Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 stycznia 2002 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania w związku z wypadkami żeglugowymi na śródlądowych drogach wodnych.

§ 1. 1. Przepisy rozporzàdzenia okreÊlajà szczegó∏owy tryb post´powania w zwiàzku z wypadkami ˝eglugowymi, uwzgl´dniajàcy kwalifikacj´ wypadków, obowiàzki kierownika statku po zaistnieniu wypadku ˝eglugowego, a tak˝e sposób prowadzenia post´powania

przez dyrektora urz´du ˝eglugi Êródlàdowej w celu

ustalenia okolicznoÊci, przyczyn, rozmiarów szkody

i winnych spowodowania wypadku.

2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o sygna∏ach

i znakach ˝eglugowych, nale˝y przez to rozumieç odpowiednie znaki i sygna∏y, okreÊlone w przepisach ˝eglugowych na Êródlàdowych drogach wodnych.

3. Przepisów rozporzàdzenia nie stosuje si´ do wypadków, którym uleg∏y wy∏àcznie jednostki p∏ywajàce

Si∏ Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Stra˝y Granicznej lub Policji.

§ 2. Dla celów prowadzenia post´powania w zwiàzku z wypadkami ˝eglugowymi przyjmuje si´ nast´pujàcà kwalifikacj´ wypadków

1) zatoni´cie statku,

2) zderzenie si´ statków,

3) zdarzenie zwiàzane z ruchem lub postojem statku,

którego nast´pstwem jest Êmierç lub ci´˝ki

uszczerbek na zdrowiu cz∏owieka,

4) spowodowanie przez statek powa˝nej awarii w rozumieniu przepisów Prawa ochrony Êrodowiska,

5) uszkodzenie przez statek budowli lub urzàdzeƒ hydrotechnicznych albo budowli lub linii przesy∏owych krzy˝ujàcych si´ z drogà wodnà,

6) uszkodzenie statku w wyniku najechania na mielizn´ lub przeszkod´ podwodnà, budowl´ lub urzàdzenie hydrotechniczne albo budowl´ lub lini´

przesy∏owà krzy˝ujàcà si´ z drogà wodnà,

7) po˝ar lub wybuch na statku,

8) zgubienie przez statek kotwicy lub innych elementów wyposa˝enia bàdê cz´Êci ∏adunku, powodujàcych zagro˝enie dla bezpieczeƒstwa przep∏ywajàcych statków,

§ 3. 1. Je˝eli w wyniku wypadku ˝eglugowego statek utraci∏ w∏aÊciwoÊci manewrowe lub grozi mu zatoni´cie, kierownik tego statku podejmuje dzia∏ania

zmierzajàce do usuni´cia statku ze szlaku ˝eglownego

na p∏ytkie i bezpieczne miejsce.

2. Podejmujàc dzia∏ania, o których mowa w ust. 1,

kierownik statku informuje znajdujàce si´ w pobli˝u

statki o utracie przez jego statek w∏aÊciwoÊci manewrowych, u˝ywajàc, w zale˝noÊci od okolicznoÊci, sygna∏ów wzrokowych, dêwi´kowych lub Êwietlnych.

§ 4. Je˝eli w wyniku wypadku ˝eglugowego nastàpi∏o ca∏kowite lub cz´Êciowe zatarasowanie przez statek szlaku ˝eglownego, kierownik statku niezw∏ocznie

oznakowuje miejsce wypadku znakami ˝eglugowymi,

sygnalizujàcymi zamkni´cie lub ograniczenie przejazdu dla innych statków.

§ 5. 1. Je˝eli kierownik statku napotyka na trudne

do przezwyci´˝enia przeszkody w zawiadomieniu

o wypadku ˝eglugowym w∏aÊciwego terytorialnie dyrektora urz´du ˝eglugi Êródlàdowej, mo˝e to uczyniç za

poÊrednictwem innego statku, z którym nawiàza∏ ∏àcznoÊç. Fakt poÊrednictwa w powiadomieniu o wypadku

kierownik statku odnotowuje w dzienniku pok∏adowym z podaniem daty i godziny oraz nazwy statku i nazwiska kierownika statku poÊredniczàcego.

2. Kierownik statku poÊredniczàcego, o którym mowa w ust. 1, jest obowiàzany do natychmiastowego

przekazania otrzymanej informacji dyrektorowi urz´du

˝eglugi Êródlàdowej, a kierownikowi statku, który uleg∏

wypadkowi — poleceƒ dyrektora urz´du co do sposobu dalszego post´powania.

§ 6. 1. Po zawiadomieniu dyrektora w∏aÊciwego terytorialnie urz´du ˝eglugi Êródlàdowej o zaistnieniu

wypadku ˝eglugowego i niezw∏ocznie po zakoƒczeniu

akcji ratowniczej, kierownik statku — niezale˝nie od

odnotowania faktu zaistnienia wypadku ˝eglugowego

w dzienniku pok∏adowym

1) sporzàdza meldunek o wypadku ˝eglugowym,

2) zabezpiecza Êlady i dowody w sprawie.

2. Meldunek o wypadku ˝eglugowym, o którym

mowa w ust. 1 pkt 1, sporzàdzony wed∏ug wzoru okreÊlonego w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, powinien

zawieraç

1) dat´ i miejsce sporzàdzenia meldunku,

2) dat´ wypadku — godzin´, dzieƒ, miesiàc i rok,

3) miejsce wypadku — okreÊlenie km drogi wodnej,

4) oznaczenie rodzaju wypadku,

5) szczegó∏owy opis wypadku,

6) warunki hydrologiczno-meteorologiczne — w

szczególnoÊci stan wody, g∏´bokoÊç tranzytowà

i widzialnoÊç,

7) okolicznoÊci, które poprzedzi∏y wypadek, ze wskazaniem w porzàdku chronologicznym

a) wydanych komend i poleceƒ,

b) nadanych sygna∏ów dêwi´kowych, wzrokowych

i Êwietlnych, z okreÊleniem odleg∏oÊci i czasu ich

nadania,

c) wykonanych manewrów,

8) wskazanie domniemanych przyczyn wypadku oraz

okolicznoÊci mogàcych s∏u˝yç ustaleniu przyczyn

wypadku,

9) szczegó∏owe wymienienie nast´pstw wypadku,

10) opis przebiegu akcji ratowniczej,

11) imiona i nazwiska oraz stanowiska s∏u˝bowe cz∏onków za∏ogi statku,

12) wykaz osób, które by∏y Êwiadkami wypadku ˝eglugowego,

13) podpis kierownika statku sporzàdzajàcego meldunek.

3. Zabezpieczajàc Êlady i dowody w sprawie, kierownik statku jest obowiàzany

1) sporzàdziç szkice miejsca wypadku, ze wskazaniem

kursu statku i wykonanych manewrów w poszczególnych fazach wypadku oraz granic szlaku ˝eglownego i usytuowania znaków ˝eglugowych,

2) uzyskaç oÊwiadczenie pilota o przebiegu wypadku,

je˝eli statek przed zaistnieniem wypadku ˝eglugowego korzysta∏ z us∏ug pilota,

Poz. 161

Rozdzia∏ 3

Prowadzenie post´powania w sprawach wypadków

˝eglugowych

§ 7. 1. Dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej, z zastrze˝eniem ust. 2, niezw∏ocznie po otrzymaniu zawiadomienia o wypadku ˝eglugowym, deleguje inspektorów (inspektora) celem dokonania ogl´dzin miejsca

wypadku oraz przes∏uchania uczestników i Êwiadków

wypadku.

2. Je˝eli rozmiar i nast´pstwa zaistnia∏ego wypadku ˝eglugowego nie uzasadniajà koniecznoÊci obecnoÊci inspektorów na miejscu wypadku, dyrektor urz´du

˝eglugi Êródlàdowej mo˝e wyznaczyç inne miejsce

i termin dla wykonania czynnoÊci okreÊlonych w ust. 1.

3. O delegowaniu inspektorów (inspektora) bàdê

wyznaczeniu innego miejsca i terminu dla wykonania

czynnoÊci okreÊlonych w ust. 1 dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej niezw∏ocznie informuje kierownika

statku, armatora oraz — w miar´ potrzeby — administracj´ drogi wodnej.

4. W razie wystàpienia wypadku ˝eglugowego,

o którym mowa w § 2 pkt 4, dyrektor urz´du ˝eglugi

Êródlàdowej niezw∏ocznie zawiadamia o tym fakcie

w∏aÊciwego wojewódzkiego inspektora ochrony Êrodowiska i komendanta wojewódzkiego Paƒstwowej

Stra˝y Po˝arnej.

§ 8. 1. Inspektor, po przybyciu na miejsce wypadku

˝eglugowego, odbiera od kierownika statku meldunek

o wypadku ˝eglugowym oraz zabezpieczone dowody

w sprawie, przeprowadza ogl´dziny miejsca wypadku,

fotografujàc dla celów dowodowych miejsce wypadku, a w szczególnoÊci powsta∏e Êlady i uszkodzenia,

przes∏uchuje uczestników i Êwiadków wypadku.

2. Osoby, o których mowa w ust. 1, przes∏uchuje si´

pojedynczo, bez udzia∏u innych uczestników i Êwiadków wypadku.

3. Przed przes∏uchaniem osób wymienionych

w ust. 1 nale˝y je uprzedziç o odpowiedzialnoÊci karnej

za fa∏szywe zeznania i o prawie odmowy udzielenia odpowiedzi na pytania, stosownie do art. 83 Kodeksu post´powania administracyjnego.

4. Protoko∏y przes∏uchaƒ osób wymienionych

w ust. 1 sporzàdza si´ wed∏ug wzoru okreÊlonego w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia.

4) dokonaç innych czynnoÊci i zebraç dokumenty, które mogà byç pomocne w wyjaÊnieniu okolicznoÊci

wypadku.

§ 9. Po przeprowadzeniu czynnoÊci okreÊlonych

w § 8 inspektor dokonuje analizy zgromadzonego materia∏u, przedstawia wnioski co do okolicznoÊci, przyczyn oraz nast´pstw wypadku, winnych spowodowania wypadku i okreÊlenia stopnia winy sprawców, ze

wskazaniem, na czym ich wina polega, a tak˝e wskazuje, czy i jakie przepisy zosta∏y naruszone.

4. Meldunek o wypadku ˝eglugowym oraz zabezpieczone dowody kierownik statku przekazuje, za pokwitowaniem odbioru, w∏aÊciwemu dyrektorowi urz´du ˝eglugi Êródlàdowej za poÊrednictwem inspektora,

o którym mowa w § 7 ust. 1.

§ 10. 1. Je˝eli po zakoƒczeniu post´powania dowodowego nie zosta∏y wyjaÊnione wszystkie okolicznoÊci

wypadku, dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej przeprowadza rozpraw´ administracyjnà przy udziale

uczestników i Êwiadków wypadku oraz przedstawicieli

3) sporzàdziç szkic i opis uszkodzeƒ, je˝eli wypadek

nastàpi∏ na statku,

armatora i administracji drogi wodnej, w trakcie której,

na podstawie zgromadzonego materia∏u dowodowego i dodatkowych wyjaÊnieƒ stron, dokonuje ustaleƒ

okolicznoÊci, przyczyn, rozmiarów szkody i winnych

spowodowania wypadku ˝eglugowego.

2. Dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej mo˝e powo∏ywaç do udzia∏u w rozprawie administracyjnej bieg∏ych w sprawie zaistnia∏ego wypadku, je˝eli jest to

niezb´dne dla wyjaÊnienia wszystkich okolicznoÊci

w celu ustalenia przyczyn, rozmiarów szkody i winnych

spowodowania wypadku ˝eglugowego.

§ 11. 1. Z przeprowadzonego post´powania sporzàdza si´ protokó∏ zawierajàcy nast´pujàce dane

1) dat´ i miejsce sporzàdzenia protoko∏u,

2) dat´ i miejsce wypadku,

3) oznaczenie wypadku,

4) okolicznoÊci poprzedzajàce wypadek,

5) szczegó∏owy opis wypadku,

6) wskazanie nast´pstw wypadku i rozmiarów szkody,

7) ocen´ przeprowadzonej akcji ratowniczej,

8) ustalenie okolicznoÊci i przyczyn wypadku,

9) okreÊlenie winnych spowodowania wypadku, z podaniem stopnia winy i ze wskazaniem, na czym ich

wina polega,

10) wskazanie naruszonych przepisów.

Poz. 161

2. Protokó∏ przeprowadzonego post´powania podpisuje dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej lub osoba

przez niego upowa˝niona.

3. Wzór protoko∏u, o którym mowa w ust. 1, okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia.

§ 12. Na ˝àdanie osób, które majà w tym interes

prawny, dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej wydaje

uwierzytelnione wyciàgi z dokumentów zgromadzonych w trakcie post´powania, niezb´dne dla dochodzenia przez te osoby ich praw lub obrony interesów.

§ 13. Dyrektorzy urz´dów ˝eglugi Êródlàdowej prowadzà rejestry wypadków ˝eglugowych.

Rozdzia∏ 4

Przepisy przejÊciowe i koƒcowe

§ 14. Do dochodzeƒ w sprawach wypadków ˝eglugowych, wszcz´tych przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia, stosuje si´ przepisy dotychczasowe.

§ 15. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

30 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Infrastruktury: M. Pol

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury

z dnia 22 stycznia 2002 r. (poz. 161)

Za∏àcznik nr 1

Za∏àcznik nr 2

Za∏àcznik nr 3

161

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY

z dnia 22 stycznia 2002 r.

w sprawie szczegó∏owego trybu post´powania w zwiàzku z wypadkami ˝eglugowymi na Êródlàdowych

drogach wodnych.

Na podstawie art. 57 ustawy z dnia 21 grudnia

2000 r. o ˝egludze Êródlàdowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 5,

poz. 43 i Nr 100, poz. 1085) zarzàdza si´, co nast´puje

9) zatarasowanie szlaku ˝eglownego w wyniku najechania przez statek na mielizn´ lub przeszkod´

podwodnà.

Rozdzia∏ 1

Rozdzia∏ 2

Przepisy ogólne

Obowiàzki kierownika statku po zaistnieniu wypadku ˝eglugowego