Rozporządzenie Ministra Kultury z dnia 8 kwietnia 2002 r. w sprawie społecznej opieki nad zabytkami.

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla szczegó∏owy zakres,

organizacj´ i formy dzia∏ania spo∏ecznej opieki nad zabytkami.

§ 2. 1. Spo∏ecznà opiek´ nad zabytkami sprawujà

spo∏eczni opiekunowie zabytków, zwani dalej „opiekunami”, wpisani na list´ spo∏ecznej opieki nad zabytkami, którà prowadzi zarzàd powiatu.

2. Opiekunem mo˝e byç osoba fizyczna, która wystàpi∏a z wnioskiem do zarzàdu powiatu o nadanie jej

uprawnieƒ opiekuna wybranego zabytku lub wybranej

grupy zabytków, posiadajàca pe∏nà zdolnoÊç do czynnoÊci prawnych oraz wiedz´ w zakresie ochrony zabytków.

3. Z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, mo˝e

równie˝ wystàpiç osoba prawna, której cele statutowe

przewidujà realizacj´ zadaƒ zwiàzanych z ochronà zabytków.

4. Osobom zorganizowanym w instytucjach, stowarzyszeniach lub szko∏ach mogà byç nadane uprawnienia opiekunów dla wybranego przez nich zabytku

lub wybranej grupy zabytków, je˝eli osoby te wystàpià

z wnioskiem o nadanie im uprawnieƒ opiekuna i spe∏niajà wymagania okreÊlone w ust. 2.

5. Dzia∏alnoÊç opiekuna nie mo˝e wynikaç z jego

obowiàzków s∏u˝bowych.

§ 3. 1. Uprawnienia opiekuna nadaje zarzàd powiatu w∏aÊciwego dla miejsca po∏o˝enia zabytku.

2. Zarzàd powiatu nadaje uprawnienia, o których

mowa w ust. 1, po uzyskaniu pozytywnej opinii w∏aÊciwego wojewódzkiego konserwatora zabytków.

3. Opinia, o której mowa w ust. 2, powinna potwierdzaç w szczególnoÊci posiadanie przez wnioskodawc´

wiedzy w zakresie ochrony zabytków niezb´dnà do

sprawowania funkcji opiekuna.

4. Zarzàd powiatu zawiadamia opiekuna o wpisaniu go na list´ spo∏ecznej opieki nad zabytkami, przesy∏ajàc odpis zawiadomienia do wiadomoÊci w∏aÊcicielowi i u˝ytkownikowi zabytku oraz w∏aÊciwemu wojewódzkiemu konserwatorowi zabytków.

§ 4. 1. Zarzàd powiatu na wniosek wojewódzkiego

konserwatora zabytków cofa opiekunowi uprawnienia,

je˝eli opiekun nie wype∏nia nale˝ycie swoich obowiàzków.

2. Zarzàd powiatu cofa opiekunowi uprawnienia,

je˝eli opiekun przesta∏ spe∏niaç wymagania okreÊlone

w § 2 ust. 2.

3. Na wniosek opiekuna zarzàd powiatu cofa nadane mu uprawnienia.

4. W wypadkach, o których mowa w ust. 1—3, zarzàd powiatu skreÊla opiekuna z listy spo∏ecznej opieki

nad zabytkami i zawiadamia o tym w∏aÊciciela i u˝ytkownika zabytku oraz w∏aÊciwego wojewódzkiego konserwatora zabytków.

§ 5. 1. Osobie fizycznej, b´dàcej opiekunem, zarzàd

powiatu wydaje legitymacj´ opiekuna, która zawiera

zdj´cie opiekuna, jego imi´, nazwisko i miejsce zamieszkania, wskazanie zabytku lub grupy zabytków powierzonych opiece, dat´ wydania legitymacji oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska, a tak˝e stanowiska

s∏u˝bowego osoby uprawnionej do wydania legitymacji.

2. Przepis ust. 1 stosuje si´ odpowiednio do opiekunów, o których mowa w § 2 ust. 4.

3. Osobie prawnej, b´dàcej opiekunem, zarzàd powiatu wydaje zaÊwiadczenie, które zawiera informacj´

o nadaniu uprawnieƒ opiekuna, jej nazw´ i siedzib´,

wskazanie zabytku lub grupy zabytków powierzonych

opiece, dat´ wydania zaÊwiadczenia oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska, a tak˝e stanowiska s∏u˝bowego osoby upowa˝nionej do wydania zaÊwiadczenia.

§ 6. 1. Opiekun

1) zawiadamia zarzàd powiatu i wojewódzkiego konserwatora zabytków o zagro˝eniach mogàcych powstaç lub powsta∏ych dla zabytku,

2) wyst´puje do wojewódzkiego konserwatora zabytków o zastosowanie Êrodków zmierzajàcych do

usuni´cia zagro˝enia dla zabytku.

2. Opiekun mo˝e

1) uczestniczyç w kontrolach stanu zachowania zabytku i jego ogl´dzinach przeprowadzanych przez wojewódzkiego konserwatora zabytków,

2) korzystaç z dokumentacji zabytku prowadzonej

przez wojewódzkiego konserwatora zabytków,

3) udzielaç ustnych pouczeƒ osobie naruszajàcej przepisy dotyczàce ochrony zabytków,

4) popularyzowaç wiedz´ o historycznym, naukowym

lub artystycznym znaczeniu zabytku,

5) zwracaç si´ o pomoc do funkcjonariuszy Policji

i stra˝y gminnej (stra˝y miejskiej) przy wykonywaniu swoich obowiàzków.

§ 7. 1. W swojej dzia∏alnoÊci opiekun stosuje si´ do

wskazaƒ wojewódzkiego konserwatora zabytków.

oraz diety w wysokoÊci i na zasadach okreÊlonych

w przepisach dotyczàcych zasad oraz wysokoÊci nale˝noÊci przys∏ugujàcych pracownikom z tytu∏u podró˝y

s∏u˝bowej na obszarze kraju, ze Êrodków finansowych

odpowiednio zarzàdu powiatu lub wojewódzkiego

konserwatora zabytków.

2. Opiekun sk∏ada raz w roku zarzàdowi powiatu

i wojewódzkiemu konserwatorowi zabytków sprawozdanie ze swojej dzia∏alnoÊci.

§ 9. Traci moc zarzàdzenie Ministra Kultury i Sztuki

z dnia 26 stycznia 1963 r. w sprawie spo∏ecznej opieki

nad zabytkami (Monitor Polski Nr 17, poz. 97).

§ 8. 1. Opiekun sprawuje swojà funkcj´ nieodp∏atnie.

§ 10. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

2. W wypadku odbycia podró˝y na zlecenie zarzàdu

powiatu lub wojewódzkiego konserwatora zabytków

opiekunowi przys∏uguje zwrot kosztów tej podró˝y

Minister Kultury: A. Celiƒski

3. Zadania, o których mowa w ust. 1 i 2, opiekun

wykonuje w stosunku do zabytku lub grupy zabytków

powierzonych jego opiece.

509

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI

z dnia 10 kwietnia 2002 r.

w sprawie wymagaƒ, jakie powinny byç spe∏niane dla zatwierdzenia poszczególnych kategorii przejÊç granicznych, na których b´dzie dokonywana weterynaryjna kontrola graniczna.

Na podstawie art. 14 ust. 14 pkt 2 ustawy z dnia

24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaênych

zwierzàt, badaniu zwierzàt rzeênych i mi´sa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752

oraz z 2001 r. Nr 29, poz. 320, Nr 123, poz. 1350 i Nr 129,

poz. 1438) zarzàdza si´, co nast´puje

1) pomieszczenia dla pracowników granicznego inspektoratu weterynarii, w tym szatnie, toalety, ∏azienki z prysznicem oraz pomieszczenie na archiwum,

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla wymagania, jakie powinny byç spe∏niane dla zatwierdzania nast´pujàcych

kategorii przejÊç granicznych

3) pomieszczenia do przechowywania partii towaru,

z której pobrano próbki do badania,

1) dla produktów wymagajàcych przechowywania

w obni˝onej temperaturze, przeznaczonych do

spo˝ycia przez ludzi (HC-T),

4) laboratorium wyposa˝one w sprz´t umo˝liwiajàcy

wykonanie podstawowych badaƒ kontrolowanych

towarów,

2) dla produktów niewymagajàcych przechowywania

w obni˝onej temperaturze, przeznaczonych do

spo˝ycia przez ludzi (HC-NT),

5) wydzielone miejsca lub pomieszczenia przeznaczone do oczyszczania i odka˝ania.

3) dla produktów wymagajàcych przechowywania

w obni˝onej temperaturze, nieprzeznaczonych do

spo˝ycia przez ludzi (NHC-T),

4) dla produktów niewymagajàcych przechowywania

w obni˝onej temperaturze, nieprzeznaczonych do

spo˝ycia przez ludzi (NHC-NT),

5) dla zwierzàt kopytnych (U),

6) dla zwierzàt koniowatych przywo˝onych lub przewo˝onych na okres do 90 dni (E),

7) dla pozosta∏ych zwierzàt (O).

§ 2. 1. W punktach kontroli granicznej, znajdujàcych si´ na przejÊciach granicznych, o których mowa

w § 1 pkt 1—4, nale˝y zapewniç

2) pomieszczenia wraz z urzàdzeniami zapewniajàcymi higieniczny wy∏adunek i za∏adunek towarów,

2. W punktach kontroli granicznej, znajdujàcych si´

na przejÊciach granicznych, o których mowa w § 1 pkt 1

i 3, nale˝y zapewniç ch∏odnie dla partii towaru, z których pobrano próbki do badaƒ.

3. Pomieszczenia i ch∏odnie przeznaczone do przechowywania produktów nale˝y tak zlokalizowaç, aby

przechowywane w nich produkty przeznaczone do

spo˝ycia przez ludzi nie styka∏y si´ z przechowywanymi produktami nieprzeznaczonymi do spo˝ycia przez

ludzi.

§ 3. 1. Na przejÊciach granicznych, o których mowa

w § 1 pkt 5—7, nale˝y zapewniç specjalny pas ruchu

przeznaczony wy∏àcznie do transportu ˝ywych zwierzàt.

508

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA KULTURY

z dnia 8 kwietnia 2002 r.

w sprawie spo∏ecznej opieki nad zabytkami.

Na podstawie art. 71 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r.

o ochronie dóbr kultury (Dz. U. z 1999 r. Nr 98,

poz. 1150, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 i z 2002 r. Nr 25,

poz. 253) zarzàdza si´, co nast´puje