Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 kwietnia 2002 r. w sprawie sposobów prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach śledczych.

§ 1. 1. Ustala si´ nast´pujàce stawki uposa˝enia

wed∏ug stanowiska s∏u˝bowego typowe dla stopni

wojskowych

2. ˚o∏nierze powo∏ani do pe∏nienia zawodowej

s∏u˝by wojskowej w korpusach chorà˝ych zawodowych lub podoficerów zawodowych, do czasu wyznaczenia na stanowiska s∏u˝bowe, otrzymujà uposa˝enie

wed∏ug stanowiska s∏u˝bowego w stawce okreÊlonej

w ust. 1

1) Marsza∏ka Polski i genera∏a (admira∏a)

— 4 220,00 z∏,

2) genera∏a broni (admira∏a floty)

— 3 869,00 z∏,

3) genera∏a dywizji (wiceadmira∏a)

— 3 188,00 z∏,

4) genera∏a brygady (kontradmira∏a)

— 2 579,00 z∏,

5) pu∏kownika (komandora)

— 1 791,00 z∏,

6) podpu∏kownika (komandora porucznika)

— 1 075,00 z∏,

§ 2. Stawki uposa˝enia okreÊlone w § 1 stosuje si´

do ˝o∏nierzy powo∏anych do zawodowej s∏u˝by wojskowej po dniu wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia.

7) majora (komandora podporucznika)

— 996,00 z∏,

§ 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

8) kapitana (kapitana marynarki)

— 953,00 z∏,

9) porucznika (porucznika marynarki)

— 845,00 z∏,

10) podporucznika (podporucznika marynarki)

— 824,00 z∏,

1) pkt 11 — je˝eli ze wzgl´du na posiadane stopnie

wojskowe sà chorà˝ymi,

2) pkt 12 — je˝eli ze wzgl´du na posiadane stopnie

wojskowe sà podoficerami.

Minister Obrony Narodowej: J. Szmajdziƒski

537

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOÂCI

z dnia 16 kwietnia 2002 r.

w sprawie sposobów prowadzenia oddzia∏ywaƒ penitencjarnych w zak∏adach karnych i aresztach Êledczych.

Na podstawie art. 249 § 3 pkt 1 ustawy z dnia

6 czerwca 1997 r. — Kodeks karny wykonawczy (Dz. U.

Nr 90, poz. 557 i Nr 160, poz. 1083, z 1999 r. Nr 83,

poz. 931, z 2000 r. Nr 60, poz. 701 i Nr 120, poz. 1268

oraz z 2001 r. Nr 98, poz. 1071 i Nr 111, poz. 1194) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. 1. Rozporzàdzenie okreÊla sposoby prowadzenia oddzia∏ywaƒ penitencjarnych w ramach wykonywania kary pozbawienia wolnoÊci w zak∏adach karnych

i wyodr´bnionych oddzia∏ach zak∏adu karnego

w aresztach Êledczych, zwanych dalej „zak∏adami”,

wobec skazanych, tymczasowo aresztowanych, ukaranych i osób, wobec których zastosowany zosta∏ Êrodek

przymusu skutkujàcy pozbawieniem wolnoÊci, zwanych dalej „skazanymi”.

2. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenia oznaczajà

1) oddzia∏ywania penitencjarne — zespó∏ stosowanych w zak∏adzie Êrodków i metod zmierzajàcych

do wzbudzenia w skazanym woli wspó∏dzia∏ania

w kszta∏towaniu jego spo∏ecznie po˝àdanych postaw,

2) grupa wychowawcza — wyodr´bnionà poprzez

miejsce zakwaterowania i wyznaczenie jej wychowawców grup´ skazanych, wobec której prowadzone sà oddzia∏ywania penitencjarne,

3) podkultura przest´pcza — wyst´pujàce w Êrodowisku przest´pczym negatywne wzorce, normy i sposoby post´powania.

§ 2. 1. W zak∏adzie prowadzi si´, w ka˝dym systemie wykonywania kary pozbawienia wolnoÊci, oddzia∏ywania penitencjarne zmierzajàce do realizacji celów

wykonywania kary pozbawienia wolnoÊci, okreÊlonych

w Kodeksie karnym wykonawczym.

2. Oddzia∏ywania penitencjarne prowadzi si´ w formie zindywidualizowanych dzia∏aƒ dostosowanych do

psychofizycznych w∏aÊciwoÊci skazanego, a tak˝e dzia∏aƒ wobec grupy skazanych.

3. Zakres oddzia∏ywaƒ penitencjarnych wobec skazanych zale˝y od systemu wykonywania kary pozbawienia wolnoÊci oraz od rodzaju i typu zak∏adu.

4) samoagresji skazanych,

§ 3. 1. Dyrektor zak∏adu odpowiada za prowadzenie

oddzia∏ywaƒ penitencjarnych.

2. Prowadzenie oddzia∏ywaƒ penitencjarnych polega zw∏aszcza na

2. Prowadzenie oddzia∏ywaƒ w zak∏adzie koordynuje dzia∏ penitencjarny.

1) kierowaniu skazanych do w∏aÊciwego systemu wykonywania kary,

3. Wychowawca prowadzi oddzia∏ywania w powierzonej mu grupie wychowawczej.

2) kierowaniu skazanych do w∏aÊciwych zak∏adów,

a tak˝e do odpowiednich oddzia∏ów w zak∏adach,

4. Funkcjonariusze i pracownicy zak∏adu prowadzà

oddzia∏ywania w zakresie wynikajàcym z powierzonych im zadaƒ.

3) odpowiednim rozmieszczaniu skazanych w miejscach zakwaterowania, pracy i nauki,

§ 4. Oddzia∏ywania penitencjarne prowadzi si´,

uwzgl´dniajàc w szczególnoÊci warunki socjalno-bytowe i edukacyjne istniejàce w spo∏eczeƒstwie, wzajemne oddzia∏ywanie skazanego i spo∏eczeƒstwa oraz odpowiedzialnoÊç skazanego za skutki w∏asnego post´powania.

5) w∏aÊciwym doborze grup wychowawczych do organizowanych zaj´ç,

§ 5. 1. W celu realizacji oddzia∏ywaƒ penitencjarnych kszta∏tuje si´ w zak∏adzie wzajemne w∏aÊciwe relacje pomi´dzy skazanymi oraz pomi´dzy skazanymi

a osobami prowadzàcymi oddzia∏ywania penitencjarne, w sposób zapewniajàcy bezpieczeƒstwo, a tak˝e

efektywnoÊç prowadzenia oddzia∏ywaƒ penitencjarnych.

8) wizytacji cel mieszkalnych, miejsc pracy i nauki skazanych,

5) ró˝nym rodzajom uzale˝nieƒ.

4) organizowaniu grup wychowawczych,

6) wyznaczaniu starszych cel,

7) umo˝liwianiu tworzenia zespo∏ów skazanych,

9) egzekwowaniu realizacji przez skazanych obowiàzków wynikajàcych z Kodeksu karnego wykonawczego,

1) poznawanie i kszta∏towanie Êrodowiska skazanych,

10) utrzymywaniu ze skazanymi sta∏ych kontaktów wychowawczych i motywowaniu ich do realizacji zadaƒ okreÊlonych w indywidualnym programie oddzia∏ywania lub w indywidualnym programie terapeutycznym,

2) tworzenie w∏aÊciwych relacji pomi´dzy funkcjonariuszami, pracownikami i innymi osobami prowadzàcymi oddzia∏ywania,

11) organizowaniu zaj´ç wzbudzajàcych po˝àdanà aktywnoÊç skazanych,

3) tworzenie w∏aÊciwych relacji pomi´dzy osobami,

o których mowa w pkt 2, a skazanymi,

12) wdra˝aniu skazanych do kszta∏towania poczucia

odpowiedzialnoÊci, samokontroli i samodyscypliny,

4) dobór Êrodków i metod oddzia∏ywania wobec skazanych, stosownie do ich w∏aÊciwoÊci psychofizycznych.

13) inspirowaniu kontaktów skazanych z osobami najbli˝szymi,

2. Kszta∏towanie relacji, o których mowa w ust. 1,

odbywa si´ przede wszystkim poprzez

§ 6. Ârodowisko skazanych poznaje si´ w szczególnoÊci poprzez okreÊlenie

1) ról spo∏ecznych pe∏nionych przez skazanych w zak∏adzie,

2) struktur, procesów grupowych i ich przemian,

3) zagro˝eƒ dla prawid∏owego przebiegu oddzia∏ywania penitencjarnego i bezpieczeƒstwa zak∏adu.

§ 7. 1. Prowadzàc oddzia∏ywania penitencjarne, nale˝y podejmowaç dzia∏ania zapobiegajàce w szczególnoÊci

1) wzajemnej demoralizacji skazanych,

14) podawaniu, w uzasadnionych przypadkach, do

wiadomoÊci innych skazanych, decyzji dyrektora

lub decyzji albo opinii komisji penitencjarnej,

w szczególnoÊci wtedy, gdy sà one wynikiem

szczególnych osiàgni´ç i spo∏ecznie po˝àdanych

postaw lub ra˝àco negatywnych zachowaƒ,

15) stwarzaniu warunków sprzyjajàcych utrzymywaniu

pozytywnych stosunków mi´dzyludzkich,

16) stwarzaniu warunków sprzyjajàcych zwracaniu si´

skazanych do przedstawicieli administracji zak∏adu

z osobistymi proÊbami, skargami, wnioskami i problemami,

2) negatywnym przejawom podkultury przest´pczej,

17) wskazywaniu spo∏ecznie akceptowanych sposobów rozwiàzywania sytuacji konfliktowych,

3) wyst´powaniu zachowaƒ agresywnych wÊród skazanych,

18) udzielaniu pomocy skazanym w sytuacjach konfliktowych,

19) ∏agodzeniu antagonizmów i zapobieganiu wyst´powaniu wzajemnych szykan w Êrodowisku skazanych.

§ 8. W celu umo˝liwienia oddzia∏ywaƒ penitencjarnych, a zw∏aszcza ustalenia stosunku skazanego do pope∏nionego przest´pstwa, przyczyn i przebiegu wykolejenia spo∏ecznego, podatnoÊci na projektowane oddzia∏ywania, prognozy penitencjarnej i kryminologiczno-spo∏ecznej, prowadzi si´ badania osobopoznawcze,

a w zale˝noÊci od potrzeb — badania psychologiczne.

§ 9. 1. Badania osobopoznawcze polegajà przede

wszystkim na analizie

Poz. 537

§ 10. 1. Badanie psychologiczne polega w szczególnoÊci na poznawaniu osobowoÊci skazanego, jego

psychospo∏ecznych mechanizmów zachowania oraz

okreÊleniu wskazaƒ i zaleceƒ dotyczàcych sposobów

oddzia∏ywania.

2. Dobór metod badawczych i ich zakres ustala psycholog.

3. Badanie, o którym mowa w ust. 1, koƒczy si´

orzeczeniem psychologiczno-penitencjarnym lub opinià psychologicznà; zakres opinii jest uzale˝niony od

okolicznoÊci skutkujàcej potrzebà badania.

1) danych osobowych skazanego,

§ 11. Orzeczenie psychologiczno-penitencjarne sporzàdza si´ w szczególnoÊci skazanemu

2) informacji dotyczàcych ˝ycia rodzinnego skazanego,

1) m∏odocianemu, któremu do koƒca kary pozbawienia wolnoÊci pozosta∏ co najmniej rok,

3) kontaktów spo∏ecznych skazanego,

2) sprawiajàcemu trudnoÊci wychowawcze, przede

wszystkim takiemu, którego zachowanie wskazuje

na powa˝ny stopieƒ demoralizacji, zaburzenia psychiczne albo szczególny brak umiej´tnoÊci przystosowania si´ do warunków i wymagaƒ zak∏adu,

4) przyczyn i okolicznoÊci pope∏nienia przez skazanego przest´pstwa,

5) uprzedniej karalnoÊci,

6) stopnia podatnoÊci skazanego na wp∏ywy podkultury przest´pczej,

3) co do którego zachodzi podejrzenie koniecznoÊci

stosowania oddzia∏ywaƒ w warunkach oddzia∏u terapeutycznego dla skazanych z zaburzeniami psychicznymi lub upoÊledzonych umys∏owo,

7) zachowaƒ wskazujàcych na mo˝liwoÊç wyst´powania zaburzeƒ psychicznych albo uzale˝nienia od alkoholu, Êrodków odurzajàcych lub substancji psychotropowych,

4) na kar´ do˝ywotniego pozbawienia wolnoÊci, a tak˝e na kar´ 25 lat pozbawienia wolnoÊci, po orzeczeniu prawomocnego wyroku.

8) umiej´tnoÊci przystosowania si´ skazanego do warunków i wymagaƒ zak∏adu,

§ 12. 1. Opinie psychologiczne sporzàdza si´ skazanym

9) wyników badaƒ psychologicznych, a tak˝e psychiatrycznych.

1) przed sporzàdzeniem wniosku o skierowanie do

odbywania kary pozbawienia wolnoÊci w oddziale

terapeutycznym dla skazanych uzale˝nionych od

alkoholu albo Êrodków odurzajàcych lub substancji psychotropowych,

2. Badania osobopoznawcze realizuje si´ w szczególnoÊci poprzez

1) wywiad ze skazanym,

2) rozmowy ze skazanym,

2) przed przedstawieniem komisji penitencjarnej

wniosku o skierowanie skazanego do odbywania

kary pozbawienia wolnoÊci w systemie terapeutycznym poza oddzia∏em terapeutycznym,

3) obserwacj´ zachowaƒ skazanego,

4) wykorzystanie wyników badaƒ psychologicznych,

5) analiz´ dokumentów dotyczàcych skazanego,

w tym wywiadu Êrodowiskowego, w przypadku

zlecenia jego wykonania, oraz informacji dotyczàcych osoby skazanego przes∏anych przez sàd,

6) rozmowy i korespondencj´ z rodzinà i innymi osobami bliskimi skazanemu,

7) zapoznawanie si´ z treÊcià korespondencji skazanego, je˝eli podlega ona nadzorowi lub cenzurze.

3. Prowadzenie badaƒ osobopoznawczych dokumentuje si´ poprzez wskazanie zastosowanych metod

badania oraz zapis uzyskanych informacji dotyczàcych

skazanego.

3) na kar´ do˝ywotniego pozbawienia wolnoÊci, a tak˝e na kar´ 25 lat pozbawienia wolnoÊci przed podj´ciem decyzji przez komisj´ penitencjarnà o skierowaniu do zak∏adu typu pó∏otwartego, a tak˝e

przed udzieleniem pierwszej przepustki lub zezwolenia, o którym mowa w art. 91 pkt 3—4, art. 92

pkt 3—5, art. 131 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego,

4) przed podj´ciem decyzji o z∏o˝eniu wniosku, do sàdu opiekuƒczego, o zgod´ na oddzielenie dziecka

od matki odbywajàcej kar´ pozbawienia wolnoÊci,

przebywajàcej z dzieckiem w domu dla matki

i dziecka, lub o przed∏u˝enie albo skrócenie okresu

przebywania dziecka z matkà,

5) przed podj´ciem decyzji o z∏o˝eniu wniosku, do sàdu penitencjarnego, o wydanie orzeczenia o obj´ciu

skazanego, u którego stwierdzono uzale˝nienie od

alkoholu albo Êrodków odurzajàcych lub substancji

psychotropowych, leczeniem lub rehabilitacjà,

6) przed podj´ciem decyzji o z∏o˝eniu wniosku, do sàdu penitencjarnego, o wydanie orzeczenia o obcià˝eniu skazanego kosztami zwiàzanymi z leczeniem

spowodowanego u siebie uszkodzenia cia∏a lub

rozstroju zdrowia,

7) przed wymierzeniem skazanemu kary dyscyplinarnej umieszczenia w celi izolacyjnej oraz po dokonaniu przez psychologa kontroli, o której mowa

w art. 148 § 3 Kodeksu karnego wykonawczego.

2. Opinie psychologiczne mo˝na sporzàdzaç równie˝

1) przed podj´ciem decyzji o udziale skazanego, odbywajàcego kar´ w zak∏adzie typu pó∏otwartego,

w zaj´ciach terapeutycznych organizowanych poza

terenem zak∏adu,

2) przed podj´ciem decyzji o skierowaniu lub wycofaniu skazanego z nauczania, a tak˝e w wypadku wystàpienia trudnoÊci w nauczaniu,

3) w wypadku aktualizowania indywidualnego programu oddzia∏ywania,

4) w wypadku zaburzeƒ zachowania skazanego,

a w szczególnoÊci przy wyst´powaniu

a) stanów depresyjnych,

b) zachowania agresywnego lub tendencji do samoagresji,

c) tendencji samobójczych,

d) upoÊledzenia sprawnoÊci intelektualnej,

e) znacznych trudnoÊci w kontaktach mi´dzyludzkich, szczególnie sk∏onnoÊci do dominacji lub

podporzàdkowania, zaburzajàcych atmosfer´

wychowawczà.

3. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje si´ w przypadku

kierowania skazanego do dalszego odbywania kary

w systemie terapeutycznym, po wycofaniu z oddzia∏u

terapeutycznego.

§ 13. 1. Oddzia∏ywania penitencjarne prowadzone

wobec skazanych w systemie programowanego oddzia∏ywania zawarte sà w opracowanych dla nich indywidualnych programach oddzia∏ywania, w których

okreÊla si´ zakres tych oddzia∏ywaƒ.

2. Oddzia∏ywania wobec skazanych w systemie terapeutycznym, prowadzone poza oddzia∏em terapeutycznym, okreÊlone sà w opracowanych dla nich indywidualnych programach terapeutycznych, a w oddziale terapeutycznym — ponadto w programie tego oddzia∏u.

3. W systemie zwyk∏ym zakres stosowanych oddzia∏ywaƒ wyznaczajà podstawowe uprawnienia skazanego.

Poz. 537

§ 14. 1. Wychowawca w zak∏adzie przedk∏ada komisji penitencjarnej, opracowany przy udziale skazanego,

skierowanego do programowanego systemu odbywania kary pozbawienia wolnoÊci, projekt indywidualnego programu oddzia∏ywania oparty w szczególnoÊci na

1) wynikach badaƒ osobopoznawczych, o których mowa w § 9,

2) analizie treÊci zapisów z rozmów przeprowadzonych ze skazanym oraz innych notatek dotyczàcych

jego osoby.

2. Indywidualny program oddzia∏ywania poprzedza

si´ opracowaniem diagnozy zawierajàcej

1) opis i wyjaÊnienie przyczyn nieprzestrzegania przez

skazanego norm prawnych lub niedostosowania

spo∏ecznego,

2) opis funkcjonowania skazanego w kontaktach spo∏ecznych,

3) opis podstawowych problemów skazanego.

3. Opracowujàc indywidualny program oddzia∏ywania, nale˝y

1) okreÊliç zakres prowadzonych oddzia∏ywaƒ,

2) okreÊliç cele oddzia∏ywaƒ, mo˝liwe do realizacji

w warunkach zak∏adu, oraz wynikajàce z nich

szczegó∏owe zadania na∏o˝one na skazanego, wraz

z terminami ich realizacji,

3) ustaliç kryteria wywiàzywania si´ skazanego z zadaƒ okreÊlonych w indywidualnym programie oddzia∏ywania.

4. Indywidualny program oddzia∏ywania aktualizuje si´ w zale˝noÊci od potrzeb wynikajàcych z oceny

post´pów skazanego w realizacji programu.

5. Projekt indywidualnego programu oddzia∏ywania, w przypadku pierwszej decyzji klasyfikacyjnej, mo˝e ograniczaç si´ do okreÊlenia przewidywanego zakresu stosowanych Êrodków oddzia∏ywania.

6. Indywidualny program oddzia∏ywania opracowuje si´ niezw∏ocznie, po zgromadzeniu materia∏ów

okreÊlonych w ust. 1, jednak nie póêniej ni˝ w ciàgu

30 dni od osadzenia skazanego w zak∏adzie.

7. Przepis ust. 6 stosuje si´ odpowiednio w przypadku koniecznoÊci pozostawania skazanego w areszcie Êledczym po dokonaniu klasyfikacji.

§ 15. Skazanego zakwalifikowanego do odbywania

kary pozbawienia wolnoÊci w systemie terapeutycznym, skierowanego do oddzia∏u terapeutycznego,

umieszcza si´ w oddziale o specjalizacji

1) dla skazanych z zaburzeniami psychicznymi lub

upoÊledzonych umys∏owo,

2) dla skazanych uzale˝nionych od alkoholu,

3) dla skazanych uzale˝nionych od Êrodków odurzajàcych lub substancji psychotropowych,

4) dla skazanych niepe∏nosprawnych fizycznie.

§ 16. W razie stwierdzenia u skazanego

1) zaburzeƒ psychicznych lub upoÊledzenia umys∏owego i zwiàzanej z tym koniecznoÊci stosowania

oddzia∏ywania specjalistycznego — wniosek

o skierowanie do w∏aÊciwego oddzia∏u terapeutycznego zawiera si´ w orzeczeniu psychologiczno-penitencjarnym,

2) uzale˝nienia od alkoholu, Êrodków odurzajàcych

lub substancji psychotropowych — wniosek o skierowanie do w∏aÊciwego oddzia∏u terapeutycznego

sporzàdza psychiatra, lub psycholog po konsultacji

z lekarzem,

3) niepe∏nosprawnoÊci fizycznej, wymagajàcej opieki

lekarskiej lub rehabilitacyjnej — wniosek o skierowanie do odpowiedniego oddzia∏u terapeutycznego sporzàdza lekarz.

§ 17. W oddziale terapeutycznym oddzia∏ywania

specjalistyczne realizuje zespó∏ terapeutyczny.

Poz. 537

1) opis przyczyn zaburzeƒ,

2) opis zaburzeƒ w zakresie procesów poznawczych,

emocjonalnych i w zachowaniu,

3) charakterystyk´ aktualnego stanu psychofizycznego,

4) opis problemu stanowiàcego podstaw´ skierowania do systemu terapeutycznego,

5) opis indywidualnych problemów skazanego,

6) ocen´ motywacji do uczestnictwa w realizacji indywidualnego programu terapeutycznego,

7) wskazanie pozytywnych cech osobowoÊci i zachowania skazanego.

2. Opracowujàc indywidualny program terapeutyczny, nale˝y okreÊliç

1) zakres prowadzonych oddzia∏ywaƒ,

2) cele oddzia∏ywaƒ, mo˝liwe do realizacji w warunkach oddzia∏u terapeutycznego lub poza tym oddzia∏em, uwzgl´dniajàce w∏aÊciwoÊci skazanego,

3) metody oddzia∏ywaƒ specjalistycznych,

§ 18. 1. Prowadzàc oddzia∏ywania w systemie terapeutycznym, uwzgl´dnia si´ w szczególnoÊci

4) kryteria realizacji indywidualnego programu terapeutycznego.

1) indywidualne i grupowe metody oddzia∏ywaƒ terapeutycznych,

3. Program, o którym mowa w ust. 2, opracowuje

2) nadrz´dnoÊç oddzia∏ywaƒ terapeutycznych nad pozosta∏ymi oddzia∏ywaniami penitencjarnymi,

3) integracj´ oddzia∏ywaƒ terapeutycznych z innymi

oddzia∏ywaniami prowadzonymi w zak∏adzie.

2. Zakres i sposób stosowania metod, o których

mowa w ust. 1, ustala zespó∏ terapeutyczny.

§ 19. 1. Programy oddzia∏ów terapeutycznych zawierajà w szczególnoÊci

1) za∏o˝enia merytoryczne i organizacyjne oraz szczegó∏owe cele programu,

2) metody i techniki oddzia∏ywania,

3) harmonogram realizacji i czas trwania programu,

4) okreÊlenie sposobów pomiaru efektów oraz kryteriów realizacji celów programu.

2. Programy, o których mowa w ust. 1, zatwierdza

Dyrektor Generalny S∏u˝by Wi´ziennej.

§ 20. Skazany zakwalifikowany do odbywania kary

pozbawienia wolnoÊci w systemie terapeutycznym

poddawany jest zindywidualizowanym oddzia∏ywaniom wed∏ug opracowanego indywidualnego programu terapeutycznego.

§ 21. 1. Indywidualny program terapeutyczny poprzedza si´ opracowaniem diagnozy, która zawiera

1) zespó∏ terapeutyczny w oddziale terapeutycznym,

2) specjalistycznie przygotowany personel poza oddzia∏em terapeutycznym.

4. Opracowanie indywidualnego programu terapeutycznego nast´puje w miar´ mo˝liwoÊci przy udziale skazanego.

5. Indywidualny program terapeutyczny aktualizuje si´ w zale˝noÊci od potrzeb.

§ 22. 1. Do odbywania kary w systemie terapeutycznym poza oddzia∏em terapeutycznym kierowani sà

w szczególnoÊci skazani, wobec których psycholog

stwierdzi∏ w opinii lub w orzeczeniu psychologiczno-penitencjarnym mo˝liwoÊç realizacji oddzia∏ywaƒ

specjalistycznych poza oddzia∏em terapeutycznym.

2. Prowadzenie grupowych oddzia∏ywaƒ terapeutycznych realizuje si´ w systemie terapeutycznym poza oddzia∏em terapeutycznym w przypadku, gdy zalecono uczestnictwo w takich zaj´ciach w stosunku do

odpowiedniej liczby skazanych przebywajàcych w zak∏adzie.

§ 23. 1. BezpoÊrednio po przyj´ciu skazanego do zak∏adu ustala si´ wyst´powanie aktów samoagresji

w przesz∏oÊci.

2. Skazanych przejawiajàcych sk∏onnoÊci do dokonywania aktów samoagresji obejmuje si´ oddzia∏ywaniem profilaktycznym.

3. Oddzia∏ywanie profilaktyczne polega zw∏aszcza

na

1) skazany nadu˝y∏ zaufania w trakcie korzystania

z przepustek lub zezwoleƒ,

1) umieszczeniu skazanego wÊród osób niewykazujàcych sk∏onnoÊci do takich zachowaƒ,

2) zasz∏y zmiany w zachowaniu skazanego lub jego

sytuacji prawnej albo rodzinnej.

2) okreÊleniu przez psychologa indywidualnych mechanizmów samoagresji skazanego i opracowaniu

odpowiednich zaleceƒ do prowadzonego wobec

skazanego oddzia∏ywania,

§ 26. Prognoza kryminologiczno-spo∏eczna powinna zawieraç w szczególnoÊci analiz´ czynników charakteryzujàcych

3) wyjaÊnianiu szkodliwoÊci oraz uÊwiadamianiu nieracjonalnoÊci takich zachowaƒ i wskazywaniu spo∏ecznie akceptowanych, skutecznych sposobów

osiàgania zamierzonych celów,

1) Êrodowisko rodzinne,

2) cechy osobowoÊci, wraz z uwzgl´dnieniem stopnia

samodyscypliny oraz sk∏onnoÊci do u˝ywania

przemocy,

4) informowaniu skazanych o skutkach dokonywania

samoagresji, o których mowa w art. 119 Kodeksu

karnego wykonawczego.

3) problem alkoholowy skazanego albo uzale˝nienie

od Êrodków odurzajàcych lub substancji psychotropowych,

§ 24. 1. Skazany zakwalifikowany jako niebezpieczny poddawany jest oddzia∏ywaniom penitencjarnym,

okreÊlonym w niniejszym rozporzàdzeniu, z ograniczeniami wynikajàcymi z faktu stwarzania przez niego powa˝nego zagro˝enia spo∏ecznego lub powa˝nego zagro˝enia dla bezpieczeƒstwa zak∏adu.

4) przebyte leczenie odwykowe, a tak˝e motywacj´ do

zachowania abstynencji,

2. Skazanego zakwalifikowanego jako niebezpiecznego poddaje si´ ponadto oddzia∏ywaniom s∏u˝àcym

w szczególnoÊci zmniejszaniu napi´ç emocjonalnych,

a tak˝e ograniczaniu tendencji do zachowaƒ agresywnych i samoagresywnych.

§ 25. 1. Prognoza kryminologiczno-spo∏eczna, sporzàdzana na czas pobytu skazanego poza zak∏adem,

polega na pisemnym uzasadnieniu przypuszczenia, ˝e

skazany w czasie pobytu poza zak∏adem karnym b´dzie

przestrzega∏ porzàdku prawnego.

2. Prognoz´ kryminologiczno-spo∏ecznà sporzàdza

si´ przed zaopiniowaniem

1) wniosku o udzielenie nagrody, o której mowa

w art. 138 § 1 pkt 7 lub 8 Kodeksu karnego wykonawczego,

2) przepustki, o której mowa w art. 91 pkt 7 lub art. 92

pkt 9 Kodeksu karnego wykonawczego,

3) zezwolenia, o którym mowa w art. 141 § 4 Kodeksu

karnego wykonawczego,

4) zezwolenia, o którym mowa w art. 165 § 2 Kodeksu

karnego wykonawczego.

3. Prognoz´, o której mowa w ust. 1, sporzàdza si´

równie˝ skazanemu, który naby∏ uprawnienie do warunkowego przedterminowego zwolnienia lub z∏o˝y∏

wniosek o udzielenie przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolnoÊci.

4. Je˝eli skazany korzysta z przepustek lub zezwoleƒ, prognoz´ kryminologiczno-spo∏ecznà sporzàdza

si´ nie rzadziej ni˝ co 6 miesi´cy.

5. Prognoza kryminologiczno-spo∏eczna podlega

aktualizacji, w szczególnoÊci wtedy, gdy

5) drog´ wykolejenia spo∏ecznego, wraz z okreÊleniem stopnia demoralizacji,

6) rodzaj przest´pstwa, za które skazany odbywa kar´

pozbawienia wolnoÊci,

7) zachowanie podczas uprzednio odbywanych kar, ze

szczególnym uwzgl´dnieniem sposobu wykorzystywania zezwoleƒ na opuszczenia zak∏adu,

8) Êrodowisko, w którym przebywaç b´dzie skazany

w trakcie korzystania z przepustki lub zezwolenia.

§ 27. 1. Prowadzone oddzia∏ywania penitencjarne

dokumentuje si´ w teczce osobopoznawczej, która stanowi cz´Êç akt osobopoznawczych skazanego. Wzór

formularza teczki osobopoznawczej okreÊla za∏àcznik

do rozporzàdzenia.

2. Dokumentowanie oddzia∏ywaƒ penitencjarnych

mo˝e odbywaç si´ tak˝e w systemie informatycznym,

o ile system ten spe∏nia wymogi ochrony danych osobowych.

§ 28. 1. W odniesieniu do tymczasowo aresztowanych nie stosuje si´ przepisów § 7 ust. 2 pkt 1—2,

9—11, § 15—22, § 25 ust. 2 pkt 1, 2 i 4, o ile nie jest to

tymczasowo aresztowany, o którym mowa w art. 139

§ 2 Kodeksu karnego wykonawczego.

2. W odniesieniu do ukaranych nie stosuje si´ przepisów § 11, § 12 ust. 1 pkt 1—5, ust. 2 pkt 1—3, ust. 3,

§ 25 ust. 2 pkt 1—2.

§ 29. Traci moc zarzàdzenie nr 49/75/CZZK Ministra

SprawiedliwoÊci z dnia 13 sierpnia 1975 r. w sprawie

zakresu i organizacji pracy penitencjarnej.

§ 30. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister SprawiedliwoÊci: B. Piwnik

Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra

SprawiedliwoÊci z dnia 16 kwietnia

2002 r. (poz. 537)

WZÓR

Nr 106, poz. 678 i Nr 141, poz. 943 i 944, z 1999 r. Nr 50,

poz. 500 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2001 r. Nr 81, poz. 877

i Nr 85, poz. 925) zarzàdza si´, co nast´puje

11) chorà˝ych

— 756,00 z∏,

12) podoficerów

— 584,00 z∏.