Ustawa z dnia 18 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego.

W ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych

i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego

(Dz. U. Nr 100, poz. 1080 i Nr 154, poz. 1793 i 1800 oraz z 2002 r. Nr 10, poz. 89) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Do układów, o których mowa w ust. 4, stosuje się przepisy art. 239-241, z wyłączeniem art. 241

”

;

2)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

1.

Stronę pracowników w Komisji reprezentują przedstawiciele reprezentatywnych organizacji

związkowych.

2.

Za reprezentatywne organizacje związkowe uznaje się ogólnokrajowe związki zawodowe,

ogólnokrajowe zrzeszenia (federacje) związków zawodowych i ogólnokrajowe organizacje

międzyzwiązkowe (konfederacje) zrzeszające, z zastrzeżeniem ust. 3, co najmniej 500 000

pracowników.

3.

Organizacja związkowa ubiegająca się o uznanie jej za reprezentatywną organizację

związkową przy ustalaniu liczby pracowników, o której mowa w ust. 2, nie uwzględnia

pracowników zrzeszonych w tych spośród jej organizacji członkowskich, które są lub

w okresie roku przed złożeniem wniosku o stwierdzenie reprezentatywności były zrzeszone

w reprezentatywnej organizacji związkowej mającej przedstawicieli w składzie Komisji.

4.

Strona pracowników może zapraszać do udziału w pracach Komisji, z głosem doradczym,

przedstawicieli związków zawodowych i organizacji związkowych niespełniających kryteriów

określonych w ust. 2 i 3 oraz przedstawicieli organizacji społecznych i zawodowych.

”

;

3)

w art. 7

a)

uchyla się ust. 2,

b)

w ust. 3 skreśla się wyraz „również”,

c)

w ust. 4 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Organizacja pracodawców ubiegająca się o uznanie jej za reprezentatywną organizację

pracodawców przy ustalaniu liczby pracowników, o której mowa w ust. 3, nie uwzględnia

pracowników zatrudnionych przez tych spośród zrzeszanych pracodawców, którzy są lub

w okresie roku przed złożeniem wniosku o stwierdzenie reprezentatywności byli zrzeszeni

w reprezentatywnej organizacji pracodawców mającej przedstawicieli w składzie Komisji.

”

;

4)

w art. 8

a)

w ust. 1 wyrazy „art. 6 ust. 3” zastępuje się wyrazami „art. 6 ust. 2”,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Z wnioskami, o których mowa w ust. 1 i 2, organizacje związkowe i organizacje pracodawców

występują co 4 lata. Okres 4 lat liczy się od dnia uprawomocnienia się uprzednio wydanego

orzeczenia.

4.

Z upływem 4 lat od uprawomocnienia się orzeczenia o stwierdzeniu reprezentatywności

organizacja związkowa i organizacja pracodawców traci uprawnienia organizacji reprezentatywnej

w rozumieniu art. 6 i art. 7, chyba że udokumentuje Prezydium Trójstronnej Komisji

do Spraw Społeczno-Gospodarczych złożenie wniosku o ponowne stwierdzenie reprezentatywności.

W takim przypadku organizacja ta zachowuje status organizacji reprezentatywnej do

czasu uprawomocnienia się orzeczenia sądu o ponownym stwierdzeniu reprezentatywności.

”

;

5)

w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do właściwości wojewódzkiej komisji dialogu społecznego należy wyrażanie opinii w

sprawach objętych zakresem zadań związków zawodowych lub organizacji pracodawców będących

w kompetencji administracji rządowej i samorządowej z terenu województwa oraz wyrażanie

opinii, o których mowa w art. 17b ust. 1 i 4.

”

;

6)

po art. 17 dodaje się art. 17a-17c w brzmieniu

„

Art. 17a.

1.

Wojewódzka komisja dialogu społecznego może rozpatrywać sprawy społeczne lub gospodarcze

powodujące konflikty między pracodawcami i pracownikami, jeżeli uzna te sprawy za

istotne dla zachowania spokoju społecznego.

2.

Sprawy, o których mowa w ust. 1, mogą być na piśmie przedstawiane wojewódzkiej komisji

dialogu społecznego przez każdą z jej stron, związki zawodowe i organizacje pracodawców

niewchodzące w skład wojewódzkiej komisji dialogu społecznego, organy administracji

publicznej oraz strony, których konflikt dotyczy.

Art. 17b.

1.

W sprawach, o których mowa w art. 17a, wojewódzka komisja dialogu społecznego wyraża

opinię lub podejmuje uchwałę o konieczności wyznaczenia osoby z misją dobrej woli,

którą będzie osoba z listy mediatorów, o której mowa w przepisach o rozwiązywaniu

sporów zbiorowych, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W wyjątkowych przypadkach, jeżeli wymaga tego interes społeczny, przewodniczący wojewódzkiej

komisji dialogu społecznego może samodzielnie zadecydować o konieczności wyznaczenia

osoby z misją dobrej woli.

3.

Z wnioskiem do ministra właściwego do spraw pracy o wyznaczenie osoby, o której mowa

w ust. 1, występuje przewodniczący wojewódzkiej komisji dialogu społecznego.

4.

Osoba z misją dobrej woli pomaga stronom, których konflikt dotyczy, w jego rozwiązaniu.

Jeżeli nie jest możliwe rozwiązanie konfliktu, jego strony lub osoba z misją dobrej

woli występują do wojewódzkiej komisji dialogu społecznego o wyrażenie przez nią opinii.

Art. 17c.

1.

Osobie z misją dobrej woli na czas prowadzenia misji dobrej woli przysługuje zwolnienie

od pracy.

2.

Osobie z misją dobrej woli przysługuje wynagrodzenie oraz zwrot poniesionych przez

nią kosztów przejazdu i zakwaterowania określone w umowie zawartej przez tę osobę

z wojewodą. Wynagrodzenie to nie może być wyższe od wynagrodzenia określonego dla

mediatorów z listy mediatorów, o którym mowa w przepisach dotyczących rozwiązywania

sporów zbiorowych.

3.

Wynagrodzenie i koszty, o których mowa w ust. 2, są pokrywane ze środków budżetu państwa

przeznaczonych na działalność urzędu wojewódzkiego.

”

.

Organizacja, której przedstawiciele zostali powołani do składu Trójstronnej Komisji

do Spraw Społeczno-Gospodarczych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowuje

status organizacji reprezentatywnej do dnia 31 grudnia 2005 r.

Do postępowań o stwierdzenie reprezentatywności organizacji, wszczętych przed dniem

wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

1.

Stronę pracowników w Komisji reprezentują przedstawiciele reprezentatywnych organizacji

związkowych.

2.

Za reprezentatywne organizacje związkowe uznaje się ogólnokrajowe związki zawodowe,

ogólnokrajowe zrzeszenia (federacje) związków zawodowych i ogólnokrajowe organizacje

międzyzwiązkowe (konfederacje) zrzeszające, z zastrzeżeniem ust. 3, co najmniej 500 000

pracowników.

3.

Organizacja związkowa ubiegająca się o uznanie jej za reprezentatywną organizację

związkową przy ustalaniu liczby pracowników, o której mowa w ust. 2, nie uwzględnia

pracowników zrzeszonych w tych spośród jej organizacji członkowskich, które są lub

w okresie roku przed złożeniem wniosku o stwierdzenie reprezentatywności były zrzeszone

w reprezentatywnej organizacji związkowej mającej przedstawicieli w składzie Komisji.

4.

Strona pracowników może zapraszać do udziału w pracach Komisji, z głosem doradczym,

przedstawicieli związków zawodowych i organizacji związkowych niespełniających kryteriów

określonych w ust. 2 i 3 oraz przedstawicieli organizacji społecznych i zawodowych.

1.

Wojewódzka komisja dialogu społecznego może rozpatrywać sprawy społeczne lub gospodarcze

powodujące konflikty między pracodawcami i pracownikami, jeżeli uzna te sprawy za

istotne dla zachowania spokoju społecznego.

2.

Sprawy, o których mowa w ust. 1, mogą być na piśmie przedstawiane wojewódzkiej komisji

dialogu społecznego przez każdą z jej stron, związki zawodowe i organizacje pracodawców

niewchodzące w skład wojewódzkiej komisji dialogu społecznego, organy administracji

publicznej oraz strony, których konflikt dotyczy.

1.

W sprawach, o których mowa w art. 17a, wojewódzka komisja dialogu społecznego wyraża

opinię lub podejmuje uchwałę o konieczności wyznaczenia osoby z misją dobrej woli,

którą będzie osoba z listy mediatorów, o której mowa w przepisach o rozwiązywaniu

sporów zbiorowych, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W wyjątkowych przypadkach, jeżeli wymaga tego interes społeczny, przewodniczący wojewódzkiej

komisji dialogu społecznego może samodzielnie zadecydować o konieczności wyznaczenia

osoby z misją dobrej woli.

3.

Z wnioskiem do ministra właściwego do spraw pracy o wyznaczenie osoby, o której mowa

w ust. 1, występuje przewodniczący wojewódzkiej komisji dialogu społecznego.

4.

Osoba z misją dobrej woli pomaga stronom, których konflikt dotyczy, w jego rozwiązaniu.

Jeżeli nie jest możliwe rozwiązanie konfliktu, jego strony lub osoba z misją dobrej

woli występują do wojewódzkiej komisji dialogu społecznego o wyrażenie przez nią opinii.

1.

Osobie z misją dobrej woli na czas prowadzenia misji dobrej woli przysługuje zwolnienie

od pracy.

2.

Osobie z misją dobrej woli przysługuje wynagrodzenie oraz zwrot poniesionych przez

nią kosztów przejazdu i zakwaterowania określone w umowie zawartej przez tę osobę

z wojewodą. Wynagrodzenie to nie może być wyższe od wynagrodzenia określonego dla

mediatorów z listy mediatorów, o którym mowa w przepisach dotyczących rozwiązywania

sporów zbiorowych.

3.

Wynagrodzenie i koszty, o których mowa w ust. 2, są pokrywane ze środków budżetu państwa

przeznaczonych na działalność urzędu wojewódzkiego.