Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie niektórych ulg przysługujących inwalidom wojennym i wojskowym.

§ 1. 1. Inwalidom wojennym i wojskowym przys∏uguje

3. Zni˝ki, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, przys∏ugujà w odniesieniu do jednego pojazdu samochodowego, nies∏u˝àcego do zarobkowego przewozu, b´dàcego w∏asnoÊcià inwalidy wojennego lub wojskowego.

1) zwolnienie z op∏at abonamentowych za u˝ywanie

odbiorników radiowych i telewizyjnych,

2) 50% zni˝ka w op∏atach za wydanie dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego i tablic (tablicy) rejestracyjnych pojazdów samochodowych

oraz w op∏acaniu sk∏adek na obowiàzkowe ubezpieczenie odpowiedzialnoÊci cywilnej posiadaczy

pojazdów samochodowych.

2. Inwalidom wojennym i wojskowym ca∏kowicie

niezdolnym do pracy przys∏uguje 50% zni˝ka w op∏acaniu sk∏adki na dobrowolne ubezpieczenie casco pojazdów samochodowych, okreÊlone w dziale II w grupie 3

za∏àcznika do ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o dzia∏alnoÊci ubezpieczeniowej (Dz. U. z 1996 r. Nr 11, poz. 62,

z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 107,

poz. 685, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 139, poz. 934,

z 1998 r. Nr 155, poz. 1015, z 1999 r. Nr 49, poz. 483,

Nr 101, poz. 1178 i Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 43,

poz. 483, Nr 48, poz. 552, Nr 70, poz. 819, Nr 114,

§ 2. Ulgi, o których mowa w § 1, przys∏ugujà inwalidom wojennym i wojskowym, je˝eli nie korzystajà

z takich ulg na podstawie innych przepisów.

§ 3. Dowodem uprawniajàcym do korzystania z ulg

jest ksià˝ka inwalidy wojennego (wojskowego) wystawiona przez Zak∏ad Ubezpieczeƒ Spo∏ecznych.

§ 4. Traci moc rozporzàdzenie Rady Ministrów

z dnia 31 maja 1974 r. w sprawie niektórych ulg i przywilejów przys∏ugujàcych inwalidom wojennym i wojskowym (Dz. U. Nr 21, poz. 124, z 1983 r. Nr 8, poz. 42

i z 1984 r. Nr 28, poz. 144).

§ 5. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Prezes Rady Ministrów: L. Miller

36

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 8 stycznia 2002 r.

w sprawie organizacji i zadaƒ rzeczników prasowych w urz´dach organów administracji rzàdowej.

Na podstawie art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. — Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24,

z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 34, poz. 187,

z 1990 r. Nr 29, poz.173, z 1991 r. Nr 100, poz. 442,

z 1996 r. Nr 114, poz. 542, z 1997 r. Nr 88, poz. 554

i Nr 121, poz. 770, z 1999 r. Nr 90, poz. 999 oraz z 2001 r.

Nr 112, poz. 1198) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. 1. Rzecznicy prasowi w urz´dach organów administracji rzàdowej, zwani dalej „rzecznikami prasowymi”, wykonujà zadania z zakresu polityki informacyjnej Rzàdu.

2. Do zadaƒ rzeczników prasowych nale˝y w szczególnoÊci

1) publiczne prezentowanie dzia∏aƒ organów administracji rzàdowej,

2) organizowanie kontaktów publicznych organów administracji rzàdowej, realizowanych z udzia∏em lub

za poÊrednictwem Êrodków masowego przekazu.

3. Do zadaƒ rzeczników prasowych nale˝y równie˝

wspó∏udzia∏ w realizacji obowiàzków na∏o˝onych na

organy administracji rzàdowej w ustawie z dnia 6 wrze-

Ênia 2001 r. o dost´pie do informacji publicznej (Dz. U.

Nr 112, poz. 1198).

4. W celu realizacji zadaƒ, o których mowa

w ust. 1—3, rzecznicy prasowi mogà ˝àdaç informacji

od kierowników komórek organizacyjnych urz´du obs∏ugujàcego organ administracji rzàdowej, w którym

dzia∏a rzecznik prasowy, oraz od kierowników jednostek organizacyjnych podporzàdkowanych lub nadzorowanych przez dany organ administracji rzàdowej.

§ 2. 1. Wspó∏dzia∏anie rzeczników prasowych w zakresie administracji rzàdowej zapewnia Rzecznik Prasowy Rzàdu.

2. Do zadaƒ Rzecznika Prasowego Rzàdu nale˝y

w szczególnoÊci

1) wyjaÊnianie polityki Rzàdu, w tym wydawanie

oÊwiadczeƒ i publiczne prezentowanie dzia∏aƒ Rady Ministrów,

2) komentowanie wydarzeƒ krajowych i zagranicznych dotyczàcych polityki Rzàdu,

3) udzielanie odpowiedzi na publikacje prasowe oraz

audycje radiowe i telewizyjne, a tak˝e materia∏y roz-

nywaniu mandatu pos∏a i senatora (Dz. U.

Nr 73, poz. 350 i Nr 137, poz. 638, z 1997 r.

Nr 28, poz. 153, Nr 98, poz. 604, Nr 106,

poz. 679, Nr 121, poz. 770 i Nr 160, poz. 1080,

z 1998 r. Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 52,

poz. 527 i 528, z 2000 r. Nr 6, poz. 69 oraz

z 2001 r. Nr 94, poz. 1032 i Nr 138,

poz. 1567).”;

10) skreÊla si´ art. 8;

11) w art. 8a

a) w ust. 1 skreÊla si´ wyrazy „bezp∏atnych lub”,

b) po ust. 5 dodaje si´ ust. 6 w brzmieniu

„6. Zasad finansowania okreÊlonych w ust. 1—5

nie stosuje si´ do przejazdów dzieci do lat 4

obj´tych ulgà 100%.”

Art. 2. W ustawie z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin

(Dz. U. z 1983 r. Nr 13, poz. 68, z 1990 r. Nr 36, poz. 206,

z 1991 r. Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 21, poz. 84,

z 1993 r. Nr 129, poz. 602, z 1994 r. Nr 10, poz. 37,

z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 138, poz. 681, z 1996 r. Nr 136,

poz. 636, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, z 1998 r. Nr 106,

poz. 668 i Nr 162, poz. 1118 oraz z 2001 r. Nr 81,

poz. 877) art. 16 otrzymuje brzmienie

„Art. 16. 1. Inwalidzie wojennemu przys∏uguje prawo do ulgi 100% przy przejazdach tramwajami i autobusami (trolejbusami) komunikacji miejskiej, bez wzgl´du na

miejsce zamieszkania.

2. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1,

przys∏uguje tak˝e przewodnikowi towarzyszàcemu inwalidzie wojennemu zaliczonemu do I grupy inwalidzkiej.

3. Inwalidzie wojennemu przys∏uguje prawo do ulgi 37% przy przejazdach Êrodkami publicznego transportu zbiorowego

kolejowego w pociàgach osobowych

i pospiesznych oraz autobusowego w komunikacji zwyk∏ej, z zastrze˝eniem ust. 4.

4. Inwalidzie wojennemu zaliczonemu do

I grupy inwalidów przys∏uguje prawo

do ulgi 78% przy przejazdach Êrodkami

publicznego transportu zbiorowego kolejowego w pociàgach osobowych i pospiesznych oraz autobusowego w komunikacji zwyk∏ej.

5. Do ulgi w wysokoÊci 78% przy przejazdach Êrodkami publicznego transportu

zbiorowego kolejowego w pociàgach

osobowych i pospiesznych oraz auto-

Poz. 34 i 35

busowego w komunikacji zwyk∏ej

uprawniony jest przewodnik towarzyszàcy w podró˝y inwalidzie wojennemu

zaliczonemu do I grupy inwalidzkiej.

6. Minister w∏aÊciwy do spraw transportu

okreÊli, w drodze rozporzàdzenia, rodzaje dokumentów poÊwiadczajàcych

uprawnienia do korzystania z ulgowych przejazdów, o których mowa

w ust. 3—5.”

Art. 3. W ustawie z dnia 12 wrzeÊnia 1990 r. o szkolnictwie wy˝szym (Dz. U. Nr 65, poz. 385, z 1991 r.

Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 63,

poz. 314, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 43, poz. 163, Nr 105,

poz. 509 i Nr 121, poz. 591, z 1996 r. Nr 5, poz. 34 i Nr 24,

poz. 110, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 96, poz. 590,

Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 943,

z 1998 r. Nr 50, poz. 310, Nr 106, poz. 668 i Nr 162,

poz. 1115 i 1118, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 i Nr 122,

poz. 1314, z 2001 r. Nr 85, poz. 924, Nr 103, poz. 1129,

Nr 111, poz. 1193 i 1194 i Nr 126, poz. 1383 oraz z 2002 r.

Nr 4, poz. 33) art. 153 otrzymuje brzmienie

„Art. 153. Studentom przys∏uguje prawo do korzystania z 50% ulgi w op∏atach za przejazdy Êrodkami komunikacji miejskiej.”

Art. 4. W ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach b´dàcych ofiarami

represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U.

z 1997 r. Nr 142, poz. 950, z 1998 r. Nr 37, poz. 204,

Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 38,

poz. 360 i Nr 77, poz. 862, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 oraz

z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 i Nr 154, poz. 1788) w art. 20

1) w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„1) ulga w wysokoÊci 37% przy przejazdach Êrodkami publicznego transportu zbiorowego kolejowego w pociàgach osobowych i pospiesznych oraz autobusowego w komunikacji zwyk∏ej,”;

2) dodaje si´ ust. 5a w brzmieniu

„5a. Minister w∏aÊciwy do spraw transportu okreÊli, w drodze rozporzàdzenia, rodzaje dokumentów poÊwiadczajàcych uprawnienia do

korzystania z ulgowych przejazdów, o których

mowa w ust. 2 pkt 1.”

Art. 5. Ustawa wchodzi w ˝ycie z dniem 31 stycznia

2002 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski

35

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 8 stycznia 2002 r.

w sprawie niektórych ulg przys∏ugujàcych inwalidom wojennym i wojskowym.

Na podstawie art. 23 i art. 41 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i woj-

skowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 1983 r. Nr 13, poz. 68,

z 1990 r. Nr 36, poz. 206, z 1991 r. Nr 104, poz. 450,

z 1992 r. Nr 21, poz. 84, z 1993 r. Nr 129, poz. 602,

z 1994 r. Nr 10, poz. 37, z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 138,

poz. 681, z 1996 r. Nr 136, poz. 636, z 1997 r. Nr 28,

poz. 153, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118,

z 2001 r. Nr 81, poz. 877 oraz z 2002 r. Nr 4, poz. 34) zarzàdza si´, co nast´puje

poz. 1193 i Nr 116, poz. 1216 oraz z 2001 r. Nr 37,

poz. 424, Nr 88, poz. 961, Nr 100, poz. 1084 i Nr 110,

poz. 1189), z tym ˝e je˝eli suma ubezpieczenia przekracza 20 000 z∏, zni˝ka przys∏uguje od cz´Êci sk∏adki ustalonej w takiej proporcji, w jakiej kwota 20 000 z∏ pozostaje do rzeczywistej sumy ubezpieczenia.