Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie wymagań dotyczących sprzętu dozymetrycznego.

§ 2. Traci moc rozporzàdzenie Rady Ministrów

z dnia 18 grudnia 2001 r. w sprawie Polskiej Scalonej

Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego

(PCN) (Dz. U. Nr 151, poz. 1701).

§ 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 stycznia 2003 r.

§ 1. Wprowadza si´ Polskà Scalonà Nomenklatur´

Towarowà Handlu Zagranicznego (PCN), stanowiàcà

za∏àcznik do rozporzàdzenia.

Prezes Rady Ministrów: L. Miller

(Polska Scalona Nomenklatura Towarowa Handlu Zagranicznego (PCN)

stanowi oddzielny za∏àcznik do niniejszego numeru)

2032

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 23 grudnia 2002 r.

w sprawie wymagaƒ dotyczàcych sprz´tu dozymetrycznego.

Na podstawie art. 28 pkt 2 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. — Prawo atomowe (Dz. U. z 2001 r. Nr 3,

poz. 18, Nr 100, poz. 1085 i Nr 154, poz. 1800 oraz

z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 135, poz. 1145) zarzàdza

si´, co nast´puje

§ 1. Ustala si´ wymagania dotyczàce sprz´tu dozymetrycznego, które sà okreÊlone w za∏àczniku do rozporzàdzenia.

Poz. 2032

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 stycznia 2003 r.1)

Prezes Rady Ministrów: L. Miller

———————

1) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone zarzàdzeniem Prezesa Paƒstwowej Agencji Atomistyki z dnia 25 stycznia

1988 r. w sprawie wymagaƒ, jakim powinien odpowiadaç sprz´t dozymetryczny stosowany w ochronie radiologicznej,

oraz wymagaƒ dotyczàcych ewidencjonowania wyników pomiarów dozymetrycznych (M.P. Nr 6, poz. 59), które traci moc

z dniem 31 grudnia 2002 r. na podstawie art. 137 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. — Prawo atomowe (Dz. U. z 2001 r.

Nr 3, poz. 18, Nr 100, poz. 1085 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 135, poz. 1145).

Za∏àcznik do rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. (poz. 2032)

WYMAGANIA DOTYCZÑCE SPRZ¢TU DOZYMETRYCZNEGO

I. Wymagania dotyczàce sprz´tu dozymetrycznego

stosowanego w warunkach normalnych

1. Budowa i wyposa˝enie sprz´tu dozymetrycznego1, w∏aÊciwego dla danego rodzaju promieniowania

jonizujàcego, umo˝liwiajà wyznaczenie

1) indywidualnego równowa˝nika dawki2 — za pomocà dawkomierza indywidualnego;

2) przestrzennego równowa˝nika dawki3 lub kierunkowego równowa˝nika dawki4 — za pomocà dawkomierza Êrodowiskowego.

2. Dawkomierz indywidualny umo˝liwia oszacowanie dawki promieniowania jonizujàcego otrzymanej

przez osob´ noszàcà dawkomierz.

z ogó∏u ludnoÊci umo˝liwiajà wyznaczenie przestrzennego równowa˝nika dawki w Êrodowisku naturalnym

co najmniej w przedziale od 1 mikrosiwerta (µSv) do

100 mSv lub mocy tego równowa˝nika co najmniej

w przedziale od 0,1 mikrosiwerta na godzin´ (µSv/h) do

1 mSv/h.

8. Budowa i wyposa˝enie sprz´tu dozymetrycznego stosowanego w sytuacji, w której moc przestrzennego lub indywidualnego równowa˝nika dawki mo˝e

przekroczyç poziom 1 mSv/h, umo˝liwiajà okreÊlenie

rodzaju promieniowania oraz zapewniajà sygnalizacj´

Êwietlnà lub akustycznà przekroczenia wartoÊci progowych mierzonych wielkoÊci, okreÊlonych w instrukcji

obs∏ugi.

3. Dawkomierz Êrodowiskowy umo˝liwia oszacowanie dawki promieniowania jonizujàcego otrzymanej

przez osob´ innà ni˝ wymienionà w ust. 2.

9. Instrukcja obs∏ugi lub dokumentacja producenta

do∏àczone do sprz´tu dozymetrycznego okreÊlajà

4. Zakres pomiarowy dawkomierza indywidualnego i Êrodowiskowego obejmuje co najmniej trzy rz´dy

wielkoÊci w przedzia∏ach, o których mowa w ust. 6 i 7.

2) wielkoÊci pomiarowe;

5. Budowa i wyposa˝enie sprz´tu dozymetrycznego umo˝liwiajà

1) stosowanie go w warunkach Êrodowiskowych,

transportu i zasilania, zgodnych z przeznaczeniem;

2) ∏atwe usuwanie z niego ska˝eƒ promieniotwórczych;

3) stosowanie go bez nara˝enia u˝ytkownika na urazy

elektryczne i nadmiernà temperatur´.

1) rodzaj i energi´ promieniowania;

3) efektywne zakresy pomiarów;

4) charakterystyk´ energetycznà;

5) b∏àd pomiaru dla energii odniesienia;

6) punkt odniesienia dla celów wzorcowania;

7) zakresy warunków Êrodowiskowych pracy przyrzàdu.

10. Wzorcowanie sprz´tu dozymetrycznego przeprowadza si´ nie rzadziej ni˝

1) w przypadku sprz´tu dozymetrycznego nieposiadajàcego kontrolnego êród∏a promieniotwórczego —

raz na 12 miesi´cy;

6. Budowa i wyposa˝enie sprz´tu dozymetrycznego przeznaczonego do oszacowania dawek dla osób

zatrudnionych w warunkach nara˝enia na promieniowanie jonizujàce umo˝liwiajà wyznaczenie indywidualnego, przestrzennego lub kierunkowego równowa˝nika dawki co najmniej w przedziale od 0,1 milisiwerta

(mSv) do 1 siwerta (Sv) lub mocy tych równowa˝ników

co najmniej w przedziale od 0,01 milisiwerta na godzin´ (mSv/h) do 1 siwerta na godzin´ (Sv/h).

II. Wymagania dotyczàce sprz´tu dozymetrycznego

stosowanego w sytuacji zdarzeƒ radiacyjnych

7. Budowa i wyposa˝enie sprz´tu dozymetrycznego przeznaczonego do oszacowania dawek dla osób

1. Sprz´t dozymetryczny spe∏nia wymagania okreÊlone w cz´Êci I ust. 1—3, 5 i 8—10.

2) w przypadku sprz´tu dozymetrycznego posiadajàcego kontrolne êród∏o promieniotwórcze — raz na

24 miesiàce.

zorientowanego; przy czym pole rozciàg∏e i zorientowane okreÊla si´ jako pole promieniowania, w którym fluencja oraz jej rozk∏ad przestrzenny i energetyczny sà takie same jak dla pola rozciàg∏ego, ale sama fluencja ma wyró˝niony kierunek.

2. Zakres pomiarowy dawkomierza indywidualnego i Êrodowiskowego obejmuje co najmniej trzy rz´dy

wielkoÊci w przedzia∏ach, o których mowa w ust. 3.

3. Budowa i wyposa˝enie sprz´tu dozymetrycznego przeznaczonego do oszacowania dawek dla osób

zatrudnionych w warunkach nara˝enia na promieniowanie jonizujàce oraz dla osób z ogó∏u ludnoÊci umo˝liwiajà wyznaczenie indywidualnego równowa˝nika

dawki co najmniej w przedziale od 0,1 mSv do 10 Sv

lub mocy indywidualnego, przestrzennego lub kierunkowego równowa˝nika dawki co najmniej w przedziale 0,1 mSv/h do 5 Sv/h.

ObjaÊnienia

1 — Sprz´t dozymetryczny stanowià dawkomierze indywidualne oraz dawkomierze Êrodowiskowe,

przeznaczone do oszacowania dawek (skutecznych (efektywnych) i równowa˝nych), pochodzàcych od zewn´trznego nara˝enia na promieniowanie jonizujàce, z wy∏àczeniem dawkomierzy

wykorzystywanych do pomiarów promieniowania stosowanego w celach medycznych, o których mowa w art. 15 ustawy z dnia 29 listopada

2000 r. — Prawo atomowe.

2 — Indywidualny równowa˝nik dawki stanowi równowa˝nik dawki w tkance mi´kkiej, na danej g∏´bokoÊci d, w danym punkcie pod powierzchnià

cia∏a.

3 — Przestrzenny równowa˝nik dawki stanowi równowa˝nik dawki w danym punkcie rzeczywistego

pola promieniowania, jaki by∏by wytworzony

przez odpowiednie, rozciàg∏e i zorientowane pole w kuli ICRU na danej g∏´bokoÊci d, wzd∏u˝ promienia o zwrocie przeciwnym do kierunku pola

Poz. 2032 i 2033

4 — Kierunkowy równowa˝nik dawki stanowi równowa˝nik dawki w danym punkcie rzeczywistego

pola promieniowania, jaki by∏by wytworzony

przez odpowiednie, rozciàg∏e pole w kuli ICRU na

danej g∏´bokoÊci d, wzd∏u˝ promienia o okreÊlonym kierunku, przy czym pole rozciàg∏e okreÊla

si´ jako pole promieniowania, w którym fluencja

oraz jej rozk∏ad kierunkowy i energetyczny majà

w ca∏ym obszarze takie same wartoÊci jak w rozpatrywanym punkcie pola rzeczywistego.

Równowa˝nik dawki, o którym mowa w objaÊnieniach 2—4, stanowi iloczyn dawki poch∏oni´tej

promieniowania jonizujàcego wyra˝onej w grejach

(Gy) w okreÊlonym punkcie tkanki i wspó∏czynnika

jakoÊci tego promieniowania Q, wyra˝ony w siwertach (Sv).

Danà g∏´bokoÊç d, o której mowa w objaÊnieniach

2—4, stanowi g∏´bokoÊç wynoszàca, w zale˝noÊci od

przenikliwoÊci promieniowania: 10 mm dla promieniowania silnie przenikliwego, 0,07 mm dla promieniowania s∏abo przenikliwego (dla skóry) oraz 3 mm dla soczewek oczu.

Kula ICRU, o której mowa w objaÊnieniach 3 i 4,

oraz wspó∏czynnik jakoÊci promieniowania Q sà okreÊlone w za∏àczniku do rozporzàdzenia Rady Ministrów

z dnia 28 maja 2002 r. w sprawie dawek granicznych

promieniowania jonizujàcego (Dz. U. Nr 111, poz. 969).

2033

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 23 grudnia 2002 r.

w sprawie planów post´powania awaryjnego w przypadku zdarzeƒ radiacyjnych.

Na podstawie art. 87 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. — Prawo atomowe (Dz. U. z 2001 r. Nr 3,

poz. 18, Nr 100, poz. 1085 i Nr 154, poz. 1800 oraz

z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 135, poz. 1145) zarzàdza

si´, co nast´puje

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) krajowy plan post´powania awaryjnego;

2) wzór zak∏adowego planu post´powania awaryjnego;

radiacyjnego powodujàcego zagro˝enie publiczne

o zasi´gu krajowym, obejmuje dzia∏ania okreÊlone

w § 3—8.

§ 3. 1. Prezes Paƒstwowej Agencji Atomistyki, zwany dalej „Prezesem Agencji”

1) dokonuje identyfikacji zdarzenia radiacyjnego, zwanego dalej „zdarzeniem”, weryfikujàc pozyskanà

informacj´ o zdarzeniu;

2) okreÊla przewidywany przebieg zdarzenia;

3) wzór wojewódzkiego planu post´powania awaryjnego.

3) ocenia potencjalny rozmiar i zasi´g skutków zdarzenia, w tym z punktu widzenia koniecznoÊci podj´cia dzia∏aƒ interwencyjnych;

§ 2. Krajowy plan post´powania awaryjnego, majàcy zastosowanie w przypadku wystàpienia zdarzenia

4) przekazuje informacj´ o zdarzeniu ministrowi w∏aÊciwemu do spraw wewn´trznych.

42) P∏ock

Poz. 2030, 2031 i 2032

woj. mazowieckie

43) Radom

woj. mazowieckie

44) Siedlce

woj. mazowieckie

45) Wroc∏aw

woj. dolnoÊlàskie

46) Jelenia Góra

woj. dolnoÊlàskie

47) Legnica

woj. dolnoÊlàskie

48) Wa∏brzych

woj. dolnoÊlàskie

2. Placówki specjalistyczne

1) Centralne Laboratorium Ochrony Radiologicznej w Warszawie

2) Instytut Fizyki Jàdrowej im. H. Niewodniczaƒskiego w Krakowie, Laboratorium Badaƒ Ska˝eƒ Radioaktywnych

3) Paƒstwowy Zak∏ad Higieny w Warszawie, Zak∏ad Ochrony Radiologicznej i Radiobiologii

4) Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie, Wydzia∏ Fizyki i Techniki Jàdrowej

5) G∏ówny Instytut Górnictwa w Katowicach, Laboratorium Radiometrii

6) Instytut Energii Atomowej im. A. So∏tana w Otwocku-Âwierku, S∏u˝ba Ochrony Radiologicznej

7) Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej w Warszawie

8) Wojskowy Instytut Higieny i Epidemiologii w Warszawie, Zak∏ad Ochrony Radiologicznej i Radiologii

9) Wojskowy Instytut Chemii i Radiometrii w Warszawie, Zak∏ad Pomiarów Dozymetrycznych i Sprz´tu

Radiometrycznego

2031

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 23 grudnia 2002 r.

w sprawie Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN).

Na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439,

z 1996 r. Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 88, poz. 554

i Nr 121, poz. 769, z 1998 r. Nr 99, poz. 632 i Nr 106,

poz. 668 oraz z 2001 r. Nr 100, poz. 1080) zarzàdza si´,

co nast´puje