Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 21 marca 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi.

1.

Ustawa normuje publiczny obrót papierami wartościowymi, w tym również zasady tworzenia,

organizacji i nadzoru nad podmiotami prowadzącymi działalność w zakresie publicznego

obrotu papierami wartościowymi.

2.

Przepisów ustawy nie stosuje się do obrotu czekowego i wekslowego oraz do obrotu wydawanymi

przez banki certyfikatami depozytowymi, bonami oszczędnościowymi lub innymi papierami

wartościowymi stanowiącymi dokument wkładu oszczędnościowego lub lokat terminowych

potwierdzających złożenie w banku wkładu oszczędnościowego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r.

1.

Publicznym obrotem papierami wartościowymi, zwanym dalej „publicznym obrotem”, jest

proponowanie nabycia lub nabywanie emitowanych w serii papierów wartościowych, przy

wykorzystaniu środków masowego przekazu albo w inny sposób, jeżeli propozycja skierowana

jest do więcej niż 300 osób albo do nieoznaczonego adresata, z wyjątkiem

1)

proponowania nabycia papierów wartościowych w postępowaniu likwidacyjnym, upadłościowym

i egzekucyjnym,

2)

udostępniania w procesie prywatyzacji przez Skarb Państwa akcji spółki pracownikom

oraz producentom rolnym lub rybakom na trwale związanym z jej przedsiębiorstwem,

3)

proponowania przez Skarb Państwa nabycia w procesie prywatyzacji co najmniej 10% akcji

danej spółki przez jednego nabywcę,

4)

udostępniania akcji pracownikom, rolnikom i rybakom na podstawie art. 46 ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i

ich prywatyzacji

(Dz. U. Nr 44, poz. 202, z 1994 r. Nr 84, poz. 385, z 1997 r. Nr 30, poz. 164, Nr 47, poz. 298 i Nr 107, poz. 691, z 2000 r. Nr 122, poz. 1319 oraz z 2001 r. Nr 63, poz. 637),

5)

proponowania nabycia akcji spółki powstałej z przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego

w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw

państwowych

(Dz. U. Nr 118, poz. 561 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 32, poz. 184, Nr 98, poz. 603, Nr 106, poz. 673, Nr 121, poz. 770, Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 40, poz. 400 i Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 15, poz. 180, Nr 26, poz. 306, Nr 31, poz. 383, Nr 60, poz. 703, Nr 84, poz. 948 i Nr 122, poz. 1315, z 2001 r. Nr 63, poz. 637, Nr 72, poz. 745, Nr 76, poz. 807 i Nr 122, poz. 1320 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253), jeżeli stronami umów będą

a)

pracownicy tej spółki lub

b)

osoby, o których mowa w art. 46 ustawy wymienionej w pkt 4, lub

c)

narodowe fundusze inwestycyjne,

6)

proponowania nabycia papierów wartościowych opiewających wyłącznie na wierzytelności

pieniężne, z wyłączeniem papierów określonych w art. 3 ust. 2 i 3, jeżeli termin realizacji

praw z tych papierów jest krótszy niż rok, pod warunkiem że emitent w terminie 7 dni

przed rozpoczęciem emisji zawiadomi pisemnie Komisję Papierów Wartościowych i Giełd,

7)

proponowania nabycia dotychczasowym akcjonariuszom, w wykonaniu prawa poboru, akcji

spółki, które nie są dopuszczone do publicznego obrotu,

8

proponowania nabycia niedopuszczonych do publicznego obrotu akcji spółki publicznej,

jeżeli ich nabywanie będzie następować w wyniku wezwania, o którym mowa w art. 86

ust. 4 lub art. 154,

9

proponowania nabycia przez spółkę własnych akcji w trybie określonym w art. 331 § 3, art. 366 i art. 515 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek

handlowych

(Dz. U. Nr 94, poz. 1037 i z 2001 r. Nr 102, poz. 1117),

10

proponowania nabycia akcji lub innych papierów wartościowych, z których wynika prawo

do nabycia akcji spółki z siedzibą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będącej

emitentem papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na zagranicznym rynku regulowanym,

jeżeli propozycja ta jest skierowana do pracowników spółki od niej zależnej zgodnie

z art. 4 pkt 16, z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

11

wydania akcji akcjonariuszom w przypadku łączenia się spółek w trybie art. 492 Kodeksu spółek handlowych, gdy połączenie dotyczy spółek innych niż określone w art. 4 pkt 9.

2

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych

1

Papierami wartościowymi w rozumieniu ustawy są akcje, prawa do akcji, kwity depozytowe,

obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne, jak również inne papiery wartościowe

wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego.

2.

Papierami wartościowymi w rozumieniu ustawy są również zbywalne prawa majątkowe wynikające

z papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1.

3.

Papierami wartościowymi są również inne, niż wymienione w ust. 2, prawa majątkowe,

których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny papierów wartościowych wymienionych

w ust. 1 i 2 (prawa pochodne).

1.

Rada Ministrów określi na 1998 r., w drodze rozporządzenia, maksymalną wartość emitowanych

przez podmioty zagraniczne, mające siedzibę w krajach należących do Organizacji Współpracy

Gospodarczej i Rozwoju (OECD), papierów wartościowych, które mogą być wprowadzone

do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz sposób ich przeliczania

na złote polskie. Rozporządzenie powinno uwzględniać zobowiązania wynikające z umów

międzynarodowych, jak również wpływ, jaki może mieć na gospodarkę narodową wprowadzenie

tych papierów wartościowych do publicznego obrotu.

2.

Określona w ust 1 wartość papierów wartościowych obejmuje także tytuły do uczestnictwa

w instytucjach wspólnego inwestowania w krajach należących do OECD, o ile są one papierami

wartościowymi w rozumieniu ustawodawstwa kraju siedziby emitenta.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

papierach wartościowych emitowanych w serii - rozumie się przez to papiery wartościowe

reprezentujące prawa majątkowe podzielone na określoną liczbę równych jednostek,

2)

papierach wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu - rozumie się przez to

papiery wartościowe

a

w stosunku do których wyrażona została zgoda na ich wprowadzenie do publicznego obrotu

albo złożone zostało zawiadomienie, o którym mowa w art. 63,

b)

emitowane przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski,

3

dopuszczeniu papierów wartościowych do publicznego obrotu - rozumie się przez to wyrażenie

przez Komisję Papierów Wartościowych i Giełd zgody na ich wprowadzenie do publicznego

obrotu albo złożenie zawiadomienia, o którym mowa w art. 63,

4)

emitencie - rozumie się przez to podmiot wystawiający albo emitujący papiery wartościowe

we własnym imieniu,

5)

wprowadzającym papiery wartościowe do publicznego obrotu - rozumie się przez to podmiot

będący właścicielem emitowanych w serii papierów wartościowych, występujący do Komisji

Papierów Wartościowych i Giełd z wnioskiem o wyrażenie zgody na ich wprowadzenie do

publicznego obrotu, zwany dalej „wprowadzającym”,

6)

obrocie pierwotnym - rozumie się przez to proponowanie przez emitenta bądź subemitenta

usługowego nabycia emitowanych w serii papierów wartościowych nowej emisji lub nabywanie

tych papierów,

7)

obrocie wtórnym - rozumie się przez to proponowanie, przez podmioty inne niż emitent

lub subemitent usługowy, nabycia emitowanych w serii papierów wartościowych lub nabywanie

tych papierów,

8)

pierwszej ofercie publicznej - rozumie się przez to proponowanie po raz pierwszy przez

wprowadzającego lub subemitenta usługowego, w sposób określony w art. 2, nabycia emitowanych

w serii papierów wartościowych,

9)

spółce publicznej - rozumie się przez to spółkę, której akcje co najmniej z jednej

emisji są dopuszczone do publicznego obrotu,

10)

umowie o subemisję inwestycyjną - rozumie się przez to umowę zawartą przez emitenta

albo wprowadzającego, której przedmiotem jest zobowiązanie subemitenta inwestycyjnego

do nabycia, na własny rachunek, całości lub części papierów wartościowych oferowanych

w obrocie pierwotnym lub w pierwszej ofercie publicznej, na które nie złożono zapisów

w terminie ich przyjmowania,

11)

umowie o subemisję usługową - rozumie się przez to umowę zawartą przez emitenta albo

wprowadzającego, której przedmiotem jest nabycie przez subemitenta usługowego, na

własny rachunek, całości lub części papierów wartościowych danej emisji w celu dalszego

ich zbywania w obrocie pierwotnym lub w pierwszej ofercie publicznej,

12)

subemitencie inwestycyjnym - rozumie się przez to niebędącą emitentem lub wprowadzającym

stronę umowy o subemisję inwestycyjną,

13)

subemitencie usługowym - rozumie się przez to niebędącą emitentem lub wprowadzającym

stronę umowy o subemisję usługową,

14)

rynku regulowanym - rozumie się przez to system obrotu papierami wartościowymi dopuszczonymi

do publicznego obrotu, zorganizowany w taki sposób, że przy kojarzeniu ofert nabycia

i zbycia tych papierów zapewniony jest powszechny i równy dostęp do informacji rynkowej

w tym samym czasie oraz zachowane są jednakowe warunki nabywania i zbywania tych papierów,

15)

giełdzie - rozumie się przez to giełdę papierów wartościowych,

16)

podmiocie dominującym - rozumie się przez to podmiot w sytuacji, gdy

a

posiada bezpośrednio lub pośrednio przez inne podmioty (zależne) większość głosów

w organach innego podmiotu (zależnego), także na podstawie porozumień z innymi osobami,

lub

b)

jest uprawniony do powoływania lub odwoływania większości członków organów zarządzających

innego podmiotu (zależnego), lub

c

więcej niż połowa członków zarządu drugiego podmiotu (zależnego) jest jednocześnie

członkami zarządu, prokurentami lub osobami pełniącymi funkcje kierownicze pierwszego

podmiotu bądź innego podmiotu pozostającego z tym pierwszym w stosunku zależności,

17)

depozycie papierów wartościowych - rozumie się przez to prowadzony przez Krajowy Depozyt

Papierów Wartościowych Spółkę Akcyjną, zwany dalej „Krajowym Depozytem”, system rejestracji

papierów wartościowych obejmujący rachunki papierów wartościowych i konta depozytowe

prowadzone przez podmioty upoważnione do tego przepisami ustawy,

18)

tajemnicy zawodowej - rozumie się przez to informacje związane z publicznym obrotem,

których ujawnienie mogłoby naruszyć interes uczestników tego obrotu,

19)

informacji poufnej - rozumie się przez to informację dotyczącą emitenta lub papieru

wartościowego, która nie została przekazana do publicznej wiadomości, a która po ujawnieniu

mogłaby w istotny sposób wpłynąć na cenę papieru wartościowego,

20

państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo inne niż Rzeczpospolita Polska,

które jest członkiem Unii Europejskiej,

21

inwestorze kwalifikowanym - rozumie się przez to

a)

dom maklerski,

b)

bank,

c)

zakład ubezpieczeń,

d)

fundusz inwestycyjny,

e)

fundusz emerytalny,

f)

instytucję finansową, której członkiem jest Rzeczpospolita Polska lub Narodowy Bank

Polski, lub przynajmniej jedno z państw należących do Organizacji Współpracy Gospodarczej

i Rozwoju, zwanej dalej „OECD”, lub bank centralny takiego państwa lub instytucję,

z którą Rzeczpospolita Polska zawarta umowę regulującą jej działalność na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej,

g)

podmiot, do którego jest kierowana imienna propozycja nabycia akcji lub obligacji

zamiennych na akcje wyemitowanych na podstawie uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy

spółki będącej ich emitentem - jeżeli w wyniku nabycia podmiot ten stanie się posiadaczem

akcji reprezentujących nie mniej niż 20% głosów na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy

tej spółki,

h)

podmiot dominujący w stosunku do emitenta lub podmiot, który posiada nie mniej niż

20% i nie więcej niż 50% głosów na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy lub zgromadzeniu

wspólników,

i)

podmiot, który w wyniku skierowanej do niego propozycji nabycia papierów wartościowych

obejmie papiery wartościowe o łącznej wartości co najmniej 100 000 EURO, liczonej

według ich ceny emisyjnej, przeliczanej na złote według średniego kursu walut obcych

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na dzień podjęcia uchwały o emisji tych papierów

wartościowych,

22

prawie do akcji - rozumie się przez to papier wartościowy, z którego wynika uprawnienie

do otrzymania akcji nowej emisji spółki publicznej, powstające z chwilą dokonania

przydziału tych akcji i wygasające z chwilą zarejestrowania akcji w depozycie papierów

wartościowych albo z dniem uprawomocnienia się postanowienia sądu rejestrowego odmawiającego

wpisu o podwyższeniu kapitału zakładowego do rejestru przedsiębiorców,

23

kwicie depozytowym - rozumie się przez to papier wartościowy wystawiony przez instytucję

finansową z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, państwa członkowskiego

lub państwa należącego do OECD

a)

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z akcjami dopuszczonymi do publicznego

obrotu albo akcjami wyemitowanymi poza tym terytorium, albo

b)

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z akcjami wyemitowanymi poza tym

terytorium

na podstawie pisemnej umowy z emitentem akcji zapewniającej: możliwość zamiany tego

papieru wartościowego na akcje w proporcji określonej w umowie, przejście na właściciela

tego papieru wartościowego praw majątkowych stanowiących pożytki z akcji lub ich równowartości

oraz możliwość wydania przez właściciela tego papieru wartościowego jego wystawcy

wiążącej dyspozycji co do sposobu głosowania na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie zachowują moc przepisy

dotychczas obowiązujące.

1.

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej

1)

publiczny obrót może być dokonywany wyłącznie po dopuszczeniu papierów wartościowych

do publicznego obrotu,

2

papiery wartościowe dopuszczone do publicznego obrotu mogą być wyłącznie przedmiotem

obrotu dokonywanego na rynku regulowanym, za pośrednictwem spółek lub banków prowadzących

działalność maklerską albo zagranicznych osób prawnych, o których mowa w art. 52,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w przypadku obrotu pierwotnego i pierwszej oferty

publicznej obowiązkowe jest jedynie dopuszczenie do publicznego obrotu oraz pośrednictwo

spółki lub banku prowadzących działalność maklerską.

3

Wymóg określony w ust. 1 pkt 2 nie dotyczy papierów wartościowych dopuszczonych do

publicznego obrotu, w zakresie transakcji dokonywanych na zagranicznym rynku regulowanym.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Poza rynkiem regulowanym oraz bez pośrednictwa spółek i banków prowadzących działalność

maklerską może być dokonywany publiczny obrót papierami wartościowymi

1)

emitowanymi przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski,

2)

opiewającymi na zbywalne prawa majątkowe wynikające z papierów wartościowych emitowanych

przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski,

3)

których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny papierów wartościowych wymienionych

w pkt 1 i 2.

2.

System rejestracji papierów wartościowych, o których mowa wust. 1, jest prowadzony według wyboru emitenta przez Krajowy Depozyt albo Narodowy

Bank Polski.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Papiery wartościowe dopuszczone do publicznego obrotu nie mają formy dokumentu.

2.

Prawa z papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu powstają z chwilą

zapisania papierów po raz pierwszy na rachunku papierów wartościowych i przysługują

osobie będącej posiadaczem tego rachunku.

3.

Umowa zobowiązująca do przeniesienia papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego

obrotu przenosi te papiery z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu na rachunku papierów

wartościowych. W przypadku gdy ustalenie prawa do pożytków z papierów wartościowych

nastąpiło w dniu, w którym w Krajowym Depozycie powinno zostać przeprowadzone rozliczenie

transakcji, lub później, a papiery te są nadal zapisane na rachunku zbywcy, pożytki

przypadają nabywcy w chwili dokonania zapisu na jego rachunku papierów wartościowych.

4.

W przypadku gdy nabycie papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu

nastąpiło na podstawie zdarzenia prawnego powodującego z mocy ustawy przeniesienie

tych papierów, zapis na rachunku papierów wartościowych nabywcy jest dokonywany na

jego żądanie.

5.

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, dokonanie zapisu na rachunku papierów wartościowych

na podstawie umowy zawartej na rynku regulowanym oraz w przypadkach, o których mowa

w art. 92 i art. 93, następuje po przeprowadzeniu rozliczenia transakcji w Krajowym

Depozycie.

6.

Przepisy ust. 1-5 nie wyłączają prawa do zobowiązania się do zbycia papierów wartościowych

nabytych w wyniku transakcji zawartej na rynku regulowanym oraz w przypadkach, o których

mowa w art. 92 i art. 93, przed dokonaniem zapisu na rachunku papierów wartościowych

nabywcy.

7

Przepisy ust. 1-6 stosuje się do papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego

obrotu, które zostały wyemitowane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem

zarejestrowania tych papierów wartościowych w depozycie papierów wartościowych.

1.

Oświadczenia woli składane w związku z dokonywaniem czynności w zakresie publicznego

obrotu papierami wartościowymi mogą być wyrażone za pomocą elektronicznych nośników

informacji. Związane z tymi oświadczeniami dokumenty mogą być sporządzane na elektronicznych

nośnikach informacji, jeżeli dokumenty te zostaną w sposób należyty sporządzone, utrwalone,

zabezpieczone i przechowywane.

2.

Jeżeli ustawa zastrzega dla czynności formę pisemną, uznaje się, że czynność dokonana

w formie, o której mowa w ust. 1, spełnia wymagania także wtedy, gdy forma pisemna

zastrzeżona została pod rygorem nieważności.

3.

Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, warunki składania za pomocą

elektronicznych nośników informacji oświadczeń woli w związku z dokonywaniem czynności

w publicznym obrocie papierami wartościowymi oraz sposób sporządzania, utrwalania,

zabezpieczenia i przechowywania dokumentów związanych z tymi oświadczeniami, tak aby

zapewnić bezpieczeństwo obrotu oraz ochronę interesów inwestorów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

1.

Papierom wartościowym danej emisji dającym takie same uprawnienia i posiadającym ten

sam status w publicznym obrocie Krajowy Depozyt nadaje odrębne oznaczenie, zwane dalej

„kodem”.

2.

Na wniosek emitenta papierom wartościowym różnych emisji dającym takie same uprawnienia

ich posiadaczom i posiadającym ten sam status w publicznym obrocie Krajowy Depozyt

może nadać jeden kod, jeżeli uprzednio wyrazi na to zgodę spółka prowadząca giełdę,

na której notowane są te papiery, lub spółka prowadząca dla nich rynek pozagiełdowy.

3.

Emitent, z zastrzeżeniem art. 133, nie może różnicować praw z papierów wartościowych

oznaczonych tym samym kodem. Zmiana praw z papierów wartościowych oznaczonych tym

samym kodem wymaga zmiany kodu.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do działalności Centralnej Tabeli Ofert

S.A. nie stosuje się art. 111 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 5.

1.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych określonych w art. 4 niniejszej ustawy, nie

dłużej jednak niż przez 18 miesięcy od dnia jej wejścia w życie, pozostają w mocy

przepisy dotychczasowe, o ile nie są z nią sprzeczne, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Do czasu wydania rozporządzenia na podstawie art. 71 ustawy, o której mowa w art.

4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od

dnia jej wejścia w życie, emitenci papierów wartościowych, w celu uzyskania zgody

na wprowadzenie papierów wartościowych do wtórnego obrotu dokonywanego wyłącznie na

nieurzędowym rynku pozagiełdowym, o którym mowa w art. 90 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy,

o której mowa w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, załączają do wniosku

memorandum informacyjne sporządzone zgodnie z dotychczasowymi przepisami.

3.

Do czasu wydania rozporządzenia na podstawie art. 81 ust. 5 ustawy, o której mowa

w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i dostosowania regulaminów, o których

mowa w art. 105 i art. 115 ust. 2 tej ustawy, do wymogów określonych w art. 82 tej

ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, pozostają w mocy przepisy dotychczasowe,

nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

4.

Na wniosek domu maklerskiego lub banku, który uzyskał zezwolenie na prowadzenie działalności

maklerskiej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, złożony w terminie 12 miesięcy

od dnia jej ogłoszenia. Komisja Papierów Wartościowych i Giełd udziela zezwolenia

na prowadzenie działalności maklerskiej w zakresie określonym w art. 30 ust. 2, 2a

i 2b ustawy, o której mowa w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Niezłożenie

wniosku w powyższym terminie powoduje wygaśnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności

maklerskiej. Udzielenie zezwolenia nie podlega opłacie, o której mowa w art. 20 ust.

1 ustawy, o której mowa w art. 4.

5.

Spółka prowadząca rynek pozagiełdowy przed dniem wejścia w życie ustawy jest obowiązana

dostosować wysokość kapitału zakładowego do wymogu określonego w art. 111 ust. 3 ustawy,

o której mowa w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, do dnia 31 grudnia 2001 r.

6.

Podmioty, które w dniu wejścia w życie ustawy posiadają co najmniej 10% ogólnej liczby

głosów na walnym zgromadzeniu spółki publicznej, wykonują obowiązek określony w art.

147 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przy

składaniu kolejnego zawiadomienia, o którym mowa w art. 147 ustawy, o której mowa

w art. 4.

1.

Rachunkami papierów wartościowych są rachunki prowadzone wyłącznie przez

1

spółki i banki prowadzące działalność maklerską, banki prowadzące rachunki papierów

wartościowych, zagraniczne osoby prawne, o których mowa w art. 52, prowadzące działalność

maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w formie oddziału oraz Krajowy Depozyt

- jeżeli oznaczenie tych rachunków pozwala na identyfikację osób, którym przysługują

prawa z papierów wartościowych,

2)

inne podmioty pośredniczące w zbywaniu papierów wartościowych emitowanych przez Skarb

Państwa lub Narodowy Bank Polski - jeżeli dokonywane przez nie zapisy dotyczą tych

papierów i pozwalają na identyfikację osób, którym przysługują prawa z papierów wartościowych.

2

Za rachunki papierów wartościowych, w rozumieniu ustawy, uważa się również zapisy

dokonywane przez podmioty biorące udział w oferowaniu papierów wartościowych w obrocie

pierwotnym lub w pierwszej ofercie publicznej, o ile identyfikują one osoby, którym

przysługują prawa z papierów wartościowych, z zastrzeżeniem art. 133 ust. 2.

1.

Na żądanie posiadacza rachunku papierów wartościowych podmiot prowadzący ten rachunek

wystawia mu, oddzielnie dla każdego rodzaju papierów wartościowych, imienne świadectwo

depozytowe, zwane dalej „świadectwem”. W treści wystawianego świadectwa może zostać

wskazana, na żądanie posiadacza rachunku, część papierów wartościowych zapisanych

na rachunku.

2.

Świadectwo zawiera

1)

firmę (nazwę), siedzibę i adres wystawcy świadectwa oraz numer świadectwa,

2)

liczbę papierów wartościowych,

3)

rodzaj i kod papieru wartościowego,

4)

firmę (nazwę), siedzibę i adres emitenta,

5)

wartość nominalną papieru wartościowego,

6)

imię i nazwisko lub nazwę (firmę) i siedzibę oraz adres posiadacza rachunku papierów

wartościowych,

7)

informację o ograniczeniach przenoszenia papierów wartościowych lub o ustanowionych

na nich obciążeniach,

8)

datę i miejsce wystawienia świadectwa,

9)

cel wystawienia świadectwa i termin ważności.

3

W odniesieniu do papierów wartościowych emitenta z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, zarejestrowanych na koncie depozytowym prowadzonym w Krajowym Depozycie

dla osoby prawnej lub innej jednostki organizacyjnej wykonującej poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zadania w zakresie centralnej rejestracji papierów wartościowych lub rozliczania

transakcji zawieranych w obrocie papierami wartościowymi, będącej uczestnikiem Krajowego

Depozytu zgodnie z art. 128 ust. 3, za świadectwo depozytowe uważa się również dokument

o treści wskazanej w ust. 2, wystawiony przez podmiot wskazany Krajowemu Depozytowi

przez tego uczestnika.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1

Świadectwo potwierdza legitymację do realizacji wszelkich uprawnień wynikających z

papierów wartościowych wskazanych w jego treści, które nie są lub nie mogą być realizowane

wyłącznie na podstawie zapisów na rachunku papierów wartościowych, a w szczególności

do uczestnictwa w walnym zgromadzeniu akcjonariuszy. Warunkiem uczestnictwa w walnym

zgromadzeniu jest złożenie świadectwa w spółce, najpóźniej na tydzień przed odbyciem

walnego zgromadzenia. W zakresie tym art. 406 § 2 Kodeksu spółek handlowych nie stosuje się.

2.

W przypadku gdy przy użyciu świadectwa ma nastąpić realizacja uprawnień, o których

mowa w ust. 1, papiery wartościowe w liczbie wskazanej w treści świadectwa nie mogą

być przedmiotem obrotu od chwili jego wydania do chwili utraty jego ważności lub zwrotu

świadectwa wystawcy. Na okres ten podmiot prowadzący rachunek papierów wartościowych

dokonuje blokady odpowiedniej liczby papierów wartościowych na tym rachunku.

1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z zastrzeżeniem ust.

2-4.

2.

Przepisy art. 5 pkt 1-3 oraz art. 6 pkt 1-3, 6 i 9 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2001 r.

3.

Przepisy art. 2 i art. 3 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem art.

6 ust. 7 ustawy, o której mowa w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który

wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy i traci moc

z dniem 1 stycznia 2002 r.

4.

Z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej wchodzą w życie,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą

1)

art. 44 ust. 4 i ust. 5, art. 45 ust. 1a i ust. 4, art. 46 ust. 5, art. 50 ust. 5

i ust. 6, art. 50a, art. 52a-52c, art. 59a, art. 59b, art. 63 ust. 1 pkt 2 i ust.

5, art. 72 ust. 3 i ust. 4 pkt 2, art. 73 ust. 2 oraz art. 161 a ustawy, o której

mowa w art. 4,

2)

art. 36a ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 4 - w zakresie dotyczącym osoby prawnej,

której udzielono w państwie członkowskim zezwolenia na co najmniej jedną z czynności,

o których mowa w art. 52a ust. 1 tej ustawy,

3)

art. 63a ustawy, o której mowa w art. 4 - w zakresie dotyczącym emitenta, którego

papiery wartościowe zostały dopuszczone do obrotu w państwie członkowskim,

4)

art. 43, art. 59 oraz art. 112 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 6.

1.

Komisja Papierów Wartościowych i Giełd, zwana dalej „Komisją”, jest centralnym organem

administracji rządowej w zakresie

1)

publicznego obrotu,

2

działalności giełd towarowych, giełdowych izb rozrachunkowych oraz maklerów giełd

towarowych i podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa maklerskie na rynku towarów giełdowych.

2.

Zadania określone w ust. 1 pkt 2 Komisja wykonuje na zasadach określonych w odrębnych

przepisach.

3.

Nadzór nad działalnością Komisji sprawuje minister właściwy do spraw instytucji finansowych

1

Do zadań Komisji należy

1)

sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem reguł uczciwego obrotu i konkurencji w zakresie

publicznego obrotu oraz nad zapewnieniem powszechnego dostępu do rzetelnych informacji

na rynku papierów wartościowych,

2)

inspirowanie, organizowanie i podejmowanie działań zapewniających sprawne funkcjonowanie

rynku papierów wartościowych oraz ochronę inwestorów,

3)

współdziałanie z innymi organami administracji rządowej, Narodowym Bankiem Polskim

oraz instytucjami i uczestnikami publicznego obrotu w zakresie kształtowania polityki

gospodarczej państwa zapewniającej rozwój rynku papierów wartościowych,

4)

upowszechnianie wiedzy o zasadach funkcjonowania rynku papierów wartościowych,

5)

przygotowywanie projektów aktów prawnych związanych z funkcjonowaniem rynku papierów

wartościowych,

6)

podejmowanie innych działań przewidzianych przepisami ustawy.

2

Komisja współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie

niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.

1

W skład Komisji wchodzą: przewodniczący, dwóch zastępców przewodniczącego i siedmiu

członków.

2

Przewodniczącego Komisji powołuje, na pięcioletnią kadencję, Prezes Rady Ministrów

na wniosek ministra właściwego do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z Prezesem

Narodowego Banku Polskiego. Wniosek ten wymaga zaopiniowania przez właściwe komisje

sejmowe.

3

Zastępców Przewodniczącego Komisji powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw

instytucji finansowych na wniosek Przewodniczącego Komisji.

4

Członkami Komisji są

1)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw gospodarki,

2)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw instytucji finansowych,

3)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw rynków rolnych,

4)

przedstawiciel ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa,

5)

przedstawiciel Prezesa Narodowego Banku Polskiego,

6)

przedstawiciel Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,

7)

Przewodniczący Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych albo wyznaczony

przez niego przedstawiciel.

4a

Ta sama osoba nie może być Przewodniczącym Komisji dłużej niż przez dwie kolejne kadencje.

4b

Przewodniczący Komisji może być odwołany przez Prezesa Rady Ministrów przed upływem

kadencji z następujących przyczyn

1)

złożenia rezygnacji,

2)

niewypełniania obowiązków na skutek długotrwałej choroby trwającej ponad 6 miesięcy,

stwierdzonej orzeczeniem lekarskim,

3)

rażącego naruszenia Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej lub ustaw,

4)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo.

4c

W razie śmierci Przewodniczącego Komisji jego kadencja wygasa.

5.

W sprawach dotyczących regulacji rynku papierów wartościowych w posiedzeniach Komisji

mogą uczestniczyć, bez prawa udziału w głosowaniu, przedstawiciele

1)

spółek prowadzących giełdy,

2)

spółek prowadzących rynek pozagiełdowy,

3)

Krajowego Depozytu,

4)

reprezentatywnych stowarzyszeń zrzeszających maklerów papierów wartościowych lub doradców

inwestycyjnych, w rozumieniu ust. 6,

5)

izby gospodarczej, o której mowa w art. 51 ust. 1,

6)

organizacji zrzeszającej emitentów papierów wartościowych.

6.

Za reprezentatywne uważa się stowarzyszenie zrzeszające co najmniej 20% ogółu maklerów

i doradców wykonujących zawód.

7.

W sprawach dotyczących regulacji rynku towarów giełdowych, w zakresie działalności

podmiotów, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2, w posiedzeniach Komisji mogą uczestniczyć,

bez prawa udziału w głosowaniu, przedstawiciele

1)

spółek prowadzących giełdy towarowe,

2)

giełdowych izb rozrachunkowych,

3)

reprezentatywnych stowarzyszeń zrzeszających maklerów giełd towarowych, w rozumieniu

ust. 6,

4)

(skreślony).

1.

Komisja w zakresie swojej właściwości podejmuje uchwały, a w sprawach indywidualnych

wydaje decyzje administracyjne. Uchwały oraz decyzje podpisuje Przewodniczący Komisji.

2.

Przewodniczący Komisji może wydawać postanowienia o wszczęciu postępowania administracyjnego

oraz decyzje w sprawach określonych w art. 81 ust. 4. Komisja zatwierdza je na najbliższym

posiedzeniu.

3

Komisja może nadawać decyzjom administracyjnym rygor natychmiastowej wykonalności,

w przypadku gdy wymaga tego interes rynku kapitałowego.

4

Komisja może nakładać kary pieniężne w przypadkach określonych w ustawie. Należności

z tytułu nakładanych kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

1.

Przewodniczący Komisji reprezentuje Komisję oraz kieruje jej pracami.

2

Przewodniczący Komisji może występować do właściwych organów z wnioskami o wydawanie

przepisów wykonawczych do ustawy.

3.

Komisja i Przewodniczący Komisji wykonują swoje zadania za pomocą Urzędu Komisji Papierów

Wartościowych i Giełd, zwanego dalej „urzędem Komisji”.

4.

Komisja wydaje Dziennik Urzędowy Komisji Papierów Wartościowych i Giełd na zasadach

określonych w odrębnych przepisach.

5

Przewodniczący Komisji wydaje zarządzenia ogłaszane w Dzienniku Urzędowym Komisji

Papierów Wartościowych i Giełd.

1

W sprawach cywilnych z zakresu publicznego obrotu Przewodniczącemu Komisji przysługują

uprawnienia prokuratora wynikające z przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.

2

W sprawach karnych Przewodniczącemu Komisji przysługują uprawnienia pokrzywdzonego

określone w przepisach Kodeksu postępowania karnego w zakresie, w jakim zostały naruszone lub zagrożone dobra uczestników publicznego

obrotu.

3

W sprawach o przestępstwa przeciwko publicznemu obrotowi papierami wartościowymi właściwość

prokuratury okręgowej określa się zgodnie z rozporządzeniem wydanym na podstawie art. 17 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 206).

Organizację Komisji, urzędu Komisji oraz sposób podejmowania uchwał przez Komisję

określa statut uchwalany przez Komisję i zatwierdzany przez ministra właściwego do

spraw instytucji finansowych w drodze zarządzenia. Statut może przewidywać, że szczegółowy

tryb pracy Komisji i urzędu Komisji zostanie określony w regulaminie.

1.

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do postępowania przed Komisją stosuje się przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego.

2.

Do terminów załatwiania spraw przepisy art. 35-38 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

1.

Udzielenie zezwolenia przewidzianego w ustawie podlega stałej opłacie w wysokości

nie większej niż równowartość w złotych 4 500 EURO

2.

Z tytułu wpisu do ewidencji, o której mowa w art. 88, pobiera się opłatę ewidencyjną

w wysokości 0,06% wartości emisji papierów wartościowych wprowadzanych do publicznego

obrotu, nie większą jednak niż równowartość w złotych 25 000 EURO

3.

Od spółek prowadzących giełdy, spółek prowadzących rynek pozagiełdowy oraz od Krajowego

Depozytu pobiera się opłatę w łącznej wysokości nie większej niż 0,015% wartości transakcji

zawieranych na rynku regulowanym.

4

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych

1.

Koszty działalności Komisji i urzędu Komisji, w tym wynagrodzenia i premie dla Przewodniczącego

Komisji, jego zastępców oraz wynagrodzenia i premie dla pracowników urzędu Komisji

pokrywane są z opłat, o których mowa w art. 20 ust. 1-3.

2.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe zasady kształtowania wielkości środków przeznaczonych na premie dla Przewodniczącego

Komisji i jego zastępców oraz ustalania wysokości tych premii, a także szczegółowe

zasady kształtowania wielkości środków na wynagrodzenia i premie dla pracowników urzędu

Komisji oraz ustalania wysokości tych wynagrodzeń i premii, uwzględniając organizację

urzędu Komisji, konieczność zapewnienia właściwej realizacji zadań Komisji i urzędu

Komisji w zakresie sprawowanego nadzoru oraz poziom płac w instytucjach nadzorowanych.

1.

Na listę maklerów papierów wartościowych, zwanych dalej „maklerami”, lub na listę

doradców inwestycyjnych, zwanych dalej „doradcami”, może być wpisana osoba fizyczna,

która

1)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych,

2)

korzysta z pełni praw publicznych,

3)

nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko mieniu, przeciwko

dokumentom, przestępstwo gospodarcze, fałszowanie pieniędzy, papierów wartościowych,

znaków urzędowych, przestępstwo skarbowe, przestępstwa, o których mowa w rozdziale

11, lub przestępstwa przeciwko obrotowi na rynku towarów giełdowych, określone przepisami

odrębnej ustawy,

4)

posiada co najmniej średnie wykształcenie,

5)

złożyła, z zastrzeżeniem art. 23 ust. 2, egzamin z wynikiem pozytywnym przed komisją

egzaminacyjną dla maklerów albo przed komisją egzaminacyjną dla doradców.

2.

Uzyskanie uprawnień do wykonywania zawodu maklera następuje z dniem wpisu na listę

maklerów, a doradcy - z dniem wpisu na listę doradców.

1.

Wpisu na listę maklerów albo na listę doradców dokonuje Komisja na wniosek zainteresowanego,

złożony w terminie 3 miesięcy od daty złożenia egzaminu z wynikiem pozytywnym.

2.

Wpis na listę doradców bez konieczności składania egzaminu mogą uzyskać osoby posiadające

uprawnienia i wykonujące zawód doradcy w innych państwach, jeżeli ich kwalifikacje

stwierdzone przez Komisję dają rękojmię należytego wykonywania zawodu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Osoba wpisana na listę maklerów lub listę doradców jest obowiązana do niezwłocznego

pisemnego informowania o każdorazowej zmianie danych objętych wnioskiem.

4.

Listy maklerów i doradców, skreślenie z listy oraz zawieszenie uprawnień do wykonywania

zawodu maklera lub doradcy podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Komisji Papierów

Wartościowych i Giełd.

5

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych

1.

Przewodniczący Komisji

1)

powołuje komisję egzaminacyjną dla maklerów i komisję egzaminacyjną dla doradców oraz

nadzoruje ich działalność,

2)

ustala zakres tematyczny obowiązujący na egzaminach oraz tryb przeprowadzania egzaminów,

3)

ustala wysokość opłat egzaminacyjnych oraz wynagrodzeń dla osób wchodzących w skład

komisji egzaminacyjnych.

2.

Opłaty egzaminacyjne stanowią dochód środka specjalnego urzędu Komisji, z przeznaczeniem

w szczególności na upowszechnianie wiedzy o zasadach funkcjonowania rynku papierów

wartościowych. Przewodniczący Komisji określa regulamin gospodarowania środkiem specjalnym.

1.

Przez wykonywanie zawodu maklera lub doradcy rozumie się pozostawanie osoby wpisanej

na listę maklerów lub doradców w stosunku pracy, zlecenia lub w innym stosunku prawnym

o podobnym charakterze

1)

ze spółką prowadzącą działalność maklerską,

2)

z bankiem - w zakresie działalności maklerskiej oraz prowadzenia rachunków papierów

wartościowych,

2a

z zagraniczną osobą prawną, o której mowa w art. 52,

3)

z towarzystwem funduszy powierniczych,

3a

z towarzystwem funduszy inwestycyjnych lub funduszem inwestycyjnym,

3b

z towarzystwem emerytalnym lub funduszem emerytalnym,

4)

ze spółką prowadzącą giełdę lub prowadzącą rynek pozagiełdowy,

5

z Krajowym Depozytem,

6

z towarowym domem maklerskim, działającym na podstawie ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

(Dz. U. Nr 103, poz. 1099) - w zakresie działalności objętej zezwoleniem, o którym mowa w art. 38 ust. 4 tej

ustawy, lub

pełnienie przez tę osobę funkcji w organach któregokolwiek z tych podmiotów.

2.

Przez wykonywanie zawodu maklera lub doradcy rozumie się również pełnienie przez osobę

wpisaną na listę maklerów lub doradców funkcji z wyboru w organach stowarzyszeń, o

których mowa w art. 14 ust. 5 pkt 4.

3.

Tytułu maklera lub doradcy mogą używać wyłącznie osoby, które spełniają warunki określone

w ust. 1 lub ust. 2.

1.

Skreślenie z listy maklerów lub doradców następuje

1)

na wniosek osoby wpisanej na listę,

2)

w razie całkowitego lub częściowego ubezwłasnowolnienia,

3)

na skutek skazania prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa, o którym mowa

w art. 22 ust. 1 pkt 3, lub pozbawienia praw publicznych,

4)

na skutek śmierci osoby wpisanej na listę,

5)

w razie niewykonywania zawodu maklera albo doradcy przez 3 kolejne lata.

2.

Podjęcie wykonywania zawodu powoduje zawieszenie biegu terminu, o którym mowa w ust.

1 pkt 5, a nieprzerwane wykonywanie zawodu przez 6 kolejnych miesięcy powoduje przerwanie

biegu tego terminu.

1.

Komisja może skreślić maklera lub doradcę z listy albo zawiesić jego uprawnienia do

wykonywania zawodu na okres od 3 do 6 miesięcy na skutek nienależytego wykonywania

zawodu lub naruszenia prawa w związku z wykonywaniem zawodu.

2

Komisja wydaje decyzję o skreśleniu z listy albo o zawieszeniu uprawnień do wykonywania

zawodu po przeprowadzeniu rozprawy.

3.

W razie konieczności zabezpieczenia interesu publicznego Komisja może, z chwilą wszczęcia

postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, zawiesić uprawnienia maklera lub

doradcy do czasu wydania decyzji w sprawie, jednak na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy.

4.

Osoba skreślona z listy maklerów lub listy doradców z przyczyn, o których mowa w ust.

1, nie może być ponownie wpisana na listę maklerów lub doradców.

5.

Osoba skreślona z listy doradców z przyczyn, o których mowa w ust. 1, nie może być

wpisana na listę maklerów, a osoba skreślona z tych przyczyn z listy maklerów nie

może być wpisana na listę doradców.

Makler i doradca, wykonując zawód, są obowiązani działać zgodnie z przepisami prawa

i zasadami uczciwego obrotu oraz mieć na względzie słuszne interesy zleceniodawców.

Przepisy art. 1 pkt 4 i 5 lit. f) i lit. j), art. 4-15, art. 22-23 i art. 26 stosuje

się od dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

1.

O ile ustawa nie stanowi inaczej, działalność maklerska może być prowadzona wyłącznie

przez spółkę akcyjną z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwaną dalej

„domem maklerskim”.

2.

Akcje domu maklerskiego mogą być wyłącznie imienne, chyba że są dopuszczone do publicznego

obrotu.

3.

Zapłata za obejmowane lub nabywane akcje domu maklerskiego, które nie zostały dopuszczone

do publicznego obrotu, nie może pochodzić z pożyczek, kredytów ani z nieudokumentowanych

źródeł.

4.

Osoba prawna może być jednoosobowym założycielem domu maklerskiego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

1

Prowadzenie działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymaga,

z zastrzeżeniem art. 52a, zezwolenia Komisji wydanego na wniosek zainteresowanego

podmiotu.

2.

Działalność maklerska obejmuje wykonywanie czynności związanych z obrotem papierami

wartościowymi dopuszczonymi do publicznego obrotu, polegających na

1)

oferowaniu papierów wartościowych w obrocie pierwotnym lub w pierwszej ofercie publicznej,

2)

nabywaniu lub zbywaniu papierów wartościowych na cudzy rachunek, na zasadach określonych

w art. 34 (usługi brokerskie),

3)

nabywaniu lub zbywaniu papierów wartościowych na własny rachunek celem realizacji

zadań związanych z organizacją rynku regulowanego,

4)

zarządzaniu cudzym pakietem papierów wartościowych na zlecenie,

5)

doradztwie w zakresie obrotu papierami wartościowymi,

6)

prowadzeniu rachunków papierów wartościowych oraz rachunków pieniężnych służących

do ich obsługi,

7)

(skreślony).

2a

Działalnością maklerską jest również pośrednictwo w nabywaniu lub zbywaniu papierów

wartościowych będących w obrocie na zagranicznych rynkach regulowanych.

2b

Działalnością maklerską jest również wykonywanie przez dom maklerski następujących

czynności

1)

podejmowanie czynności faktycznych i prawnych związanych z obsługą towarzystw funduszy

inwestycyjnych, funduszy inwestycyjnych, towarzystw emerytalnych i funduszy emerytalnych,

2)

dokonywanie czynności związanych z obrotem prawami majątkowymi, o których mowa w art.

97,

3)

dokonywanie czynności związanych z obrotem towarami giełdowymi w rozumieniu odrębnej

ustawy.

2c

Prowadzenie przez dom maklerski działalności maklerskiej nie może ograniczać się wyłącznie

do czynności, o których mowa w ust. 2b.

3

Przedmiotem czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 4 i 5, mogą być również papiery

wartościowe będące w obrocie na zagranicznych rynkach regulowanych w krajach należących

do OECD.

4.

(skreślony).

5.

(skreślony).

6.

(skreślony).

7.

(skreślony).

1.

Nie wymaga uzyskania zezwolenia wykonywanie przez dom maklerski następujących czynności

1)

przygotowywanie analizy celowości i sposobu pozyskiwania kapitału oraz analizy czynników

wpływających na wybór sposobu pozyskiwania kapitału przez zleceniodawcę,

2)

przygotowywanie analizy celowości wprowadzenia i sposobu wprowadzenia do publicznego

obrotu określonych papierów wartościowych zleceniodawcy,

3)

przygotowywanie analizy skutków i kosztów emisji lub wprowadzenia do publicznego obrotu

określonych papierów wartościowych,

4)

sporządzanie prospektu emisyjnego i memorandum informacyjnego,

5)

nabywanie lub zbywanie papierów wartościowych na własny rachunek celem realizacji

umów o subemisje inwestycyjne lub usługowe,

6)

podejmowanie czynności faktycznych i prawnych, których celem jest realizacja umów

o subemisje inwestycyjne i subemisje usługowe,

7)

reprezentowanie posiadaczy papierów wartościowych wobec emitentów tych papierów,

8)

nabywanie i zbywanie papierów wartościowych na własny rachunek oraz zarządzanie własnym

pakietem papierów wartościowych,

9)

udzielanie pożyczek na zakup papierów wartościowych oraz pożyczanie papierów wartościowych,

na podstawie odrębnych przepisów,

10)

nieodpłatne udzielanie informacji dotyczących inwestowania w papiery wartościowe,

11

podejmowanie czynności faktycznych i prawnych, których celem jest doprowadzenie do

objęcia, nabycia lub zbycia przez zleceniodawcę papierów wartościowych niedopuszczonych

do publicznego obrotu, oraz innych czynności związanych z obrotem takimi papierami.

2

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych

Dom maklerski może wykonywać wyłącznie czynności określone w zezwoleniu oraz czynności

wymienione w art. 31.

Przez oferowanie papierów wartościowych w publicznym obrocie rozumie się pośrednictwo

w zbywaniu przez emitenta lub wprowadzającego papierów wartościowych wprowadzanych

do publicznego obrotu w obrocie pierwotnym albo w ramach pierwszej oferty publicznej.

1.

W umowie o świadczenie usług brokerskich dom maklerski zobowiązuje się do zawierania

umów zlecenia nabycia lub zbycia papierów wartościowych na rynku regulowanym, na warunkach

określonych w tej umowie.

2

W umowie o świadczenie usług brokerskich dom maklerski może zobowiązać się do prowadzenia

rachunku papierów wartościowych lub rachunku pieniężnego służącego do obsługi rachunku

papierów wartościowych, jak również do obsługi realizacji innych zobowiązań domu maklerskiego

wobec klienta lub zobowiązań klienta wobec domu maklerskiego z tytułu usług świadczonych

przez ten dom maklerski na jego rzecz.

3.

W umowie zlecenia, o której mowa w ust. 1, dom maklerski zobowiązuje się wobec dającego

zlecenie do nabycia lub zbycia oznaczonych papierów wartościowych w imieniu własnym,

lecz na rachunek dającego zlecenie. Dom maklerski odpowiada wobec dającego zlecenie

zbycia za zapłatę ceny przez nabywcę papierów wartościowych.

4.

Umowy, o których mowa w ust. 1, powinny być zawarte w formie pisemnej pod rygorem

nieważności.

5.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-4 do umowy

1)

o świadczenie usług brokerskich - stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące umowy zlecenia, z wyłączeniem art. 737,

2)

zlecenia nabycia lub zbycia papierów wartościowych - stosuje się odpowiednio przepisy

Kodeksu cywilnego dotyczące umowy komisu, z wyłączeniem art. 768 § 3.

6.

Do rachunku pieniężnego służącego do obsługi rachunku papierów wartościowych stosuje

się odpowiednio przepisy art. 725-733 Kodeksu cywilnego, z wyłączeniem uprawnienia do czasowego obracania wolnymi środkami pieniężnymi na

potrzeby gospodarki narodowej. Nie wyłącza to uprawnień Komisji wynikających z art.

44 ustawy.

1.

Klient banku prowadzącego rachunki papierów wartościowych na podstawie zezwolenia,

o którym mowa w art. 57 ust. 1, może w umowie, której przedmiotem jest prowadzenie

rachunku papierów wartościowych, zastrzec, że rozliczenie zawartej na jego zlecenie

transakcji nastąpi po dostarczeniu bankowi potwierdzenia tej transakcji.

2.

Papiery wartościowe nabyte w wyniku transakcji, o której mowa w ust. 1, zostają zapisane

na rachunku papierów wartościowych

1)

domu maklerskiego, banku prowadzącego działalność maklerską lub zagranicznej osoby

prawnej, o której mowa w art. 52, prowadzącej działalność maklerską na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej - w przypadku gdy zlecenie, o którym mowa w ust. 1, składane

jest bezpośrednio w jednym z tych podmiotów albo

2)

zagranicznej osoby prawnej, o której mowa w art. 52, nieprowadzącej działalności maklerskiej

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w przypadku gdy osoba ta pośredniczy w przekazywaniu

zlecenia klienta do podmiotów wymienionych w pkt 1

prowadzonym w celu ewidencjonowania papierów wartościowych nabywanych lub zbywanych

na rzecz klientów, o których mowa w ust. 1.

3.

Przeniesienie papierów wartościowych będących przedmiotem transakcji, o której mowa

w ust. 1, z rachunku podmiotu, o którym mowa w ust. 2, na rachunek papierów wartościowych

klienta następuje po dostarczeniu bankowi przez klienta i ten podmiot zgodnych potwierdzeń

tej transakcji, w terminie wskazanym w potwierdzeniu złożonym przez klienta.

4.

Papiery wartościowe zbyte w wyniku transakcji, o której mowa w ust. 1, pozostają zapisane

na rachunku papierów wartościowych klienta do chwili wskazanej w dostarczonym przez

niego potwierdzeniu transakcji.

5.

W przypadku niedostarczenia zgodnych potwierdzeń transakcji, o której mowa w ust.

1, do dnia, w którym powinno nastąpić jej rozliczenie w Krajowym Depozycie, podmiot,

o którym mowa w ust. 2 pkt 2, odpowiada wobec podmiotu, który na rachunek klienta

zawarł transakcję na rynku regulowanym, za zapłatę ceny oraz dostarczenie papierów

wartościowych do rozliczenia. W przypadku gdy klient przekazuje zlecenie bezpośrednio

podmiotowi, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, podmiot ten odpowiada za rozliczenie zawartej

transakcji.

6.

Przepisy ust. 1-5 nie mają zastosowania w przypadku, gdy przed rozliczeniem transakcji,

o której mowa w ust. 1, w Krajowym Depozycie nastąpiło wygaśnięcie lub ustanie stosunku

prawnego będącego podstawą świadczenia usług przez podmiot, o którym mowa w ust. 2,

na rzecz klienta lub utrata przez ten podmiot uprawnień do prowadzenia działalności

maklerskiej.

7.

Przenoszenie papierów wartościowych w wyniku transakcji, o której mowa w ust. 1, pomiędzy

rachunkami papierów wartościowych klienta banku prowadzącego rachunki papierów wartościowych

i podmiotu określonego w ust. 2 uważa się za dokonywane na rynku regulowanym.

8.

Nabycie papierów wartościowych w wyniku transakcji, o której mowa w ust. 1, przez

podmiot, o którym mowa w ust. 2, powoduje powstanie po stronie tego podmiotu obowiązków

określonych w przepisach rozdziału 9 wyłącznie w przypadku, gdy papiery te pozostają

zapisane na jego rachunku papierów wartościowych, o którym mowa w ust. 2, w dniu następującym

po dniu rozliczenia tej transakcji w Krajowym Depozycie.

1.

Za zezwoleniem Komisji i na warunkach w nim określonych podmiot zagraniczny, który

przechowuje papiery wartościowe lub pośredniczy w obrocie papierami wartościowymi

w krajach należących do OECD, może, działając na rachunek innych podmiotów zagranicznych

i na podstawie udzielonego przez nie umocowania, zawierać umowy o świadczenie usług

brokerskich lub otwierać rachunki papierów wartościowych w podmiotach, które na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej świadczą usługi brokerskie lub prowadzą rachunki papierów

wartościowych.

2.

Wobec podmiotu świadczącego usługi brokerskie lub prowadzącego rachunki papierów wartościowych

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie jest wymagane ujawnienie danych osobowych

podmiotów zagranicznych, na których rachunek zawierane są umowy lub otwierane rachunki.

1.

Zezwolenie, o którym mowa w art. 35 ust. 1, może być udzielone wyłącznie podmiotowi

nadzorowanemu przez organ, z którym Komisja zawarła porozumienie określone w art.

161 ust. 2.

2.

W zezwoleniu Komisja może zobowiązać podmiot, o którym mowa w ust. 1, do okresowego

lub jednorazowego informowania Komisji o zakresie umocowania, danych osobowych i transakcjach

dotyczących podmiotów, na których rachunek działa.

3.

Komisja nie udziela zezwolenia, gdy z przedstawionych danych wynika, że podmiot nie

daje rękojmi należytego wykonywania działalności.

4

Do wniosku oraz zezwolenia stosuje się odpowiednio przepisy art. 45 ust. 1 pkt 1 oraz

ust. 2 i 3, art. 48 pkt 1, art. 57 ust. 4 pkt 1 i 4, ust. 5 pkt 1 i art. 58.

1

Udzielenie przez Komisję zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej spółce

akcyjnej

1)

która jest podmiotem zależnym od osoby prawnej, której udzielono zezwolenia w państwie

członkowskim na co najmniej jedną z czynności, o których mowa w art. 52a ust. 1, lub

od osoby prawnej prowadzącej działalność maklerską na terytorium państwa należącego

do OECD lub Światowej Organizacji Handlu, zwanej dalej „WTO”, lub od banku zagranicznego,

lub

2)

która jest podmiotem zależnym od podmiotu dominującego wobec osoby prawnej, której

udzielono zezwolenia w państwie członkowskim na co najmniej jedną z czynności, o których

mowa w art. 52a ust. 1, lub wobec osoby prawnej prowadzącej działalność maklerską

na terytorium państwa należącego do OECD lub WTO, lub wobec banku zagranicznego, lub

3)

na którą znaczny wpływ wywierają te same osoby fizyczne lub prawne, które wywierają

znaczny wpływ na osobę prawną, której udzielono zezwolenia w innym państwie członkowskim

na co najmniej jedną z czynności, o których mowa w art. 52a ust. 1, lub osobę prawną

prowadzącą działalność maklerską na terytorium państwa należącego do OECD lub WTO,

lub na bank zagraniczny

następuje po zasięgnięciu pisemnej opinii organu nadzoru państwa członkowskiego lub

państwa należącego do OECD lub WTO, który udzielił zezwolenia na prowadzenie działalności

w tym państwie; przedmiotem opinii jest sposób prowadzenia tej działalności, w szczególności

jego zgodność z przepisami prawa obowiązującymi w tym państwie.

2.

Przez wywieranie znacznego wpływu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, rozumie się posiadanie

nie mniej niż 20% i nie więcej niż 50% głosów na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy

lub zgromadzeniu wspólników - w przypadku spółki akcyjnej lub spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością, lub uprawnienie do podejmowania decyzji dotyczącej kształtowania

polityki finansowej lub bieżącej działalności gospodarczej tej osoby prawnej.

Podmiot posiadający zezwolenie, o którym mowa w art. 35 ust. 1, jest uprawniony do

wystawiania świadectw depozytowych dla podmiotów zagranicznych, na których rachunek

działa. Wystawienie świadectwa powinno być poprzedzone dokonaniem przez podmiot prowadzący

rachunek papierów wartościowych blokady odpowiedniej liczby papierów wartościowych.

Przez zarządzanie cudzym pakietem papierów wartościowych na zlecenie rozumie się odpłatne

podejmowanie i realizację decyzji inwestycyjnych na rachunek zleceniodawcy, w ramach

pozostawionych przez zleceniodawcę do dyspozycji zarządzającego środków pieniężnych

i papierów wartościowych zapisanych na rachunkach zleceniodawcy.

Przez doradztwo w zakresie obrotu papierami wartościowymi rozumie się odpłatne udzielanie

pisemnej lub ustnej rekomendacji nabycia lub zbycia oznaczonych papierów wartościowych

albo powstrzymania się od zawarcia transakcji dotyczącej tych papierów.

1.

Wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej zawiera

1)

dane osobowe członków zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej, o ile jest ustanowiona,

jak również innych osób, które odpowiadają za rozpoczęcie przez spółkę działalności

maklerskiej lub będą nią kierować, ich kwalifikacje zawodowe oraz dotychczasowy przebieg

pracy zawodowej,

2)

listę akcjonariuszy wraz z określeniem posiadanej przez nich liczby akcji oraz procentowym

określeniem posiadanych przez nich głosów na walnym zgromadzeniu,

3)

w przypadku akcjonariuszy będących osobami fizycznymi, posiadających co najmniej 5%

głosów na walnym zgromadzeniu lub co najmniej 5% kapitału zakładowego wnioskodawcy

- dane osobowe tych osób, informacje o dotychczasowym przebiegu pracy zawodowej lub

prowadzonej działalności gospodarczej oraz informacje o źródłach pochodzenia środków

przeznaczonych na nabycie akcji domu maklerskiego,

4)

w przypadku akcjonariuszy będących osobami prawnymi, posiadających co najmniej 5%

głosów na walnym zgromadzeniu lub co najmniej 5% kapitału zakładowego spółki akcyjnej

będącej wnioskodawcą - informację na temat prowadzonej działalności gospodarczej,

aktualny odpis z właściwego rejestru oraz ostatnie sprawozdanie finansowe wraz z opinią

podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych i raportem z badania, jeżeli

badanie jest wymagane przepisami prawa,

5)

informację o podmiotach dominujących i zależnych wobec spółki akcyjnej będącej wnioskodawcą,

6)

wskazanie zakresu czynności, od wykonywania których spółka akcyjna będąca wnioskodawcą

zamierza rozpocząć działalność maklerską,

7)

informację o wysokości kapitału własnego, ze wskazaniem źródeł jego pochodzenia, oraz

informację o wysokości środków własnych na prowadzenie działalności maklerskiej,

8)

analizę ekonomiczno-finansową możliwości prowadzenia działalności maklerskiej przez

pierwsze 3 lata,

9)

oświadczenia o niekaralności za przestępstwa określone w art. 22 ust. 1 pkt 3 osób

wymienionych w pkt 1,

10)

informacje o planowanej organizacji przedsiębiorstwa spółki, ze wskazaniem adresów

centrali i oddziałów, jeżeli jest planowane ich otwarcie, oraz o posiadanych urządzeniach

telekomunikacyjnych i o warunkach lokalowych,

11)

informację o dotychczas prowadzonej przez spółkę akcyjną będącą wnioskodawcą działalności

gospodarczej i przyczynach zaprzestania tej działalności,

12)

informację o podmiotach dominujących i zależnych wobec akcjonariuszy posiadających

co najmniej 5% głosów na walnym zgromadzeniu lub 5% kapitału zakładowego spółki akcyjnej

będącej wnioskodawcą obejmującą wskazanie ich firmy (nazwy) lub imienia i nazwiska,

siedziby i adresu lub miejsca zamieszkania oraz opisu prowadzonej działalności gospodarczej.

2.

Do wniosku załącza się

1)

statut spółki i odpis z rejestru przedsiębiorców,

2)

regulaminy określające sposób prowadzenia działalności, o której mowa w ust. 1 pkt

6,

3)

regulamin organizacyjny i regulamin kontroli wewnętrznej,

4)

regulamin ochrony przepływu informacji poufnych oraz procedur zabezpieczających przed

wykorzystywaniem środków pieniężnych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych

źródeł,

5)

listę osób, o których mowa w art. 41,

6)

w przypadku gdy spółka akcyjna będąca wnioskodawcą w chwili składania wniosku prowadzi

działalność w innej dziedzinie lub prowadziła ją przed złożeniem wniosku - ostatnie

sprawozdanie finansowe wraz z opinią podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych

oraz raportem z badania.

3.

W skład zarządu domu maklerskiego, jak również w skład władz jednostki organizacyjnej

banku prowadzącego działalność maklerską, w ramach której jest prowadzona ta działalność,

oraz w skład władz jednostki organizacyjnej banku prowadzącego rachunki papierów wartościowych,

w której rachunki te są prowadzone, powinny wchodzić co najmniej dwie osoby posiadające

wykształcenie wyższe i co najmniej trzyletni staż pracy w instytucjach rynku finansowego.

Dom maklerski jest obowiązany zatrudniać co najmniej

1)

jednego maklera - do wykonywania każdej z czynności, o których mowa w art. 30 ust.

2 pkt 1-3 i 6, ust. 2a oraz ust. 2b pkt 2 i 3,

2)

dwóch doradców - do wykonywania czynności, o których mowa w art. 30 ust. 2 pkt 4,

3)

jednego doradcę - do wykonywania czynności, o których mowa w art. 30 ust. 2 pkt 5.

1.

Środki własne na prowadzenie działalności, o której mowa w art. 30 i 31, wynoszą nie

mniej niż 2 000 000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2-5.

2.

W przypadku prowadzenia przez dom maklerski wyłącznie działalności, o której mowa

w art. 30 ust. 2 pkt 5, środki własne wynoszą nie mniej niż 250 000 zł.

3.

W przypadku prowadzenia przez dom maklerski wyłącznie działalności, o której mowa

w art. 30 ust. 2 pkt 4, środki własne wynoszą nie mniej niż 1 500 000 zł.

4.

W przypadku prowadzenia przez dom maklerski wyłącznie działalności, o której mowa

w art. 30 ust. 2 pkt 4 i 5, środki własne wynoszą nie mniej niż 1 500 000 zł.

5.

W przypadku prowadzenia przez dom maklerski działalności, o której mowa w art. 30

ust. 2 pkt 3, lub działalności, o której mowa w art. 31 ust. 1 pkt 5 lub pkt 8, z

zastrzeżeniem ust. 8, środki własne wynoszą nie mniej niż 4 000 000 zł.

6.

W przypadku domu maklerskiego przez środki własne na prowadzenie działalności maklerskiej

rozumie się w pełni opłaconą część kapitału zakładowego spółki.

7.

W przypadku banku prowadzącego działalność maklerską przez środki własne na prowadzenie

działalności maklerskiej rozumie się środki na działalność maklerską wydzielone z

funduszy własnych, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. Nr 140, poz. 939, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 i Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 40, poz. 399, z 2000 r. Nr 93, poz. 1027, Nr 94, poz. 1037, Nr 114, poz. 1191, Nr 116, poz. 1216, Nr 119, poz. 1252 i Nr 122, poz. 1316, z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 100, poz. 1084, Nr 111, poz. 1195 i Nr 130, poz. 1450 i 1452 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 41, poz. 365).

8.

Przepisu ust. 5 nie stosuje się w przypadku, gdy dom maklerski, w ramach prowadzenia

działalności, o której mowa w art. 31 ust, 1 pkt 8, nabywa papiery wartościowe z zamiarem

ich utrzymania

1)

do dnia wykupu - w przypadku dłużnych papierów wartościowych,

2)

w terminie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia nabycia - w przypadku pozostałych papierów

wartościowych lub praw majątkowych.

Do zakresu działania właściwych ministrów przechodzą, wynikające z innych przepisów,

zadania i kompetencje Prezesa Rady Ministrów w zakresie nadzoru nad urzędami, o których

mowa w art. 10, 13, 14, 24, 26 i 34.

1.

Komisja rozpoznaje wniosek o zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej w

terminie 2 miesięcy od dnia jego złożenia.

2

Zezwolenie zawiera

1)

firmę, siedzibę oraz adres domu maklerskiego,

2)

wskazanie wszystkich czynności, o których mowa w art. 30 ust. 2, 2a i 2b,

3)

termin rozpoczęcia działalności maklerskiej, nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia,

w którym decyzja o udzieleniu zezwolenia stała się ostateczna.

Komisja nie udziela zezwolenia, w przypadku gdy

1)

wniosek nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 40,

2)

wniosek lub załączone do niego dokumenty nie są zgodne pod względem treści z przepisami

prawa lub ze stanem faktycznym,

3)

osoby wymienione w art. 40 ust. 3 nie spełniają warunków określonych w art. 40 ust.

3,

4)

opinia, o której mowa w art. 36a ust. 1 lub art. 52 ust. 7, jest negatywna,

5)

z analizy wniosku i załączonych do niego dokumentów wynika, że dom maklerski może

nie przestrzegać zasad uczciwego obrotu lub prowadzić działalność w sposób nienależycie

zabezpieczający interesy klientów.

1.

Po uzyskaniu zezwolenia dom maklerski jest obowiązany zawiadamiać Komisję o rozpoczęciu

działalności maklerskiej w zakresie innym niż wskazany we wniosku, o którym mowa w

art. 40, co najmniej na 30 dni przed dniem jej rozpoczęcia.

2.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

zakres działalności maklerskiej, którą dom maklerski zamierza wykonywać,

2)

regulaminy określające sposób prowadzenia działalności, o której mowa w pkt 1,

3)

dane osobowe osób, które odpowiadają za rozpoczęcie działalności, o której mowa w

pkt 1, oraz osób, które będą kierować tą działalnością, oraz informacje o ich kwalifikacjach

i dotychczasowym przebiegu pracy zawodowej,

4)

regulaminy, o których mowa w art. 40 ust. 2 pkt 3 i 4, dostosowane do zakresu działalności,

o której mowa w pkt 1,

5)

dokumenty potwierdzające zatrudnienie maklerów lub doradców w liczbie wymaganej do

prowadzenia działalności, o której mowa w pkt 1,

6)

odpis z rejestru przedsiębiorców potwierdzający wymaganą wysokość środków własnych

lub decyzję właściwego organu banku o wydzieleniu środków na działalność maklerską

- w przypadku gdy prowadzenie działalności, o której mowa w pkt 1, powodowałoby konieczność

zwiększenia dotychczasowej wysokości środków własnych na prowadzenie działalności

maklerskiej, oraz wskazanie źródeł pochodzenia tych środków,

7)

oświadczenia o niekaralności za przestępstwa, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt

3, osób wymienionych w pkt 3,

8)

informacje o planowanej, w związku z rozszerzeniem zakresu działalności, organizacji

przedsiębiorstwa spółki, w szczególności o przeznaczonych na ten cel urządzeniach

telekomunikacyjnych i o warunkach lokalowych.

1

Upoważniony przedstawiciel Komisji ma prawo wstępu do siedziby domu maklerskiego i

do jego lokalu, jak również do lokalu oddziału lub przedstawicielstwa, o których mowa

w art. 52, oraz wglądu do ksiąg, dokumentów i innych nośników informacji.

2.

Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela dom maklerski jest obowiązany

do niezwłocznego sporządzenia i przekazania kopii dokumentów i innych nośników informacji

oraz do udzielenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień.

3.

W razie powzięcia wątpliwości co do prawidłowości lub rzetelności sprawozdań finansowych

albo innych informacji finansowych, których obowiązek sporządzenia wynika z odrębnych

przepisów lub prawidłowości prowadzenia ksiąg rachunkowych, Komisja może zlecić kontrolę

tych sprawozdań, informacji i ksiąg rachunkowych podmiotowi uprawnionemu do badania

sprawozdań finansowych. W przypadku gdy kontrola wykaże, że wątpliwości były uzasadnione,

dom maklerski zwraca Komisji koszty przeprowadzenia kontroli.

4

W stosunku do oddziałów i przedstawicielstw, o których mowa w art. 52, uprawnienia

określone w ust. 1-3 służą również przedstawicielom organów nadzoru nad rynkiem papierów

wartościowych lub rynkiem finansowym w państwie członkowskim, w którym zagraniczna

osoba prawna uzyskała zezwolenie.

5

Na pisemne żądanie organów nadzoru, o których mowa w ust. 4, uprawnienia określone

w ust. 1-3 w stosunku do oddziału lub przedstawicielstwa zagranicznej osoby prawnej

wykonuje Komisja lub jej upoważniony przedstawiciel.

1

W przypadku gdy dom maklerski narusza przepisy prawa, nie przestrzega zasad uczciwego

obrotu, narusza interesy zleceniodawcy, przez okres co najmniej 6 miesięcy nie prowadził

działalności objętej zezwoleniem lub też otrzymał zezwolenie na podstawie fałszywych

oświadczeń lub dokumentów zaświadczających nieprawdę, Komisja może, w drodze decyzji

1)

cofnąć zezwolenie albo ograniczyć zakres wykonywanej działalności maklerskiej, albo

2)

nałożyć na dom maklerski karę pieniężną do wysokości 500 000 zł, albo

3)

zastosować jedną z sankcji określonych w pkt 1 i jednocześnie nałożyć karę pieniężną,

o której mowa w pkt 2.

1a

Komisja może cofnąć zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej przez dom maklerski

również w przypadku, gdy jego akcjonariusz nie zastosuje się do decyzji Komisji, o

których mowa w art. 50a.

1b

W przypadku cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej, podmiot,

który je utracił, nie może ponownie wystąpić z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na

prowadzenie tej działalności przed upływem 5 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu

zezwolenia stała się ostateczna, chyba że Komisja wyrazi zgodę na skrócenie tego terminu.

1c

W razie konieczności zabezpieczenia interesu publicznego, Komisja może, z chwilą wszczęcia

postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, zawiesić, na okres nie dłuższy niż

miesiąc, możliwość wykonywania, w całości lub w części, działalności maklerskiej.

2.

Wydanie decyzji następuje po przeprowadzeniu rozprawy. Komisja może nadać decyzji

rygor natychmiastowej wykonalności.

3

Uchwała Komisji, będąca podstawą wydania decyzji, o której mowa w ust. 2, podlega

ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Komisji Papierów Wartościowych i Giełd. Komisja może

nakazać jej ogłoszenie w dwóch dziennikach ogólnopolskich, na koszt domu maklerskiego.

4

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio w przypadku naruszenia zasad uczciwego obrotu,

interesów zleceniodawców lub przepisów prawa przez oddział domu maklerskiego prowadzącego

działalność maklerską w państwie członkowskim.

1

Zezwolenie wygasa

1)

w przypadku nierozpoczęcia działalności maklerskiej w terminie określonym w zezwoleniu,

o którym mowa w art. 42, albo

2)

z chwilą otwarcia likwidacji lub z chwilą ogłoszenia upadłości domu maklerskiego.

2.

W postępowaniu likwidacyjnym lub upadłościowym, jak również w przypadku cofnięcia

zezwolenia, przepis art. 44 stosuje się odpowiednio.

3.

Do czasu zakończenia likwidacji albo w przypadku cofnięcia zezwolenia, do czasu zaprzestania

prowadzenia działalności dom maklerski wykonuje wyłącznie czynności wynikające z prowadzenia

rachunków papierów wartościowych, rachunków pieniężnych lub umów o zarządzanie cudzym

pakietem papierów wartościowych na zlecenie - bez możliwości otwierania nowych rachunków

i zawierania umów o zarządzanie.

4

W przypadku wygaśnięcia lub cofnięcia zezwolenia Komisja może nakazać przeniesienie

papierów wartościowych i środków pieniężnych oraz dokumentów związanych z prowadzeniem

rachunków papierów wartościowych i rachunków pieniężnych do innego domu maklerskiego

albo banku prowadzącego działalność maklerską, który uprzednio wyraził na to zgodę.

W innych przypadkach do postępowania z dokumentami związanymi z prowadzeniem działalności

maklerskiej stosuje się art. 476 § 3 Kodeksu spółek handlowych. Właściwy sąd niezwłocznie zawiadamia Komisję o wyznaczonym przechowawcy.

5

W przypadku gdy dom maklerski prowadzi działalność maklerską w państwie członkowskim,

Komisja zawiadamia niezwłocznie właściwy organ nadzoru w tym państwie o wygaśnięciu

lub cofnięciu zezwolenia na prowadzenie takiej działalności na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

1.

Spółka, która zaprzestała prowadzenia działalności maklerskiej, ma obowiązek archiwizowania

i przechowywania, przez 5 lat, dokumentów oraz innych nośników informacji związanych

z prowadzeniem tej działalności.

2.

Upoważniony przedstawiciel Komisji ma prawo wstępu do siedziby lub lokalu podmiotu

przechowującego dokumenty i inne nośniki informacji celem wglądu do tych dokumentów

i nośników.

3.

Na pisemne żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela podmiot przechowujący

dokumenty jest obowiązany do niezwłocznego sporządzenia i przekazania kopii tych dokumentów.

4.

Przepis ust. 1 nie narusza przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. Nr 121, poz. 591, z 1997 r. Nr 32, poz. 183, Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 118, poz. 754, Nr 139, poz. 933 i 934, Nr 140, poz. 939 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 60, poz. 382, Nr 106, poz. 668, Nr 107, poz. 669 i Nr 155, poz. 1014, z 1999 r. Nr 9, poz. 75 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 60, poz. 703, Nr 94, poz. 1037 i Nr 113, poz. 1186, z 2001 r. Nr 102, poz. 1117 i Nr 111, poz. 1195 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że art. 45 wchodzi

w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Dom maklerski jest obowiązany niezwłocznie informować Komisję o

1

wszelkich zmianach danych zawartych we wniosku o udzielenie zezwolenia i w załącznikach

do niego, z zastrzeżeniem pkt 2, oraz o zmianach danych zawartych w zawiadomieniu,

o którym mowa w art. 43a,

2)

zmianach w składzie akcjonariuszy posiadających co najmniej 5% głosów na walnym zgromadzeniu,

3)

nabyciu akcji lub udziałów w innych spółkach w liczbie, która zapewnia prawo co najmniej

do 5% głosów na walnym zgromadzeniu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 3-6, art. 13 oraz art. 15, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,

2)

art. 8 ust. 1

a)

w zakresie obowiązku rejestracji wpłat i wypłat gotówkowych, który wchodzi w życie

z dniem 1 kwietnia 2002 r.,

b)

w zakresie obowiązku rejestracji pozostałych transakcji wymienionych w art. 2 pkt

2, który wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2003 r.,

3)

art. 45 pkt 3 lit. b) w zakresie dotyczącym art. 106 ust. 4 i 5, który wchodzi w życie

z dniem 31 marca 2002 r.

1

Zakazane jest

1)

posiadanie akcji więcej niż jednego domu maklerskiego lub

2)

posiadanie przez dom maklerski akcji innego domu maklerskiego

chyba że zakres działalności maklerskiej wykonywanej przez każdy z tych domów maklerskich

pozostaje odmienny.

2.

Do czasu zbycia akcji nabytych z naruszeniem przepisu ust. 1 wykonywanie prawa głosu

z posiadanych akcji jest bezskuteczne.

3.

Nie stanowi naruszenia zakazu określonego w ust. 1

1)

nabycie lub objęcie akcji dokonywane w przypadku łączenia się domów maklerskich,

2)

nabycie lub objęcie dopuszczonych do publicznego obrotu akcji domu maklerskiego, o

ile podmiotem nabywającym nie jest dom maklerski,

3

nabycie lub objęcie dopuszczonych do publicznego obrotu akcji domu maklerskiego przez

inny dom maklerski w ramach działalności, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 3.

4.

Dopuszczalne jest posiadanie akcji więcej niż jednego banku prowadzącego działalność

maklerską lub banku prowadzącego rachunki papierów wartościowych, o ile posiadane

akcje nie powodują istnienia stosunku dominacji.

1.

Nabycie akcji domu maklerskiego w liczbie, która spowoduje osiągnięcie lub przekroczenie

10%, 20%, 33% lub 50% głosów na walnym zgromadzeniu, wymaga zgody Komisji, przy czym

nabycie lub posiadanie akcji przez podmiot zależny uważa się za nabycie lub posiadanie

przez podmiot dominujący, a nabycie lub posiadanie akcji przez podmiot dominujący

uważa się za nabycie lub posiadanie przez podmiot zależny.

2.

Komisja nie udziela zgody, jeżeli według jej oceny podmiot zamierzający nabyć akcje

nie daje rękojmi prowadzenia działalności przez dom maklerski w sposób należyty.

3.

Dom maklerski nie może nabywać na własny rachunek papierów wartościowych podmiotów,

wobec których jest podmiotem zależnym.

4.

Ograniczenie, o którym mowa w ust. 3, nie dotyczy papierów wartościowych emitowanych

przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski.

5

W przypadku gdy podmiotem nabywającym akcje jest bank zagraniczny lub zagraniczna

osoba prawna posiadająca zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej w państwie

członkowskim, Komisja udziela zgody po zasięgnięciu pisemnej opinii właściwego organu

nadzoru, który udzielił zezwolenia.

6

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podmiotem nabywającym akcje

jest podmiot dominujący w stosunku do zagranicznej osoby prawnej, o której mowa w

ust. 5, lub podmiot wywierający na nią znaczny wpływ, w rozumieniu art. 36a ust. 2.

1.

Jeżeli wpływ wywierany przez akcjonariusza lub akcjonariuszy domu maklerskiego posiadających

akcje reprezentujące co najmniej 5% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu może

powodować, że ten dom maklerski prowadzić będzie działalność maklerską w sposób nienależyty,

Komisja może zakazać wykonywania prawa głosu przez tego akcjonariusza lub akcjonariuszy

na okres nie dłuższy niż 2 lata. W takim przypadku wykonywanie prawa głosu z akcji

jest bezskuteczne.

2.

Jeżeli po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1, przyczyny będące podstawą decyzji

zakazującej wykonywania prawa głosu nie ustały, Komisja może nakazać akcjonariuszowi

lub akcjonariuszom, o których mowa w ust. 1, w terminie określonym w decyzji, zbycie

całości lub części akcji.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 2002 r., zachowują moc przepisy dotychczasowe,

jeżeli nie są sprzeczne z niniejszą ustawą.

1.

Domy maklerskie, w liczbie co najmniej 25, mogą utworzyć, na zasadach określonych

w odrębnych przepisach, izbę gospodarczą, zwaną dalej „izbą”.

2.

Do obowiązków izby należy w szczególności określanie i kodyfikacja zasad uczciwego

obrotu oraz przyjętych w obrocie zwyczajów.

3.

(skreślony).

4.

Organizację władz izby, tryb ich powoływania, zakres kompetencji oraz zadania izby

określa statut izby.

1.

Zagraniczna osoba prawna prowadząca na terytorium państwa członkowskiego działalność

maklerską może prowadzić taką działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

w formie oddziału lub, bez konieczności otwierania oddziału, przy wykorzystaniu środka

porozumiewania się na odległość, ze swej siedziby lub oddziału.

2.

Zagraniczna osoba prawna prowadząca na terytorium państwa należącego do OECD lub WTO

działalność maklerską może prowadzić taką działalność na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w formie oddziału.

3.

Za oddział zagranicznej osoby prawnej uważa się wyodrębnioną w strukturach tej osoby

jednostkę organizacyjną zagranicznej osoby prawnej, nieposiadającą osobowości prawnej,

która prowadzi działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Zagraniczna osoba prawna prowadząca na terytorium państwa członkowskiego, państwa

należącego do OECD lub WTO działalność maklerską może na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej otworzyć przedstawicielstwo.

5.

Za przedstawicielstwo zagranicznej osoby prawnej uważa się wyodrębnioną w strukturach

tej osoby jednostkę organizacyjną zagranicznej osoby prawnej, nieposiadającą osobowości

prawnej, która prowadzi działalność wyłącznie w zakresie reklamy i promocji zagranicznej

osoby prawnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

6.

O otwarciu przedstawicielstwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczna

osoba prawna niezwłocznie informuje Komisję.

7.

Udzielenie przez Komisję zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej zagranicznej

osobie prawnej następuje po zasięgnięciu pisemnej opinii organu nadzoru, który udzielił

zezwolenia na prowadzenie działalności w państwie siedziby tej osoby prawnej. Przedmiotem

opinii jest sposób prowadzenia tej działalności, w szczególności jej zgodność z przepisami

prawa obowiązującymi w tym państwie.

8.

Do zagranicznej osoby prawnej prowadzącej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

działalność maklerską w formie oddziału stosuje się odpowiednio art. 30-34, art. 38-48,

art. 51, art. 59b ust. 1, 2 i 4 oraz art. 60, z zastrzeżeniem art. 52a.

1.

Zagraniczna osoba prawna prowadząca na terytorium państwa członkowskiego działalność

maklerską może bez zezwolenia, o którym mowa w art. 30, wykonywać na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej czynności polegające na

1)

przyjmowaniu i przekazywaniu zleceń nabycia lub zbycia papierów wartościowych dopuszczonych

do publicznego obrotu,

2)

przyjmowaniu i przekazywaniu zleceń nabycia lub zbycia tytułów uczestnictwa w instytucjach

zbiorowego inwestowania,

3)

przyjmowaniu i przekazywaniu zleceń nabycia lub zbycia dłużnych papierów wartościowych

o terminie realizacji praw z tych papierów krótszym niż rok,

4)

przyjmowaniu i przekazywaniu zleceń nabycia lub zbycia i zawieraniu transakcji w zakresie

praw pochodnych lub innych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi,

których charakter prawny odpowiada konstrukcji praw pochodnych,

5)

zawieraniu na własny rachunek transakcji, których przedmiotem są papiery wartościowe

lub prawa wymienione w pkt 1-4,

6)

zarządzaniu portfelami, w których skład wchodzą papiery wartościowe lub przynajmniej

jedno z praw, o których mowa w pkt 1-4,

7)

doradztwie w zakresie obrotu papierami wartościowymi,

8)

nabywaniu i zbywaniu papierów wartościowych na własny rachunek w celu wykonania umów

o subemisje inwestycyjne i usługowe lub zawieraniu i wykonywaniu innych umów o podobnym

charakterze, jeżeli ich przedmiotem są prawa, o których mowa w pkt 2-4, inne niż papiery

wartościowe

pod warunkiem że dana czynność jest objęta zezwoleniem udzielonym tej osobie prawnej

przez organ nadzoru w państwie jej siedziby lub wykonywanie jej jest uwarunkowane

posiadaniem takiego zezwolenia oraz że osoba ta wykonuje tę czynność w tym państwie.

2.

Warunkiem prowadzenia przez zagraniczną osobę prawną działalności maklerskiej w zakresie

określonym w ust. 1 jest

1)

poinformowanie Komisji o zamiarze rozpoczęcia działalności, nie później niż na 3 miesiące

przed dniem jej rozpoczęcia,

2)

wypełnienie organizacyjnych i technicznych warunków prowadzenia tego rodzaju działalności,

określonych w przepisach prawa polskiego,

3)

wypełnienie finansowych warunków prowadzenia tego rodzaju działalności, określonych

w przepisach prawa państwa siedziby tej osoby.

Zagraniczna osoba prawna prowadząca na terytorium państwa członkowskiego działalność

maklerską, poza wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 52a ust. 1, może bez

konieczności uzyskania zezwolenia wykonywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

wyłącznie czynności, o których mowa w art. 31.

1.

Zagraniczna osoba prawna, o której mowa w art. 52a ust. 1, prowadząca działalność

maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega w państwie członkowskim

nadzorowi właściwego organu, który udzielił zezwolenia na co najmniej jedną z czynności

wymienionych w tym przepisie.

2.

W przypadku stwierdzenia przez Komisję, że zagraniczna osoba prawna, o której mowa

w ust. 1, narusza przepisy prawa, interesy zleceniodawców lub zasady uczciwego obrotu

obowiązujące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Komisja, w drodze decyzji, nakazuje

zaprzestanie tych naruszeń, wyznaczając termin ich usunięcia.

3.

Komisja informuje organ nadzoru wymieniony w ust. 1 o stwierdzeniu naruszeń, o których

mowa w ust. 2, oraz o uchybieniu terminowi do ich usunięcia.

4.

W przypadku gdy zagraniczna osoba prawna, o której mowa w ust. 1, nie zaprzestała

naruszeń lub nie usunęła ich w wyznaczonym terminie, po upływie miesiąca od poinformowania

organu nadzoru zgodnie z ust. 3 Komisja może, informując o tym ten organ

1)

zakazać w całości albo w części wykonywania działalności maklerskiej na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej albo

2)

zawiesić w całości albo w części prawo wykonywania działalności maklerskiej na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, albo

3)

nałożyć karę pieniężną do wysokości 500 000 zł, albo

4)

zastosować jedną z sankcji określonych w pkt 1 i 2 oraz nałożyć karę pieniężną, o

której mowa w pkt 3.

5.

Wydanie decyzji następuje po przeprowadzeniu rozprawy.

6.

W przypadku zakazania zagranicznej osobie prawnej prowadzenia działalności maklerskiej

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osoba ta nie może podjąć tej działalności

przed upływem 5 lat od dnia, w którym decyzja zakazująca prowadzenia działalności

stała się ostateczna, chyba że Komisja wyrazi zgodę na skrócenie tego terminu.

7.

W razie konieczności zabezpieczenia interesu publicznego Komisja może - z pominięciem

trybów określonych w ust. 2-5 - zawiesić, na okres nie dłuższy niż miesiąc, możliwość

wykonywania, w całości albo w części, działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej przez zagraniczną osobę prawną, informując o tym jednocześnie właściwy organ

nadzoru w państwie członkowskim, który udzielił zezwolenia zagranicznej osobie prawnej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 14 pkt 5, który wchodzi w życie z dniem 10 stycznia 2002 r.,

2)

art. 32 pkt 1 i art. 41, które wchodzą w życie z dniem 6 kwietnia 2002 r.,

3)

art. 2 pkt 1 lit. b) i pkt 6, art. 5, art. 28 oraz art. 39, które wchodzą w życie

z dniem 1 lipca 2002 r.,

4)

art. 12 pkt 2 oraz art. 37 pkt 1-4, pkt 5 w zakresie art. 5 ust. 2, art. 8 ust. 2

i art. 13 oraz pkt 6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.,

5)

art. 25 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską

członkostwa w Unii Europejskiej.

1.

Prowadzenie działalności maklerskiej przez bank wymaga zezwolenia Komisji wydanego

na wniosek zainteresowanego banku.

2.

Komisja wydaje decyzję w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku.

1

Wniosek o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 53 ust. 1, zawiera

1)

dane osobowe o członkach zarządu i rady nadzorczej banku, jak również innych osobach,

które odpowiadają za rozpoczęcie działalności objętej wnioskiem lub będą nią kierować,

ich kwalifikacje zawodowe oraz dotychczasowy przebieg pracy zawodowej,

2)

nazwę jednostki organizacyjnej banku, w ramach której ma być prowadzona działalność

maklerska,

3)

w przypadku banku będącego spółką akcyjną - wskazanie akcjonariuszy posiadających

co najmniej 5% głosów na walnym zgromadzeniu oraz proporcji ich uczestnictwa w kapitale

zakładowym

4)

informacje o podmiotach dominujących i zależnych wobec wnioskodawcy,

5

wskazanie czynności, od wykonywania których bank zamierza rozpocząć działalność maklerską,

6)

informację o wysokości funduszy własnych,

7)

informację o wysokości funduszu przeznaczonego na prowadzenie działalności maklerskiej,

8)

informację o posiadanych urządzeniach telekomunikacyjnych i warunkach lokalowych niezbędnych

do prowadzenia działalności maklerskiej,

9)

informację o planowanej organizacji działalności maklerskiej,

10)

analizę ekonomiczno-finansową możliwości prowadzenia działalności maklerskiej przez

pierwsze 3 lata,

11)

oświadczenia osób, które będą kierować działalnością maklerską, o niekaralności za

przestępstwa określone w art. 22 ust. 1 pkt 3.

2.

Do wniosku załącza się

1)

statut banku i wyciąg z właściwego rejestru,

2)

ostatnie roczne sprawozdanie finansowe wraz z opinią podmiotu uprawnionego do badania

sprawozdań finansowych i raportem z tego badania,

3)

regulamin organizacyjny i regulamin kontroli wewnętrznej,

3a

regulamin ochrony przepływu informacji poufnych oraz procedury zabezpieczające przed

wykorzystywaniem środków pieniężnych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych

źródeł,

4)

regulaminy określające sposób wykonywania czynności wymienionych w ust. 1 pkt 5,

5)

listę osób, o których mowa w art. 41.

3.

Warunkiem uzyskania zezwolenia jest organizacyjne i finansowe wydzielenie działalności

maklerskiej w ramach banku, polegające na

1)

prowadzeniu tej działalności wyłącznie w formie odrębnej jednostki organizacyjnej

banku,

2)

prowadzeniu działalności maklerskiej w pomieszczeniach, stanowiskach i za pomocą urządzeń

wydzielonych wyłącznie do tej działalności,

3)

prowadzeniu odrębnych ksiąg rachunkowych i sporządzaniu odrębnych sprawozdań finansowych

na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

4.

(skreślony).

Zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej przez bank zawiera

1)

firmę (nazwę) i siedzibę banku,

2)

wskazanie wszystkich czynności, o których mowa w art. 30 ust. 2, 2a i 2b,

3)

nazwę jednostki organizacyjnej banku prowadzącej działalność maklerską,

4)

termin rozpoczęcia działalności maklerskiej, nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia,

w którym decyzja o udzieleniu zezwolenia stała się ostateczna.

1

W zakresie nieuregulowanym w art. 53 i 54 do banku prowadzącego działalność maklerską

stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego oddziału dotyczące domu maklerskiego,

z wyłączeniem art. 29 ust. 2-4, art. 40, art. 42 i art. 50.

2.

Przepis art. 44 ust. 3 stosuje się wyłącznie do sprawozdania finansowego jednostki

organizacyjnej banku prowadzącej działalność maklerską.

1.

Bank może prowadzić rachunki papierów wartościowych po uzyskaniu zezwolenia Komisji.

2

Zezwolenie to może być udzielone również w przypadku, gdy bank otrzymał już zezwolenie

na prowadzenie działalności maklerskiej.

3.

Prowadzenie rachunków papierów wartościowych na podstawie zezwolenia, o którym mowa

w ust. 1, odbywa się poza jednostką organizacyjną banku prowadzącą działalność maklerską.

4.

Wniosek o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

dane osobowe o członkach zarządu i rady nadzorczej banku, jak również innych osobach,

które odpowiadają za rozpoczęcie działalności objętej wnioskiem lub będą nią kierować,

ich kwalifikacje zawodowe oraz dotychczasowy przebieg pracy zawodowej,

2)

w przypadku banku będącego spółką akcyjną - wskazanie akcjonariuszy posiadających

co najmniej 5% głosów na walnym zgromadzeniu oraz proporcji ich uczestnictwa w kapitale

zakładowym

3)

informacje o podmiotach dominujących i zależnych wobec wnioskodawcy,

4)

informację o wysokości funduszy własnych,

5)

informację o posiadanych urządzeniach telekomunikacyjnych i warunkach lokalowych niezbędnych

do prowadzenia rachunków papierów wartościowych,

6)

informację o planowanej organizacji prowadzenia rachunków papierów wartościowych,

7

oświadczenia o niekaralności za przestępstwa, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt

3, osób, które będą kierować działalnością objętą wnioskiem.

5.

Do wniosku załącza się

1)

statut banku i wyciąg z właściwego rejestru,

2)

regulamin prowadzenia rachunków papierów wartościowych,

3)

ostatnie roczne sprawozdanie finansowe wraz z opinią podmiotu uprawnionego do badania

sprawozdań finansowych i raportem z tego badania,

4)

regulamin kontroli wewnętrznej.

6.

(skreślony).

Kapitał założycielski banku prowadzącego rachunki papierów wartościowych na podstawie

zezwolenia, o którym mowa w art. 57 ust. 1, nie może być niższy niż wskazany w art.

32 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 41a ust. 7.

Zezwolenie na prowadzenie rachunków papierów wartościowych przez bank zawiera firmę

(nazwę) i siedzibę banku oraz termin rozpoczęcia działalności objętej zezwoleniem,

nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia, w którym decyzja o udzieleniu zezwolenia stała

się ostateczna.

W zakresie nieuregulowanym w art. 57 do banku prowadzącego rachunki papierów wartościowych

stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału, z wyłączeniem art. 30, art.

32-40, art. 41a-42, art. 50, art. 52-52c i art. 54-56.

1.

Dom maklerski, bank prowadzący działalność maklerską oraz bank prowadzący rachunki

papierów wartościowych są obowiązane posiadać centralę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

2.

Za centralę domu maklerskiego uważa się jednostkę organizacyjną domu maklerskiego,

w której wykonują w sposób stały działalność członkowie zarządu domu maklerskiego.

3.

Za centralę banku prowadzącego działalność maklerską uważa się jednostkę organizacyjną

banku, w której jest prowadzona ta działalność i w której w sposób stały wykonują

działalność osoby kierujące działalnością maklerską.

4.

Za centralę banku prowadzącego rachunki papierów wartościowych uważa się jednostkę

organizacyjną banku, w której w sposób stały wykonują działalność osoby kierujące

działalnością banku polegającą na prowadzeniu rachunków papierów wartościowych.

1.

Dom maklerski, bank prowadzący działalność maklerską oraz bank prowadzący rachunki

papierów wartościowych są obowiązane zawiadomić Komisję o zamiarze utworzenia oddziału

lub prowadzenia działalności w innej formie na terytorium państwa członkowskiego,

nie później niż na 3 miesiące przed przewidywaną datą rozpoczęcia działalności.

2.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

wskazanie państwa członkowskiego, na terytorium którego planuje się utworzenie oddziału

lub będzie prowadzona działalność w innej formie,

2)

przewidywany zakres działalności oraz strukturę organizacyjną,

3)

adres, pod którym będzie prowadzona działalność,

4)

dane osobowe osób kierujących działalnością.

3.

Komisja przekazuje informacje, o których mowa w ust. 2, w terminie miesiąca od ich

otrzymania, właściwemu organowi nadzoru państwa członkowskiego, na terytorium którego

ma działać oddział lub będzie prowadzona działalność, wraz z informacjami o warunkach

jej prowadzenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Informacje o zmianie danych zawartych w zawiadomieniu podmiot, o którym mowa w ust.

1, przekazuje Komisji oraz właściwemu organowi nadzoru państwa członkowskiego, na

terytorium którego działa oddział lub jest prowadzona działalność, w terminie tygodnia

od powzięcia wiadomości o tych zmianach.

5.

Komisja może w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia zawiadomienia zgłosić sprzeciw

wobec zamiaru utworzenia oddziału lub rozpoczęcia działalności w innej formie poza

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli stanowiłoby to zagrożenie dla funkcjonowania

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podmiotu, o którym mowa w ust. 1.

1

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia

1)

tryb i warunki postępowania domów maklerskich i banków prowadzących działalność maklerską

oraz banków prowadzących rachunki papierów wartościowych przy zawieraniu transakcji

i dokonywaniu rozliczeń, przy prowadzeniu ewidencji i archiwizacji tych transakcji,

przy ustanawianiu i realizacji zabezpieczeń spłaty kredytów i pożyczek udzielonych

na nabycie papierów wartościowych oraz w przypadku zabezpieczenia wierzytelności na

papierach wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu,

2

wielkość środków własnych domu maklerskiego w zależności od rozmiarów wykonywanej

działalności oraz maksymalną wysokość kredytów, pożyczek i wyemitowanych dłużnych

papierów wartościowych w stosunku do środków własnych,

3

szczegółowe zasady, tryb i warunki pożyczania papierów wartościowych z udziałem domów

maklerskich, banków prowadzących działalność maklerską oraz banków prowadzących rachunki

papierów wartościowych, poza systemem zabezpieczenia płynności rozliczeń transakcji,

o którym mowa w art. 127 ust. 2 pkt 12; rozporządzenie powinno określać warunki ustanawiania

zabezpieczeń zwrotu pożyczki w sposób zapewniający bezpieczne i sprawne funkcjonowanie

systemu rozliczeń,

4

zakres, tryb i formę oraz terminy dostarczania, innych niż wymienione w art. 48, informacji

dotyczących działalności i sytuacji finansowej domów maklerskich, banków prowadzących

działalność maklerską, banków prowadzących rachunki papierów wartościowych oraz zagranicznych

osób prawnych prowadzących działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

informacje te powinny umożliwiać Komisji, w zakresie określonym ustawą, wykonywanie

nadzoru nad przestrzeganiem zasad uczciwego obrotu oraz bezpieczeństwem obrotu,

5

szczegółowe zasady wydzielenia organizacyjnego i finansowego działalności maklerskiej

banku; zasady te powinny zapewniać rozdzielenie ryzyka działalności maklerskiej od

ryzyka działalności bankowej, zachowanie poufności danych w wydzielonej jednostce

organizacyjnej banku oraz ustalenie rzeczywistych wyników finansowych prowadzonej

działalności maklerskiej,

6

warunki techniczne i organizacyjne wymagane do prowadzenia działalności maklerskiej

przez dom maklerski, bank prowadzący działalność maklerską i zagraniczną osobę prawną

prowadzącą działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz do prowadzenia

rachunków papierów wartościowych przez bank prowadzący rachunki papierów wartościowych,

przy uwzględnieniu zasad bezpiecznego i sprawnego prowadzenia działalności.

2

Rada Ministrów może określać, w drodze rozporządzenia

1)

(skreślony),

2

tryb postępowania w celu ochrony informacji stanowiących tajemnicę zawodową oraz informacji

poufnych w domach maklerskich, bankach prowadzących działalność maklerską i bankach

prowadzących rachunki papierów wartościowych, zapewnienia nadzoru nad przepływem i

wykorzystaniem tych informacji, przy uwzględnieniu zakresu i specyfiki działalności

oraz struktury organizacyjnej tych podmiotów,

3

tryb postępowania domów maklerskich, banków prowadzących działalność maklerską oraz

banków prowadzących rachunki papierów wartościowych w celu przeciwdziałania zawieraniu

transakcji oraz wykonywaniu innych operacji na rynku kapitałowym, z wykorzystaniem

środków pieniężnych, co do których ujawniono okoliczności wskazujące, że środki te

mogą pochodzić z przestępstwa lub z uczestnictwa w jego popełnieniu, albo że ich pochodzenie

ma zostać ukryte z przyczyn związanych z przestępstwem; rozporządzenie powinno określać

przypadki, w których podmioty te są obowiązane rejestrować operacje finansowe inwestorów,

zakres oraz zasady zbierania danych o inwestorach, w celu ustalenia, czy środki pieniężne

mogą pochodzić z przestępstwa lub uczestnictwa w jego popełnieniu, albo że ich pochodzenie

ma zostać ukryte z przyczyn związanych z przestępstwem.

3

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia

1

tryb i warunki udzielania przez domy maklerskie, banki prowadzące działalność maklerską

i banki prowadzące rachunki papierów wartościowych pożyczek na nabycie papierów wartościowych

dopuszczonych do publicznego obrotu; rozporządzenie powinno określać w szczególności

warunki gwarantujące, że środki przeznaczone na pożyczki nie będą pochodzić ze środków

pieniężnych zdeponowanych przez inwestorów na rachunkach pieniężnych służących do

obsługi rachunków papierów wartościowych, sposoby zabezpieczenia spłaty pożyczek w

celu zapewnienia bezpieczeństwa pożyczkodawców oraz sposoby badania wiarygodności

i wypłacalności pożyczkobiorców,

2

wysokość środków własnych przeznaczonych na prowadzenie przez bank działalności maklerskiej

w zależności od rozmiarów wykonywanej działalności,

3)

obowiązki sprawozdawcze domów maklerskich i banków prowadzących działalność maklerską

w zakresie wykonywania czynności pośrednictwa w nabywaniu i zbywaniu papierów wartościowych

będących w obrocie na zagranicznych rynkach regulowanych.

4.

Prezes Narodowego Banku Polskiego może określać, w drodze zarządzenia, tryb i warunki

udzielania oraz dopuszczalną wysokość kredytów i pożyczek udzielanych przez banki

na nabycie papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu.

5

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych

1.

Wprowadzenie papierów wartościowych do publicznego obrotu, z zastrzeżeniem art. 62

i 63, wymaga zgody Komisji.

2.

(skreślony).

3.

(skreślony).

1.

Papiery wartościowe emitowane przez Skarb Państwa i Narodowy Bank Polski są z mocy

prawa dopuszczone do publicznego obrotu.

2.

O emisji papierów, o których mowa w ust. 1, emitent informuje Komisję.

1.

Nie wymaga zgody Komisji wprowadzenie do publicznego obrotu papierów wartościowych,

w przypadku gdy

1)

ich emitentem jest spółka, której akcje są notowane na urzędowym rynku giełdowym,

o którym mowa w art. 90 ust. 1 pkt 1, jeżeli

a)

spółka ta podlega nieprzerwanie przez okres co najmniej 18 miesięcy obowiązkom informacyjnym,

określonym w art. 81 ust. 1 pkt 3 lub

b)

propozycja ich nabycia w obrocie pierwotnym jest kierowana wyłącznie do inwestorów

kwalifikowanych, albo

2

zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym wskazanym Komisji Europejskiej

przez państwo członkowskie jako rynek urzędowy, jeżeli

a)

są notowane na tym rynku i zawiadomienie złożone zostanie nie później niż w terminie

3 miesięcy od dnia tego dopuszczenia lub

b)

proponowanie ich nabycia nastąpi zgodnie z prospektem będącym podstawą tego dopuszczenia,

albo

3)

obrót wtórny tymi papierami odbywać się będzie wyłącznie na rynku nieurzędowym, o

którym mowa w art. 90 ust. 1 pkt 2

pod warunkiem że emitent złoży do Komisji zawiadomienie najpóźniej na 30 dni przed

rozpoczęciem subskrypcji, sprzedaży lub obrotu tymi papierami wartościowymi.

2.

Złożenie zawiadomienia wywołuje takie same skutki, jak wyrażenie przez Komisję zgody

na wprowadzenie papierów wartościowych do publicznego obrotu.

3.

Komisja może, najpóźniej na 16 dni przed rozpoczęciem subskrypcji, sprzedaży lub obrotu,

zgłosić sprzeciw wobec wprowadzenia papierów wartościowych do publicznego obrotu zgodnie

z ust. 1 i 2, jeżeli zawiadomienie nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 73.

4.

Zgłoszenie sprzeciwu powoduje uchylenie skutków zawiadomienia. W takim przypadku wprowadzenie

tych papierów wartościowych do publicznego obrotu wymaga zgody Komisji.

5

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, o złożonym zawiadomieniu i o zgłoszonym

sprzeciwie Komisja niezwłocznie informuje właściwy organ nadzoru w państwie członkowskim.

Wprowadzenie papierów wartościowych do publicznego obrotu zgodnie z art. 63 ust. 1

i 2 nie może być dokonane przed upływem roku od doręczenia emitentowi decyzji stwierdzającej

niewykonywanie lub nienależyte wykonywanie obowiązków, o których mowa w art. 81 ust.

1 pkt 3, i nakładającej karę pieniężną w wysokości wyższej niż 200 000 zł, lub decyzji

wydanej przez organ nadzoru w państwie członkowskim, stwierdzającej niewypełnianie

lub nienależyte wypełnianie obowiązków wynikających z dopuszczenia papierów wartościowych

do publicznego obrotu określonych w przepisach prawa obowiązujących w tym państwie.

Dopuszczenie do publicznego obrotu obligacji zamiennych jest równoznaczne z dopuszczeniem

do publicznego obrotu akcji emitowanych w celu realizacji uprawnień obligatariuszy

wynikających z tych obligacji.

Przewodniczący Komisji Papierów Wartościowych i Giełd powołany przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy pełni funkcję do czasu powołania Przewodniczącego Komisji

na zasadach określonych w art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 45.

Dopuszczenie do publicznego obrotu papierów wartościowych jest równoznaczne z dopuszczeniem

do publicznego obrotu zbywalnych praw majątkowych wynikających z tych papierów.

Dopuszczenie akcji do publicznego obrotu jest równoznaczne z dopuszczeniem do publicznego

obrotu praw do tych akcji.

Do papierów wartościowych określonych w art. 3 ust. 2 i 3, dopuszczonych do publicznego obrotu, nie stosuje się przepisów

ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach

(Dz. U. z 1998 r. Nr 102, poz. 650, Nr 145, poz. 946, Nr 155, poz. 1014 i Nr 160, poz. 1061, z 2000 r. Nr 9, poz. 117, Nr 70, poz. 816 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 84, poz. 908 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253).

1

Papiery wartościowe wydane w formie dokumentu mogą być dopuszczone do publicznego

obrotu, jeżeli zostały uprzednio złożone do depozytu w domu maklerskim, banku prowadzącym

działalność maklerską, banku prowadzącym rachunki papierów wartościowych, w oddziale

zagranicznej osoby prawnej, o której mowa w art. 52, lub w Krajowym Depozycie. Podmioty

te są obowiązane utworzyć rejestr osób uprawnionych z tych papierów.

2.

Skutkiem dopuszczenia do publicznego obrotu papierów wartościowych w formie dokumentu

jest jednoczesne uzyskanie przez zapisy w rejestrze, o którym mowa w ust. 1, znaczenia

prawnego zapisów na rachunkach papierów wartościowych i pozbawienie mocy prawnej dokumentów

złożonych do depozytu, z zastrzeżeniem art. 133 ust. 2. Przepis art. 70 stosuje się

odpowiednio.

3

Do papierów wartościowych wydanych w formie dokumentu poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej wymóg określony w ust. 1 uznaje się za spełniony przez zarejestrowanie tych

papierów wartościowych przez osobę prawną lub inną jednostkę organizacyjną wykonującą

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zadania w zakresie centralnej rejestracji

papierów wartościowych lub rozliczania transakcji zawieranych w obrocie papierami

wartościowymi.

4

Dokumenty, w formie których wydane zostały papiery wartościowe zarejestrowane przez

podmiot, o którym mowa w ust. 3, tracą moc prawną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

z chwilą zarejestrowania tych papierów w depozycie papierów wartościowych.

1.

W celu uzyskania zgody na wprowadzenie papierów wartościowych do publicznego obrotu

emitent lub wprowadzający składa do Komisji, za pośrednictwem domu maklerskiego lub

banku prowadzącego działalność maklerską, wniosek zawierający

1)

firmę (nazwę) i siedzibę emitenta,

2)

podstawowe dane o papierach wartościowych objętych wnioskiem, a w szczególności określenie

ich liczby, rodzaju, wartości nominalnej, przewidywanej ceny emisyjnej lub ceny sprzedaży

oraz przewidywanej daty sprzedaży,

3)

oznaczenie domu maklerskiego lub banku prowadzącego działalność maklerską, który będzie

oferować papiery wartościowe objęte wnioskiem,

4)

nazwę wydzielonej jednostki organizacyjnej banku, w ramach której prowadzona jest

działalność maklerska.

2.

Do wniosku załącza się

1

prospekt emisyjny, zwany dalej „prospektem”, oraz jego skrót,

2)

statut, umowę spółki, akt założycielski lub inny przewidziany przepisami prawa dokument

dotyczący utworzenia, działalności i organizacji emitenta,

3

uchwałę podjętą przez właściwy organ stanowiący emitenta o emisji papierów wartościowych

i wprowadzaniu ich do publicznego obrotu,

4

w przypadku papierów wartościowych wydanych w formie dokumentu - zaświadczenie o ich

złożeniu do depozytu, o którym mowa w art. 67 ust. 1, albo ich zarejestrowaniu przez

podmiot, o którym mowa w art. 67 ust. 3,

5)

dowód uiszczenia opłaty ewidencyjnej z tytułu wpisu do ewidencji, o której mowa w

art. 88.

3.

Opłata, o której mowa w ust. 2 pkt 5, podlega zwrotowi w przypadku pozostawienia wniosku

bez rozpoznania lub cofnięcia wniosku przez emitenta albo wprowadzającego.

4.

(skreślony).

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, podmioty uprawnione do składania

wniosku o wyrażenie zgody na wprowadzenie do publicznego obrotu papierów wartościowych

określonych w art. 3 ust. 3, szczególne warunki, jakie są obowiązane spełniać te podmioty,

oraz szczególny tryb i warunki wprowadzania tych papierów, w tym kryteria, jakie muszą

spełniać te papiery, aby mogły być przedmiotem obrotu. Rozporządzenie powinno w szczególności

określać warunki, jakie muszą spełniać podmioty emitujące te papiery w celu zapewnienia

odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa w zakresie realizacji zobowiązań wynikających

z tych papierów. Rozporządzenie powinno ponadto określać zakres obowiązków informacyjnych,

tak aby zapewnić nabywcom papierów wartościowych podstawowe dane niezbędne do oceny

przez nich ryzyka związanego z inwestowaniem w te papiery.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 26 ust. 2, który wchodzi w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia,

2)

art. 29, który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1

Emitent lub wprowadzający ma obowiązek zawarcia z Krajowym Depozytem umowy, której

przedmiotem jest rejestracja w depozycie papierów wartościowych, papierów wartościowych

dopuszczonych do publicznego obrotu. W przypadku gdy system rejestracji papierów wartościowych,

o których mowa w art. 6 ust. 1, będzie prowadzony przez Narodowy Bank Polski, zgodnie

z art. 6 ust. 2, emitent będący Skarbem Państwa ma obowiązek zawarcia takiej umowy

z Narodowym Bankiem Polskim.

2

W przypadku papierów wartościowych wyemitowanych poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej przedmiotem rejestracji może być ta część dopuszczonych do publicznego obrotu

papierów wartościowych, która znajduje się w obrocie na rynku regulowanym na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

3

Rejestracja, o której mowa w ust. 2, następuje najpóźniej przed rozliczeniem transakcji

w Krajowym Depozycie.

1

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, jakim powinien

odpowiadać prospekt emisyjny oraz skrót prospektu. Zakres informacji ujawnianych w

prospekcie emisyjnym oraz w jego skrócie powinien uwzględniać rodzaj oferty i jej

adresata, sposób wprowadzenia papierów wartościowych do publicznego obrotu oraz wymogi

obowiązujące na rynku regulowanym, na którym będą notowane te papiery. Prospekt powinien

zawierać wszelkie informacje istotne dla oceny sytuacji gospodarczej, majątkowej i

finansowej emitenta, w tym zakres i sposób sporządzania ujawnianych danych finansowych,

oraz perspektyw rozwoju emitenta, a także informacje dotyczące przeprowadzenia subskrypcji

lub sprzedaży papierów wartościowych; skrót prospektu powinien zawierać zwięzłe informacje

o emitencie i papierach wartościowych.

2.

W przypadku emisji papierów wartościowych przez podmiot zależny, prospekt i skrót

prospektu powinny zawierać również informacje o podmiocie dominującym, w zakresie

i w sposób określony w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1.

1

Decyzję w sprawie zgody na wprowadzenie papierów wartościowych do publicznego obrotu

Komisja wydaje w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku.

2

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Komisja może zwolnić emitenta, na jego wniosek,

z obowiązku zamieszczenia w prospekcie informacji, których ujawnienie naruszyłoby

jego interes gospodarczy lub interes osób wchodzących w skład organów zarządzających

lub kontrolujących emitenta, o ile nie spowoduje to wprowadzenia w błąd inwestorów

odnośnie do faktów i okoliczności mogących mieć wpływ na podejmowane przez nich decyzje

inwestycyjne.

3

W przypadku gdy decyzja, o której mowa w ust. 1, ma dotyczyć papierów wartościowych

emitowanych przez podmiot z siedzibą w państwie członkowskim, niedopuszczonych do

obrotu na regulowanym rynku urzędowym w państwie członkowskim, Komisja podejmuje decyzję

po uzyskaniu pisemnej opinii organu nadzoru, który dopuścił inne papiery wartościowe

tego emitenta do obrotu na regulowanym rynku urzędowym w państwie członkowskim.

4

Komisja może odmówić zgody, o której mowa w ust. 1, w przypadku, gdy

1)

dokumenty, o których mowa w art. 68 ust. 2 pkt 1-3, nie odpowiadają pod względem treści

wymogom określonym w przepisach prawa lub

2

z opinii, o której mowa w ust. 3, wynika, że emitent nie wypełnia obowiązków wynikających

z dopuszczenia innych papierów wartościowych do obrotu na regulowanym rynku urzędowym

w państwie członkowskim, określonych w przepisach prawa w tym państwie.

1.

Zawiadomienie składane w przypadkach, o których mowa w art. 63 ust. 1 pkt 1 i 3, zawiera

informacje i dokumenty, o których mowa w art. 68 ust. 1 i 2.

2

Zawiadomienie składane w przypadku, o którym mowa w art. 63 ust. 1 pkt 2, zawiera

1)

informacje i dokumenty, o których mowa w art. 68 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 2-5,

2)

wskazanie organu nadzoru w państwie członkowskim, który wydał decyzję o dopuszczeniu

papierów wartościowych emitenta do obrotu na regulowanym rynku urzędowym,

3)

datę dopuszczenia papierów wartościowych objętych zawiadomieniem do obrotu na regulowanym

rynku urzędowym w państwie członkowskim,

4)

zaświadczenie wydane przez organ nadzoru, o którym mowa w pkt 2, stwierdzające, że

w stosunku do emitenta nie została wydana decyzja, o której mowa w art. 63a,

5)

prospekt oraz jego skrót, będące podstawą dopuszczenia, oraz oferty papierów wartościowych

w państwie członkowskim, sporządzone i zaktualizowane zgodnie z przepisami tego państwa

wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski, uzupełnione o informacje dotyczące

czynników powodujących wysokie ryzyko dla nabywców papierów wartościowych objętych

zawiadomieniem oraz warunków i trybu nabywania papierów wartościowych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej i zasad opodatkowania obrotu i dochodów z tych papierów.

3.

W przypadku zawiadomienia, o którym mowa w art. 63 ust. 1 pkt 1 i 3, udostępniony

prospekt może nie zawierać informacji, których ujawnienie naruszyłoby interes gospodarczy

emitenta lub interes osób wchodzących w skład organów zarządzających lub kontrolujących

emitenta, jeżeli Komisja wyrazi na to zgodę.

Subskrypcja papierów wartościowych wprowadzanych do publicznego obrotu na podstawie

zawiadomienia o emisji powinna zakończyć się nie później niż w ciągu 10 miesięcy od

dnia bilansowego, na który zostało sporządzone ostatnie zbadane przez podmiot uprawniony

sprawozdanie finansowe, zamieszczone w prospekcie dołączonym do zawiadomienia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 3 i

art. 6 ust. 1 pkt 1 w części dotyczącej spółek komandytowo-akcyjnych, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, termin ważności prospektu, termin,

w którym, po opublikowaniu prospektu i jego skrótu, może rozpocząć się sprzedaż lub

subskrypcja papierów wartościowych, wymaganą liczbę prospektów oraz miejsca, terminy

i sposoby udostępniania do publicznej wiadomości prospektu i jego skrótu. Prospekt

i jego skrót powinny być publicznie dostępne w sposób umożliwiający inwestorom ocenę

sytuacji finansowej i gospodarczej emitenta, z uwzględnieniem wielkości oferty, trybu

wprowadzania papierów wartościowych do publicznego obrotu i kręgu podmiotów, do których

oferta jest skierowana.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1

Najpóźniej przed rozpoczęciem subskrypcji lub sprzedaży papierów wartościowych emitent

lub wprowadzający może zawrzeć umowę o subemisję inwestycyjną. Zawarcie i realizacja

takiej umowy nie narusza przepisów art. 438 Kodeksu spółek handlowych. Emitent lub wprowadzający obowiązany jest przed rozpoczęciem subskrypcji lub sprzedaży

do niezwłocznego podania do publicznej wiadomości informacji o zawarciu takiej umowy.

2

Subemitentem inwestycyjnym mogą być wyłącznie: dom maklerski, towarzystwo funduszy

powierniczych działające na rachunek uczestników funduszu, fundusz inwestycyjny, bank,

zakład ubezpieczeń, zagraniczna instytucja finansowa mająca siedzibę w krajach należących

do OECD lub konsorcjum tych podmiotów.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą

ustawą zachowują moc przepisy dotychczasowe, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

1

Najpóźniej przed rozpoczęciem subskrypcji lub sprzedaży papierów wartościowych emitent

lub wprowadzający może zawrzeć umowę o subemisję usługową. Zbywanie papierów wartościowych

w wykonaniu takiej umowy następuje za pośrednictwem domu maklerskiego lub banku prowadzącego

działalność maklerską, na zasadach i w terminie określonych w prospekcie. Emitent

lub wprowadzający ma obowiązek przed rozpoczęciem subskrypcji lub sprzedaży niezwłocznego

podania do publicznej wiadomości informacji o zawarciu takiej umowy.

2.

Umowy o subemisje usługowe, zawarte przez emitenta, powinny zapewniać możliwość zbywania

przez subemitenta usługowego przysługującego mu prawa do objęcia papierów wartościowych;

zbycie tego prawa przez subemitenta uważa się za obrót pierwotny. Za obrót pierwotny

uważa się również proponowanie przez subemitenta zbycia akcji objętych w wykonaniu

tego prawa, w przypadku gdy sąd rejestrowy wpisał do rejestru przedsiębiorców

3.

Umowy o subemisje usługowe, zawarte przez wprowadzającego, powinny zapewniać możliwość

zbywania przez subemitenta usługowego papierów wartościowych nabytych od wprowadzającego,

a także prawa do ich nabycia; proponowanie nabycia tych papierów przez subemitenta,

jak również zbycie przez niego prawa do ich nabycia uważa się za pierwszą ofertę publiczną.

4.

Dokonywanie obrotu, o którym mowa w ust. 2 i 3, na warunkach, o których mowa w tych

przepisach, następuje w terminie określonym w prospekcie.

5.

Subemitentem usługowym mogą być wyłącznie: dom maklerski, bank, zagraniczna instytucja

finansowa mająca siedzibę w krajach należących do OECD lub konsorcjum tych podmiotów.

Zawarcie przez emitenta umowy o subemisję inwestycyjną lub subemisję usługową wymaga

stosownego upoważnienia w uchwale podjętej przez właściwy organ stanowiący emitenta,

a w przypadku spółki akcyjnej - w uchwale walnego zgromadzenia akcjonariuszy.

1

Po uzyskaniu zgody na wprowadzenie papierów wartościowych do publicznego obrotu lub

złożeniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 63, emitent lub wprowadzający jest obowiązany

udostępnić prospekt do publicznej wiadomości oraz opublikować skrót prospektu w sposób

wynikający z art. 75.

2.

Emitent lub wprowadzający mają obowiązek, do dnia udostępnienia prospektu, niezwłocznie

dostarczać Komisji informacje o każdej zmianie danych zawartych w prospekcie oraz

uwzględnić te zmiany w prospekcie i jego skrócie.

3.

Wszelkie informacje udostępniane do publicznej wiadomości przez emitenta lub wprowadzającego

nie mogą być sprzeczne z treścią informacji zawartych w prospekcie i jego skrócie.

1.

Prospekt i jego skrót mogą nie zawierać ceny emisyjnej lub ceny sprzedaży, pod warunkiem

przekazania informacji o cenie w trybie określonym w art. 81 ust. 1 nie później niż

przed rozpoczęciem subskrypcji lub sprzedaży.

2.

Za cenę emisyjną lub cenę sprzedaży uważa się także cenę minimalną ustaloną na potrzeby

przetargu lub przedział cenowy. W takim przypadku emitent lub wprowadzający po przeprowadzeniu

subskrypcji lub sprzedaży papierów wartościowych jest obowiązany do podania ceny ostatecznej

w trybie określonym w art. 81 ust. 1.

3.

Cena emisyjna lub cena sprzedaży nie może ulec zmianie, z zastrzeżeniem ust. 4.

4.

Cena emisyjna lub cena sprzedaży zamieszczona w prospekcie może ulec zmianie przed

planowanym rozpoczęciem subskrypcji lub sprzedaży. Jeżeli zmiana ceny nastąpi w okresie

2 dni przed planowanym rozpoczęciem subskrypcji lub sprzedaży, emitent lub wprowadzający

ma obowiązek przesunąć termin rozpoczęcia subskrypcji lub sprzedaży o co najmniej

2 dni.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 31, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2002 r.,

2)

art. 52 pkt 12 lit. a), art. 59, art. 62 pkt 1, art. 71 ust. 2 i art. 79, które wchodzą

w życie z dniem ogłoszenia,

3)

art. 1 ust. 1 pkt 1, ust. 5 oraz ust. 6 i art. 10 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem

31 marca 2002 r.,

4)

art. 50 pkt 7, który wchodzi w życie z dniem 6 kwietnia 2002 r.,

5)

art. 2 ust. 3, art. 25, art. 36 pkt 1, 2 i 4, art. 41, art. 48, art. 52 pkt 5, art.

63 pkt 1 oraz art. 80 ust. 1 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2002 r.,

6)

art. 2 ust. 1, art. 14, art. 19 pkt 3, art. 27, art. 33, art. 35, art. 40, art. 46

pkt 1 i 4, art. 52 pkt 2 oraz pkt 13 w zakresie dotyczącym art. 33a ust. 1 pkt 9,

art. 54 oraz art. 63 pkt 3 i pkt 9, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

1

Od dnia udostępnienia prospektu do publicznej wiadomości emitent jest obowiązany do

równoczesnego przekazywania Komisji, spółce prowadzącej giełdę lub spółce prowadzącej

rynek pozagiełdowy, na których są notowane papiery wartościowe emitenta

1)

każdej informacji powodującej zmianę treści prospektu - w okresie jego ważności,

2)

informacji o wszelkich zdarzeniach, które mogłyby w sposób znaczący wpłynąć na cenę

lub wartość papieru wartościowego,

3)

informacji bieżących i okresowych

a po upływie 20 minut od chwili przekazania informacji tym podmiotom - także przekazania

jej do publicznej wiadomości.

1a

Sposób przekazywania do publicznej wiadomości informacji, o których mowa w ust. 1,

określa Komisja, wskazując w drodze uchwały podmiot, który upowszechnia przekazane

informacje, zwany dalej „agencją informacyjną”.

2

Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, emitent jest obowiązany podać niezwłocznie

po zajściu zdarzenia lub powzięciu o nim wiadomości, nie później jednak niż w terminie

24 godzin.

3.

W przypadku gdy informacje określone w ust. 1 pkt 1 mogą w znaczący sposób wpłynąć

na cenę lub wartość papieru wartościowego, emitent lub wprowadzający ma obowiązek

opublikowania ich co najmniej w jednym z dzienników, w których publikowany był skrót

prospektu, w terminie 7 dni od dnia powzięcia informacji.

4.

W przypadku gdy wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, mogłoby w sposób

istotny naruszyć interes gospodarczy emitenta, wymagane informacje może on przekazać

wyłącznie Komisji wraz z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku przekazania ich pozostałym

podmiotom wymienionym w ust. 1. W razie nieuwzględnienia wniosku Komisja przekazuje

informacje tym podmiotom na koszt emitenta.

4a

Zmiana informacji zawartych w prospekcie dotycząca zasad subskrypcji lub sprzedaży

papierów wartościowych objętych prospektem wymaga uzyskania zgody Komisji.

5

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, rodzaj, formę i zakres informacji

bieżących i okresowych, o których mowa w ust. 1 pkt 3, oraz terminy ich przekazywania

przez emitentów papierów wartościowych dopuszczonych do

1)

obrotu na urzędowym rynku giełdowym, o którym mowa w art. 90 ust. 1 pkt 1,

2)

publicznego obrotu, które nie są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym.

Rozporządzenie powinno określać zakres informacji oraz częstotliwość ich przekazywania,

z uwzględnieniem rodzaju rynku, na którym papiery wartościowe są lub będą notowane,

w sposób umożliwiający inwestorom ocenę sytuacji gospodarczej, majątkowej i finansowej

emitenta.

Rodzaj, formę i zakres informacji bieżących i okresowych, o których mowa w art. 81

ust. 1 pkt 3, oraz terminy ich przekazywania przez emitentów papierów wartościowych

dopuszczonych wyłącznie do obrotu na regulowanym rynku nieurzędowym, o którym mowa

w art. 90 ust. 1 pkt 2, określają, odpowiednio dla rodzaju rynku, regulaminy, o których

mowa w art. 105 i art. 115 ust. 2. Regulaminy powinny określać zakres informacji oraz

częstotliwość ich przekazywania, tak aby umożliwić inwestorom ocenę sytuacji gospodarczej,

majątkowej i finansowej emitenta.

1

Przed wykonaniem obowiązków, o których mowa w art. 79-81, lub wynikających z przepisów,

o których mowa w art. 75 i art. 82, emitent lub wprowadzający może przekazywać informacje

określone w tych przepisach wyłącznie

1)

osobom lub podmiotom świadczącym na jego rzecz usługi doradztwa finansowego, ekonomicznego,

podatkowego lub prawnego, jak również tym, z którymi prowadzi negocjacje, oraz

2)

osobom lub podmiotom upoważnionym do tego na podstawie właściwych przepisów.

2.

Osoby i podmioty, o których mowa w ust. 1, obowiązane są zachować poufność otrzymanych

informacji.

1.

Spółka publiczna z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązana

wprowadzać do publicznego obrotu każdą kolejną emisję akcji.

2.

W przypadku gdy emisja obligacji zamiennych na akcje spółki publicznej ma nastąpić

poprzez propozycję nabycia skierowaną do indywidualnych adresatów w liczbie nie większej

niż 300 osób, spółka ta jest obowiązana uzyskać dopuszczenie do publicznego obrotu

akcji emitowanych w celu realizacji uprawnień obligatariuszy wynikających z tych obligacji,

przed skierowaniem propozycji nabycia obligacji.

1

W przypadku gdy emitent nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 76-81 i art.

84, lub wynikających z przepisów, o których mowa w art. 63, art. 73, art. 75, art.

82, art. 83 i art. 148, albo wykonuje je nienależycie, Komisja może

1

wydać decyzję o wykluczeniu papierów wartościowych z publicznego obrotu albo

2)

nałożyć karę pieniężną do wysokości 500 000 zł, albo

3

wydać decyzję o wykluczeniu papierów wartościowych z publicznego obrotu, nakładając

jednocześnie karę pieniężną określoną w pkt 2.

2

W przypadku naruszenia obowiązków określonych w art. 81 albo wynikających z przepisów,

o których mowa w art. 82, Komisja może dodatkowo zobowiązać emitenta do niezwłocznego

opublikowania w dwóch dziennikach ogólnopolskich wymaganych informacji.

3.

Umowy przeniesienia papierów wartościowych zawarte przed wydaniem decyzji, o której

mowa w ust. 1 pkt 1, są ważne.

1

Komisja, na wniosek emitenta, wydaje decyzję o wycofaniu jego akcji z publicznego

obrotu, jeżeli zostały spełnione warunki określone w ust. 2-4.

2.

Złożenie wniosku jest dopuszczalne, jeżeli walne zgromadzenie spółki, większością

4/5 głosów oddanych w obecności akcjonariuszy reprezentujących przynajmniej połowę

kapitału zakładowego

3

Umieszczenie w porządku obrad walnego zgromadzenia sprawy podjęcia uchwały, o której

mowa w ust. 2, może być dokonane wyłącznie w trybie określonym w art. 400 § 1 Kodeksu spółek handlowych. Przepisu § 2 tego artykułu nie stosuje się.

4.

Akcjonariusz lub akcjonariusze żądający umieszczenia w porządku obrad sprawy podjęcia

uchwały, o której mowa w ust. 2, obowiązani są do uprzedniego ogłoszenia, w trybie

i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 157, wezwania do

zapisania się na sprzedaż akcji tej spółki przez wszystkich pozostałych akcjonariuszy.

Do wezwania stosuje się odpowiednio przepisy art. 151-153, art. 155 i art. 156.

5

Ponowne złożenie wniosku o wyrażenie zgody na dopuszczenie akcji do publicznego obrotu

może nastąpić nie wcześniej niż po upływie 2 lat od dnia, w którym decyzja, o której

mowa w ust. 1, stała się ostateczna. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Komisja

może skrócić ten termin.

6

Wydanie decyzji o wycofaniu z publicznego obrotu papierów wartościowych opiewających

na wierzytelności nie może nastąpić na wniosek.

Przekształcenie spółki publicznej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością wymaga

uzyskania zgody Komisji. Do wniosku należy dołączyć odpis uchwały.

1.

Komisja dokonuje wpisu do ewidencji papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego

obrotu.

2.

Przewodniczący Komisji określa, w drodze zarządzenia, sposób prowadzenia ewidencji

papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu.

1.

Wtórny obrót papierami wartościowymi dopuszczonymi do publicznego obrotu jest dokonywany

na rynku regulowanym, z wyjątkiem

1)

przenoszenia papierów wartościowych

a)

między osobami fizycznymi,

b)

między podmiotem dominującym a podmiotem zależnym,

c)

wchodzących w skład zbywanego przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego,

d)

w trybie określonym przepisami prawa upadłościowego i w postępowaniu egzekucyjnym,

e)

w drodze dziedziczenia,

f)

(skreślony),

g)

(skreślony),

h

wnoszonych do spółki jako wkład niepieniężny,

i

w wykonaniu umowy, o której mowa w art. 96,

2)

przenoszenia papierów wartościowych obciążonych zastawem w celu zaspokojenia zastawnika

uprawnionego na podstawie innych ustaw do korzystania z takiego trybu zaspokojenia,

za zgodą i na warunkach określonych przez Komisję,

3)

przypadków określonych w art. 92 i art. 93.

1a

Przenoszenie papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu

1)

w trybie i na warunkach określonych w przepisach, wydanych na podstawie art. 60 ust.

1 pkt 3, oraz

2)

w ramach systemu zabezpieczania płynności rozliczania transakcji, na zasadach określonych

przez Krajowy Depozyt w regulaminie, o którym mowa w art. 127

odbywa się poza rynkiem regulowanym.

Do przenoszenia papierów wartościowych w tym trybie nie stosuje się przepisów art. 720-724 Kodeksu cywilnego.

2

W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 wtórny obrót papierami wartościowymi dopuszczonymi

do publicznego obrotu odbywa się bez pośrednictwa domu maklerskiego lub banku prowadzącego

działalność maklerską. Wyjątki określone w ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz w pkt 3 nie wyłączają

obowiązku ogłoszenia wezwania w przypadku, o którym mowa w art. 151.

3.

Z wnioskiem o udzielenie zgody, o której mowa w ust. 1 pkt 2, zastawnik występuje

za pośrednictwem podmiotu prowadzącego rachunek papierów wartościowych, na którym

zapisane są papiery obciążone zastawem, dołączając do wniosku umowę zastawu i umowę,

z której wynika wierzytelność zabezpieczona zastawem. W celu stwierdzenia dopuszczalności

i zasadności zaspokojenia zastawnika poza rynkiem regulowanym Komisja może żądać przedstawienia

innych dokumentów lub informacji.

4.

Papiery wartościowe obciążone zastawem, do chwili zaspokojenia zastawnika, nie mogą

być przedmiotem obrotu. Do papierów tych stosuje się tryb postępowania określony w

przepisach wydanych na podstawie art. 60 ust. 1 pkt 1.

1.

Rynek regulowany obejmuje

1)

urzędowe rynki giełdowe, tworzone przez giełdy, zgodnie z przepisami oddziału 2,

2)

rynki nieurzędowe

a)

giełdowe, tworzone przez giełdy, zgodnie z przepisami oddziału 2,

b)

pozagietdowe, tworzone zgodnie z przepisami oddziału 3.

2.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, warunki, jakie muszą spełniać rynki

urzędowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz emitenci papierów wartościowych dopuszczonych

do obrotu na tych rynkach. Rozporządzenie powinno określać zasady upowszechniania

informacji o transakcjach i obrotach na tych rynkach oraz minimalne wymogi, jakie

spełniać muszą emitenci papierów wartościowych będących przedmiotem obrotu na urzędowym

rynku giełdowym.

3.

Spółka prowadząca giełdę może organizować rynek nieurzędowy, na którym jest dokonywany

obrót papierami wartościowymi emitentów, pod warunkiem że obrót ten dokonuje się w

ramach odrębnie zorganizowanego rynku.

4.

Rada Ministrów ustala, w drodze rozporządzenia, rynki urzędowe, jeżeli spełniają wymogi

określone w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2.

5.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 4, Komisja przekazuje Komisji Europejskiej.

Spółka prowadząca giełdę oraz spółka prowadząca rynek pozagiełdowy zapewniają

1)

koncentrację podaży i popytu na papiery wartościowe, będące przedmiotem obrotu na

danym rynku, w celu kształtowania ich powszechnego kursu,

2)

bezpieczny i sprawny przebieg transakcji,

3)

upowszechnianie jednolitych informacji o kursach i obrotach papierami wartościowymi,

które są przedmiotem obrotu na danym rynku.

Komisja może, na czas określony, udzielić domowi maklerskiemu lub bankowi prowadzącemu

działalność maklerską zezwolenia na prowadzenie poza rynkiem regulowanym wtórnego

obrotu papierami wartościowymi dopuszczonymi do publicznego obrotu, jeżeli zapewnione

zostaną warunki, o których mowa w art. 91.

1.

W uzasadnionym przypadku Komisja może udzielić zezwolenia na przeniesienie papierów

wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu poza rynkiem regulowanym.

2.

Podmiot, który ma być stroną transakcji, występuje z wnioskiem o udzielenie zezwolenia

za pośrednictwem podmiotu prowadzącego rachunek papierów wartościowych dla jednej

ze stron transakcji.

3.

Podmiot, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany do podania warunków dokonanej transakcji

do publicznej wiadomości w sposób określony w zezwoleniu Komisji. W szczególnie uzasadnionych

przypadkach Komisja może zwolnić od tego obowiązku.

1.

W przypadku gdy wniosek, o którym mowa w art. 93 ust. 2, dotyczy kilku transakcji

albo transakcji określonego rodzaju, zezwolenie może być udzielone podmiotowi krajowemu

lub podmiotowi zagranicznemu, którego przedmiotem działalności w kraju należącym do

OECD jest pośrednictwo w obrocie papierami wartościowymi na rynku regulowanym, przechowywanie

lub rejestrowanie takich papierów.

2.

Udzielenie zezwolenia następuje pod warunkiem, że

1)

papiery wartościowe będące przedmiotem transakcji zostały uprzednio nabyte przez zbywcę

na rachunek nabywcy na rynku regulowanym, w obrocie pierwotnym lub w pierwszej ofercie

publicznej albo

2)

celem zezwolenia ma być umożliwienie zbycia papierów wartościowych na rynku regulowanym

na rachunek zbywcy.

1

Za zezwoleniem Komisji papiery wartościowe jednego rodzaju danego emitenta, będące

przedmiotem obrotu na jednej giełdzie albo na rynku pozagiełdowym z siedzibą na obszarze

Rzeczypospolitej Polskiej, mogą być jednocześnie przedmiotem obrotu na innej giełdzie

albo na innym rynku pozagiełdowym.

2

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, nie jest wymagane, jeżeli papiery wartościowe

mają być jednocześnie przedmiotem obrotu na innej giełdzie lub innym rynku pozagiełdowym

w należącym do OECD kraju, innym niż Rzeczpospolita Polska, albo w przypadku, gdy

emitent ma siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Emitent akcji dopuszczonych do publicznego obrotu może zawrzeć umowę, na mocy której,

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wystawiane będą kwity depozytowe w związku

z wyemitowanymi przez niego akcjami.

2.

Emitent akcji z siedzibą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może zawrzeć umowę,

na mocy której, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub poza jej terytorium wystawiane

będą kwity depozytowe w związku z wyemitowanymi przez niego akcjami.

Za zezwoleniem Komisji i na warunkach w nim określonych przedmiotem obrotu na rynku

regulowanym mogą być prawa majątkowe niebędące papierami wartościowymi w rozumieniu

ustawy, w szczególności prawa majątkowe, których cena rynkowa bezpośrednio lub pośrednio

zależy od kształtowania się ceny rynkowej walut obcych lub od zmiany wysokości stóp

procentowych. Z wnioskiem o udzielenie zezwolenia występuje odpowiednio spółka prowadząca

giełdę albo spółka prowadząca rynek pozagiełdowy.

1.

Giełda może być prowadzona wyłącznie przez spółkę akcyjną.

2.

Przedmiotem przedsiębiorstwa spółki może być wyłącznie prowadzenie giełdy.

3

Kapitał zakładowy spółki prowadzącej giełdę wynosi co najmniej 40 000 000 zł.

1.

Akcje spółki prowadzącej giełdę mogą być wyłącznie imienne.

2

Akcje spółki prowadzącej giełdę mogą nabywać wyłącznie domy maklerskie. Skarb Państwa,

banki, zagraniczne osoby prawne, o których mowa w art. 52, towarzystwa funduszy inwestycyjnych,

zakłady ubezpieczeń oraz emitenci papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego

obrotu i notowanych na tej giełdzie. Za zgodą Komisji akcje spółki prowadzącej giełdę

mogą nabywać inne krajowe i zagraniczne osoby prawne podlegające nadzorowi Komisji

lub właściwego organu nadzoru w państwie należącym do OECD lub w państwie członkowskim.

3.

Spółka prowadząca giełdę obowiązana jest emitować akcje w liczbie umożliwiającej ich

nabywanie przez podmioty wymienione w ust. 2.

4

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się w przypadku, gdy spółka prowadząca giełdę jest

spółką publiczną.

1

Akcjonariusz spółki prowadzącej giełdę, z wyjątkiem Skarbu Państwa, jest uprawniony

do wykonywania nie więcej niż 5% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu. W uzasadnionych

przypadkach Komisja może, na wniosek akcjonariusza, zezwolić na wykonywanie przez

akcjonariusza większej liczby głosów, z zastrzeżeniem ust. 2.

2

Akcjonariusze spółki prowadzącej giełdę niebędący domami maklerskimi lub bankami są

uprawnieni łącznie do wykonywania nie więcej niż 50% ogólnej liczby głosów na walnym

zgromadzeniu. Ograniczenie to nie dotyczy Skarbu Państwa oraz akcjonariusza, który

otrzymał zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, na wykonywanie co najmniej 20% głosów

na walnym zgromadzeniu.

3.

Szczegółowe zasady wykonywania prawa głosu określa statut spółki prowadzącej giełdę.

4

Akcje spółki prowadzącej giełdę nie dają prawa do dywidendy w okresie kiedy Skarb

Państwa jest uprawniony do wykonywania ponad 50% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu.

5.

(skreślony).

Spółka prowadząca giełdę ma obowiązek i wyłączne prawo zamieszczania w firmie spółki

wyrazów „giełda papierów wartościowych”.

1.

Prowadzenie giełdy wymaga zezwolenia, które wydaje minister właściwy do spraw instytucji

finansowych

2.

W celu uzyskania zezwolenia spółka składa do Komisji wniosek zawierający

1)

firmę oraz siedzibę spółki,

2)

dane osobowe członków zarządu, rady nadzorczej i innych osób, które odpowiadają za

rozpoczęcie działalności giełdy lub będą nią kierować,

3)

przewidywaną wysokość środków własnych i kredytów, przeznaczoną na uruchomienie giełdy,

oraz określenie sposobu finansowania działalności,

4)

dane o wysokości i strukturze kapitału własnego oraz źródeł jego pochodzenia,

5)

dane o przewidywanej lokalizacji giełdy oraz środkach technicznych umożliwiających

funkcjonowanie giełdy, w szczególności zapewniających stałą łączność z Krajowym Depozytem,

6)

zobowiązanie co najmniej 10 domów maklerskich lub banków prowadzących działalność

maklerską do prowadzenia działalności na danej giełdzie.

3.

Do wniosku należy dołączyć statut spółki, regulamin giełdy oraz analizę ekonomiczno-finansową

możliwości prowadzenia giełdy.

4.

Komisja nie przekazuje wniosku ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych

5.

Wydając zezwolenie, minister właściwy do spraw instytucji finansowych

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych

W spółce prowadzącej giełdę powołuje się radę nadzorczą, zwaną dalej „radą giełdy”.

1

Rada giełdy, na wniosek zarządu, uchwala regulaminy giełdy obowiązujące na urzędowym

i nieurzędowym rynku giełdowym, a także zmiany tych regulaminów.

2

Regulaminy giełdy określają w szczególności

1)

kryteria i warunki dopuszczania papierów wartościowych do obrotu na giełdzie,

2)

sposób i tryb rozstrzygania sporów dotyczących przebiegu transakcji giełdowych,

3)

rodzaje transakcji zawieranych na giełdzie,

4)

porządek obrotu papierami wartościowymi na giełdzie,

5)

warunki i tryb notowania, zawieszania i zaprzestania notowania papierów wartościowych

na giełdzie,

6)

dni otwarcia i godziny sesji giełdowych,

7)

prawa i warunki przebywania na giełdzie,

8)

sposób ustalania i ogłaszania kursów,

9)

sposób klasyfikowania papierów wartościowych notowanych na giełdzie,

10)

system informacyjny giełdy,

11)

wysokość stałej opłaty rocznej za korzystanie z urządzeń giełdy,

12)

wysokość opłat transakcyjnych i sposoby ich naliczania,

13)

szczegółowy tryb postępowania przy ogłoszeniu wezwania do zapisywania się na sprzedaż

lub zamianę akcji,

14

obowiązki informacyjne emitentów, których papiery wartościowe znajdują się w obrocie

na nieurzędowym rynku giełdowym.

1

Dokonywanie zmian w statucie i regulaminach giełdy wymaga zgody Komisji. Komisja odmawia

udzielenia zgody na dokonanie zmian w statucie i regulaminach, jeżeli proponowane

zmiany są sprzeczne z przepisami prawa lub mogłyby naruszyć bezpieczeństwo obrotu.

2.

Spółka prowadząca giełdę jest obowiązana informować Komisję o wszelkich zmianach danych,

o których mowa w art. 102 ust. 2.

1.

Upoważniony przedstawiciel Komisji ma prawo

1)

wstępu do siedziby i do lokalu spółki prowadzącej giełdę celem wglądu do ksiąg, dokumentów

i innych nośników informacji,

2)

uczestniczyć w posiedzeniach rady giełdy oraz w walnych zgromadzeniach.

2.

Na pisemne żądanie Komisji lub jej upoważnionych przedstawicieli spółka prowadząca

giełdę jest obowiązana do sporządzenia i przekazania bez nieuzasadnionej zwłoki kopii

dokumentów i innych nośników informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz do udzielenia

pisemnych lub ustnych wyjaśnień.

3.

Na pisemne żądanie Komisji zarząd spółki prowadzącej giełdę jest obowiązany do

1)

zwołania nadzwyczajnego walnego zgromadzenia lub

2)

umieszczenia spraw wskazanych przez Komisję w porządku obrad walnego zgromadzenia.

4

W przypadku niewykonania obowiązków, o których mowa w ust. 3, do żądania Komisji stosuje

się odpowiednio przepisy art. 401 § 1 i § 3 Kodeksu spółek handlowych.

5.

Komisja może nakazać radzie giełdy niezwłoczne podjęcie, jednak nie później niż w

terminie 10 dni roboczych, uchwały w określonej sprawie.

6.

Komisja może zaskarżyć do sądu uchwałę walnego zgromadzenia lub rady giełdy, w terminie

30 dni od daty powzięcia wiadomości o uchwale, jeżeli narusza ona przepisy prawa,

postanowienia statutu, regulaminu lub zasady bezpieczeństwa obrotu albo jeżeli została

podjęta z naruszeniem przepisów prawa, postanowień statutu lub regulaminu.

Komisja może wystąpić do ministra właściwego do spraw instytucji finansowych

1

Stronami transakcji zawieranych na rynku giełdowym mogą być wyłącznie domy maklerskie

lub banki prowadzące działalność maklerską, będące akcjonariuszami spółki prowadzącej

giełdę, z zastrzeżeniem art. 137 ust. 3.

1a

Stronami transakcji zawieranych na rynku giełdowym mogą być również zagraniczne osoby

prawne, o których mowa w art. 52.

2

Czynność prawna mająca za przedmiot transakcję zawieraną na rynku giełdowym dokonana

przez podmioty inne niż określone w ust. 1 i 1a jest nieważna.

1

Uchwałę w sprawie dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu na rynku giełdowym

podejmuje rada giełdy w terminie 6 tygodni od dnia złożenia wniosku.

2

Rada giełdy odmawia dopuszczenia papierów wartościowych do obrotu na rynku giełdowym,

jeżeli nie są spełnione kryteria i warunki określone w regulaminie giełdy.

3.

W przypadku odmowy wnioskodawcy przysługuje prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie

sprawy, w terminie określonym w regulaminie giełdy. Rozpatrzenie wniosku następuje

w terminie 4 tygodni od dnia jego złożenia.

4

Rada giełdy może upoważnić zarząd giełdy do podejmowania uchwał w sprawie dopuszczenia

papierów wartościowych do obrotu giełdowego.

1.

Rynek pozagiełdowy może być prowadzony wyłącznie przez spółkę akcyjną.

2.

Przedmiotem przedsiębiorstwa spółki, o której mowa w ust. 1, może być wyłącznie prowadzenie

rynku pozagiełdowego.

3

Kapitał zakładowy spółki prowadzącej rynek pozagiełdowy wynosi co najmniej 7 500 000

zł.

1.

Akcje spółki prowadzącej rynek pozagiełdowy mogą być wyłącznie imienne.

2

Akcje spółki prowadzącej rynek pozagiełdowy mogą nabywać wyłącznie domy maklerskie,

banki, zagraniczne osoby prawne, o których mowa w art. 52, towarzystwa funduszy inwestycyjnych,

zakłady ubezpieczeń oraz emitenci papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego

obrotu. Za zgodą Komisji akcje spółki mogą nabywać inne krajowe i zagraniczne osoby

prawne.

3.

Spółka prowadząca rynek pozagiełdowy obowiązana jest emitować akcje w liczbie umożliwiającej

ich nabywanie przez podmioty wymienione w ust. 2.

4

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się w przypadku, gdy spółka prowadząca rynek pozagiełdowy

jest spółką publiczną.

1.

Akcjonariusz spółki prowadzącej rynek pozagiełdowy jest uprawniony do wykonywania

nie więcej niż 10% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu.

1a

W szczególnie uzasadnionych przypadkach Komisja może, na wniosek akcjonariusza, zezwolić

na wykonywanie przez akcjonariusza większej liczby głosów.

2

Akcjonariusze spółki prowadzącej rynek pozagiełdowy, będący emitentami papierów wartościowych

notowanych na tym rynku, są uprawnieni łącznie do wykonywania nie więcej niż 25% ogólnej

liczby głosów na walnym zgromadzeniu. Warunek ten dotyczy także towarzystw funduszy

powierniczych, towarzystw funduszy inwestycyjnych oraz towarzystw emerytalnych, łącznie

z zakładami ubezpieczeń.

3.

Szczegółowe zasady wykonywania prawa głosu określa statut spółki prowadzącej rynek

pozagiełdowy.

1.

Prowadzenie rynku pozagiełdowego wymaga zezwolenia Komisji, wydanego na wniosek zainteresowanego

podmiotu. Przepisy art. 102 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

2.

Komisja rozpoznaje wniosek w terminie 2 miesięcy od dnia jego złożenia.

3

Komisja odmawia udzielenia zezwolenia na prowadzenie rynku pozagiełdowego, w przypadku

gdy wniosek o wydanie zezwolenia nie spełnia określonych dla niego warunków lub gdy

z przedstawionych danych wynika, że podmiot występujący z wnioskiem prowadzić będzie

działalność w sposób nienależycie zabezpieczający interesy uczestników publicznego

obrotu papierami wartościowymi.

1.

W spółce prowadzącej rynek pozagiełdowy powołuje się radę nadzorczą, która uchwala

regulamin obrotu na tym rynku. Przepis art. 105 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2.

Udzielając zezwolenia, o którym mowa w art. 114, Komisja zatwierdza statut spółki

prowadzącej rynek pozagiełdowy i regulamin obrotu na tym rynku.

3.

Do spółki prowadzącej rynek pozagiełdowy stosuje się odpowiednio przepisy art. 106,

art. 107 i art. 110.

Komisja może uchylić zezwolenie, w przypadku gdy spółka prowadzi rynek pozagiełdowy

z naruszeniem prawa.

1

Stronami transakcji zawieranych na rynku pozagiełdowym mogą być wyłącznie domy maklerskie,

banki prowadzące działalność maklerską lub zagraniczne osoby prawne, o których mowa

w art. 52, będące akcjonariuszami spółki prowadzącej rynek pozagiełdowy, z zastrzeżeniem

art. 137 ust. 3. Stronami transakcji zawieranych na rynku pozagiełdowym mogą być również,

na warunkach określonych w regulaminie, o którym mowa w art. 115 ust. 2, inne podmioty,

jeżeli są uczestnikami Krajowego Depozytu oraz nabywają papiery wartościowe we własnym

imieniu i na własny rachunek.

2.

Podmioty wskazane w ust. 1, wykonujące czynności, o których mowa w art. 30 ust. 2

pkt 3, mogą zawierać transakcje kupna i sprzedaży bezpośrednio z dającym zlecenie.

3.

Czynność prawna mająca za przedmiot transakcję na rynku pozagiełdowym, dokonana przez

podmioty inne niż określone w ust. 1 i 2, jest nieważna.

1.

Krajowy Depozyt tworzy obowiązkowy system rekompensat w celu gromadzenia środków na

wypłaty rekompensat inwestorom, zwany dalej „systemem rekompensat”.

2.

Celem systemu rekompensat jest zapewnienie inwestorom wypłat, do wysokości określonej

ustawą, środków pieniężnych zgromadzonych przez nich w domach maklerskich, w tym w

ich oddziałach poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz zrekompensowanie wartości

utraconych papierów wartościowych i praw majątkowych przysługujących inwestorom z

tytułu świadczonych na ich rzecz usług, w zakresie czynności, o których mowa w art.

30 ust. 2, 2a i 2b oraz w art. 31 ust, 1 pkt 11, w przypadku ogłoszenia upadłości

domu maklerskiego lub prawomocnego oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości ze względu

na to, że majątek tego domu maklerskiego nie wystarcza nawet na opłacenie kosztów

postępowania.

3.

W przypadku banków w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 41 a ust. 7, prowadzących

rachunki papierów wartościowych zgodnie z art. 57 system rekompensat obejmuje wyłącznie

papiery wartościowe zapisane na tych rachunkach.

4.

Koszty prowadzenia przez Krajowy Depozyt systemu rekompensat oraz opłaty należne z

tytułu zarządzania systemem rekompensat są pokrywane z aktywów tego systemu.

W rozumieniu przepisów niniejszego rozdziału

1)

za dom maklerski uważa się dom maklerski, bank prowadzący działalność maklerską albo

bank prowadzący rachunki papierów wartościowych,

2)

za inwestora uważa się osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej będącą stroną umowy zawartej z domem maklerskim, której przedmiotem

jest świadczenie jednej z usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 30 ust.

2, 2a i 2b lub w art. 31 ust. 1 pkt 11, z wyłączeniem

a)

Skarbu Państwa,

b)

banków,

c)

domów maklerskich oraz zagranicznych osób prawnych, o których mowa w art. 52,

d)

podmiotów działających na podstawie ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej

(Dz. U. z 1996 r. Nr 11, poz. 62, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 107, poz. 685, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 155, poz. 1015, z 1999 r. Nr 49, poz. 483, Nr 101, poz. 1178 i Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 43, poz. 483, Nr 48, poz. 552, Nr 70, poz. 819, Nr 114, poz. 1193 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 37, poz. 424, Nr 88, poz. 961, Nr 100, poz. 1084 i Nr 110, poz. 1189 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 41, poz. 365),

e)

osób posiadających 5% lub więcej kapitału zakładowego domu maklerskiego, a także osób,

które w stosunku do domu maklerskiego są podmiotami dominującymi lub zależnymi,

f)

członków zarządu, rady nadzorczej domu maklerskiego oraz osób pełniących w domu maklerskim

funkcje dyrektorów i zastępców dyrektorów departamentów, jak również dyrektorów i

zastępców dyrektorów oddziałów domu maklerskiego oraz oddziałów, o których mowa w

art. 52, w przypadku gdy osoby te pełniły swoje funkcje w dniu ogłoszenia upadłości

lub oddalenia wniosku o upadłość ze względu na to, że majątek domu maklerskiego nie

wystarcza nawet na opłacenie kosztów postępowania, bądź w okresie bieżącego lub poprzedniego

roku obrotowego,

g)

podmiotów działających na podstawie ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o funduszach inwestycyjnych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 49, poz. 448),

h)

podmiotów działających na podstawie ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych

(Dz. U. Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 98, poz. 610, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 60, poz. 702, z 2001 r. Nr 8, poz. 64 i Nr 110, poz. 1189 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253),

i)

gmin, związków gmin, powiatów, związków powiatów i województw,

j)

państw i ich jednostek terytorialnych posiadających osobowość prawną,

k)

osób odpowiedzialnych za badanie sprawozdań finansowych domu maklerskiego, osób zajmujących

stanowisko głównego księgowego w domu maklerskim oraz osób odpowiedzialnych za sporządzanie

i prowadzenie dokumentacji księgowej domu maklerskiego oraz oddziału, o którym mowa

w art. 52,

l)

członków zarządu i rady nadzorczej, osób posiadających 5% lub więcej kapitału zakładowego

oraz osób odpowiedzialnych za badanie sprawozdań finansowych podmiotu dominującego

lub zależnego w stosunku do domu maklerskiego,

ł)

krewnych i powinowatych do drugiego stopnia osób, o których mowa w lit. e), f), k)

i l),

m)

podmiotów, w stosunku do których podmiotem dominującym jest ten sam podmiot, który

jest podmiotem dominującym w stosunku do domu maklerskiego,

n)

inwestorów, którzy wskutek niewywiązywania się ze swoich zobowiązań wobec domu maklerskiego

przyczynili się do jego upadłości,

3)

za środki pieniężne inwestorów uważa się środki pieniężne zapisane na rachunkach pieniężnych,

o których mowa w art. 34 ust. 2, oraz inne środki pieniężne należne inwestorom od

domu maklerskiego.

1.

Uczestnictwo domów maklerskich w systemie rekompensat jest obowiązkowe.

2.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do oddziałów zagranicznych

osób prawnych, o których mowa w art. 52, o ile nie są uczestnikami systemu rekompensat

obowiązującego w państwie ich siedziby lub system rekompensat w państwie siedziby

nie zapewnia odszkodowań w wysokości określonej w ustawie.

3.

Dom maklerski jest zwolniony z uczestnictwa w systemie rekompensat z chwilą

1)

zaprzestania działalności, oznaczoną w decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie

działalności maklerskiej, lub

2)

wygaśnięcia zezwolenia w przypadku, o którym mowa w art. 46.

1.

Domy maklerskie, z zastrzeżeniem ust. 4, wnoszą do systemu rekompensat obowiązkowe

roczne wpłaty, zwane dalej „rocznymi wpłatami”, w wysokości sumy iloczynów

1)

stawki nie wyższej niż 0,4% oraz średniego stanu środków pieniężnych,

2)

stawki nie wyższej niż 0,01% średniej wartości papierów wartościowych i praw majątkowych

klientów domu maklerskiego z ostatnich 12 miesięcy.

2.

Przez średni stan środków pieniężnych klientów rozumie się stosunek sumy stanu środków

pieniężnych klientów domu maklerskiego na poszczególne dni robocze w ciągu 12 miesięcy

do ilości dni roboczych przypadających w tym okresie.

3.

Przez średnią wartość papierów wartościowych i praw majątkowych klientów rozumie się

stosunek sumy wartości papierów wartościowych i praw majątkowych klientów domu maklerskiego

na poszczególne dni robocze w ciągu 12 miesięcy do ilości dni roboczych przypadających

w tym okresie.

4.

Banki prowadzące rachunki papierów wartościowych wnoszą do systemu rekompensat roczne

wpłaty w wysokości ustalanej jako iloczyn stawki nie wyższej niż 0,01 % oraz średniej

wartości papierów wartościowych klientów zapisanych na rachunkach papierów wartościowych,

obliczanej zgodnie z zasadami określonymi w ust. 5.

5.

Przez wartość papierów wartościowych i praw majątkowych klientów rozumie się cenę

bieżącą ustaloną zgodnie z zasadami zawartymi w przepisach określających szczególne

zasady rachunkowości domów maklerskich.

6.

Wysokość stawki, o której mowa w ust. 1 i 4, na kolejny rok określa i przekazuje domom

maklerskim Krajowy Depozyt, nie później niż do końca roku kalendarzowego poprzedzającego

rok, w którym wpłata ma być wniesiona.

7.

Domy maklerskie wnoszą roczne wpłaty w czterech równych ratach płatnych do ostatniego

dnia miesiąca kończącego każdy kwartał kalendarzowy, z tym że raty płatne w trzecim

i czwartym kwartale w wysokości określonej w ust. 1 i 4 są dokonywane według średniego

stanu tych środków w pierwszym półroczu roku obrotowego, w którym wpłaty są wnoszone,

z zastrzeżeniem ust. 8 i 9.

8.

W przypadku gdy suma roszczeń inwestorów z tytułu rekompensat przekroczy wysokość

środków zgromadzonych w systemie rekompensat, kwoty należnych, a jeszcze niewpłaconych

rat na poczet wpłat rocznych za dany rok płatne są w terminie 7 dni od ogłoszenia

przez Krajowy Depozyt, w piśmie o zasięgu ogólnokrajowym, wezwania do ich wniesienia

przez domy maklerskie.

9.

W przypadku gdy suma roszczeń inwestorów z tytułu rekompensat przekroczy wysokość

środków zgromadzonych w systemie rekompensat i należnych, a jeszcze niewpłaconych

rat na poczet wpłat rocznych za dany rok, kwota wpłat rocznych może zostać podwyższona

przez zastosowanie stawki nie wyższej jednak niż 1,8%.

10.

Podwyższenia, o którym mowa w ust. 9, dokonuje Rada Ministrów w drodze rozporządzenia,

na wniosek Krajowego Depozytu po zasięgnięciu opinii Komisji. Kwoty wynikające z rozporządzenia

płatne są w terminie określonym w rozporządzeniu.

11.

W przypadku opóźnienia w dokonaniu wpłaty którejkolwiek z rat, o których mowa w ust.

7 i 8, lub kwoty określonej w ust. 10, Krajowemu Depozytowi przysługują odsetki w

wysokości odsetek pobieranych od zaległości podatkowych. Wyciągi z ksiąg Krajowego

Depozytu, podpisane przez upoważnionych członków zarządu Krajowego Depozytu i opatrzone

jego pieczęcią, stwierdzające istnienie zobowiązania podmiotu objętego systemem rekompensat

i zaopatrzone w oświadczenie, że oparte na nich roszczenia są wymagalne, mają moc

tytułów wykonawczych bez potrzeby uzyskiwania dla nich klauzul wykonalności.

12.

Środki wniesione przez domy maklerskie tytułem rocznych wpłat i odsetki, o których

mowa w ust. 11, a także pożytki uzyskane z tytułu zarządzania tymi środkami, stanowią

współwłasność łączną uczestników systemu i nie podlegają egzekucji prowadzonej z majątku

uczestnika systemu.

13.

W związku z uczestnictwem w systemie rekompensat domy maklerskie tworzą, w ciężar

kosztów, rezerwy do wysokości wpłat wniesionych do systemu.

1.

System rekompensat zabezpiecza wypłatę środków inwestorów, o których mowa w art. 118

ust. 2, według stanu w dniu ogłoszenia upadłości domu maklerskiego albo uprawomocnienia

się postanowienia sądu oddalającego wniosek o ogłoszenie upadłości ze względu na to,

że majątek domu maklerskiego nie wystarcza nawet na opłacenie kosztów postępowania,

do wysokości

1)

równowartości w złotych 1 000 EURO - w 100% wartości środków objętych systemem rekompensat

- od dnia 1 stycznia 2001 r.,

2)

równowartości w złotych 2 000 EURO - w 100% wartości środków objętych systemem rekompensat

- od dnia 1 stycznia 2002 r.,

3)

równowartości w złotych 3 000 EURO - w 100% wartości środków objętych systemem rekompensat

oraz 90% nadwyżki ponad tę kwotę, z tym że górna granica środków objętych systemem

rekompensat wynosi równowartość w złotych 4 000 EURO od dnia 1 stycznia 2003 r.

2.

Górna granica środków objętych systemem rekompensat określona w ust. 1 pkt 3 ulega

podwyższeniu

1)

do równowartości w złotych 7 000 EURO - od dnia 1 stycznia 2004 r.,

2)

do równowartości w złotych 11 000 EURO - od dnia 1 stycznia 2005 r.,

3)

do równowartości w złotych 15 000 EURO - od dnia 1 stycznia 2006 r.,

4)

do równowartości w złotych 19 000 EURO - od dnia 1 stycznia 2007 r.,

5)

do równowartości w złotych 22 000 EURO - od dnia 1 stycznia 2008 r.

3.

Do obliczenia wartości EURO w złotych przyjmuje się kurs średni Narodowego Banku Polskiego,

zgodnie z ogłaszaną tabelą kursową, z dnia ogłoszenia upadłości albo uprawomocnienia

się postanowienia, o którym mowa w art. 118 ust. 2.

4.

Kwoty, o których mowa w ust. 1 i 2, określają maksymalną wysokość roszczeń inwestora

niezależnie od tego, w jakiej wysokości i na ilu rachunkach posiadał środki, o których

mowa w art. 118 ust. 2, lub z ilu wierzytelności przysługują mu należności w danym

domu maklerskim.

5.

Rekompensaty są płatne według terminarza wypłat, o którym mowa w art. 122a ust. 1

pkt 4, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia zatwierdzenia tego terminarza

przez Krajowy Depozyt.

6.

W przypadku wystąpienia okoliczności uniemożliwiających wypłatę rekompensat w terminie

określonym w ust. 5, w szczególności ze względu na nieprawidłowości w prowadzeniu

ksiąg domu maklerskiego lub znaczną liczbę prowadzonych rachunków, Komisja może, na

wniosek Krajowego Depozytu, przedłużyć termin wypłat, nie dłużej jednak niż o 3 miesiące.

7.

Krajowy Depozyt składa wniosek, o którym mowa w ust. 6, nie później niż na 14 dni

przed upływem terminu wypłat środków gwarantowanych.

8.

Roszczenia z tytułu rekompensaty przedawniają się z upływem 5 lat od dnia ogłoszenia

upadłości domu maklerskiego albo uprawomocnienia się postanowienia o oddaleniu wniosku

o ogłoszenie upadłości ze względu na to, że majątek domu maklerskiego nie wystarcza

nawet na opłacenie kosztów postępowania.

9.

Inwestor zachowuje prawo do dochodzenia od masy upadłości lub domu maklerskiego swoich

roszczeń ponad kwotę określoną w ust. 1 i ust. 2.

1.

Syndyk masy upadłości jest obowiązany, w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia upadłości

domu maklerskiego, ustalić na podstawie ksiąg tego domu maklerskiego i przedstawić

w formie pisemnej Krajowemu Depozytowi

1)

listę inwestorów uprawnionych do otrzymania rekompensat, wraz z wyszczególnieniem

kwot środków, za które przysługuje rekompensata, sporządzoną według wzoru określonego

przez Zarząd Krajowego Depozytu,

2)

kwotę płynnych środków domu maklerskiego wchodzących w skład masy upadłości według

stanu na dzień ogłoszenia upadłości,

3)

wysokość wydatków związanych z wypłatą wynagrodzeń pracownikom upadłego domu maklerskiego

i wysokość bieżących wydatków związanych z kosztami postępowania upadłościowego, poniesionych

do dnia sporządzenia listy inwestorów, powiększoną o wysokość niezbędnych wydatków

związanych z wypłatą rekompensat, wraz z aktualną wysokością środków płynnych domu

maklerskiego znajdujących się w dyspozycji syndyka,

4)

terminarz wypłat.

2.

Krajowy Depozyt, w terminie 14 dni, sprawdza przedstawioną przez syndyka masy upadłości

listę inwestorów, wyliczenie kwot rekompensat pod względem zgodności z ustawą i wymaganiami

określonymi w ust. 1 pkt 1 oraz terminarz wypłat, o którym mowa w ust. 1 pkt 4.

3.

W przypadku powstania uzasadnionych wątpliwości co do podanej przez syndyka masy upadłości

wysokości wydatków określonych w ust. 1 pkt 3, Krajowy Depozyt zwraca się do sędziego-komisarza

o zatwierdzenie wydatków w trybie art. 99 Prawa upadłościowego, co nie wstrzymuje

powzięcia przez Krajowy Depozyt uchwały o przekazaniu kwot na wypłatę rekompensat.

4.

Jeżeli Krajowy Depozyt stwierdzi, że lista inwestorów nie odpowiada warunkom określonym

w ust. 1, odmawia jej przyjęcia i zwraca ją syndykowi masy upadłości, o czym niezwłocznie

powiadamia sędziego-komisarza.

5.

Syndyk masy upadłości jest obowiązany do usunięcia braków wskazanych przez Krajowy

Depozyt w terminie nie dłuższym niż 7 dni.

6.

Po ustaleniu listy wierzytelności przez sędziego-komisarza lub po stwierdzeniu wierzytelności

prawomocnym orzeczeniem sądu, listę, o której mowa w ust. 1 pkt 1, uzupełnia się o

wierzytelności inwestorów nieobjęte tą listą.

7.

Przepisy ust. 1-6 nie wyłączają uprawnienia inwestora do zgłaszania wobec Krajowego

Depozytu roszczeń nieobjętych listą, o której mowa w ust. 1 pkt 1.

1.

Zarząd Krajowego Depozytu, w terminie 7 dni od dnia przyjęcia listy, o której mowa

w art. 122a ust. 1 pkt 1, podejmuje i podaje do publicznej wiadomości, w drodze ogłoszenia

w dwóch dziennikach o zasięgu ogólnopolskim, uchwałę o przekazaniu syndykowi kwot

na wypłatę rekompensat, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

Uchwała, o której mowa w ust. 1, określa

1)

kwotę środków przekazywanych syndykowi na wypłatę rekompensat, stanowiącą różnicę

sumy należnych inwestorom rekompensat i środków płynnych domu maklerskiego, pomniejszonych

o wydatki określone w art. 122a ust. 1 pkt 3,

2)

szczegółowe zasady dokonywania przez syndyka masy upadłości wypłat rekompensat, w

tym terminy i miejsce dokonywania wypłat.

3.

Kwoty na wypłatę rekompensat, przekazane na podstawie uchwały Zarządu Krajowego Depozytu

syndykowi masy upadłości, nie wchodzą do masy upadłości i nie mogą być wykorzystane

przez syndyka na żaden inny cel niż wypłata rekompensat.

4.

Z tytułu przekazania środków syndykowi masy upadłości, Krajowemu Depozytowi przysługuje

roszczenie do masy upadłości o zwrot przekazanych kwot, które podlegają zaspokojeniu

w pierwszej kolejności po pokryciu bieżących kosztów postępowania upadłościowego,

należności za pracę pracowników domu maklerskiego i innych roszczeń tych pracowników,

o których mowa w art. 204 § 1 pkt 1 Prawa upadłościowego. Art. 205 Prawa upadłościowego

stosuje się odpowiednio.

5.

Kwoty zwrócone Krajowemu Depozytowi przez syndyka masy upadłości, w trybie określonym

w art. 123 ust. 3, nie zmniejszają wierzytelności Krajowego Depozytu do masy upadłości

z tytułu przekazania środków pieniężnych na wypłatę środków gwarantowanych.

6.

Na Krajowy Depozyt przechodzą, z mocy prawa, wierzytelności przysługujące inwestorowi

w stosunku do masy upadłości, w wysokości kwot wypłaconych z tytułu rekompensat.

1.

Syndyk masy upadłości jest obowiązany do dokonywania wypłat rekompensat na warunkach

określonych ustawą oraz w uchwale Zarządu Krajowego Depozytu, o której mowa w art.

122b ust. 1, zgodnie z terminarzem wypłat.

2.

W przypadku gdy przeciwko inwestorowi jest prowadzone postępowanie karne, z którego

wynika, że środki objęte rekompensatą mogą pochodzić z przestępstwa, syndyk masy upadłości

wstrzymuje ich wypłatę do czasu zakończenia postępowania. Środki te są wypłacane inwestorowi,

jeżeli w toku postępowania nie zostanie ustalone, że pochodzą z przestępstwa.

3.

Po zakończeniu wypłat syndyk masy upadłości dokonuje rozliczenia wypłaconych kwot

i sporządza sprawozdanie, które przekazuje Krajowemu Depozytowi w terminie 21 dni

od dnia zakończenia wypłat. W tym terminie syndyk zwraca Krajowemu Depozytowi kwoty

niewypłacone inwestorom oraz odsetki naliczone od kwoty przekazanej przez Krajowy

Depozyt na wypłatę rekompensat przez bank prowadzący rachunek, na który wpłacono tę

kwotę.

4.

Krajowy Depozyt sprawuje kontrolę przestrzegania przez syndyka masy upadłości domu

maklerskiego warunków wypłat rekompensat, określonych w ustawie oraz w uchwale Zarządu

Krajowego Depozytu, o której mowa w art. 122b ust. 1.

5.

O nieprawidłowościach ujawnionych w toku kontroli Krajowy Depozyt zawiadamia sędziego-komisarza,

wzywając syndyka do ich usunięcia.

W przypadku gdy nastąpi prawomocne oddalenie wniosku o ogłoszenie upadłości ze względu

na to, że majątek domu maklerskiego nie wystarcza nawet na opłacenie kosztów postępowania

1)

czynności, o których mowa w art. 122a ust. 1 i ust. 5, art. 122b ust. 3 i w art. 123

ust. 1-3, dokonywane przez syndyka masy upadłości, wykonuje zarząd podmiotu objętego

obowiązkowym systemem gwarantowania środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach

bankowych,

2)

przepisy art. 122a ust. 2-4 i ust. 6, art. 122b ust. 1-2 i ust. 4-6 oraz art. 123

ust. 4-5 stosuje się odpowiednio,

3)

Krajowy Depozyt powiadamia właściwy organ rejestrowy o zaistnieniu okoliczności, o

których mowa w art. 122a ust. 3 i 4 i art. 123 ust. 5.

1.

Krajowy Depozyt składa Komisji corocznie sprawozdanie z działalności systemu rekompensat

za rok poprzedni, nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia kończącego poprzedni

rok obrotowy.

2.

Sprawozdanie z działalności systemu rekompensat podlega zbadaniu przez podmiot uprawniony

do badania sprawozdań finansowych.

Krajowy Depozyt działa w formie spółki akcyjnej.

1.

Akcje Krajowego Depozytu mogą być wyłącznie imienne.

2.

Akcjonariuszami Krajowego Depozytu mogą być wyłącznie: spółki prowadzące giełdę, domy

maklerskie, spółki prowadzące rynek pozagiełdowy, Skarb Państwa, Narodowy Bank Polski

oraz banki.

3.

Akcje Krajowego Depozytu nie dają prawa do dywidendy.

1

Do zadań Krajowego Depozytu należy prowadzenie depozytu papierów wartościowych oraz

tworzenie, organizacja i zarządzanie obowiązkowym systemem rekompensat, o którym mowa

w art. 118 ust. 1.

2.

Do zadań Krajowego Depozytu należy w szczególności

1)

rejestrowanie papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu,

2)

nadzorowanie zgodności wielkości emisji z liczbą papierów wartościowych znajdujących

się w obrocie,

3)

obsługa realizacji zobowiązań emitentów wobec uprawnionych z papierów wartościowych,

4)

rozliczanie transakcji zawieranych na rynku regulowanym oraz transakcji, o których

mowa w art. 92 i art. 93.

3.

Krajowy Depozyt może obsługiwać obrót papierami wartościowymi niedopuszczonymi do

publicznego obrotu. Do obsługi tej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące prowadzenia

depozytu papierów wartościowych, chyba że ustawa stanowi inaczej.

4.

Krajowy Depozyt może prowadzić rachunki pieniężne, dokonywać rozliczeń pieniężnych,

udzielać pożyczek oraz uczestniczyć w rozrachunkach dokonywanych przez Narodowy Bank

Polski na zasadach stosowanych w przypadku rozrachunków międzybankowych, w zakresie

niezbędnym do realizacji zadań określonych w ust. 1 i 2.

5.

Zadania określone w ust. 1 i w ust. 2 pkt 2 i 4 może wykonywać wyłącznie Krajowy Depozyt.

6

Za zezwoleniem Komisji Krajowy Depozyt może powierzyć innemu podmiotowi w drodze umowy

wykonywanie niektórych czynności związanych z realizacją zadań, o których mowa w ust.

2 pkt 3 i 4.

7

Krajowy Depozyt sprawuje nadzór nad działalnością podmiotu, o którym mowa w ust. 6,

a w szczególności określa zasady i tryb wykonywania powierzonych czynności, zakres

tych czynności i kontroluje sposób ich wykonywania.

8

Komisja cofa zezwolenie, jeżeli dalsze wykonywanie powierzonych czynności mogłoby

zagrozić bezpieczeństwu obrotu lub w przypadku rozwiązania umowy, o której mowa w

ust. 6.

9

Prawo powoływania i odwoływania dwóch członków rady nadzorczej Krajowego Depozytu

mają

1)

banki, o których mowa w art. 57 - jednego członka,

2)

izby - jednego członka.

1.

Rada nadzorcza Krajowego Depozytu, na wniosek zarządu, uchwala regulamin Krajowego

Depozytu. Regulamin i jego zmiany są zatwierdzane przez Komisję. Komisja odmawia zatwierdzenia

zmian regulaminu, jeżeli proponowane zmiany są sprzeczne z przepisami prawa lub mogłyby

naruszyć bezpieczeństwo obrotu.

2.

Regulamin określa w szczególności

1)

prawa i obowiązki uczestników Krajowego Depozytu, zwanych dalej „uczestnikami”, tryb

i szczegółowe zasady postępowania w związku z nabywaniem lub utratą statusu uczestnika,

2)

sposób rejestracji papierów wartościowych w Krajowym Depozycie, jak również prowadzenia

przez uczestników rachunków papierów wartościowych i innych rachunków związanych z

obsługą rachunków papierów wartościowych,

3)

zasady dokonywania redukcji w związku z unieważnieniem akcji oraz tryb wykonywania

przez emitenta obowiązku zwrotu wartości akcji unieważnionych w przypadku, o którym

mowa w art. 134,

4)

sposób i tryb rozliczania transakcji zawieranych przez uczestników,

5)

sposób obsługi rachunków pieniężnych uczestników,

6)

sposób obsługi realizacji zobowiązań emitentów wobec uprawnionych z papierów wartościowych,

7)

tryb wystawiania świadectw depozytowych przez Krajowy Depozyt,

8)

sposób naliczania i wysokość opłat, o których mowa w art. 141,

9)

środki dyscyplinujące i porządkowe, które mogą być stosowane wobec uczestników naruszających

obowiązki wynikające z uczestnictwa, oraz zasady i tryb ich stosowania,

10)

sposób postępowania i środki stosowane w związku z

a)

nadzorem nad zgodnością wielkości emisji rejestrowanej przez Krajowy Depozyt z liczbą

papierów wartościowych znajdujących się w obrocie,

b)

kontrolą nad uczestnikami depozytu papierów wartościowych w zakresie podejmowanych

przez nich czynności w obrocie papierami wartościowymi,

11)

sposób funkcjonowania systemu rozliczeń,

12)

sposób organizacji systemu zabezpieczenia płynności rozliczania transakcji.

3.

Krajowy Depozyt publikuje regulamin i jego zmiany w taki sposób, aby były one dostępne

dla wszystkich uczestników co najmniej na 2 tygodnie przed dniem ich wejścia w życie.

1.

Zadania, o których mowa w art. 126 ust. 1-3, Krajowy Depozyt wykonuje współdziałając

z uczestnikami.

2.

Uczestnikami mogą być, z zastrzeżeniem ust. 3, wyłącznie podmioty, których przedmiot

przedsiębiorstwa obejmuje prowadzenie rachunków papierów wartościowych, emitenci papierów

wartościowych dopuszczonych do obrotu publicznego, jak również inne krajowe instytucje

finansowe, jeżeli ich uczestnictwo ma na celu współdziałanie z Krajowym Depozytem

w zakresie wykonywania zadań Krajowego Depozytu.

3.

Uczestnikami mogą być, za zgodą i na warunkach określonych przez Komisję, osoby prawne

lub inne jednostki organizacyjne z siedzibą poza obszarem Rzeczypospolitej Polskiej,

wykonujące zadania w zakresie centralnej rejestracji papierów wartościowych lub rozliczania

transakcji zawieranych w obrocie papierami wartościowymi.

1.

Uczestnictwo powstaje przez zawarcie z Krajowym Depozytem umowy o uczestnictwo w depozycie

papierów wartościowych, zwanej dalej „umową o uczestnictwo”.

2.

Podmiotowi, który uzyskał zgodę Komisji na prowadzenie rachunków papierów wartościowych

i spełnia wymogi określone w regulaminie Krajowego Depozytu, przysługuje roszczenie

o zawarcie umowy o uczestnictwo.

3.

Zawarcie umowy o uczestnictwo następuje przez złożenie oświadczenia o zamiarze jej

zawarcia przez podmiot uprawniony, w terminie 2 tygodni od dnia złożenia tego oświadczenia,

chyba że zarząd Krajowego Depozytu podejmie w tym terminie uchwałę o odmowie jej zawarcia.

4.

Od uchwały zarządu odmawiającej zawarcia umowy o uczestnictwo przysługuje odwołanie

do rady nadzorczej Krajowego Depozytu. Rada nadzorcza rozpatruje odwołanie w terminie

2 tygodni od dnia jego złożenia.

1.

W razie ograniczenia albo pozbawienia uczestnictwa danego podmiotu w Krajowym Depozycie,

w przypadkach określonych w regulaminie Krajowego Depozytu, spółka prowadząca giełdę

oraz spółka prowadząca rynek pozagiełdowy są obowiązane do ograniczenia albo zawieszenia

działania uczestnika na rynku regulowanym.

2.

O ograniczeniu lub pozbawieniu uczestnictwa Krajowy Depozyt informuje niezwłocznie

spółkę prowadzącą giełdę oraz spółkę prowadzącą rynek pozagiełdowy.

1.

Podmiot, który zawarł umowę o uczestnictwo, może być uczestnikiem bezpośrednim albo

pośrednim.

2.

Uczestnik bezpośredni działa samodzielnie wobec Krajowego Depozytu i innych uczestników,

z zastrzeżeniem ust. 4.

3.

W zakresie publicznego obrotu uczestnik pośredni działa wobec Krajowego Depozytu i

innych uczestników za pośrednictwem uczestnika bezpośredniego.

4.

W przypadkach określonych w regulaminie Krajowego Depozytu uczestnik bezpośredni może

działać za pośrednictwem innego uczestnika bezpośredniego.

Rejestrowanie papierów wartościowych w Krajowym Depozycie polega na prowadzeniu rachunków

papierów wartościowych oraz kont depozytowych.

1.

Przedmiotem operacji na papierach wartościowych oznaczonych danym kodem są wszystkie

papiery wartościowe oznaczone tym kodem, chyba że charakter operacji umożliwia jej

wykonanie w stosunku do części papierów wartościowych, a nie zachodzą przeszkody prawne

i nie powstaje zagrożenie dla bezpieczeństwa depozytu papierów wartościowych i dla

interesów uczestników obrotu.

2.

Rachunkom papierów wartościowych prowadzonym przez uczestników powinny odpowiadać

konta depozytowe albo rachunki papierów wartościowych prowadzone przez Krajowy Depozyt,

chyba że regulamin Krajowego Depozytu stanowi inaczej.

1

W przypadku gdy

1)

zostało uchylone postanowienie sądu o wpisie podwyższenia kapitału zakładowego

2)

uchwała walnego zgromadzenia o podwyższeniu tego kapitału została unieważniona

a akcje wyemitowane w wyniku podwyższenia zostały uprzednio objęte tym samym kodem

razem z innymi akcjami tej spółki, w depozycie papierów wartościowych przeprowadzana

jest redukcja łącznej wartości nominalnej akcji oznaczonych tym kodem.

2.

Jeżeli nie jest możliwe przeprowadzenie redukcji, o której mowa w ust. 1, w depozycie

papierów wartościowych przeprowadzana jest redukcja ogólnej liczby akcji oznaczonych

danym kodem.

3.

Na podstawie zawiadomienia o przeprowadzeniu redukcji złożonego przez Krajowy Depozyt

właściwy sąd rejestrowy dokonuje odpowiedniej zmiany w rejestrze przedsiębiorców

4.

W przypadku przeprowadzenia redukcji, o której mowa w ust. 1 i 2, emitent jest obowiązany

wobec posiadaczy rachunków papierów wartościowych, na których zapisane były unieważnione

akcje, do zwrotu wartości unieważnionych akcji, według ich ceny emisyjnej.

Rejestracja papierów wartościowych jest prowadzona przez Krajowy Depozyt na

1)

kontach depozytowych, które nie pozwalają na identyfikację posiadacza rachunku, na

którym te papiery zostały zapisane,

2)

rachunkach papierów wartościowych.

W przypadku, o którym mowa w art. 126 ust. 2 pkt 3, zobowiązanie emitenta opiewające

na pieniądze lub papiery wartościowe jest wykonane z chwilą otrzymania świadczenia

przez bezpośredniego uczestnika Krajowego Depozytu.

1.

Organizując i prowadząc rozliczanie transakcji, o których mowa w art. 126 ust. 2 pkt

4, Krajowy Depozyt określa w szczególności zakres obowiązków stron transakcji w celu

prawidłowego spełnienia przez strony świadczeń pieniężnych i niepieniężnych, wynikających

z zawartych transakcji.

2

Krajowy Depozyt organizuje i zarządza systemem gwarantującym prawidłowe wykonanie

zobowiązań wynikających z transakcji zawartych przez uczestników.

3

Krajowy Depozyt może wystąpić jako strona transakcji zawartej na rynku regulowanym,

wyłącznie w związku z wykorzystaniem środków systemu, o którym mowa w ust. 2, zgodnie

z jego celem.

Jeżeli sposób rozliczenia transakcji polega na spełnianiu przez stronę transakcji

świadczenia w wysokości stanowiącej nadwyżkę ponad wartość należnego jej świadczenia

pieniężnego lub niepieniężnego, obowiązek spełnienia przez uczestnika świadczenia

w tej wysokości powstaje z chwilą zawarcia transakcji.

1.

Wszczęcie postępowania upadłościowego, układowego, egzekucyjnego lub otwarcie likwidacji,

a także podjęcie innych środków prawnych względem uczestnika skutkujących zawieszeniem

lub zaprzestaniem dokonywania przez niego spłaty zadłużeń albo ograniczających jego

zdolność w zakresie swobodnego rozporządzania mieniem, w tym zawieszenie działalności

banku w trybie określonym przepisami ustawy, o której mowa w art. 41 a ust. 7, nie

wywołuje skutków prawnych wobec środków znajdujących się na koncie depozytowym, rachunku

papierów wartościowych, rachunku pieniężnym lub rachunku bankowym tego uczestnika

służącym do realizacji rozliczeń transakcji w zakresie, w jakim środki te są potrzebne

do rozliczenia transakcji w Krajowym Depozycie, chociażby postępowanie zostało wszczęte,

likwidacja otwarta lub inny środek prawny został podjęty przed jej rozliczeniem.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się także w przypadku, gdy system rejestracji papierów wartościowych,

o których mowa w art. 6 ust. 1, jest prowadzony przez Narodowy Bank Polski.

(skreślony).

1.

W przypadku braku pokrycia na koncie depozytowym, rachunku papierów wartościowych

lub rachunku pieniężnym uczestnika będącego stroną transakcji, Krajowy Depozyt określa

transakcje, których rozliczenia ulegają zawieszeniu.

2.

System gwarantowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2, może przewidywać niespełnienie

świadczeń na rzecz uczestnika, który spowodował zawieszenie rozliczenia transakcji.

Krajowy Depozyt pobiera opłaty za czynności dokonywane na rzecz uczestników.

Do Krajowego Depozytu stosuje się odpowiednio przepisy art. 107.

1.

Z wpłat uczestników tworzy się w Krajowym Depozycie fundusz zabezpieczający prawidłowe

rozliczenie zawartych transakcji, zwany dalej „funduszem rozliczeniowym”.

2.

Fundusz rozliczeniowy zapewnia rozliczanie transakcji zawieranych przez domy maklerskie

i banki prowadzące działalność maklerską na rynku regulowanym, w zakresie określonym

w regulaminie funduszu rozliczeniowego.

3

Krajowy Depozyt może zarządzać środkami funduszu rozliczeniowego.

1.

Wysokość wpłat na fundusz rozliczeniowy określa się w zależności od poziomu zobowiązań,

które mogą powstać w wyniku rozliczanej przez Krajowy Depozyt działalności uczestnika

na rynku regulowanym. Wysokość wpłat może być również uzależniona od sytuacji finansowej

uczestnika.

2.

Rada nadzorcza Krajowego Depozytu, na wniosek zarządu, uchwala regulamin określający

sposób tworzenia i wykorzystywania funduszu rozliczeniowego. Regulamin i jego zmiany

podlegają zatwierdzeniu przez Komisję.

1.

Fundusz rozliczeniowy stanowi wspólną masę majątkową uczestników. Nie wyłącza to możliwości

indywidualnego określania obowiązków uczestnika w związku z wykorzystaniem funduszu

rozliczeniowego, spowodowanym przez działania tego uczestnika.

2.

Środki funduszu rozliczeniowego są wyłączone z egzekucji prowadzonej przeciwko uczestnikowi.

Egzekucji mogą podlegać jedynie środki wypłacone z funduszu przez Krajowy Depozyt

po zaspokojeniu wszystkich zobowiązań podmiotu, z którego majątku egzekucja jest lub

ma być dokonywana.

Fundusz rozliczeniowy może składać się z wyodrębnionych funkcjonalnie części, z których

każda zawiera środki przeznaczone na zabezpieczenie rozliczenia transakcji zawieranych

na poszczególnych rynkach lub na zabezpieczenie rozliczenia określonych rodzajów transakcji.

1.

Rada Nadzorcza Krajowego Depozytu, na wniosek Zarządu, uchwala regulamin funkcjonowania

systemu rekompensat. Regulamin oraz jego zmiany wymagają zatwierdzenia przez Komisję.

Komisja odmawia zatwierdzenia regulaminu lub jego zmian, jeżeli jego treść lub proponowane

zmiany są sprzeczne z przepisami prawa lub mogłyby naruszyć bezpieczeństwo zarządzania

systemem rekompensat lub wypłat rekompensat z tego systemu.

2.

Regulamin, o którym mowa w ust. 1, określa szczegółowy sposób funkcjonowania systemu

rekompensat, a w szczególności

1)

sposób gospodarowania aktywami systemu rekompensat,

2)

sposób i tryb wnoszenia wpłat do systemu rekompensat przez podmioty objęte tym systemem,

3)

tryb dokonywania wypłat inwestorom,

4)

sposób dokonywania rozliczeń z podmiotem objętym systemem rekompensat w przypadku

ustania uczestnictwa tego podmiotu w systemie rekompensat,

5)

wysokość opłat należnych za zarządzanie systemem rekompensat.

1.

Kto

1)

w wyniku nabycia akcji spółki publicznej osiągnął albo przekroczył 5% albo 10% ogólnej

liczby głosów na walnym zgromadzeniu albo

2)

posiadał przed zbyciem akcje spółki publicznej zapewniające co najmniej 5% albo co

najmniej 10% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu, a w wyniku zbycia stał

się posiadaczem akcji zapewniających odpowiednio nie więcej niż 5% albo nie więcej

niż 10% liczby głosów

obowiązany jest zawiadomić o tym Komisję, spółkę oraz Urząd Ochrony Konkurencji i

Konsumentów, w ciągu 4 dni od dnia dokonania zapisu na rachunku papierów wartościowych,

wynikającego odpowiednio z nabycia lub zbycia akcji.

2

Obowiązek określony w ust. 1 dotyczy również przypadku nabycia lub zbycia akcji zmieniającego

posiadaną dotychczas przez akcjonariusza liczbę ponad 10% głosów o co najmniej

1)

2% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu - w przypadku spółki publicznej, której

akcje dopuszczone są do obrotu na regulowanym rynku giełdowym,

2)

5% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu - w przypadku pozostałych spółek publicznych.

Obowiązek powstaje zarówno w przypadku zawarcia pojedynczej transakcji, jak i kilku

transakcji łącznie.

3.

Zawiadomienie zawiera informacje o liczbie aktualnie posiadanych akcji, ich procentowym

udziale w kapitale zakładowym

4

Obowiązek zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, spoczywa również na podmiocie, który

1)

w wyniku nabycia akcji spółki publicznej osiągnął albo przekroczył lub

2)

w wyniku zbycia stał się posiadaczem akcji zapewniających nie więcej niż

odpowiednio 25%, 50% lub 75% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu.

5

Zawiadomienie związane z osiągnięciem lub przekroczeniem 10% ogólnej liczby głosów

na walnym zgromadzeniu zawiera dodatkowo informacje dotyczące zamiarów dalszego zwiększania

udziału w spółce publicznej w okresie 12 miesięcy od złożenia tego zawiadomienia oraz

celu zwiększania tego udziału. W przypadku każdorazowej zmiany tych zamiarów lub celu,

w okresie 12 miesięcy od dnia złożenia zawiadomienia oraz w okresie późniejszym, akcjonariusz

jest obowiązany niezwłocznie poinformować o tym Komisję, tę spółkę oraz Prezesa Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Spółka publiczna jest obowiązana do

1)

niezwłocznego przekazywania informacji, w zakresie określonym w art. 147, równocześnie

agencji informacyjnej, spółce prowadzącej giełdę lub spółce prowadzącej rynek pozagiełdowy,

w przypadku gdy dane akcje są przedmiotem obrotu na rynku regulowanym,

2)

przekazywania Komisji, nie później niż do dnia poprzedzającego wyznaczony dzień walnego

zgromadzenia, wykazu akcjonariuszy uprawnionych do udziału w tym zgromadzeniu, z określeniem

liczby akcji i głosów przysługujących każdemu z nich z posiadanych akcji,

3)

równoczesnego przekazywania Komisji oraz agencji informacyjnej, w ciągu 14 dni od

dnia odbycia walnego zgromadzenia, wykazu akcjonariuszy posiadających co najmniej

po 5% ogólnej liczby głosów na tym zgromadzeniu, z określeniem liczby głosów przysługujących

każdemu z nich z posiadanych akcji.

1.

Nabycie akcji spółki publicznej lub wystawionych w związku z tymi akcjami kwitów depozytowych,

w liczbie powodującej osiągnięcie lub przekroczenie łącznie odpowiednio 25%, 33% lub

50% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu, wymaga zezwolenia Komisji, wydawanego

na wniosek podmiotu nabywającego.

2.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, nie jest wymagane w przypadku, gdy nabycie dotyczy

akcji spółki publicznej znajdujących się wyłącznie w obrocie na nieurzędowym rynku

pozagiełdowym,

3.

Komisja, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, udziela zezwolenia i przekazuje

agencji informacyjnej informacje o udzielonym zezwoleniu albo odmawia udzielenia zezwolenia,

jeżeli nabycie spowodowałoby naruszenie przepisów prawa albo zagrażałoby ważnemu interesowi

państwa lub gospodarki narodowej. Komisja może odmówić udzielenia zezwolenia, w przypadku

gdy w okresie ostatnich 24 miesięcy przed dniem złożenia wniosku, o którym mowa w

ust. 1, wnioskodawca nie wykonywał lub wykonywał w sposób nienależyty obowiązki określone

w art. 147 i art. 150.

4.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zakres informacji objętych wnioskiem,

o którym mowa w ust. 1. Rozporządzenie powinno określać zakres informacji w taki sposób,

aby pozwalały one prawidłowo ocenić źródło pochodzenia środków na planowane nabycie,

cel nabycia akcji lub kwitów depozytowych uprawniających do określonej liczby głosów

na walnym zgromadzeniu i wpływ planowanego nabycia na interes państwa lub gospodarki

narodowej.

5.

Zezwolenie może być udzielone z zastrzeżeniem w jego treści warunku, że nieosiągnięcie

lub nieprzekroczenie określonego progu liczby głosów na walnym zgromadzeniu w terminie

wskazanym w zezwoleniu powoduje wygaśnięcie decyzji udzielającej zezwolenia.

6.

W przypadku podmiotu, który zgodnie z uzyskanym zezwoleniem Komisji osiągnął lub przekroczył

co najmniej jeden z progów liczby głosów, o których mowa w ust. 1, a następnie zbył

lub w wyniku innego zdarzenia prawnego stał się posiadaczem akcji lub kwitów depozytowych

w liczbie zapewniającej mniejszą liczbę głosów aniżeli liczba, na którą otrzymał zezwolenie,

ponowne osiągnięcie lub przekroczenie tego progu wymaga zezwolenia Komisji, chyba

że nie upłynął termin, o którym mowa w ust. 5.

Obowiązek określony w art. 147 stosuje się odpowiednio w przypadku nabycia lub zbycia

obligacji zamiennych na akcje spółki publicznej, kwitów depozytowych, jak również

innych papierów wartościowych, z których wynika prawo lub obowiązek nabycia akcji

spółki publicznej.

1

Nabycia w obrocie wtórnym, w okresie krótszym niż 90 dni, akcji dopuszczonych do publicznego

obrotu lub wystawionych w związku z tymi akcjami kwitów depozytowych, zapewniających

co najmniej 10% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu, dokonuje się wyłącznie

w wyniku publicznego ogłoszenia wezwania do zapisywania się na sprzedaż lub zamianę

akcji, zwanego dalej „wezwaniem”.

2

Ogłoszenie wezwania następuje po ustanowieniu zabezpieczenia w wysokości 100% wartości

akcji, które mają być przedmiotem nabycia. Ustanowienie zabezpieczenia powinno być

udokumentowane zaświadczeniem banku lub innej właściwej instytucji.

3

Obowiązek ogłoszenia wezwania, o którym mowa w ust. 1, nie powstaje w przypadku nabywania

akcji spółki publicznej dopuszczonych do obrotu wyłącznie na nieurzędowym rynku pozagiełdowym.

1.

Wezwanie jest ogłaszane i przeprowadzane za pośrednictwem domu maklerskiego lub banku

prowadzącego działalność maklerską, który jest obowiązany do niezwłocznego i równoczesnego

poinformowania o zamiarze jego ogłoszenia Komisji oraz spółek prowadzących giełdę

lub spółki prowadzącej rynek pozagiełdowy, w przypadku gdy dane akcje są przedmiotem

obrotu na danym rynku.

2.

Odstąpienie od ogłoszonego wezwania jest niedopuszczalne, chyba że po jego ogłoszeniu

inny podmiot ogłosił wezwanie dotyczące tych samych akcji.

3.

Obowiązek ogłoszenia wezwania nie powstaje w przypadku nabywania akcji w obrocie pierwotnym

lub w pierwszej ofercie publicznej.

W przypadku gdy nabycie dotyczy akcji niebędących przedmiotem obrotu na rynku regulowanym,

przepis art. 152 ust. 1 stosuje się odpowiednio do domu maklerskiego lub banku prowadzącego

działalność maklerską, który uzyskał zezwolenie na prowadzenie poza rynkiem regulowanym

obrotu papierami wartościowymi dopuszczonymi do publicznego obrotu.

Kto stał się posiadaczem akcji spółki publicznej lub wystawionych w związku z tymi

akcjami kwitów depozytowych, w liczbie zapewniającej łącznie ponad 50% ogólnej liczby

głosów na walnym zgromadzeniu, jest obowiązany do

1)

ogłoszenia i przeprowadzenia wezwania do zapisywania się na sprzedaż pozostałych akcji

tej spółki; do wezwania stosuje się przepisy art. 152 ust. 1 i art. 153, albo

2)

zbycia, przed wykonaniem prawa głosu z posiadanych akcji, takiej liczby akcji, które

spowoduje osiągnięcie nie więcej niż 50% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu.

1.

Cena proponowana w wezwaniu nie może być niższa od

1)

średniej ceny rynkowej z ostatnich 6 miesięcy przed dniem ogłoszenia wezwania albo

- jeżeli obrót akcjami będącymi przedmiotem wezwania był dokonywany na rynku regulowanym

przez okres krótszy niż 6 miesięcy - od średniej ceny z tego krótszego okresu,

2)

ceny, po której akcje były nabywane w obrocie pierwotnym lub w pierwszej ofercie publicznej

- w przypadku gdy przedmiotem wezwania są akcje nie będące przedmiotem obrotu na rynku

regulowanym.

2.

Cena, o której mowa w ust. 1, nie może być również niższa niż najwyższa cena, jaką

za akcje będące przedmiotem wezwania podmiot wzywający lub podmioty

1)

bezpośrednio lub pośrednio od niego zależne lub bezpośrednio lub pośrednio wobec niego

dominujące, lub

2)

które łączy porozumienie wymienione w art. 158a ust. 3 pkt 1

zapłaciły w okresie 12 miesięcy przed ogłoszeniem wezwania.

3.

Za cenę proponowaną w wezwaniu uważa się również wartość rzeczy lub praw, które podmiot

wzywający zamierza wydać w zamian za akcje.

Spółka publiczna, której akcje objęte wezwaniem są przedmiotem obrotu na rynku giełdowym,

jest obowiązana, nie później niż na 2 dni robocze przed dniem rozpoczęcia przyjmowania

zapisów, przekazać w trybie określonym w art. 81 ust. 1 opinię zarządu tej spółki

dotyczącą ogłoszonego wezwania.

1.

Wykonywanie prawa głosu z akcji, które zostały nabyte z naruszeniem obowiązków określonych

w art. 147, art. 149, art. 151 i art. 155, jest bezskuteczne.

2.

Niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 154, powoduje bezskuteczność wykonywania

prawa głosu z wszystkich posiadanych akcji.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wzory wezwań, o których mowa w art.

86 ust. 4, art. 151 i art. 154, szczegółowy sposób ich ogłaszania oraz warunki nabywania

akcji w wyniku wezwania. Rozporządzenie powinno określać taką treść wezwań, która,

w zależności od charakteru i celu wezwania, daje możliwość właściwej oceny warunków

transakcji. Rozporządzenie powinno ponadto określać takie warunki dokonywania wezwań,

aby nie różnicować uprawnień podmiotów odpowiadających na te wezwania.

Przepisów niniejszego rozdziału, z wyjątkiem art. 147 i art. 148 oraz art. 156 w zakresie

dotyczącym art. 147, nie stosuje się w przypadku nabywania akcji

1)

bezpośrednio od Skarbu Państwa,

2)

w wyniku wykonania zawartej w procesie prywatyzacji umowy ze Skarbem Państwa, zobowiązującej

do objęcia akcji nowej emisji,

3)

w trybie i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 60 ust.

1 pkt 3,

4)

w celu realizacji zadań wymienionych w art. 30 ust. 2 pkt 3.

1.

W rozumieniu przepisów niniejszego rozdziału

1)

nabycie, zbycie lub posiadanie przez podmiot pośrednio lub bezpośrednio zależny akcji

spółki publicznej lub wystawionych w związku z tymi akcjami kwitów depozytowych uważa

się za nabycie, zbycie lub posiadanie tych akcji lub kwitów depozytowych przez podmiot

dominujący,

2)

kwity depozytowe wystawione w związku z akcjami spółki publicznej uważa się za papiery

wartościowe uprawniające do wykonywania prawa głosu z takiej liczby akcji tej spółki,

jaką posiadacz kwitu depozytowego może uzyskać w wyniku zamiany kwitów depozytowych

na te akcje.

2.

Dokonanie czynności prawnej przez podmiot zależny lub zajście innego zdarzenia prawnego

w stosunku do tego podmiotu powoduje powstanie obowiązków określonych w przepisach

niniejszego rozdziału również po stronie podmiotu dominującego wyłącznie w przypadku,

gdy jednocześnie wiąże się to z taką zmianą stanu posiadania liczby głosów tego podmiotu

dominującego, która podlega tym obowiązkom.

3.

Obowiązki określone w przepisach niniejszego rozdziału spoczywają

1)

również łącznie na wszystkich podmiotach, które łączy pisemne lub ustne porozumienie

dotyczące

a)

wspólnego nabywania akcji tej spółki publicznej lub wystawionych w związku z tymi

akcjami kwitów depozytowych, lub

b)

zgodnego głosowania na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy tej spółki dotyczącego istotnych

spraw spółki, lub

c)

prowadzenia trwałej i wspólnej polityki w zakresie zarządzania tą spółką

chociażby tylko jeden z tych podmiotów podjął lub zamierzał podjąć czynności powodujące

powstanie tych obowiązków; obowiązki te wykonywane są przez jedną ze stron porozumienia,

wskazaną przez strony porozumienia,

2)

na funduszu inwestycyjnym, również w przypadku, gdy osiągnięcie lub przekroczenie

danego progu liczby głosów określonego w tych przepisach następuje w związku z nabywaniem,

zbywaniem lub posiadaniem akcji lub kwitów depozytowych łącznie przez

a)

inne fundusze inwestycyjne zarządzane przez to samo towarzystwo funduszy inwestycyjnych,

b)

inne fundusze inwestycyjne utworzone poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzane

przez ten sam podmiot,

3)

również na podmiocie, w przypadku którego osiągnięcie lub przekroczenie danego progu

liczby głosów określonego w tych przepisach następuje w związku z nabywaniem, zbywaniem

lub posiadaniem akcji lub kwitów depozytowych

a)

przez osobę trzecią w imieniu własnym, lecz na zlecenie lub na rzecz tego podmiotu,

z wyłączeniem akcji nabytych w ramach wykonywania czynności, o których mowa w art.

30 ust. 2 pkt 2,

b)

w ramach wykonywania czynności, o których mowa w art. 30 ust. 2 pkt 4 - w zakresie

akcji wchodzących w skład zarządzanych portfeli papierów wartościowych, z których

podmiot ten, jako zarządzający, może w imieniu zleceniodawców wykonywać prawo głosu

na walnym zgromadzeniu.

1.

Na wniosek akcjonariusza lub akcjonariuszy posiadających co najmniej 5% ogólnej liczby

głosów na walnym zgromadzeniu, walne zgromadzenie spółki publicznej może powziąć uchwałę

w sprawie zbadania przez biegłego określonego zagadnienia związanego z utworzeniem

spółki lub prowadzeniem jej spraw (rewident do spraw szczególnych).

2.

Rewidentem do spraw szczególnych może być biegły rewident albo inny podmiot posiadający

niezbędne kwalifikacje dla zbadania sprawy określonej w uchwale walnego zgromadzenia.

3.

Uchwała walnego zgromadzenia, o której mowa w ust. 1, powinna określać w szczególności

1)

przedmiot i zakres badania,

2)

dokumenty, które spółka powinna udostępnić biegłemu,

3)

stanowisko zarządu wobec zgłoszonego wniosku.

1.

Jeżeli walne zgromadzenie oddali wniosek o wyznaczenie rewidenta do spraw szczególnych,

wnioskodawcy mogą wystąpić o wyznaczenie rewidenta do sądu rejestrowego w terminie

14 dni od dnia powzięcia uchwały. Przepisy art. 312 Kodeksu spółek handlowych stosuje się odpowiednio.

2.

Sąd rejestrowy może, na wniosek zarządu spółki publicznej, uzależnić wydanie postanowienia

o powołaniu rewidenta do spraw szczególnych od złożenia przez wnioskodawców stosownego

zabezpieczenia. W razie gdy badanie nie wykaże naruszeń prawa, sąd rejestrowy na wniosek

zarządu spółki publicznej może postanowić o przepadku zabezpieczenia na rzecz spółki.

Na postanowienie sądu w sprawie przepadku zabezpieczenia służy zażalenie.

3.

Przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, sąd rejestrowy wezwie zarząd

i radę nadzorczą spółki do zajęcia stanowiska w sprawie w terminie 7 dni. Nieudzielenie

odpowiedzi w tym terminie nie wstrzymuje wydania postanowienia. Na postanowienie sądu

o odmowie wyznaczenia rewidenta do spraw szczególnych służy zażalenie.

1.

Zarząd i rada nadzorcza spółki są obowiązane udostępnić rewidentowi do spraw szczególnych

dokumenty określone w uchwale walnego zgromadzenia, o której mowa w art. 158b ust.

3, albo w postanowieniu sądu, o którym mowa w art. 158c, a także udzielić wyjaśnień

niezbędnych dla przeprowadzenia badania.

2.

Rewident do spraw szczególnych jest obowiązany przedstawić zarządowi i radzie nadzorczej

spółki pisemne sprawozdanie z wyników badania. Zarząd jest obowiązany udostępnić sprawozdanie

w trybie określonym w art. 81 ust. 1.

3.

Rada nadzorcza składa sprawozdanie ze sposobu uwzględnienia wyników badania na najbliższym

walnym zgromadzeniu.

1.

Do zachowania tajemnicy zawodowej są obowiązani

1)

Przewodniczący Komisji, jego zastępcy, członkowie Komisji, pracownicy urzędu Komisji

i osoby uczestniczące w posiedzeniach Komisji z głosem doradczym,

2)

maklerzy i doradcy,

3)

osoby wchodzące w skład statutowych organów

a)

domu maklerskiego, banku prowadzącego działalność maklerską oraz banku prowadzącego

rachunki papierów wartościowych,

b)

zagranicznej osoby prawnej świadczącej usługi polegające na doradztwie w zakresie

obrotu papierami wartościowymi, która świadczy usługi o tym samym charakterze w państwach

należących do OECD,

c)

spółek prowadzących giełdę oraz spółek prowadzących rynek pozagiełdowy,

d)

Krajowego Depozytu,

e)

izby,

f)

stowarzyszeń, o których mowa w art. 14 ust. 5 pkt 4,

g

towarzystw funduszy powierniczych,

h

Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych,

4)

osoby zatrudnione w podmiotach wymienionych w pkt 1 i 3 oraz pozostające z tymi podmiotami

w stosunku zlecenia lub w innym stosunku prawnym o podobnym charakterze.

2.

Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej istnieje również po ustaniu stosunków prawnych,

o których mowa w ust. 1.

1.

Nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej oraz informacji poufnej złożenie

zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa.

2.

Zwolnienie z obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej może również nastąpić w przypadkach

określonych w innych ustawach.

3.

Osoba, która w przypadku wymienionym w ust. 2 uzyskała informację stanowiącą tajemnicę

zawodową, jest obowiązana do zachowania tej informacji w tajemnicy, chyba że na jej

ujawnienie zezwala przepis prawa.

4.

Prezes Najwyższej Izby Kontroli może zwolnić z obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej,

jeżeli jest to niezbędne do ustalenia stanu faktycznego w prowadzonym postępowaniu

kontrolnym w zakresie danych dotyczących jednostki kontrolowanej.

1

W związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, Komisja lub

jej upoważnieni przedstawiciele mają dostęp do informacji poufnych oraz do informacji

stanowiących tajemnicę zawodową, będących w posiadaniu podmiotów zobowiązanych do

zachowania tajemnicy.

2.

Informacje stanowiące tajemnicę zawodową lub informacje poufne Komisja może przekazać

Prezesowi Narodowego Banku Polskiego oraz - na zasadzie wzajemności - zagranicznemu

organowi nadzoru nad rynkiem papierów wartościowych lub rynkiem finansowym, na podstawie

porozumienia zawartego uprzednio przez Komisję z tym organem, jeżeli przepisy prawa

obowiązujące w państwie jego siedziby zapewniają wykorzystanie takich informacji wyłącznie

w ramach wykonywania nadzoru nad przestrzeganiem prawa i zasad uczciwego obrotu na

rynkach papierów wartościowych lub rynkach finansowych.

2a

Na podstawie zawartego porozumienia informacje stanowiące tajemnicę zawodową lub informacje

poufne Komisja może przekazać, na zasadzie wzajemności, Komisji Nadzoru Ubezpieczeń

i Funduszy Emerytalnych.

2b

Komisja przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1, organom nadzoru w państwach

członkowskich, w zakresie niezbędnym do wykonywania tego nadzoru.

2c

Komisja może przekazać będące w jej posiadaniu informacje stanowiące tajemnicę zawodową

1)

rzecznikowi dyscyplinarnemu lub sądowi dyscyplinarnemu stowarzyszenia, o którym mowa

w art. 14 ust. 5 pkt 4, wyłącznie w zakresie niezbędnym do ustalenia, na potrzeby

postępowania dyscyplinarnego, naruszenia zasad etyki zawodowej przez maklera lub doradcę,

będącego członkiem tego stowarzyszenia,

2)

rzecznikowi sądu lub sądowi izby, wyłącznie w zakresie niezbędnym do ustalenia, na

potrzeby prowadzonego postępowania, naruszenia przez członka izby zasad etyki lub

zasad rzetelnego wykonywania działalności gospodarczej.

3.

W celu ustalenia stanu faktycznego w prowadzonym postępowaniu kontrolnym w zakresie

danych dotyczących jednostki kontrolowanej dostęp do informacji stanowiących tajemnicę

zawodową mają kontrolerzy Najwyższej Izby Kontroli na podstawie odrębnego upoważnienia

wydanego przez Prezesa Najwyższej Izby Kontroli.

4.

Przewodniczący Komisji udostępnia informacje poufne jedynie Prezesowi Najwyższej Izby

Kontroli na jego pisemne żądanie wydane w związku z prowadzonym postępowaniem kontrolnym.

5

Zakres oraz zasady udzielania informacji poufnych oraz stanowiących tajemnicę zawodową

udostępnianych przez Komisję Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej reguluje

odrębna ustawa.

1.

Komisja, w terminie miesiąca od udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności

maklerskiej, powiadamia organy nadzoru państw członkowskich o

1)

udzieleniu zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej zagranicznej osobie

prawnej będącej bezpośrednio lub pośrednio zależną od podmiotu podlegającego prawu

państwa członkowskiego, w którym działa ten organ nadzoru,

2)

nabyciu pakietu akcji podmiotu prowadzącego działalność maklerską, jeżeli nabywca

akcji stał się podmiotem zależnym od podmiotu podlegającego prawu państwa członkowskiego,

w którym działa ten organ nadzoru.

2.

Do zawiadomień, o których mowa w ust. 1, Komisja dołącza opis struktury grupy kapitałowej

według stanu uwzględniającego nabycie akcji podmiotu prowadzącego działalność maklerską.

1.

Domy maklerskie, banki prowadzące działalność maklerską, banki prowadzące rachunki

papierów wartościowych oraz zagraniczne osoby prawne, o których mowa w art. 52, mogą

przekazywać sobie, objęte tajemnicą zawodową, informacje o wierzytelnościach przysługujących

im względem klientów z tytułu świadczonych usług - w zakresie, w jakim informacje

te są niezbędne dla ochrony interesów przed nierzetelnymi klientami.

2.

Podmioty, o których mowa w ust. 1, ponoszą odpowiedzialność za szkody wynikające z

ujawnienia tajemnicy zawodowej i wykorzystywania jej niezgodnie z przeznaczeniem.

1.

Emitent oraz wprowadzający odpowiadają za szkodę wyrządzoną wskutek wady papieru wartościowego,

chyba że ani oni, ani osoby, za które odpowiadają, nie ponoszą winy.

2.

Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną wskutek podania nieprawdziwej informacji lub

przemilczenia informacji, która powinna być zawarta w dokumentach związanych z wprowadzaniem

papierów wartościowych do publicznego obrotu, a także informacji, o której mowa w

art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2, ponosi emitent, subemitent usługowy lub wprowadzający, jak

również osoby, które opublikowaną informację sporządziły lub w jej sporządzeniu brały

udział, chyba że ani oni, ani osoby, za które odpowiadają, nie ponoszą winy.

3.

Odpowiedzialność, o której mowa w ust. 2, ponoszą również osoby, które wykorzystują

w swojej działalności w zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi informacje

wskazane w tym przepisie, chyba że nieprawdziwość lub przemilczenie informacji nie

była i nie mogła być im znana.

4.

Odpowiedzialność osób określonych w ust. 1-3 jest solidarna i nie można jej ograniczyć

lub wyłączyć z góry.

5.

Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną wskutek podania nieprawidłowej informacji lub

przemilczenia prawdziwej informacji, o której mowa w art. 81 ust. 1 pkt 3, ponosi

emitent, jak również osoby, które taką informację sporządziły lub w jej sporządzeniu

brały udział.

1.

Wystawca świadectwa depozytowego odpowiada za szkodę wyrządzoną wskutek wady świadectwa

albo użycia go przez osobę nieuprawnioną, chyba że szkoda nastąpiła wyłącznie z winy

poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą wystawca nie ponosi odpowiedzialności.

2.

Jeżeli wystawca działał na zlecenie innej osoby, odpowiedzialność wystawcy i zleceniodawcy

jest solidarna i nie można jej ograniczyć lub wyłączyć z góry.

1.

W razie zmiany danych zawartych w prospekcie wpływającej na wartość lub cenę papieru

wartościowego, osoba, która nabyła papiery wartościowe w obrocie pierwotnym, może

uchylić się od skutków prawnych złożonego zapisu, chyba że działała w złej wierze.

2.

Prawo uchylenia się od skutków prawnych złożonego zapisu wygasa po upływie 14 dni

od dnia ogłoszenia o zmianie w sposób określony przepisami prawa lub decyzją Komisji.

3.

Uchylenie się od skutków prawnych zapisu następuje poprzez oświadczenie na piśmie

złożone w miejscu przyjęcia zapisu.

1

Kto proponuje, w sposób, o którym mowa w art. 2, nabycie papierów wartościowych bez

wymaganej zgody, podlega grzywnie do 1 000 000 zł albo karze pozbawienia wolności

do lat 2, albo obu tym karom łącznie.

2.

Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w

imieniu lub w interesie osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej

osobowości prawnej.

Kto bez wymaganego zezwolenia prowadzi działalność w zakresie publicznego obrotu papierami

wartościowymi, podlega karze grzywny do 5 000 000 zł.

Kto nabywa akcje domu maklerskiego bez wymaganej zgody, o której mowa w art. 50, podlega

grzywnie do 1 000 000 zł.

Kto nie dokonuje w terminie zawiadomienia, o którym mowa w art. 147 ust. 1 lub 2 oraz

w art. 148, podlega karze grzywny do 1 000 000 zł.

Kto nabywa akcje bez zachowania warunków, o których mowa w art. 151 ust. 1 lub 2,

podlega karze grzywny do 1 000 000 zł.

Kto nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art. 149, podlega karze grzywny do 1 000 000

zł.

Kto ogłasza i przeprowadza wezwanie bez zachowania warunków, o których mowa w art.

152 ust. 1 albo w art. 153, podlega karze grzywny do 1 000 000 zł

Kto odstępuje od wezwania z naruszeniem przepisu art. 152 ust. 2, podlega karze grzywny

do 1 000 000 zł.

Kto, będąc akcjonariuszem spółki publicznej posiadającym ponad 50% ogólnej liczby

głosów na walnym zgromadzeniu, nie dokonuje wezwania, o którym mowa w art. 154 pkt

1, albo nie zbywa akcji w przypadku wymienionym w pkt 2 tego przepisu, podlega karze

grzywny do 1 000 000 zł.

Kto w wezwaniu, o którym mowa w art. 154, proponuje cenę niższą niż określona na podstawie

art. 155 ust. 1 pkt 1 albo pkt 2, podlega karze grzywny do 1 000 000 zł.

Kto dopuszcza się czynu określonego w art. 166-171, działając w imieniu lub w interesie

osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, podlega

karze grzywny do 1 000 000 zł.

1

Kto, będąc odpowiedzialnym za informacje zawarte w prospekcie lub inne informacje

związane z wprowadzaniem papierów wartościowych do publicznego obrotu lub informacje,

o których mowa w art. 81 ust. 1, podaje nieprawdziwe lub zataja prawdziwe dane, w

istotny sposób wpływające na treść informacji, podlega grzywnie do 5 000 000 zł i

karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5.

2.

Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w

imieniu lub w interesie osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej

osobowości prawnej.

Kto, będąc obowiązany do zachowania tajemnicy zawodowej, ujawnia lub wykorzystuje

w obrocie papierami wartościowymi informacje stanowiące tajemnicę zawodową, podlega

grzywnie do 1 000 000 zł i karze pozbawienia wolności do lat 3.

1

Kto w obrocie papierami wartościowymi ujawnia informację poufną, podlega grzywnie

do 1 000 000 zł i karze pozbawienia wolności do lat 3.

2

Kto w obrocie papierami wartościowymi wykorzystuje informację poufną, podlega grzywnie

do 5 000 000 zł i karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5.

1

Kto sam lub w porozumieniu powoduje sztuczne podwyższenie lub obniżenie ceny papierów

wartościowych, podlega grzywnie do 5 000 000 zł i karze pozbawienia wolności do lat

3.

2.

Kto wchodzi w porozumienie mające na celu sztuczne podwyższanie lub obniżanie ceny

papierów wartościowych, podlega karze grzywny do 5 000 000 zł.

1.

Kto uniemożliwia bądź utrudnia przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 44

ust. 1, art. 47 ust. 2, art. 107 ust. 1 pkt 1 i 2, podlega karze aresztu, ograniczenia

wolności albo grzywny.

2.

Tej samej karze podlega, kto działając w imieniu lub w interesie osoby prawnej wbrew

obowiązkowi, o którym mowa w art. 44 ust. 2, art. 47 ust. 3, art. 107 ust. 2, nie

przekazuje niezwłocznie kopii dokumentów lub innych nośników informacji albo nie udziela

wyjaśnień.

3.

Tej samej karze podlega, kto wbrew nakazowi określonemu w art. 46 ust. 4 nie dokonuje

przeniesienia rachunków papierów wartościowych i rachunków pieniężnych lub dokumentów

związanych z prowadzeniem tych rachunków.

4.

Tej samej karze podlega, kto wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 47 ust. 1, nie

archiwizuje lub nie przechowuje dokumentów lub innych nośników informacji związanych

z prowadzeniem działalności maklerskiej.

W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 czerwca 1934 r. - Kodeks handlowy

(Dz. U. Nr 57, poz. 502, z 1946 r. Nr 57, poz. 321, z 1950 r. Nr 34, poz. 312, z 1964 r. Nr 16, poz. 94, z 1969 r. Nr 13, poz. 95, z 1988 r. Nr 41, poz. 326, z 1990 r. Nr 17, poz. 98 i Nr 51, poz. 298, z 1991 r. Nr 35, poz. 155, Nr 94, poz. 418, Nr 111, poz. 480, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 96, poz. 478, z 1996 r. Nr 6, poz. 43 oraz z 1997 r. Nr 88, poz. 554) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 316 § 2 otrzymuje brzmienie

«

§ 2.

Do zebrania kapitału za pomocą ogłoszeń stosuje się przepisy ustawy - Prawo o publicznym

obrocie papierami wartościowymi.

»

;

2)

skreśla się art. 318;

3)

w art. 355 dodaje się § 4 w brzmieniu

«

§ 4.

W przypadku spółki publicznej w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w art.

316 § 2, uchwała walnego zgromadzenia o przeznaczeniu zysku rocznego do podziału między

akcjonariuszy wskazuje termin wypłaty dywidendy oraz datę ustalenia prawa do dywidendy.

»

;

4)

w art. 414

a)

dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie § 1,

b)

dodaje się § 2 w brzmieniu

«

§ 2.

Uchwała walnego zgromadzenia spółki publicznej w rozumieniu przepisów ustawy, o której

mowa w art. 316 § 2, może być zaskarżona z przyczyn wskazanych w § 1 wyłącznie przez

akcjonariusza lub grupę akcjonariuszy, posiadających bezpośrednio akcje uprawniające

do wykonywania nie mniej niż 1% ogólnej liczby głosów.

»

;

5)

w art. 415

a)

dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie § 1,

b)

dodaje się § 2 w brzmieniu

«

§ 2.

W przypadku spółki publicznej w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w art.

316 § 2, termin do wniesienia pozwu wynosi miesiąc od otrzymania wiadomości o uchwale,

ale nie później niż 3 miesiące od daty powzięcia uchwały.

»

;

6)

w art. 433

a)

dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie § 1,

b)

dodaje się § 2 w brzmieniu

«

§ 2.

W przypadku spółki publicznej w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w art.

316 § 2, uchwała o podwyższeniu kapitału wskazuje także datę, od której dotychczasowym

akcjonariuszom przysługuje prawo poboru nowych akcji (dzień ustalenia prawa poboru),

jeżeli nie zostali oni od tego prawa wyłączeni.

»

;

7)

w art. 436 dodaje się § 3 w brzmieniu

«

§ 3.

W przypadku spółki publicznej w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w art.

316 § 2, stosuje się przepisy tej ustawy.

»

;

8)

po art. 437 dodaje się art. 437

«

Art. 437

§ 1.

Wykonanie prawa poboru akcji spółki publicznej, w rozumieniu przepisów ustawy, o której

mowa w art. 316 § 2, następuje w jednym terminie, wskazanym w prospekcie emisyjnym.

W tym zakresie nie mają zastosowania terminy wykonywania prawa poboru określone w

art. 437 § 1.

§ 2.

Akcjonariusze spółki publicznej, którym służy prawo poboru, mogą w terminie jego wykonania

dokonać jednocześnie dodatkowego zapisu na akcje, w liczbie nie większej niż wielkość

emisji, na wypadek niewykonania prawa poboru przez pozostałych akcjonariuszy.

§ 3.

Akcje objęte dodatkowym zapisem zarząd spółki przydziela proporcjonalnie do zgłoszeń.

§ 4.

Akcje, które nie zostały objęte w trybie określonym w § 2 i 3, zarząd przydziela według

swojego uznania, jednak po cenie nie niższej niż cena emisyjna.

»

(pominięte).

W ustawie z dnia 24 lutego 1990 r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym

(Dz. U. z 1997 r. Nr 49, poz. 318) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 11

a)

w ust. 4 wyrazy «art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 22 marca 1991 r. - Prawo o publicznym obrocie

papierami wartościowymi i funduszach powierniczych

(Dz. U. z 1994 r. Nr 58, poz. 239, Nr 71, poz. 313 i Nr 121, poz. 591, z 1996 r. Nr 45, poz. 199, Nr 75, poz. 357, Nr 106, poz. 496 i Nr 149, poz. 703 oraz z 1997 r. Nr 30, poz. 164)» zastępuje się wyrazami «art. 4 pkt 16 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi

(Dz. U. Nr 118, poz. 754)»,

b)

skreśla się ust. 6;

2)

w art. 11a ust. 5 otrzymuje brzmienie

«

5.

W wypadku zamiaru

1)

łączenia banków,

2)

nabycia akcji dopuszczonych do publicznego obrotu

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie nie dłuższym niż 2 tygodnie,

zawiadamia o braku zastrzeżeń zgłaszającego zamiar bądź wydaje decyzję zakazującą

łączenia.

»

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 5, poz. 25, Nr 86, poz. 433, Nr 96, poz. 478, Nr 133, poz. 654 i Nr 142, poz. 704 oraz z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 34, poz. 146, Nr 90, poz. 405, Nr 137, poz. 639, Nr 147, poz. 686 oraz z 1997 r. Nr 9, poz. 44, Nr 28, poz. 153, Nr 79, poz. 484, Nr 96, poz. 592 i Nr 197, poz. 685) w art. 15 po ust. 1b dodaje się ust. 1c w brzmieniu

«

1c.

Kosztem uzyskania przychodów są obowiązkowe wpłaty na rzecz funduszu gwarancyjnego,

wnoszone przez członków funduszu na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi

(Dz. U. Nr 118, poz. 754).

»

W ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. Nr 121, poz. 591 oraz z 1997 r. Nr 32, poz. 183, Nr 43, poz. 272 i Nr 88, poz. 554) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 w ust. 1 w pkt 13 po wyrazach «późniejszym rozszerzeniu spółki akcyjnej,»

dodaje się wyrazy «w tym opłatę ewidencyjną oraz wynagrodzenia dla subemitentów inwestycyjnych

i usługowych w przypadku spółek publicznych,»;

2)

w art. 81

a)

w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

«

1)

szczególne zasady rachunkowości, w tym również wzory bilansu, rachunku zysków i strat,

informacji dodatkowej i innych składników sprawozdań finansowych oraz skonsolidowanych

sprawozdań finansowych w odniesieniu do domów maklerskich i funduszy powierniczych,

»

b)

w ust. 2 w pkt 2 skreśla się lit. a).

W ustawie z dnia 29 czerwca 1995 r. o obligacjach

(Dz. U. Nr 83, poz. 420 i Nr 118, poz. 574 oraz z 1997 r. Nr 88, poz. 554) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 12 w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie

«

1)

termin na przyjęcie propozycji nabycia wynosi 3 tygodnie od dnia jej otrzymania, chyba

że emitent określi krótszy termin,

»

2)

w art. 20

a)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

«

7.

Oświadczenie obligatariusza o zamianie obligacji na akcje wymaga formy pisemnej i

powinno zostać złożone spółce. Każdorazowe podwyższenie kapitału akcyjnego w wyniku

zamiany obligacji na akcje zarząd spółki zgłosi do rejestru handlowego; przepis art. 439 Kodeksu handlowego stosuje się odpowiednio, z wyłączeniem § 2 pkt 1. Do zgłoszenia podwyższenia kapitału

akcyjnego należy dołączyć oświadczenie obligatariusza o zamianie obligacji na akcje.

»

,

b)

po ust. 7 dodaje się ust. 8 w brzmieniu

«

8.

Po upływie terminu zamiany sąd na podstawie wniosku zarządu spółki dokonuje zarejestrowania

zmiany statutu w zakresie wysokości kapitału akcyjnego.

»

;

3)

w art. 21 ust. 3 otrzymuje brzmienie

«

3.

Do akcji wydawanych w zamian za obligacje zamienne przepisów art. 312, art. 313 i art. 347 Kodeksu handlowego nie stosuje się.

»”

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. prowadzi

działalność na podstawie przepisów tej ustawy, z wyłączeniem art. 98 ust. 2 i art.

102.

2.

Komisja może wystąpić do ministra właściwego do spraw instytucji finansowych

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy spółka akcyjna prowadząca Centralną Tabelę Ofert na

podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 1995 r. w sprawie określenia form

regulowanego pozagiełdowego wtórnego publicznego obrotu papierami wartościowymi

(Dz. U. Nr 81, poz. 407) prowadzi działalność na podstawie przepisów tej ustawy, z wyłączeniem art. 114, art.

115 ust. 2 i art. 116.

2.

Komisja może zakazać spółce, o której mowa w ust. 1, prowadzenia rynku pozagiełdowego,

w przypadku gdy spółka prowadzi tę działalność z naruszeniem prawa.

3.

Podmioty prowadzące przedsiębiorstwo maklerskie, niebędące bankami, są obowiązane,

w terminie do dnia 1 stycznia 1999 r., dostosować formę prawną prowadzonej działalności

do warunku określonego w art. 29.

1.

Zezwolenia udzielone na podstawie przepisów dotychczasowych pozostają w mocy, z zastrzeżeniem

ust. 2 i 3.

2.

Zezwolenia na nabywanie lub zbywanie papierów wartościowych we własnym imieniu i na

własny rachunek, udzielone na podstawie art. 22 § 3 ustawy, o której mowa w art. 191,

tracą moc, jeżeli Komisja zgłosi sprzeciw w terminie 2 tygodni od dnia wejścia w życie

ustawy.

3.

(pominięty.)

4.

Do udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącej przedsiębiorstwo

maklerskie przed upływem terminu wskazanego w ust. 3 stosuje się odpowiednio przepisy

art. 49.

1.

Zachowują ważność wpisy na listę maklerów papierów wartościowych i listę doradców

w zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi, dokonane przed dniem wejścia

w życie ustawy.

2.

Doradcy w zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi stają się z dniem wejścia

w życie ustawy doradcami inwestycyjnymi.

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy Związek Maklerów Papierów Wartościowych i Doradców

w Zakresie Publicznego Obrotu Papierami Wartościowymi utworzony na podstawie ustawy,

o której mowa w art. 191, zwany dalej „Związkiem”, staje się stowarzyszeniem w rozumieniu ustawy z

dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach

(Dz. U. Nr 20, poz. 104, z 1990 r. Nr 14, poz. 86 i z 1996 r. Nr 27, poz. 118).

2.

Wpisanie Związku do rejestru stowarzyszeń następuje na podstawie statutu spełniającego

warunki określone w art. 10 Prawa o stowarzyszeniach oraz innych dokumentów zawierających

informacje wymienione w art. 18 ust. 1 tego prawa, po ich złożeniu do sądu przez upoważnionego

przedstawiciela Związku w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, pod

rygorem zastosowania przez sąd środka, o którym mowa w art. 26 Prawa o stowarzyszeniach.

1.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się,

z zastrzeżeniem ust. 2, przepisy tej ustawy.

2.

Osoby, które w dniu wejścia w życie ustawy spełniają, według przepisów dotychczasowych,

warunki do uzyskania wpisu na listę maklerów papierów wartościowych lub listę doradców

w zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi uzyskują, po złożeniu stosownego

wniosku, wpis na listę maklerów papierów wartościowych lub listę doradców inwestycyjnych.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak

niż przez 12 miesięcy od dnia jej wejścia w życie, pozostają w mocy przepisy wydane

na podstawie ustawy, o której mowa w art. 191, o ile nie są sprzeczne z niniejszą

ustawą.

Traci moc ustawa z dnia 22 marca 1991 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi

i funduszach powierniczych

(Dz. U. z 1994 r. Nr 58, poz. 239, Nr 71, poz. 313 i Nr 121, poz. 591, z 1996 r. Nr 45, poz. 199, Nr 75, poz. 357, Nr 106, poz. 496 i Nr 149, poz. 703 oraz z 1997 r. Nr 30, poz. 164 i Nr 88, poz. 554), z wyjątkiem

1)

art. 2 pkt 7 i 8,

2)

art. 5 § 5, który traci moc po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy,

3)

art. 16 § 1 pkt 2, który traci moc po upływie 2 lat od dnia ogłoszenia niniejszej

ustawy,

4)

rozdziału 8,

5)

art. 120 - w części dotyczącej działalności, o której mowa w rozdziale 8.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 7, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia,

2)

art. 26 ust. 1 pkt 5, który w stosunku do osób wpisanych przed dniem jej wejścia w

życie na listy maklerów papierów wartościowych lub doradców w zakresie publicznego

obrotu papierami wartościowymi wchodzi w życie po upływie 2 lat od dnia ogłoszenia.

§ 1.

Wykonanie prawa poboru akcji spółki publicznej, w rozumieniu przepisów ustawy, o której

mowa w art. 316 § 2, następuje w jednym terminie, wskazanym w prospekcie emisyjnym.

W tym zakresie nie mają zastosowania terminy wykonywania prawa poboru określone w

art. 437 § 1.

§ 2.

Akcjonariusze spółki publicznej, którym służy prawo poboru, mogą w terminie jego wykonania

dokonać jednocześnie dodatkowego zapisu na akcje, w liczbie nie większej niż wielkość

emisji, na wypadek niewykonania prawa poboru przez pozostałych akcjonariuszy.

§ 3.

Akcje objęte dodatkowym zapisem zarząd spółki przydziela proporcjonalnie do zgłoszeń.

§ 4.

Akcje, które nie zostały objęte w trybie określonym w § 2 i 3, zarząd przydziela według

swojego uznania, jednak po cenie nie niższej niż cena emisyjna.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.