Ustawa z dnia 18 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw.

W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 w pkt 2

a)

w lit. g wyrazy „ministrowi właściwemu do spraw obrony narodowej” zastępuje się wyrazami „Ministrowi Obrony Narodowej” oraz po wyrazach „żołnierzy zawodowych” skreśla się przecinek i dodaje wyrazy „pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych resortu obrony narodowej,”,

b)

po lit. s dodaje się lit. t i u w brzmieniu

„

t)

jednostka obsługi ekonomiczno-administracyjnej utworzona przez jednostkę samorządu

terytorialnego - jeżeli rozlicza i opłaca składki za ubezpieczonych wykonujących pracę

w podlegających jej szkołach, przedszkolach i innych jednostkach organizacyjnych systemu

oświaty,

u)

podmiot, w którym jest pełniona służba - w odniesieniu do żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy

oddelegowanych do pełnienia w nim służby, jeżeli podmiot ten wypłaca im uposażenie,

”

;

2)

w art. 8 w ust. 6

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

osobę prowadzącą działalność w zakresie wolnego zawodu

a)

w rozumieniu przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów

osiąganych przez osoby fizyczne,

b)

z której przychody są przychodami z działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów

o podatku dochodowym od osób fizycznych.

”

,

b)

po pkt 3 dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólników spółki

jawnej, komandytowej lub partnerskiej.

”

;

3)

w art. 9

a)

w ust. 1 wyrazy „12-18b i 20” zastępuje się wyrazami „13-18b i 20”,

b)

w ust. 1a wyrazy „art. 18 ust. 4 pkt 5” zastępuje się wyrazami „art. 18 ust. 4 pkt 5a”,

c)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

Osoby, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 11 i 12, obowiązkowo podlegają ubezpieczeniom

emerytalnemu i rentowym, jeżeli nie mają innych tytułów rodzących obowiązek ubezpieczeń

społecznych.

”

;

4)

w art. 14

a)

w ust. 1 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 1a.”,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Objęcie dobrowolnie ubezpieczeniem chorobowym następuje od dnia wskazanego we wniosku

tylko wówczas, gdy zgłoszenie do ubezpieczeń emerytalnego i rentowych zostanie dokonane

w terminie określonym w art. 36 ust. 4.

”

;

5)

w art. 18

a)

w ust. 4c wyrazy „kwotą najniższego wynagrodzenia” zastępuje się wyrazami „kwotą minimalnego wynagrodzenia”,

b)

w ust. 7 wyrazy „kwota najniższego wynagrodzenia” zastępuje się wyrazami „kwota minimalnego wynagrodzenia”,

c)

ust. 11 otrzymuje brzmienie

„

11.

Na wniosek ubezpieczonych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10, podstawa wymiaru

może być wyższa niż określona w ust. 4 pkt 5a i ust. 4c. Składkę od podstawy wymiaru

w części przewyższającej kwotę minimalnego wynagrodzenia finansują duchowni, instytucje

diecezjalne lub zakonne.

”

;

6)

w art. 19

a)

ust. 5-6a otrzymują brzmienie

„

5.

Płatnik składek jest zobowiązany zaprzestać obliczać i przekazywać składki na ubezpieczenia

emerytalne i rentowe po przekroczeniu przez ubezpieczonego kwoty rocznej podstawy

wymiaru składek, o której mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 6.

6.

Jeżeli do opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe jest zobowiązany

więcej niż jeden płatnik składek, ubezpieczony jest zobowiązany zawiadomić wszystkich

płatników składek o przekroczeniu kwoty rocznej podstawy wymiaru składek. Za skutki

błędnego zawiadomienia powodującego nieopłacenie należnych składek na ubezpieczenia

emerytalne i rentowe odpowiada ubezpieczony.

6a.

Do składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe opłaconych po przekroczeniu rocznej

podstawy wymiaru składek stosuje się art. 24 ust. 6a-8. Za datę stwierdzenia nienależnie

opłaconych składek uważa się datę otrzymania przez Zakład imiennego raportu miesięcznego

korygującego i deklaracji rozliczeniowej korygującej.

”

,

b)

w ust. 7 wyrazy „przepisów o emeryturach i rentach z FUS” zastępuje się wyrazami „przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118, z późn. zm. „;

7)

w art. 22 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W okresie do dnia 31 grudnia 2008 r. część składki na ubezpieczenie emerytalne, w

wysokości określonej w art. 112 ust. 2 i 3, jest odprowadzana przez Zakład do FRD.

”

;

8)

w art. 23

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Odsetek za zwłokę nie nalicza się, jeżeli ich wysokość nie przekraczałaby 2,00 zł.

”

,

b)

uchyla się ust. 3;

9)

w art. 24

a)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 10 lat, licząc od dnia,

w którym stały się wymagalne, z zastrzeżeniem ust. 5-5d.

5.

Nie ulegają przedawnieniu należności z tytułu składek zabezpieczone hipoteką lub zastawem,

jednakże po upływie terminu przedawnienia należności te mogą być egzekwowane tylko

z przedmiotu hipoteki lub zastawu do wysokości zaległych składek i odsetek za zwłokę

liczonych do dnia przedawnienia.

”

,

b)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a-5d w brzmieniu

„

5a.

Bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu od dnia

zawarcia umowy, o której mowa w art. 29 ust. 1a, do dnia terminu płatności odroczonej

należności z tytułu składek lub ostatniej raty.

5b.

Bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od dnia wszczęcia do dnia zakończenia

postępowania egzekucyjnego oraz postępowania przed sądem.

5c.

Bieg terminu przedawnienia przerywa ogłoszenie upadłości. Po przerwaniu bieg terminu

przedawnienia rozpoczyna się na nowo od dnia następującego po dniu uprawomocnienia

się postanowienia o ukończeniu postępowania upadłościowego lub jego umorzeniu.

5d.

Przedawnienie należności z tytułu składek wynikających z decyzji o odpowiedzialności

osoby trzeciej lub następcy prawnego następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku

kalendarzowego, w którym decyzja została wydana.

”

,

c)

w ust. 6 wyrazy „terminów określonych w ust. 4 i 5” zastępuje się wyrazami „terminu, o którym mowa w ust. 4,”,

d)

w ust. 6a wyrazy „ust. 6c i 8d” zastępuje się wyrazami „ust. 6c, 8 i 8d”,

e)

w ust. 8 skreśla się wyrazy „, chyba że ubezpieczony złoży wniosek o zaliczenie ich na poczet przyszłych składek,

z zastrzeżeniem ust. 8a i 8d”,

f)

uchyla się ust. 8a-8c;

10)

w art. 26

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Dla zabezpieczenia należności z tytułu składek Zakładowi przysługuje hipoteka przymusowa

na wszystkich nieruchomościach dłużnika, z uwzględnieniem ust. 3a i 3b. Podstawą ustanowienia

hipoteki przymusowej jest doręczona decyzja o określeniu wysokości należności z tytułu

składek, o odpowiedzialności osoby trzeciej lub o odpowiedzialności następcy prawnego.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3c w brzmieniu

„

3a.

Przedmiotem hipoteki przymusowej może być

1)

część ułamkowa nieruchomości, jeżeli stanowi udział dłużnika,

2)

nieruchomość stanowiąca przedmiot współwłasności łącznej dłużnika i jego małżonka,

3)

nieruchomość stanowiąca własność wspólnika spółki cywilnej - w przypadku gdy dłużnikiem

jest spółka.

3b.

Przedmiotem hipoteki przymusowej jest również

1)

użytkowanie wieczyste, w tym budynki i inne urządzenia znajdujące się na użytkowanym

terenie, stanowiące własność użytkownika wieczystego,

2)

spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,

3)

spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,

4)

prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej (prawo do lokalu mieszkalnego

w domu budowanym przez spółdzielnię mieszkaniową w celu przeniesienia jego własności

na członka spółdzielni),

5)

wierzytelność zabezpieczona hipoteką.

3c.

Do hipoteki przymusowej określonej w ust. 3a i 3b stosuje się odpowiednio przepisy

o hipotece na nieruchomości.

”

,

c)

w ust. 4 wyrazy „w ust. 3” zastępuje się wyrazami „w ust. 3-3c, z uwzględnieniem ust. 5,”,

d)

po ust. 4 dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

Na żądanie Zakładu lub kierownika terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu będącego

jednocześnie organem egzekucyjnym dłużnik obowiązany jest do wyjawienia nieruchomości

oraz przysługujących mu praw majątkowych, które mogą być przedmiotem hipoteki przymusowej

lub zastawu, jeżeli z dowodów zgromadzonych w postępowaniu wynika, że należności z

tytułu składek mogą zostać nieopłacone.

6.

Żądanie wyjawienia, o którym mowa w ust. 5, stosuje się także do

1)

następców prawnych i osób trzecich odpowiadających za zadłużenie płatnika składek,

2)

osób, które pobrały nienależne świadczenia, płatników składek lub innych podmiotów

zobowiązanych do zwrotu nienależnych świadczeń, o których mowa w art. 84, z wyjątkiem

przypadku gdy nienależne świadczenia podlegają potrąceniu z bieżąco wypłacanych świadczeń.

”

;

11)

w art. 28

a)

w ust. 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 3a.”,

b)

w ust. 3

-

w pkt 1 wyrazy „nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie” zastępuje się wyrazami „brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności

na osoby trzecie”,

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku, z

którego można egzekwować należności, następców prawnych, możliwości przeniesienia

odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa,

”

,

-

po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu

egzekucyjnym,

”

,

-

pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie

„

5)

naczelnik urzędu skarbowego stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję,

6)

jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających

wydatki egzekucyjne.

”

,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie

płatnikami składek na te ubezpieczenia mogą być umorzone, pomimo braku ich całkowitej

nieściągalności, jeżeli przemawia za tym ważny interes osoby zobowiązanej do ich opłacenia.

”

,

d)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Umorzenie składek powoduje także umorzenie odsetek za zwłokę, kosztów upomnienia i

dodatkowej opłaty.

”

,

e)

po ust. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, decyzję umarzającą należności z tytułu

składek pozostawia się w aktach sprawy.

”

;

12)

w art. 29 w ust. 2 wyraz „daty” zastępuje się wyrazami „następnego dnia po dniu”;

13)

w art. 33 w ust. 5 wyrazy „uwzględniając w nich również dane dotyczące wykształcenia oraz wykonywanego zawodu” zastępuje się wyrazami „uwzględniając w nich również dane dotyczące zawodu wykonywanego przez ubezpieczonych

wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze”;

14)

w art. 35

a)

w ust. 1 w pkt 1 na końcu dodaje się wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 1a,”,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W imiennych raportach miesięcznych, o których mowa w art. 41, należy podać numer PESEL,

a w razie gdy ubezpieczonemu nie nadano tego numeru - numer NIP. Jeżeli ubezpieczonemu

nie nadano również numeru NIP, należy podać serię i numer dowodu osobistego lub paszportu.

”

;

15)

w art. 36

a)

ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

Zgłoszenie do ubezpieczeń społecznych zawiera w szczególności następujące dane dotyczące

osoby zgłaszanej: dane, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1, nazwisko, imię pierwsze

i drugie, datę urodzenia, nazwisko rodowe, obywatelstwo i płeć, tytuł ubezpieczenia,

stopień niepełnosprawności, wykonywanie pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym

charakterze, posiadanie ustalonego prawa do emerytury lub renty, adres zameldowania

na stałe miejsce pobytu, adres zamieszkania, jeżeli jest inny niż adres zameldowania

na stałe miejsce pobytu, adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż adres zameldowania

na stałe miejsce pobytu i adres zamieszkania.

”

,

b)

w ust. 11 wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 12” zastępuje się wyrazami „z zastrzeżeniem ust. 12 i 14”,

c)

po ust. 12 dodaje się ust. 13 i 14 w brzmieniu

„

13.

O wszelkich zmianach w stosunku do danych wykazanych w zgłoszeniach, o których mowa

w ust. 10-12, płatnik składek zawiadamia Zakład w terminie 7 dni od zaistnienia zmian,

stwierdzenia nieprawidłowości we własnym zakresie lub otrzymania zawiadomienia o stwierdzeniu

nieprawidłowości przez Zakład.

14.

O zmianach w stosunku do danych wykazanych w zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 10,

dotyczących tytułu ubezpieczenia oraz rodzajów ubezpieczeń i terminów ich powstania,

płatnik składek zawiadamia Zakład poprzez złożenie zgłoszenia wyrejestrowania i ponownego

zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych zawierającego prawidłowe dane.

”

;

16)

w art. 37 uchyla się ust. 1;

17)

w art. 38 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Nie później niż w terminie 7 dni od uprawomocnienia się decyzji, o której mowa w ust.

1, płatnik składek jest zobowiązany przekazać do Zakładu dokumenty związane z ubezpieczeniami

społecznymi określone w ustawie za okres objęty decyzją.

”

;

18)

w art. 40

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Na koncie ubezpieczonego ewidencjonuje się informacje o zwaloryzowanej wysokości składek

na ubezpieczenie emerytalne za dany miesiąc kalendarzowy, z wyłączeniem składek na

otwarte fundusze emerytalne

1)

należnych - w przypadku ubezpieczonych niebędących płatnikami tych składek,

2)

wpłaconych - w przypadku ubezpieczonych będących płatnikami tych składek.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Jeżeli ubezpieczony niebędący płatnikiem składek w ciągu 3 miesięcy od upływu terminu

opłacenia składki, o której mowa w ust. 1 pkt 1, stwierdzi, że składka ta nie została

opłacona, może zwrócić się do Zakładu o udzielenie informacji, czy Zakład podjął działania

zmierzające do jej ściągnięcia.

”

,

c)

w ust. 2 w zdaniu wstępnym po wyrazach „ewidencjonuje się” dodaje się wyraz „także”,

d)

uchyla się ust. 3-7,

e)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Zakład może odmówić zewidencjonowania na koncie ubezpieczonego nieopłaconej składki

na ubezpieczenie emerytalne, o której mowa w ust. 1 pkt 1, a zewidencjonowaną anulować,

w razie współdziałania ubezpieczonego z płatnikiem składek w celu uniknięcia obowiązku

opłacania składek.

”

,

f)

uchyla się ust. 9;

19)

w art. 41

a)

w ust. 3

-

w pkt 1 wyrazy „art. 35 pkt 1” zastępuje się wyrazami „art. 35 ust. 1 pkt 1”,

-

uchyla się pkt 6,

b)

ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6.

Płatnik składek jest zobowiązany złożyć, z zastrzeżeniem art. 47a ust. 3a, imienny

raport miesięczny korygujący, w formie nowego dokumentu, zawierającego wszystkie prawidłowe

informacje określone w ust. 3-5, jeżeli zachodzi konieczność korekty danych podanych

w imiennym raporcie miesięcznym w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości

1)

przez płatnika składek we własnym zakresie,

2)

przez Zakład.

7.

Płatnik składek jest zobowiązany dokonać sprawdzenia prawidłowości danych przekazanych

do Zakładu w imiennym raporcie miesięcznym dotyczącym danego roku kalendarzowego nie

później niż do dnia 30 kwietnia następnego roku kalendarzowego. W przypadku stwierdzenia

nieprawidłowości płatnik składek jest zobowiązany postąpić w sposób określony w ust.

6 i 7a.

”

,

c)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a i 7b w brzmieniu

„

7a.

Płatnik składek jest zobowiązany złożyć imienny raport miesięczny korygujący, o którym

mowa w ust. 6, w terminie 7 dni od stwierdzenia nieprawidłowości we własnym zakresie

lub otrzymania zawiadomienia o stwierdzeniu nieprawidłowości przez Zakład, z zastrzeżeniem

ust. 7b.

7b.

Jeżeli konieczność korekty danych podanych w imiennym raporcie miesięcznym jest wynikiem

stwierdzenia nieprawidłowości przez Zakład w drodze

1)

decyzji - imienny raport miesięczny korygujący powinien być złożony nie później niż

w terminie 7 dni od uprawomocnienia się decyzji,

2)

kontroli - imienny raport miesięczny korygujący powinien być złożony nie później niż

w terminie 30 dni od dnia otrzymania protokołu kontroli.

”

,

d)

po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu

„

8a.

Informacja, o której mowa w ust. 8, powinna zawierać także datę jej sporządzenia oraz

podpis płatnika składek lub osoby przez niego upoważnionej.

”

,

e)

ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

Płatnik składek jest zwolniony z przekazywania informacji wynikającej z ust. 9 w przypadku

pobierania składek na ubezpieczenie zdrowotne z emerytur i rent.

”

;

20)

uchyla się art. 42;

21)

w art. 43

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Płatnik składek jest zobowiązany złożyć druk - zgłoszenie płatnika składek, o którym

mowa w ust. 1, w formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru albo w formie

wydruku z aktualnego programu informatycznego udostępnionego przez Zakład, we wskazanej

przez Zakład jednostce organizacyjnej Zakładu.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 3, płatnik składek jest zobowiązany dołączyć kopie

decyzji urzędu skarbowego o nadaniu numeru NIP i zaświadczenia urzędu statystycznego

o nadaniu aktualnego numeru REGON.

”

,

c)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Zgłoszenie płatnika składek - osoby fizycznej zawiera w szczególności następujące

dane: numer NUSP, jeżeli płatnikowi składek nadano ten numer, oraz numery NIP i REGON,

a w razie gdy płatnikowi składek nie nadano tych numerów lub jednego z nich - numer

PESEL lub serię i numer dowodu osobistego albo paszportu, nazwisko, imię pierwsze

i drugie, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, rodzaj i numer uprawnienia, na podstawie

którego prowadzona jest pozarolnicza działalność, nazwę organu wydającego uprawnienie

oraz datę jego wydania, nazwę skróconą firmy, pod którą prowadzona jest pozarolnicza

działalność, datę powstania obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne,

wykaz rachunków bankowych, adres siedziby, adres zamieszkania, jeżeli jest inny niż

adres siedziby, adres do korespondencji, adres prowadzenia działalności.

5.

Zgłoszenie płatnika składek - osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej

osobowości prawnej zawiera w szczególności następujące dane: numer NUSP, jeżeli płatnikowi

składek nadano ten numer, oraz numery NIP i REGON, nazwę skróconą płatnika, nazwę

zgodną z aktem prawnym konstytuującym płatnika, nazwę organu założycielskiego płatnika,

występowanie obowiązku wpisu do rejestru lub ewidencji, nazwę organu rejestrowego

lub ewidencyjnego, datę i numer wpisu do rejestru lub ewidencji, datę powstania obowiązku

opłacania składek na ubezpieczenia społeczne, wykaz rachunków bankowych, adres siedziby

i adres do korespondencji, adres prowadzenia działalności.

”

;

22)

art. 44 otrzymuje brzmienie

„

Art. 44.

1.

O wszelkich zmianach w stosunku do danych wykazanych w zgłoszeniu, o którym mowa w

art. 43, płatnik składek zawiadamia wskazaną przez Zakład jednostkę organizacyjną

Zakładu, w terminie 14 dni od zaistnienia zmian, stwierdzenia nieprawidłowości we

własnym zakresie lub otrzymania zawiadomienia o stwierdzeniu nieprawidłowości przez

Zakład, z uwzględnieniem ust. 2 i 3.

2.

O wszelkich zmianach dotyczących numerów, o których mowa w art. 43 ust. 3a, oraz nazwy

skróconej płatnika składek, a w przypadku płatników składek będących osobami fizycznymi

także nazwiska, pierwszego imienia i daty urodzenia, płatnik składek zawiadamia w

formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru albo w formie wydruku z aktualnego

programu informatycznego udostępnionego przez Zakład, wskazaną przez Zakład jednostkę

organizacyjną Zakładu.

3.

Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, płatnik składek zobowiązany jest dołączyć

kopie dokumentów określonych w art. 43 ust. 3a.

”

;

23)

w art. 47

a)

w ust. 1 wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 1a” zastępuje się wyrazami „z zastrzeżeniem ust. 1a, 2a i 2b”,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Osoby prowadzące pozarolniczą działalność, opłacające składki wyłącznie za siebie

lub osoby z nimi współpracujące, są zwolnione z obowiązku składania deklaracji rozliczeniowej

lub imiennych raportów miesięcznych za kolejny miesiąc, jeżeli nie nastąpiła żadna

zmiana w stosunku do miesiąca poprzedniego, z zastrzeżeniem ust. 2b.

2b.

Osoby, o których mowa w ust. 2a, opłacające składki od 60% przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia w poprzednim kwartale, są zwolnione z obowiązku składania deklaracji

rozliczeniowej lub imiennych raportów miesięcznych za kolejny miesiąc także wówczas,

gdy zmiana w stosunku do miesiąca poprzedniego jest spowodowana wyłącznie zmianą tego

wynagrodzenia.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Płatnik składek jest zobowiązany złożyć, z zastrzeżeniem ust. 3a i art. 47a ust. 3a,

deklarację rozliczeniową korygującą, w formie nowego dokumentu zawierającego wszystkie

prawidłowe dane określone w art. 46 ust. 4, w każdym przypadku, o którym mowa w art.

41 ust. 6, łącznie z raportem miesięcznym korygującym.

”

,

d)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3c w brzmieniu

„

3a.

Imiennych raportów miesięcznych nie składa się, w przypadku gdy korekta dotyczy wyłącznie

danych wykazanych w deklaracji rozliczeniowej, z zastrzeżeniem art. 47a ust. 3a.

3b.

W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 3a, stosuje się odpowiednio art. 41 ust.

7-7b.

3c.

Kopie deklaracji rozliczeniowych i imiennych raportów miesięcznych oraz dokumentów

korygujących te dokumenty płatnik składek zobowiązany jest przechowywać przez okres

10 lat od dnia ich przekazania do wskazanej przez Zakład jednostki organizacyjnej

Zakładu, w formie dokumentu pisemnego lub elektronicznego.

”

,

e)

w ust. 9 wyrazy „10 dni” zastępuje się wyrazami „15 dni”,

f)

ust. 10a-10e otrzymują brzmienie

„

10a.

Jeżeli nie nastąpiło przekazanie składki do otwartego funduszu emerytalnego w terminie

z przyczyn leżących po stronie Zakładu, od Zakładu są należne odsetki liczone według

zmiennej stopy procentowej, obowiązującej dla kolejnych trzymiesięcznych okresów,

rozpoczynających się pierwszego dnia każdego kwartału kalendarzowego. Wysokość zmiennej

stopy procentowej jest obliczana jako średnia arytmetyczna średnich ważonych stóp

rentowności 52-tygodniowych bonów skarbowych sprzedanych na czterech ostatnich przetargach,

które odbyły się do końca miesiąca poprzedzającego ostatni miesiąc przed rozpoczęciem

danego kwartału, i jest zaokrąglana do dwóch miejsc po przecinku. Do obliczania odsetek

przyjmuje się, że rok wynosi 365 dni.

10b.

Odsetki, o których mowa w ust. 10a, Zakład oblicza od kwoty nieprzekazanej w terminie

składki na otwarte fundusze emerytalne, za okres od następnego dnia po upływie terminu

określonego w ust. 9 do dnia przekazania składki do otwartego funduszu emerytalnego.

10c.

Jeżeli nie nastąpiło przekazanie przez Zakład składki do otwartego funduszu emerytalnego

w terminie z powodu nieprzekazania lub przekazania błędnego zgłoszenia do ubezpieczeń

społecznych, zgłoszenia płatnika składek, imiennego raportu miesięcznego, deklaracji

rozliczeniowej, dokumentu płatniczego lub zlecenia płatniczego, Zakład wymierza płatnikowi

składek lub instytucji obsługującej wpłaty składek dodatkową opłatę.

10d.

Zakład przesyła płatnikowi składek lub instytucji obsługującej wpłaty składek zawiadomienie

o nieprzekazaniu lub przekazaniu błędnego dokumentu, o którym mowa w ust. 10c, nie

później niż w ciągu 30 dni, licząc od następnego dnia po upływie terminu określonego

w ust. 9.

10e.

Dodatkową opłatę, o której mowa w ust. 10c, Zakład ustala, w drodze decyzji, w wysokości

odsetek, określonych w ust. 10a, od kwoty nieprzekazanej w terminie składki na otwarte

fundusze emerytalne, za okres od następnego dnia po upływie terminu określonego w

ust. 9 do dnia otrzymania prawidłowych dokumentów wymienionych w ust. 10c.

”

,

g)

ust. 10h otrzymuje brzmienie

„

10h.

Odsetki określone w ust. 10b lub pobrana przez Zakład dodatkowa opłata, o której mowa

w ust. 10c, są przekazywane na rachunek ubezpieczonego do otwartego funduszu emerytalnego.

”

,

h)

po ust. 10h dodaje się ust. 10i i 10j w brzmieniu

„

10i.

Odsetek, o których mowa w ust. 10a, i dodatkowej opłaty, o której mowa w ust. 10c,

nie wymierza się, jeżeli ich wysokość nie przekroczyłaby 2,00 zł.

10j.

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ogłasza w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wysokość odsetek, o których mowa w ust.

10a.

”

;

24)

w art. 47a

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Płatnicy składek są zobowiązani przekazywać zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych,

o których mowa w art. 36 ust. 10, imienne raporty miesięczne, o których mowa w art.

41 ust. 3, deklaracje rozliczeniowe, o których mowa w art. 46 ust. 4, inne dokumenty

niezbędne do prowadzenia kont płatników składek i kont ubezpieczonych oraz korekty

tych dokumentów poprzez teletransmisje danych w formie dokumentu elektronicznego z

aktualnego programu informatycznego udostępnionego przez Zakład, z zastrzeżeniem ust.

1a-3.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Przepis ust. 1 stosuje się również do korekt zgłoszenia płatnika składek, z wyłączeniem

przypadków określonych w art. 44 ust. 2.

”

,

c)

w ust. 2 wyrazy „20 osób” zastępuje się wyrazami „5 osób”,

d)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Zakład ponosi koszty certyfikatów klucza publicznego wydawanych płatnikom składek

przez wskazany przez Zakład podmiot świadczący usługi certyfikacyjne.

”

,

e)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W uzasadnionych przypadkach Zakład może upoważnić płatnika składek rozliczającego

składki za więcej niż 5 osób do przekazywania dokumentów, o których mowa w ust. 1,

w formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru albo w formie wydruku lub poprzez

nośniki elektroniczne w formie dokumentu elektronicznego z aktualnego programu informatycznego

udostępnionego przez Zakład.

”

,

f)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Płatnik składek, o którym mowa w ust. 1, w przypadku składania imiennego raportu miesięcznego

korygującego lub deklaracji rozliczeniowej korygującej jest zobowiązany ponownie przekazać

do Zakładu także wszystkie pozostałe imienne raporty miesięczne za dany miesiąc.

”

,

g)

w ust. 4 wyrazy „ust. 1 i 2” zastępuje się wyrazami „ust. 1, 2 i 3a”;

25)

w art. 48 w ust. 1 po wyrazach „nie złoży w terminie deklaracji rozliczeniowej” dodaje się przecinek i wyrazy „nie będąc z tego obowiązku zwolniony,”;

26)

po art. 48a dodaje się art. 48b w brzmieniu

„

Art. 48b.

1.

Zakład może sporządzać z urzędu zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych, o których mowa

w art. 36 ust. 10, imienne raporty miesięczne, o których mowa w art. 41 ust. 3, zgłoszenia

płatnika składek, o których mowa w art. 43 ust. 4 i 5, deklaracje rozliczeniowe, o

których mowa w art. 46 ust. 4, oraz dokumenty korygujące te dokumenty.

2.

Zakład może korygować z urzędu błędy stwierdzone w zgłoszeniach do ubezpieczeń społecznych,

o których mowa w art. 36 ust. 10, imiennych raportach miesięcznych, o których mowa

w art. 41 ust. 3, zgłoszeniach płatnika składek, o których mowa w art. 43 ust. 4 i

5, deklaracjach rozliczeniowych, o których mowa w art. 46 ust. 4, w dokumencie płatniczym,

o którym mowa w art. 47 ust. 4a, oraz w dokumentach korygujących te dokumenty.

3.

Zakład może żądać od płatnika składek ponownego złożenia zgłoszenia płatnika składek,

o którym mowa w art. 43 ust. 4 i 5, lub zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych, o którym

mowa w art. 36 ust. 10, jeżeli zgłoszenia te nie zostały zidentyfikowane w systemie

informatycznym Zakładu.

”

;

27)

w art. 49

a)

w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 3 i 4 w brzmieniu

„

3)

szczegółowe zasady i tryb sporządzania przez Zakład z urzędu dokumentów związanych

z ubezpieczeniami społecznymi określonych w ustawie,

4)

szczegółowe zasady i tryb korygowania przez Zakład z urzędu błędów stwierdzonych w

dokumentach związanych z ubezpieczeniami społecznymi określonych w ustawie,

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego może określić, w drodze rozporządzenia,

uproszczone zasady korygowania dokumentów ubezpieczeniowych związanych z przekazywaniem

składek na ubezpieczenie zdrowotne z emerytur i rent, uwzględniając potrzebę ograniczenia

liczby przekazywanych dokumentów.

”

;

28)

w art. 50

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Poczynając od 2006 r., w terminie do dnia 31 sierpnia każdego roku, Zakład jest zobowiązany

przesłać ubezpieczonemu urodzonemu po dniu 31 grudnia 1948 r. informację o zewidencjonowanych

na koncie ubezpieczonego składkach ogółem, o których mowa w art. 40 ust. 1, według

stanu na dzień 31 grudnia poprzedniego roku, zwaną dalej „informacją o stanie konta”.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1f w brzmieniu

„

1a.

W informacji o stanie konta Zakład podaje dodatkowo wysokość

1)

zwaloryzowanego kapitału początkowego według stanu na dzień 31 grudnia poprzedniego

roku, w przypadku gdy kapitał ten został już ubezpieczonemu obliczony,

2)

hipotetycznej emerytury, z uwzględnieniem ust. 1b-1f i 2,

3)

składek na ubezpieczenie emerytalne, z wyłączeniem składek na otwarte fundusze emerytalne

a)

należnych - w przypadku ubezpieczonych niebędących płatnikami tych składek,

b)

wpłaconych - w przypadku ubezpieczonych będących płatnikami tych składek

- za ostatnie 12 miesięcy kalendarzowych, według stanu na dzień 31 grudnia poprzedniego

roku, w wysokości nominalnej, w podziale na miesiące,

4)

składek na otwarte fundusze emerytalne, należnych i odprowadzonych.

1b.

Wysokość hipotetycznej emerytury podaje się ubezpieczonemu, który na dzień 31 grudnia

poprzedniego roku ukończył co najmniej 35 lat.

1c.

Ubezpieczonemu, o którym mowa w ust. 1b, podaje się wysokość hipotetycznej emerytury,

jaką uzyskałby w wieku emerytalnym, wynoszącym 60 lat dla kobiety i 65 lat dla mężczyzny.

1d.

Jeżeli ubezpieczonemu, o którym mowa w ust. 1 b, do osiągnięcia wieku emerytalnego,

wynoszącego 60 lat dla kobiety i 65 lat dla mężczyzny, brakuje nie więcej niż 5 lat,

podaje się dodatkowo, poczynając od 2009 r., informacje o wysokości hipotetycznej

emerytury, jaką by uzyskał w wieku przekraczającym ten wiek o rok, a także dwa, trzy,

cztery i pięć lat.

1e.

Jeżeli ubezpieczony, o którym mowa w ust. 1 b, przekroczył wiek emerytalny, wynoszący

60 lat dla kobiety i 65 lat dla mężczyzny, i nie wystąpił o ustalenie emerytury, hipotetyczną

emeryturę oblicza się dla jego faktycznego wieku oraz kolejnych pięciu lat.

1f.

Hipotetycznej emerytury nie oblicza się ubezpieczonemu, o którym mowa w ust. 1b, któremu

ustalono wysokość emerytury na zasadach określonych w art. 26 lub 183 ustawy o emeryturach

i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Nie oblicza się hipotetycznej emerytury

również w roku, w którym jest przesyłana informacja o stanie konta, jeżeli w okresie

od dnia 1 stycznia tego roku do dnia przesłania tej informacji ubezpieczonemu ustalono

wysokość emerytury na podstawie tych przepisów.

”

,

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wysokość hipotetycznej emerytury oblicza się przez podzielenie sumy składek, o których

mowa w ust. 1, i kapitału początkowego, o którym mowa w ust. 1a pkt 1, przez średnie

dalsze trwanie życia w wieku 60 lat dla kobiety i 65 lat dla mężczyzny, a hipotetyczną

emeryturę, jaką ubezpieczony uzyskałby w wieku przekraczającym wiek 60 lub 65 lat

- przez średnie dalsze trwanie życia dla tego wieku.

”

,

d)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a -2d w brzmieniu

„

2a.

Średnie dalsze trwanie życia ustala się według tablicy trwania życia, ogłaszanej przez

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującej w dniu 31 grudnia ostatniego roku.

2b.

Jeżeli po otrzymaniu informacji o stanie konta ubezpieczony stwierdzi, że na jego

koncie nie zostały zewidencjonowane wszystkie składki na ubezpieczenie emerytalne,

o których mowa w ust. 1a pkt 3 lit. a, lub zostały zewidencjonowane w niewłaściwej

wysokości, powinien zwrócić się do płatnika składek o skorygowanie błędnych lub uzupełnienie

brakujących dokumentów ubezpieczeniowych. W przypadku gdy płatnik składek nie stwierdzi

nieprawidłowości w dokumentach ubezpieczeniowych, ubezpieczony powinien zwrócić się

do Zakładu o przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego.

2c.

Jeżeli w wyniku postępowania wyjaśniającego potwierdzone zostaną okoliczności, o których

mowa w ust. 2b, Zakład dokonuje z urzędu korekty składek zewidencjonowanych na koncie

ubezpieczonego.

2d.

Przepisy ust. 2b i 2c stosuje się odpowiednio do ubezpieczonych będących jednocześnie

płatnikami składek.

”

,

e)

po ust. 6 dodaje się ust. 7-10 w brzmieniu

„

7.

W przypadkach, o których mowa w ust. 3-6, wniosek powinien zawierać

1)

w przypadku danych zgromadzonych na koncie ubezpieczonego - imię i nazwisko ubezpieczonego

oraz numery, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1,

2)

w przypadku danych zgromadzonych na koncie płatnika składek - imię i nazwisko lub

nazwę skróconą płatnika składek oraz numery, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 2.

8.

Zakład nie udostępnia danych, jeżeli wniosek nie zawiera informacji określonych w

ust. 7.

9.

Dane zgromadzone na kontach, o których mowa w ust. 3, udostępnia się bezpłatnie sądom,

prokuratorom, organom kontroli skarbowej oraz Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy

Emerytalnych.

10.

Dane zgromadzone na kontach, o których mowa w ust. 3, udostępnia się komornikom sądowym,

w zakresie niezbędnym do prowadzenia egzekucji, odpłatnie. Minister właściwy do spraw

zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty pobieranej

przez Zakład za udzielenie informacji komornikom sądowym oraz tryb jej pobierania,

uwzględniając ponoszone przez Zakład koszty związane z udzielaniem informacji, a w

szczególności

1)

koszty wyszukania informacji,

2)

koszty sporządzenia zaświadczenia.

”

;

29)

w art. 53 w ust. 1-3 skreśla się wyrazy „i pożyczki”;

30)

w art. 61 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Prognoza, o której mowa w ust. 3, jest przedstawiana Radzie Ministrów corocznie do

dnia 30 czerwca wraz z opinią aktuariusza działającego na podstawie przepisów o działalności

ubezpieczeniowej. Wyboru aktuariusza dokonuje minister właściwy do spraw zabezpieczenia

społecznego w drodze konkursu.

”

;

31)

w art. 64 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Po zgromadzeniu przez FRD środków wyższych niż 250 000 tys. zł zarządzanie środkami

FRD może być powierzone przez Zakład uprawnionemu podmiotowi zewnętrznemu na zasadach

określonych w ustawie i umowie o zarządzaniu.

”

;

32)

w art. 65

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Żadnemu podmiotowi lub grupie podmiotów związanych, w rozumieniu przepisów o organizacji

i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, nie może być powierzone w zarządzanie więcej

niż

1)

40% środków FRD, jeżeli wartość tych środków nie przekracza 1 000 000 tys. zł,

2)

25% środków FRD, jeżeli wartość tych środków przekracza 1 000 000 tys. zł, a nie przekracza

2 000 000 tys. zł,

3)

15% środków FRD, jeżeli wartość tych środków przekracza 2 000 000 tys. zł.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych, określa, w drodze rozporządzenia, obowiązkowe

istotne elementy, które powinna zawierać umowa o zarządzanie, a także dopuszczalne

proporcje udziału poszczególnych lokat oraz szczegółowe zasady i tryb ustalania kosztów,

o których mowa w art. 59 ust. 3, a także może określić inne dopuszczalne formy lokowania

środków FRD, z uwzględnieniem ryzyka inwestycyjnego oraz celów powołania FRD.

”

;

33)

w art. 67 uchyla się ust. 2;

34)

w art. 68 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

W ramach realizacji zadania określonego w ust. 1 pkt 1 lit. f) Zakład udziela zamówień

na dodatkowe opinie lekarza konsultanta lub psychologa oraz wyniki obserwacji szpitalnej

- zgodnie z potrzebami orzecznictwa lekarskiego z wyłączeniem przepisów ustawy o zamówieniach

publicznych.

”

;

35)

w art. 71a w ust. 1 wyrazy „zwykłą przesyłką listową” zastępuje się wyrazami „listem zwykłym”;

36)

po art. 71a dodaje się art. 71b w brzmieniu

„

Art. 71b.

1.

Zakład może pośredniczyć w przekazywaniu świadczeń zleconych przez zagraniczne instytucje

do wypłaty osobom uprawnionym zamieszkałym w Polsce poprzez wystawianie zleceń dewizowych

do realizacji wypłat tych świadczeń przez banki.

2.

Koszty realizacji wypłat świadczeń, o których mowa w ust. 1, ponosi Zakład.

”

;

37)

w art. 74

a)

w ust. 3

-

w pkt 4 skreśla się wyrazy „dwóch niezależnych aktuariuszy niebędących pracownikami Zakładu, a następnie przez”,

-

w pkt 5 po wyrazach „sprawozdań finansowych” dodaje się wyrazy „Zakładu,”,

-

po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

sporządzanie rocznych sprawozdań z wykonania planów finansowych FUS i FRD i przedkładanie

ich - po zaopiniowaniu przez Radę Nadzorczą Zakładu - ministrowi właściwemu do spraw

zabezpieczenia społecznego,

”

,

-

uchyla się pkt 7,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

W sprawozdaniu z wykonania planu finansowego Zakładu, o którym mowa w ust. 3 pkt 8,

podaje się także informację o kwocie składek należnych, o których mowa w art. 40 ust.

1 pkt 1, nieopłaconych przez płatników składek.

”

,

c)

uchyla się ust. 6;

38)

w art. 75

a)

w ust. 1 w zdaniu wstępnym po wyrazach „na pięcioletnią kadencję,” dodaje się wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b,”,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Członek Rady Nadzorczej Zakładu może być odwołany przez Prezesa Rady Ministrów przed

upływem kadencji w przypadku złożenia przez niego rezygnacji lub na wniosek organu

albo organizacji, która zgłosiła jego kandydaturę.

1b.

Prezes Rady Ministrów dokonuje uzupełnienia składu Rady Nadzorczej Zakładu w trybie

przewidzianym dla powołania.

”

,

c)

w ust. 2

-

uchyla się pkt 7,

-

w pkt 8 na końcu dodaje się wyrazy „FUS i FRD,”;

39)

w art. 76

a)

w ust. 1

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

należności z tytułu poniesionych kosztów poboru i dochodzenia składek na otwarte fundusze

emerytalne w wysokości nie wyższej niż 0,8% kwoty przekazanych do otwartych funduszy

emerytalnych składek na to ubezpieczenie, z tym że wysokość należności ustala się

corocznie w ustawie budżetowej,

”

,

-

uchyla się pkt 6a,

b)

uchyla się ust. 3;

40)

po art. 79 dodaje się art. 79a w brzmieniu

„

Art. 79a.

Pracownicy Zakładu korzystają z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych, chyba że pełnią wyłącznie czynności usługowe.

”

;

41)

po art. 83 dodaje się art. 83a-83c w brzmieniu

„

Art. 83a.

1.

Prawo lub zobowiązanie stwierdzone decyzją ostateczną Zakładu ulega ponownemu ustaleniu

na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli po uprawomocnieniu się decyzji

zostaną przedłożone nowe dowody lub ujawniono okoliczności istniejące przed wydaniem

tej decyzji, które mają wpływ na to prawo lub zobowiązanie.

2.

Decyzje ostateczne Zakładu, od których nie zostało wniesione odwołanie do właściwego

sądu, mogą być z urzędu przez Zakład uchylone, zmienione lub unieważnione, na zasadach

określonych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.

3.

W sprawach rozstrzygniętych orzeczeniem właściwego sądu Zakład, na podstawie dowodów

lub okoliczności, o których mowa w ust. 1

1)

wydaje we własnym zakresie decyzję przyznającą prawo lub określającą zobowiązanie,

jeśli jest to korzystne dla zainteresowanego,

2)

występuje do właściwego sądu z wnioskiem o wznowienie postępowania przed tym organem,

gdy z przedłożonych dowodów lub ujawnionych okoliczności wynika, że prawo nie istnieje

lub zobowiązanie jest wyższe niż określone w decyzji.

4.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się w postępowaniu o ustalenie uprawnień do emerytur

i rent i ich wysokości.

Art. 83b.

1.

Jeżeli przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują wydanie postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, Zakład w tych

przypadkach wydaje decyzję.

2.

Od wydanych w trakcie postępowania innych postanowień Zakładu zażalenie nie przysługuje.

Art. 83c.

1.

Dla postanowień, od których przysługuje zażalenie, wydanych przez kierownika terenowej

jednostki organizacyjnej Zakładu działającego jako organ egzekucyjny na podstawie

przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organem odwoławczym jest dyrektor

izby skarbowej.

2.

Od wydanych w trakcie postępowania egzekucyjnego postanowień Zakładu w sprawie stanowiska

wierzyciela zażalenie nie przysługuje.

”

;

42)

w art. 84

a)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Nienależnie pobrane świadczenia mogą być zabezpieczane hipoteką przymusową i ustawowym

prawem zastawu, z wyjątkiem przypadku, gdy podlegają potrąceniu z bieżąco wypłacanych

świadczeń. Przepisy art. 26 i 27 stosuje się odpowiednio.

”

,

b)

w ust. 8 po wyrazach „w całości lub części,” dodaje się wyrazy „odroczyć termin ich płatności lub rozłożyć je na raty,”;

43)

w art. 87 w ust. 1 w pkt 1a po wyrazach „dokonywać oględzin” dodaje się wyrazy „i spisu”;

44)

uchyla się art. 91a;

45)

po art. 91a dodaje się art. 91b w brzmieniu

„

Art. 91b.

Przepisy art. 87 ust. 1 pkt 1a, art. 88 ust. 1 pkt 1a i art. 89 ust. 5 stosuje się

odpowiednio do

1)

następców prawnych i osób trzecich odpowiadających za zadłużenie płatnika składek,

2)

osób, które pobrały nienależne świadczenia, płatników składek lub innych podmiotów

zobowiązanych do zwrotu nienależnych świadczeń, o których mowa w art. 84, z wyjątkiem

przypadku, gdy nienależne świadczenia podlegają potrąceniu z bieżąco wypłacanych świadczeń.

”

;

46)

uchyla się art. 95;

47)

w art. 98 w ust. 1 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

nie stwierdza nieprawidłowości w imiennym raporcie miesięcznym w terminie określonym

w art. 41 ust. 7,

”

;

48)

art. 112 otrzymuje brzmienie

„

Art. 112.

1.

Uruchomienie środków FRD może nastąpić nie wcześniej niż w 2009 r.

2.

W latach 2002 i 2003 część składki, o której mowa w art. 22 ust. 4, wynosi 0,1% podstawy

wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne.

3.

Począwszy od 2004 r. część składki, o której mowa w ust. 2, ulega rocznie podwyższeniu

o 0,05% podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne.

”

;

49)

art. 115 otrzymuje brzmienie

„

Art. 115.

1.

Zakład jest następcą prawnym działających do 1950 r. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

ubezpieczalni społecznych i funduszy ubezpieczeniowych w zakresie ubezpieczeń społecznych

i jest uprawniony, jeżeli nie narusza to ujawnionego w księdze wieczystej prawa własności

lub prawa użytkowania wieczystego osób trzecich, do występowania o zwrot nieruchomości

stanowiących w podanym okresie własność tych podmiotów.

2.

Zakład występuje o zwrot nieruchomości, jeżeli nieruchomość jest niezbędna dla wykonywania

jego zadań.

3.

Stwierdzenie, że Zakład jest następcą prawnym właściciela nieruchomości, w rozumieniu

ust. 1, oraz orzeczenie o zwrocie na rzecz Zakładu nieruchomości następuje w drodze

decyzji administracyjnej wydanej przez wojewodę.

4.

Ostateczna decyzja wojewody, o której mowa w ust. 3, stanowi podstawę wpisu w księdze

wieczystej.

5.

Decyzja, o której mowa w ust. 3, nie jest wymagana, jeżeli jedynym ujawnionym w księdze

wieczystej właścicielem jest działający do 1950 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych,

ubezpieczalnia społeczna lub fundusze ubezpieczeniowe, którego następcą prawnym jest

Zakład, oraz nie jest ujawnione w księdze wieczystej prawo użytkowania wieczystego

osób trzecich. Wpis prawa własności Zakładu do księgi wieczystej następuje na jego

jednostronny wniosek.

6.

Wnioski o wszczęcie postępowania zgłasza się do dnia 31 grudnia 2010 r.

”

.

1.

Przepisy ustawy stosuje się także do osób będących absolwentami publicznych, dziennych

szkół o profilu artystycznym - ponadpodstawowych i ponadgimnazjalnych oraz wyższych,

a także artystycznych szkół niepublicznych zrównanych w uprawnieniach z publicznymi,

pod warunkiem że w ciągu ostatnich 12 miesięcy nauki nie byli oni zatrudnieni oraz

w okresie do 12 miesięcy od dnia określonego w dyplomie lub świadectwie ukończenia

szkoły po raz pierwszy dokonali zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych z tytułu wykonywania

działalności twórczej lub artystycznej, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Do absolwentów, o których mowa w ust. 1, stosuje się również przepisy art. 2 i 3 ustawy z dnia 23 maja 2002 r. o zmianie ustawy o ułatwieniu zatrudnienia

absolwentów szkół

(Dz. U. Nr 112, poz. 975).

W ustawie z dnia 18 lipca 1974 r. o funduszu alimentacyjnym

(Dz. U. z 1991 r. Nr 45, poz. 200, z 1997 r. Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 90, poz. 1000 oraz z 2001 r. Nr 154, poz. 1791) w art. 13

1)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „,z zastrzeżeniem ust. 2,”;

2)

uchyla się ust. 2.

W ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1396) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 16

a)

w ust. 2a dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Archiwa państwowe mogą również prowadzić działalność usługową polegającą na przechowywaniu,

kopiowaniu i konserwacji dokumentacji o czasowym okresie przechowywania, w tym dokumentacji

osobowej i płacowej pracodawców.

”

,

b)

w ust. 2b

-

w zdaniu wstępnym po wyrazach „usług archiwalnych” dodaje się wyrazy „i usług dotyczących dokumentacji o czasowym okresie przechowywania”,

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

wyszukiwania materiałów archiwalnych i dokumentacji o czasowym okresie przechowywania

oraz prowadzenia kwerend;

”

,

-

w pkt 2 skreśla się wyrazy „i fotokopiowania”,

-

po pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 4 w brzmieniu

„

4)

przechowywania dokumentacji o czasowym okresie przechowywania oraz sporządzania jej

odpisów i kopii.

”

,

c)

w ust. 2c

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

wykonywaniem usług archiwalnych i usług dotyczących dokumentacji o czasowym okresie

przechowywania (wyszukiwania i kopiowania);

”

,

-

w pkt 2 i 3 po wyrazie „archiwalnych” dodaje się wyrazy „i dokumentacji o czasowym okresie przechowywania”;

2)

w art. 21 w ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 7 i 8 w brzmieniu

„

7)

opiniowanie wniosków o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej

w dziedzinie przechowywania dokumentacji osobowej i płacowej pracodawców o czasowym

okresie przechowywania;

8)

prowadzenie ewidencji zezwoleń, o których mowa w pkt 7.

”

;

3)

w art. 28 po pkt 7 dodaje się pkt 8 w brzmieniu

„

8)

wykonywanie zadań określonych w ustawie lub w odrębnych przepisach.

”

;

4)

po rozdziale 4 dodaje się rozdziały 4a i 4b w brzmieniu

„

Rozdział 4a

Działalność gospodarcza w dziedzinie przechowywania dokumentacji osobowej i płacowej

pracodawców o czasowym okresie przechowywania

Art. 51a.

1.

Działalność gospodarczą w dziedzinie przechowywania dokumentacji osobowej i płacowej

pracodawców o czasowym okresie przechowywania, zwanej dalej „dokumentacją”, mogą wykonywać

przedsiębiorcy, na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 51b.

2.

Działalność, o której mowa w ust. 1, może być prowadzona także przez

1)

archiwa państwowe;

2)

Stowarzyszenie Archiwistów Polskich.

3.

Przedsiębiorca może prowadzić działalność, o której mowa w ust. 1, wyłącznie w formie

spółki kapitałowej, której kapitał zakładowy jest nie niższy od określonego w art. 154 § 1 lub art. 308 § 1 Kodeksu spółek handlowych.

Art. 51b.

Zezwolenie na podjęcie działalności gospodarczej w dziedzinie przechowywania dokumentacji,

zwane dalej „zezwoleniem”, jest wydawane przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce

wykonywania działalności objętej zezwoleniem, po uzyskaniu pozytywnej opinii Naczelnego

Dyrektora Archiwów Państwowych.

Art. 51c.

1.

Zezwolenie jest wydawane na pisemny wniosek przedsiębiorcy, zawierający

1)

oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedziby i adresu;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców;

3)

określenie miejsca lub miejsc, w których będzie wykonywana działalność objęta zezwoleniem,

i daty jej rozpoczęcia.

2.

Do wniosku należy dołączyć

1)

aktualny odpis z właściwego rejestru;

2)

odpis zaświadczenia o nadaniu statystycznego numeru identyfikacyjnego REGON;

3)

urzędowo poświadczony odpis umowy (statutu) spółki;

4)

listę członków zarządu spółki kapitałowej oraz prokurentów przedsiębiorcy wraz z numerami

PESEL nadanymi tym osobom w systemie ewidencji ludności, a w przypadku gdy funkcje

te sprawują cudzoziemcy - wraz z informacją o dacie i miejscu urodzenia, imionach

rodziców, nazwisku rodowym matki, miejscu zamieszkania i ewentualnym miejscu zameldowania

na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, numerze paszportu oraz numerze wizy albo karty

pobytu;

5)

zaświadczenie o niekaralności członków zarządów spółek kapitałowych za przestępstwa

przeciwko dokumentom i mieniu;

6)

regulamin świadczenia usług, których dotyczy wniosek o wydanie zezwolenia;

7)

plan techniczno-organizacyjny prowadzenia planowanej działalności objętej zezwoleniem;

8)

zaświadczenie właściwego organu podatkowego, że przedsiębiorca nie zalega z wpłatami

należności budżetowych, oraz zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o niezaleganiu

z opłacaniem składek;

9)

zaświadczenie z rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego, że

dany przedsiębiorca nie figuruje w tym rejestrze.

Art. 51d.

1.

Zezwolenie wydaje się przedsiębiorcy spełniającemu warunki prowadzenia działalności

gospodarczej określonej w art. 51a, jeżeli posiada on odpowiednią do rozmiarów planowanej

działalności bazę organizacyjno-techniczną, a członkowie jego zarządu nie byli karani

za przestępstwa przeciwko dokumentom i mieniu.

2.

Przed podjęciem decyzji w sprawie wydania zezwolenia wojewoda wzywa przedsiębiorcę

do uzupełnienia, w wyznaczonym terminie, brakującej dokumentacji poświadczającej,

że spełnia warunki określone w ust. 1, wymagane do wykonywania działalności gospodarczej

objętej zezwoleniem, a także brakujących dokumentów i danych, o których mowa w art.

51c.

Art. 51e.

Zezwolenia wydaje się na czas oznaczony, nie krótszy niż 10 lat.

Art. 51f.

W zezwoleniu określa się

1)

uprawnionego przedsiębiorcę oraz jego siedzibę i adres;

2)

zakres działalności objętej zezwoleniem;

3)

miejsce, w którym będzie wykonywana działalność objęta zezwoleniem;

4)

termin rozpoczęcia działalności;

5)

okres ważności zezwolenia.

Art. 51g.

1.

O wydaniu zezwolenia wojewoda zawiadamia Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych

w terminie 1 miesiąca od dnia, kiedy decyzja stała się ostateczna, podając dane, o

których mowa w ust. 4 pkt 1-4.

2.

Na podstawie informacji uzyskanych od wojewodów i przedsiębiorców Naczelny Dyrektor

Archiwów Państwowych prowadzi ewidencję wydanych zezwoleń, zwaną dalej „ewidencją”.

3.

Ewidencja jest jawna.

4.

Do ewidencji wpisuje się

1)

firmę przedsiębiorcy;

2)

siedzibę i adres przedsiębiorcy;

3)

zakres i miejsce (miejsca) wykonywania działalności;

4)

informacje o cofnięciu i wygaśnięciu zezwolenia, o ograniczeniu jego zakresu lub miejscu

wykonywania działalności oraz o rezygnacji z wykonywania działalności objętej zezwoleniem;

5)

informacje o postawieniu przedsiębiorcy w stan likwidacji lub ogłoszeniu jego upadłości;

6)

oznaczenie wojewody, który wydał zezwolenie;

7)

informacje, o których mowa w ust. 6.

5.

Wojewoda zawiadamia Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych o zmianie danych wymienionych

w ust. 4 pkt 1-4 w terminie 1 miesiąca od dnia powzięcia o nich wiadomości.

6.

Przedsiębiorca przekazuje do centrali Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Naczelnemu

Dyrektorowi Archiwów Państwowych wykaz pracodawców, których dokumentację przedsiębiorca

przejął w danym miesiącu kalendarzowym, oraz okres, z jakiego ta dokumentacja pochodzi,

w terminie do końca następnego miesiąca kalendarzowego.

Art. 51h.

Wojewoda odmawia wydania zezwolenia, jeżeli

1)

przedsiębiorca nie spełnia warunków wykonywania działalności objętej zezwoleniem,

określonych w art. 51d ust. 1;

2)

wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej

objętej zezwoleniem;

3)

przedsiębiorca nie usunął, w wyznaczonym przez organ wydający zezwolenie terminie,

stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami prawa regulującymi działalność

gospodarczą objętą zezwoleniem;

4)

wykonywanie działalności objętej zezwoleniem naruszałoby umowy międzynarodowe, których

Rzeczpospolita Polska jest stroną.

Art. 51i.

1.

Wojewoda cofa zezwolenie, jeżeli

1)

wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej

objętej zezwoleniem;

2)

działalność objęta zezwoleniem wykonywana jest w sposób sprzeczny z przepisami ustawy

lub udzielonym zezwoleniem;

3)

przedsiębiorca przestał spełniać warunki określone przepisami prawa, wymagane do prowadzenia

działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu;

4)

przedsiębiorca nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami

prawa regulującymi działalność gospodarczą objętą zezwoleniem, w terminie wyznaczonym

przez wojewodę.

2.

Wojewoda może cofnąć zezwolenie lub ograniczyć zakres lub miejsce działalności, jeżeli

1)

przedsiębiorca posiadający zezwolenie nie rozpoczął działalności w oznaczonym w zezwoleniu

terminie lub zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej, na którą uzyskał zezwolenie;

2)

ogłoszono likwidację lub upadłość przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie.

3.

Decyzja o cofnięciu zezwolenia albo ograniczeniu zakresu lub miejsca prowadzenia działalności

następuje po uprzednim wezwaniu przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie do usunięcia

przyczyn uzasadniających wydanie takiej decyzji, z wyłączeniem przypadków niecierpiących

zwłoki, związanych z likwidacją lub upadłością przedsiębiorcy.

Art. 51j.

Przedsiębiorca jest obowiązany niezwłocznie zgłaszać wojewodzie wszelkie zmiany danych,

o których mowa w art. 51c ust. 1 i 2, a także informacje o postawieniu przedsiębiorcy

w stan likwidacji lub ogłoszeniu jego upadłości.

Art. 51k.

Uprawnienia wynikające z zezwolenia udzielonego spółce przejmowanej albo którejkolwiek

ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki nie przechodzą na spółkę przejmującą

albo nowo zawiązaną.

Art. 51l.

1.

Kontrolę działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem przeprowadza wojewoda.

2.

Do przeprowadzania kontroli działalności gospodarczej objętej zezwoleniem wojewoda

może upoważniać inny organ państwowy lub państwową jednostkę organizacyjną wyspecjalizowaną

w kontroli danego rodzaju działalności, zawierając z takim organem lub jednostką organizacyjną

porozumienie określające zasady przeprowadzania kontroli, w tym zasady jej finansowania.

Art. 51ł.

Do wykonywania działalności objętej zezwoleniem stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące przechowania, z wyłączeniem art. 844 § 2.

Art. 51m.

1.

Jeżeli w związku z działalnością objętą zezwoleniem są wykonywane czynności polegające

na gromadzeniu, ewidencji, opracowaniu i zabezpieczeniu dokumentacji oraz na wydawaniu

z niej odpisów i kopii, przedsiębiorca jest obowiązany zatrudniać przy tych czynnościach

osoby posiadające specjalistyczne wykształcenie i praktykę zawodową.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, rodzaje wykształcenia uznanego za specjalistyczne w rozumieniu ust.

1 oraz dokumenty potwierdzające posiadanie praktyki zawodowej, z uwzględnieniem w

szczególności przydatności poszczególnych rodzajów wykształcenia do wykonywanych czynności,

a także sposobu dokumentowania posiadania praktyki zawodowej, w tym rodzaje dokumentów.

Art. 51n.

1.

Dokumentacja powinna być przechowywana w warunkach zapewniających jej należytą ochronę

przed zniszczeniem i kradzieżą.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, warunki, w jakich dokumentacja może być przechowywana, z uwzględnieniem

w szczególności jej ochrony przed wilgocią, zmianami temperatury oraz szkodliwym oddziaływaniem

światła.

Art. 51o.

1.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, maksymalną wysokość opłat pobieranych przez podmioty, o których mowa

w art. 51a ust. 1 i 2, za sporządzenie odpisu lub kopii przechowywanej dokumentacji,

uwzględniając ponoszone przez te podmioty koszty związane z przechowywaniem dokumentacji

i sporządzaniem jej odpisów lub kopii, w szczególności

1)

koszty wyszukania dokumentów;

2)

koszty przygotowania dokumentów do skopiowania lub sporządzenia odpisu;

3)

koszty sporządzenia odpisu lub kopii;

4)

koszty zapewnienia dokumentacji odpowiednich warunków przechowywania.

2.

Przepisy wydane na podstawie upoważnienia zawartego w ust. 1 stosuje się także do

innych podmiotów niż wymienione w art. 51a ust. 1 i 2 przechowujących dokumentację.

Art. 51p.

W sprawach wydania, odmowy wydania lub cofnięcia zezwolenia oraz kontroli działalności

gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem, nieuregulowanych w ustawie, stosuje się

przepisy ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193, z 2001 r. Nr 49, poz. 509, Nr 67, poz. 679, Nr 102, poz. 1115 i Nr 147, poz. 1643 oraz z 2002 r. Nr 1, poz. 2, Nr 115, poz. 995 i Nr 130, poz. 1112).

Art. 51 r.

1.

W przypadku postawienia przedsiębiorcy w stan likwidacji lub ogłoszenia jego upadłości,

odpowiednio, likwidator lub syndyk masy upadłości wskazuje przechowawcę, któremu dokumentacja

zostanie przekazana do dalszego przechowywania, zapewniając na ten cel środki finansowe

na okres, jaki pozostał do wygaśnięcia umów przechowania tej dokumentacji zawartych

przez przedsiębiorcę. W braku takiego wskazania przechowawcę wyznacza sąd rejestrowy,

po zapewnieniu przez likwidatora lub syndyka masy upadłości środków finansowych, o

których mowa w zdaniu poprzedzającym.

2.

Przechowawca, o którym mowa w ust. 1, powinien przed przejęciem dokumentacji uzyskać

zezwolenie.

3.

W przypadku stwierdzenia przez sąd rejestrowy, na wniosek likwidatora lub syndyka

masy upadłości, niemożności zapewnienia środków na koszty dalszego przechowywania,

dokumentację przejmuje podmiot nadzorujący jednostkę organizacyjną, do której dokumentacja

należała, a w razie braku takiego podmiotu - archiwum państwowe właściwe miejscowo

lub wskazane przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych. Przed wydaniem postanowienia

sąd zasięga opinii naczelnika urzędu skarbowego właściwego miejscowo dla siedziby

przedsiębiorcy o jego stanie majątkowym.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio, jeżeli przed upływem okresu przechowywania

dokumentacji znajdującej się u przedsiębiorcy nastąpi

1)

cofnięcie, ograniczenie zakresu lub wygaśnięcie zezwolenia;

2)

wydanie prawomocnego orzeczenia zakazującego przedsiębiorcy wykonywania działalności

objętej zezwoleniem,

5.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli przed upływem okresu przechowywania

dokumentacji znajdującej się u przedsiębiorcy zrezygnuje on z wykonywania działalności

objętej zezwoleniem.

6.

W przypadku ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy środki, o których mowa w ust. 1, stanowią

daninę publiczną w rozumieniu art. 204 § 1 pkt 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października

1934 r. - Prawo upadłościowe

(Dz. U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512, z późn. zm..

7.

Środki finansowe na pokrycie kosztów przechowywania dokumentacji stanowią należność

archiwum państwowego, które przejęto dokumentację w trybie określonym w ust. 3. Do

środków tych stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm. oraz przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, Nr 113, poz. 984, Nr 127, poz. 1090, Nr 141, poz. 1178, Nr 153, poz. 1271, Nr 169, poz. 1387, Nr 199, poz. 1672, Nr 200, poz. 1679 i Nr 216, poz. 1824). Jeżeli egzekucja kosztów przechowywania dokumentacji przejętej przez archiwum państwowe

okaże się bezskuteczna, wówczas koszty te pokrywane są z budżetu Naczelnej Dyrekcji

Archiwów Państwowych.

Art. 51s.

W przypadkach, o których mowa w art. 51 r ust. 1 i 3-5, wraz z dokumentacją przekazywana

jest pozostała dokumentacja o czasowym okresie przechowywania.

Art. 51t.

Dokumentacja przekazywana do dalszego przechowywania w trybie określonym w art. 51r

ust. 1 lub 3-5 powinna być przed przekazaniem uporządkowana zgodnie z przepisami wydanymi

na podstawie art. 5 ust. 2.

Rozdział 4b

Postępowanie z dokumentacją osobową i płacową w przypadku likwidacji lub upadłości

pracodawcy

Art. 51u.

1.

W przypadku postawienia pracodawcy w stan likwidacji lub ogłoszenia jego upadłości

pracodawca wskazuje podmiot prowadzący działalność w dziedzinie przechowywania dokumentacji,

któremu zostanie ona przekazana do dalszego przechowywania, zapewniając na ten cel

środki finansowe na czas, jaki pozostał do końca 50-letniego okresu przechowywania

dokumentacji liczonego

1)

od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy - dla dokumentacji osobowej;

2)

od dnia wytworzenia - dla dokumentacji płacowej.

2.

Określony w ust. 1 obowiązek wskazania podmiotu przejmującego dokumentację oraz zapewnienia

środków na jej przechowywanie nie dotyczy pracodawców, do których mają zastosowanie

przepisy wydane na podstawie art. 5 ust. 2.

3.

W przypadku stwierdzenia przez sąd rejestrowy, na wniosek pracodawcy podlegającego

wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego lub do ewidencji działalności gospodarczej,

niemożności zapewnienia środków na koszty dalszego przechowywania, dokumentację przejmuje

archiwum państwowe, utworzone w tym celu przez ministra właściwego do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego.

4.

Przed wydaniem postanowienia w sprawie wniosku, o którym mowa w ust. 3, sąd zasięga

opinii naczelnika urzędu skarbowego właściwego miejscowo dla siedziby pracodawcy o

jego stanie majątkowym.

5.

Przepisy art. 51r ust. 6 i 7 stosuje się odpowiednio, przy czym środki finansowe na

pokrycie kosztów przechowywania dokumentacji stanowią należność archiwum państwowego,

o którym mowa w ust. 3.

6.

Dokumentacja przekazywana przez pracodawcę do dalszego przechowywania powinna być

przed przekazaniem uporządkowana zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 5

ust. 2.

Art. 51w.

Do zadań archiwum państwowego, o którym mowa w art. 51u ust. 3 i 5, należy w szczególności

ewidencjonowanie, przechowywanie, zabezpieczanie i udostępnianie przejętej dokumentacji

oraz wydawanie z niej zaświadczeń, wypisów, wyciągów i reprodukcji; archiwum może

wykonywać także inne zadania przewidziane w ustawie dla archiwów państwowych.

”

.

W ustawie z dnia 14 grudnia 1995 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 1996 r. Nr 1, poz. 2, z 1999 r. Nr 101, poz. 1178, z 2001 r. Nr 8, poz. 64 i Nr 100, poz. 1081 oraz z 2002 r. Nr 169, poz. 1387) w art. 9 wprowadza się następujące zmiany

1)

w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 3 w brzmieniu

„

3)

kwotę równą wpłatom na rachunki, dokonanym przez organ rentowy z tytułu świadczeń

z ubezpieczeń i zabezpieczeń społecznych, które nie przysługiwały za okres po śmierci

posiadacza rachunków, wskazaną we wniosku organu rentowego skierowanym do kasy, wraz

z podaniem numerów rachunków, na które dokonano wpłat.

”

;

2)

po ust. 2 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Kasa jest zwolniona od wypłaty pełnej lub częściowej kwoty, o której mowa w ust. 1

pkt 3, jeżeli przed otrzymaniem wniosku organu rentowego dokonała z tych rachunków

wypłat innym uprawnionym osobom, które to wypłaty nie pozwalają zrealizować wniosku

w całości lub części, oraz w ciągu 30 dni od otrzymania wniosku poinformuje o tym

organ rentowy, wraz ze wskazaniem osób, które pobrały wypłaty.

4.

Kasa nie odpowiada za szkody wynikające z wykonania czynności, o których mowa w ust.

1 pkt 3 oraz ust. 3. Odpowiedzialność w tym zakresie ponosi organ rentowy, który wystąpił

z wnioskiem.

”

.

W ustawie z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym

(Dz. U. Nr 28, poz. 153, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 169f na końcu dodaje się przecinek i wyrazy „z zastrzeżeniem art. 169j”;

2)

po art. 169i dodaje się art. 169j w brzmieniu

„

Art. 169j.

W przypadku emerytów i rencistów dokumentem, o którym mowa w art. 169f, jest dowód

potwierdzający kwotę przekazanej emerytury lub renty, w tym w szczególności odcinek

przekazu lub wyciąg bankowy.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu

osób niepełnosprawnych

(Dz. U. Nr 123, poz. 776, z późn. zm. w art. 25 uchyla się ust. 4.

W ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych

(Dz. U. Nr 139, poz. 934, z późn. zm. w art. 100a wprowadza się następujące zmiany

1)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Kwotę składki, o której mowa w ust. 1, ustala się w wysokości przekazanej przez Zakład

Ubezpieczeń Społecznych nominalnej wartości składki wraz z nominalną wartością odsetek

za opóźnienie, z zastrzeżeniem ust. 1b-10.

1b.

Otwarty fundusz umarza jednostki rozrachunkowe odpowiadające kwocie, o której mowa

w ust. 1a, pomniejszonej o równowartość opłat pobranych przez towarzystwo zarządzające

tym funduszem.

”

;

2)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jeżeli zwrot nienależnie otrzymanej składki następuje w wyniku unieważnienia umowy

z otwartym funduszem lub zmiany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z urzędu nieprawidłowego

wpisu w Centralnym Rejestrze Członków Otwartych Funduszy Emerytalnych, w celu ustalenia

kwoty składki, o której mowa w ust. 1, otwarty fundusz umarza jednostki rozrachunkowe

uzyskane za nienależnie otrzymaną składkę, z uwzględnieniem ust. 3-10.

”

;

3)

w ust. 4, 5 i 9 wyrazy „Kodeksu cywilnego” zastępuje się wyrazami „o systemie ubezpieczeń społecznych”;

4)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Jeżeli zwrot nienależnej składki następuje w wyniku nieważności umowy z otwartym funduszem,

a otwarty fundusz dokonał wypłaty transferowej zgodnie z art. 119, 126 lub 131, towarzystwo

zarządzające tym funduszem finansuje kwotę stanowiącą równowartość różnicy pomiędzy

kwotą określoną, zgodnie z ust. 4, do dnia dokonania wypłaty transferowej, a kwotą

przekazaną w wypłacie transferowej.

”

;

5)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu

„

7a.

Jeżeli zwrot nienależnie otrzymanej składki następuje w sytuacji określonej w ust.

2, całą kwotę otrzymaną w wyniku wypłaty transferowej traktuje się jako jedną składkę.

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, Nr 126, poz. 1070, Nr 141, poz. 1178, Nr 144, poz. 1208, Nr 153, poz. 1271 i Nr 169, poz. 1385 i 1387) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 57

a)

w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

kwotę równą wpłatom na rachunki dokonanym przez organ rentowy z tytułu świadczeń z

ubezpieczeń i zabezpieczeń społecznych, które nie przysługiwały za okres po śmierci

posiadacza rachunków, wskazaną we wniosku organu rentowego skierowanym do banku, wraz

z podaniem numerów rachunków, na które dokonano wpłat.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

Bank jest zwolniony od wypłaty pełnej lub częściowej kwoty, o której mowa w ust. 1

pkt 3, jeżeli przed otrzymaniem wniosku organu rentowego dokonał z tych rachunków

wypłat innym uprawnionym osobom, które to wypłaty nie pozwalają zrealizować wniosku

w całości lub części, oraz w ciągu 30 dni od otrzymania wniosku poinformuje o tym

organ rentowy, wraz ze wskazaniem osób, które pobrały wypłaty.

5.

Bank nie odpowiada za szkody wynikające z wykonania czynności, o których mowa w ust.

1 pkt 3 oraz ust. 4. Odpowiedzialność w tym zakresie ponosi organ rentowy, który wystąpił

z wnioskiem.

”

;

2)

w art. 105 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Banki, na pisemne żądanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, są obowiązane do sporządzania

i przekazywania informacji dotyczących numerów rachunków bankowych płatników składek

oraz przekazywania danych umożliwiających identyfikację posiadaczy tych rachunków.

”

.

W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. Nr 162, poz. 1118, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 125a otrzymuje brzmienie

„

Art. 125a.

1.

Płatnik składek jest zobowiązany, na żądanie organu rentowego, do wystawienia dokumentów

(zaświadczeń) w celu udowodnienia okresów składkowych, o których mowa w art. 6 ust.

1 pkt 1, oraz okresów nieskładkowych, o których mowa w art. 7 pkt 1, z uwzględnieniem

ust. 2 i 5.

2.

Płatnik składek jest zobowiązany do wystawienia dokumentów (zaświadczeń) w celu udowodnienia

okresów pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, okresów pracy

górniczej oraz okresów pracy na kolei.

3.

Płatnik składek jest zobowiązany do wystawienia zaświadczenia o wysokości przychodu

stanowiącego podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, wypłaconego za okresy,

za które przychód ten przysługuje, a także o wysokości wypłaconych wynagrodzeń za

czas niezdolności do pracy, świadczeń i zasiłków oraz innych należności, o których

mowa w art. 15 ust. 3.

4.

Płatnik składek jest zobowiązany przechowywać listy płac, karty wynagrodzeń albo inne

dowody, na podstawie których następuje ustalenie podstawy wymiaru emerytury lub renty,

przez okres 50 lat od dnia zakończenia przez ubezpieczonego pracy u danego płatnika.

5.

Od osoby opłacającej składki na własne ubezpieczenia społeczne organ rentowy może

żądać przedłożenia dowodów potwierdzających opłacanie składek oraz wysokości podstawy

wymiaru składek za okres przypadający po dniu 31 grudnia 1998 r.

”

;

2)

w art. 175

a)

w ust. 1 wyrazy „w ciągu 5 lat od wejścia w życie ustawy” zastępuje się wyrazami „do dnia 31 grudnia 2006 r.”,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Płatnicy składek są zobowiązani do skompletowania dokumentacji umożliwiającej ustalenie

kapitału początkowego dla ubezpieczonych, za których przekazują do Zakładu imienne

raporty miesięczne, a następnie przekazania tej dokumentacji na żądanie organu rentowego

i w terminie wyznaczonym przez ten organ, nie później jednak niż w terminie do dnia

31 grudnia 2003 r. - w celu umożliwienia ustalenia kapitału początkowego przez organ

rentowy w okresie do dnia 31 grudnia 2006 r.

”

,

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Dla osób, które nie pozostają w ubezpieczeniu, kapitał początkowy ustala się na ich

udokumentowany wniosek.

”

.

W ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego

w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. Nr 60, poz. 636 i Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 53, poz. 633, z 2001 r. Nr 99, poz. 1075 i Nr 154, poz. 1791 oraz z 2002 r. Nr 199, poz. 1673) art. 45 otrzymuje brzmienie

„

Art. 45.

1.

Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego z tytułu pracy w pełnym wymiarze czasu pracy

nie może być niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, po odliczeniu kwoty

odpowiadającej 18,71% tego wynagrodzenia, a w przypadku osób, o których mowa w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za

pracę

(Dz. U. Nr 200, poz. 1679) - od kwoty wynagrodzenia, o którym mowa w tym przepisie, po odliczeniu kwoty odpowiadającej

18,71% tego wynagrodzenia.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do ubezpieczonych będących pracownikami, do których

wynagrodzenia nie mają zastosowania przepisy ustawy powołanej w ust. 1.

”

.

W ustawie z dnia 18 września 2001 r. o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół

(Dz. U. Nr 122, poz. 1325 i Nr 154, poz. 1793 oraz z 2002 r. Nr 112, poz. 975) po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu

„

Art. 1a.

1.

Przepisy ustawy stosuje się także do osób będących absolwentami publicznych, dziennych

szkół o profilu artystycznym - ponadpodstawowych i ponadgimnazjalnych oraz wyższych,

a także artystycznych szkół niepublicznych zrównanych w uprawnieniach z publicznymi,

pod warunkiem że w ciągu ostatnich 12 miesięcy nauki nie byli oni zatrudnieni oraz

w okresie do 12 miesięcy od dnia określonego w dyplomie lub świadectwie ukończenia

szkoły po raz pierwszy dokonali zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych z tytułu wykonywania

działalności twórczej lub artystycznej, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Do absolwentów, o których mowa w ust. 1, stosuje się również przepisy art. 2 i 3 ustawy z dnia 23 maja 2002 r. o zmianie ustawy o ułatwieniu zatrudnienia

absolwentów szkół

(Dz. U. Nr 112, poz. 975).

”

.

W ustawie z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków

przy pracy i chorób zawodowych

(Dz. U. Nr 199, poz. 1673) w art. 9 wprowadza się następujące zmiany

1)

w ust. 4 w pkt 4 wyrazy „kwota najniższego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 77” zastępuje się wyrazami „podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie wypadkowe obowiązująca w tym miesiącu”;

2)

w ust. 5 wyrazy „najniższego wynagrodzenia, obowiązującego” zastępuje się wyrazami „podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie wypadkowe, obowiązującej”.

1.

Ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. Zakład jest zobowiązany przekazać

informacje o zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego składkach na ubezpieczenie

emerytalne, z wyłączeniem składek na otwarte fundusze emerytalne

1)

należnych - w przypadku ubezpieczonych niebędących płatnikami składek;

2)

wpłaconych - w przypadku ubezpieczonych będących płatnikami składek.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, zostaną przekazane, z zastrzeżeniem ust. 7

1)

za 2002 r. - do dnia 31 grudnia 2003 r.;

2)

za lata 1999-2001 - do dnia 31 grudnia 2004 r.;

3)

za 2003 r. - do dnia 31 grudnia 2004 r.;

4)

za 2004 r. - do dnia 31 grudnia 2005 r.

3.

Przekazywanie informacji, o których mowa w ust. 2 pkt 2, może nastąpić w częściach

obejmujących poszczególne lata.

4.

W informacji, o której mowa w ust. 2 pkt 4, Zakład jest zobowiązany podać także wysokość

zwaloryzowanych składek określonych w ust. 1 za lata 1999-2004 oraz zwaloryzowanego

kapitału początkowego, gdy kapitał ten został już ubezpieczonemu obliczony.

5.

Informacje, o których mowa w ust. 1, Zakład przesyła listem zwykłym na adres do korespondencji

podany w zgłoszeniu do ubezpieczeń społecznych, z uwzględnieniem ust. 6.

6.

Jeżeli ubezpieczony został zgłoszony do ubezpieczeń społecznych przez więcej niż jednego

płatnika składek, informacje przesyła się na adres podany w zgłoszeniu, które Zakład

otrzymał jako ostatnie.

7.

W przypadku przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w zakresie składek ewidencjonowanych

na koncie ubezpieczonego informacje, o których mowa w ust. 1, Zakład przekazuje ubezpieczonemu

po jego zakończeniu.

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy Zakład nie wydaje decyzji o ustaleniu dodatkowej opłaty

płatnikom składek i instytucjom obsługującym wpłaty składek na podstawie art. 47 ust.

10c-10h ustawy wymienionej w art. 1

1)

w brzmieniu obowiązującym do dnia 17 lutego 2001 r.,

2)

w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie ustawy,

w odniesieniu do wszystkich przypadków nieprzekazania lub przekazania błędnego imiennego

raportu miesięcznego, deklaracji rozliczeniowej, dokumentu płatniczego lub zlecenia

płatniczego zaistniałych do tego dnia.

2.

Wszczęte, a niezakończone postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, podlegają

umorzeniu.

3.

Jeżeli dokumenty, o których mowa w ust. 1, dotyczą ubezpieczonego będącego członkiem

otwartego funduszu emerytalnego, Zakład przekazuje na rachunek ubezpieczonego w tym

funduszu kwotę obliczoną na zasadach i w wysokości odpowiadającej odsetkom od Zakładu

za okres opóźnienia w przekazaniu składki do funduszu.

Pożyczki udzielone Funduszowi Ubezpieczeń Społecznych z budżetu państwa w latach 1999-2000

i odsetki od tych pożyczek podlegają umorzeniu.

Zwrotu od Zakładu składek za 1999 r. nienależnie opłaconych w 1999 r. można dochodzić

do dnia 31 grudnia 2004 r.

Zakład może umarzać należności z tytułu składek

1)

na ubezpieczenie społeczne, na Fundusz Pracy i na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych, należnych do dnia 31 grudnia 1998 r.,

2)

na ubezpieczenie rentowe w części finansowanej przez płatnika składek i na ubezpieczenie

wypadkowe oraz na Fundusz Pracy i na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych,

należnych za okres od 1 stycznia 1999 r. do 31 grudnia 2001 r.

- pomimo braku ich całkowitej nieściągalności w przypadku, gdy zobowiązana do ich

opłacania jest osoba fizyczna niepodlegająca przepisom ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych

od przedsiębiorców

(Dz. U. Nr 155, poz. 1287), jeżeli przemawia za tym ważny interes tej osoby.

Na wniosek płatnika składek rozliczającego składki za więcej niż 5 osób i mniej niż

21 osób Zakład wyraża zgodę na przekazywanie dokumentów określonych w art. 47a ust.

1 ustawy wymienionej w art. 1 w formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru

lub w formie wydruku z aktualnego programu informatycznego udostępnionego przez Zakład

nie dłużej jednak niż przez 3 miesiące od dnia wejścia w życie art. 1 pkt 24 lit.

c i e.

1.

Przedsiębiorcy, prowadzący działalność gospodarczą w dziedzinie przechowywania dokumentacji

osobowej i płacowej pracodawców o czasowym okresie przechowywania przed dniem wejścia

w życie ustawy, są obowiązani dostosować swoją formę prawną działania i uzyskać zezwolenie,

o których mowa w art. 51a ustawy wymienionej w art. 3, w terminie 3 lat od wejścia

w życie niniejszej ustawy, a w przypadku nieuzyskania zezwolenia w tym terminie -

zaprzestać prowadzenia działalności.

2.

Jeżeli zaprzestanie działalności gospodarczej w dziedzinie przechowywania dokumentacji

osobowej i płacowej pracodawców o czasowym okresie przechowywania następuje z powodu

rezygnacji przedsiębiorcy z wykonywania działalności gospodarczej przed upływem okresu

przechowywania tej dokumentacji, niezłożenia wniosku o zezwolenie lub odmowy wydania

zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 51r ust.

1-3 oraz art. 51s i 51t ustawy wymienionej w art. 3 niniejszej ustawy.

3.

W okresie do uzyskania zezwolenia lub zaprzestania działalności do przedsiębiorców,

o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy art. 51g ust. 6, art. 51j - w części

dotyczącej obowiązku informowania wojewody właściwego ze względu na miejsce wykonywania

działalności o postawieniu przedsiębiorcy w stan likwidacji lub o ogłoszeniu jego

upadłości, art. 51o ust. 2, art. 51s i art. 51t ustawy wymienionej w art. 3 niniejszej

ustawy.

1.

Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego pracownikowi, o którym mowa w

art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za

pracę

(Dz. U. Nr 200, poz. 1679), zatrudnionemu w pełnym wymiarze czasu pracy, za okres po dniu 31 grudnia 2002 r.

z tytułu nieprzerwanej niezdolności do pracy z powodu choroby powstałej przed tą datą,

nie może być niższa od kwoty 760 zł, po odliczeniu kwoty odpowiadającej 18,71% tej

kwoty.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku wyrównawczego,

zasiłku macierzyńskiego i zasiłku opiekuńczego.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze, wydane na podstawie przepisów upoważniających zmienionych

niniejszą ustawą, zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych

oraz mogą być zmieniane na podstawie upoważnień w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Zasady zwrotu nienależnie opłaconych składek odprowadzonych do otwartych funduszy

emerytalnych, określone w art. 1 pkt 9 lit. e i art. 7, stosuje się do składek zwracanych

od dnia wejścia w życie ustawy.

2.

Zasady ewidencjonowania informacji na koncie ubezpieczonego, określone w art. 1 pkt

18, stosuje się do informacji za okres od dnia 1 stycznia 1999 r.

3.

Przepisy art. 1 pkt 23 lit. a i b oraz pkt 25 stosuje się, poczynając od deklaracji

rozliczeniowych i imiennych raportów miesięcznych przekazywanych za kwiecień 2003 r.

4.

Przepisy art. 1 pkt 24 lit. f i g stosuje się do imiennych raportów miesięcznych korygujących

i deklaracji rozliczeniowych korygujących, przekazywanych poczynając od dnia 1 sierpnia

2003 r.

5.

Przepisy art. 1 pkt 24 lit. c i e stosuje się, poczynając od dokumentów przekazywanych

po upływie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., z wyjątkiem

1)

art. 3 pkt 1 lit. a i c oraz pkt 2 i 4 w części dotyczącej rozdziału 4a, które wchodzą

w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 3 pkt 4 w części dotyczącej rozdziału 4b, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca

2004 r.

1.

O wszelkich zmianach w stosunku do danych wykazanych w zgłoszeniu, o którym mowa w

art. 43, płatnik składek zawiadamia wskazaną przez Zakład jednostkę organizacyjną

Zakładu, w terminie 14 dni od zaistnienia zmian, stwierdzenia nieprawidłowości we

własnym zakresie lub otrzymania zawiadomienia o stwierdzeniu nieprawidłowości przez

Zakład, z uwzględnieniem ust. 2 i 3.

2.

O wszelkich zmianach dotyczących numerów, o których mowa w art. 43 ust. 3a, oraz nazwy

skróconej płatnika składek, a w przypadku płatników składek będących osobami fizycznymi

także nazwiska, pierwszego imienia i daty urodzenia, płatnik składek zawiadamia w

formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru albo w formie wydruku z aktualnego

programu informatycznego udostępnionego przez Zakład, wskazaną przez Zakład jednostkę

organizacyjną Zakładu.

3.

Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, płatnik składek zobowiązany jest dołączyć

kopie dokumentów określonych w art. 43 ust. 3a.

1.

Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego z tytułu pracy w pełnym wymiarze czasu pracy

nie może być niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, po odliczeniu kwoty

odpowiadającej 18,71% tego wynagrodzenia, a w przypadku osób, o których mowa w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za

pracę

(Dz. U. Nr 200, poz. 1679) - od kwoty wynagrodzenia, o którym mowa w tym przepisie, po odliczeniu kwoty odpowiadającej

18,71% tego wynagrodzenia.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do ubezpieczonych będących pracownikami, do których

wynagrodzenia nie mają zastosowania przepisy ustawy powołanej w ust. 1.

1.

Zakład może sporządzać z urzędu zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych, o których mowa

w art. 36 ust. 10, imienne raporty miesięczne, o których mowa w art. 41 ust. 3, zgłoszenia

płatnika składek, o których mowa w art. 43 ust. 4 i 5, deklaracje rozliczeniowe, o

których mowa w art. 46 ust. 4, oraz dokumenty korygujące te dokumenty.

2.

Zakład może korygować z urzędu błędy stwierdzone w zgłoszeniach do ubezpieczeń społecznych,

o których mowa w art. 36 ust. 10, imiennych raportach miesięcznych, o których mowa

w art. 41 ust. 3, zgłoszeniach płatnika składek, o których mowa w art. 43 ust. 4 i

5, deklaracjach rozliczeniowych, o których mowa w art. 46 ust. 4, w dokumencie płatniczym,

o którym mowa w art. 47 ust. 4a, oraz w dokumentach korygujących te dokumenty.

3.

Zakład może żądać od płatnika składek ponownego złożenia zgłoszenia płatnika składek,

o którym mowa w art. 43 ust. 4 i 5, lub zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych, o którym

mowa w art. 36 ust. 10, jeżeli zgłoszenia te nie zostały zidentyfikowane w systemie

informatycznym Zakładu.

Do wykonywania działalności objętej zezwoleniem stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące przechowania, z wyłączeniem art. 844 § 2.

1.

W przypadku postawienia przedsiębiorcy w stan likwidacji lub ogłoszenia jego upadłości,

odpowiednio, likwidator lub syndyk masy upadłości wskazuje przechowawcę, któremu dokumentacja

zostanie przekazana do dalszego przechowywania, zapewniając na ten cel środki finansowe

na okres, jaki pozostał do wygaśnięcia umów przechowania tej dokumentacji zawartych

przez przedsiębiorcę. W braku takiego wskazania przechowawcę wyznacza sąd rejestrowy,

po zapewnieniu przez likwidatora lub syndyka masy upadłości środków finansowych, o

których mowa w zdaniu poprzedzającym.

2.

Przechowawca, o którym mowa w ust. 1, powinien przed przejęciem dokumentacji uzyskać

zezwolenie.

3.

W przypadku stwierdzenia przez sąd rejestrowy, na wniosek likwidatora lub syndyka

masy upadłości, niemożności zapewnienia środków na koszty dalszego przechowywania,

dokumentację przejmuje podmiot nadzorujący jednostkę organizacyjną, do której dokumentacja

należała, a w razie braku takiego podmiotu - archiwum państwowe właściwe miejscowo

lub wskazane przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych. Przed wydaniem postanowienia

sąd zasięga opinii naczelnika urzędu skarbowego właściwego miejscowo dla siedziby

przedsiębiorcy o jego stanie majątkowym.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio, jeżeli przed upływem okresu przechowywania

dokumentacji znajdującej się u przedsiębiorcy nastąpi

1)

cofnięcie, ograniczenie zakresu lub wygaśnięcie zezwolenia;

2)

wydanie prawomocnego orzeczenia zakazującego przedsiębiorcy wykonywania działalności

objętej zezwoleniem,

5.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli przed upływem okresu przechowywania

dokumentacji znajdującej się u przedsiębiorcy zrezygnuje on z wykonywania działalności

objętej zezwoleniem.

6.

W przypadku ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy środki, o których mowa w ust. 1, stanowią

daninę publiczną w rozumieniu art. 204 § 1 pkt 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października

1934 r. - Prawo upadłościowe

(Dz. U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512, z późn. zm..

7.

Środki finansowe na pokrycie kosztów przechowywania dokumentacji stanowią należność

archiwum państwowego, które przejęto dokumentację w trybie określonym w ust. 3. Do

środków tych stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm. oraz przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, Nr 113, poz. 984, Nr 127, poz. 1090, Nr 141, poz. 1178, Nr 153, poz. 1271, Nr 169, poz. 1387, Nr 199, poz. 1672, Nr 200, poz. 1679 i Nr 216, poz. 1824). Jeżeli egzekucja kosztów przechowywania dokumentacji przejętej przez archiwum państwowe

okaże się bezskuteczna, wówczas koszty te pokrywane są z budżetu Naczelnej Dyrekcji

Archiwów Państwowych.

1.

Działalność gospodarczą w dziedzinie przechowywania dokumentacji osobowej i płacowej

pracodawców o czasowym okresie przechowywania, zwanej dalej „dokumentacją”, mogą wykonywać

przedsiębiorcy, na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 51b.

2.

Działalność, o której mowa w ust. 1, może być prowadzona także przez

1)

archiwa państwowe;

2)

Stowarzyszenie Archiwistów Polskich.

3.

Przedsiębiorca może prowadzić działalność, o której mowa w ust. 1, wyłącznie w formie

spółki kapitałowej, której kapitał zakładowy jest nie niższy od określonego w art. 154 § 1 lub art. 308 § 1 Kodeksu spółek handlowych.

Zezwolenie na podjęcie działalności gospodarczej w dziedzinie przechowywania dokumentacji,

zwane dalej „zezwoleniem”, jest wydawane przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce

wykonywania działalności objętej zezwoleniem, po uzyskaniu pozytywnej opinii Naczelnego

Dyrektora Archiwów Państwowych.

1.

Zezwolenie jest wydawane na pisemny wniosek przedsiębiorcy, zawierający

1)

oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedziby i adresu;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców;

3)

określenie miejsca lub miejsc, w których będzie wykonywana działalność objęta zezwoleniem,

i daty jej rozpoczęcia.

2.

Do wniosku należy dołączyć

1)

aktualny odpis z właściwego rejestru;

2)

odpis zaświadczenia o nadaniu statystycznego numeru identyfikacyjnego REGON;

3)

urzędowo poświadczony odpis umowy (statutu) spółki;

4)

listę członków zarządu spółki kapitałowej oraz prokurentów przedsiębiorcy wraz z numerami

PESEL nadanymi tym osobom w systemie ewidencji ludności, a w przypadku gdy funkcje

te sprawują cudzoziemcy - wraz z informacją o dacie i miejscu urodzenia, imionach

rodziców, nazwisku rodowym matki, miejscu zamieszkania i ewentualnym miejscu zameldowania

na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, numerze paszportu oraz numerze wizy albo karty

pobytu;

5)

zaświadczenie o niekaralności członków zarządów spółek kapitałowych za przestępstwa

przeciwko dokumentom i mieniu;

6)

regulamin świadczenia usług, których dotyczy wniosek o wydanie zezwolenia;

7)

plan techniczno-organizacyjny prowadzenia planowanej działalności objętej zezwoleniem;

8)

zaświadczenie właściwego organu podatkowego, że przedsiębiorca nie zalega z wpłatami

należności budżetowych, oraz zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o niezaleganiu

z opłacaniem składek;

9)

zaświadczenie z rejestru dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego, że

dany przedsiębiorca nie figuruje w tym rejestrze.

1.

Zezwolenie wydaje się przedsiębiorcy spełniającemu warunki prowadzenia działalności

gospodarczej określonej w art. 51a, jeżeli posiada on odpowiednią do rozmiarów planowanej

działalności bazę organizacyjno-techniczną, a członkowie jego zarządu nie byli karani

za przestępstwa przeciwko dokumentom i mieniu.

2.

Przed podjęciem decyzji w sprawie wydania zezwolenia wojewoda wzywa przedsiębiorcę

do uzupełnienia, w wyznaczonym terminie, brakującej dokumentacji poświadczającej,

że spełnia warunki określone w ust. 1, wymagane do wykonywania działalności gospodarczej

objętej zezwoleniem, a także brakujących dokumentów i danych, o których mowa w art.

51c.

Zezwolenia wydaje się na czas oznaczony, nie krótszy niż 10 lat.

W zezwoleniu określa się

1)

uprawnionego przedsiębiorcę oraz jego siedzibę i adres;

2)

zakres działalności objętej zezwoleniem;

3)

miejsce, w którym będzie wykonywana działalność objęta zezwoleniem;

4)

termin rozpoczęcia działalności;

5)

okres ważności zezwolenia.

1.

O wydaniu zezwolenia wojewoda zawiadamia Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych

w terminie 1 miesiąca od dnia, kiedy decyzja stała się ostateczna, podając dane, o

których mowa w ust. 4 pkt 1-4.

2.

Na podstawie informacji uzyskanych od wojewodów i przedsiębiorców Naczelny Dyrektor

Archiwów Państwowych prowadzi ewidencję wydanych zezwoleń, zwaną dalej „ewidencją”.

3.

Ewidencja jest jawna.

4.

Do ewidencji wpisuje się

1)

firmę przedsiębiorcy;

2)

siedzibę i adres przedsiębiorcy;

3)

zakres i miejsce (miejsca) wykonywania działalności;

4)

informacje o cofnięciu i wygaśnięciu zezwolenia, o ograniczeniu jego zakresu lub miejscu

wykonywania działalności oraz o rezygnacji z wykonywania działalności objętej zezwoleniem;

5)

informacje o postawieniu przedsiębiorcy w stan likwidacji lub ogłoszeniu jego upadłości;

6)

oznaczenie wojewody, który wydał zezwolenie;

7)

informacje, o których mowa w ust. 6.

5.

Wojewoda zawiadamia Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych o zmianie danych wymienionych

w ust. 4 pkt 1-4 w terminie 1 miesiąca od dnia powzięcia o nich wiadomości.

6.

Przedsiębiorca przekazuje do centrali Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Naczelnemu

Dyrektorowi Archiwów Państwowych wykaz pracodawców, których dokumentację przedsiębiorca

przejął w danym miesiącu kalendarzowym, oraz okres, z jakiego ta dokumentacja pochodzi,

w terminie do końca następnego miesiąca kalendarzowego.

Wojewoda odmawia wydania zezwolenia, jeżeli

1)

przedsiębiorca nie spełnia warunków wykonywania działalności objętej zezwoleniem,

określonych w art. 51d ust. 1;

2)

wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej

objętej zezwoleniem;

3)

przedsiębiorca nie usunął, w wyznaczonym przez organ wydający zezwolenie terminie,

stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami prawa regulującymi działalność

gospodarczą objętą zezwoleniem;

4)

wykonywanie działalności objętej zezwoleniem naruszałoby umowy międzynarodowe, których

Rzeczpospolita Polska jest stroną.

1.

Wojewoda cofa zezwolenie, jeżeli

1)

wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej

objętej zezwoleniem;

2)

działalność objęta zezwoleniem wykonywana jest w sposób sprzeczny z przepisami ustawy

lub udzielonym zezwoleniem;

3)

przedsiębiorca przestał spełniać warunki określone przepisami prawa, wymagane do prowadzenia

działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu;

4)

przedsiębiorca nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami

prawa regulującymi działalność gospodarczą objętą zezwoleniem, w terminie wyznaczonym

przez wojewodę.

2.

Wojewoda może cofnąć zezwolenie lub ograniczyć zakres lub miejsce działalności, jeżeli

1)

przedsiębiorca posiadający zezwolenie nie rozpoczął działalności w oznaczonym w zezwoleniu

terminie lub zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej, na którą uzyskał zezwolenie;

2)

ogłoszono likwidację lub upadłość przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie.

3.

Decyzja o cofnięciu zezwolenia albo ograniczeniu zakresu lub miejsca prowadzenia działalności

następuje po uprzednim wezwaniu przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie do usunięcia

przyczyn uzasadniających wydanie takiej decyzji, z wyłączeniem przypadków niecierpiących

zwłoki, związanych z likwidacją lub upadłością przedsiębiorcy.

Przedsiębiorca jest obowiązany niezwłocznie zgłaszać wojewodzie wszelkie zmiany danych,

o których mowa w art. 51c ust. 1 i 2, a także informacje o postawieniu przedsiębiorcy

w stan likwidacji lub ogłoszeniu jego upadłości.

Uprawnienia wynikające z zezwolenia udzielonego spółce przejmowanej albo którejkolwiek

ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki nie przechodzą na spółkę przejmującą

albo nowo zawiązaną.

1.

Kontrolę działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem przeprowadza wojewoda.

2.

Do przeprowadzania kontroli działalności gospodarczej objętej zezwoleniem wojewoda

może upoważniać inny organ państwowy lub państwową jednostkę organizacyjną wyspecjalizowaną

w kontroli danego rodzaju działalności, zawierając z takim organem lub jednostką organizacyjną

porozumienie określające zasady przeprowadzania kontroli, w tym zasady jej finansowania.

1.

Jeżeli w związku z działalnością objętą zezwoleniem są wykonywane czynności polegające

na gromadzeniu, ewidencji, opracowaniu i zabezpieczeniu dokumentacji oraz na wydawaniu

z niej odpisów i kopii, przedsiębiorca jest obowiązany zatrudniać przy tych czynnościach

osoby posiadające specjalistyczne wykształcenie i praktykę zawodową.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, rodzaje wykształcenia uznanego za specjalistyczne w rozumieniu ust.

1 oraz dokumenty potwierdzające posiadanie praktyki zawodowej, z uwzględnieniem w

szczególności przydatności poszczególnych rodzajów wykształcenia do wykonywanych czynności,

a także sposobu dokumentowania posiadania praktyki zawodowej, w tym rodzaje dokumentów.

1.

Dokumentacja powinna być przechowywana w warunkach zapewniających jej należytą ochronę

przed zniszczeniem i kradzieżą.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, warunki, w jakich dokumentacja może być przechowywana, z uwzględnieniem

w szczególności jej ochrony przed wilgocią, zmianami temperatury oraz szkodliwym oddziaływaniem

światła.

1.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, maksymalną wysokość opłat pobieranych przez podmioty, o których mowa

w art. 51a ust. 1 i 2, za sporządzenie odpisu lub kopii przechowywanej dokumentacji,

uwzględniając ponoszone przez te podmioty koszty związane z przechowywaniem dokumentacji

i sporządzaniem jej odpisów lub kopii, w szczególności

1)

koszty wyszukania dokumentów;

2)

koszty przygotowania dokumentów do skopiowania lub sporządzenia odpisu;

3)

koszty sporządzenia odpisu lub kopii;

4)

koszty zapewnienia dokumentacji odpowiednich warunków przechowywania.

2.

Przepisy wydane na podstawie upoważnienia zawartego w ust. 1 stosuje się także do

innych podmiotów niż wymienione w art. 51a ust. 1 i 2 przechowujących dokumentację.

W sprawach wydania, odmowy wydania lub cofnięcia zezwolenia oraz kontroli działalności

gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem, nieuregulowanych w ustawie, stosuje się

przepisy ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193, z 2001 r. Nr 49, poz. 509, Nr 67, poz. 679, Nr 102, poz. 1115 i Nr 147, poz. 1643 oraz z 2002 r. Nr 1, poz. 2, Nr 115, poz. 995 i Nr 130, poz. 1112).

W przypadkach, o których mowa w art. 51 r ust. 1 i 3-5, wraz z dokumentacją przekazywana

jest pozostała dokumentacja o czasowym okresie przechowywania.

Dokumentacja przekazywana do dalszego przechowywania w trybie określonym w art. 51r

ust. 1 lub 3-5 powinna być przed przekazaniem uporządkowana zgodnie z przepisami wydanymi

na podstawie art. 5 ust. 2.

1.

W przypadku postawienia pracodawcy w stan likwidacji lub ogłoszenia jego upadłości

pracodawca wskazuje podmiot prowadzący działalność w dziedzinie przechowywania dokumentacji,

któremu zostanie ona przekazana do dalszego przechowywania, zapewniając na ten cel

środki finansowe na czas, jaki pozostał do końca 50-letniego okresu przechowywania

dokumentacji liczonego

1)

od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy - dla dokumentacji osobowej;

2)

od dnia wytworzenia - dla dokumentacji płacowej.

2.

Określony w ust. 1 obowiązek wskazania podmiotu przejmującego dokumentację oraz zapewnienia

środków na jej przechowywanie nie dotyczy pracodawców, do których mają zastosowanie

przepisy wydane na podstawie art. 5 ust. 2.

3.

W przypadku stwierdzenia przez sąd rejestrowy, na wniosek pracodawcy podlegającego

wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego lub do ewidencji działalności gospodarczej,

niemożności zapewnienia środków na koszty dalszego przechowywania, dokumentację przejmuje

archiwum państwowe, utworzone w tym celu przez ministra właściwego do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego.

4.

Przed wydaniem postanowienia w sprawie wniosku, o którym mowa w ust. 3, sąd zasięga

opinii naczelnika urzędu skarbowego właściwego miejscowo dla siedziby pracodawcy o

jego stanie majątkowym.

5.

Przepisy art. 51r ust. 6 i 7 stosuje się odpowiednio, przy czym środki finansowe na

pokrycie kosztów przechowywania dokumentacji stanowią należność archiwum państwowego,

o którym mowa w ust. 3.

6.

Dokumentacja przekazywana przez pracodawcę do dalszego przechowywania powinna być

przed przekazaniem uporządkowana zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 5

ust. 2.

Do zadań archiwum państwowego, o którym mowa w art. 51u ust. 3 i 5, należy w szczególności

ewidencjonowanie, przechowywanie, zabezpieczanie i udostępnianie przejętej dokumentacji

oraz wydawanie z niej zaświadczeń, wypisów, wyciągów i reprodukcji; archiwum może

wykonywać także inne zadania przewidziane w ustawie dla archiwów państwowych.

1.

Zakład może pośredniczyć w przekazywaniu świadczeń zleconych przez zagraniczne instytucje

do wypłaty osobom uprawnionym zamieszkałym w Polsce poprzez wystawianie zleceń dewizowych

do realizacji wypłat tych świadczeń przez banki.

2.

Koszty realizacji wypłat świadczeń, o których mowa w ust. 1, ponosi Zakład.

Pracownicy Zakładu korzystają z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych, chyba że pełnią wyłącznie czynności usługowe.

1.

Prawo lub zobowiązanie stwierdzone decyzją ostateczną Zakładu ulega ponownemu ustaleniu

na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli po uprawomocnieniu się decyzji

zostaną przedłożone nowe dowody lub ujawniono okoliczności istniejące przed wydaniem

tej decyzji, które mają wpływ na to prawo lub zobowiązanie.

2.

Decyzje ostateczne Zakładu, od których nie zostało wniesione odwołanie do właściwego

sądu, mogą być z urzędu przez Zakład uchylone, zmienione lub unieważnione, na zasadach

określonych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.

3.

W sprawach rozstrzygniętych orzeczeniem właściwego sądu Zakład, na podstawie dowodów

lub okoliczności, o których mowa w ust. 1

1)

wydaje we własnym zakresie decyzję przyznającą prawo lub określającą zobowiązanie,

jeśli jest to korzystne dla zainteresowanego,

2)

występuje do właściwego sądu z wnioskiem o wznowienie postępowania przed tym organem,

gdy z przedłożonych dowodów lub ujawnionych okoliczności wynika, że prawo nie istnieje

lub zobowiązanie jest wyższe niż określone w decyzji.

4.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się w postępowaniu o ustalenie uprawnień do emerytur

i rent i ich wysokości.

1.

Jeżeli przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują wydanie postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, Zakład w tych

przypadkach wydaje decyzję.

2.

Od wydanych w trakcie postępowania innych postanowień Zakładu zażalenie nie przysługuje.

1.

Dla postanowień, od których przysługuje zażalenie, wydanych przez kierownika terenowej

jednostki organizacyjnej Zakładu działającego jako organ egzekucyjny na podstawie

przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organem odwoławczym jest dyrektor

izby skarbowej.

2.

Od wydanych w trakcie postępowania egzekucyjnego postanowień Zakładu w sprawie stanowiska

wierzyciela zażalenie nie przysługuje.

Przepisy art. 87 ust. 1 pkt 1a, art. 88 ust. 1 pkt 1a i art. 89 ust. 5 stosuje się

odpowiednio do

1)

następców prawnych i osób trzecich odpowiadających za zadłużenie płatnika składek,

2)

osób, które pobrały nienależne świadczenia, płatników składek lub innych podmiotów

zobowiązanych do zwrotu nienależnych świadczeń, o których mowa w art. 84, z wyjątkiem

przypadku, gdy nienależne świadczenia podlegają potrąceniu z bieżąco wypłacanych świadczeń.

1.

Uruchomienie środków FRD może nastąpić nie wcześniej niż w 2009 r.

2.

W latach 2002 i 2003 część składki, o której mowa w art. 22 ust. 4, wynosi 0,1% podstawy

wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne.

3.

Począwszy od 2004 r. część składki, o której mowa w ust. 2, ulega rocznie podwyższeniu

o 0,05% podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne.

1.

Zakład jest następcą prawnym działających do 1950 r. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

ubezpieczalni społecznych i funduszy ubezpieczeniowych w zakresie ubezpieczeń społecznych

i jest uprawniony, jeżeli nie narusza to ujawnionego w księdze wieczystej prawa własności

lub prawa użytkowania wieczystego osób trzecich, do występowania o zwrot nieruchomości

stanowiących w podanym okresie własność tych podmiotów.

2.

Zakład występuje o zwrot nieruchomości, jeżeli nieruchomość jest niezbędna dla wykonywania

jego zadań.

3.

Stwierdzenie, że Zakład jest następcą prawnym właściciela nieruchomości, w rozumieniu

ust. 1, oraz orzeczenie o zwrocie na rzecz Zakładu nieruchomości następuje w drodze

decyzji administracyjnej wydanej przez wojewodę.

4.

Ostateczna decyzja wojewody, o której mowa w ust. 3, stanowi podstawę wpisu w księdze

wieczystej.

5.

Decyzja, o której mowa w ust. 3, nie jest wymagana, jeżeli jedynym ujawnionym w księdze

wieczystej właścicielem jest działający do 1950 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych,

ubezpieczalnia społeczna lub fundusze ubezpieczeniowe, którego następcą prawnym jest

Zakład, oraz nie jest ujawnione w księdze wieczystej prawo użytkowania wieczystego

osób trzecich. Wpis prawa własności Zakładu do księgi wieczystej następuje na jego

jednostronny wniosek.

6.

Wnioski o wszczęcie postępowania zgłasza się do dnia 31 grudnia 2010 r.

1.

Płatnik składek jest zobowiązany, na żądanie organu rentowego, do wystawienia dokumentów

(zaświadczeń) w celu udowodnienia okresów składkowych, o których mowa w art. 6 ust.

1 pkt 1, oraz okresów nieskładkowych, o których mowa w art. 7 pkt 1, z uwzględnieniem

ust. 2 i 5.

2.

Płatnik składek jest zobowiązany do wystawienia dokumentów (zaświadczeń) w celu udowodnienia

okresów pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, okresów pracy

górniczej oraz okresów pracy na kolei.

3.

Płatnik składek jest zobowiązany do wystawienia zaświadczenia o wysokości przychodu

stanowiącego podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, wypłaconego za okresy,

za które przychód ten przysługuje, a także o wysokości wypłaconych wynagrodzeń za

czas niezdolności do pracy, świadczeń i zasiłków oraz innych należności, o których

mowa w art. 15 ust. 3.

4.

Płatnik składek jest zobowiązany przechowywać listy płac, karty wynagrodzeń albo inne

dowody, na podstawie których następuje ustalenie podstawy wymiaru emerytury lub renty,

przez okres 50 lat od dnia zakończenia przez ubezpieczonego pracy u danego płatnika.

5.

Od osoby opłacającej składki na własne ubezpieczenia społeczne organ rentowy może

żądać przedłożenia dowodów potwierdzających opłacanie składek oraz wysokości podstawy

wymiaru składek za okres przypadający po dniu 31 grudnia 1998 r.

W przypadku emerytów i rencistów dokumentem, o którym mowa w art. 169f, jest dowód

potwierdzający kwotę przekazanej emerytury lub renty, w tym w szczególności odcinek

przekazu lub wyciąg bankowy.