Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 lutego 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o prokuraturze.

1

Prokuraturę stanowią Prokurator Generalny oraz podlegli mu prokuratorzy powszechnych

i wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz prokuratorzy Instytutu Pamięci

Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

2.

Prokurator Generalny jest naczelnym organem prokuratury. Funkcję Prokuratora Generalnego

sprawuje Minister Sprawiedliwości.

Do czasu wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 64 ust. 3 Konstytucji, nie dłużej

jednak niż do dnia 31 marca 1990 r., prokuratura działa na dotychczasowych zasadach.

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy utworzone na podstawie przepisów dotychczasowych prokuratury

wojewódzkie stają się prokuraturami okręgowymi, a ośrodki zamiejscowe prokuratur wojewódzkich

stają się ośrodkami zamiejscowymi odpowiednich prokuratur okręgowych.

2.

Z dniem wejścia w życie ustawy prokuratorzy wojewódzcy i ich zastępcy stają się odpowiednio

prokuratorami okręgowymi i zastępcami prokuratorów okręgowych.

3.

Z dniem wejścia w życie ustawy prokuratorzy prokuratur wojewódzkich stają się prokuratorami

odpowiednich prokuratur okręgowych, a prokuratorzy prokuratur wojewódzkich w stanie

spoczynku stają się prokuratorami prokuratur okręgowych w stanie spoczynku.

4.

Z dniem wejścia w życie ustawy delegaci prokuratorów prokuratur wojewódzkich stają

się delegatami prokuratorów odpowiednich prokuratur okręgowych.

5.

Z dniem wejścia w życie ustawy członkowie kolegiów prokuratur wojewódzkich stają się

członkami kolegiów odpowiednich prokuratur okręgowych.

Zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw.

Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o prokuraturze wojewódzkiej, prokuratorze

wojewódzkim, prokuratorach prokuratury wojewódzkiej, kolegium prokuratury wojewódzkiej

lub zebraniu prokuratorów prokuratury wojewódzkiej, należy przez to rozumieć odpowiednio

prokuraturę okręgową, prokuratora okręgowego, prokuratorów prokuratury okręgowej,

kolegium prokuratury okręgowej i zebranie prokuratorów prokuratury okręgowej.

1.

Zadania określone w art. 2 Prokurator Generalny i podlegli mu prokuratorzy wykonują

przez

1)

prowadzenie lub nadzorowanie postępowania przygotowawczego w sprawach karnych oraz

sprawowanie funkcji oskarżyciela publicznego przed sądami,

2

wytaczanie powództw w sprawach karnych i cywilnych oraz składanie wniosków i udział

w postępowaniu sądowym w sprawach cywilnych, ze stosunku pracy i ubezpieczeń społecznych,

jeżeli tego wymaga ochrona praworządności, interesu społecznego, własności lub praw

obywateli,

3)

podejmowanie środków przewidzianych prawem, zmierzających do prawidłowego i jednolitego

stosowania prawa w postępowaniu sądowym, administracyjnym, w sprawach o wykroczenia

oraz w innych postępowaniach,

4

sprawowanie nadzoru nad wykonaniem postanowień o tymczasowym aresztowaniu oraz innych

decyzji o pozbawieniu wolności,

5)

prowadzenie badań w zakresie problematyki przestępczości oraz jej zwalczania i zapobiegania,

6)

zaskarżanie do sądu niezgodnych z prawem decyzji administracyjnych oraz udział w postępowaniu

sądowym w sprawach zgodności z prawem takich decyzji,

7)

koordynowanie działalności w zakresie ścigania przestępstw, prowadzonej przez inne

organy państwowe,

8)

współdziałanie z organami państwowymi, państwowymi jednostkami organizacyjnymi i organizacjami

społecznymi w zapobieganiu przestępczości i innym naruszeniom prawa,

8a

współpracę z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym

do realizacji jego zadań ustawowych,

9)

opiniowanie projektów aktów normatywnych,

10)

podejmowanie innych czynności określonych w ustawach.

2.

W sprawach należących do zakresu działania sądów wojskowych oraz innych organów wojskowych

czynności, o których mowa w ust. 1, wykonują prokuratorzy wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

1.

Istniejące w dniu wejścia w życie ustawy komisje dyscyplinarne stają się sądami dyscyplinarnymi

w rozumieniu niniejszej ustawy.

2.

Kadencja sądów dyscyplinarnych, o których mowa w ust. 1, trwa do końca, ustalonej

na podstawie przepisów dotychczasowych, kadencji komisji dyscyplinarnych istniejących

w dniu wejścia ustawy w życie.

Od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. art. 96 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 58 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze nie stosuje się.

(skreślony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Prokuratorzy i wiceprokuratorzy Prokuratury Generalnej od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy pełnią obowiązki prokuratorów w Prokuraturze Wojewódzkiej w Warszawie.

2.

Pracowników administracyjnych i obsługi Prokuratury Generalnej, z dniem wejścia w

życie niniejszej ustawy, Prokura^ tor Generalny zatrudni w Ministerstwie Sprawiedliwości,

w Prokuraturze Wojewódzkiej w Warszawie lub w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie, stosownie

do posiadanych kwalifikacji zawodowych.

3.

Prokuratorzy i mianowani pracownicy administracyjni, o których mowa w ust. 1 i 2,

mogą, w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, złożyć Prokuratorowi

Generalnemu pisemne oświadczenie o odmowie dalszego zatrudnienia. W tym wypadku stosunek

pracy rozwiązuje się po upływie trzech miesięcy od dnia złożenia oświadczenia, w ostatnim

dniu miesiąca kalendarzowego. Umowni pracownicy administracyjni i obsługi mogą w tym

samym czasie złożyć oświadczenie o wypowiedzeniu stosunku pracy albo wniosek o jego

rozwiązanie za porozumieniem stron, który powinien być uwzględniony w terminie nie

dłuższym niż obowiązujący w danych stosunkach okres wypowiedzenia. Rozwiązanie stosunku

pracy na zasadach przewidzianych w niniejszym ustępie pociąga za sobą skutki, jakie

przepisy prawa wiążą z rozwiązaniem umowy o pracę przez zakład pracy za wypowiedzeniem

z powodu likwidacji zakładu pracy.

4.

Prokuratorzy i pracownicy, o których mowa w ust. 1 i 2, zachowują przez okres sześciu

miesięcy prawo do wynagrodzenia odpowiadającego stanowisku, które dotychczas zajmowali,

gdy obejmą w Ministerstwie Sprawiedliwości, w Prokuraturze Wojewódzkiej lub w Sądzie

Wojewódzkim w Warszawie albo w innej jednostce organizacyjnej prokuratury lub w innym

sądzie stanowiska, na których przysługuje niższe wynagrodzenie zasadnicze, niższy

dodatek funkcyjny lub jeżeli dodatek nie przysługuje.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Sędziowie i prokuratorzy w stanie spoczynku oraz członkowie ich rodzin korzystają

z prawa do świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie i na zasadach określonych w przepisach

o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

Przepisy ustawy stosuje się do spraw niezakończonych w dniu wejścia jej w życie orzeczeniami

komisji dyscyplinarnych, wydanymi w drugiej instancji.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2001 r.

Jeżeli uchwała organu samorządu terytorialnego albo rozporządzenie wojewody są niezgodne

z prawem, prokurator zwraca się do organu, który je wydał, o ich zmianę lub uchylenie

albo kieruje wniosek o ich uchylenie do właściwego organu nadzoru; w wypadku uchwały

organu samorządu terytorialnego prokurator może także wystąpić o stwierdzenie jej

nieważności do sądu administracyjnego.

1.

W terminie do dnia 30 czerwca 1990 r. Prokurator Generalny powoła

1)

prokuratorów i wiceprokuratorów Prokuratury Generalnej, którzy zajmowali te stanowiska

w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy - na stanowiska prokuratorów Prokuratury

Wojewódzkiej w Warszawie,

2)

prokuratorów i wiceprokuratorów prokuratur wojewódzkich i rejonowych, którzy zajmowali

te stanowiska w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy - na stanowiska prokuratorów

prokuratur wojewódzkich i rejonowych, właściwych ze względu na ich miejsce zamieszkania

jeżeli spełniają wymagania określone w art. 16 ust. 1 (art. 14 ust. 1)

2.

Stosunek pracy z prokuratorami, których Prokurator Generalny nie powołał na stanowiska

prokuratora, wygasa z dniem 30 września 1990 r. Prokuratorowi przysługuje wynagrodzenie,

o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o pracownikach urzędów państwowych.

3.

W terminie do dnia 30 czerwca 1990 r. Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem

Obrony Narodowej powoła prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury,

którzy zajmowali te stanowiska w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, na stanowiska

prokuratorów odpowiednich wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, właściwych

ze względu na ich miejsce zamieszkania, jeżeli spełniają wymagania określone w art.

16 ust. 1 i 2 (art. 14 ust. 1 i 2)

4.

Prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, których Prokurator

Generalny nie powołał na stanowiska prokuratorów, wyznacza się na inne stanowiska

służbowe w siłach zbrojnych, a w wypadku niewyrażenia zgody - zwalnia z zawodowej

służby wojskowej z zachowaniem wszelkich uprawnień przysługujących żołnierzom zwolnionym

z tej służby z przyczyn, które nie powodują utraty tych uprawnień.

5.

Prokuratorom i pracownikom, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2, którzy złożyli oświadczenia

wymienione w art. 5 ust. 3, jak również prokuratorom, którzy nie zostali powołani

przez Prokuratora Generalnego na podstawie ust. 1, przysługują uprawnienia emerytalne

na zasadach określonych w art. 27 ust. 2 ustawy o pracownikach urzędów państwowych

albo jeżeli osiągnęli do dnia wygaśnięcia stosunku pracy okres zatrudnienia wynoszący

łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresu zatrudnienia co najmniej

35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn.

Do osób, które rozpoczęty aplikację sądową lub prokuratorską przed dniem wejścia w

życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Przepisy art. 71

2.

Przepisy art. 78

3.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej, w

drodze rozporządzenia, określi szczegółowe zasady i tryb wypłat uposażeń i uposażeń

rodzinnych emerytowanym sędziom i prokuratorom oraz członkom ich rodzin w miejsce

świadczeń z ubezpieczenia społecznego.

Czynności procesowe dokonane przed wejściem w życie ustawy są skuteczne, jeżeli dokonano

ich z zachowaniem przepisów dotychczasowych.

1.

Prokuratorami powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury są prokuratorzy Prokuratury

Krajowej, prokuratur apelacyjnych, okręgowych

2.

Prokuratorami wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury są prokuratorzy Naczelnej

Prokuratury Wojskowej, wojskowych prokuratur okręgowych i wojskowych prokuratur garnizonowych.

3

Prokuratorami Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu są prokuratorzy Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

Instytutu Pamięci Narodowej oraz prokuratorzy oddziałowych komisji ścigania zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu Instytutu Pamięci Narodowej.

1.

Znosi się Prokuraturę Generalną.

2.

Obsługa Prokuratora Generalnego należy do Ministerstwa Sprawiedliwości.

3.

Ministerstwo Sprawiedliwości wstępuje w stosunki prawne związane z lokalami zajmowanymi

przez Prokuraturę Generalną i jednostki nadzorowane przez Prokuratora Generalnego.

4.

Mienie i środki finansowe pozostające w dyspozycji Prokuratury Generalnej przekazuje

się Ministerstwu Sprawiedliwości.

5.

Ust. 3 i 4 nie dotyczą wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Prokurator jest obowiązany do podejmowania działań określonych w ustawach, kierując

się zasadą bezstronności i równego traktowania wszystkich obywateli.

1.

Pierwsze posiedzenia wojewódzkich zgromadzeń prokuratorów zostaną zwołane po dniu

1 lipca 1990 r., nie później jednak niż do dnia 31 sierpnia 1990 r.

2.

Wojewódzkie zgromadzenia prokuratorów na pierwszym posiedzeniu dokonują wyboru członków

kolegiów prokuratur wojewódzkich i członków Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym.

3.

Do czasu podjęcia działalności przez wojewódzkie zgromadzenia prokuratorów i kolegia

prokuratur wojewódzkich przepisów art. 22

1.

Prokuratury apelacyjne rozpoczynają działalność z dniem 1 lipca 1993 r.

2.

Stanowiska prokuratorów w Ministerstwie Sprawiedliwości znosi się z dniem 30 czerwca

1993 r.

3.

Prokuratorów w Ministerstwie Sprawiedliwości, którzy nie zostaną powołani na stanowiska

prokuratorów prokuratur apelacyjnych i nie są prokuratorami Prokuratury Wojewódzkiej

w Warszawie, Prokurator Generalny przeniesie do tej Prokuratury.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 17 października 1997 r., z wyjątkiem

1)

przepisów art. 71

2)

przepisów art. 71

1.

Sędziowie w stanie spoczynku i prokuratorzy w stanie spoczynku, którzy pełnili służbę

lub pracowali w organach albo komórkach organizacyjnych wymienionych w art. 7 ust.

1 pkt 1-4 lub złożyli fałszywe oświadczenia dotyczące pracy, służby lub współpracy

z organami, o których mowa w art. 2 ustawy o ujawnieniu pracy lub służby w organach

bezpieczeństwa państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje

publiczne, tracą prawo do stanu spoczynku i uposażenia w stanie spoczynku.

2.

Członkowie rodzin sędziów i prokuratorów, określonych w ust. 1, tracą prawo do uposażenia

rodzinnego.

3.

Okoliczności, o których mowa w ust. 1, stwierdza się w trybie określonym w art. 7

ust. 4 i 5. Utrata uprawnień następuje z dniem wydania decyzji.

4.

Przepisy art. 7 ust. 6 i 7 stosuje się do sędziów i prokuratorów w stanie spoczynku,

którzy nie złożyli w okresie służby oświadczeń, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy

wymienionej w art. 7 ust. 1 pkt 6.

1.

Prokurator przy wykonywaniu czynności określonych w ustawach jest niezależny, z zastrzeżeniem

przepisów ust. 2-5.

2.

Prokurator jest obowiązany wykonywać zarządzenia, wytyczne i polecenia przełożonego

prokuratora. Polecenie dotyczące treści czynności procesowej prokurator przełożony

wydaje na piśmie, a na żądanie prokuratora - wraz z uzasadnieniem. W razie przeszkody

w doręczeniu polecenia w formie pisemnej dopuszczalne jest przekazanie polecenia ustnie,

z tym że przełożony jest obowiązany niezwłocznie potwierdzić je na piśmie.

3.

Jeżeli prokurator nie zgadza się z poleceniem, może żądać zmiany polecenia lub wyłączenia

go od wykonania czynności albo od udziału w sprawie. O wyłączeniu rozstrzyga ostatecznie

prokurator bezpośrednio przełożony nad prokuratorem, który wydał polecenie, chyba

że wydał je Prokurator Generalny.

4.

Żądanie, o którym mowa w ust. 2 i 3, prokurator zgłasza na piśmie wraz z uzasadnieniem

przełożonemu, który wydał polecenie.

5.

Polecenie dotyczące treści czynności procesowej, wydane przez prokuratora przełożonego

innego niż prokurator bezpośrednio przełożony, nie może obejmować sposobu zakończenia

postępowania przygotowawczego i postępowania przed sądem.

6.

W przypadku gdy w postępowaniu sądowym ujawnią się nowe okoliczności, prokurator samodzielnie

podejmuje decyzje związane z dalszym tokiem tego postępowania.

7.

Prokurator przełożony w razie stwierdzenia oczywistej obrazy prawa przy prowadzeniu

sprawy wytyka, niezależnie od innych uprawnień, właściwemu prokuratorowi uchybienie,

po uprzednim zażądaniu - w razie potrzeby - wyjaśnień. Stwierdzenie i wytknięcie uchybienia

nie wpływa na rozstrzygnięcie sprawy.

8.

W razie stwierdzenia oczywistej i rażącej obrazy przepisów prawa, prokurator przełożony

jest obowiązany żądać wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko prokuratorowi,

który obrazy się dopuścił.

1.

Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym na pierwszym posiedzeniu określi termin

wyborów członków komisji dyscyplinarnych.

2.

Do czasu wyboru komisji dyscyplinarnych na podstawie niniejszej ustawy działają komisje

dyscyplinarne utworzone na podstawie przepisów dotychczasowych.

3.

Niezakończone prawomocnie sprawy do dnia wyboru komisji dyscyplinarnych na podstawie

niniejszej ustawy, toczące się w dotychczasowych komisjach dyscyplinarnych, przekazuje

się komisjom dyscyplinarnym utworzonym na podstawie niniejszej ustawy.

1.

Do czasu podjęcia działalności przez zgromadzenia prokuratorów w prokuraturach apelacyjnych,

kolegia prokuratur apelacyjnych i przez Radę Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym

w składzie określonym w niniejszej ustawie, działają wojewódzkie zgromadzenia prokuratorów,

kolegia prokuratur wojewódzkich i Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym,

utworzone na podstawie przepisów dotychczasowych. Rada Prokuratorów wyraża opinie

o kandydatach na stanowiska prokuratorów apelacyjnych.

2.

Komisje dyscyplinarne wybrane na podstawie przepisów dotychczasowych oraz dotychczasowi

rzecznicy dyscyplinarni działają do czasu wyboru komisji dyscyplinarnej i wyznaczenia

rzeczników na podstawie przepisów niniejszej ustawy.

3.

Niezakończone prawomocnie sprawy do dnia wyboru komisji dyscyplinarnych na podstawie

niniejszej ustawy, toczące się w dotychczasowych komisjach dyscyplinarnych, przekazuje

się komisjom dyscyplinarnym utworzonym na podstawie niniejszej ustawy.

4.

Pierwsze posiedzenia zgromadzeń prokuratorów w prokuraturach apelacyjnych zostaną

zwołane po dniu 1 lipca 1993 r., nie później niż do dnia 30 września 1993 r.

1

Organy samorządu terytorialnego oraz organy administracji rządowej, a także inne państwowe

jednostki organizacyjne, spółdzielnie i ich związki, organizacje zawodowe, samorządowe

i inne organizacje społeczne udzielają Prokuratorowi Generalnemu i podległym mu prokuratorom

pomocy w realizacji ich zadań.

2

Prokurator okręgowy lub rejonowy, z własnej inicjatywy bądź na wniosek jednostek organów

samorządu terytorialnego albo właściwego wojewody, przedkłada im informację o stanie

przestępczości i jej zwalczaniu w województwie, powiecie lub gminie (mieście, dzielnicy).

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w niniejszej ustawie pozostają

w mocy dotychczasowe przepisy wykonawcze, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

Sędziowie i prokuratorzy, którzy przed dniem 17 października 1997 r. otrzymali od

Krajowej Rady Sądownictwa i odpowiednio od Prokuratora Generalnego zgodę na dalsze

zajmowanie stanowiska pomimo ukończenia 65 roku życia, zachowują prawo do zajmowania

tego stanowiska do końca terminu określonego w tej zgodzie.

1

Prokurator Generalny

1)

kieruje działalnością prokuratury osobiście bądź przez zastępców Prokuratora Generalnego,

2)

wydaje zarządzenia, wytyczne i polecenia.

2.

Prokurator Generalny może przedsiębrać wszelkie czynności należące do zakresu działania

prokuratury lub zlecać ich wykonanie podległym mu prokuratorom, chyba że ustawa zastrzega

określoną czynność wyłącznie jego właściwości.

3.

Prokurator przełożony może zlecać podległym prokuratorom wykonanie czynności należących

do jego zakresu działania, chyba że ustawa zastrzega określoną czynność wyłącznie

jego właściwości, oraz przejmować czynności prokuratorów podległych.

Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o Prokuratorze Generalnym Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej lub Prokuraturze Generalnej, należy przez to rozumieć Prokuratora Generalnego

lub odpowiednio Ministerstwo Sprawiedliwości sprawujące obsługę Prokuratora Generalnego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu

art. 1 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

1.

Prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury powołuje Prokurator

Generalny, a prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Prokurator

Generalny na wniosek Ministra Obrony Narodowej.

2

Kandydat na stanowisko prokuratora przedkłada informację z Krajowego Rejestru Karnego,

dotyczącą jego osoby, i zaświadczenie stwierdzające, że jest zdolny, ze względu na

stan zdrowia, do pełnienia obowiązków prokuratora. Wydanie zaświadczenia oraz badanie

kandydatów na stanowiska prokuratorów odbywa się na zasadach dotyczących kandydatów

na urząd sędziego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1989 r.

1

Prokuratora Krajowego jako zastępcę Prokuratora Generalnego oraz innych zastępców

Prokuratora Generalnego powołuje, spośród prokuratorów Prokuratury Krajowej, i odwołuje

z tych stanowisk - Prezes Rady Ministrów na wniosek Prokuratora Generalnego.

2.

Jednym z zastępców Prokuratora Generalnego jest Naczelny Prokurator Wojskowy, którego

powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek Prokuratora Generalnego zgłoszony

w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej. Naczelny Prokurator Wojskowy kieruje

w zastępstwie Prokuratora Generalnego działalnością wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 marca 1990 r.

1.

(skreślony).

2

Do pełnienia funkcji prokuratora apelacyjnego, okręgowego i prokuratora rejonowego,

a także do pełnienia pozostałych funkcji w prokuraturze, z zastrzeżeniem ust. 3 i

4 oraz art. 111, powołuje spośród prokuratorów i odwołuje z pełnienia tych funkcji

Prokurator Generalny.

3

Zastępców Naczelnego Prokuratora Wojskowego i wojskowych prokuratorów okręgowych powołuje

i odwołuje Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej. Do pełnienia

pozostałych funkcji w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury powołuje,

spośród prokuratorów, i odwołuje z pełnienia tych funkcji Prokurator Generalny w porozumieniu

z Ministrem Obrony Narodowej.

4

Prokurator Generalny może określić funkcje w prokuraturach apelacyjnych, okręgowych

i rejonowych, na które powołuje prokuratorów i odwołuje z pełnienia tych funkcji prokurator

apelacyjny.

1

Prokuratorem może być powołany ten, kto

1)

posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich,

2)

jest nieskazitelnego charakteru,

3)

ukończył wyższe studia prawnicze w Polsce i uzyskał tytuł magistra lub zagraniczne

uznane w Polsce,

4)

jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków prokuratora,

5)

ukończył 26 lat,

6)

złożył egzamin prokuratorski lub sędziowski,

7)

pracował w charakterze asesora prokuratorskiego lub sądowego co najmniej rok albo

odbył w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury okres służby przewidziany

w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

2.

Na prokuratora w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury może być powołany

tylko oficer zawodowy lub oficer służby okresowej.

3

Wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 6 i 7, nie dotyczą

1)

profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych w polskich szkołach wyższych, w

Polskiej Akademii Nauk oraz w instytutach naukowo-badawczych i innych placówkach naukowych,

2)

sędziów oraz oficerów, którzy w sądach wojskowych zajmowali stanowiska sędziów,

3)

adwokatów oraz radców prawnych, którzy wykonywali ten zawód co najmniej trzy lata.

4

Wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 7, nie dotyczą notariuszy.

(utracił moc).

1

Prokurator Generalny może odwołać prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej

prokuratury, jeżeli prokurator, mimo dwukrotnego ukarania przez sąd dyscyplinarny

2.

Prokurator Generalny może odwołać prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury

na wniosek Ministra Obrony Narodowej w wypadkach, gdy przepisy o służbie wojskowej

przewidują zwolnienie z zawodowej służby wojskowej.

3

Prokurator Generalny odwołuje prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury,

jeżeli zrzekł się stanowiska prokuratora.

4.

Stosunek służbowy prokuratora wygasa po upływie trzech miesięcy od doręczenia zawiadomienia

o odwołaniu, chyba że na wniosek zainteresowanego prokuratora określono krótszy termin.

5

Prawomocne orzeczenie sądu dyscyplinarnego

5a

Stosunek służbowy prokuratora wygasa z dniem utraty przez niego obywatelstwa polskiego.

6.

(skreślony).

1.

Przeniesienie prokuratora na inne miejsce służbowe może nastąpić tylko za jego zgodą.

2.

Zgoda prokuratora na przeniesienie na inne miejsce służbowe nie jest wymagana w przypadkach

1)

zniesienia stanowiska wywołanego zmianą w organizacji prokuratury lub zniesienia danej

jednostki organizacyjnej prokuratury albo przeniesienia jej siedziby,

2)

przeniesienia w wyniku kary dyscyplinarnej.

3.

Do przeniesienia, o którym mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepis art.

11 ust. 1.

1

Powszechnymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury są: Prokuratura Krajowa oraz

prokuratury apelacyjne, okręgowe

1

Prokuraturą apelacyjną kieruje prokurator apelacyjny. Prokurator apelacyjny jest prokuratorem

przełożonym prokuratorów prokuratury apelacyjnej, prokuratorów prokuratur okręgowych

2.

Prokuraturą okręgową

3.

Prokuraturą rejonową kieruje prokurator rejonowy. Prokurator rejonowy jest prokuratorem

przełożonym prokuratorów prokuratury rejonowej.

4

Prokuraturę apelacyjną tworzy się dla obszaru właściwości co najmniej dwóch prokuratur

okręgowych. Prokuraturę okręgową tworzy się dla obszaru właściwości co najmniej dwóch

prokuratur rejonowych. Prokuraturę rejonową tworzy się dla jednej lub większej liczby

gmin; w uzasadnionych wypadkach może być utworzona więcej niż jedna prokuratura rejonowa

w obrębie tej samej gminy.

5

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi prokuratury apelacyjne,

okręgowe i rejonowe oraz ustala ich siedziby i obszary właściwości.

6

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, może tworzyć poza siedzibą prokuratury,

a także znosić, ośrodki zamiejscowe prokuratur okręgowych lub rejonowych.

6a

Pracownicy zniesionego ośrodka zamiejscowego przechodzą do prokuratury, której ośrodek

zamiejscowy został zniesiony.

7.

Minister Sprawiedliwości może zarządzić wspólne prowadzenie spraw z zakresu administracji

i gospodarki finansowej sądu powszechnego i powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury

przez właściwy sąd powszechny, jeżeli obie jednostki mają siedzibę w tej samej miejscowości.

8

Wojskowymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury są: Naczelna Prokuratura Wojskowa,

wojskowe prokuratury okręgowe oraz wojskowe prokuratury garnizonowe. W miarę potrzeby

mogą być tworzone inne rodzaje wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

9.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości tworzy i znosi

wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury oraz ustala ich siedziby i terytorialny

zakres działania.

1.

Do budynków jednostek organizacyjnych prokuratury nie wolno wnosić broni ani amunicji,

a także materiałów wybuchowych i innych środków niebezpiecznych. Nie dotyczy to osób

wykonujących w tych budynkach obowiązki służbowe wymagające posiadania broni.

2.

Prokurator apelacyjny i odpowiednio prokurator okręgowy może zarządzić stosowanie

środków zapewniających bezpieczeństwo w budynkach podlegających mu jednostek organizacyjnych

prokuratury oraz zapobiegających naruszaniu zakazu, o którym mowa w ust. 1. W takim

przypadku do ochrony tych budynków oraz osób w nich przebywających stosuje się przepisy

o ochronie osób i mienia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, ustala regulamin określający tryb

wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury.

2.

Minister Sprawiedliwości określa wewnętrzną organizację powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury oraz zakres działania sekretariatów i innych działów administracji.

3

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej ustala, w drodze

rozporządzenia, regulamin określający tryb wewnętrznego urzędowania wojskowych jednostek

organizacyjnych prokuratury oraz wewnętrzną organizację tych jednostek.

4

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, określa strój urzędowy prokuratorów

biorących udział w rozprawach sądowych, uwzględniając charakter uroczysty stroju,

odpowiedni do powagi sądu i utrwalonej tradycji.

1.

W prokuraturze apelacyjnej działa zgromadzenie prokuratorów, które składa się z prokuratorów

prokuratury apelacyjnej oraz delegatów prokuratorów prokuratur okręgowych

2.

Przewodniczącym zgromadzenia prokuratorów jest prokurator apelacyjny.

3.

Posiedzenie zgromadzenia prokuratorów zwołuje prokurator apelacyjny z inicjatywy własnej

lub Prokuratora Generalnego, kolegium prokuratury apelacyjnej albo jednej piątej liczby

członków zgromadzenia.

Zgromadzenie prokuratorów

1)

wysłuchuje informacji prokuratora apelacyjnego o działalności prokuratur i pracy prokuratorów

oraz wyraża opinię w tym zakresie,

2)

ustala liczbę i wybiera dwie trzecie liczby członków kolegium prokuratury apelacyjnej,

3)

wybiera przedstawiciela do Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym,

4)

wybiera członków sądów dyscyplinarnych,

5)

rozpatruje sprawozdania z działalności kolegiów prokuratury apelacyjnej,

6)

wyraża opinie o kandydatach na prokuratora apelacyjnego, prokuratorów okręgowych i

prokuratorów rejonowych,

7)

wyraża opinie w innych sprawach przedstawionych przez prokuratora apelacyjnego lub

kolegium prokuratury apelacyjnej.

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy osoby zatrudnione na podstawie dotychczasowych przepisów

jako pracownicy administracyjni przez okres co najmniej roku w sądach lub jednostkach

organizacyjnych prokuratury stają się urzędnikami w rozumieniu ustawy.

2.

Z dniem wejścia w życie ustawy osoby zatrudnione w sądach lub jednostkach organizacyjnych

prokuratury na stanowiskach pomocniczych, technicznych, robotniczych i obsługi oraz

pracownicy administracyjni zatrudnieni przez okres krótszy niż rok stają się innymi

pracownikami w rozumieniu ustawy.

1.

Kolegium prokuratury apelacyjnej składa się z czterech do dziesięciu członków, wybieranych

w dwóch trzecich przez zgromadzenie prokuratorów, a w jednej trzeciej powołanych przez

prokuratora apelacyjnego spośród prokuratorów. Przewodniczącym kolegium prokuratury

apelacyjnej jest prokurator apelacyjny.

2.

Kadencja kolegium prokuratury apelacyjnej trwa dwa lata.

3.

Posiedzenia kolegium prokuratury apelacyjnej zwołuje prokurator apelacyjny z własnej

inicjatywy lub na wniosek jednej trzeciej liczby członków kolegium.

Stosunki pracy nawiązane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie mianowania

pozostają w mocy i mogą być zmieniane i rozwiązywane na zasadach określonych w ustawie

o pracownikach urzędów państwowych.

Kolegium prokuratury apelacyjnej

1)

rozpatruje wnioski wynikające z wizytacji i lustracji prokuratur,

2

wyraża opinię o kandydatach na prokuratorów prokuratury apelacyjnej i okręgowej

3

wyraża opinię w przedmiocie odwołania prokuratora prokuratury apelacyjnej i okręgowej

4)

wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez prokuratora apelacyjnego.

1.

Kolegium prokuratury okręgowej

2.

Prokurator Generalny ustala regulamin wyboru delegatów, o których mowa w ust. 1.

3.

Kadencja kolegium prokuratury okręgowej

4.

Posiedzenie kolegium prokuratury okręgowej

Kolegium prokuratury okręgowej

1)

rozpatruje wnioski wynikające z wizytacji i lustracji prokuratur,

2)

wyraża opinię o kandydatach na asesorów prokuratorskich oraz prokuratorów prokuratur

rejonowych,

3)

wyraża opinię w przedmiocie odwołania prokuratora prokuratury rejonowej,

4)

wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez prokuratora okręgowego

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1995 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1

Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym składa się z: trzech przedstawicieli

wybranych przez zebranie prokuratorów Prokuratury Krajowej, przedstawiciela wybranego

przez zebranie prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej, przedstawiciela wybranego

przez zebranie prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu, przedstawicieli wybranych przez zgromadzenia prokuratorów

w prokuraturach apelacyjnych - po jednym z każdej prokuratury apelacyjnej - oraz trzech

prokuratorów powołanych przez Prokuratora Generalnego. Wybory prokuratorów na zebraniach

odbywają się według regulaminów uchwalonych przez te zebrania. Przewodniczącym Rady

jest Prokurator Generalny.

2.

Kadencja Rady trwa dwa lata.

3.

Posiedzenia Rady zwołuje Prokurator Generalny z własnej inicjatywy lub na wniosek

jednej trzeciej liczby członków Rady.

4.

Rada działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu.

1.

Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym wyraża opinię w sprawach podejmowanych

z własnej inicjatywy lub przedstawionych przez Prokuratora Generalnego, a w szczególności

dotyczących

1)

projektów wytycznych i zarządzeń Prokuratora Generalnego,

2)

stanu i rozwoju kadry prokuratorskiej oraz kierunków szkolenia prokuratorów, asesorów

i aplikantów,

3)

okresowych ocen realizacji zadań prokuratury,

4)

kierunków działań w celu doskonalenia kwalifikacji zawodowych prokuratorów oraz poziomu

ich pracy.

2

Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym ustala także ogólną liczbę członków

sądów dyscyplinarnych

1.

Prokurator, stosownie do przepisów ustaw, wszczyna i prowadzi postępowanie przygotowawcze

albo zleca wszczęcie lub prowadzenie takiego postępowania innemu uprawnionemu organowi.

2.

W toku postępowania przygotowawczego prokurator stosuje, w wypadkach przewidzianych

w ustawach, środki zapobiegawcze wobec podejrzanych.

3.

(skreślony).

1.

Prokurator sprawuje nadzór nad postępowaniem przygotowawczym prowadzonym przez uprawniony

do tego inny organ. Zarządzenia prokuratora w postępowaniu przygotowawczym są wiążące.

2.

W razie niewykonania zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, na żądanie prokuratora,

przełożony winnego funkcjonariusza wszczyna przeciwko niemu postępowanie służbowe

lub dyscyplinarne.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1991 r., z wyjątkiem art. 5 i 14, które

wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

1.

W razie gdy postępowanie przygotowawcze ujawni istnienie okoliczności sprzyjających

popełnianiu przestępstw lub utrudniających ich ujawnianie, prokurator kieruje wystąpienie

do odpowiedniego organu.

2.

W wystąpieniu prokurator może żądać również przeprowadzenia kontroli, a także wszczęcia

przeciwko winnym postępowania w przedmiocie odpowiedzialności dyscyplinarnej, służbowej,

materialnej lub innej przewidzianej w przepisach dotyczących stosunków pracy.

3

Organ, do którego zwrócił się prokurator, jest obowiązany w terminie 30 dni od daty

otrzymania wystąpienia zawiadomić prokuratora o podjętych środkach lub zajętym stanowisku

bądź o sposobie zakończenia kontroli lub postępowania.

1.

W razie umorzenia postępowania przygotowawczego, prokurator może, stosownie do okoliczności,

przesłać sprawę właściwemu organowi w celu wszczęcia postępowania służbowego, dyscyplinarnego

lub o wykroczenie albo w celu rozpatrzenia sprawy przez właściwą organizację społeczną

lub zawodową.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w razie odmowy wszczęcia postępowania przygotowawczego,

a także w razie skierowania sprawy do sądu z aktem oskarżenia.

1.

Wytyczne Prokuratora Generalnego w zakresie postępowania przygotowawczego są wiążące

dla wszystkich organów uprawnionych do prowadzenia postępowania przygotowawczego.

2

Wydawane przez ministrów akty normatywne dotyczące postępowania przygotowawczego wymagają

uprzednio uzgodnienia z Prokuratorem Generalnym, a wydawane przez wojewodę - uprzednio

uzgodnienia z prokuratorem okręgowym

3.

Ministrowie nadzorujący organy uprawnione do prowadzenia postępowania przygotowawczego

obowiązani są do przedstawiania Prokuratorowi Generalnemu corocznych informacji o

działalności tych organów w zakresie postępowania przygotowawczego.

4

Wojewodowie są obowiązani do składania informacji, o których mowa w ust. 3, właściwym

prokuratorom okręgowym

5.

Informacje, o których mowa w ust. 3 i 4, składane są do końca stycznia roku następnego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z tym że

1)

przepisy art. 24e ustawy, o której mowa w art. 19, wchodzą w życie po upływie 30 dni

od dnia ogłoszenia,

2)

przepisy art. 24f-24h ustawy, o której mowa w art. 19, mają zastosowanie do radnych

rad gmin kadencji następujących po kadencji, w czasie której niniejsza ustawa weszła

w życie,

3)

przepisy art. 35a ustawy, o której mowa w art. 23, wchodzą w życie z pierwszym dniem

kadencji Sejmu i Senatu następującej po kadencji rozpoczętej w dniu 19 września 1993 r.,

4)

przepisy art. 11 ustawy, o której mowa w art. 25, stosuje się nadal do radnych rad

gmin kadencji, w czasie której niniejsza ustawa weszła w życie.

1.

Prokurator Generalny może występować do naczelnych i centralnych organów administracji

państwowej o podjęcie środków w celu usprawnienia działalności podległych im organów

w zakresie postępowania przygotowawczego.

2

Uprawnienia określone w ust. 1 przysługują odpowiednio prokuratorom okręgowym

3.

Organ, do którego zwrócił się prokurator, jest obowiązany w terminie trzydziestu dni

od daty otrzymania wystąpienia zawiadomić prokuratora o podjętych środkach, o których

mowa w ust. 1.

W sprawach należących do zakresu działania sądów wojskowych uprawnienia przewidziane

w art. 29 ust. 1 i 2 i art. 30 przysługują również Naczelnemu Prokuratorowi Wojskowemu

oraz odpowiednio podległym mu prokuratorom wojskowym.

Udział prokuratora w postępowaniu sądowym

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

1.

Prokurator wykonuje czynności oskarżyciela publicznego przed wszystkimi sądami. Może

również wykonywać te czynności w sprawach wniesionych do sądu przez innych oskarżycieli.

2.

W razie gdy wyniki postępowania sądowego nie potwierdzają zarzutów oskarżenia, prokurator

odstępuje od oskarżenia.

3.

Prokurator wnosi, w wypadkach przewidzianych w ustawach, środki zaskarżenia od orzeczeń

sądowych.

(skreślony).

(skreślony).

Nadzór nad wykonywaniem decyzji o pozbawieniu wolności

Prokurator sprawuje, w granicach przewidzianych ustawami, nadzór nad wykonywaniem

postanowień o tymczasowym aresztowaniu i decyzji o pozbawieniu wolności.

(utracił moc).

(utracił moc).

(skreślony).

1.

Prokurator Generalny przedstawia Prezydentowi wnioski w przedmiocie ułaskawienia osób

skazanych przez sądy.

2.

W odniesieniu do wniosków w przedmiocie ułaskawienia osób skazanych przez sądy wojskowe

uprawnienie określone w ust. 1 przysługuje również Naczelnemu Prokuratorowi Wojskowemu.

Badanie problematyki przestępczości oraz działań służących jej zwalczaniu i zapobieganiu

1.

Jeżeli wyniki badań to uzasadniają, Prokurator Generalny występuje z wnioskiem do

właściwego organu o podjęcie odpowiednich środków, w tym również o wydanie lub zmianę

określonych przepisów, w celu przeciwdziałania przestępczości.

2

Zadania określone w ust. 1 wykonują również prokuratorzy okręgowi

3.

Organ, do którego zwrócił się prokurator, jest obowiązany, w terminie trzydziestu

dni od daty otrzymania wniosku, zawiadomić prokuratora o podjętych środkach, o których

mowa w ust. 1.

1.

W odniesieniu do przestępstw należących do zakresu działania sądów wojskowych czynności

określone w art. 40 ust. 1 może również podejmować Naczelny Prokurator Wojskowy.

2

Czynności określone w art. 40 mogą podejmować, w zakresie swego działania, również

wojskowi prokuratorzy okręgowi i wojskowi prokuratorzy garnizonowi.

Udział prokuratora w innych postępowaniach

Udział prokuratora w postępowaniu cywilnym, administracyjnym, w sprawach o wykroczenia

oraz w innych postępowaniach określają odrębne ustawy.

1.

Jeżeli wymaga tego ochrona praworządności w sprawach, o których mowa w art. 42, prokurator

może żądać nadesłania lub przedstawienia akt oraz dokumentów i pisemnych wyjaśnień,

przesłuchać świadków i zasięgnąć opinii biegłych, a także przeprowadzić oględziny

w celu wyjaśnienia sprawy.

2.

Do czynności wymienionych w ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Prokurator jest obowiązany postępować zgodnie ze ślubowaniem prokuratorskim oraz stale

podnosić kwalifikacje zawodowe.

2.

Prokurator powinien w służbie i poza służbą strzec powagi sprawowanego urzędu i unikać

wszystkiego, co mogłoby przynieść ujmę godności prokuratora lub osłabiać zaufanie

do jego bezstronności.

3

W okresie zajmowania stanowiska prokurator nie może należeć do partii politycznej

ani brać udziału w żadnej działalności politycznej.

4

Prokuratorowi ubiegającemu się o mandat posła albo senatora, albo radnego udziela

się urlopu bezpłatnego na czas kampanii wyborczej.

1.

Stosunek służbowy prokuratora nawiązuje się z chwilą doręczenia zawiadomienia o powołaniu.

2.

Prokurator powinien zgłosić się w celu objęcia stanowiska w ciągu czternastu dni od

otrzymania zawiadomienia o powołaniu, jeżeli nie oznaczono innego terminu.

3.

W razie nie usprawiedliwionego nieobjęcia stanowiska w terminie określonym w ust.

2, powołanie traci moc; okoliczność tę stwierdza Prokurator Generalny.

4

Przy powołaniu prokurator składa ślubowanie wobec Prokuratora Generalnego według następującej

roty

«

Ślubuję uroczyście na powierzonym mi stanowisku prokuratora służyć wiernie Rzeczypospolitej

Polskiej, stać na straży prawa i strzec praworządności, obowiązki mojego urzędu wypełniać

sumiennie, dochować tajemnicy państwowej i służbowej, a w postępowaniu kierować się

zasadami godności i uczciwości»; składający ślubowanie może dodać na końcu zwrot

«Tak mi dopomóż Bóg

»

.

Prokurator powołany na kolejne stanowisko prokuratorskie ślubowania nie składa.

Czas pracy prokuratora jest określony wymiarem jego zadań.

1.

Prokurator otrzymuje legitymację służbową, wymieniającą zajmowane przez niego stanowisko

służbowe.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do prokuratora w stanie spoczynku.

3.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze zarządzenia, wzór legitymacji służbowej

prokuratora.

1.

Żądania, przedstawienia i zażalenia w sprawach związanych ze swoim stanowiskiem prokurator

może wnosić tylko w drodze służbowej. W takich sprawach prokurator nie może zwracać

się do instytucji i osób postronnych ani podawać tych spraw do wiadomości publicznej.

2.

W sprawach o roszczenia ze stosunku pracy prokuratorowi przysługuje droga sądowa.

3.

Prokurator powinien niezwłocznie zawiadomić przełożonego o toczącym się postępowaniu

sądowym, w którym występuje w charakterze strony lub uczestnika postępowania.

1.

Prokurator jest obowiązany zachować w tajemnicy okoliczności sprawy, o których w postępowaniu

przygotowawczym, a także poza jawną rozprawą sądową, powziął wiadomość ze względu

na swoje stanowisko prokuratora.

2.

Obowiązek zachowania tajemnicy trwa także po ustaniu stosunku służbowego.

3.

Obowiązek zachowania tajemnicy ustaje, gdy prokurator składa zeznania jako świadek

w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem, chyba że ujawnienie tajemnicy zagraża

dobru Państwa albo takiemu ważnemu interesowi prywatnemu, który nie jest sprzeczny

z celami wymiaru sprawiedliwości. W takich wypadkach od obowiązku zachowania tajemnicy

może zwolnić prokuratora Prokurator Generalny.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Prokurator nie może podejmować dodatkowego zatrudnienia, z wyjątkiem zatrudnienia

na stanowisku dydaktycznym, naukowo-dydaktycznym lub naukowym w łącznym wymiarze nieprzekraczającym

pełnego wymiaru czasu pracy pracowników zatrudnionych na tych stanowiskach, jeżeli

wykonywanie tego zatrudnienia nie przeszkadza w pełnieniu obowiązków prokuratora.

2.

Prokuratorowi nie wolno także podejmować innego zajęcia ani sposobu zarobkowania,

które by przeszkadzało w pełnieniu obowiązków prokuratora, mogło osłabiać zaufanie

do jego bezstronności lub przynieść ujmę godności urzędu prokuratora.

3.

Prokurator nie może

1)

być członkiem zarządu, rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej spółki prawa handlowego,

2)

być członkiem zarządu, rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej spółdzielni,

3)

być członkiem zarządu fundacji prowadzącej działalność gospodarczą,

4)

posiadać w spółce prawa handlowego więcej niż 10% akcji lub udziały przedstawiające

więcej niż 10% kapitału zakładowego,

5)

prowadzić działalności gospodarczej na własny rachunek lub wspólnie z innymi osobami,

a także zarządzać taką działalnością lub być przedstawicielem bądź pełnomocnikiem

w prowadzeniu takiej działalności.

4.

O zamiarze podjęcia dodatkowego zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, a także o podjęciu

innego zajęcia lub sposobu zarobkowania, prokurator prokuratury apelacyjnej oraz prokurator

prokuratury okręgowej zawiadamia właściwego prokuratora apelacyjnego albo okręgowego,

a prokuratorzy Prokuratury Krajowej, prokuratorzy apelacyjni i prokuratorzy okręgowi

- Prokuratora Generalnego. Prokurator prokuratury rejonowej kieruje zawiadomienie,

o którym mowa w zdaniu pierwszym, do właściwego prokuratora okręgowego.

5.

Właściwy prokurator apelacyjny albo okręgowy w stosunku do podległego mu prokuratora,

a Prokurator Generalny w stosunku do prokuratora Prokuratury Krajowej, prokuratora

apelacyjnego i prokuratora okręgowego wydaje decyzję o sprzeciwie wobec zamiaru podjęcia

zatrudnienia na stanowisku dydaktycznym, naukowo-dydaktycznym lub naukowym w szkole

wyższej, jeżeli uzna, że będzie ono przeszkadzało w pełnieniu obowiązków prokuratora,

oraz wobec podejmowania lub kontynuowania innego zajęcia, które przeszkadza w pełnieniu

obowiązków prokuratora albo przynosi ujmę godności jego urzędu lub osłabia zaufanie

do jego bezstronności.

6.

Prokuratorzy Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu kierują zawiadomienie, o którym mowa w ust. 4 zdanie pierwsze

1)

prokuratorzy oddziałowych komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, zwanych

dalej „oddziałowymi komisjami” - do Dyrektora Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu, zwanej dalej „Główną Komisją”,

2)

Dyrektor Głównej Komisji, prokuratorzy Głównej Komisji i naczelnicy oddziałowych komisji

- do Prokuratora Generalnego.

7.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 5, służą

1)

Dyrektorowi Głównej Komisji - wobec prokuratorów oddziałowych komisji,

2)

Prokuratorowi Generalnemu - wobec Dyrektora Głównej Komisji, prokuratorów Głównej

Komisji i naczelników oddziałowych komisji.

1

Prokuratorzy są obowiązani do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym. Oświadczenie

o stanie majątkowym dotyczy majątku odrębnego oraz objętego małżeńską wspólnością

majątkową. Oświadczenie to powinno zawierać w szczególności informacje o posiadanych

zasobach pieniężnych, nieruchomościach, udziałach i akcjach w spółkach prawa handlowego,

a ponadto o nabytym przez tę osobę albo jej małżonka od Skarbu Państwa, innej państwowej

osoby prawnej, gminy lub związku międzygminnego mieniu, które podlegało zbyciu w drodze

przetargu.

2

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, prokuratorzy składają odpowiednio właściwemu

prokuratorowi apelacyjnemu, wojskowemu prokuratorowi okręgowemu lub naczelnikowi oddziałowej

komisji, który dokonuje analizy danych zawartych w oświadczeniach w terminie do dnia

30 czerwca każdego roku.

3

Prokurator Krajowy, Naczelny Prokurator Wojskowy, Dyrektor Głównej Komisji, prokuratorzy

Prokuratury Krajowej, prokuratorzy Naczelnej Prokuratury Wojskowej, prokuratorzy Głównej

Komisji, prokuratorzy apelacyjni, wojskowi prokuratorzy okręgowi oraz naczelnicy oddziałowych

komisji oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składają Prokuratorowi Generalnemu,

który dokonuje analizy danych zawartych w oświadczeniach w terminie do dnia 30 czerwca

każdego roku.

4.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się przed objęciem stanowiska, a następnie

co roku do dnia 31 marca, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego, a także

w dniu opuszczenia stanowiska prokuratora.

5.

Informacje zawarte w oświadczeniu o stanie majątkowym stanowią tajemnicę służbową,

chyba że prokurator, który złożył oświadczenie, wyraził pisemną zgodę na ich ujawnienie.

W szczególnie uzasadnionych wypadkach podmiot uprawniony, zgodnie z ust. 2 lub 3,

do odebrania oświadczenia może je ujawnić pomimo braku zgody składającego oświadczenie.

Oświadczenie przechowuje się przez 6 lat.

Do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 49a ust. 1, stosuje się odpowiednio

formularz, określony przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności

gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne

(Dz. U. Nr 106, poz. 679, z 1998 r. Nr 113, poz. 715 i Nr 162, poz. 1126, z 1999 r. Nr 49, poz. 483 oraz z 2000 r. Nr 26, poz. 306), dotyczącymi oświadczenia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 tejże ustawy.

Przepisy art. 49 stosuje się odpowiednio do prokuratorów w stanie spoczynku.

1.

Prokurator Generalny może delegować prokuratora do innej jednostki organizacyjnej

prokuratury, Ministerstwa Sprawiedliwości lub innej jednostki organizacyjnej podległej

Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej, zgodnie z kwalifikacjami

prokuratora. Delegowanie na okres dłuższy niż sześć miesięcy w ciągu roku może nastąpić

tylko za zgodą prokuratora.

2.

Delegowanie na okres do dwóch miesięcy w ciągu roku może zarządzić również prokurator

apelacyjny i okręgowy.

3.

Prokurator delegowany na podstawie ust. 1 na czas nieokreślony może być odwołany z

delegowania, względnie z niego ustąpić, za trzymiesięcznym uprzedzeniem.

4.

Prokurator delegowany do innej jednostki organizacyjnej prokuratury, z wyjątkiem Prokuratury

Krajowej, po trzech miesiącach delegowania uzyskuje na pozostały okres delegacji prawo

do wynagrodzenia zasadniczego w stawce podstawowej, przewidzianego dla prokuratora

tej jednostki, chyba że przysługuje mu druga stawka awansowa na zajmowanym stanowisku.

5.

Jeżeli delegowanie następuje do innej miejscowości niż miejscowość będąca siedzibą

jednostki organizacyjnej prokuratury, w której prokurator pełni służbę, niebędącej

miejscem jego stałego zamieszkania, prokuratorowi delegowanemu przysługuje prawo do

nieodpłatnego zakwaterowania albo zwrot kosztów zamieszkania w miejscu delegowania

oraz świadczenia dodatkowe, rekompensujące niedogodności wynikające z delegowania

poza stałe miejsce pełnienia służby.

6.

Prokuratorowi delegowanemu do Ministerstwa Sprawiedliwości mogą być powierzone obowiązki

na stanowiskach urzędniczych, z wyłączeniem stanowiska dyrektora generalnego urzędu.

7.

Prokurator delegowany do Ministerstwa Sprawiedliwości ma prawo do wynagrodzenia zasadniczego

przysługującego mu na zajmowanym stanowisku prokuratorskim oraz dodatku za długoletnią

pracę. W okresie delegowania prokurator otrzymuje dodatek funkcyjny określony w rozporządzeniu

wydanym na podstawie art. 62 ust. 2.

8.

Ponadto w okresie delegowania, ze względu na charakter pracy i zakres wykonywanych

zadań, prokuratorowi może być przyznany przez Ministra Sprawiedliwości dodatek specjalny

w kwocie nieprzekraczającej 40% łącznie wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego.

Dodatek przyznaje się na czas określony, a w indywidualnych wypadkach - także na czas

nieokreślony.

9.

W szczególnie uzasadnionych wypadkach dodatek, o którym mowa w ust. 8, może przekraczać

wysokość określoną w tymże ustępie.

10.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady delegowania

prokuratorów do Ministerstwa Sprawiedliwości oraz szczegółowe zasady dotyczące innych

wypadków delegowania i zakres świadczeń dodatkowych związanych z delegowaniem prokuratorów

poza stałe miejsce pełnienia służby, mając na względzie poziom świadczeń przysługujących

pracownikom odbywającym podróże służbowe oraz czasowo przenoszonym.

1.

W okresie nieobecności w pracy z powodu choroby prokurator otrzymuje wynagrodzenie,

nie dłużej jednak niż przez okres roku.

2.

W razie niemożności wykonywania pracy z innych przyczyn, uprawniających do uzyskania

świadczeń określonych w przepisach o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego,

prokuratorowi przysługuje wynagrodzenie w wysokości świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego, przez okres przewidziany w tych przepisach.

3.

Za inną usprawiedliwioną nieobecność w pracy prokuratorowi przysługuje wynagrodzenie.

4.

W przypadkach, w których pracownikom podlegającym ubezpieczeniu społecznemu przysługują

zasiłki niezależnie od prawa do wynagrodzenia, prokuratorowi przysługuje świadczenie

pieniężne w wysokości zasiłku z ubezpieczenia społecznego.

1.

Prokuratorowi przysługuje corocznie urlop dodatkowy w wymiarze

1)

sześciu dni roboczych - po dziesięciu latach pracy,

2)

dwunastu dni roboczych - po piętnastu latach pracy.

2.

Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu dodatkowego, wlicza się wszystkie

okresy zatrudnienia w prokuraturze lub sądzie na stanowiskach: prokuratorów i sędziów,

aplikantów, asesorów, a także okresy wykonywania zawodu adwokata, radcy prawnego lub

zajmowania samodzielnego stanowiska w organach władzy publicznej, z którym związana

była praktyka prawnicza, oraz inne okresy pracy, jeżeli z tytułu tego zatrudnienia

przysługiwał zwiększony wymiar urlopu.

3.

Prokuratorowi przysługuje gratyfikacja jubileuszowa w wysokości

1)

po dwudziestu latach pracy - 100% wynagrodzenia miesięcznego,

2)

po dwudziestu pięciu latach pracy - 150% wynagrodzenia miesięcznego,

3)

po trzydziestu latach pracy - 200% wynagrodzenia miesięcznego,

4)

po trzydziestu pięciu latach pracy - 250% wynagrodzenia miesięcznego,

5)

po czterdziestu latach pracy - 350% wynagrodzenia miesięcznego,

6)

po czterdziestu pięciu latach pracy - 400% wynagrodzenia miesięcznego.

4.

Do okresu pracy uprawniającego do gratyfikacji jubileuszowej wlicza się wszystkie

poprzednie zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych

przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

5.

Do obliczania i wypłacania gratyfikacji jubileuszowej stosuje się odpowiednio przepisy

dotyczące nagród jubileuszowych, o których mowa w przepisach o pracownikach urzędów

państwowych.

1.

Prokuratorowi można udzielić płatnego urlopu dla poratowania zdrowia.

2.

Urlop dla poratowania zdrowia nie może przekraczać sześciu miesięcy i nie może być

udzielony, jeżeli prokurator nie wykonywał czynności przez okres roku z powodu choroby.

3.

Urlopu dla poratowania zdrowia udziela Prokurator Generalny.

1

Prokurator nie może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej sądowej lub administracyjnej

bez zezwolenia właściwego sądu dyscyplinarnego ani zatrzymany bez zgody przełożonego

dyscyplinarnego. Nie dotyczy to zatrzymania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa.

Do wydania zezwolenia na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej wolno

przedsięwziąć tylko czynności nie cierpiące zwłoki, zawiadamiając o tym niezwłocznie

prokuratora przełożonego.

2.

Do czasu rozstrzygnięcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności

karnej sąd dyscyplinarny

3

Od orzeczenia sądu dyscyplinarnego odmawiającego zezwolenia na pociągnięcie prokuratora

do odpowiedzialności karnej przysługuje organowi lub osobie, która wnosiła o zezwolenie,

oraz rzecznikowi dyscyplinarnemu odwołanie do odwoławczego sądu dyscyplinarnego w

terminie 7 dni od daty jego ogłoszenia. W tym samym terminie prokuratorowi przysługuje

odwołanie od orzeczenia zezwalającego na pociągnięcie tego prokuratora do odpowiedzialności

karnej.

4.

Za wykroczenie prokurator odpowiada tylko dyscyplinarnie.

Postępowanie przygotowawcze przeciwko prokuratorowi wszczyna i prowadzi wyłącznie

prokurator.

1.

Prokurator powinien mieszkać w miejscowości będącej siedzibą jednostki organizacyjnej

prokuratury, w której pełni służbę.

2.

Przełożony prokurator, w uzasadnionych przypadkach, może wyrazić zgodę na zamieszkanie

prokuratora w innej miejscowości.

3

W razie uzyskania zgody, o której mowa w ust. 2, prokuratorowi przysługuje zwrot kosztów

przejazdu z miejsca zamieszkania do jednostki organizacyjnej prokuratury, ustalonych

na zasadach obowiązujących przy ustalaniu wysokości należności przysługujących pracownikom

z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju. Zwrot kosztów jednak nie przysługuje,

jeżeli zmiana miejsca służbowego nastąpiła w wyniku orzeczenia kary dyscyplinarnej

wymienionej w art. 67 ust. 1 pkt 4.

(skreślony).

1.

Prokuratorowi, a także prokuratorowi w stanie spoczynku, może być przyznana, jako

pożyczka, pomoc finansowa na zaspokojenie jego potrzeb mieszkaniowych.

2.

Środki na pomoc finansową, o której mowa w ust. 1, nie mogą być niższe niż 5% rocznego

funduszu płac przeznaczonego dla prokuratorów.

3.

Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych,

określi, w drodze rozporządzenia, sposób planowania i wykorzystywania środków na zaspokojenie

potrzeb mieszkaniowych prokuratorów oraz warunki przyznawania pomocy, o której mowa

w ust. 1, z uwzględnieniem zaangażowania środków własnych prokuratora, udziału kolegiów

prokuratur w przyznawaniu pomocy oraz zasady racjonalności gospodarowania środkami,

przy przyjęciu zasady, że w razie wygaśnięcia stosunku służbowego prokuratora w sposób,

o którym mowa w art. 16, pożyczka podlega zwrotowi wraz z oprocentowaniem w wysokości

obowiązującej przy powszechnie dostępnych kredytach bankowych.

1.

Prokuratorom, którzy wykazują w pracy inicjatywę, wzorowo i sumiennie wypełniają obowiązki

oraz szczególnie przyczyniają się do wykonywania zadań służbowych, mogą być przyznawane

nagrody i wyróżnienia.

2.

Rodzaje wyróżnień i nagród oraz tryb ich przyznawania ustala Prokurator Generalny;

nagrodą może być również awans w terminie wcześniejszym, niż przewidują to przepisy

o wynagrodzeniu lub przepisy szczególne.

(skreślony).

(skreślony).

1

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów równorzędnych powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury jest równe i stanowi, odpowiednio do rangi stanowiska prokuratora, wielokrotność

kwoty bazowej, której wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa;

wysokość wynagrodzenia prokuratorów równorzędnych jednostek organizacyjnych różnicuje

staż pracy i pełnione funkcje. Wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów jest równe wynagrodzeniu

sędziów w takich samych jednostkach organizacyjnych sądów.

1a

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratora na danym stanowisku ustala się w stawce podstawowej,

w stawce pierwszej awansowej albo w stawce drugiej awansowej. Pierwsza stawka awansowa

stanowi 110% stawki podstawowej, a druga stawka awansowa - 125% stawki podstawowej

dla danego stanowiska prokuratorskiego.

1b

Wynagrodzenie zasadnicze w stawce podstawowej nie może być niższe niż wynagrodzenie

zasadnicze w stawce awansowej drugiej dla bezpośrednio niższego stanowiska prokuratorskiego.

1c

Prokurator, obejmując stanowisko, otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze w stawce podstawowej.

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratora podwyższa się do wysokości stawki pierwszej awansowej

po siedmiu latach pracy na danym stanowisku prokuratorskim. Okres ten ulega wydłużeniu

o trzy lata w razie ukarania prokuratora w tym czasie karą dyscyplinarną lub dwukrotnego

wytknięcia uchybienia, o którym mowa w art. 8 ust. 7, jeżeli uchybienie było zawinione.

1d

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratora ulega podwyższeniu do stawki drugiej awansowej

po siedmiu latach pracy na danym stanowisku prokuratorskim od uzyskania przez prokuratora

stawki pierwszej awansowej. Przepis ust. 1c zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

1e

Do czasu pracy na stanowisku prokuratora dolicza się czas pozostawania przez prokuratora

poza zawodem prokuratorskim, jeżeli spowodowane to było represjami za polityczną postawę

prokuratora, o ile powrót do zawodu nastąpił nie później niż do 31 grudnia 1990 r.

1f

W związku z pełnioną funkcją prokuratorowi przysługuje dodatek funkcyjny, stanowiący

procent kwoty bazowej, o której mowa w ust. 1 zdanie pierwsze.

1g

Prokuratorowi przysługuje dodatek za długoletnią pracę wynoszący, począwszy od szóstego

roku pracy, 5% aktualnie pobieranego przez prokuratora wynagrodzenia zasadniczego

i wzrastający po każdym kolejnym roku pracy o 1% tego wynagrodzenia, aż do osiągnięcia

20% wynagrodzenia zasadniczego. Po 20 latach pracy dodatek wypłacany jest, bez względu

na staż pracy powyżej tego okresu, w wysokości 20% aktualnie pobieranego przez prokuratora

wynagrodzenia zasadniczego.

1h

Od wynagrodzenia prokuratorów nie odprowadza się składek na ubezpieczenie społeczne.

1i

W razie wygaśnięcia stosunku służbowego prokuratora w sposób, o którym mowa w art.

16, od wypłaconego prokuratorowi w okresie służby wynagrodzenia, od którego nie odprowadzono

składki na ubezpieczenie społeczne, przekazuje się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

składkę przewidzianą za ten okres w przepisach o ubezpieczeniu społecznym.

1j

Składka na ubezpieczenie społeczne, o której mowa w ust. 1i, podlega waloryzacji

1)

za okres do 31 grudnia 1998 r. - wskaźnikiem wzrostu płac wynikającym ze wzrostu prognozowanego

przeciętnego wynagrodzenia, określanego corocznie w ustawie budżetowej, które stanowiło

podstawę do ustalania środków i limitów na wynagrodzenia sędziów,

2)

za okres od 1 stycznia 1999 r. - wskaźnikiem waloryzacji składek określonym na podstawie

przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

1k

Przy obliczaniu kwoty należnych składek, waloryzowanych na podstawie ust. 1j pkt 2, stosuje się odpowiednio art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 13 października

1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. Nr 137, poz. 887 i Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 26, poz. 228, Nr 60, poz. 636, Nr 72, poz. 802, Nr 78, poz. 875 i Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 9, poz. 118, Nr 95, poz. 1041, Nr 104, poz. 1104 i Nr 119, poz. 1249 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 27, poz. 298, Nr 39, poz. 459 i Nr 72, poz. 748, Nr 100, poz. 1080, Nr 110, poz. 1189, Nr 111, poz. 1194, Nr 130, poz. 1452 i Nr 154, poz. 1792).

1l

Przepisów ust. 1a-1d nie stosuje się do prokuratorów Prokuratury Krajowej.

2

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, stawki podstawowe wynagrodzenia zasadniczego

prokuratorów oraz stawki dodatku funkcyjnego przysługującego prokuratorom, mając na

względzie w szczególności zasady określone w ust. 1-1b i 1f.

1.

Do prokuratorów stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 2-5, przepisy art. 69-71, art. 73 i 74, art. 76, art. 85 § 4, art. 99-102 i art. 104 ustawy z dnia

27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070 i Nr 154, poz. 1787). Przewidziane w tej ustawie uprawnienia Krajowej Rady Sądownictwa i Ministra Sprawiedliwości

przysługują w stosunku do prokuratorów Prokuratorowi Generalnemu, a uprawnienia kolegiów

i prezesów właściwych sądów - właściwym prokuratorom przełożonym.

2.

Prokuratorzy Prokuratury Krajowej oraz prokuratorzy Głównej Komisji przechodzą w stan

spoczynku z dniem ukończenia siedemdziesiątego roku życia.

3.

Prokuratorzy, o których mowa w ust. 2, mogą przejść w stan spoczynku, na swój wniosek,

po ukończeniu sześćdziesiątego piątego roku życia.

4.

Prokuratorzy wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury przechodzą w stan spoczynku

z dniem ukończenia sześćdziesiątego roku życia.

5.

W razie zbiegu prawa do uposażenia w stanie spoczynku z prawem do emerytury lub renty

wojskowej, wypłaca się osobie uprawnionej wyłącznie świadczenie wyższe albo przez

nią wybrane.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb ustalania i wypłacania uposażeń

oraz uposażeń rodzinnych prokuratorom w stanie spoczynku i członkom ich rodzin oraz

terminy przekazania do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, o których mowa w art.

62 ust. 1i i 1j, mając na względzie w szczególności konieczność zapewnienia osobom

uprawnionym ciągłości źródeł utrzymania oraz udogodnień w odbiorze uposażeń i uposażeń

rodzinnych.

W razie utraty uprawnień do stanu spoczynku i uposażenia w przypadkach, o których

mowa w art. 104 § 5 ustawy powołanej w art. 62a ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis

art. 62 ust. 1i i 1j oraz przepisy wydane na podstawie art. 62b.

1.

Najbardziej zasłużonym prokuratorom oraz innym pracownikom prokuratury za osiągnięcia

w wieloletniej wyróżniającej się służbie w prokuraturze może być nadany tytuł honorowy

«Zasłużony dla Wymiaru Sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej».

2.

Tytuł honorowy, o którym mowa w ust. 1, nadawany jest na zasadach i w trybie określonych

w Prawie o ustroju sądów powszechnych.

(wygasł).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu

art. 58, który wchodzi w życie po upływie 4 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Przepisów art. 45 ust. 1-3, art. 46, 47, 49, 50 i 51, 53, 56, 58 i 59 nie stosuje

się do prokuratorów wojskowych jednostek prokuratury. Urlopu, o którym mowa w art.

52, udziela się, jeżeli prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury

nie uzyskał wcześniej prawa do urlopu dodatkowego, określonego w przepisach o służbie

wojskowej żołnierzy zawodowych.

1

W razie powołania prokuratora do niezawodowej służby wojskowej, jego prawa i obowiązki

służbowe ulegają zawieszeniu na czas trwania służby. Prokurator zachowuje jednak swoje

stanowisko i prawo do wynagrodzenia, a czas służby wojskowej wlicza się do okresu

stosunku służbowego na stanowisku prokuratora.

2.

Inne szczególne uprawnienia związane ze stosunkiem służbowym prokuratora powołanego

do czynnej służby wojskowej i zwolnionego z tej służby normują przepisy o powszechnym

obowiązku obrony lub przepisy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

3.

Prokurator powołany do niezawodowej służby wojskowej odbywa ją w sądownictwie wojskowym,

wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury lub wojskowych organach obsługi

prawnej.

1

Prokurator mianowany, powołany lub wybrany do pełnienia funkcji w organach państwowych,

samorządu terytorialnego, służby dyplomatycznej, konsularnej lub w organach organizacji

międzynarodowych oraz ponadnarodowych działających na podstawie umów międzynarodowych

ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską jest obowiązany zrzec się swojego stanowiska,

chyba że przechodzi w stan spoczynku.

2

Prokurator, który zrzekł się stanowiska z przyczyn określonych w ust. 1, może powrócić

na poprzednio zajmowane stanowisko prokuratora, jeżeli przerwa w pełnieniu obowiązków

prokuratora nie przekracza 9 lat, chyba że pełnił funkcje sędziowskie lub prokuratorskie

w międzynarodowych lub ponadnarodowych organach sądowych.

3

W wypadku przewidzianym w ust. 2, Prokurator Generalny, na wniosek prokuratora, który

zrzekł się stanowiska, powołuje go na poprzednio zajmowane stanowisko niezależnie

od liczby stanowisk prokuratorskich w danej powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury,

chyba że nie spełnia on warunków wymaganych do powołania na stanowisko prokuratora.

4

W razie odmowy powołania, o którym mowa w ust. 3, zainteresowanemu służy skarga do

Sądu Najwyższego.

Odpowiedzialność dyscyplinarna

1

Prokurator odpowiada dyscyplinarnie za przewinienia służbowe, w tym za oczywistą i

rażącą obrazę przepisów prawa i uchybienia godności urzędu prokuratorskiego.

2.

Za nadużycie wolności słowa przy wykonywaniu obowiązków służbowych, stanowiące ściganą

z oskarżenia prywatnego zniewagę strony, jej pełnomocnika lub obrońcy, kuratora, świadka,

biegłego lub tłumacza, prokurator odpowiada tylko dyscyplinarnie.

1.

Karami dyscyplinarnymi są

1)

upomnienie,

2)

nagana,

3)

usunięcie z zajmowanej funkcji,

4)

przeniesienie na inne miejsce służbowe,

5)

wydalenie ze służby prokuratorskiej.

2

Wymierzenie kary określonej w ust. 1 pkt 2-4 pociąga za sobą pozbawienie możliwości

awansowania przez okres trzech lat oraz niemożność udziału w tym okresie w kolegium

prokuratury okręgowej

1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z zastrzeżeniem ust.

2 i 3.

2.

Do czasu wydania przepisów, o których mowa w art. 26, lecz nie dłużej niż przez sześć

miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, zachowują moc przepisy wykonawcze, wydane

na podstawie art. 15 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 67 pkt 2, w zakresie dotyczącym

ustalania wysokości czynszu najmu. W tym samym okresie osoby, o których mowa w art.

46 ustawy wymienionej w art. 53, opłacają czynsz najmu w wysokości pokrywającej koszty

eksploatacji tych domów i lokali mieszkalnych.

3.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 54 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 67

pkt 2 zachowują moc nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

1

Po upływie trzech lat od chwili czynu nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego,

a w razie wszczęcia ulega ono umorzeniu.

2.

Jeżeli jednak czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie

może nastąpić wcześniej niż przedawnienie przewidziane w przepisach Kodeksu karnego.

Przełożonym dyscyplinarnym jest w stosunku do prokuratorów powszechnych jednostek

organizacyjnych prokuratury Prokurator Generalny oraz prokurator apelacyjny w stosunku

do prokuratorów prokuratury apelacyjnej, prokuratorów prokuratur okręgowych

1.

W sprawach dyscyplinarnych orzekają sądy dyscyplinarne

1

dla prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury działające przy

Prokuratorze Generalnym

a)

w pierwszej instancji - Sąd Dyscyplinarny,

b)

w drugiej instancji - Odwoławczy Sąd Dyscyplinarny

2)

dla prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Sąd Dyscyplinarny

2.

Sądy dyscyplinarne

3

Przewodniczącego i ośmiu członków Sądu Dyscyplinarnego

4.

Członkowie sądów dyscyplinarnych

1.

Prokurator może być zawieszony w czynnościach, jeżeli z uwagi na charakter przewinienia

konieczne jest natychmiastowe odsunięcie go od wykonywania obowiązków.

2

Prawo zawieszenia w czynnościach przysługuje przełożonym dyscyplinarnym. Na decyzję

przełożonego dyscyplinarnego o zawieszeniu w czynnościach przysługuje zażalenie do

prokuratora bezpośrednio przełożonego nad prokuratorem, który wydał decyzję, chyba

że wydał ją Prokurator Generalny.

3

Zawieszenie w czynnościach ustaje z mocy prawa, jeżeli w ciągu trzech miesięcy od

dnia zawieszenia nie wszczęto przeciwko prokuratorowi postępowania dyscyplinarnego,

a także, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, z chwilą prawomocnego zakończenia tego postępowania.

4

W toku postępowania dyscyplinarnego sąd dyscyplinarny może w każdym czasie uchylić

zawieszenie w czynnościach.

5

Sąd dyscyplinarny drugiej instancji, wydając orzeczenie dyscyplinarne, może orzec

o utrzymaniu w mocy zawieszenia w czynnościach do dnia wniesienia kasacji, o której

mowa w art. 83 ust. 2, lub upływu terminu do jej wniesienia.

6

W wypadku wniesienia kasacji zawieszenie w czynnościach pozostaje w mocy do czasu

jej rozpoznania, chyba że Sąd Najwyższy uchyli je wcześniej.

7

Przełożony dyscyplinarny może w każdym czasie uchylić zawieszenie w czynnościach,

także w wypadkach, o których mowa w ust. 5 i 6.

1.

W wypadku gdy prokurator został zawieszony w czynnościach, sąd dyscyplinarny, na wniosek

przełożonego dyscyplinarnego, może obniżyć do 50% wysokość jego wynagrodzenia na czas

trwania tego zawieszenia.

2.

Jeżeli postępowanie dyscyplinarne nie zostało wszczęte w ciągu trzech miesięcy od

dnia zawieszenia w czynnościach albo zostało umorzone lub zakończyło się uniewinnieniem,

prokuratorowi wypłaca się zatrzymane wynagrodzenie.

1.

Za przewinienia dyscyplinarne mniejszej wagi, nieuzasadniające wszczęcia postępowania

dyscyplinarnego, przełożony prokurator wymierza podległym prokuratorom karę porządkową

upomnienia.

2.

Ukarany może, w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu upomnienia, o którym mowa w ust.

1, wnieść sprzeciw do prokuratora bezpośrednio przełożonego nad prokuratorem, który

tę karę wymierzył.

3.

W razie wniesienia sprzeciwu prokurator przełożony, o którym mowa w ust. 2, uchyla

karę porządkową upomnienia lub przekazuje sprawę rzecznikowi dyscyplinarnemu z żądaniem,

o którym mowa w art. 77 ust. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Sąd Dyscyplinarny

2

Sąd Dyscyplinarny

3.

Skład orzekający wyznacza przewodniczący sądu dyscyplinarnego

1

Rzecznika dyscyplinarnego wyznacza spośród prokuratorów Prokurator Generalny.

2.

Rzecznik dyscyplinarny jest związany wskazaniami organu, który go wyznaczył.

Obwiniony może ustanowić obrońcę tylko spośród prokuratorów.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Postępowanie dyscyplinarne toczy się z wyłączeniem jawności. Na rozprawie mogą być

obecni prokuratorzy i asesorzy pełniący czynności prokuratorskie.

2.

Orzeczenie dyscyplinarne można podać do wiadomości publicznej po jego uprawomocnieniu

się, na podstawie uchwały sądu dyscyplinarnego

3.

Protokolantem może być prokurator, asesor lub aplikant wyznaczony przez przewodniczącego

sądu dyscyplinarnego

1

Rzecznik dyscyplinarny składa wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego na

żądanie przełożonych dyscyplinarnych, po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności koniecznych

do ustalenia znamion przewinienia oraz złożeniu wyjaśnień przez obwinionego, chyba

że złożenie tych wyjaśnień nie jest możliwe.

2.

W toku postępowania przed sądem dyscyplinarnym

1.

Po otrzymaniu wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przewodniczący sądu

dyscyplinarnego

2.

Postępowanie dyscyplinarne w pierwszej instancji powinno być zakończone w terminie

jednego miesiąca od daty wpływu wniosku.

3.

Nieusprawiedliwione niestawiennictwo rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego lub jego

obrońcy nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.

Jeżeli w toku rozprawy ujawni się inne przewinienie oprócz objętego wnioskiem o wszczęcie

postępowania, sąd dyscyplinarny

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

W razie rozwiązania stosunku służbowego prokuratora w toku postępowania dyscyplinarnego,

postępowanie toczy się nadal.

1.

Jeżeli przewinienie zawiera znamiona przestępstwa, sąd dyscyplinarny

2

Po prawomocnym zakończeniu postępowania karnego przeciwko prokuratorowi sąd lub prokurator

przesyła akta sprawy właściwego sądowi dyscyplinarnemu.

1.

Uzasadnienie orzeczenia sądu dyscyplinarnego

2.

Orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się rzecznikowi dyscyplinarnemu i obwinionemu.

1

Od orzeczenia sądu dyscyplinarnego wydanego w pierwszej instancji przysługuje odwołanie

obwinionemu i rzecznikowi dyscyplinarnemu. Odwołanie powinno być rozpoznane w terminie

7 dni od dnia jego wpływu do Odwoławczego Sądu Dyscyplinarnego.

2

Od orzeczenia wydanego przez sąd dyscyplinarny w drugiej instancji stronom i Prokuratorowi

Generalnemu przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego.

3

Kasacja może być wniesiona z powodu rażącego naruszenia prawa lub rażącej niewspółmierności

kary dyscyplinarnej.

4

Termin do wniesienia kasacji wynosi

1)

dla strony - 30 dni,

2)

dla Prokuratora Generalnego - 3 miesiące

od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, odpowiednio, stronie lub Prokuratorowi

Generalnemu.

5

Strona wnosi kasację za pośrednictwem sądu dyscyplinarnego, który wydał zaskarżone

orzeczenie.

6

Prokurator Generalny wnosi kasację bezpośrednio do Sądu Najwyższego.

1.

Od kasacji, o której mowa w art. 83 ust. 2, nie uiszcza się opłaty sądowej.

2.

Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację na rozprawie, w składzie trzech sędziów.

Koszty postępowania dyscyplinarnego ponosi Skarb Państwa.

1.

Przewodniczący sądu dyscyplinarnego przesyła niezwłocznie odpis prawomocnego orzeczenia

wraz z uzasadnieniem Prokuratorowi Generalnemu w celu wykonania orzeczenia.

2.

Orzeczenie dyscyplinarne, od którego stronie służy kasacja, nie podlega wykonaniu

do czasu wniesienia kasacji lub upływu terminu do jej wniesienia.

3.

Orzeczenie dyscyplinarne, od którego wniesiono kasację, nie podlega wykonaniu do czasu

jej rozpoznania.

4.

Prokurator Generalny może z urzędu wstrzymać wykonanie prawomocnego orzeczenia dyscyplinarnego

po upływie terminu do wniesienia kasacji przez strony, a przed upływem terminu do

wniesienia kasacji przez Prokuratora Generalnego.

5.

W przypadku wniesienia kasacji przez Prokuratora Generalnego w trybie określonym w

ust. 4 stosuje się przepis ust. 3.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1999 r., z tym że

1)

art. 54, 56, 59, 79 i 83 wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,

2)

art. 80 wchodzi w życie z dniem 1 listopada 1999 r.

1.

Odpis prawomocnego orzeczenia skazującego na karę dyscyplinarną dołącza się do akt

osobowych obwinionego.

2.

Po upływie trzech lat od uprawomocnienia się orzeczenia skazującego na karę przewidzianą

w art. 67 ust. 1 pkt 1-4, a po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia

skazującego na karę przewidzianą w art. 67 ust. 1 pkt 5, Prokurator Generalny, na

wniosek ukaranego, zarządza usunięcie odpisu orzeczenia z akt osobowych, jeżeli w

tym okresie nie wydano przeciwko ukaranemu innego orzeczenia skazującego.

(skreślony).

1.

Prokurator Generalny może wglądać w czynności sądów dyscyplinarnych

2.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują również Naczelnemu Prokuratorowi

Wojskowemu w odniesieniu do Sądu Dyscyplinarnego

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie

1)

do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego,

2)

do rozpoznania kasacji, o której mowa w art. 83 ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy

Kodeksu postępowania karnego o kasacji, z wyłączeniem art. 521, art. 524, art. 526 § 2 oraz art. 530 § 2 i 3.

Aplikacja prokuratorska polega na przygotowaniu aplikanta do należytego wykonywania

obowiązków prokuratora i trwa dwa lata i sześć miesięcy. W razie potrzeby wynikającej

z zakresu działania prokuratury, Minister Sprawiedliwości może, w drodze rozporządzenia,

przedłużyć okres aplikacji prokuratorskiej do trzech lat, mając na względzie przeznaczenie

dodatkowego czasu trwania aplikacji na przygotowanie aplikantów do należytego wykonywania

powierzonych prokuraturze nowych lub poszerzonych zadań oraz na podnoszenie kwalifikacji

aplikantów w miarę postępu nauki i techniki w sferze zapobiegania i zwalczania przestępczości.

1.

Aplikantem prokuratury może być mianowana osoba spełniająca wymogi określone w art.

14 ust. 1 pkt 1-3.

2.

Aplikantem wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury może być mianowany tylko

oficer zawodowy albo oficer służby okresowej.

3

Aplikanta prokuratury mianuje na czas określony, oznaczony w akcie mianowania, i zwalnia

w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury - prokurator apelacyjny, w

wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury - Naczelny Prokurator Wojskowy.

4

Aplikantem w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury może być mianowana

przez prokuratora apelacyjnego osoba, która została zakwalifikowana na aplikację przez

komisję egzaminacyjną, po przeprowadzeniu konkursu.

5

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, określa tryb przeprowadzania konkursu,

o którym mowa w ust. 4.

Przed podjęciem obowiązków aplikant powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury

składa ślubowanie wobec prokuratora apelacyjnego według następującej roty

„

Ślubuję uroczyście sumiennie wypełniać obowiązki aplikanta prokuratury, w postępowaniu

kierować się zasadami godności i uczciwości oraz dochować tajemnicy państwowej i służbowej.”;

składający ślubowanie może dodać na końcu zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg.

”

Aplikant może występować przed sądem rejonowym w charakterze oskarżyciela publicznego

w sprawach w postępowaniu uproszczonym.

1.

Po ukończeniu aplikacji obowiązuje aplikanta złożenie egzaminu przed komisją powołaną

przez Prokuratora Generalnego. W razie niedostatecznego wyniku, aplikant może przystąpić

do egzaminu w drugim terminie, nie później jednak niż w ciągu sześciu miesięcy.

2

Prokurator apelacyjny - w stosunku do aplikantów powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury, a wojskowy prokurator okręgowy - w stosunku do aplikantów wojskowych

jednostek organizacyjnych prokuratury, mogą udzielić zezwolenia na przystąpienie do

egzaminu w terminie późniejszym od terminu przewidzianego w ust. 1, nie później jednak

niż w ciągu trzech miesięcy.

3.

Zgoda na przystąpienie aplikantów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

do ponownego egzaminu nie skutkuje przedłużenia służby wojskowej.

4.

Po złożeniu egzaminu prokuratorskiego aplikant może być mianowany na stanowisko asesora

prokuratury.

5

W wypadku nieprzystąpienia do egzaminu, niedostatecznego wyniku egzaminu końcowego

lub niemianowania asesorem z uwagi na brak możliwości uzyskania kwalifikacji do wykonywania

zadań na tym stanowisku aplikant wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury skierowany

zostaje do innej służby w siłach zbrojnych, chyba że w myśl przepisów ustawy lub przepisów

o służbie wojskowej podlega zwolnieniu z zawodowej albo okresowej służby wojskowej.

Prokurator apelacyjny, na wniosek prokuratora okręgowego

1)

spełnia wymagania określone w art. 14 ust. 1 pkt 1-3,

2)

została zakwalifikowana przez komisję egzaminacyjną po przeprowadzeniu konkursu, o

którym mowa w art. 91 ust. 4.

1.

Prokurator apelacyjny, na wniosek prokuratora okręgowego

1)

zrezygnuje on z odbywania aplikacji,

2)

rażąco narusza obowiązki aplikanta.

2.

Cofnięcie zezwolenia na odbywanie aplikacji pozaetatowej następuje z dniem określonym

przez prokuratora apelacyjnego.

Do aplikantów pozaetatowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 90, art. 94 ust.

1, 2 i 4.

Do aplikantów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stosuje się odpowiednio

przepisy art. 46 i 46 a ust. 1, art. 47 ust. 1, art. 62 ust. 1, 1g i 2 oraz art. 65

ust. 1 i 2.

Aplikanci powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury za naruszenie swoich

obowiązków ponoszą odpowiedzialność porządkową lub dyscyplinarną na zasadach obowiązujących

mianowanych urzędników państwowych.

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady i tryb

mianowania, zmiany warunków pracy oraz rozwiązywania stosunku pracy, a także szczegółowe

obowiązki związane z zajmowaniem stanowiska aplikanta, organizację aplikacji prokuratorskiej,

zakres egzaminu prokuratorskiego, skład komisji egzaminacyjnej, sposób powoływania

jej członków, wysokość ich wynagrodzenia i postępowanie komisji egzaminacyjnej, a

dla wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Minister Sprawiedliwości w

porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.

Asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury mianuje i zwalnia Prokurator

Generalny, a asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Naczelny

Prokurator Wojskowy.

1.

Prokurator Generalny może powierzyć asesorowi powszechnej jednostki organizacyjnej

prokuratury, a Naczelny Prokurator Wojskowy - asesorowi wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury na czas określony, nie przekraczający dwóch lat, pełnienie czynności prokuratorskich,

jednakże bez prawa

1

udziału w postępowaniu przed sądem apelacyjnym i wojewódzkim

2)

sporządzania środków zaskarżania i wniosków do Sądu Najwyższego oraz występowania

przed tym Sądem.

3)

(skreślony).

2.

Asesor prokuratury nieposiadający uprawnień do pełnienia czynności prokuratorskich

może występować w charakterze oskarżyciela publicznego w sprawach w postępowaniu uproszczonym.

1

Do asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące prokuratorów tych prokuratur, a do asesorów wojskowych - przepisy

dotyczące prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, z wyłączeniem

art. 50 ust. 3 i 4, art. 62 ust. 1a-1d i ust. 1h-1k, art. 62a-62c i art. 65a.

2

Prokurator Generalny może, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, zwolnić

asesora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury ze służby. Przepis art. 16

ust. 3 stosuje się odpowiednio.

1.

W powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury zatrudnieni są urzędnicy i

inni pracownicy.

2.

Zasady zatrudniania urzędników i innych pracowników oraz ich obowiązki i prawa określają

odrębne przepisy.

(skreślone)

1.

Wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury wchodzą w skład sił zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej.

1a

Działalność wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury jest finansowana z wyodrębnionych

środków budżetowych Ministerstwa Obrony Narodowej.

2

W zakresie służby wojskowej Naczelny Prokurator Wojskowy podlega Ministrowi Obrony

Narodowej, a pozostali prokuratorzy wojskowi - właściwym prokuratorom przełożonym.

1.

Naczelny Prokurator Wojskowy składa Prokuratorowi Generalnemu i Ministrowi Obrony

Narodowej sprawozdania z działalności prokuratorów wojskowych oraz informuje ich bieżąco

o pracy wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

2.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Prokuratorem Generalnym może określać zadania

prokuratorów wojskowych w zakresie zapobiegania przestępczości oraz umacniania dyscypliny

i porządku w wojsku.

1.

Zwolnienie asesora lub aplikanta ze służby w wojskowych jednostkach organizacyjnych

prokuratury następuje w wypadkach, gdy przepisy o służbie wojskowej przewidują zwolnienie

z zawodowej lub okresowej służby wojskowej.

2.

Prokuratora wojskowego i asesora nie można zwolnić z zawodowej służby wojskowej przed

zwolnieniem go ze stanowiska prokuratora lub asesora.

W ustawie z dnia 21 maja 1963 r. o dyscyplinie wojskowej oraz o odpowiedzialności żołnierzy

za przewinienia dyscyplinarne i za naruszenia honoru i godności żołnierskiej

(Dz. U. z 1977 r. Nr 23, poz. 101) w art. 48 wyrazy «oficerowie śledczy» zastępuje się wyrazem «asesorzy», a wyrazy

«oficera śledczego» - wyrazem «asesora».

1.

Prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury wyznacza, przenosi i

zwalnia ze stanowisk służbowych Minister Obrony Narodowej na wniosek Naczelnego Prokuratora

Wojskowego, w trybie określonym w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

Asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury wyznacza, przenosi i zwalnia

ze stanowisk Naczelny Prokurator Wojskowy.

2.

Zasady wyznaczania oficerów i chorążych zawodowych, podoficerów zawodowych oraz mianowania

pracowników cywilnych na stanowiska nieprokuratorskie w wojskowych jednostkach organizacyjnych

prokuratury oraz kwalifikacje wymagane do objęcia tych stanowisk określają odrębne

przepisy.

3

Naczelny Prokurator Wojskowy może delegować prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury, na okres nie przekraczający sześciu miesięcy w roku kalendarzowym, do

innej wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury. Za zgodą prokuratora okres delegowania

może trwać dłużej niż sześć miesięcy.

4

Wojskowy prokurator okręgowy może delegować prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury, na okres nieprzekraczający dwóch miesięcy w roku kalendarzowym, do innej

wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury.

W Kodeksie postępowania karnego wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 578 w § 1 wyrazy «oficer śledczy prokuratury» zastępuje się wyrazami «asesor

wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury»,

2)

w art. 587 w § 1 wyrazy «oficerowi śledczemu» zastępuje się wyrazem «asesorowi».

1.

Prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury nie może być pociągnięty

do odpowiedzialności karnej sądowej lub administracyjnej bez zezwolenia Sądu Dyscyplinarnego

w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej ani zatrzymany bez zgody Naczelnego Prokuratora

Wojskowego. Nie dotyczy to zatrzymania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa.

Do wydania zezwolenia na pociągnięcie prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej

prokuratury do odpowiedzialności karnej wolno przedsięwziąć tylko czynności niecierpiące

zwłoki, zawiadamiając o tym niezwłocznie prokuratora przełożonego. Przepisy art. 54

ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

2.

Za przewinienia dyscyplinarne aplikanci wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

odpowiadają na podstawie wojskowych przepisów dyscyplinarnych.

W Kodeksie karnym wykonawczym w art. 30 wyrazy «i prokuratora» skreśla się.

Za przewinienia dyscyplinarne i wykroczenia prokuratorom wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury mogą być wymierzone kary dyscyplinarne

1)

upomnienie,

2)

nagana,

3)

ostrzeżenie o niepełnej przydatności na zajmowanym stanowisku,

4)

przeniesienie na niższe stanowisko,

5)

wydalenie ze służby prokuratorskiej.

W dekrecie z dnia 12 grudnia 1981 r. o przekazaniu do właściwości sądów wojskowych spraw

o niektóre przestępstwa oraz o zmianie ustroju sądów wojskowych i wojskowych jednostek

organizacyjnych Prokuratury Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w czasie obowiązywania

stanu wojennego

(Dz. U. Nr 29, poz. 157) w art. 8 w ust. 1 oraz w art. 9 w ust. 2 wyrazy «oficerów śledczych» zastępuje się

wyrazem «asesorów».

1

Sąd Dyscyplinarny

2

Przewidziane w art. 71 zawieszenie w czynnościach służbowych prokuratorów wojskowych

pociąga za sobą skutki zawieszenia na podstawie wojskowych przepisów dyscyplinarnych.

1.

Osoby zajmujące stanowiska podprokuratorów powszechnych lub wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury z dniem wejścia w życie ustawy podlegają mianowaniu na stanowiska wiceprokuratorów

właściwych jednostek organizacyjnych prokuratury.

2.

Osoby zajmujące stanowiska oficerów śledczych wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury z dniem wejścia w życie ustawy podlegają mianowaniu na stanowiska asesorów

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

1.

Prokurator wojskowy, w razie naruszenia przez organ wojskowy prawa, rozkazów lub zarządzeń

Ministra Obrony Narodowej o charakterze ogólnym oraz stwierdzenia okoliczności wpływających

ujemnie na stan dyscypliny wojskowej i porządku wojskowego, wnosi, po wyjaśnieniu

sprawy, sprzeciw lub wystąpienie do właściwego organu wojskowego.

2.

O sposobie załatwienia sprzeciwu lub wystąpienia zawiadamia się niezwłocznie prokuratora

wojskowego, który wniósł sprzeciw lub wystąpienie.

3.

Prokurator wojskowy może przeprowadzić kontrolę problemową lub kompleksową przestrzegania

prawa przez organy i przedstawicieli jednostek organizacyjnych wchodzących w skład

sił zbrojnych lub podległych Ministrowi Obrony Narodowej, z wyłączeniem sądów wojskowych.

4.

Prokurator wojskowy w toku wykonywania kontroli może, poza uprawnieniami wymienionymi

w art. 43 ust. 1, dokonywać czynności w siedzibach kontrolowanych organów lub jednostek

organizacyjnych, zaznajamiać się, w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia sprawy, z poszczególnymi

zagadnieniami wojskowymi oraz zwracać się do właściwych dowódców (szefów) o przeprowadzenie

badań lub szczegółowej kontroli działalności organów wojskowych.

5.

Szczegółowy tryb postępowania prokuratorów wojskowych w sprawach wymienionych w ust.

1-4 określa Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.

1

Do prokuratorów, asesorów i aplikantów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

stosuje się w sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą przepisy dotyczące żołnierzy

zawodowych lub służby okresowej, z zastrzeżeniem ust. 2.

2

Uposażenie prokuratorów, asesorów i aplikantów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury określają przepisy o uposażeniu żołnierzy, z tym że nie może być ono niższe

od wynagrodzenia prokuratorów, asesorów i aplikantów w powszechnych jednostkach organizacyjnych

prokuratury oraz w Ministerstwie Sprawiedliwości

Przepisy art. 57 i 60 stosuje się także do prokuratorów, którzy przeszli na emeryturę

lub rentę przed dniem wejścia w życie ustawy.

W sprawach nie uregulowanych w niniejszej ustawie lub w przepisach szczególnych do

prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, Nr 98, poz. 1071, Nr 123, poz. 1353 i Nr 128, poz. 1403 oraz z 2002 r. Nr 1, poz. 18), a w sprawach nieuregulowanych także w przepisach tej ustawy - przepisy Kodeksu pracy.

Ilekroć w ustawie jest mowa o ministrach, rozumie się przez to również przewodniczących

komisji i komitetów sprawujących funkcje naczelnych organów administracji państwowej

oraz kierowników urzędów centralnych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1985 r.

1.

Traci moc ustawa z dnia 14 kwietnia 1967 r. o Prokuraturze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

(Dz. U. z 1980 r. Nr 10, poz. 30 i z 1982 r. Nr 31, poz. 214).

2.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w niniejszej ustawie zachowują

moc przepisy dotychczasowe, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r.

§ 1.

Z dniem wejścia w życie ustawy prokuratorzy powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury otrzymują stawkę podstawową wynagrodzenia zasadniczego przysługującą na

zajmowanym stanowisku oraz dodatek za długoletnią pracę według zasad określonych w

art. 62 ust. 1g ustawy, o której mowa w art. 185 zdanie wstępne.

§ 2.

Z dniem 1 stycznia 2003 r. prokuratorzy, którzy przepracowali na zajmowanym stanowisku

co najmniej siedem lat, otrzymują stawkę pierwszą awansową wynagrodzenia zasadniczego.

§ 3.

Z dniem 1 stycznia 2004 r. prokuratorzy, którzy przepracowali na danym stanowisku

prokuratorskim co najmniej czternaście lat, otrzymują drugą stawkę awansową wynagrodzenia

zasadniczego.

§ 4.

Prokuratorowi, który na podstawie § 2 otrzymał stawkę pierwszą awansową wynagrodzenia

zasadniczego, a z dniem 1 stycznia 2004 r. nie spełniał warunku, o którym mowa w §

3, do okresu wymaganego zgodnie z art. 62 ust. Id ustawy, o której mowa w art. 185

zdanie wstępne, dla uzyskania stawki drugiej awansowej wynagrodzenia zasadniczego,

zalicza się pełny okres pracy powyżej siedmiu lat na zajmowanym stanowisku prokuratorskim.

§ 5.

Przepisy § 1-3 stosuje się przy obliczaniu wysokości wynagrodzenia prokuratorów powszechnych

jednostek organizacyjnych prokuratury dla potrzeb ustalania uposażenia prokuratorów

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury według zasad określonych w art. 116

ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 185 zdanie wstępne.

§ 6.

Przepisy art. 200 stosuje się odpowiednio do prokuratorów, byłych prokuratorów, uposażenia

prokuratorów w stanie spoczynku i do uposażenia rodzinnego po zmarłych prokuratorach

albo prokuratorach w stanie spoczynku.

§ 7.

Przepis art. 201 § 4 stosuje się do aplikacji prokuratorskiej oraz do asesury prokuratorskiej.

§ 1.

Sędziowie, którzy na podstawie dotychczasowych przepisów uzyskali zgodę Krajowej Rady

Sądownictwa na dalsze zajmowanie stanowiska pomimo ukończenia 65 roku życia, przechodzą

w stan spoczynku z upływem okresu, na który Krajowa Rada Sądownictwa wyraziła zgodę.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do prokuratorów, którzy uzyskali zgodę Prokuratora

Generalnego na dalsze zajmowanie stanowiska.

§ 3.

W sprawach dotyczących wyrażenia zgody, o której mowa w § 1 i 2, niezakończonych w

chwili wejścia w życie ustawy, przepis art. 69 § 3 zdanie drugie stosuje się.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r., z wyjątkiem

1)

91 § 2a, art. 151 § 1, art. 178, art. 193 i art. 195 pkt 2, które wchodzą w życie

z dniem 1 stycznia 2002 r.,

2)

art. 13 § 2 pkt 4, art. 91 § 2, 3 i 4, art. 176, art. 177 i art. 179 § 1-4, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r., z tym że przepisy art. 251-254

obowiązują nie dłużej niż przez 10 lat od dnia jej wejścia w życie.