Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy.

§ 2. Traci moc rozporzàdzenie Ministra ¸àcznoÊci

z dnia 21 paêdziernika 1996 r. w sprawie okreÊlenia zakresu dost´pu osób niepe∏nosprawnych do Êwiadczonych us∏ug pocztowych lub telekomunikacyjnych

(Dz. U. Nr 127, poz. 598).

§ 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 stycznia 2003 r.

3. Nadawcze skrzynki pocztowe, o których mowa

w ust. 1 pkt 2, umieszcza si´ w szczególnoÊci w placówkach lub na nieruchomoÊciach u˝ytkowanych przez te

placówki.

Minister Infrastruktury: M. Pol

Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury

z dnia 3 grudnia 2002 r. (poz. 1832)

WZÓR OZNAKOWANIA STANOWISK PRZYSTOSOWANYCH

DO OBS¸UGI OSÓB NIEPE¸NOSPRAWNYCH

Wzór znaku graficznego stosowanego do oznakowania stanowisk

przystosowanych do obs∏ugi osób niepe∏nosprawnych w placówkach

Êwiadczàcych us∏ugi pocztowe o charakterze powszechnym

zgodnie z PN-T-85001:1999

1833

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ

z dnia 29 listopada 2002 r.

w sprawie najwy˝szych dopuszczalnych st´˝eƒ i nat´˝eƒ czynników szkodliwych dla zdrowia

w Êrodowisku pracy.

Na podstawie art. 228 § 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21,

poz. 94, Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r.

Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43,

poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r.

Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99,

poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128,

poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805 oraz z 2002 r. Nr 74,

poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200,

poz. 1679) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. 1. Ustala si´ wartoÊci najwy˝szych dopuszczalnych st´˝eƒ chemicznych i py∏owych czynników szkodliwych dla zdrowia w Êrodowisku pracy, okreÊlone

w wykazie stanowiàcym za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia.

2. Ustala si´ wartoÊci najwy˝szych dopuszczalnych

nat´˝eƒ fizycznych czynników szkodliwych dla zdrowia

w Êrodowisku pracy, okreÊlone w wykazie stanowiàcym za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia.

3. Dawki graniczne promieniowania jonizujàcego

i wskaêniki pochodne okreÊlajàce zagro˝enie promieniowaniem jonizujàcym okreÊlajà odr´bne przepisy.

nie zdrowia lub ˝ycia pracownika nie mo˝e byç

w Êrodowisku pracy przekroczona w ˝adnym momencie.

§ 2. WartoÊci, o których mowa w § 1 ust. 1, okreÊlajà najwy˝sze dopuszczalne st´˝enia czynników szkodliwych dla zdrowia, ustalone jako

§ 3. WartoÊci, o których mowa w § 1 ust. 2, okreÊlajà najwy˝sze dopuszczalne nat´˝enia fizycznego czynnika szkodliwego dla zdrowia — ustalone jako wartoÊç

Êrednia nat´˝enia, którego oddzia∏ywanie na pracownika w ciàgu 8-godzinnego dobowego i przeci´tnego

tygodniowego wymiaru czasu pracy, okreÊlonego

w Kodeksie pracy, przez okres jego aktywnoÊci zawodowej nie powinno spowodowaç ujemnych zmian

w jego stanie zdrowia oraz w stanie zdrowia jego przysz∏ych pokoleƒ.

1) najwy˝sze dopuszczalne st´˝enie (NDS) — wartoÊç

Êrednia wa˝ona st´˝enia, którego oddzia∏ywanie

na pracownika w ciàgu 8-godzinnego dobowego

i przeci´tnego tygodniowego wymiaru czasu pracy, okreÊlonego w Kodeksie pracy, przez okres jego

aktywnoÊci zawodowej nie powinno spowodowaç

ujemnych zmian w jego stanie zdrowia oraz w stanie zdrowia jego przysz∏ych pokoleƒ;

2) najwy˝sze dopuszczalne st´˝enie chwilowe

(NDSCh) — wartoÊç Êrednia st´˝enia, które nie powinno spowodowaç ujemnych zmian w stanie

zdrowia pracownika, je˝eli wyst´puje w Êrodowisku pracy nie d∏u˝ej ni˝ 15 minut i nie cz´Êciej ni˝

2 razy w czasie zmiany roboczej, w odst´pie czasu

nie krótszym ni˝ 1 godzina;

3) najwy˝sze dopuszczalne st´˝enie pu∏apowe (NDSP)

— wartoÊç st´˝enia, która ze wzgl´du na zagro˝e-

§ 4. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 17 czerwca 1998 r. w sprawie najwy˝szych dopuszczalnych st´˝eƒ i nat´˝eƒ czynników

szkodliwych dla zdrowia w Êrodowisku pracy (Dz. U.

Nr 79, poz. 513 oraz z 2001 r. Nr 4, poz. 36).

§ 5. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

6 miesi´cy od dnia og∏oszenia.

Minister Pracy i Polityki Spo∏ecznej: J. Hausner

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Pracy i Polityki

Spo∏ecznej z dnia 29 listopada 2002 r. (poz. 1833)

Za∏àcznik nr 1

WYKAZ WARTOÂCI NAJWY˚SZYCH DOPUSZCZALNYCH ST¢˚E¡ CHEMICZNYCH I PY¸OWYCH CZYNNIKÓW

SZKODLIWYCH DLA ZDROWIA W ÂRODOWISKU PRACY

Za∏àcznik nr 2

WYKAZ WARTOÂCI NAJWY˚SZYCH DOPUSZCZALNYCH NAT¢˚E¡ FIZYCZNYCH CZYNNIKÓW

SZKODLIWYCH DLA ZDROWIA W ÂRODOWISKU PRACY

A. Ha∏as, ha∏as infradêwi´kowy i ha∏as ultradêwi´kowy

1.

Ha∏as

1.1. Ha∏as w Êrodowisku pracy jest charakteryzowany

przez

— poziom ekspozycji na ha∏as odniesiony do 8-godzinnego dobowego wymiaru czasu pracy i odpowiadajàcà mu ekspozycj´ dziennà lub po-

ziom ekspozycji na ha∏as odniesiony do tygodnia pracy i odpowiadajàcà mu ekspozycj´ tygodniowà (wyjàtkowo w przypadku ha∏asu oddzia∏ujàcego na organizm cz∏owieka w sposób

nierównomierny w poszczególnych dniach

w tygodniu),

— maksymalny poziom dêwi´ku A,

— szczytowy poziom dêwi´ku C.

1.2. Dopuszczalne ze wzgl´du na ochron´ s∏uchu wartoÊci ha∏asu obowiàzujà jednoczeÊnie i nie mogà

przekraczaç wartoÊci podanych w pkt 1.3—1.5.

1.3. Poziom ekspozycji na ha∏as odniesiony do 8-godzinnego dobowego wymiaru czasu pracy nie mo˝e przekraczaç 85 dB, a odpowiadajàca mu ekspozycja dzienna nie mo˝e przekraczaç wartoÊci

3,64 ⋅ 103 Pa2 ⋅ s lub poziom ekspozycji na ha∏as odniesiony do tygodnia pracy nie mo˝e przekraczaç

wartoÊci 85 dB, a odpowiadajàca mu ekspozycja

tygodniowa nie mo˝e przekraczaç wartoÊci

18,2 ⋅ 103 Pa2 ⋅ s.

Poz. 1833

nomierny w poszczególnych dniach w tygodniu),

— szczytowy nieskorygowany poziom ciÊnienia

akustycznego.

2.2. Równowa˝ny poziom ciÊnienia akustycznego skorygowany charakterystykà cz´stotliwoÊciowà G

odniesiony do 8-godzinnego dobowego wymiaru

czasu pracy lub tygodnia pracy nie mo˝e przekraczaç wartoÊci 102 dB.

2.3. Szczytowy nieskorygowany poziom ciÊnienia akustycznego nie mo˝e przekraczaç wartoÊci 145 dB.

1.4. Maksymalny poziom dêwi´ku A nie mo˝e przekraczaç wartoÊci 115 dB.

2.4. WartoÊci podane w pkt 2.2 i 2.3 obowiàzujà jednoczeÊnie.

1.5. Szczytowy poziom dêwi´ku C nie mo˝e przekraczaç wartoÊci 135 dB.

2.5. Podane wy˝ej wartoÊci stosuje si´, je˝eli inne szczegó∏owe przepisy nie okreÊlajà wartoÊci ni˝szych.

1.6. W przypadku gdy ze wzgl´dów technicznych nie ma

mo˝liwoÊci zmniejszenia ha∏asu poni˝ej wartoÊci

okreÊlonych w pkt 1.3—1.5, pracownicy sà obowiàzani stosowaç ochronniki s∏uchu dobrane do wielkoÊci charakteryzujàcych ha∏as. Strefy pracy wymagajàce stosowania ochronników s∏uchu nale˝y oznakowaç i odgrodziç, a dost´p do nich ograniczyç.

2.6. Definicje poj´ç i metody pomiaru okreÊlajà odpowiednie Polskie Normy.

1.7. WartoÊci podane w pkt 1.3—1.5 stosuje si´, je˝eli

inne szczegó∏owe przepisy nie okreÊlajà wartoÊci

ni˝szych.

1.8. Definicje poj´ç i metody pomiaru okreÊlajà Polskie

Normy.

2.

Ha∏as infradêwi´kowy

2.1. Ha∏as infradêwi´kowy na stanowiskach pracy jest

charakteryzowany przez

— równowa˝ny poziom ciÊnienia akustycznego

skorygowany charakterystykà cz´stotliwoÊciowà G odniesiony do 8-godzinnego dobowego wymiaru czasu pracy lub równowa˝ny

poziom ciÊnienia akustycznego skorygowany

charakterystykà cz´stotliwoÊciowà G odniesiony do tygodnia pracy (wyjàtkowo w przypadku oddzia∏ywania ha∏asu infradêwi´kowego na organizm cz∏owieka w sposób nierów-

3.

H a∏as ultradêwi´kowy

3.1. Ha∏as ultradêwi´kowy na stanowiskach pracy jest

charakteryzowany przez

— równowa˝ne poziomy ciÊnienia akustycznego

w pasmach tercjowych o cz´stotliwoÊciach Êrodkowych od 10 do 40 kHz odniesione do 8-godzinnego dobowego wymiaru czasu pracy lub równowa˝ne poziomy ciÊnienia akustycznego w pasmach tercjowych o cz´stotliwoÊciach Êrodkowych od 10 do 40 kHz odniesione do tygodnia

pracy (wyjàtkowo w przypadku oddzia∏ywania

ha∏asu ultradêwi´kowego na organizm cz∏owieka w sposób nierównomierny w poszczególnych

dniach w tygodniu),

— maksymalne poziomy ciÊnienia akustycznego

w pasmach tercjowych o cz´stotliwoÊciach

Êrodkowych od 10 do 40 kHz.

3.2. Równowa˝ne poziomy ciÊnienia akustycznego na

stanowiskach pracy, odniesione do 8-godzinnego

dobowego wymiaru czasu pracy lub tygodnia pracy,

oraz maksymalny poziom ciÊnienia akustycznego

nie mogà przekraczaç wartoÊci podanych w tabeli 1.

Tabela 1

3.3. WartoÊci podane w tabeli 1 obowiàzujà jednoczeÊnie.

3.4. WartoÊci podane w tabeli 1 stosuje si´, je˝eli inne

szczegó∏owe przepisy nie okreÊlajà wartoÊci ni˝szych.

3.5. Definicje poj´ç i metody pomiaru okreÊlajà Polskie

Normy.

B. Drgania dzia∏ajàce na organizm cz∏owieka przez

koƒczyny górne i drgania o ogólnym dzia∏aniu na

organizm cz∏owieka

1.

Drgania dzia∏ajàce na organizm cz∏owieka

przez koƒczyny górne

1.1. Drgania dzia∏ajàce na organizm cz∏owieka przez

koƒczyny górne sà charakteryzowane przez sum´

wektorowà skutecznych, wa˝onych cz´stotliwoÊciowo przyspieszeƒ drgaƒ wyznaczonych dla

trzech sk∏adowych kierunkowych X, Y, Z.

1.2. WartoÊç sumy wektorowej skutecznych, wa˝onych

przyspieszeƒ drgaƒ wyznaczonych dla trzech sk∏adowych X, Y i Z nie mo˝e przekraczaç 2,8 m/s2, przy

8-godzinnym dzia∏aniu drgaƒ na organizm cz∏owieka.

1.3. Dla ekspozycji trwajàcych 30 minut i krócej maksymalna dopuszczalna wartoÊç sumy wektorowej

skutecznych, wa˝onych cz´stotliwoÊciowo przyspieszeƒ drgaƒ wyznaczonych dla trzech sk∏adowych kierunkowych X, Y i Z nie mo˝e przekraczaç

11,2 m/s2.

1.4. WartoÊci podane w pkt 1.2 i 1.3 stosuje si´, je˝eli

inne szczegó∏owe przepisy nie okreÊlajà wartoÊci

ni˝szych.

1.5. Definicje poj´ç i metody pomiaru okreÊlajà Polskie

Normy.

2.

Drgania o ogólnym dzia∏aniu na organizm

cz∏owieka

Poz. 1833

2.1. Drgania o ogólnym dzia∏aniu na organizm cz∏owieka sà charakteryzowane przez sum´ wektorowà

skutecznych, wa˝onych cz´stotliwoÊciowo przyspieszeƒ drgaƒ wyznaczonych dla trzech sk∏adowych kierunkowych X, Y i Z .

2.2. WartoÊç sumy wektorowej skutecznych, wa˝onych

przyspieszeƒ drgaƒ wyznaczonych dla trzech sk∏adowych kierunkowych X, Y i Z nie mo˝e przekraczaç 0,8 m/s2 przy 8-godzinnym dzia∏aniu drgaƒ na

organizm cz∏owieka.

2.3. Dla ekspozycji trwajàcych 30 minut i krócej maksymalna dopuszczalna wartoÊç sumy wektorowej skutecznych, wa˝onych cz´stotliwoÊciowo przyspieszeƒ

drgaƒ wyznaczonych dla trzech sk∏adowych kierunkowych X, Y i Z nie mo˝e przekraczaç 3,2 m/s2.

2.4. WartoÊci podane w pkt 2.2 i 2.3 stosuje si´, je˝eli

inne szczegó∏owe przepisy nie okreÊlajà wartoÊci

ni˝szych.

2.5. Definicje poj´ç i metody pomiaru okreÊlajà Polskie

Normy.

C. Mikroklimat

1.

M ikroklimat goràcy

1.1. Mikroklimat goràcy na stanowiskach pracy jest

charakteryzowany przez wskaênik obcià˝enia termicznego WBGT w °C.

1.2. Dopuszczalne wartoÊci wskaênika obcià˝enia termicznego WBGT, umo˝liwiajàce realizacj´ podstawowych funkcji przez pracownika na danym stanowisku pracy, nie mogà przekraczaç wartoÊci podanych w tabeli 2.

Tabela 2

*) Poziom metabolizmu organizmu pracownika w czasie wykonywania czynnoÊci roboczych wzrasta wraz

z ci´˝koÊcià pracy.

1.3. W przypadku stanowisk pracy chronionej wartoÊci podane w tabeli 2 nale˝y obni˝yç zgodnie z zaleceniami lekarza lub innymi przepisami szczegó∏owymi.

2.

M ikroklimat zimny

Poz. 1833

2.1. Miejscowe dzia∏anie zimnego Êrodowiska termicznego nale˝y oceniaç za pomocà wskaênika si∏y

ch∏odzàcej powietrza WCI.

2.2. Dozwolony czas ekspozycji umo˝liwiajàcy realizacj´ podstawowych funkcji przez pracownika na danym stanowisku pracy nale˝y przyjàç zgodnie

z wartoÊciami podanymi w tabeli 3.

Tabela 3

D. Promieniowanie optyczne

1.

Promieniowanie podczerwone (nielaserowe)

1.1. Zagro˝enie pracowników promieniowaniem podczerwonym rozpatruje si´ z punktu widzenia mo˝liwoÊci uszkodzenia termicznego skóry oraz siatkówki, soczewki i rogówki oka.

1.5. Oceny zagro˝enia termicznego siatkówki dokonuje si´ dla zakresu promieniowania 380—1400 nm

na podstawie pomiarów wartoÊci skutecznych luminancji energetycznej êród∏a.

1.6. Najwy˝szà dopuszczalnà wartoÊç skutecznà luminancji energetycznej êród∏a okreÊla zale˝noÊç

1.2. Zagro˝enie uszkodzeniem termicznym skóry charakteryzowane jest przez wartoÊci bezwzgl´dne napromienienia w ca∏ym istotnym zakresie d∏ugoÊci fal.

1.3. Maksymalne jednorazowe napromienienie skóry N, wyznaczone zgodnie z pkt 1.4, dla jednorazowej ekspozycji krótszej ni˝ 10 s nie mo˝e przekraczaç wartoÊci okreÊlonej zale˝noÊcià

N = 20 000 ⋅ t1/4 J ⋅ m–2

JeÊli czas jednorazowej ekspozycji przekracza

10 s, nale˝y stosowaç wskaênik obcià˝enia termicznego WBGT.

1.4. Definicje poj´ç i metody pomiaru okreÊlajà Polskie

Normy.

gdzie

Lλ — g´stoÊç widmowa luminancji energetycznej,

Rλ — wzgl´dna skutecznoÊç widmowa wywo∏ywania termicznych uszkodzeƒ siatkówki,

∆λ — szerokoÊç pasma promieniowania,

α — wymiar kàtowy êród∏a promieniowania,

t

— czas jednorazowej ekspozycji, który mo˝e

przyjmowaç wartoÊç z przedzia∏u 10 µs—10s.

W przypadku jednorazowej ekspozycji d∏u˝szej ni˝

10 s wartoÊç skutecznej luminancji energetycznej

jest sta∏a i równa wartoÊci dla t = 10 s.

1.7. W przypadku ekspozycji oczu przez czas d∏u˝szy ni˝

10 sekund napromieniowanie êróde∏ emitujàcych

g∏ównie IR-A (780—1400 nm), skuteczna luminancja energetyczna êród∏a nie mo˝e przekraczaç wartoÊci okreÊlonej zale˝noÊcià

W przypadku bardzo du˝ych êróde∏ promieniowania, gdy ich wymiar kàtowy α przekracza 100 mrad,

nale˝y przyjàç wartoÊç jak dla kàta 100 mrad.

1.8. Rozk∏ad widmowy wartoÊci skutecznych zagro˝enia

termicznego siatkówki oka Rλ okreÊla Polska Norma.

1.9. W celu ochrony przed termicznym uszkodzeniem

(oparzeniem) rogówki oraz w celu ograniczenia ryzyka powstania zaçmy, maksymalne bezwzgl´dne

nat´˝enie napromieniania oczu E promieniowaniem podczerwonym wynosi

a) dla zakresu widmowego 780—3000 nm i czasów

ekspozycji t ≥ 1000 s

E = 100 [W ⋅ m–2]

przy czym w przypadku niskiej temperatury otoczenia powy˝sze wartoÊci mogà ulec podwy˝szeniu do 400 W/m2, gdy temperatura powietrza

wynosi 0°C, i do oko∏o 300 W/m2, gdy temperatura powietrza wynosi 10°C w sytuacji, gdy êród∏a podczerwieni stosuje si´ do ogrzewania pomieszczeƒ,

b) dla ca∏ego zakresu podczerwieni i czasów ekspozycji t < 1000 s

E = 18 000 t–3/4 [W ⋅ m–2]

2.

Poz. 1833

Promieniowanie nadfioletowe (nielaserowe)

2.1. Zagro˝enie pracowników promieniowaniem nadfioletowym charakteryzowane jest przez wartoÊci

skuteczne napromienienia oka i skóry.

2.2. Najwy˝sza dopuszczalna wartoÊç skuteczna napromienienia oka i skóry w ciàgu dobowego wymiaru

czasu pracy, bez wzgl´du na d∏ugoÊç jego trwania,

wynosi 30 J ⋅ m–2.

2.3. Dodatkowo, najwy˝sze dopuszczalne ca∏kowite

(nieselektywne) napromienienia oka promieniowaniem pasma 315—400 nm wynosi 10 000 J ⋅ m–2

w ciàgu dobowego wymiaru czasu pracy.

2.4. WartoÊç skutecznà napromienienia oka i skóry

promieniowaniem nadfioletowym nale˝y mierzyç

wed∏ug rozk∏adu widmowego skutecznoÊci Sλ,

okreÊlonego w Polskiej Normie.

3.

Promieni owanie widzialne (nielaserowe)

3.1. Zagro˝enia pracowników promieniowaniem widzialnym rozpatruje si´ z punktu widzenia mo˝liwoÊci uszkodzenia fotochemicznego i termicznego

siatkówki oka.

3.2. Zagro˝enie uszkodzeniem fotochemicznym jest

charakteryzowane przez wartoÊci skuteczne luminancji energetycznej êród∏a, nat´˝enia napromienienia i czas ekspozycji.

3.3. Zagro˝enie uszkodzeniem termicznym siatkówki

oka jest charakteryzowane przez wartoÊç skutecznà luminacji energetycznej êród∏a.

3.4. Dopuszczalne wartoÊci ekspozycji oka na promieniowanie widzialne okreÊla tabela 4.

Tabela 4

*) Gdy α przekracza 100 mrad, nale˝y przyjàç wartoÊç jak dla kàta 100 mrad.

Gdzie

Les — skuteczna luminacja energetyczna êród∏a,

Ns — napromienienie skuteczne,

Ees — skuteczne nat´˝enie napromienienia,

Lλ — g´stoÊç widmowa luminancji energetycznej,

Eλ — g´stoÊç widmowa nat´˝enia napromienienia,

Bλ — wzgl´dna skutecznoÊç widmowa wywo∏ywania fotochemicznych uszkodzeƒ siatkówki,

Rλ — wzgl´dna skutecznoÊç widmowa wywo∏ywania termicznych uszkodzeƒ siatkówki,

∆λ — szerokoÊç pasma promieniowania,

α — wymiar kàtowy êród∏a promieniowania,

t — ∏àczny czas trwania ekspozycji w odniesieniu do dobowego wymiaru czasu pracy bez

wzgl´du na d∏ugoÊç jego trwania,

ti — czas jednorazowej ekspozycji.

3.5. Rozk∏ad widmowy wartoÊci skutecznych zagro˝enia fotochemicznego Bλ oraz termicznego Rλ siatkówki oka oraz definicje poj´ç i metody pomiaru

okreÊlajà odpowiednie Polskie Normy.

4.

Promieniowanie laserowe

4.1. Oddzia∏ywanie promieniowania laserowego na organizm cz∏owieka jest zale˝ne przede wszystkim

od d∏ugoÊci fali promieniowania, czasu i rodzaju

ekspozycji, rodzaju eksponowanej tkanki, wielkoÊci napromienienia i luminancji energetycznej zintegrowanej.

Poz. 1833

4.2. Maksymalne dopuszczalne ekspozycje MDE oka

na promieniowanie laserowe êróde∏ punktowych

okreÊla tabela 5, a maksymalne dopuszczalne ekspozycje oka na promieniowanie laserowe êróde∏

rozciàg∏ych okreÊla tabela 6.

4.3. Maksymalne dopuszczalne ekspozycje skóry na

promieniowanie laserowe okreÊla tabela 7.

4.4. W przypadku êróde∏ laserowych emitujàcych promieniowanie impulsowe powtarzalne lub promieniowanie zmodulowane maksymalnà dopuszczalnà ekspozycj´ oka i skóry okreÊlajà nast´pujàce

warunki

a) ekspozycja na dowolny pojedynczy impuls

w ciàgu impulsów nie powinna przekraczaç wartoÊci dozwolonych dla pojedynczego impulsu,

podanych w tabelach 5, 6 i 7,

b) Êrednia ekspozycja dla ciàgu impulsów o czasie

trwania T nie powinna przekraczaç wartoÊci dozwolonych dla ekspozycji o czasie trwania T, podanych w tabelach 5, 6 i 7,

c) dla promieniowania laserowego o d∏ugoÊci fali zawartej w przedziale 400—1400 nm powinien byç spe∏niony dodatkowo nast´pujàcy

warunek

maksymalna dozwolona ekspozycja na dowolny

pojedynczy impuls z ciàgu impulsów MDEimp

nie powinna przekraczaç wartoÊci MDE miarodajnej dla pojedynczego impulsu podanej w tabelach 5, 6 i 7, pomno˝onej przez liczb´ impulsów N dzia∏ajàcych na oczy lub skór´, podniesionà do pot´gi minus 1/4

MDEimp = MDE ⋅ (N)–1/4

Tabela 5

Tabela 6

Tabela 7

Wspó∏czynniki korekcyjne C1—C4 i punkty czasowe T1 i T2 stosowane w tabelach 5—7

WartoÊci kàta granicznego αmin

Uwaga

Dla 1050 nm ≤ λ ≤ 1400 i dla t < 5 ⋅ 10–5s, αmin nale˝y zwi´kszyç 1,4 razy.

E. Pola i promieniowanie elektromagnetyczne z zakresu cz´stotliwoÊci 0 Hz—300 GHz

1. Pola i promieniowanie elektromagnetyczne na stanowiskach pracy charakteryzowane sà jednoczeÊnie

przez nast´pujàce wielkoÊci normatywne

— widmo cz´stotliwoÊci, f w Hz,

— nat´˝enie pola magnetycznego o ogólnym dzia∏aniu na organizm cz∏owieka (w zakresie cz´stotliwoÊci od 0 Hz do 3 GHz), H w A/m,

— nat´˝enie pola elektrycznego o ogólnym dzia∏aniu na organizm cz∏owieka (w zakresie cz´stotliwoÊci od 0 Hz do 300 GHz), E w V/m,

— nat´˝enie pola magnetycznego o dzia∏aniu miejscowym na koƒczyny pracownika — r´ce do ∏okci i nogi do kolan (w zakresie cz´stotliwoÊci od

0 Hz do 800 kHz), H w A/m,

— wskaênik ekspozycji dla dozy rzeczywistej pola

elektrycznego i dozy rzeczywistej pola magnetycznego w strefie zagro˝enia, W.

2.1. W otoczeniu êróde∏ pól elektromagnetycznych nale˝y wyznaczyç i oznakowaç, zgodnie z Polskà Normà, obszary wyst´powania silnych pól elektromagnetycznych jako zasi´g trzech stref ochronnych

— niebezpiecznej — rozumianej jako obszar, w którym przebywanie pracowników jest zabronione,

— zagro˝enia — rozumianej jako obszar, w którym

dopuszczone jest przebywanie pracowników zatrudnionych przy êród∏ach przez czas ograniczony zgodnie z zasadami podanymi w pkt 4,

— poÊredniej — rozumianej jako obszar, w którym

dopuszczone jest przebywanie pracowników zatrudnionych przy êród∏ach w ciàgu ca∏ej zmiany

roboczej.

— doza rzeczywista pola magnetycznego strefy zagro˝enia, o ogólnym dzia∏aniu na organizm cz∏owieka, DH w (A/m)2h,

2.2. Obszar poza zasi´giem stref ochronnych jest obszarem strefy bezpiecznej.

— doza rzeczywista pola elektrycznego strefy zagro˝enia, o ogólnym dzia∏aniu na organizm cz∏owieka, DE w (V/m)2h,

3.1. Wyró˝nia si´ trzy graniczne wartoÊci nat´˝enia pola elektrycznego E0(f), E1(f), E2(f) i magnetycznego

H0(f), H1(f), H2(f), o ogólnym dzia∏aniu na organizm

cz∏owieka, okreÊlone w poszczególnych zakresach

cz´stotliwoÊci (tabele 8 i 9)

— E0(f) i H0(f) — nat´˝enia pól o cz´stotliwoÊci f,

rozgraniczajàce stref´ poÊrednià od strefy bezpiecznej,

— E1(f) i H1(f) — nat´˝enia pól o cz´stotliwoÊci f,

rozgraniczajàce stref´ zagro˝enia od strefy poÊredniej,

— E2(f) i H2(f) — nat´˝enia pól o cz´stotliwoÊci f,

rozgraniczajàce stref´ niebezpiecznà od strefy

zagro˝enia.

3.2. Pomi´dzy wartoÊciami granicznymi obowiàzujà

nast´pujàce zale˝noÊci

E2(f) = 10 E1(f); E0(f) = E1(f)/3; H2(f) = 10 H1(f); H0(f)

= H1(f)/3,

z wyjàtkiem pól elektrycznych o cz´stotliwoÊciach

od 0 Hz do 300 Hz, dla których

E2 = 2 E1(f), a E0(f) = E1(f)/2.

4. W strefie zagro˝enia ekspozycja ma spe∏niaç jednoczeÊnie nast´pujàce warunki

— DE(f) < DdE(f),

— DH(f) < DdH(f),

— W < 1,

gdzie

DE(f) — doza rzeczywista pola elektrycznego o cz´stotliwoÊci f, w przypadku ekspozycji quasi-stacjonarnej na pole elektryczne o cz´stotliwoÊci f i nat´˝eniu E(f), które wyst´puje w czasie t, wyra˝ona wzorem: DE(f) = [E(f)]2t;

Poz. 1833

DH(f) — doza rzeczywista pola magnetycznego o cz´stotliwoÊci f, w przypadku ekspozycji stacjonarnej

na pole magnetyczne o cz´stotliwoÊci f i nat´˝eniu

H(f), które wyst´puje w czasie t, wyra˝ona wzorem

DH(f) = [H(f)]2t;

DdE(f) i DdH(f) — doza dopuszczalna pola elektrycznego i magnetycznego o cz´stotliwoÊci f (tabele 8 i 9);

W — wskaênik ekspozycji dla dozy rzeczywistej pola

elektrycznego i dozy rzeczywistej pola magnetycznego (doza pola magnetycznego dotyczy tylko zakresu

cz´stotliwoÊci do 3 GHz), w przypadku ekspozycji quasi-stacjonarnej, która wyst´puje w czasie t na pole

elektryczne o cz´stotliwoÊci f i nat´˝eniu E(f) oraz pole magnetyczne o cz´stotliwoÊci f i nat´˝eniu H(f),

wyra˝ony wzorem

W = [DE(f)/DdE(f)] + [DH(f)/DdH(f)].

5.1. Gdy ekspozycja o dzia∏aniu miejscowym dotyczy

wy∏àcznie koƒczyn, dopuszcza si´ zwi´kszone ich

nara˝enie na pola magnetyczne o nat´˝eniach 5 razy wi´kszych, od dopuszczalnych dla ca∏ego cia∏a,

z równoczesnym dopuszczeniem dozy dla koƒczyn

25 razy wi´kszej od dozy dla ca∏ego cia∏a (dopuszczalne zwi´kszenie nara˝enia koƒczyn na pole magnetyczne dotyczy tylko pola magnetycznego z zakresu cz´stotliwoÊci 800 kHz).

5.2. Przebywanie pracowników w strefie niebezpiecznej jest dopuszczalne pod warunkiem stosowania

odpowiednich Êrodków ochrony indywidualnej.

5.3. Dopuszczalne wartoÊci nat´˝enia pola elektrycznego E1(f) na granicy strefy zagro˝enia i poÊredniej

oraz doza dopuszczalna pola elektrycznego DdE(f)

okreÊlone sà w tabeli 8.

Tabela 8

— f — cz´stotliwoÊç w jednostkach podanych w kolumnie „zakres cz´stotliwoÊci”;

— wartoÊci E1(f) oznaczajà nat´˝enia pól elektrycznych charakteryzowane wielkoÊciami

— wartoÊcià skutecznà nat´˝enia pola — dla cz´stotliwoÊci do 1 kHz oraz powy˝ej 3 MHz,

— wartoÊcià równowa˝nà nat´˝enia pola — w zakresie cz´stotliwoÊci od 1 kHz do 3 MHz,

— wartoÊcià uÊrednionà w okresie repetycji impulsów i kàcie, w którym emitowane jest promieniowanie, w przypadku promieniowania elektromagnetycznego o zmiennym okresowo rozk∏adzie przestrzennym nat´˝enia pola;

— DdE(f) — doza dopuszczalna pola elektrycznego o cz´stotliwoÊci f, dla ekspozycji w ciàgu ca∏ej zmiany roboczej.

5.4. Gdy ekspozycja dotyczy pól impulsowych, dodatkowo powinien byç spe∏niony warunek

Emax imp < 4,5 kV/m w zakresie cz´stotliwoÊci

0,1 GHz < f < 3 GHz;

Emax imp < 0,43f + 3,2 kV/m w zakresie cz´stotliwoÊci 3 GHz < f < 10 GHz

oraz Emax imp < 7,5 kV/m w zakresie cz´stotliwoÊci

10 GHz < f < 300 GHz,

Poz. 1833 i 1834

gdzie Emax imp — maksymalna wartoÊç nat´˝enia

pola w impulsie; f w GHz.

5.5. Dopuszczalne wartoÊci nat´˝enia pola magnetycznego H1(f) na granicy strefy zagro˝enia i poÊredniej oraz doza dopuszczalna pola magnetycznego

DdH(f) okreÊlone sà w tabeli 9.

Tabela 9

— f — cz´stotliwoÊç w jednostkach podanych w kolumnie „zakres cz´stotliwoÊci”;

— wartoÊci H1(f) oznaczajà nat´˝enia pól magnetycznych charakteryzowane wielkoÊciami

— wartoÊcià skutecznà nat´˝enia pola — dla cz´stotliwoÊci do 1 kHz oraz powy˝ej 800 kHz,

— wartoÊcià równowa˝nà nat´˝enia pola — w zakresie cz´stotliwoÊci od 1 kHz do 800 kHz,

— wartoÊcià uÊrednionà w okresie repetycji impulsów i kàcie bry∏owym, w którym emitowane

jest promieniowanie, w przypadku promieniowania elektromagnetycznego o zmiennym okresowo rozk∏adzie przestrzennym nat´˝enia pola;

— DdH(f) — doza dopuszczalna pola magnetycznego o cz´stotliwoÊci f, dla ekspozycji w ciàgu ca∏ej

zmiany roboczej.

6. Definicje poj´ç i metody pomiaru okreÊlajà Polskie Normy.

1834

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1)

z dnia 2 grudnia 2002 r.

w sprawie klasyfikacji wyrobów medycznych.

Na podstawie art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca

2001 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 126,

poz. 1380 oraz z 2002 r. Nr 152, poz. 1264) zarzàdza si´,

co nast´puje

nego z oddzia∏ywaniem na organizm ludzki z zastosowaniem w szczególnoÊci nast´pujàcych kryteriów

§ 1. 1. Wyroby medyczne klasyfikuje si´ do klasy I,

IIa, IIb, III w zale˝noÊci od potencjalnego ryzyka zwiàza-

2) czasu trwania kontaktu z cia∏em pacjenta;

———————

1) Minister Zdrowia kieruje dzia∏em administracji rzàdowej —

zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa

Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 93,

poz. 833).

1) inwazyjnoÊci;

3) miejsca organizmu, w którym wyrób medyczny jest

stosowany;

4) aktywnoÊci wyrobu medycznego.

2. Wyroby medyczne do diagnostyki in vitro o potencjalnie du˝ym ryzyku klasyfikuje si´ wed∏ug li-

c) organizacjach, instytucjach lub s∏u˝bach poÊredniczàcych w Êwiadczeniu us∏ug pocztowych osobom niepe∏nosprawnym.

2. Stanowiska, o których mowa w ust. 1 pkt 1, znakuje si´ wed∏ug wzoru okreÊlonego w za∏àczniku do

rozporzàdzenia.

Poz. 1832 i 1833