Ustawa z dnia 5 kwietnia 2002 r. o europejskich radach zakładowych.

1.

Ustawa określa zasady tworzenia i funkcjonowania europejskich rad zakładowych oraz

sposoby informowania pracowników i konsultacji z pracownikami w przedsiębiorstwach

i grupach przedsiębiorstw, których działalność ma zasięg wspólnotowy, w celu realizacji

prawa pracowników do informacji i konsultacji. Ustawa nie narusza uprawnień do informacji

i konsultacji określonych w przepisach odrębnych.

2.

Ustawa ma zastosowanie do

1)

przedsiębiorstw i grup przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym, których zarząd centralny

ma siedzibę w Polsce,

2)

przedsiębiorstw i grup przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym, których zarząd centralny

nie ma siedziby w państwie członkowskim, jeżeli zarząd ten wyznaczył swojego przedstawiciela

z siedzibą w Polsce,

3)

przedsiębiorstw i grup przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym, których zarząd centralny

nie ma siedziby w państwie członkowskim i nie wyznaczył przedstawiciela w państwie

członkowskim, jeżeli w Polsce znajduje się zakład pracy wchodzący w skład takiego

przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstwo wchodzące w skład takiej grupy, w których zatrudnia

się największą liczbę pracowników zatrudnionych w państwach członkowskich w danym

przedsiębiorstwie lub grupie przedsiębiorstw.

3.

Obowiązki i odpowiedzialność nałożone przez ustawę na zarząd centralny spoczywają

odpowiednio na wyznaczonym przedstawicielu albo na zarządzie zakładu pracy lub przedsiębiorstwa,

o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć osobę fizyczną, osobę prawną oraz niemającą

osobowości prawnej spółkę prawa handlowego, która zawodowo, we własnym imieniu podejmuje

i wykonuje działalność gospodarczą, jak również działalność wytwórczą w rolnictwie

w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa,

leśnictwa i rybactwa śródlądowego,

2)

grupie przedsiębiorstw - należy przez to rozumieć dwa lub więcej przedsiębiorstwa

należące do przedsiębiorców powiązanych organizacyjnie lub kapitałowo, z których jeden

jest przedsiębiorcą sprawującym kontrolę nad innymi,

3)

przedsiębiorstwie o zasięgu wspólnotowym - należy przez to rozumieć przedsiębiorstwo

należące do przedsiębiorcy zatrudniającego w zakładach pracy co najmniej 1 000 pracowników

w państwach członkowskich, w tym co najmniej po 150 pracowników w co najmniej dwóch

państwach członkowskich,

4)

grupie przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym - należy przez to rozumieć grupę przedsiębiorstw,

w której zatrudnia się co najmniej 1 000 pracowników w państwach członkowskich, w

tym co najmniej po 150 pracowników w co najmniej dwóch państwach członkowskich,

5)

zarządzie centralnym - należy przez to rozumieć osobę lub organ zarządzający przedsiębiorstwem

o zasięgu wspólnotowym lub przedsiębiorstwem należącym do przedsiębiorcy sprawującego

kontrolę w grupie przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym,

6)

konsultacji - należy przez to rozumieć wymianę poglądów lub podjęcie dialogu między

przedstawicielami pracowników a centralnym zarządem lub innym zarządem odpowiedniego

szczebla,

7)

państwach członkowskich - należy przez to rozumieć państwa członkowskie Unii Europejskiej

oraz pozostałe państwa, które podpisały Traktat o europejskiej przestrzeni gospodarczej,

8)

europejskiej radzie zakładowej - należy przez to rozumieć radę ustanowioną zgodnie

z rozdziałem 3 bądź utworzoną zgodnie z rozdziałem 4 w celu realizacji prawa pracowników

do informacji i konsultacji,

9)

specjalnym zespole negocjacyjnym - należy przez to rozumieć zespół utworzony zgodnie

z rozdziałem 2 w celu zawarcia z zarządem centralnym porozumienia o ustanowieniu europejskiej

rady zakładowej lub ustaleniu sposobu informowania pracowników i konsultacji z pracownikami.

1.

Liczby pracowników, o których mowa w art. 2 pkt 3 i 4, ustala się na podstawie przeciętnej

liczby zatrudnionych w okresie ostatnich 2 lat przed złożeniem wniosku lub wystąpieniem

z inicjatywą negocjacji w sprawie ustanowienia europejskiej rady zakładowej lub sposobu

informowania pracowników i konsultacji z pracownikami.

2.

Przy ustalaniu przeciętnej liczby pracowników uwzględnia się osoby zatrudnione na

podstawie stosunku pracy, po przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy. W celu obliczenia

przeciętnej liczby zatrudnionych w okresie ostatnich 2 lat dodaje się przeciętne liczby

zatrudnionych w poszczególnych miesiącach i otrzymaną sumę dzieli przez 24.

3.

Po osiągnięciu wielkości zatrudnienia, o której mowa w art. 2 pkt 3 i 4, zarząd centralny

niezwłocznie zawiadamia o tym przedstawicieli pracowników reprezentujących ich interesy,

zgodnie z ustawodawstwem państwa członkowskiego, oraz podaje tę informację do wiadomości

pracowników w sposób przyjęty w danym zakładzie pracy.

1.

Za przedsiębiorcę sprawującego kontrolę nad innym przedsiębiorcą uważa się przedsiębiorcę,

który może bezpośrednio lub pośrednio wywierać dominujący wpływ na funkcjonowanie

innego przedsiębiorcy, w szczególności z tytułu własności, posiadanych udziałów lub

akcji albo na mocy przepisów prawa lub umów ustanawiających powiązania organizacyjne

między przedsiębiorcami.

2.

Przedsiębiorca ma dominujący wpływ na funkcjonowanie innego przedsiębiorcy (przedsiębiorcy

zależnego), jeżeli posiada

1)

co najmniej 50% udziałów (akcji) przedsiębiorcy zależnego albo

2)

większość głosów w zgromadzeniu wspólników (walnym zgromadzeniu akcjonariuszy) przedsiębiorcy

zależnego, albo

3)

prawo do powołania lub odwołania ponad połowy członków organu zarządzającego lub nadzorczego

przedsiębiorcy zależnego.

3.

Za przedsiębiorcę zależnego od przedsiębiorcy sprawującego kontrolę uważa się również

przedsiębiorcę zależnego od innego przedsiębiorcy zależnego od tego przedsiębiorcy

sprawującego kontrolę (zależność pośrednia).

4.

W przypadku gdy dominujący wpływ na funkcjonowanie przedsiębiorcy ma więcej niż jeden

przedsiębiorca, za przedsiębiorcę sprawującego kontrolę uważa się tego, który może

mianować ponad połowę członków organu zarządzającego lub nadzorczego przedsiębiorcy

zależnego.

1.

Zarząd centralny zapewni warunki i środki niezbędne do utworzenia lub ustanowienia

europejskiej rady zakładowej albo ustalenia innego sposobu informowania pracowników

i konsultacji z pracownikami.

2.

Zarząd centralny przekazuje ministrowi właściwemu do spraw pracy porozumienie o ustanowieniu

europejskiej rady zakładowej lub ustaleniu sposobu informowania pracowników i konsultacji

z pracownikami bądź informację o utworzeniu europejskiej rady zakładowej.

1.

Zadaniem specjalnego zespołu negocjacyjnego jest zawarcie z zarządem centralnym porozumienia

o ustanowieniu europejskiej rady zakładowej lub ustaleniu sposobu informowania pracowników

i konsultacji z pracownikami.

2.

Rozpoczęcie negocjacji w sprawie zawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 1, następuje

z inicjatywy zarządu centralnego albo na pisemny wniosek co najmniej 100 pracowników

lub przedstawicieli reprezentujących taką liczbę pracowników, zatrudnionych w co najmniej

dwóch przedsiębiorstwach lub zakładach pracy w co najmniej dwóch państwach członkowskich.

1.

Specjalny zespół negocjacyjny składa się co najmniej z trzech i nie więcej członków

niż liczba państw członkowskich.

2.

Z każdego państwa członkowskiego, na terenie którego działa przedsiębiorstwo lub grupa

przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym, wyznacza się lub wybiera co najmniej po jednym

członku specjalnego zespołu negocjacyjnego.

3.

Z państw członkowskich, w których w przedsiębiorstwie lub w grupie przedsiębiorstw

o zasięgu wspólnotowym jest zatrudnionych co najmniej

1)

25% ogółu pracowników zatrudnionych na terytorium państw członkowskich w przedsiębiorstwie

lub w grupie przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym - wyznacza się lub wybiera dodatkowo

jednego członka,

2)

50% ogółu pracowników zatrudnionych na terytorium państw członkowskich w przedsiębiorstwie

lub w grupie przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym - wyznacza się lub wybiera dodatkowo

dwóch członków,

3)

75% ogółu pracowników zatrudnionych na terytorium państw członkowskich w przedsiębiorstwie

lub w grupie przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym - wyznacza się lub wybiera dodatkowo

trzech członków.

1.

W przypadku gdy pracownicy są zatrudnieni w Polsce w jednym zakładzie pracy wchodzącym

w skład przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym, członkowie

specjalnego zespołu negocjacyjnego reprezentujący pracowników polskich są wyznaczani

przez reprezentatywną zakładową organizację związkową, a w przypadku jej braku - wybierani

przez pracowników w liczbie określonej niniejszą ustawą lub ustawą innego państwa

członkowskiego.

2.

Zakładowa organizacja związkowa jest reprezentatywna, jeżeli spełnia warunki określone

w art. 241. Przepisy art. 241 stosuje się odpowiednio.

3.

W przypadku gdy w zakładzie pracy działa kilka reprezentatywnych organizacji związkowych,

wyznaczają one wspólnie członków specjalnego zespołu negocjacyjnego. W przypadku nieosiągnięcia

porozumienia przez reprezentatywne organizacje związkowe, członków specjalnego zespołu

negocjacyjnego wybierają pracownicy spośród kandydatów zgłoszonych przez te organizacje.

4.

Wybory członków specjalnego zespołu negocjacyjnego przez pracowników organizuje zarząd

centralny, powiadamiając pracowników o terminie i sposobie ich przeprowadzenia w sposób

przyjęty w danym zakładzie pracy. Powiadomienie pracowników powinno nastąpić nie później

niż na 14 dni przed dniem wyborów.

5.

W terminie, o którym mowa w ust. 4, zarząd centralny zawiadamia o wyborach organizacje

związkowe reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych

i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego

(Dz. U. Nr 100, poz. 1080 i Nr 154, poz. 1793 i 1800 oraz z 2002 r. Nr 10, poz. 89).

6.

Organizacje, o których mowa w ust. 5, mają prawo delegować swoich przedstawicieli

do uczestniczenia w czynnościach związanych z przeprowadzeniem wyborów.

7.

Wybory są bezpośrednie i odbywają się w głosowaniu tajnym.

8.

Wybory są ważne, jeżeli uczestniczyło w nich co najmniej 50% pracowników.

9.

W przypadku gdy w wyborach nie uczestniczyło co najmniej 50% pracowników, po upływie

3 miesięcy przeprowadza się ponowne wybory, które są ważne bez względu na liczbę uczestniczących

w nich pracowników.

10.

W skład specjalnego zespołu negocjacyjnego wchodzą kandydaci, którzy otrzymają kolejno

największą liczbę głosów.

1.

W przypadku gdy pracownicy są zatrudnieni w Polsce w więcej niż jednym zakładzie pracy

wchodzącym w skład przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym,

w każdym z nich, w trybie określonym w art. 8, wyznacza się lub wybiera trzech przedstawicieli

w celu wyłonienia członków specjalnego zespołu negocjacyjnego.

2.

W zakładzie pracy, w którym jest zatrudnionych co najmniej

1)

25% ogółu pracowników przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym

zatrudnionych w Polsce - wyznacza się lub wybiera dodatkowo jednego przedstawiciela,

2)

50% ogółu pracowników przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym

zatrudnionych w Polsce - wyznacza się lub wybiera dodatkowo dwóch przedstawicieli,

3)

75% ogółu pracowników przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym

zatrudnionych w Polsce - wyznacza się lub wybiera dodatkowo trzech przedstawicieli.

3.

Do wyborów przedstawicieli stosuje się odpowiednio przepisy art. 8 ust. 3-10, z tym

że wybory są organizowane przez zarządy poszczególnych zakładów pracy. Zarządy te

niezwłocznie zawiadamiają zarząd centralny o wyborze przedstawicieli.

4.

Zarząd centralny, w terminie 14 dni od zawiadomienia o wyznaczeniu lub wyborze przedstawicieli,

organizuje ich zebranie.

5.

Przedstawiciele z poszczególnych zakładów pracy wybierają spośród siebie członków

specjalnego zespołu negocjacyjnego w liczbie określonej w art. 7 ust. 2 i 3.

Przepisy art. 8 i 9 stosuje się także do wyłaniania przedstawicieli pracowników zatrudnionych

w Polsce do specjalnego zespołu negocjacyjnego lub europejskiej rady zakładowej w

liczbie określonej przez ustawodawstwo innego państwa członkowskiego, w którym mieści

się zarząd centralny przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym.

1.

Jednocześnie z wyznaczeniem lub wyborem członków specjalnego zespołu negocjacyjnego

wyznacza się lub wybiera trzech członków rezerwowych.

2.

W razie wygaśnięcia mandatu członka specjalnego zespołu negocjacyjnego, do składu

specjalnego zespołu negocjacyjnego wchodzi członek rezerwowy, który uzyskał największą

liczbę głosów.

Mandat członka specjalnego zespołu negocjacyjnego wygasa w razie rozwiązania lub wygaśnięcia

stosunku pracy, nieobecności w pracy trwającej ponad 3 miesiące lub zrzeczenia się

funkcji.

Reprezentatywne organizacje związkowe niezwłocznie zawiadamiają zarząd centralny o

wyznaczonych członkach specjalnego zespołu negocjacyjnego. Zarząd centralny przekazuje

te informacje właściwym zarządom przedsiębiorstw i zakładów pracy oraz zatrudnionym

w nich pracownikom.

1.

W terminie 30 dni od ustalenia składu specjalnego zespołu negocjacyjnego zarząd centralny

zwołuje zebranie z jego udziałem w celu zawarcia porozumienia o ustanowieniu europejskiej

rady zakładowej lub ustaleniu sposobu informowania pracowników i konsultacji z pracownikami.

Zarząd centralny informuje właściwe zarządy przedsiębiorstw i zakładów pracy o zwołaniu

zebrania.

2.

Specjalny zespół negocjacyjny wybiera ze swojego grona przewodniczącego oraz uchwala

swój wewnętrzny regulamin.

3.

Przed rozpoczęciem każdych negocjacji z zarządem centralnym specjalny zespół negocjacyjny

ma prawo zwołania i odbycia narady.

4.

Przy wykonywaniu zadań specjalny zespół negocjacyjny może korzystać z pomocy powołanych

przez siebie ekspertów.

1.

Koszty związane z utworzeniem i działalnością specjalnego zespołu negocjacyjnego ponosi

zarząd centralny.

2.

Zarząd centralny ma obowiązek zapewnić pomieszczenia, środki rzeczowe, tłumaczy i

personel biurowy oraz pokryć konieczne koszty podróży, zakwaterowania i wyżywienia

członków specjalnego zespołu negocjacyjnego.

3.

W przypadku korzystania przez specjalny zespół negocjacyjny z pomocy ekspertów obowiązek

pokrycia kosztów ogranicza się do jednego eksperta, chyba że zarząd centralny i specjalny

zespół negocjacyjny postanowią inaczej.

1.

Specjalny zespół negocjacyjny podejmuje uchwały zwykłą większością głosów, z zastrzeżeniem

ust. 2. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos członków z państwa członkowskiego

o największej liczbie zatrudnionych pracowników.

2.

Specjalny zespół negocjacyjny może, w drodze uchwały podjętej większością 2/3 głosów,

zdecydować o niepodejmowaniu negocjacji lub o ich zakończeniu bez zawarcia porozumienia.

Specjalny zespół negocjacyjny powiadamia niezwłocznie zarząd centralny o treści uchwały.

W przypadku podjęcia takiej uchwały nie stosuje się przepisów rozdziału 4.

3.

Nowy wniosek o powołanie specjalnego zespołu negocjacyjnego można złożyć nie wcześniej

niż po upływie 2 lat od podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 2, chyba że zarząd

centralny i specjalny zespół negocjacyjny ustalą krótszy termin.

1.

Zarząd centralny i specjalny zespół negocjacyjny prowadzą negocjacje w sposób zmierzający

do zawarcia porozumienia o ustanowieniu europejskiej rady zakładowej lub ustaleniu

sposobu informowania pracowników i konsultacji z pracownikami.

2.

Zarząd centralny odpowiednio wcześnie udostępnia specjalnemu zespołowi negocjacyjnemu

dane i materiały niezbędne do wykonania przez niego zadań.

1.

Zarząd centralny i specjalny zespół negocjacyjny mogą, w drodze pisemnego porozumienia,

ustalić jeden lub kilka sposobów, w jakich będzie następowało informowanie pracowników

i konsultacja z pracownikami, zamiast ustanowienia europejskiej rady zakładowej. Porozumienie

określa zasady odbywania spotkań przedstawicieli reprezentujących pracowników w celu

wymiany poglądów na temat przekazanych im informacji.

2.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy wszystkich pracowników zatrudnionych

w przedsiębiorstwie lub w grupie przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym.

1.

W przypadku gdy zarząd centralny i specjalny zespół negocjacyjny uzgodnią, że zostanie

ustanowiona europejska rada zakładowa, porozumienie określa w szczególności

1)

przedsiębiorstwa i zakłady pracy należące do przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw

o zasięgu wspólnotowym, których porozumienie dotyczy, w tym także położone poza terytorium

państw członkowskich, jeżeli zostały objęte porozumieniem,

2)

skład europejskiej rady zakładowej, liczbę członków, podział mandatów oraz czas trwania

mandatu,

3)

uprawnienia europejskiej rady zakładowej oraz sposób jej informowania i prowadzenia

z nią konsultacji,

4)

miejsce, częstotliwość oraz czas trwania zebrań europejskiej rady zakładowej,

5)

środki finansowe i materialne przyznane europejskiej radzie zakładowej,

6)

okres obowiązywania porozumienia i procedurę jego renegocjacji.

2.

Do treści porozumienia o ustanowieniu europejskiej rady zakładowej oraz porozumienia

o ustaleniu sposobu informowania i konsultacji nie stosuje się przepisów rozdziału

4, chyba że zarząd centralny i specjalny zespół negocjacyjny postanowią inaczej.

Przepisy rozdziału stosuje się w przypadku, gdy

1)

zarząd centralny i specjalny zespół negocjacyjny tak postanowią albo

2)

zarząd centralny nie podejmie negocjacji w terminie 6 miesięcy od daty złożenia przez

pracowników wniosku, o którym mowa w art. 6 ust. 2, albo

3)

nie dojdzie do zawarcia porozumienia o ustanowieniu europejskiej rady zakładowej lub

ustaleniu sposobu informowania pracowników i konsultacji z pracownikami w terminie

3 lat od daty podjęcia inicjatywy przez zarząd centralny lub złożenia przez pracowników

wniosku zgodnie z art. 6 ust. 2.

1.

Europejska rada zakładowa składa się z przedstawicieli pracowników zatrudnionych na

terytorium państw członkowskich w przedsiębiorstwie lub w grupie przedsiębiorstw o

zasięgu wspólnotowym.

2.

Europejska rada zakładowa składa się co najmniej z 3 i nie więcej niż z 30 członków.

1.

Z każdego państwa członkowskiego, na terenie którego działa przedsiębiorstwo lub grupa

przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym, do europejskiej rady zakładowej wyznacza się

lub wybiera jednego członka.

2.

Z państw członkowskich, w których w przedsiębiorstwie lub w grupie przedsiębiorstw

o zasięgu wspólnotowym jest zatrudnionych co najmniej

1)

20% ogółu pracowników - wyznacza się lub wybiera dodatkowo jednego pracownika,

2)

30% ogółu pracowników - wyznacza się lub wybiera dodatkowo dwóch pracowników,

3)

40% ogółu pracowników - wyznacza się lub wybiera dodatkowo trzech pracowników,

4)

50% ogółu pracowników - wyznacza się lub wybiera dodatkowo czterech pracowników,

5)

60% ogółu pracowników - wyznacza się lub wybiera dodatkowo pięciu pracowników,

6)

70% ogółu pracowników - wyznacza się lub wybiera dodatkowo sześciu pracowników,

7)

80% ogółu pracowników - wyznacza się lub wybiera dodatkowo siedmiu pracowników,

8)

90% ogółu pracowników - wyznacza się lub wybiera dodatkowo ośmiu pracowników.

3.

Zarząd centralny sprawdza, raz na 2 lata, czy nastąpiła zmiana liczby pracowników

wymagająca dostosowania liczby członków pochodzących z danego państwa do wymagań określonych

w ust. 1 i 2. W przypadku stwierdzenia takiej zmiany zarząd centralny organizuje wybory

w ramach swojej właściwości określonej w ustawie lub występuje do uprawnionych podmiotów

o wyznaczenie członków. Z dniem wyznaczenia lub wyboru nowych członków kończy się

kadencja członków europejskiej rady zakładowej pochodzących z państwa członkowskiego,

którego dotyczy zmiana.

4.

Do zmiany składu europejskiej rady zakładowej, związanej z uwzględnieniem przedstawicieli

pracowników z nowego państwa członkowskiego lub państwa objętego porozumieniem zgodnie

z art. 19 ust. 1 pkt 1, objętych zakresem działania przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw

o zasięgu wspólnotowym, przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

1.

Członkowie europejskiej rady zakładowej, reprezentujący pracowników zatrudnionych

w Polsce, w liczbie określonej niniejszą ustawą lub ustawą innego państwa członkowskiego,

są wyznaczani lub wybierani w trybie określonym w art. 8 lub 9. Działania niezbędne

do wyznaczenia lub wyboru członków europejskiej rady zakładowej podejmuje się w okresie

3 miesięcy od postanowienia, o którym mowa w art. 20 pkt 1, lub od dnia upływu okresów,

o których mowa w art. 20 pkt 2 i 3.

2.

Kadencja członków europejskiej rady zakładowej trwa 4 lata.

3.

Członkostwo w europejskiej radzie zakładowej ustaje w przypadkach określonych w art.

12 i 22 ust. 3.

Reprezentatywne organizacje związkowe niezwłocznie zawiadamiają zarząd centralny o

wyznaczonych członkach europejskiej rady zakładowej. Zarząd centralny przekazuje te

informacje właściwym zarządom przedsiębiorstw i zakładów pracy oraz zatrudnionym w

nich pracownikom.

1.

Niezwłocznie po ustaleniu składu europejskiej rady zakładowej zarząd centralny zwołuje

zebranie organizacyjne, na którym następuje ukonstytuowanie się europejskiej rady

zakładowej. Na zebraniu tym europejska rada zakładowa wybiera ze swojego grona przewodniczącego

oraz uchwala swój wewnętrzny regulamin.

2.

W przypadku gdy europejska rada zakładowa składa się z ponad dziesięciu członków,

powołuje ze swojego grona prezydium. Do zadań prezydium należy prowadzenie bieżących

spraw.

3.

W skład prezydium wchodzi przewodniczący oraz dwóch wybranych członków. Członkowie

prezydium powinni być zatrudnieni w różnych państwach członkowskich, a jeżeli przedsiębiorstwo

o zasięgu wspólnotowym lub grupa przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym działa w dwóch

państwach członkowskich, przewodniczący prezydium powinien być zatrudniony w innym

państwie niż pozostali członkowie.

W przypadku gdy europejska rada zakładowa składa się z nie więcej niż dziesięciu członków,

może powierzyć prowadzenie bieżących spraw przewodniczącemu lub innemu członkowi europejskiej

rady zakładowej.

Europejska rada zakładowa podejmuje uchwały zwykłą większością głosów obecnych członków,

z wyjątkiem przypadku określonego w art. 16 ust. 2, gdy europejskiej radzie zakładowej

przysługują prawa i obowiązki specjalnego zespołu negocjacyjnego zgodnie z art. 35

ust. 2.

1.

Europejska rada zakładowa jest uprawniona do uzyskiwania informacji i prowadzenia

konsultacji dotyczących całości przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw o zasięgu

wspólnotowym albo co najmniej dwóch zakładów pracy lub dwóch przedsiębiorstw położonych

w różnych państwach członkowskich.

2.

W przypadku przedsiębiorstwa i grupy przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym, których

zarząd centralny nie ma siedziby w państwie członkowskim, europejska rada zakładowa

uprawniona jest do uzyskiwania informacji i prowadzenia konsultacji dotyczących wszystkich

zakładów pracy lub przedsiębiorstw położonych w państwach członkowskich albo co najmniej

dwóch zakładów pracy lub dwóch przedsiębiorstw położonych w różnych państwach członkowskich.

1.

Zarząd centralny organizuje co najmniej raz w roku spotkanie z europejską radą zakładową

w celu przedstawienia informacji o sytuacji gospodarczej i perspektywach rozwoju przedsiębiorstwa

lub grupy przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym oraz przeprowadzenia konsultacji

w sprawie przedstawionych informacji.

2.

Zarząd centralny przygotowuje na spotkanie sprawozdanie dotyczące sytuacji gospodarczej

i perspektyw rozwoju przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym.

3.

Informacje i konsultacje obejmują w szczególności zagadnienia dotyczące

1)

struktury przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym,

2)

sytuacji gospodarczej i finansowej oraz możliwego rozwoju działalności, w tym produkcji,

sprzedaży i inwestycji,

3)

sytuacji w dziedzinie zatrudnienia i możliwego rozwoju w tym zakresie,

4)

wprowadzenia istotnych zmian organizacyjnych,

5)

wprowadzenia nowych metod pracy lub nowych procesów produkcyjnych,

6)

zmiany lokalizacji przedsiębiorstwa lub zakładu pracy albo istotnej części przedsiębiorstwa

lub zakładu pracy oraz przeniesienia produkcji do innego zakładu pracy lub przedsiębiorstwa,

7)

łączenia i podziału przedsiębiorstw lub zakładów pracy,

8)

ograniczenia rozmiarów bądź zaprzestania działalności przedsiębiorstwa lub zakładu

pracy albo istotnej części przedsiębiorstwa lub zakładu pracy,

9)

zwolnień grupowych.

4.

O terminie spotkania zarząd centralny zawiadamia co najmniej na 14 dni przed terminem

spotkania podległe zarządy przedsiębiorstw i zakładów pracy oraz członków europejskiej

rady zakładowej.

1.

W przypadku wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności mających istotny wpływ na sytuację

pracowników, w szczególności w przypadku zwolnień grupowych, zmiany lokalizacji przedsiębiorstwa

lub zakładu pracy albo istotnej części przedsiębiorstwa lub zakładu pracy, a także

w przypadku zaprzestania działalności przedsiębiorstwa lub zakładu pracy albo istotnej

części przedsiębiorstwa lub zakładu pracy, zarząd centralny ma obowiązek zawiadomić

o tym prezydium, a w przypadku jego niepowołania - europejską radę zakładową.

2.

Na wniosek prezydium, a w przypadku jego niepowołania na wniosek europejskiej rady

zakładowej, zarząd centralny lub zarząd innego szczebla wskazany przez wnioskodawcę

uprawniony do podejmowania samodzielnych decyzji ma obowiązek spotkać się z prezydium

albo z europejską radą zakładową w celu przedstawienia informacji lub odbycia konsultacji

dotyczących spraw mających istotne znaczenie dla interesów pracowniczych. Na spotkanie

zarząd centralny lub zarząd innego szczebla przygotowuje sprawozdanie.

3.

W spotkaniu, o którym mowa w ust. 2, organizowanym z udziałem prezydium, mogą uczestniczyć

członkowie europejskiej rady zakładowej wyłonieni z przedsiębiorstw lub zakładów pracy,

których bezpośrednio dotyczą sprawy będące przedmiotem informacji lub konsultacji.

4.

Spotkanie odbywa się w możliwie najkrótszym terminie. Prezydium lub europejska rada

zakładowa może przedstawić swoją opinię na temat sprawozdania, o którym mowa w ust.

2, na końcu spotkania lub w terminie 14 dni po jego zakończeniu. Opinia powinna być

rozpatrzona przez zarząd właściwego szczebla przed podjęciem decyzji, której opinia

dotyczy.

Europejska rada zakładowa lub prezydium może poprzedzić każde spotkanie z zarządem

centralnym posiedzeniem bez jego udziału. W posiedzeniu prezydium mogą uczestniczyć

członkowie europejskiej rady zakładowej, o których mowa w art. 30 ust. 3.

Członkowie europejskiej rady zakładowej informują przedstawicieli pracowników zatrudnionych

w przedsiębiorstwach lub grupach przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym, a w przypadku

ich braku - samych pracowników, o treści informacji i wynikach konsultacji uzyskanych

zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału.

Europejska rada zakładowa lub prezydium mogą korzystać z pomocy wybranych przez siebie

ekspertów, jeżeli jest to konieczne do wypełniania ich zadań.

1.

Koszty związane z działalnością europejskiej rady zakładowej, w szczególności koszty

organizacji zebrań, zakwaterowania, wyżywienia i przejazdów członków, tłumaczeń oraz

niezbędnych szkoleń, ponosi zarząd centralny, chyba że zarząd centralny i europejska

rada zakładowa postanowią inaczej.

2.

Zarząd centralny ustala, w porozumieniu z europejską radą zakładową, coroczny budżet

rady. W przypadku gdy budżet nie zostanie uzgodniony w terminie do końca roku kalendarzowego

poprzedzającego dany rok budżetowy, zarząd centralny ustala go samodzielnie, z tym

że powinien przeznaczyć na działanie rady co najmniej kwotę wynikającą z pomnożenia

liczby członków rady przez wysokość trzykrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

z ostatniego kwartału roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy, ogłoszonego przez

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski”.

1.

Europejska rada zakładowa po upływie 4 lat od dnia ukonstytuowania się rozważy, czy

rozpocznie z zarządem centralnym negocjacje w celu zawarcia porozumienia, o którym

mowa w rozdziale 3. Europejska rada zakładowa wyraża swoje stanowisko w formie uchwały.

2.

W przypadku podjęcia uchwały o rozpoczęciu negocjacji europejskiej radzie zakładowej

przysługują prawa i obowiązki specjalnego zespołu negocjacyjnego.

1.

Członkowie specjalnego zespołu negocjacyjnego, europejskiej rady zakładowej, a także

przedstawiciele reprezentujący pracowników zgodnie z porozumieniem zawartym na podstawie

art. 18 oraz eksperci i tłumacze są obowiązani do nieujawniania uzyskanych w związku

z pełnioną funkcją informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstw, co do których

zarząd centralny zastrzegł obowiązek zachowania ich poufności. Obowiązek nieujawniania

uzyskanych informacji trwa również po zaprzestaniu pełnienia funkcji, chyba że zarząd

centralny inaczej określił okres związania tajemnicą.

2.

Zarząd centralny w szczególnie uzasadnionych przypadkach może nie udostępnić przedstawicielom

pracowników informacji, których ujawnienie mogłoby, według obiektywnych kryteriów,

poważnie zakłócić działalność przedsiębiorstw, których dotyczą, albo narazić je na

znaczną szkodę.

3.

W przypadku uznania, że zastrzeżenie poufności informacji lub ich nieudostępnienie

jest niezgodne z przepisami ust. 1 lub 2, specjalny zespół negocjacyjny, europejska

rada zakładowa oraz przedstawiciele reprezentujący pracowników zgodnie z porozumieniem

zawartym na podstawie art. 18, mogą wystąpić do sądu rejonowego - sądu gospodarczego

z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku zachowania poufności informacji lub o nakazanie

udostępnienia informacji.

4.

W sprawach, o których mowa w ust. 3, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o rozpoznawaniu spraw z zakresu przepisów o przedsiębiorstwach państwowych i o samorządzie

załogi przedsiębiorstwa państwowego, z wyłączeniem art. 691

5.

Sąd, na wniosek zarządu centralnego lub z urzędu, może, w drodze postanowienia, w

niezbędnym zakresie ograniczyć prawo wglądu do materiału dowodowego załączonego przez

zarząd centralny do akt sprawy w toku postępowania sądowego, jeżeli udostępnienie

tego materiału groziłoby ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa lub innych tajemnic

podlegających ochronie na podstawie przepisów odrębnych. Na postanowienie sądu ograniczające

prawo wglądu do materiału dowodowego zażalenie nie przysługuje.

6.

Przepisy ust. 1-5 nie naruszają przepisów o ochronie tajemnicy określonych w przepisach

odrębnych.

1.

Pracodawca nie może wypowiedzieć ani rozwiązać stosunku pracy z pracownikiem będącym

członkiem specjalnego zespołu negocjacyjnego lub europejskiej rady zakładowej w czasie

trwania mandatu oraz w okresie roku po jego wygaśnięciu bez zgody reprezentującej

pracownika zakładowej organizacji związkowej, a jeżeli pracownik nie jest reprezentowany

przez żadną zakładową organizację związkową - bez zgody okręgowego inspektora pracy

właściwego miejscowo dla siedziby pracodawcy.

2.

Pracodawca nie może zmienić jednostronnie warunków pracy lub płacy na niekorzyść pracownika

będącego członkiem specjalnego zespołu negocjacyjnego lub europejskiej rady zakładowej

w czasie trwania mandatu oraz w okresie roku po jego wygaśnięciu bez zgody reprezentującej

pracownika zakładowej organizacji związkowej, a jeżeli pracownik nie jest reprezentowany

przez żadną zakładową organizację związkową - bez zgody okręgowego inspektora pracy

właściwego miejscowo dla siedziby pracodawcy.

3.

Członek specjalnego zespołu negocjacyjnego lub europejskiej rady zakładowej ma prawo

do zwolnienia od pracy zawodowej w związku z udziałem w pracach tych organów, z zachowaniem

prawa do wynagrodzenia obliczonego zgodnie z zasadami dotyczącymi zwolnienia od pracy

przysługującego członkowi zarządu zakładowej organizacji związkowej.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do przedstawicieli reprezentujących pracowników

zgodnie z porozumieniem zawartym na podstawie art. 18.

1.

Przepisów ustawy nie stosuje się do przedsiębiorstw i grup przedsiębiorstw o zasięgu

wspólnotowym, w których przed dniem wejścia w życie ustawy zostało zawarte porozumienie

zapewniające ponadnarodowy sposób informowania pracowników i konsultacji z pracownikami

przez okres obowiązywania porozumienia, jeżeli porozumienie obejmuje wszystkich pracowników

przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym zatrudnionych w

państwach członkowskich. Przed upływem terminu obowiązywania porozumienia zawartego

na czas określony strony mogą przedłużyć jego obowiązywanie na czas określony lub

uznać porozumienie za zawarte na czas nieokreślony.

2.

Porozumieniem w rozumieniu ust. 1 jest także porozumienie zawarte poza terytorium

państw członkowskich, jeżeli spełnia pozostałe warunki określone w tym przepisie.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się także w przypadku, gdy przedsiębiorstwo lub grupa przedsiębiorstw

o zasięgu wspólnotowym obejmuje większą liczbę porozumień, które łącznie spełniają

warunki określone w tym przepisie.

4.

Zarząd centralny przekazuje ministrowi właściwemu do spraw pracy porozumienia, o których

mowa w ust. 1 i 3.

Kto, będąc członkiem zarządu centralnego lub zarządu innego szczebla w obrębie przedsiębiorstwa

lub grupy przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym albo przedstawicielem w państwie

członkowskim, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2, lub osobą działającą w jego imieniu

1)

uniemożliwia utworzenie lub utrudnia działanie specjalnego zespołu negocjacyjnego,

europejskiej rady zakładowej lub informowanie pracowników i konsultacje z pracownikami

prowadzone w trybie określonym porozumieniem zawartym na podstawie art. 18,

2)

dyskryminuje członka specjalnego zespołu negocjacyjnego, członka europejskiej rady

zakładowej lub przedstawiciela reprezentującego pracowników zgodnie z porozumieniem

zawartym na podstawie art. 18 w związku z pełnioną przez niego funkcją,

podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.

Postępowanie w sprawach określonych w art. 39 toczy się na podstawie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. W tych sprawach oskarżycielem publicznym jest inspektor pracy.

W ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami

stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19, Nr 10, poz. 59 i Nr 51, poz. 298, z 1991 r. Nr 83, poz. 372, Nr 106, poz. 457 i Nr 113, poz. 491, z 1992 r. Nr 21, poz. 84, z 1994 r. Nr 1, poz. 1, z 1996 r. Nr 24, poz. 110 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) w art. 6 w ust. 1 po wyrazach „zarządu zakładowej organizacji związkowej” dodaje się wyrazy „, specjalnego zespołu negocjacyjnego lub europejskiej rady zakładowej”.

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii Europejskiej.