Ustawa z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej.

Ustawa określa tryb wprowadzenia i zniesienia stanu klęski żywiołowej, a także zasady

działania organów władzy publicznej oraz zakres ograniczeń wolności i praw człowieka

i obywatela w czasie stanu klęski żywiołowej.

Stan klęski żywiołowej może być wprowadzony dla zapobieżenia skutkom katastrof naturalnych

lub awarii technicznych noszących znamiona klęski żywiołowej oraz w celu ich usunięcia.

1.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

klęsce żywiołowej - rozumie się przez to katastrofę naturalną lub awarię techniczną,

których skutki zagrażają życiu lub zdrowiu dużej liczby osób, mieniu w wielkich rozmiarach

albo środowisku na znacznych obszarach, a pomoc i ochrona mogą być skutecznie podjęte

tylko przy zastosowaniu nadzwyczajnych środków, we współdziałaniu różnych organów

i instytucji oraz specjalistycznych służb i formacji działających pod jednolitym kierownictwem,

2)

katastrofie naturalnej - rozumie się przez to zdarzenie związane z działaniem sił

natury, w szczególności wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry,

intensywne opady atmosferyczne, długotrwałe występowanie ekstremalnych temperatur,

osuwiska ziemi, pożary, susze, powodzie, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach

i zbiornikach wodnych, masowe występowanie szkodników, chorób roślin lub zwierząt

albo chorób zakaźnych ludzi albo też działanie innego żywiołu,

3)

awarii technicznej - rozumie się przez to gwałtowne, nieprzewidziane uszkodzenie lub

zniszczenie obiektu budowlanego, urządzenia technicznego lub systemu urządzeń technicznych

powodujące przerwę w ich używaniu lub utratę ich właściwości.

2.

Katastrofą naturalną lub awarią techniczną może być również zdarzenie wywołane działaniem

terrorystycznym.

1.

Stan klęski żywiołowej może być wprowadzony na obszarze, na którym wystąpiła klęska

żywiołowa, a także na obszarze, na którym wystąpiły lub mogą wystąpić skutki tej klęski.

2.

Stan klęski żywiołowej wprowadza się na czas oznaczony, niezbędny dla zapobieżenia

skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięcia, nie dłuższy niż 30 dni.

1.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może wprowadzić stan klęski żywiołowej z

własnej inicjatywy lub na wniosek właściwego wojewody.

2.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określa się przyczyny, datę wprowadzenia

oraz obszar i czas trwania stanu klęski żywiołowej, a także, w zakresie dopuszczonym

niniejszą ustawą, rodzaje niezbędnych ograniczeń wolności i praw człowieka i obywatela.

3.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, ogłasza się w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej, a ponadto podaje do publicznej wiadomości, w drodze obwieszczenia właściwego

wojewody przez rozplakatowanie w miejscach publicznych, a także w sposób zwyczajowo

przyjęty na danym obszarze.

4.

Redaktorzy naczelni dzienników oraz nadawcy programów radiowych i telewizyjnych są

obowiązani do niezwłocznego, nieodpłatnego podania do publicznej wiadomości rozporządzenia

Rady Ministrów o wprowadzeniu stanu klęski żywiołowej, przekazanego im przez wojewodę

właściwego ze względu na siedzibę redakcji lub nadawcy.

1.

Stan klęski żywiołowej może zostać przedłużony na czas oznaczony, w drodze rozporządzenia

Rady Ministrów, po wyrażeniu przez Sejm zgody na to przedłużenie.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, znosi stan klęski żywiołowej na całym obszarze

jego obowiązywania lub na części tego obszaru przed upływem czasu, na który został

wprowadzony, jeżeli ustaną przyczyny jego wprowadzenia.

3.

Przepisy art. 5 stosuje się odpowiednio do rozporządzeń, o których mowa w ust. 1 i

2.

W czasie stanu klęski żywiołowej organy władzy publicznej działają w dotychczasowych

strukturach organizacyjnych państwa i w ramach przysługujących im kompetencji, z zastrzeżeniem

przepisów niniejszej ustawy.

W czasie stanu klęski żywiołowej działaniami prowadzonymi w celu zapobieżenia skutkom

klęski żywiołowej lub ich usunięcia kierują

1)

wójt (burmistrz, prezydent miasta) - jeżeli stan klęski żywiołowej wprowadzono tylko

na obszarze gminy,

2)

starosta - jeżeli stan klęski żywiołowej wprowadzono na obszarze więcej niż jednej

gminy wchodzącej w skład powiatu,

3)

wojewoda - jeżeli stan klęski żywiołowej wprowadzono na obszarze więcej niż jednego

powiatu wchodzącego w skład województwa,

4)

minister właściwy do spraw wewnętrznych lub inny minister, do zakresu działania którego

należy zapobieganie skutkom danej klęski żywiołowej lub ich usuwanie, a w przypadku

wątpliwości co do właściwości ministra lub w przypadku gdy właściwych jest kilku ministrów

- minister wyznaczony przez Prezesa Rady Ministrów - jeżeli stan klęski żywiołowej

wprowadzono na obszarze więcej niż jednego województwa.

1.

W czasie stanu klęski żywiołowej właściwy miejscowo wójt (burmistrz, prezydent miasta)

kieruje działaniami prowadzonymi na obszarze gminy w celu zapobieżenia skutkom klęski

żywiołowej lub ich usunięcia.

2.

W zakresie działań, o których mowa w ust. 1, wójt (burmistrz, prezydent miasta) może

wydawać polecenia wiążące organom jednostek pomocniczych, kierownikom jednostek organizacyjnych

utworzonych przez gminę, kierownikom jednostek ochrony przeciwpożarowej działających

na obszarze gminy oraz kierownikom jednostek organizacyjnych czasowo przekazanych

przez właściwe organy do jego dyspozycji i skierowanych do wykonywania zadań na obszarze

gminy.

3.

W zakresie działań, o których mowa w ust. 1, wójt (burmistrz, prezydent miasta) może

występować do kierowników innych jednostek organizacyjnych niż określone w ust. 2,

działających na obszarze gminy, z wnioskami o wykonanie czynności niezbędnych w celu

zapobieżenia skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięcia. W razie odmowy wykonania

tych czynności lub ich niewłaściwego wykonywania wójt (burmistrz, prezydent miasta)

niezwłocznie zawiadamia organ, któremu podlega kierownik lub który sprawuje nadzór

nad nim.

4.

W zakresie działań, o których mowa w ust. 1, w przypadkach określonych w art. 8 pkt

2-4, wójt (burmistrz, prezydent miasta niebędącego miastem na prawach powiatu) podlega

staroście.

5.

W razie niezdolności do kierowania lub niewłaściwego kierowania działaniami prowadzonymi

w celu zapobieżenia skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięcia wojewoda z inicjatywy

własnej lub na wniosek starosty może zawiesić uprawnienia wójta (burmistrza, prezydenta

miasta), określone w ust. 2 i 3, oraz wyznaczyć pełnomocnika do kierowania tymi działaniami.

Do pełnomocnika stosuje się odpowiednio przepis ust. 4.

6.

W przypadku, o którym mowa w art. 8 pkt 2, wójt (burmistrz, prezydent miasta) albo

pełnomocnik, o którym mowa w ust. 5, wykonują czynności kierownicze na właściwym dla

siebie obszarze wobec podmiotów, o których mowa w ust. 2.

1.

W czasie stanu klęski żywiołowej właściwy miejscowo starosta kieruje działaniami prowadzonymi

na obszarze powiatu w celu zapobieżenia skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięcia.

2.

W zakresie działań, o których mowa w ust. 1, starosta może wydawać polecenia wiążące

wójtom (burmistrzom, prezydentom miast niebędących miastami na prawach powiatu), kierownikom

jednostek organizacyjnych utworzonych przez powiat, kierownikom powiatowych służb,

inspekcji i straży, kierownikom jednostek ochrony przeciwpożarowej działających na

obszarze powiatu oraz kierownikom jednostek organizacyjnych czasowo przekazanych przez

właściwe organy do jego dyspozycji i skierowanych do wykonywania zadań na obszarze

powiatu.

3.

W zakresie działań, o których mowa w ust. 1, starosta może występować do kierowników

innych jednostek organizacyjnych niż określone w ust. 2, działających na obszarze

powiatu, z wnioskami o wykonanie czynności niezbędnych w celu zapobieżenia skutkom

klęski żywiołowej lub ich usunięcia. W razie odmowy wykonania tych czynności lub ich

niewłaściwego wykonywania starosta niezwłocznie zawiadamia organ, któremu podlega

kierownik lub który sprawuje nadzór nad nim.

4.

W zakresie działań, o których mowa w ust. 1, w przypadkach określonych w art. 8 pkt

3 i 4, starosta podlega wojewodzie.

5.

W razie niezdolności do kierowania lub niewłaściwego kierowania działaniami prowadzonymi

w celu zapobieżenia skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięcia, wojewoda może zawiesić

uprawnienia starosty określone w ust. 2 i 3 oraz wyznaczyć pełnomocnika do kierowania

tymi działaniami. Do pełnomocnika stosuje się odpowiednio przepis ust. 4.

6.

W przypadku, o którym mowa w art. 8 pkt 3, wójt (burmistrz, prezydent miasta) albo

pełnomocnik, o którym mowa w art. 9 ust. 5, oraz starosta albo pełnomocnik, o którym

mowa w ust. 5, wykonują czynności kierownicze na właściwym dla siebie obszarze wobec

podmiotów, o których mowa odpowiednio w ust. 2 oraz w art. 9 ust. 2.

1.

W czasie stanu klęski żywiołowej właściwy wojewoda kieruje działaniami prowadzonymi

w celu zapobieżenia skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięcia na obszarze województwa.

2.

W zakresie działań, o których mowa w ust. 1, wojewodzie są podporządkowane organy

i jednostki organizacyjne administracji rządowej i samorządu województwa działające

na obszarze województwa oraz inne siły i środki wydzielone do jego dyspozycji i skierowane

do wykonywania tych działań na obszarze województwa, w tym pododdziały i oddziały

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

W zakresie działań, o których mowa w ust. 1, w przypadku określonym w art. 8 pkt 4

wojewoda podlega właściwemu ministrowi.

4.

W razie niezdolności do kierowania lub niewłaściwego kierowania działaniami prowadzonymi

w celu zapobieżenia skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięcia minister, o którym

mowa w art. 8 pkt 4, może zawiesić uprawnienia wojewody, o których mowa w ust. 1 i

2, oraz wyznaczyć pełnomocnika do kierowania tymi działaniami. Do pełnomocnika stosuje

się odpowiednio przepis ust. 3.

5.

W przypadku, o którym mowa w art. 8 pkt 4, wójt (burmistrz, prezydent miasta) albo

pełnomocnik, o którym mowa w art. 9 ust. 5, starosta albo pełnomocnik, o którym mowa

w art. 10 ust. 5, oraz wojewoda albo pełnomocnik, o którym mowa w ust. 4, wykonują

czynności kierownicze na właściwym dla siebie obszarze wobec podmiotów, o których

mowa odpowiednio w ust. 2, w art. 9 ust. 2 oraz art. 10 ust. 2.

1.

Działania w celu zapobieżenia skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięcia wójt (burmistrz,

prezydent miasta), starosta i wojewoda albo pełnomocnicy, o których mowa w art. 9

ust. 5, art. 10 ust. 5 i art. 11 ust. 4, oraz ministrowie, o których mowa w art. 8

pkt 4, wykonują przy pomocy odpowiednio gminnego zespołu reagowania, powiatowego zespołu

reagowania kryzysowego, wojewódzkiego zespołu reagowania kryzysowego oraz Rządowego

Zespołu Koordynacji Kryzysowej, zwanych dalej „zespołami”.

2.

Do zadań zespołów należy w szczególności

1)

monitorowanie występujących klęsk żywiołowych i prognozowanie rozwoju sytuacji,

2)

realizowanie procedur i programów reagowania w czasie stanu klęski żywiołowej,

3)

opracowywanie i aktualizowanie planów reagowania kryzysowego,

4)

planowanie wsparcia organów kierujących działaniami na niższym szczeblu administracji

publicznej,

5)

przygotowywanie warunków umożliwiających koordynację pomocy humanitarnej,

6)

realizowanie polityki informacyjnej związanej ze stanem klęski żywiołowej.

3.

Skład zespołów określają odpowiednio organy, o których mowa w ust. 1.

4.

Funkcjonowanie zespołów finansowane jest odpowiednio z budżetów jednostek samorządu

terytorialnego, wojewodów oraz ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

5.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi sposób tworzenia zespołów i ich funkcjonowania,

uwzględniając w szczególności

1)

usytuowanie i sposób finansowania zespołów,

2)

warunki techniczne i standardy ich wyposażenia,

3)

tryb pracy zespołów,

4)

sposób dokumentowania działań i prac zespołów.

1.

W zakresie działań prowadzonych w celu zapobieżenia skutkom klęski żywiołowej lub

ich usunięcia minister, o którym mowa w art. 8 pkt 4, może wydawać polecenia wiążące

organom administracji rządowej, z wyjątkiem Rady Ministrów, Prezesa Rady Ministrów

i wiceprezesów Rady Ministrów, a także wydawać polecenia wiążące organom samorządu

terytorialnego.

2.

W razie odmowy wykonania polecenia, o którym mowa w ust. 1, lub niewłaściwego wykonywania

polecenia przez

1)

organy administracji rządowej - minister, o którym mowa w art. 8 pkt 4, niezwłocznie

zawiadamia Prezesa Rady Ministrów,

2)

organy samorządu terytorialnego - minister, o którym mowa w art. 8 pkt 4, może zawiesić

odpowiednie uprawnienia takiego organu oraz wyznaczyć pełnomocnika do wykonywania

tych uprawnień, zawiadamiając o tym właściwego wojewodę i Prezesa Rady Ministrów.

Kierowanie działaniami prowadzonymi w celu zapobieżenia skutkom klęski żywiołowej

lub ich usunięcia na obszarach i w obiektach jednostek organizacyjnych podległych,

podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, Ministra Sprawiedliwości,

ministra właściwego do spraw zagranicznych oraz ministra właściwego do spraw wewnętrznych

lub Szefa Urzędu Ochrony Państwa wymaga współdziałania

1)

organu, o którym mowa w art. 8 pkt 1-3, z właściwymi kierownikami jednostek organizacyjnych

podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, Ministra

Sprawiedliwości, ministra właściwego do spraw zagranicznych oraz ministra właściwego

do spraw wewnętrznych lub Szefa Urzędu Ochrony Państwa,

2)

ministra, o którym mowa w art. 8 pkt 4, z właściwym ministrem lub Szefem Urzędu Ochrony

Państwa.

1.

Wojewodowie albo pełnomocnicy, o których mowa w art. 11 ust. 4, są obowiązani do współdziałania

i wzajemnego przekazywania informacji w zakresie zapobiegania skutkom klęski żywiołowej

lub ich usuwania.

2.

Obowiązek przewidziany w ust. 1 dotyczy odpowiednio wójtów (burmistrzów, prezydentów

miast), starostów albo pełnomocników, o których mowa w art. 9 ust. 5 i art. 10 ust.

5.

Minister, o którym mowa w art. 8 pkt 4, jest obowiązany do informowania na bieżąco

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i Prezesa Rady Ministrów o skutkach klęski żywiołowej

i działaniach podejmowanych w celu zapobieżenia tym skutkom lub ich usunięcia.

1.

W zapobieganiu skutkom klęski żywiołowej lub ich usuwaniu są obowiązane uczestniczyć

Państwowa Straż Pożarna i inne jednostki ochrony przeciwpożarowej, Policja, Państwowe

Ratownictwo Medyczne i jednostki ochrony zdrowia, Straż Graniczna, Morska Służba Poszukiwania

i Ratownictwa oraz inne właściwe w tych sprawach państwowe urzędy, agencje, inspekcje,

straże i służby.

2.

Podmioty, o których mowa w ust. 1, podlegają kierownictwu organów, o których mowa

w art. 8, albo pełnomocników, o których mowa w art. 9 ust. 5, art. 10 ust. 5 i art.

11 ust. 4.

1.

W czasie stanu klęski żywiołowej, jeżeli użycie innych sił i środków jest niemożliwe

lub niewystarczające, Minister Obrony Narodowej może przekazać do dyspozycji wojewody,

na którego obszarze działania występuje klęska żywiołowa, pododdziały lub oddziały

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, wraz ze skierowaniem ich do wykonywania zadań

związanych z zapobieżeniem skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięciem.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, pododdziały i oddziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej pozostają pod dowództwem przełożonych służbowych i wykonują zadania określone

przez wojewodę.

3.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi szczegółowe zasady udziału pododdziałów

i oddziałów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w zapobieganiu skutkom klęski

żywiołowej lub ich usuwaniu, uwzględniając

1)

rodzaje działań ratowniczych lub prewencyjnych, w których pododdziały i oddziały Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej mogą brać udział,

2)

sposób koordynowania i dowodzenia ich działaniami,

3)

sposób zapewnienia im zabezpieczenia logistycznego.

Kierujący działaniami prowadzonymi w celu zapobieżenia skutkom klęski żywiołowej lub

ich usunięcia współpracują ze społecznymi organizacjami ratowniczymi, charytatywnymi,

stowarzyszeniami, fundacjami oraz innymi podmiotami działającymi na obszarze ich właściwości,

a na wniosek lub za zgodą tych podmiotów koordynują ich działalność.

Ograniczenia wolności i praw człowieka i obywatela w stanie klęski żywiołowej stosuje

się do osób fizycznych zamieszkałych lub czasowo przebywających na obszarze, na którym

został wprowadzony stan klęski żywiołowej, oraz odpowiednio do osób prawnych i jednostek

organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, mających siedzibę lub prowadzących

działalność na obszarze, na którym został wprowadzony stan klęski żywiołowej, z zastrzeżeniem

art. 24 i art. 25.

1.

Ograniczenia, o których mowa w art. 20, mogą polegać na

1)

zawieszeniu działalności określonych przedsiębiorców,

2)

nakazie lub zakazie prowadzenia działalności gospodarczej określonego rodzaju,

3)

nakazaniu pracodawcy oddelegowania pracowników do dyspozycji organu kierującego działaniami

prowadzonymi w celu zapobieżenia skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięcia,

4)

całkowitej lub częściowej reglamentacji zaopatrzenia w określonego rodzaju artykuły,

5)

obowiązku poddania się badaniom lekarskim, leczeniu, szczepieniom ochronnym oraz stosowaniu

innych środków profilaktycznych i zabiegów, niezbędnych do zwalczania chorób zakaźnych

oraz skutków skażeń chemicznych i promieniotwórczych,

6)

obowiązku poddania się kwarantannie,

7)

obowiązku stosowania środków ochrony roślin lub innych środków zapobiegawczych niezbędnych

do zwalczania organizmów szkodliwych dla ludzi, zwierząt lub roślin,

8)

obowiązku stosowania określonych środków zapewniających ochronę środowiska,

9)

obowiązku stosowania środków lub zabiegów niezbędnych do zwalczania chorób zakaźnych

zwierząt,

10)

obowiązku opróżnienia lub zabezpieczenia lokali mieszkalnych bądź innych pomieszczeń,

11)

dokonaniu przymusowych rozbiórek i wyburzeń budynków lub innych obiektów budowlanych

albo ich części,

12)

nakazie ewakuacji w ustalonym czasie z określonych miejsc, obszarów i obiektów,

13)

nakazie lub zakazie przebywania w określonych miejscach i obiektach oraz na określonych

obszarach,

14)

zakazie organizowania lub przeprowadzania imprez masowych,

15)

nakazie lub zakazie określonego sposobu przemieszczania się,

16)

wykorzystaniu, bez zgody właściciela lub innej osoby uprawnionej, nieruchomości i

rzeczy ruchomych,

17)

zakazie prowadzenia strajku w odniesieniu do określonych kategorii pracowników lub

w określonych dziedzinach,

18)

ograniczeniu lub odstąpieniu od określonych zasad bezpieczeństwa i higieny pracy,

jednakże niepowodującym bezpośredniego narażenia życia lub zdrowia pracownika,

19)

wykonywaniu świadczeń osobistych i rzeczowych określonych w art. 22.

2.

Ograniczenia, o których mowa w art. 20, w stosunku do osób zatrudnionych u pracodawcy,

wobec którego został wydany nakaz prowadzenia działalności gospodarczej określonego

rodzaju, mogą polegać na

1)

zmianie systemu, wymiaru i rozkładu czasu pracy, w tym wydłużeniu okresu rozliczeniowego

do dwunastu miesięcy, na zasadach określonych w Kodeksie pracy,

2)

obowiązku pracy w niedziele, święta i dni wolne od pracy wynikające z rozkładu czasu

pracy w pięciodniowym tygodniu pracy, w tym wydłużeniu okresu rozliczeniowego do dwunastu

miesięcy, na zasadach określonych w Kodeksie pracy,

3)

powierzeniu pracownikowi wykonywania pracy innego rodzaju niż wynikający z nawiązanego

stosunku pracy; w takim przypadku pracownik zachowuje prawo do dotychczasowego wynagrodzenia,

obliczonego według zasad obowiązujących przy obliczaniu wynagrodzenia za czas urlopu

wypoczynkowego.

3.

Ograniczenia, o których mowa w ust. 2, nie mogą być stosowane wobec pracowników młodocianych,

osób niepełnosprawnych oraz kobiet w ciąży i karmiących.

1.

Jeżeli siły i środki, którymi dysponuje wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta

lub wojewoda albo pełnomocnik, są niewystarczające, można wprowadzić obowiązek świadczeń

osobistych i rzeczowych polegających na

1)

udzielaniu pierwszej pomocy osobom, które uległy nieszczęśliwym wypadkom,

2)

czynnym udziale w działaniu ratowniczym lub wykonywaniu innych zadań wyznaczonych

przez kierującego akcją ratowniczą,

3)

wykonywaniu określonych prac,

4)

oddaniu do używania posiadanych nieruchomości lub rzeczy ruchomych,

5)

udostępnieniu pomieszczeń osobom ewakuowanym,

6)

użytkowaniu nieruchomości w określony sposób lub w określonym zakresie,

7)

przyjęciu na przechowanie i pilnowaniu mienia osób poszkodowanych lub ewakuowanych,

8)

zabezpieczeniu zagrożonych zwierząt, a w szczególności dostarczaniu paszy i schronienia,

9)

zabezpieczeniu zagrożonych roślin lub nasion,

10)

pełnieniu wart,

11)

zabezpieczeniu własnych źródeł wody pitnej i środków spożywczych przed ich zanieczyszczeniem,

skażeniem lub zakażeniem, a także udostępnianiu ich dla potrzeb osób ewakuowanych

lub poszkodowanych, w sposób wskazany przez organ nakładający świadczenie,

12)

zabezpieczeniu zagrożonych dóbr kultury.

2.

Od obowiązku świadczeń osobistych zwolnione są

1)

osoby do 16 roku życia i powyżej 60 roku życia - w zakresie świadczeń wymienionych

w ust. 1 pkt 2, 3, 6 i 10,

2)

osoby chore, niepełnosprawne, kobiety w ciąży i kobiety karmiące - w zakresie świadczeń

wymienionych w ust. 1 pkt 1-3, 6, 8 i 10,

3)

osoby sprawujące opiekę nad dziećmi do lat 8, nad chorymi lub osobami niepełnosprawnymi

- w zakresie świadczeń wymienionych w ust. 1 pkt 1-3, 6 i 10.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta,

wojewoda albo pełnomocnik może odstąpić od nałożenia lub zwolnić od obowiązków, o

których mowa w ust. 1, również inne osoby i podmioty, ze względu na interes publiczny

albo wyjątkowo ważny interes danej osoby lub podmiotu.

1.

Niezbędne ograniczenia wolności i praw człowieka i obywatela, o których mowa w art.

21 i art. 22, w granicach dopuszczonych w rozporządzeniu Rady Ministrów o wprowadzeniu

stanu klęski żywiołowej wprowadza, odpowiednio w zakresie kompetencji wynikających

z art. 8

1)

wójt (burmistrz, prezydent miasta) albo pełnomocnik, o którym mowa w art. 9 ust. 5

- w drodze zarządzenia albo decyzji,

2)

starosta albo pełnomocnik, o którym mowa w art. 10 ust. 5 - w drodze zarządzenia albo

decyzji,

3)

wojewoda albo pełnomocnik, o którym mowa w art. 11 ust. 4 - w drodze rozporządzenia

albo decyzji.

2.

Rozporządzenia wojewody lub pełnomocnika i zarządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt

1 i 2, podlegają ogłoszeniu przez rozplakatowanie obwieszczeń w miejscach publicznych

lub w inny sposób miejscowo przyjęty, a także przez ogłoszenie w lokalnej prasie.

3.

W rozporządzeniu wojewody lub pełnomocnika, zarządzeniu lub decyzji należy podać

1)

podstawę prawną,

2)

określenie zakresu i rodzaju ograniczeń,

3)

określenie obowiązanych podmiotów,

4)

miejsce, dzień i godzinę osobistego stawiennictwa lub realizacji innych ograniczeń,

5)

czas trwania ograniczeń,

6)

pouczenie o odpowiedzialności karnej lub innych skutkach prawnych naruszenia rozporządzenia,

zarządzenia lub decyzji.

4.

Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem że

1)

podlegają one natychmiastowemu wykonaniu z chwilą ich doręczenia lub ogłoszenia,

2)

mogą one być w nagłych wypadkach wydawane ustnie, a następnie niezwłocznie potwierdzane

na piśmie,

3)

odwołanie od nich wnosi się w terminie 3 dni od dnia doręczenia lub potwierdzenia

na piśmie decyzji wydanej ustnie,

4)

wniesione odwołania podlegają przekazaniu organowi odwoławczemu w terminie 3 dni,

a rozpatrzeniu - w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu odwołania,

5)

organem wyższego stopnia w sprawach decyzji wydanych przez starostę i wójta (burmistrza,

prezydenta miasta) jest wojewoda.

5.

Wojewoda może uchylić w całości lub w części zarządzenie lub decyzję wójta (burmistrza,

prezydenta miasta), starosty albo pełnomocników, o których mowa w art. 9 ust. 5 i

art. 10 ust. 5.

6.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej może uchylić w całości lub w części

rozporządzenie lub decyzję wojewody albo pełnomocnika, o którym mowa w art. 11 ust.

4.

1.

W celu usprawnienia przemieszczania się środków transportowych niezbędnych dla prowadzenia

działań ratowniczych mogą być wprowadzone ograniczenia w transporcie drogowym, kolejowym

i lotniczym oraz w ruchu jednostek pływających na śródlądowych drogach wodnych, morskich

wodach wewnętrznych i morzu terytorialnym.

2.

Minister właściwy do spraw transportu w zakresie transportu drogowego, kolejowego,

lotniczego i ruchu jednostek pływających na śródlądowych drogach wodnych, a minister

właściwy do spraw gospodarki morskiej w zakresie ruchu na morskich wodach wewnętrznych

i morzu terytorialnym, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych

i Ministrem Obrony Narodowej, w drodze rozporządzenia, może wprowadzić ograniczenia,

o których mowa w ust. 1, oraz określić zakres tych ograniczeń z uwzględnieniem konieczności

zapewnienia warunków pozwalających na sprawne zapobieganie lub zwalczanie skutków

klęski żywiołowej przy jednoczesnym zminimalizowaniu uciążliwości wynikłych dla innych

użytkowników z wprowadzonych ograniczeń.

1.

Dla zapewnienia łączności na potrzeby działań ratowniczych mogą być wprowadzone ograniczenia

w wykonywaniu pocztowych usług o charakterze powszechnym lub usług kurierskich.

2.

Ograniczenia w pracy urządzeń radiowych nadawczych lub nadawczo-odbiorczych oraz w

wykonywaniu usług telekomunikacyjnych określają odrębne przepisy.

3.

Minister właściwy do spraw łączności może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić ograniczenia,

o których mowa w ust. 1, oraz określić zakres tych ograniczeń z uwzględnieniem konieczności

zapewnienia warunków pozwalających na sprawne zapobieganie lub zwalczanie skutków

klęski żywiołowej przy jednoczesnym zminimalizowaniu uciążliwości wynikłych dla osób

i podmiotów korzystających z pocztowych usług o charakterze powszechnym lub usług

kurierskich.

Redaktorzy naczelni dzienników oraz nadawcy programów radiowych i telewizyjnych są

obowiązani, na żądanie ministra, o którym mowa w art. 8 pkt 4, wojewodów, starostów,

wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) albo pełnomocników do nieodpłatnego, niezwłocznego

publikowania lub zamieszczania komunikatów tych organów związanych z działaniami w

celu zapobieżenia skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięcia.

1.

Kto w czasie stanu klęski żywiołowej

1)

wbrew zakazowi określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 1 prowadzi działalność gospodarczą,

2)

wbrew zakazowi określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 2 prowadzi działalność gospodarczą

określonego rodzaju,

3)

wbrew nakazowi określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 2 nie podejmuje działalności gospodarczej

określonego rodzaju,

4)

wbrew nakazowi określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 3 nie oddeleguje pracowników do dyspozycji

organu kierującego działaniami prowadzonymi w celu zapobieżenia skutkom klęski żywiołowej

lub ich usunięcia,

5)

wbrew nakazowi określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 4 narusza zasady reglamentacji zaopatrzenia

w określonego rodzaju artykuły,

6)

wbrew obowiązkowi określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 5 i 6 nie poddaje się badaniom

lekarskim, leczeniu, szczepieniom ochronnym oraz stosowaniu innych środków profilaktycznych

i zabiegów niezbędnych do zwalczania chorób zakaźnych oraz skutków skażeń chemicznych

i promieniotwórczych, a także nie poddaje się obowiązkowi kwarantanny,

7)

wbrew obowiązkowi określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 7 nie stosuje środków ochrony roślin

lub innych środków zapobiegawczych niezbędnych do zwalczania organizmów szkodliwych

dla ludzi, zwierząt lub roślin,

8)

wbrew obowiązkowi określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 8 nie stosuje określonych środków

zapewniających ochronę środowiska,

9)

wbrew obowiązkowi określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 9 nie stosuje środków lub zabiegów

niezbędnych do zwalczania chorób zakaźnych zwierząt,

10)

wbrew obowiązkowi określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 10 nie opróżnia lub nie zabezpiecza

lokalu mieszkalnego lub innych pomieszczeń,

11)

wbrew obowiązkowi określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 11 nie dokonuje przymusowych rozbiórek

i wyburzeń budynków lub innych obiektów budowlanych albo ich części,

12)

wbrew obowiązkowi określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 12 nie stosuje się do nakazu ewakuacji

w ustalonym czasie z określonych miejsc, obszarów lub obiektów,

13)

wbrew obowiązkowi określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 13 nie stosuje się do nakazu albo

zakazu przebywania w określonych miejscach i obiektach oraz na określonych obszarach,

14)

wbrew zakazowi określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 14 i 17 narusza wprowadzone ograniczenia

organizując lub przeprowadzając imprezę masową albo strajk,

15)

wbrew obowiązkowi określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 15 nie stosuje się do nakazu albo

zakazu określonego sposobu przemieszczania się,

16)

wbrew obowiązkowi określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 19 nie wykonuje świadczeń osobistych

lub rzeczowych albo nie wykonuje ich w pełnym zakresie,

17)

wbrew obowiązkowi określonemu w art. 21 ust. 2 nie stosuje się do wprowadzonych ograniczeń

w zakresie prawa pracy,

18)

wbrew obowiązkowi określonemu w art. 24 nie stosuje się do wprowadzonych ograniczeń

w transporcie drogowym, kolejowym lub lotniczym albo w ruchu jednostek pływających

na śródlądowych drogach wodnych, na morskich wodach wewnętrznych lub morzu terytorialnym,

19)

wbrew obowiązkowi określonemu w art. 25 nie stosuje się do wprowadzonych ograniczeń

w pracy urządzeń radiowych nadawczych lub nadawczo-odbiorczych, w wykonywaniu usług

telekomunikacyjnych, pocztowych usług o charakterze powszechnym lub usług kurierskich,

20)

wbrew obowiązkowi określonemu w art. 26 nie publikuje lub nie zamieszcza komunikatów

i decyzji związanych z działaniami podejmowanymi w celu zapobieżenia skutkom klęski

żywiołowej lub ich usunięcia

podlega karze aresztu albo grzywny.

2.

Rozpoznawanie spraw określonych w ust. 1 następuje w trybie przepisów o postępowaniu

w sprawach o wykroczenia w postępowaniu przyśpieszonym.

1.

Niewykonane w całości lub w części do dnia zniesienia stanu klęski żywiołowej lub

uchylenia odpowiednich ograniczeń wolności i praw człowieka i obywatela kary za wykroczenia

wymierzone na podstawie przepisów ustawy podlegają wykonaniu.

2.

Postępowania w sprawach o wykroczenia określone w niniejszej ustawie, wszczęte i niezakończone

orzeczeniem kończącym postępowanie do dnia zniesienia stanu klęski żywiołowej lub

uchylenia odpowiednich ograniczeń wolności i praw człowieka i obywatela, prowadzi

się na podstawie przepisów ustawy, a wymierzone kary podlegają wykonaniu.

3.

Po zniesieniu stanu klęski żywiołowej postępowanie w sprawach o wykroczenia określone

w niniejszej ustawie prowadzi się na zasadach ogólnych.

W ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

(Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 i z 2002 r. Nr 23, poz. 220) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 7 w ust. 1 w pkt 14 po wyrazie „przeciwpowodziowej” dodaje się wyrazy „, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego,”;

2)

po art. 31 dodaje się art. 31a i 31b w brzmieniu

„

Art. 31a.

Wójt lub burmistrz opracowuje plan operacyjny ochrony przed powodzią oraz ogłasza

i odwołuje pogotowie i alarm przeciwpowodziowy.

Art. 31b.

1.

Jeżeli w inny sposób nie można usunąć bezpośredniego niebezpieczeństwa dla życia ludzi

lub dla mienia, wójt lub burmistrz może zarządzić ewakuację z obszarów bezpośrednio

zagrożonych.

2.

W przypadku wprowadzenia stanu klęski żywiołowej wójt lub burmistrz działa na zasadach

określonych w odrębnych przepisach.

”

W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. Nr 81, poz. 351, z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 89, poz. 414, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 111, poz. 725 i Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 113, poz. 1207) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

innym miejscowym zagrożeniu - rozumie się przez to zdarzenie wynikające z rozwoju

cywilizacyjnego i naturalnych praw przyrody niebędące pożarem ani klęską żywiołową,

stanowiące zagrożenie dla życia, zdrowia, mienia lub środowiska, któremu zapobieżenie

lub którego usunięcie skutków nie wymaga zastosowania nadzwyczajnych środków,

”

;

2)

w art. 14

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wojewoda i starosta wykonują swoje zadania przy pomocy odpowiednio wojewódzkiego i

powiatowego zespołu reagowania kryzysowego, działających na podstawie przepisów o

stanie klęski żywiołowej.

”

,

b)

skreśla się ust. 6-9.

W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie

(Dz. U. z 2001 r. Nr 80, poz. 872 i Nr 128, poz. 1407 oraz z 2002 r. Nr 37, poz. 329) w art. 15 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

dokonuje oceny stanu zabezpieczenia przeciwpowodziowego województwa, opracowuje plan

operacyjny ochrony przed powodzią oraz ogłasza i odwołuje pogotowie i alarm przeciwpowodziowy,

”

.

Wójt lub burmistrz opracowuje plan operacyjny ochrony przed powodzią oraz ogłasza

i odwołuje pogotowie i alarm przeciwpowodziowy.

1.

Jeżeli w inny sposób nie można usunąć bezpośredniego niebezpieczeństwa dla życia ludzi

lub dla mienia, wójt lub burmistrz może zarządzić ewakuację z obszarów bezpośrednio

zagrożonych.

2.

W przypadku wprowadzenia stanu klęski żywiołowej wójt lub burmistrz działa na zasadach

określonych w odrębnych przepisach.

W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa

(Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 i z 2002 r. Nr 23, poz. 220) w art. 14 w ust. 1 w pkt 9 po wyrazie „przeciwpowodziowej” dodaje się wyrazy „, a w szczególności wyposażenia i utrzymania wojewódzkich magazynów przeciwpowodziowych,”.

W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym

(Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 i z 2002 r. Nr 23, poz. 220) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 w ust. 1 w pkt 16 po wyrazie „przeciwpowodziowej” dodaje się wyrazy „, w tym wyposażenia i utrzymania powiatowego magazynu przeciwpowodziowego,”;

2)

w art. 12 po pkt 9c dodaje się pkt 9d w brzmieniu

„

9d)

dokonywanie oceny stanu bezpieczeństwa przeciwpożarowego i zabezpieczenia przeciwpowodziowego

powiatu,

”

;

3)

w art. 34 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Starosta opracowuje plan operacyjny ochrony przed powodzią oraz ogłasza i odwołuje

pogotowie i alarm przeciwpowodziowy.

1b.

W przypadku wprowadzenia stanu klęski żywiołowej starosta działa na zasadach określonych

w odrębnych przepisach.

”

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.