Legislator Case Law & Legislation
DU_2002_578 PL

Orzeczenie Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2002 r. sygn. akt K. 2/01.

1 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Statutory Text (1 Articles)

Dz.U. 2002 nr 63 poz. 578 inForce

Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 23 kwietnia 2002 r.

Treść wyroku

Trybunał Konstytucyjny w składzie

Mirosław Wyrzykowski - przewodniczący,

Krzysztof Kolasiński - sprawozdawca,

Janusz Niemcewicz,

Jadwiga Skórzewska-Łosiak,

Jerzy Stępień,

protokolant: Grażyna Szałygo,

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2002 r. sprawy z wniosku Rzecznika

Praw Obywatelskich, z udziałem przedstawicieli uczestników postępowania: wnioskodawcy,

Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Prokuratora Generalnego, o stwierdzenie, że

1)

art. 51 i art. 52 w związku z art. 90e ust. 1 i 6 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej

(Dz. U. z 1996 r. Nr 11, poz. 62 z późn. zm.) nie określając charakteru prawnego Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, a tym

samym nie wskazując procedury (karnej, cywilnej czy administracyjnej) i nie stanowiąc

jej w zaskarżonej ustawie, wedle której Fundusz nakłada na podmioty zobowiązane do

zawarcia obowiązkowej umowy ubezpieczenia - opłaty karne za niezawarcie tej umowy,

egzekwując ją własnym tytułem wykonawczym w trybie egzekucji administracyjnej, pozbawiając

tym samym podmiot, na który została nałożona taka opłata karna, z możliwości korzystania

z procesowo określonych środków odwoławczych przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego

- są niezgodne z art. 2, art. 7 i art. 78 Konstytucji RP, nie zapewniają bowiem należytych gwarancji proceduralnych,

2)

art. 90e ust. 1 i 1a ustawy wskazanej w pkt 1 - nie dokonując zróżnicowania wysokości

opłaty karnej wedle faktycznego zawinienia osoby zobowiązanej do zawarcia obowiązkowej

umowy ubezpieczenia, przewidując taką samą opłatę karną dla podmiotów, które nie zawarły

umowy, jak i dla podmiotów, które opóźniły się w zawarciu umowy choćby o 1 dzień -

narusza zasadę sprawiedliwości społecznej, o której stanowi art. 2 Konstytucji RP,

orzeka

1)

art. 51 i art. 52 w związku z art. 90e ust. 1 i ust. 6 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej

(Dz. U. z 1996 r. Nr 11, poz. 62, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 107, poz. 685, Nr 121, poz. 770 i Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 155, poz. 1015, z 1999 r. Nr 49, poz. 483 i Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 43, poz. 483, Nr 48, poz. 552, Nr 70, poz. 819 i Nr 116, poz. 1216 oraz z 2001 r. Nr 37, poz. 424) nie jest niezgodny z art. 2, art. 7 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

art. 90e ust. 1a ustawy wskazanej w pkt 1 nie jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Pokaż całość

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →