Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 6 grudnia 2002 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania.

§ 1. 1. Z m∏odocianym, który nie ukoƒczy∏ gimnazjum, mo˝e byç, na wniosek jego przedstawiciela ustawowego lub opiekuna, zawarta umowa o prac´ w celu

przygotowania zawodowego odbywanego w formie

przyuczenia do wykonywania okreÊlonej pracy, je˝eli

1) zosta∏ on przyj´ty do oddzia∏u przysposabiajàcego

do pracy utworzonego w gimnazjum oraz uzyska∏

pozytywnà opini´ poradni psychologiczno-pedagogicznej albo

2) uzyska∏ zezwolenie dyrektora gimnazjum, w którego obwodzie mieszka, na spe∏nianie obowiàzku

szkolnego poza szko∏à oraz uzyska∏ pozytywnà opini´ poradni psychologiczno-pedagogicznej.

2. Z m∏odocianym, który nie ukoƒczy∏ gimnazjum,

spe∏niajàcym obowiàzek szkolny poza szko∏à, mo˝e

byç, po ukoƒczeniu przez niego przygotowania zawodowego w formie przyuczenia do wykonywania okreÊlonej pracy, zawarta umowa o prac´ w celu przygotowania zawodowego w formie nauki zawodu. Przepis

ust. 1 pkt 2 stosuje si´ odpowiednio.

§ 2. Z osobà niemajàcà 16 lat, która ukoƒczy∏a gimnazjum, mo˝e byç zawarta umowa o prac´ w celu przygotowania zawodowego w formie nauki zawodu.

§ 3. Z osobà niemajàcà 16 lat, która nie ukoƒczy∏a

gimnazjum, mo˝e byç zawarta umowa o prac´ w celu

przygotowania zawodowego w formie przyuczenia do

wykonywania okreÊlonej pracy.

§ 4. 1. Zawarcie umowy o prac´ w celu przygotowania zawodowego z osobà, o której mowa w § 2 i 3, jest

dopuszczalne w razie

1) wyra˝enia na to zgody przez przedstawiciela ustawowego lub opiekuna tej osoby;

2) przedstawienia zaÊwiadczenia lekarza, uprawnionego do przeprowadzania badaƒ profilaktycznych

pracowników, stwierdzajàcego, ˝e praca danego

rodzaju nie zagra˝a zdrowiu tej osoby;

Poz. 1808 i 1809

3) przedstawienia pozytywnej opinii poradni psychologiczno-pedagogicznej.

2. W przypadku osoby, o której mowa w § 3, wymagane jest uzyskanie zezwolenia dyrektora gimnazjum,

w którego obwodzie mieszka ta osoba, na spe∏nianie

obowiàzku szkolnego poza szko∏à.

§ 5. 1. Z osobà, która ukoƒczy∏a 15 lat, b´dàcà

uczestnikiem Ochotniczych Hufców Pracy, która nie

ukoƒczy∏a gimnazjum i w roku szkolnym 2002/2003

podj´∏a nauk´ w gimnazjum dla doros∏ych, mo˝e byç,

po ukoƒczeniu przez nià przygotowania zawodowego

w formie przyuczenia do wykonywania okreÊlonej pracy, zawarta umowa o prac´ w celu przygotowania zawodowego w formie nauki zawodu.

2. Z osobà, która ukoƒczy∏a 15 lat, b´dàcà uczestnikiem Ochotniczych Hufców Pracy, która nie ukoƒczy∏a

szko∏y podstawowej i w roku szkolnym 2002/2003 podj´∏a nauk´ w klasie szóstej szko∏y podstawowej dla doros∏ych, mo˝e byç zawarta umowa o prac´ w celu przygotowania zawodowego w formie przyuczenia do wykonywania okreÊlonej pracy.

3. Do osób, o których mowa w ust. 1 i 2, przepis § 4

ust. 1 stosuje si´ odpowiednio.

§ 6. Do umów o prac´ w celu przygotowania zawodowego zawartych przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia stosuje si´ dotychczasowe przepisy.

§ 7. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 29 maja 1996 r. w sprawie przypadków, w których wyjàtkowo jest dopuszczalne zatrudnianie m∏odocianych, którzy nie ukoƒczyli szko∏y podstawowej, oraz osób nie majàcych 15 lat, które ukoƒczy∏y szko∏´ podstawowà (Dz. U. Nr 62, poz. 291).

§ 8. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Pracy i Polityki Spo∏ecznej: J. Hausner

1809

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ

z dnia 6 grudnia 2002 r.

zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie szczegó∏owej treÊci Êwiadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego

wydawania i prostowania.

Na podstawie art. 97 § 4 ustawy z dnia 26 czerwca

1974 r. — Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94,

Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99,

poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489,

Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11,

poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99,

poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128,

poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805 oraz z 2002 r. Nr 74,

poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200,

poz. 1679) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. W rozporzàdzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie szczegó∏owej

treÊci Êwiadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania (Dz. U. Nr 60, poz. 282) wprowadza si´ nast´pujàce zmiany

1) w § 1 w ust. 1

a) po pkt 1 dodaje si´ pkt 1a w brzmieniu

„1a) podstawy prawnej rozwiàzania lub wygaÊni´cia stosunku pracy,”,

b) pkt 3 otrzymuje brzmienie

„3) wykorzystania dodatkowego urlopu albo innego uprawnienia lub Êwiadczenia, przewidzianego przepisami prawa pracy,”,

c) pkt 7 otrzymuje brzmienie

„7) ∏àcznej liczby dni, za które pracownik otrzyma∏ wynagrodzenie i za które nie zachowa∏

prawa do wynagrodzenia — zgodnie z art. 92

Poz. 1809

Kodeksu pracy, w roku kalendarzowym,

w którym usta∏ stosunek pracy,”;

2) po § 2 dodaje si´ § 2a w brzmieniu

„§ 2a. W przypadku okreÊlonym w art. 97 § 11 Kodeksu pracy pracownik zg∏asza pracodawcy

˝àdanie wydania Êwiadectwa pracy najpóêniej w dniu poprzedzajàcym dzieƒ, w którym

nast´puje rozwiàzanie lub wygaÊni´cie stosunku pracy.”;

3) za∏àcznik do rozporzàdzenia otrzymuje brzmienie

okreÊlone w za∏àczniku do niniejszego rozporzàdzenia.

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 stycznia 2003 r.

Minister Pracy i Polityki Spo∏ecznej: J. Hausner

Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra

Pracy i Polityki Spo∏ecznej z dnia 6 grudnia 2002 r. (poz. 1809)

SPOSÓB WYPE¸NIANIA ÂWIADECTWA PRACY

1. Nr REGON—EKD

— stanowi identyfikator pracodawcy nadany przez w∏aÊciwy wojewódzki urzàd statystyczny.

2. W ust. 1

— pracodawca zatrudniajàcy pracownika przej´tego od innego pracodawcy na zasadach okreÊlonych przepisami art. 231 Kodeksu pracy lub przepisami odr´bnymi wykazuje równie˝ okres jego pracy u poprzedniego pracodawcy i wskazuje tego pracodawc´,

— pracodawca wykazuje równie˝ okresy poprzedniego zatrudnienia u tego pracodawcy, je˝eli nie wyda∏ Êwiadectwa pracy w zwiàzku z rozwiàzaniem lub wygaÊni´ciem

poprzedniej umowy o prac´ lub poprzednich umów o prac´, zgodnie z art. 97 § 11 Kodeksu pracy.

3. W ust. 3 lit. a

lit. b

pracodawca podaje jeden z trybów rozwiàzania stosunku pracy okreÊlonych w art. 30

§ 1 Kodeksu pracy, a w przypadku rozwiàzania stosunku pracy za wypowiedzeniem lub

bez wypowiedzenia — dodatkowo wskazuje stron´ stosunku pracy sk∏adajàcà oÊwiadczenie woli w tej sprawie,

pracodawca wskazuje podstaw´ prawnà rozwiàzania stosunku pracy, je˝eli do rozwiàzania tego stosunku dochodzi w trybie okreÊlonym w art. 231 § 4 lub § 5, w art. 48 § 2,

w art. 683 lub w art. 201 § 2 Kodeksu pracy, a tak˝e w art. 7a ustawy z dnia 28 grudnia

1989 r. o szczególnych zasadach rozwiàzywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczàcych zak∏adu pracy (Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 980, Nr 135, poz. 1146

i Nr 200, poz. 1679).

4. W ust. 4

w pkt 1

pracodawca wskazuje wy∏àcznie liczb´ dni urlopu wypoczynkowego przys∏ugujàcego

pracownikowi w roku kalendarzowym, w którym ustaje stosunek pracy, wykorzystane-

go w naturze lub za które przys∏uguje ekwiwalent pieni´˝ny; odr´bnie wskazuje si´ liczb´ dniu urlopu wypoczynkowego, wykorzystanego przez pracownika do dnia ustania

stosunku pracy, na podstawie art. 1672 Kodeksu pracy,

w pkt 8

pracodawca wskazuje okres zatrudnienia pracownika przy wykonywaniu prac, o których

mowa w przepisach rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie

wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub

w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43, z 1985 r. Nr 7, poz. 21, z 1991 r. Nr 39,

poz. 167, z 1992 r. Nr 102, poz. 520, z 1996 r. Nr 63, poz. 292, z 1997 r. Nr 61, poz. 377

oraz z 1998 r. Nr 162, poz. 1118) — na stanowiskach ustalonych zgodnie z § 1 ust. 2 tego rozporzàdzenia,

w pkt 9

pracodawca informuje o wykorzystaniu przez pracownika uprawnieƒ i Êwiadczeƒ tylko

w zakresie majàcym wp∏yw na uprawnienia pracownicze u kolejnego pracodawcy, wynikajàce z ustaw, uk∏adów zbiorowych pracy i regulaminów,

w pkt 10

pracodawca wskazuje — przypadajàce w okresie zatrudnienia

— okresy niesk∏adkowe, okreÊlone w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeƒ Spo∏ecznych, a tak˝e

— okresy, w ciàgu których pracownik otrzymywa∏ wynagrodzenie przewidziane

w art. 92 Kodeksu pracy.

5. W ust. 6 pracodawca zamieszcza informacj´

1) o nale˝noÊciach ze stosunku pracy uznanych przez niego i niewyp∏aconych pracownikowi do dnia ustania

stosunku pracy z powodu braku Êrodków finansowych;

2) na ˝àdanie pracownika

a) o wysokoÊci i sk∏adnikach wynagrodzenia,

b) o uzyskanych kwalifikacjach,

c) o prawomocnym orzeczeniu sàdu pracy o przywróceniu pracownika do pracy lub przyznaniu mu odszkodowania, gdy zachodzi przypadek okreÊlony w § 5 ust. 3 rozporzàdzenia, przy czym pracodawca, uzupe∏niajàc treÊç Êwiadectwa pracy o t´ informacj´, podpisuje jà i opatruje datà.

1810

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ

z dnia 6 grudnia 2002 r.

zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie szczegó∏owych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania

i wyp∏acania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieni´˝nego za urlop.

Na podstawie art. 173 ustawy z dnia 26 czerwca

1974 r. — Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94,

Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99,

poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489,

Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11,

poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99,

poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128,

poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805 oraz z 2002 r. Nr 74,

poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200,

poz. 1679) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. W rozporzàdzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegó∏owych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wyp∏acania wynagrodzenia za czas urlopu oraz

ekwiwalentu pieni´˝nego za urlop (Dz. U. Nr 2, poz. 14)

wprowadza si´ nast´pujàce zmiany

1) § 2 i 3 otrzymujà brzmienie

„§ 2. Je˝eli okresy nieobecnoÊci w pracy wymienione w art. 1552 § 1 Kodeksu pracy obejmujà cz´Êci miesi´cy kalendarzowych, przy proporcjonalnym obni˝eniu wymiaru urlopu

wypoczynkowego, zgodnie z art. 1552 § 2 Kodeksu pracy, za miesiàc uwa˝a si´ ∏àcznie

30 dni.

§ 3. Wymiar proporcjonalnego urlopu wypoczynkowego w roku kalendarzowym, w którym

pracownik naby∏ u danego pracodawcy prawo do urlopu wypoczynkowego w wy˝szym

wymiarze, ustala si´ uwzgl´dniajàc wy˝szy

wymiar tego urlopu.”;

2) uchyla si´ § 4;