujące żołnierzom, o których mowa w art.

23-25, albo ich rodzinom, wypłaca się w wysokości ustalonej z uwzględnieniem uposażenia

należnego żołnierzowi na stanowisku służbowym zajmowanym ostatnio w wojsku lub przed

skierowaniem do służby za granicą, według stawek obowiązujących w dniu zwolnienia

żołnierza z zawodowej służby wojskowej albo w dniu jego śmierci.

2.

W razie zbiegu uprawnień do należności, o których mowa w ust. 1, z uprawnieniami do

takich należności przewidzianych w innych przepisach przysługuje prawo wyboru tych

należności.

1.

Żołnierzom służby okresowej przysługują uposażenie i inne należności pieniężne według

zasad określonych w art. 11-13,14 ust. 2, art. 15, 22 i 25.

2.

Żołnierzowi zwolnionemu z okresowej służby wojskowej przysługuje odprawa w wysokości

1)

50% miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego

na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, jeżeli służbę okresową odbywał co najmniej

sześć miesięcy,

2)

100% uposażenia określonego w pkt 1, jeżeli

a)

służbę odbywał co najmniej dwanaście miesięcy albo

b)

został zwolniony ze służby ze względu na stan zdrowia przed jej odbyciem.

3.

Odprawa nie przysługuje żołnierzom zwolnionym z okresowej służby wojskowej wskutek

skazania na karę pozbawienia wolności, w tym również na karę aresztu wojskowego lub

utraty stopnia wojskowego, albo wskutek zastosowania tymczasowego aresztowania, chyba

że postępowanie karne zostało umorzone lub żołnierz został uniewinniony.

1.

Osobie, która pokryła koszty pogrzebu żołnierza służby okresowej, przysługuje zasiłek

pogrzebowy w wysokości i według zasad określonych w art. 20 ust. 1. Przepis art. 20

ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.

2.

W razie śmierci żołnierza służby okresowej pozostałej po nim rodzinie przysługuje

niezależnie od zasiłku pogrzebowego odprawa w wysokości jednomiesięcznego uposażenia,

a jeżeli śmierć żołnierza pozostaje w związku ze służbą wojskową - w wysokości trzymiesięcznego

uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego żołnierzowi

na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Przepis art. 21 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

3.

W razie zbiegu prawa do odprawy określonej w ust. 2 z prawem do odprawy pośmiertnej

przewidzianej w odrębnych przepisach, przysługuje odprawa wyższa, a jeżeli uprawniony

pobrał odprawę niższą - odpowiednie wyrównanie.

(skreślony).

1.

Żołnierzom odbywającym zasadniczą służbę wojskową lub przeszkolenie wojskowe przysługuje

uposażenie zasadnicze według stopnia wojskowego.

2.

Żołnierzom pełniącym czynną służbę wojskową jako służbę kandydacką przysługuje uposażenie

zasadnicze w wysokości uzależnionej od roku nauki i stopnia wojskowego.

3.

Wysokość uposażenia kandydatów na żołnierzy zawodowych, odbywających naukę w szkole

chorążych lub podoficerskiej szkole zawodowej, może być uzależniona tylko od stopnia

wojskowego.

4

Żołnierzom, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być przyznane do uposażenia dodatki

funkcyjny, kwalifikacyjny oraz dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami lub

warunkami służby wojskowej.

1.

Żołnierzom rezerwy odbywającym ćwiczenia wojskowe przysługuje za każdy dzień trwania

ćwiczeń uposażenie zasadnicze według stopnia wojskowego.

2.

Żołnierzom, o których mowa w ust. 1, wyznaczonym na stanowiska służbowe przewidziane

w etatach dla podoficerów lub żołnierzy zawodowych, dowódca jednostki wojskowej przyznaje

dodatek funkcyjny w wysokości nieprzekraczającej 15% uposażenia zasadniczego przysługującego

żołnierzowi według stopnia wojskowego.

2a

Żołnierzom, o których mowa w ust. 1, mogą być przyznawane dodatki do uposażenia, uzasadnione

szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej, przewidziane dla żołnierzy

odbywających zasadniczą służbę wojskową.

3.

(skreślony).

4.

Pobieranie uposażenia, o którym mowa w ust. 1, powoduje zawieszenie na ten czas prawa

do zasiłku dla bezrobotnych.

5.

(skreślony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

1.

Osobom, które odbyły zasadniczą służbę wojskową albo przeszkolenie wojskowe, przysługuje,

z zastrzeżeniem ust. 2-6, odprawa w związku ze zwolnieniem z czynnej służby wojskowej w wysokości

najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników, określonego przez ministra właściwego

do spraw pracy na podstawie Kodeksu pracy.

2.

Żołnierzom powołanym do nadterminowej zasadniczej służby wojskowej wypłaca się odprawę,

o której mowa w ust. 1, w związku ze zwolnieniem z tej służby, w wysokości jednomiesięcznego

uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnych żołnierzowi

na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

3.

Odprawa, o której mowa w ust. 1, przysługuje również osobom zwolnionym ze względu

na stan zdrowia z zasadniczej służby wojskowej lub z przeszkolenia wojskowego przed

odbyciem ustalonego okresu służby lub przeszkolenia wojskowego, z tym że osobom zwolnionym

przed upływem jednej czwartej ustalonego czasu odbywania służby lub przeszkolenia

wojskowego przysługuje odprawa w wysokości 25% kwoty określonej w ust. 1.

4.

Osobom zwolnionym z zasadniczej służby wojskowej lub przeszkolenia wojskowego przed

odbyciem ustalonego okresu służby wojskowej lub przeszkolenia wojskowego z przyczyn

innych niż wymienione w ust. 3 odprawę, o której mowa w ust. 1, wypłaca się w wysokości

proporcjonalnej do okresu odbytej służby, z tym że rozpoczęty miesiąc służby traktuje

się jako pełny miesiąc.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób odbywających zasadniczą służbę wojskową

w kilku okresach.

6.

Odprawa nie przysługuje osobom, które bezpośrednio po odbyciu zasadniczej służby wojskowej

lub przeszkolenia wojskowego zostały powołane do zawodowej służby wojskowej lub do

służby kandydackiej.

Żołnierzom zwolnionym z nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, którzy w okresie

odbywania czynnej służby wojskowej z przyczyn losowych nie wykorzystali w roku zwolnienia

ze służby przysługującego im urlopu wypoczynkowego, wypłaca się zryczałtowany ekwiwalent

pieniężny za każdy dzień niewykorzystanego urlopu. Podstawę wymiaru tego ekwiwalentu

stanowi 1/30 najniższego wynagrodzenia miesięcznego za pracę pracowników, określonego

przez ministra właściwego do spraw pracy na podstawie Kodeksu pracy.

1.

W razie śmierci żołnierza, o którym mowa w art. 30 i 31, koszty pogrzebu pokrywa wojsko.

2

Rodzinie zmarłego żołnierza przysługuje jednorazowa odprawa w wysokości jednomiesięcznego

uposażenia, a jeżeli śmierć żołnierza pozostaje w związku ze służbą wojskową - w wysokości

trzymiesięcznego uposażenia żołnierza zawodowego w odpowiednim stopniu wojskowym oraz

według stanowiska służbowego i stawki właściwej dla tego stopnia. Do obliczenia wysokości

odprawy dla żołnierzy w stopniach niższych od pierwszego stopnia podoficera zawodowego

przyjmuje się uposażenie przewidziane dla tego stopnia. Przepis art. 28 ust. 3 stosuje

się odpowiednio.

3

Niezależnie od odprawy rodzinie zmarłego żołnierza, o którym mowa w art. 32a, wypłaca

się zryczałtowany ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany przez żołnierza urlop wypoczynkowy.

4

Należności, o których mowa w ust. 2 i 3, wypłaca się małżonkowi, który w dniu śmierci

żołnierza pozostawał z nim we wspólnocie małżeńskiej, oraz innym członkom rodziny,

jeżeli w dniu śmierci żołnierza spełniali warunki do uzyskania renty rodzinnej, określone

w przepisach o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin.

5

W szczególnych okolicznościach właściwy organ wojskowy może przyznać świadczenia,

o których mowa w ust. 2 i 3, członkowi rodziny zmarłego żołnierza niespełniającemu

warunków do uzyskania renty rodzinnej.

Przepisy niniejszego rozdziału dotyczące żołnierzy odbywających zasadniczą służbę

wojskową stosuje się odpowiednio do żołnierzy pełniących nadterminową zasadniczą służbę

wojskową.

1.

Żołnierzom skierowanym do akademii i szkół oraz na kursy za granicę przysługują uposażenie

i inne należności pieniężne.

2.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy określi,

w drodze rozporządzenia, wysokość uposażenia oraz szczegółowe warunki ustalania i

wypłacania innych należności pieniężnych, a także organy właściwe w tych sprawach.

W okresie choroby, urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych albo pozostawania bez przydziału

służbowego żołnierz zachowuje prawo do pobieranego ostatniego uposażenia i innych

należności pieniężnych, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ

na wysokość uposażenia zasadniczego lub na prawo do dodatków i innych należności pieniężnych.

1

Żołnierzowi, który został zawieszony w czynnościach służbowych w związku z wszczętym

postępowaniem dyscyplinarnym, postępowaniem przed organem właściwego samorządu zawodowego

albo postępowaniem karnym, zawiesza się od najbliższego terminu płatności wypłatę

połowy uposażenia według stanowiska służbowego oraz wypłatę dodatków.

2

Żołnierzowi, który został tymczasowo aresztowany w związku z wszczętym postępowaniem

karnym, zawiesza się od najbliższego terminu płatności wypłatę połowy uposażenia zasadniczego

oraz wypłatę dodatków.

3.

W razie uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych lub tymczasowego aresztowania

żołnierzowi wypłaca się zawieszoną część uposażenia, chociażby nawet został już zwolniony

z czynnej służby wojskowej, jeżeli

1

postępowanie dyscyplinarne zostało zakończone, a żołnierzowi nie została wymierzona

kara dyscyplinarna usunięcia z zawodowej służby wojskowej,

2)

postępowanie przed organem właściwego samorządu zawodowego zostało zakończone, a żołnierzowi

nie została wymierzona kara zawieszenia lub pozbawienia prawa wykonywania zawodu (specjalności

zawodowej),

3)

postępowanie karne zostało umorzone albo żołnierz został uniewinniony prawomocnym

wyrokiem sądu.

1

Żołnierzowi odbywającemu w czasie pełnienia czynnej służby wojskowej karę pozbawienia

wolności (aresztu wojskowego) nie wypłaca się uposażenia od najbliższego terminu płatności.

2

Żołnierzowi odbywającemu dyscyplinarną karę aresztu koszarowego lub izolacyjnego wypłaca

się, za czas odbywania tej kary, połowę uposażenia zasadniczego. Jeżeli żołnierz pobrał

już uposażenie w pełnej wysokości, potrąca się mu odpowiednią część uposażenia przy

najbliższej wypłacie.

1

Żołnierzowi, który samowolnie opuścił swoją jednostkę lub miejsce służbowe albo poza

nimi pozostaje, zawiesza się wypłatę uposażenia. W razie uznania nieobecności za usprawiedliwioną,

wypłaca się żołnierzowi zawieszone uposażenie.

2.

Za każdy dzień nieusprawiedliwionej nieobecności żołnierz traci prawo do 1/30 części

uposażenia miesięcznego. Odpowiednią kwotę potrąca się przy najbliższej wypłacie uposażenia.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w razie stwierdzenia zawinionej przez żołnierza

niemożności pełnienia obowiązków służbowych.

1.

Z uposażenia żołnierzy zawodowych i żołnierzy służby okresowej dokonuje się potrąceń

na podstawie

1)

tytułów egzekucyjnych sądowych i administracyjnych,

1a

prawomocnego orzeczenia o wymierzeniu kary pieniężnej wydanego w postępowaniu dyscyplinarnym,

2)

dobrowolnych obciążeń uposażenia z tytułu

a)

zobowiązań do zapłaty odszkodowania, przewidzianych w przepisach o odpowiedzialności

materialnej żołnierzy za szkody wyrządzone jednostce wojskowej,

b)

zobowiązań wobec koleżeńskich kas oszczędnościowo-pożyczkowych,

c)

świadczeń socjalnych,

3)

szczególnych przepisów ustawowych.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się również do potrąceń z uposażenia przysługującego żołnierzom

zwolnionym z zawodowej służby wojskowej.

3.

(skreślony).

4.

Żołnierze zawodowi są obowiązani wpłacać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych,

w wysokości i na zasadach określonych w odrębnej ustawie. Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje

się odpowiednio.

1.

Egzekucja z uposażenia żołnierzy zawodowych i żołnierzy służby okresowej na podstawie

tytułów egzekucyjnych sądowych i administracyjnych następuje odpowiednio według przepisów

o egzekucji sądowej lub egzekucji administracyjnej.

2.

Potrąceń na podstawie dobrowolnych obciążeń uposażenia, określonych w art. 40 ust.

1 pkt 2, i szczególnych przepisów ustawowych dokonuje się w wysokości ustalonej przez

żołnierza w jego zobowiązaniu lub w przepisach szczególnych, niezależnie od potrąceń

dokonywanych na podstawie tytułów egzekucyjnych sądowych i administracyjnych.

3.

Kwota uposażenia równa kwocie najniższego wynagrodzenia pracowników za pełny miesięczny

wymiar czasu pracy, określonego przez Ministra Pracy i Polityki SocjalnejKodeksu pracy, jest zawsze wolna od potrąceń, z wyjątkiem potrąceń z tytułu świadczeń alimentacyjnych.

4.

Przy zbiegu należności z tytułu odpowiedzialności materialnej żołnierzy za szkody

wyrządzone jednostce wojskowej z należnościami z innych tytułów, z wyjątkiem należności

z tytułu świadczeń alimentacyjnych, należnościom z tytułu odpowiedzialności materialnej

żołnierzy za szkody wyrządzone jednostce wojskowej przysługuje pierwszeństwo zaspokojenia.

1.

Z uposażenia żołnierzy odbywających nadterminową zasadniczą służbę wojskową oraz żołnierzy

odbywających przeszkolenie wojskowe mogą być dokonywane potrącenia

1)

na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych - na podstawie tytułów egzekucyjnych sądowych,

2)

na zaspokojenie roszczeń z tytułu szkody wyrządzonej jednostce wojskowej - na podstawie

tytułów egzekucyjnych sądowych lub administracyjnych albo dobrowolnych zobowiązań

do zapłaty odszkodowania, przewidzianych w przepisach o odpowiedzialności materialnej

żołnierzy za szkody wyrządzone jednostce wojskowej,

3

na zapłatę kary pieniężnej wymierzonej w postępowaniu dyscyplinarnym - na podstawie

prawomocnego orzeczenia o ukaraniu.

1a.

(skreślony).

2

Z uposażenia żołnierzy niezawodowych, innych niż wymienieni w ust. 1, mogą być dokonywane

potrącenia tylko na zaspokojenie roszczeń z tytułu szkody wyrządzonej jednostce wojskowej

oraz kary pieniężnej wymierzonej w postępowaniu dyscyplinarnym.

3

W wypadkach określonych w ust. 1 i 2 łączna wysokość potrąceń nie może przekraczać

połowy uposażenia zasadniczego i dodatków. Przy zbiegu należności z tytułu świadczeń

alimentacyjnych z należnościami z tytułu odpowiedzialności materialnej żołnierzy za

szkody wyrządzone jednostce wojskowej, należnościom z tytułu świadczeń alimentacyjnych

przysługuje pierwszeństwo zaspokojenia.

1.

Z odprawy przysługującej żołnierzom mogą być dokonywane potrącenia na zaspokojenie

1)

zaległych świadczeń alimentacyjnych - na podstawie tytułów egzekucyjnych sądowych,

2)

roszczeń z tytułu szkody wyrządzonej jednostce wojskowej - na podstawie tytułów egzekucyjnych

sądowych lub administracyjnych albo dobrowolnych zobowiązań do zapłaty odszkodowania,

3)

zobowiązań żołnierzy wobec koleżeńskich kas oszczędnościowo-pożyczkowych - na podstawie

dobrowolnego obciążenia uposażenia przez żołnierza.

2.

Przy zbiegu należności potrąceń dokonuje się w kolejności określonej w ust. 1. Potrącenia

nie mogą przekraczać łącznie połowy należnej odprawy.

1.

Przepisów art. 40-43 nie stosuje się przy potrącaniu z przysługującego żołnierzom

uposażenia lub odprawy

1)

zaliczek pobranych do rozliczenia,

2

należności z tytułu opłat za świadczenia w naturze.

2.

Należności wymienione w ust. 1 potrąca się z uposażenia i odprawy w pełnej wysokości,

niezależnie od potrąceń z innych tytułów.

1.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy określi,

w drodze rozporządzenia

1)

stawki uposażenia zasadniczego żołnierzy wymienionych w art. 30, 31 i 34,

2)

rodzaje i wysokość dodatków do uposażenia oraz warunki ich przyznawania i wypłacania.

2.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

terminy płatności uposażenia i innych należności pieniężnych,

2)

sposób zaliczania stanowisk służbowych żołnierzy zawodowych do odpowiednich grup uposażenia,

3)

szczegółowe warunki i tryb przyznawania żołnierzom nagród rocznych, nagród pieniężnych

w formie wyróżnienia oraz zapomóg,

4)

szczegółowe warunki i tryb pokrywania przez wojsko kosztów pogrzebu żołnierzy,

5)

właściwość organów wojskowych w sprawach określonych w art. 11 ust. 4, w art. 17 ust.

6, w art. 20 ust. 2, w art. 21 ust. 3 i w art. 33 ust. 5.

Minister Obrony Narodowej może ograniczyć uprawnienia określone w art. 42 i 45 w stosunku

do żołnierzy, którym udzielono urlopu ze względów służbowych lub innych ważnych przyczyn.

1.

Wypłata uposażeń oraz innych należności pieniężnych następuje w formie bezpośredniej

lub na rachunek w banku wskazanym przez żołnierza, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach

należność może być przesłana na adres wskazany przez żołnierza.

2.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki oraz

tryb wypłacania uposażenia i innych należności pieniężnych żołnierzom.

W ustawie z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. Nr 16, poz. 134, z 1972 r. Nr 53, poz. 341 i 342 oraz z 1974 r. Nr 24, poz. 142) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 45 dodaje się art. 45a w brzmieniu

«

Art. 45a.

Minister Obrony Narodowej może ograniczyć uprawnienia określone w art. 42 i 45 w stosunku

do żołnierzy, którym udzielono urlopu ze względów służbowych lub innych ważnych przyczyn.

»

,

2)

art. 57 otrzymuje brzmienie

«

Art. 57.

Żołnierzom zwolnionym z zawodowej służby wojskowej przysługuje odprawa, uposażenie

przez okres jednego roku po zwolnieniu ze służby oraz inne należności związane ze

zwolnieniem z tej służby według zasad określonych w przepisach o uposażeniu żołnierzy.

»

Do należności przysługujących żołnierzom na podstawie odrębnych przepisów z tytułu

umundurowania, wyżywienia, zakwaterowania lub innych świadczeń stosuje się odpowiednio

przepisy art. 9.

1.

Tracą moc

1)

ustawa z dnia 6 czerwca 1958 r. o uposażeniu żołnierzy

(Dz. U. Nr 36, poz. 165, z 1967 r. Nr 44, poz. 220 i z 1972 r. Nr 53, poz. 341),

2)

przepisy ustaw

a)

z dnia 13 grudnia 1957 r. o służbie wojskowej oficerów Sił Zbrojnych

(Dz. U. z 1958 r. Nr 2, poz. 5, z 1963 r. Nr 15, poz. 78 i Nr 50, poz. 277 oraz z 1967 r. Nr 44, poz. 220),

b)

z dnia 6 czerwca 1958 r. o służbie wojskowej szeregowców i podoficerów Sił Zbrojnych

(Dz. U. Nr 36, poz. 164, z 1959 r. Nr 14, poz. 75, z 1961 r. Nr 6, poz. 39, z 1963 r. Nr 22, poz. 114 i Nr 50, poz. 277 oraz z 1967 r. Nr 44, poz. 220),

c)

z dnia 29 marca 1963 r. o służbie wojskowej chorążych Sił Zbrojnych

(Dz. U. Nr 15, poz. 78 i z 1967 r. Nr 44, poz. 220)

- utrzymane w mocy przez art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. Nr 16, poz. 134, z 1972 r. Nr 53, poz. 341 i 342 oraz z 1974 r. Nr 24, poz. 142),

3)

art. 82 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych

(Dz. U. Nr 16, poz. 134, z 1972 r. Nr 53, poz. 341 i 342 oraz z 1974 r. Nr 24, poz. 142).

2.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie niniejszej ustawy pozostają w

mocy przepisy wydane na podstawie ustaw wymienionych w ust. 1.

1.

W razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny żołnierze pełniący czynną służbę wojskową

otrzymują uposażenie i inne należności pieniężne.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przyznawania uposażenia

i innych należności pieniężnych, o których mowa w ust. 1, oraz organy właściwe w tych

sprawach, uwzględniając w szczególności rodzaje tych należności, a także sposób i

terminy płatności.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1975 r.

1.

Uprawnienia Ministra Obrony Narodowej i podległych mu organów, przewidziane w art.

11 ust. 3 i 4, art. 17 ust. 6, art. 20 ust. 2, art. 21 ust. 3 i art. 33 ust. 4, przysługują

Ministrowi Spraw Wewnętrznych i podległym mu organom w stosunku do żołnierzy pełniących

służbę w podległych mu jednostkach oraz członków ich rodzin.

2.

Przepisy wykonawcze przewidziane w ustawie, które dotyczą również żołnierzy jednostek

podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych, Minister Obrony Narodowej wydaje w porozumieniu

z Ministrem Spraw Wewnętrznych. Przepisy dotyczące wyłącznie tych żołnierzy wydaje

Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.

(pominięty).

Żołnierzom zwolnionym z zawodowej służby wojskowej przysługuje odprawa, uposażenie

przez okres jednego roku po zwolnieniu ze służby oraz inne należności związane ze

zwolnieniem z tej służby według zasad określonych w przepisach o uposażeniu żołnierzy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 1995 r., z tym że przepisy art. 13 ust. 3-8

wchodzą w życie z dniem 1 marca 1996 r.

Przepisy wykonawcze wydane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie upoważnień,

o których mowa w art. 1-43 pkt 1 i w art. 44-79, zachowują moc do czasu wydania przepisów

na podstawie upoważnień w brzmieniu określonym ustawą.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1989 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r.