Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 lutego 2002 r. w sprawie świadczeń na rzecz obrony.

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) szczegó∏owe zasady i tryb planowania oraz nak∏adania obowiàzku Êwiadczeƒ osobistych i rzeczowych, a tak˝e ich wykonywania,

2) zadania i w∏aÊciwoÊç organów w sprawach, o których mowa w pkt 1,

3) kategorie osób zwolnionych od obowiàzku Êwiadczeƒ osobistych, jak równie˝ nieruchomoÊci i rzeczy ruchome, które nie mogà byç przedmiotami

Êwiadczeƒ rzeczowych,

4) tryb ˝àdania i sk∏adania informacji o przedmiotach

Êwiadczeƒ rzeczowych,

5) tryb wyp∏acania rycza∏tu i nale˝noÊci pieni´˝nych

za wykonanie Êwiadczeƒ osobistych oraz wysokoÊç i tryb wyp∏acania rycza∏tu za u˝ywanie przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych,

zacyjnych wykonujàcych zadania na potrzeby

obrony paƒstwa, zwane dalej „etatowymi Êwiadczeniami rzeczowymi”,

2) do u˝ywania przez jednostki Si∏ Zbrojnych oraz jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 208

ust. 2 i art. 217 ust. 1 ustawy, jako niepodlegajàce

w∏àczeniu w sk∏ad ich struktur organizacyjnych,

zwane dalej „doraênymi Êwiadczeniami rzeczowymi”.

§ 4. W rozumieniu przepisów niniejszego rozporzàdzenia paƒstwowymi jednostkami organizacyjnymi

wykonujàcymi zadania na potrzeby obrony paƒstwa sà

1) jednostki przewidziane do militaryzacji,

2) Policja,

3) Urzàd Ochrony Paƒstwa,

4) Biuro Ochrony Rzàdu,

5) Stra˝ Graniczna,

6) Paƒstwowa Stra˝ Po˝arna,

7) S∏u˝ba Wi´zienna,

8) jednostki organizacyjne podporzàdkowane lub

nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej,

niewchodzàce w sk∏ad Si∏ Zbrojnych, oraz przedsi´biorstwa paƒstwowe, dla których jest on organem za∏o˝ycielskim,

9) przedsi´biorcy i inne jednostki organizacyjne,

o których mowa w art. 221 ust. 1 ustawy.

§ 5. Prace wykonywane w ramach obowiàzku

Êwiadczeƒ osobistych powinny odpowiadaç stanowi

zdrowia oraz, w miar´ mo˝liwoÊci, kwalifikacjom zawodowym osoby, na którà na∏o˝ono ten obowiàzek.

Rozdzia∏ 2

6) tryb dochodzenia roszczeƒ z tytu∏u oddania przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych do u˝ywania,

Âwiadczenia w czasie pokoju

7) obowiàzki i uprawnienia u˝ytkowników przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych oraz uprawnienia osób

wykonujàcych Êwiadczenia osobiste,

Planowanie Êwiadczeƒ

8) zasady przyznawania bezp∏atnego wy˝ywienia osobom wykonujàcym Êwiadczenia osobiste.

§ 6. Wojewoda koordynuje realizowanie zadaƒ

przez organy wykonawcze samorzàdu terytorialnego

w zakresie planowania i nak∏adania obowiàzku Êwiadczeƒ na rzecz obrony.

§ 3. Przedmioty Êwiadczeƒ rzeczowych mogà byç

wykorzystywane

§ 7. 1. Terenowe organy administracji rzàdowej

oraz samorzàdu terytorialnego, stosownie do art. 212

ust. 2 ustawy, sà obowiàzane do nieodp∏atnego informowania wojskowych komendantów uzupe∏nieƒ, na

ich ˝àdanie, o nieruchomoÊciach i rzeczach ruchomych, które mogà byç przedmiotem Êwiadczeƒ rzeczowych.

1) na uzupe∏nienie potrzeb wynikajàcych z wojennych

struktur organizacyjnych jednostek Si∏ Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej, zwanych dalej „Si∏ami

Zbrojnymi”, oraz paƒstwowych jednostek organi-

2. Przepis ust. 1 stosuje si´ odpowiednio do wymiany informacji mi´dzy terenowymi organami obrony

cywilnej o nieruchomoÊciach i rzeczach ruchomych,

które mogà byç przedmiotem Êwiadczeƒ rzeczowych.

§ 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o ustawie,

nale˝y przez to rozumieç ustaw´ z dnia 21 listopada

1967 r. o powszechnym obowiàzku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Informacja, o której mowa w ust. 1, powinna zawieraç w szczególnoÊci

1) nazw´ (dane) posiadacza i adres jego siedziby,

2) liczb´ lub iloÊç, rodzaj, przeznaczenie nieruchomoÊci albo rzeczy ruchomych,

3) dane charakteryzujàce w∏aÊciwoÊci rzeczy ruchomych lub nieruchomoÊci.

4. Przekazywanie informacji, o której mowa

w ust. 1, nast´puje w sposób ustalony mi´dzy zainteresowanymi organami.

§ 8. Wojskowy komendant uzupe∏nieƒ w zwiàzku

z çwiczeniami wojskowymi, a w∏aÊciwy organ obrony

cywilnej w zwiàzku z çwiczeniami w obronie cywilnej

oraz çwiczeniami praktycznymi w zakresie powszechnej samoobrony, wyst´puje do wójta lub burmistrza

(prezydenta miasta) z wnioskiem o na∏o˝enie obowiàzku Êwiadczeƒ osobistych oraz o przeznaczenie nieruchomoÊci lub rzeczy ruchomych na cele doraênych

Êwiadczeƒ rzeczowych.

§ 9. Wojewoda lub starosta, odpowiednio do zadaƒ

wykonywanych w ramach poboru, mo˝e wyst´powaç

do wójta lub burmistrza (prezydenta miasta) z wnioskiem o przeznaczenie nieruchomoÊci na cele Êwiadczeƒ rzeczowych w zwiàzku z u˝ywaniem ich w czasie

poboru.

§ 10. 1. Wnioski, o których mowa w § 8 i 9, powinny zawieraç w szczególnoÊci

1) w zakresie Êwiadczeƒ osobistych

a) okreÊlenie jednostki organizacyjnej, na rzecz której Êwiadczenie ma byç wykonywane,

b) liczb´ osób ze wskazaniem ich kwalifikacji ogólnych i dane o potrzebie posiadania przez te osoby okreÊlonych prostych narz´dzi,

c) termin i miejsce stawienia si´ do wykonania

Êwiadczeƒ,

d) rodzaj i zakres prac przewidywanych do wykonania,

e) czas trwania Êwiadczenia,

2) w zakresie Êwiadczeƒ rzeczowych

a) okreÊlenie jednostki organizacyjnej, na rzecz której Êwiadczenie ma byç wykonywane,

b) liczb´, rodzaj nieruchomoÊci oraz rzeczy ruchomych,

c) termin i miejsce, w którym posiadacz jest obowiàzany oddaç do u˝ywania przedmiot Êwiadczenia,

d) przeznaczenie i okres, przez jaki przedmioty

Êwiadczenia b´dà u˝ywane.

2. Wnioski powinny równie˝ zawieraç wst´pne wyliczenie Êrodków finansowych na realizacj´ planowanych Êwiadczeƒ osobistych i rzeczowych.

3. Wnioski mogà ponadto zawieraç propozycje dotyczàce na∏o˝enia obowiàzku Êwiadczeƒ osobistych na

obywateli w okreÊlonych miejscowoÊciach oraz Êwiadczeƒ rzeczowych na okreÊlonych posiadaczy.

Poz. 168

4. ¸àcznie z wnioskami o przeznaczenie rzeczy ruchomych na cele Êwiadczeƒ rzeczowych mogà byç

sk∏adane wnioski o na∏o˝enie obowiàzku Êwiadczeƒ

osobistych polegajàcych na dostarczeniu i obs∏udze

przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych.

§ 11. 1. Na podstawie wniosków, o których mowa

w § 8 i 9, wójt lub burmistrz (prezydent miasta) opracowuje, do dnia 31 grudnia ka˝dego roku, roczny plan

Êwiadczeƒ osobistych i doraênych Êwiadczeƒ rzeczowych, które majà byç wykonywane w nast´pnym roku

kalendarzowym. W tym planie wójt lub burmistrz (prezydent miasta) ujmuje równie˝ w∏asne potrzeby Êwiadczeƒ.

2. Plan Êwiadczeƒ powinien zawieraç dane, o których mowa w § 10.

§ 12. 1. Wójt lub burmistrz (prezydent miasta) opracowuje osobny plan Êwiadczeƒ osobistych oraz etatowych i doraênych Êwiadczeƒ rzeczowych przewidzianych do wykonania w razie og∏oszenia mobilizacji lub

wybuchu wojny.

2. Podstaw´ opracowania planu stanowià wnioski

1) wojskowych komendantów uzupe∏nieƒ — w odniesieniu do Êwiadczeƒ wykonywanych na rzecz jednostek organizacyjnych Si∏ Zbrojnych lub jednostek organizacyjnych wchodzàcych w tym czasie,

na podstawie odr´bnych przepisów, w sk∏ad Si∏

Zbrojnych, a tak˝e jednostek organizacyjnych,

o których mowa w § 4 pkt 8,

2) szefów obrony cywilnej — w odniesieniu do Êwiadczeƒ wykonywanych na rzecz obrony cywilnej,

3) w∏aÊciwych kierowników paƒstwowych jednostek

organizacyjnych wykonujàcych zadania na potrzeby obrony paƒstwa — w odniesieniu do Êwiadczeƒ

na rzecz tych jednostek,

4) starostów — w odniesieniu do Êwiadczeƒ wykonywanych w zwiàzku z zorganizowaniem dor´czania

i dor´czaniem kart powo∏ania do pe∏nienia czynnej

s∏u˝by wojskowej oraz wezwaƒ do wykonania

Êwiadczeƒ osobistych lub rzeczowych, stosownie

do art. 60 ust. 4 ustawy.

3. Przepisy § 10 stosuje si´ odpowiednio.

4. W planie wójt lub burmistrz (prezydent miasta)

ujmuje w∏asne potrzeby Êwiadczeƒ osobistych i rzeczowych zwiàzane z wykonaniem zadaƒ, o których mowa w ust. 2 pkt 4.

5. Plan, o którym mowa w ust. 1, podlega sta∏ej aktualizacji.

6. W razie braku mo˝liwoÊci realizacji wniosków,

o których mowa w ust. 2, wójt lub burmistrz (prezydent

miasta) powiadamia o tym zainteresowanego wnioskodawc´.

§ 13. Wójt lub burmistrz (prezydent miasta), w ramach planów, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 1,

sporzàdza zestawienia zawierajàce liczby i rodzaje

Êwiadczeƒ osobistych i rzeczowych oraz przesy∏a je

w∏aÊciwemu wojewodzie.

§ 14. 1. Wojewoda, na podstawie zestawieƒ, o których mowa w § 13, prowadzi zbiorczy wykaz Êwiadczeƒ

osobistych i rzeczowych przewidzianych do realizacji

na terenie województwa.

2. Wykaz, o którym mowa w ust. 1, stanowi podstaw´ do planowania wydatków finansowych zwiàzanych

z nak∏adaniem obowiàzku Êwiadczeƒ na rzecz obrony.

§ 15. 1. Je˝eli si∏y i Êrodki, którymi dysponuje w∏aÊciwy wojewoda albo organ samorzàdu terytorialnego, sà niewystarczajàce, organy te mogà wprowadziç

obowiàzek Êwiadczeƒ osobistych i rzeczowych w celu

zwalczania kl´sk ˝ywio∏owych, nadzwyczajnych zagro˝eƒ Êrodowiska i likwidacji ich skutków poza planem,

o którym mowa w § 11 ust. 1.

2. O na∏o˝eniu obowiàzku, o którym mowa w ust. 1,

wójt lub burmistrz (prezydent miasta) zawiadamia bezzw∏ocznie starost´ i wojewod´.

Poz. 168

2. Zwolnienie osób, o których mowa w ust. 1, od

obowiàzku Êwiadczeƒ osobistych nast´puje na podstawie w∏aÊciwych dokumentów przedstawionych wójtowi lub burmistrzowi (prezydentowi miasta) przez zainteresowanych.

§ 17. Wniosek wojskowego komendanta uzupe∏nieƒ o przeznaczenie do wykonania Êwiadczeƒ osobistych, które majà byç wykonywane w razie og∏oszenia

mobilizacji lub wybuchu wojny na potrzeby Si∏ Zbrojnych, realizuje si´ w pierwszej kolejnoÊci.

§ 18. 1. Stosownie do art. 202 ust. 1 ustawy, wójt

lub burmistrz (prezydent miasta) wydaje decyzj´ o na∏o˝eniu obowiàzku wykonania Êwiadczenia osobistego.

2. Wzór decyzji, o której mowa w ust. 1, okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia.

§ 16. 1. Obowiàzkowi Êwiadczeƒ osobistych nie

podlegajà, z zastrze˝eniem ust. 2

§ 19. 1. Decyzj´ o przeznaczeniu osoby do wykonania Êwiadczenia osobistego w razie og∏oszenia mobilizacji lub wybuchu wojny wójt lub burmistrz (prezydent

miasta) wydaje w czasie pokoju. Decyzji nadaje si´ rygor natychmiastowej wykonalnoÊci z chwilà zaistnienia takiej okolicznoÊci.

1) osoby wybrane do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej lub organów samorzàdu terytorialnego

na czas pe∏nienia mandatu,

2. Wzór decyzji, o której mowa w ust. 1, okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia.

Nak∏adanie obowiàzku Êwiadczeƒ osobistych

i ich wykonywanie

2) ˝o∏nierze pe∏niàcy czynnà s∏u˝b´ wojskowà oraz

osoby, którym dor´czono kart´ powo∏ania do tej

s∏u˝by, je˝eli termin stawienia si´ do s∏u˝by koliduje z terminem wykonania Êwiadczenia,

3) poborowi odbywajàcy s∏u˝b´ w obronie cywilnej

lub s∏u˝b´ zast´pczà,

4) osoby uznane za ca∏kowicie niezdolne do pracy lub

za niepe∏nosprawne w stopniu umiarkowanym albo znacznym oraz uznane za trwale niezdolne do

prowadzenia gospodarstwa rolnego,

5) s´dziowie, prokuratorzy, funkcjonariusze Policji,

Urz´du Ochrony Paƒstwa, Biura Ochrony Rzàdu,

Stra˝y Granicznej, S∏u˝by Wi´ziennej, Paƒstwowej

Stra˝y Po˝arnej, Stra˝y Ochrony Kolei oraz pracownicy specjalistycznych uzbrojonych formacji

ochronnych w jednostkach organizacyjnych podleg∏ych, podporzàdkowanych lub nadzorowanych

przez ministrów, kierowników urz´dów centralnych, wojewodów, Prezesa Narodowego Banku

Polskiego oraz Krajowà Rad´ Radiofonii i Telewizji,

6) kobiety w cià˝y i w czasie urlopu macierzyƒskiego

oraz osoby sprawujàce opiek´ nad dzieçmi do lat

oÊmiu,

7) osoby sprawujàce opiek´ nad dzieçmi od lat oÊmiu

do szesnastu lub osobami wspólnie zamieszka∏ymi

uznanymi za ca∏kowicie niezdolne do pracy i do samodzielnej egzystencji lub za niepe∏nosprawne

w stopniu znacznym albo ob∏o˝nie chorymi, je˝eli

opieki tej nie mo˝na powierzyç innym osobom,

8) osoby zatrudnione na stanowiskach kierowników

publicznych zak∏adów opieki zdrowotnej oraz na

stanowiskach w opiece spo∏ecznej i placówkach

opiekuƒczo-wychowawczych.

§ 20. 1. Osoby, wobec których wydano decyzj´

ostatecznà, o której mowa w § 19 ust. 1, mogà byç wzywane w czasie pokoju do wykonania Êwiadczenia osobistego w zwiàzku ze sprawdzaniem gotowoÊci mobilizacyjnej Si∏ Zbrojnych.

2. Wzór wezwania, o którym mowa w ust. 1, okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia.

§ 21. 1. Wezwania do wykonania Êwiadczenia osobistego wójt lub burmistrz (prezydent miasta) wystawia w czasie pokoju.

2. W razie wzywania osób do wykonania Êwiadczeƒ

w zwiàzku ze sprawdzaniem gotowoÊci mobilizacyjnej

Si∏ Zbrojnych, dor´czenie wezwaƒ nast´puje przy wykorzystaniu systemu dor´czania kart powo∏ania, stosownie do art. 60 ust. 4 ustawy. W miejsce wykorzystanych wezwaƒ wójt lub burmistrz (prezydent miasta)

wystawia nowe wezwania do wykonania Êwiadczeƒ

osobistych na te same osoby.

3. Na wniosek wojskowego komendanta uzupe∏nieƒ wójt lub burmistrz (prezydent miasta) przekazuje

wystawione wezwania do wykonania Êwiadczeƒ osobistych na przechowanie dowódcom jednostek wojskowych, na rzecz których Êwiadczenia te majà byç wykonane.

4. Na wniosek posiadacza przedmiotów Êwiadczeƒ

rzeczowych, na którego zosta∏ na∏o˝ony obowiàzek

tych Êwiadczeƒ, wójt lub burmistrz (prezydent miasta)

przekazuje temu posiadaczowi na przechowanie wystawione wezwania do wykonania Êwiadczeƒ osobistych polegajàcych na dostarczeniu i obs∏udze przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych.

5. W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, obowiàzek dostarczenia wezwaƒ spoczywa odpowiednio

na dowódcy jednostki wojskowej lub posiadaczu.

2) zwrot kosztów, w razie wykorzystywania przez kuriera w∏asnego Êrodka transportowego, wed∏ug

stawek, o których mowa w pkt 1,

§ 22. 1. W przypadku gdy osoba, na którà na∏o˝ono

obowiàzek Êwiadczeƒ osobistych, nie mo˝e stawiç si´

do wykonania tych Êwiadczeƒ w terminie okreÊlonym

w decyzji lub wezwaniu z powodu ob∏o˝nej choroby,

niezw∏ocznie zawiadamia o tym wójta lub burmistrza

(prezydenta miasta) osobiÊcie lub przez inne osoby. Po

ustaniu choroby osoba ta zg∏asza si´ niezw∏ocznie do

wójta lub burmistrza (prezydenta miasta), przedstawiajàc stosowne zaÊwiadczenie lekarskie.

3) równowa˝nik pieni´˝ny za wy˝ywienie, je˝eli jednostka organizacyjna, na rzecz której Êwiadczenie

by∏o wykonywane, nie zapewni∏a osobie bezp∏atnego wy˝ywienia,

2. W przypadku otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, wójt lub burmistrz (prezydent miasta) powiadamia o tym, odpowiednio, wojskowego komendanta uzupe∏nieƒ lub organ obrony cywilnej albo

kierownika paƒstwowej jednostki organizacyjnej, na

rzecz której Êwiadczenie mia∏o byç wykonywane.

§ 23. 1. Jednostki organizacyjne, na rzecz których

Êwiadczenie osobiste jest wykonywane, sà obowiàzane do zapewnienia odpowiednich warunków bezpieczeƒstwa i higieny pracy osobom wykonujàcym te

Êwiadczenia.

2. W razie wykonywania Êwiadczenia osobistego

przez czas przekraczajàcy 24 godziny, jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 1, zapewnia osobom

wykonujàcym Êwiadczenie czas niezb´dny do odpoczynku i odpowiednio do tego wyposa˝one pomieszczenie.

4) rycza∏t, o którym mowa w art. 204 ust. 1 ustawy,

z zastrze˝eniem pkt 5,

5) nale˝noÊç pieni´˝nà, o której mowa w art. 204 ust. 2

i 3 ustawy, wyp∏acanà zamiast rycza∏tu, je˝eli pracownik przedstawi stosowne zaÊwiadczenie od

pracodawcy.

§ 26. 1. Po wykonaniu Êwiadczenia osobistego jednostka organizacyjna, na rzecz której zosta∏o ono wykonane, na wniosek zainteresowanej osoby, wydaje zaÊwiadczenie stwierdzajàce rodzaj i czas wykonywania

Êwiadczenia.

2. Wzór zaÊwiadczenia, o którym mowa w ust. 1,

okreÊla za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia.

§ 27. 1. Decyzja o przeznaczeniu osoby do funkcji

kuriera oraz o przeznaczeniu do wykonania Êwiadczeƒ

osobistych w razie og∏oszenia mobilizacji lub wybuchu

wojny

1) podlega uchyleniu w razie

a) zaistnienia okolicznoÊci, o których mowa w § 16

ust. 1,

§ 24. 1. Osobom wykonujàcym Êwiadczenia osobiste w czasie przekraczajàcym osiem godzin jednostka

organizacyjna, na rzecz której Êwiadczenie jest wykonywane, zapewnia bezp∏atne wy˝ywienie.

b) zmiany miejsca pobytu sta∏ego lub pobytu czasowego trwajàcego ponad dwa miesiàce, polegajàcej na zameldowaniu si´ w miejscowoÊci

po∏o˝onej poza terytorialnym zasi´giem dzia∏ania gminy,

2. Je˝eli jednostka organizacyjna, o której mowa

w ust. 1, nie ma mo˝liwoÊci zapewnienia bezp∏atnego

wy˝ywienia osobom wykonujàcym Êwiadczenia osobiste, wyp∏aca równowa˝nik pieni´˝ny za wy˝ywienie.

c) wniosku organu lub kierownika jednostki organizacyjnej, o której mowa w § 12 ust. 2, w przypadku ustania potrzeby korzystania ze Êwiadczeƒ osobistych,

3. Koszt wy˝ywienia i wysokoÊç równowa˝nika pieni´˝nego za wy˝ywienie powinny odpowiadaç stawkom diet przys∏ugujàcych z tytu∏u podró˝y s∏u˝bowych

na obszarze kraju, okreÊlonych przez ministra w∏aÊciwego do spraw pracy.

2) wygasa w razie zgonu osoby, którà przeznaczono

do wykonania Êwiadczenia osobistego.

§ 25. Osobom wykonujàcym Êwiadczenia osobiste,

z chwilà zakoƒczenia wykonywania tych Êwiadczeƒ,

wyp∏aca si´

1) zwrot kosztów przejazdu, o których mowa

w art. 204 ust. 6 ustawy, wed∏ug stawek cen biletów w Êrodkach komunikacji publicznej, a w przypadkach wykorzystywania w∏asnego Êrodka transportowego — wed∏ug stawek okreÊlonych w odr´bnych przepisach przez ministra w∏aÊciwego do

spraw transportu, dotyczàcych u˝ywania do celów

s∏u˝bowych samochodów osobowych, motocykli

i motorowerów nieb´dàcych w∏asnoÊcià pracodawcy,

2. Osoby, które przeznaczono do funkcji kuriera lub

do wykonania Êwiadczenia osobistego, w razie og∏oszenia mobilizacji lub wybuchu wojny, zawiadamiajà

niezw∏ocznie wójta lub burmistrza (prezydenta miasta)

o zaistnieniu okolicznoÊci, o których mowa w § 16

ust. 1.

3. Uchylenia decyzji w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz stwierdzenia jej wygaÊni´cia,

w przypadku wymienionym w ust. 1 pkt 2, dokonuje

wójt lub burmistrz (prezydent miasta) na ogólnych zasadach.

4. O uchyleniu decyzji w przypadkach, o których

mowa w ust. 1 pkt 1, oraz o jej wygaÊni´ciu, w przypadku wymienionym w ust. 1 pkt 2, wójt lub burmistrz

(prezydent miasta) zawiadamia osob´, której ta decy-

zja dotyczy, oraz w∏aÊciwego wnioskodawc´, a w razie

zgonu osoby — wnioskodawc´.

3) zbiory naukowe i artystyczne majàce charakter publiczny,

5. W razie uchylenia oraz wygaÊni´cia decyzji, wójt

lub burmistrz (prezydent miasta)

4) Êwiàtynie, domy modlitwy oraz pomieszczenia koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych majàcych osobowoÊç prawnà, wraz ze znajdujàcymi si´

w nich przedmiotami przeznaczonymi do wykonywania kultu religijnego,

1) uniewa˝nia wezwania, o których mowa w § 21

ust. 1, wystawione dla osób, wobec których uchylono decyzj´ lub decyzja wygas∏a,

2) w miejsce osób, o których mowa w pkt 1, przeznacza inne osoby do funkcji kuriera albo wykonywania Êwiadczeƒ osobistych, w razie og∏oszenia mobilizacji lub wybuchu wojny, oraz wystawia dla

nich wezwania.

6. Do przechowywania i dostarczania wezwaƒ,

o których mowa w ust. 5, stosuje si´ odpowiednio

przepisy § 21 ust. 3—5.

Przeznaczanie nieruchomoÊci i rzeczy ruchomych

na cele Êwiadczeƒ rzeczowych oraz wykonywanie

tych Êwiadczeƒ

§ 28. 1. Przedmiotem Êwiadczeƒ rzeczowych nie

mogà byç

1) tereny, pomieszczenia, Êrodki transportowe, maszyny i inny sprz´t, znajdujàce si´ w posiadaniu

a) jednostek organizacyjnych s∏u˝àcych bezpoÊrednio dzia∏alnoÊci Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ministerstw i urz´dów wojewódzkich

oraz Narodowego Banku Polskiego i banków,

a tak˝e Paƒstwowej Wytwórni Papierów WartoÊciowych i Mennicy Paƒstwowej,

b) jednostek organizacyjnych podleg∏ych, podporzàdkowanych lub nadzorowanych odpowiednio przez Ministra Obrony Narodowej, Ministra

SprawiedliwoÊci, ministra w∏aÊciwego do spraw

wewn´trznych oraz Szefa Urz´du Ochrony Paƒstwa,

c) przedstawicielstw dyplomatycznych i urz´dów

konsularnych paƒstw obcych oraz innych przedstawicielstw i instytucji zrównanych z nimi w zakresie przywilejów i immunitetów na mocy

ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów mi´dzynarodowych, jak równie˝ cz∏onków tych przedstawicielstw, urz´dów i instytucji

oraz cz∏onków ich rodzin, a tak˝e innych osób

zrównanych z nimi w zakresie przywilejów i immunitetów, je˝eli nie posiadajà obywatelstwa

polskiego,

2) biblioteki, muzea, archiwa i zabytki uznane przez

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej za pomniki

historii oraz dobra kulturalne, o których mowa

w art. 218 ustawy, oraz obiekty wpisane na „list´

dziedzictwa Êwiatowego” na podstawie Konwencji

w sprawie ochrony Êwiatowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego, przyj´tej w Pary˝u dnia 16 listopada 1972 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 32, poz. 190

i 191),

5) przedmioty wy∏àczone spod egzekucji stosownie

do przepisów o post´powaniu egzekucyjnym w administracji, z wyjàtkiem narz´dzi prostych oraz

Êrodków transportowych,

6) parki narodowe i rezerwaty przyrody,

7) przedszkola, domy dziecka, zak∏ady opiekuƒczo-wychowawcze, szko∏y specjalne i internaty tych

szkó∏, specjalne oÊrodki wychowawcze i szkolno-wychowawcze oraz poradnie psychologiczno-pedagogiczne,

8) urzàdzenia i sieci telekomunikacyjne

a) uj´te w planach dzia∏ania operatorów publicznych na wypadek sytuacji szczególnych zagro˝eƒ, sporzàdzonych w trybie okreÊlonym

w art. 64 ust. 3 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. —

Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73, poz. 852

oraz z 2001 r. Nr 122, poz. 1321 i Nr 154, poz. 1800

i 1802), przewidziane do u˝ycia na potrzeby jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 4,

b) niezb´dne do wykonania decyzji na∏o˝onych na

operatorów telekomunikacyjnych przez ministra

w∏aÊciwego do spraw ∏àcznoÊci w trybie okreÊlonym w art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 21 lipca

2000 r. — Prawo telekomunikacyjne.

2. Przedmiotem Êwiadczeƒ rzeczowych nie mogà

byç równie˝ pojazdy samochodowe niedopuszczone

do ruchu po drogach publicznych, u˝ywane wy∏àcznie

do przewozu wewnàtrz zak∏adu, po przedstawieniu

przez posiadacza odpowiednich dokumentów.

§ 29. 1. W toku post´powania administracyjnego

wójt lub burmistrz (prezydent miasta) mo˝e dokonywaç ogl´dzin nieruchomoÊci i rzeczy ruchomych, które, stosownie do zg∏oszonych wniosków i w∏asnych

potrzeb, mogà byç przedmiotem Êwiadczeƒ rzeczowych. W ogl´dzinach mogà uczestniczyç upowa˝nieni

przez wójta lub burmistrza (prezydenta miasta) przedstawiciele wnioskodawców, o których mowa w § 8 i 9

oraz § 12 ust. 2.

2. Wójt lub burmistrz (prezydent miasta) oraz organy w∏aÊciwe do zg∏aszania wniosków o na∏o˝enie obowiàzku Êwiadczeƒ rzeczowych mogà dokonywaç równie˝ ogl´dzin stanu utrzymania nieruchomoÊci lub rzeczy ruchomych, które zosta∏y przeznaczone na cele

Êwiadczeƒ rzeczowych.

§ 30. 1. Na podstawie wniosków, potrzeb i ogl´dzin,

o których mowa w § 8 i 9, § 12 ust. 2 oraz § 29 ust. 1,

wójt lub burmistrz (prezydent miasta) wydaje decyzj´

o przeznaczeniu nieruchomoÊci lub rzeczy ruchomych

na cele Êwiadczeƒ rzeczowych.

2. Wzór decyzji, o której mowa w ust. 1, okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia.

3. Decyzje, o których mowa w ust. 1, mogà dotyczyç

poszczególnych przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych

albo ich rodzajów.

4. Przy wydawaniu decyzji, o których mowa

w ust. 1, wójt lub burmistrz (prezydent miasta) powinien mieç na wzgl´dzie, w miar´ mo˝liwoÊci, równomierne obcià˝enie obowiàzkiem Êwiadczeƒ rzeczowych wszystkich posiadaczy zamieszkujàcych lub majàcych siedzib´ na obszarze dzia∏ania gminy.

5. Przepis ust. 4 nie dotyczy przeznaczenia rzeczy

ruchomych na cele etatowych Êwiadczeƒ rzeczowych

na rzecz Si∏ Zbrojnych.

6. Wnioski wojskowych komendantów uzupe∏nieƒ

o przeznaczenie rzeczy ruchomych na cele etatowych

Êwiadczeƒ rzeczowych dla Si∏ Zbrojnych realizuje si´

w pierwszej kolejnoÊci, zarówno pod wzgl´dem iloÊciowym, jak i jakoÊciowym, z uwzgl´dnieniem propozycji zawartych w tych wnioskach.

§ 31. 1. Decyzje, o których mowa w § 30 ust. 1, wydaje wójt lub burmistrz (prezydent miasta) w∏aÊciwy

wed∏ug siedziby posiadacza lub jego miejsca czasowego pobytu trwajàcego ponad dwa miesiàce.

2. W przypadku gdy przedmioty Êwiadczeƒ rzeczowych znajdujà si´ w oddzia∏ach, placówkach lub filiach

poza siedzibà posiadacza, decyzj´ wydaje wójt lub burmistrz (prezydent miasta) w∏aÊciwy wed∏ug miejsca

stacjonowania tych oddzia∏ów, placówek lub filii; decyzj´ dor´cza si´ posiadaczowi lub upowa˝nionej przez

niego osobie.

3. Ostateczna decyzja o przeznaczeniu nieruchomoÊci lub rzeczy ruchomej na cele Êwiadczeƒ rzeczowych

zachowuje wa˝noÊç, z zastrze˝eniem ust. 4, do czasu

wezwania jej posiadacza do wykonania Êwiadczenia.

4. Decyzja o przeznaczeniu nieruchomoÊci lub rzeczy ruchomej na cele Êwiadczeƒ rzeczowych przewidzianych do realizacji w razie og∏oszenia mobilizacji

lub wybuchu wojny zachowuje wa˝noÊç, mimo ˝e posiadacz, któremu decyzj´ wydano, zosta∏ w czasie pokoju wezwany do wykonania Êwiadczenia.

5. Ostateczne decyzje o przeznaczeniu nieruchomoÊci lub rzeczy ruchomej na cele Êwiadczeƒ rzeczowych

uchyla si´ w razie

1) zaistnienia okolicznoÊci, o których mowa w § 28,

Poz. 168

§ 32. W przypadkach, o których mowa

1) w art. 209 ust. 1 ustawy, posiadacz mo˝e byç wezwany, na wniosek w∏aÊciwego organu, do wykonania Êwiadczenia,

2) w § 31 ust. 4, wójt lub burmistrz (prezydent miasta)

wystawia, w miejsce wykorzystanych, nowe wezwania dla posiadaczy.

§ 33. 1. W sprawach dotyczàcych przeznaczenia

nieruchomoÊci lub rzeczy ruchomej na cele Êwiadczeƒ

rzeczowych oraz wzywania posiadaczy do wykonania

takich Êwiadczeƒ stosuje si´ odpowiednio § 19—22.

2. Obowiàzku, o którym mowa w art. 212 ust. 1

ustawy, posiadacze powinni dope∏niç w ciàgu trzech

dni od dnia rozporzàdzenia nieruchomoÊcià lub rzeczà

ruchomà.

§ 34. Przedmioty Êwiadczeƒ rzeczowych uwa˝a si´

za oddane przez posiadaczy z chwilà

1) postawienia do dyspozycji bioràcego, we wskazanym w decyzji lub wezwaniu miejscu, Êrodków

transportowych i maszyn wraz z kierowcami (operatorami, za∏ogami) wykonujàcymi Êwiadczenia

osobiste, przygotowanych technicznie do wykonania okreÊlonego rodzaju przewozów lub innych

prac i zaopatrzonych w pe∏ne zbiorniki materia∏ów

p´dnych oraz materia∏y eksploatacyjne zgodnie

z instrukcjà obs∏ugi, a tak˝e w niezb´dne wyposa˝enie ustalone w odr´bnych przepisach,

2) przekazania bioràcemu narz´dzi i urzàdzeƒ sprawnych technicznie oraz gotowych do natychmiastowego u˝ycia,

3) przekazania do wykorzystania przez bioràcego rzeczy ruchomych innych ni˝ okreÊlone w pkt 1 w stanie zdatnym do u˝ytku, zgodnie z ich przeznaczeniem,

4) oddania bioràcemu nieruchomoÊci w stanie u˝ytkowym i z wyposa˝eniem, z jakim wykorzystywa∏

je posiadacz, je˝eli w decyzji, o której mowa

w art. 210 ust. 1 ustawy, albo w odr´bnych przepisach nie okreÊlono innych wymagaƒ.

§ 35. 1. Jednostka organizacyjna, na rzecz której

majà byç oddane niesamobie˝ne Êrodki transportowe,

maszyny i urzàdzenia, jest obowiàzana zapewniç nieodp∏atnie posiadaczowi sprz´t do holowania lub przewozu tych Êrodków, maszyn i urzàdzeƒ z miejsca ich

postoju do miejsca wskazanego w wezwaniu.

3) zmiany posiadacza przedmiotu Êwiadczenia rzeczowego,

2. W razie niemo˝noÊci oddania przedmiotów

Êwiadczeƒ rzeczowych w okreÊlonym terminie i miejscu, posiadacz jest obowiàzany niezw∏ocznie zawiadomiç o tym wójta lub burmistrza (prezydenta miasta),

a tak˝e bioràcego, oraz podaç przyczyny uniemo˝liwiajàce ich oddanie.

4) utraty, zniszczenia lub uszkodzenia przedmiotu

Êwiadczenia w stopniu nieodpowiadajàcym jego

w∏aÊciwoÊciom lub przeznaczeniu.

3. W razie nieoddania przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych w okreÊlonym terminie i miejscu oraz niezawiadomienia o niemo˝noÊci ich oddania, wójt lub bur-

2) wniosku organu lub kierownika jednostki organizacyjnej, o których mowa w § 12 ust. 2, je˝eli usta∏a

potrzeba korzystania ze Êwiadczeƒ rzeczowych,

mistrz (prezydent miasta) wyst´puje do starosty

z wnioskiem o zastosowanie odpowiedniego Êrodka

egzekucji administracyjnej.

przeprowadzajà przedstawiciele jednostki organizacyjnej, która zwraca te przedmioty, oraz posiadacz lub jego przedstawiciel.

§ 36. 1. Wezwanie do wykonania obowiàzku Êwiadczenia upowa˝nia posiadacza Êrodków transportowych, maszyn i urzàdzeƒ do nabycia w stacjach paliwowych, poza kolejnoÊcià, materia∏ów p´dnych w iloÊci, o której mowa w § 34 pkt 1.

2. W razie ró˝nicy w ocenie stanu technicznego

zwracanych Êwiadczeƒ rzeczowych, jednostka zwracajàca lub posiadacz powo∏uje rzeczoznawc´ w celu wydania opinii. Koszty zwiàzane z wydaniem opinii pokrywa ta strona, której oceny stanu technicznego przedmiotu Êwiadczenia rzeczowego nie potwierdza opinia

rzeczoznawcy. Wynik badania oraz opini´ rzeczoznawcy zamieszcza si´ w protokole, który w szczególnoÊci

powinien zawieraç bli˝sze oznaczenie przedmiotu

Êwiadczeƒ rzeczowych oraz opis uszkodzeƒ i uzasadnienie.

2. W razie wystàpienia trudnoÊci z zakupem materia∏ów p´dnych do Êrodków transportowych, maszyn

i urzàdzeƒ, udost´pnianych

1) jednostkom organizacyjnym Si∏ Zbrojnych, posiadacz jest obowiàzany powiadomiç o tym w∏aÊciwego wojskowego komendanta uzupe∏nieƒ, a nast´pnie post´powaç zgodnie z jego wskazówkami,

2) organom obrony cywilnej lub paƒstwowym jednostkom organizacyjnym wykonujàcym zadania

na potrzeby obrony paƒstwa, posiadacz jest obowiàzany powiadomiç o tym odpowiednio w∏aÊciwy organ obrony cywilnej lub kierownika paƒstwowej jednostki organizacyjnej, na rzecz których

Êwiadczenie ma byç wykonywane.

§ 37. 1. W∏aÊciwe do przyj´cia przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych sà osoby upowa˝nione przez kierowników (dowódców) jednostek organizacyjnych, na

rzecz których majà byç one przekazane, albo osoby

upowa˝nione przez wnioskodawców.

2. Jednostka organizacyjna przyjmujàca przedmioty Êwiadczeƒ rzeczowych poÊwiadcza posiadaczowi

ich oddanie, zbiorczo lub oddzielnie ka˝dy przedmiot.

W uzasadnionych przypadkach, na wniosek jednej ze

stron, poÊwiadczenie przekazania powinno okreÊlaç

stan techniczny, procentowy stopieƒ zu˝ycia danego

przedmiotu oraz jego wartoÊç szacunkowà.

§ 38. 1. Zwrot przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych

nast´puje po ustaniu potrzeby ich wykorzystywania,

w terminie i miejscu wskazanym przez jednostk´ organizacyjnà, we w∏adaniu której znajdujà si´ przedmioty

podlegajàce zwrotowi, na podstawie okazanego poÊwiadczenia przekazania oraz decyzji o przeznaczeniu

przedmiotów na cele Êwiadczeƒ rzeczowych.

2. O terminie i miejscu zwrotu przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych oraz o dokumentach niezb´dnych do

okazania przy odbiorze jednostka organizacyjna zawiadamia imiennie zainteresowanych posiadaczy.

3. Jednostka organizacyjna zwracajàca Êrodki

transportowe, narz´dzia, maszyny i urzàdzenia niesamobie˝ne jest obowiàzana zapewniç posiadaczowi

nieodp∏atnie sprz´t do ich holowania lub przewozu

z miejsca zwrotu do miejsca zamieszkania (siedziby)

posiadacza.

§ 39. 1. W chwili zwrotu przedmioty Êwiadczeƒ rzeczowych podlegajà zbadaniu w celu ustalenia ich

ewentualnych uszkodzeƒ lub stopnia zu˝ycia. Badanie

3. W razie gdy przedmioty Êwiadczeƒ rzeczowych

nie mogà byç zwrócone posiadaczowi ze wzgl´du na

utrat´ albo zniszczenie w ca∏oÊci lub w cz´Êci, jednostka, we w∏adaniu której znajdowa∏y si´ te przedmioty,

jest obowiàzana zawiadomiç o tym posiadacza.

§ 40. 1. Zwrot przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych

nast´puje za pisemnym poÊwiadczeniem zwrotu,

w którym okreÊla si´ tak˝e ich stan techniczny. PoÊwiadczenie zwrotu powinno zawieraç odpowiednio

dane okreÊlone w § 37 ust. 2.

2. PoÊwiadczenie zwrotu wystawia si´ zbiorczo lub

oddzielnie dla ka˝dego przedmiotu Êwiadczenia rzeczowego.

§ 41. 1. Jednostka organizacyjna, na rzecz której zosta∏y przekazane, w ramach Êwiadczeƒ rzeczowych,

Êrodki transportowe, maszyny lub urzàdzenia, jest

obowiàzana zwróciç je z takà iloÊcià materia∏ów p´dnych i eksploatacyjnych, z jakà zosta∏y dostarczone do

jednostki.

2. Koszty przejazdu posiadacza lub jego przedstawiciela z miejsca zamieszkania (siedziby) do miejsca

zwrotu przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych pokrywa

jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 1.

§ 42. 1. Posiadaczom udost´pniajàcym przedmioty

Êwiadczeƒ rzeczowych, z chwilà zakoƒczenia wykonywania tych Êwiadczeƒ, wyp∏aca si´ rycza∏t lub jego odpowiednià cz´Êç, stosownie do czasu wykonywania

Êwiadczenia.

2. Wykaz wysokoÊci stawek rycza∏tu okreÊla za∏àcznik nr 5 do rozporzàdzenia.

3. W razie wykorzystywania przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych o odmiennych parametrach lub w∏aÊciwoÊciach ni˝ okreÊlone w za∏àczniku, o którym mowa w ust. 2, wysokoÊç rycza∏tu mo˝e byç odpowiednio

obni˝ona lub podwy˝szona, stosownie do uzgodnieƒ

mi´dzy posiadaczem a jednostkà organizacyjnà, na

rzecz której Êwiadczenie by∏o wykonywane.

4. WysokoÊç stawek rycza∏tu, o których mowa

w ust. 2, podlega corocznie waloryzacji, stosownie do

wskaênika wzrostu cen towarów i us∏ug konsumpcyjnych ogó∏em w roku poprzedzajàcym, og∏aszanego

przez Prezesa G∏ównego Urz´du Statystycznego.

ich do u˝ywania do dnia zwrotu albo otrzymania

przez posiadacza zawiadomienia o niemo˝noÊci

zwrotu tych przedmiotów,

Tryb przyznawania odszkodowania za utrat´ lub

uszkodzenie oraz za szkody wynik∏e z u˝ywania

przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych

2) stosuje si´ ceny rynkowe oddanych do u˝ywania

przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych, obowiàzujàce w dniu rozpatrywania wniosku o odszkodowanie.

§ 43. 1. Posiadaczowi, który udost´pni∏ przedmioty

Êwiadczeƒ rzeczowych, przys∏uguje odszkodowanie

w razie ich utraty, zniszczenia w ca∏oÊci lub uszkodzenia oraz za szkody wynik∏e z u˝ywania ich w sposób

sprzeczny z ich w∏aÊciwoÊciami lub przeznaczeniem.

Odszkodowanie nie przys∏uguje w razie powstania

szkody z winy posiadacza.

2. Prawo do odszkodowania powstaje z dniem

zwrotu przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych lub otrzymania zawiadomienia o tym, ˝e nie zostanà one zwrócone z powodu ich utraty, zniszczenia w ca∏oÊci

lub uszkodzenia w stopniu wykluczajàcym celowoÊç

przeprowadzenia naprawy albo od dnia, w którym

zwrot lub powiadomienie powinno nastàpiç. W razie

zaistnienia przeszkód uniemo˝liwiajàcych dokonanie

zwrotu lub wystosowanie zawiadomienia, prawo do

odszkodowania powstaje z dniem ustania tych przeszkód.

§ 44. 1. Odszkodowanie przyznaje si´ na wniosek

posiadacza lub jego spadkobiercy (nast´pcy prawnego), a w przypadku, o którym mowa w § 39 ust. 3 —

z urz´du.

2. Zg∏oszenie wniosku powinno nastàpiç w ciàgu

dwunastu miesi´cy od dnia, o którym mowa w § 43

ust. 2.

3. Ustalenie wysokoÊci odszkodowania powinno

nastàpiç nie póêniej ni˝ w ciàgu trzydziestu dni od dnia

zg∏oszenia wniosku.

§ 45. Podstaw´ ustalenia odszkodowania stanowià

1) poÊwiadczenie przekazania przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych na potrzeby obrony paƒstwa,

2) poÊwiadczenie zwrotu przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych, zawierajàce ustalenie ich stanu technicznego, a w razie potrzeby protokó∏, o którym mowa

w § 39 ust. 2, albo zawiadomienie stwierdzajàce, ˝e

nie zostanà one zwrócone z powodu utraty, zniszczenia lub uszkodzenia, o którym mowa w § 39

ust. 3,

3) inne dowody dotyczàce przedmiotów Êwiadczeƒ

rzeczowych, przedstawione przez posiadacza albo

znajdujàce si´ w dyspozycji organów administracji

rzàdowej lub samorzàdu terytorialnego.

§ 46. 1. Przy ustalaniu wysokoÊci odszkodowania

1) uwzgl´dnia si´ procentowy ubytek wartoÊci przedmiotów Êwiadczeƒ rzeczowych na skutek oddania

2. Odszkodowanie przyznane za utrat´, uszkodzenie oraz za szkody wynik∏e z u˝ywania przedmiotów

Êwiadczeƒ rzeczowych podlega zmniejszeniu o kwot´

wyp∏aconà z tytu∏u ubezpieczenia.

§ 47. 1. W sprawach przyznawania odszkodowania

i ustalania jego wysokoÊci w∏aÊciwa jest komisja

w sk∏adzie

1) przedstawiciel jednostki organizacyjnej, na rzecz

której przedmioty Êwiadczeƒ rzeczowych zosta∏y

udost´pnione,

2) posiadacz lub jego przedstawiciel,

3) rzeczoznawcy, o których mowa w § 39 ust. 2.

2. Podstaw´ do wyp∏aty odszkodowania stanowi

protokó∏ ustalajàcy wysokoÊç odszkodowania, sporzàdzony przez komisj´, o której mowa w ust. 1.

§ 48. Strona, która nie zgadza si´ z ustalonà wysokoÊcià odszkodowania, mo˝e, w terminie trzydziestu

dni od dnia dor´czenia zawiadomienia o przyznaniu

odszkodowania, ˝àdaç ustalenia jego wysokoÊci w drodze post´powania sàdowego.

Rozdzia∏ 3

Âwiadczenia w razie og∏oszenia mobilizacji

i w czasie wojny

§ 49. 1. Na osobach i posiadaczach, którym dor´czono w czasie pokoju decyzj´ o przeznaczeniu do wykonywania Êwiadczeƒ osobistych oraz decyzje o przeznaczeniu nieruchomoÊci lub rzeczy ruchomej na cele

Êwiadczeƒ rzeczowych w razie og∏oszenia mobilizacji

lub wybuchu wojny, spoczywa obowiàzek natychmiastowego wykonania Êwiadczeƒ, w przypadku zaistnienia takiej sytuacji.

2. Do wykonania Êwiadczeƒ, o których mowa

w ust. 1, osoby i posiadacze mogà byç równie˝ wzywani przez wójta lub burmistrza (prezydenta miasta).

3. Niedor´czenie wezwania nie zwalnia osoby lub

posiadacza od natychmiastowego wykonania Êwiadczenia, zgodnie z decyzjà, o której mowa w ust. 1.

§ 50. W razie og∏oszenia mobilizacji lub w czasie

wojny, wójt lub burmistrz (prezydent miasta) mo˝e na∏o˝yç obowiàzek Êwiadczeƒ osobistych i Êwiadczeƒ

rzeczowych na podstawie doraênie zg∏oszonych wniosków.

§ 51. 1. Uprawnionymi do zg∏aszania wniosków

o na∏o˝enie obowiàzku Êwiadczeƒ osobistych i rzeczowych sà organy i kierownicy, o których mowa w § 12

ust. 2, oraz dowódcy jednostek wojskowych.

2. W sprawach wniosków stosuje si´ odpowiednio

przepisy § 10.

Poz. 168

3. W razie uznania roszczenia za nieuzasadnione

lub niemo˝noÊci uzgodnienia wysokoÊci odszkodowania, bioràcy albo wojewoda zawiadamia pisemnie poszkodowanego o odmowie zaspokojenia roszczenia.

Posiadacz, po zakoƒczeniu dzia∏aƒ wojennych, mo˝e

dochodziç roszczenia w drodze sàdowej.

Rozdzia∏ 4

§ 52. 1. W przypadkach, o których mowa w § 50,

wójt lub burmistrz (prezydent miasta) wydaje decyzj´

o na∏o˝eniu obowiàzku Êwiadczenia osobistego lub

rzeczowego. Przepis § 18 ust. 2 stosuje si´ odpowiednio.

2. Decyzji o na∏o˝eniu obowiàzku Êwiadczenia nadaje si´ rygor natychmiastowej wykonalnoÊci w terminie w niej okreÊlonym.

3. Osoby, wobec których wydano decyzj´ o na∏o˝eniu obowiàzku Êwiadczenia osobistego, mogà byç

równie˝ wzywane do wykonania tego Êwiadczenia.

4. O na∏o˝eniu obowiàzku Êwiadczeƒ osobistych

i rzeczowych na podstawie wniosków dowódców jednostek wojskowych wójt lub burmistrz (prezydent miasta) powiadamia w∏aÊciwego wojskowego komendanta uzupe∏nieƒ.

§ 53. Wójt lub burmistrz (prezydent miasta),

w szczególnych sytuacjach, mo˝e nak∏adaç obowiàzek

Êwiadczeƒ osobistych lub rzeczowych równie˝ w drodze obwieszczeƒ lub w inny sposób.

§ 54. 1. Obowiàzkowi Êwiadczeƒ osobistych nie

podlegajà osoby reklamowane od obowiàzku pe∏nienia czynnej s∏u˝by wojskowej na podstawie odr´bnych

przepisów.

2. Do Êwiadczeƒ osobistych stosuje si´ odpowiednio przepisy § 16 i 23—27.

§ 55. 1. Do Êwiadczeƒ rzeczowych stosuje si´ odpowiednio przepisy § 28—31 i 33—42.

2. Przedmioty Êwiadczeƒ rzeczowych, znajdujàce

si´ w posiadaniu jednostek zmilitaryzowanych, mogà

byç wykorzystywane tylko na rzecz Si∏ Zbrojnych.

3. Na podstawie wniosków, o których mowa w § 50,

przedmiotem Êwiadczeƒ rzeczowych mogà byç

w szczególnoÊci: materia∏y budowlane, paliwa, smary,

oleje, materia∏y energetyczne, a tak˝e produkty spo˝ywcze i pasze.

§ 56. 1. Do odszkodowaƒ za przedmioty Êwiadczeƒ

rzeczowych stosuje si´ odpowiednio przepisy § 43—47.

2. Roszczenie o odszkodowanie za szkody powsta∏e w przedmiotach Êwiadczeƒ rzeczowych oddanych

do u˝ywania Si∏om Zbrojnym posiadacz zg∏asza wojewodzie, za poÊrednictwem wójta lub burmistrza (prezydenta miasta).

Przepisy przejÊciowe i koƒcowe

§ 57. Wójtowie lub burmistrzowie (prezydenci

miast) prowadzà w czasie pokoju rejestr wykonanych

Êwiadczeƒ na podstawie potwierdzeƒ wydanych przez

jednostki organizacyjne, na rzecz których Êwiadczenie

by∏o wykonywane.

§ 58. 1. Wydatki administracyjne zwiàzane z planowaniem i nak∏adaniem obowiàzku Êwiadczeƒ na rzecz

obrony oraz zwiàzane z dor´czaniem przez kurierów

kart powo∏ania do czynnej s∏u˝by wojskowej i wezwaƒ

do wykonania Êwiadczeƒ osobistych lub rzeczowych

w razie og∏oszenia mobilizacji i w czasie wojny pokrywa si´ z bud˝etu wojewody.

2. Wydatki na Êwiadczenia osobiste i rzeczowe, wykonywane przez kurierów dor´czajàcych w czasie pokoju karty powo∏ania ˝o∏nierzom rezerwy oraz wezwania do wykonania Êwiadczeƒ osobistych lub rzeczowych podczas çwiczeƒ wojskowych prowadzonych

w celu sprawdzenia gotowoÊci mobilizacyjnej Si∏

Zbrojnych, pokrywa si´ z bud˝etu Ministerstwa Obrony Narodowej.

3. Wydatki na Êwiadczenia osobiste i rzeczowe, wykonywane przez kurierów dor´czajàcych w czasie pokoju wezwania do wykonania Êwiadczeƒ osobistych

lub rzeczowych na rzecz innych Êwiadczeniobiorców

ni˝ wymieniony w ust. 2, pokrywa si´ z bud˝etu Êwiadczeniobiorcy, na rzecz którego te Êwiadczenia by∏y realizowane.

§ 59. Jednostki Si∏ Zbrojnych oraz jednostki organizacyjne wymienione w § 4 zapewniajà Êrodki finansowe na realizacj´ Êwiadczeƒ osobistych i rzeczowych

przewidzianych do wykonania na ich rzecz, uj´tych

w rocznym planie Êwiadczeƒ, o którym mowa w § 11.

§ 60. Obowiàzujàce dotychczas druki formularzy,

decyzji i wezwaƒ w sprawach Êwiadczeƒ na rzecz obrony wykorzystuje si´ do wyczerpania zapasów, jednak

nie d∏u˝ej ni˝ przez jeden rok od dnia wejÊcia w ˝ycie

rozporzàdzenia.

§ 61. Traci moc rozporzàdzenie Rady Ministrów

z dnia 6 wrzeÊnia 1993 r. w sprawie Êwiadczeƒ na rzecz

obrony (Dz. U. Nr 85, poz. 397).

§ 62. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Prezes Rady Ministrów: L. Miller

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Rady Ministrów

z dnia 5 lutego 2002 r. (poz. 168)

Za∏àcznik nr 1

Za∏àcznik nr 2

Za∏àcznik nr 3

Za∏àcznik nr 4

Za∏àcznik nr 5

168

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 5 lutego 2002 r.

w sprawie Êwiadczeƒ na rzecz obrony.

Na podstawie art. 204 ust. 5, art. 207, art. 208 ust. 4,

art. 215 i art. 219 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada

1967 r. o powszechnym obowiàzku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16, Nr 40,

poz. 174 i Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 43, poz. 165,

z 1996 r. Nr 7, poz. 44, Nr 10, poz. 56 i Nr 106, poz. 496,

z 1997 r. Nr 6, poz. 31, Nr 28, poz. 153, Nr 80, poz. 495,

Nr 88, poz. 554, Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 944,

z 1998 r. Nr 146, poz. 961 i Nr 162, poz. 1114 i 1126,

z 1999 r. Nr 50, poz. 500, z 2000 r. Nr 12, poz. 136

i Nr 109, poz. 1156 oraz z 2001 r. Nr 48, poz. 506, Nr 81,

poz. 877, Nr 85, poz. 925, Nr 110, poz. 1189, Nr 111,

poz. 1194, Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800 i 1801)

zarzàdza si´, co nast´puje

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne