Umowa międzynarodowa Konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zwalczania pustynnienia w państwach dotkniętych poważnymi suszami i/lub pustynnieniem, zwłaszcza w Afryce, sporządzona w Paryżu dnia 17 czerwca 1994 r.

1537

OÂWIADCZENIE RZÑDOWE

z dnia 28 maja 2002 r.

w sprawie mocy obowiàzujàcej Umowy mi´dzy Rzàdem Rzeczypospolitej Polskiej i Rzàdem Federacji Rosyjskiej o wspó∏pracy w dziedzinie zapobiegania awariom przemys∏owym, kl´skom ˝ywio∏owym i likwidacji ich

skutków, sporzàdzonej w Warszawie dnia 25 sierpnia 1993 r.

Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e Umowa

mi´dzy Rzàdem Rzeczypospolitej Polskiej i Rzàdem Federacji Rosyjskiej o wspó∏pracy w dziedzinie zapobiegania awariom przemys∏owym, kl´skom ˝ywio∏owym

i likwidacji ich skutków, sporzàdzona w Warszawie dnia

25 sierpnia 1993 r., zosta∏a ratyfikowana przez Prezy-

denta Rzeczypospolitej Polskiej dnia 24 kwietnia

2002 r.

Zgodnie z art. 21 powy˝szej umowy wesz∏a ona

w ˝ycie w dniu 22 maja 2002 r.

Minister Spraw Zagranicznych: W. Cimoszewicz

1538

KONWENCJA NARODÓW ZJEDNOCZONYCH

w sprawie zwalczania pustynnienia w paƒstwach dotkni´tych powa˝nymi suszami i/lub pustynnieniem,

zw∏aszcza w Afryce,

sporzàdzona w Pary˝u dnia 17 czerwca 1994 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomoÊci

W dniu 17 czerwca 1994 r. zosta∏a sporzàdzona w Pary˝u Konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie

zwalczania pustynnienia w paƒstwach dotkni´tych powa˝nymi suszami i/lub pustynnieniem, zw∏aszcza

w Afryce, w nast´pujàcym brzmieniu

Przek∏ad

KONWENCJA NARODÓW ZJEDNOCZONYCH

w sprawie zwalczania pustynnienia w paƒstwach

dotkni´tych powa˝nymi suszami i/lub pustynnieniem, zw∏aszcza w Afryce

Strony niniejszej konwencji,

potwierdzajàc, ˝e istoty ludzkie na obszarach zagro˝onych lub doÊwiadczonych suszami sà w centrum

zainteresowania dzia∏aƒ majàcych na celu zwalczanie

pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz,

uznajàc, ˝e pustynnienie i susze sà problemami

o wymiarze globalnym, gdy˝ wywierajà wp∏yw na

wszystkie regiony Êwiata, i ˝e konieczne sà wspólne

dzia∏ania spo∏ecznoÊci mi´dzynarodowej w celu zwalczania pustynnienia i/lub ∏agodzenia skutków susz,

bioràc pod uwag´ wielkà liczb´ paƒstw rozwijajàcych si´, a zw∏aszcza paƒstw najmniej rozwini´tych

wÊród paƒstw dotkni´tych powa˝nymi suszami i/lub

pustynnieniem, oraz szczególnie tragiczne konsekwencje tych zjawisk w Afryce,

odzwierciedlajàc naglàce zaniepokojenie spo∏ecznoÊci mi´dzynarodowej, w tym paƒstw i organizacji

mi´dzynarodowych, szkodliwymi skutkami pustynnienia i susz,

bioràc równie˝ pod uwag´, ˝e pustynnienie powodowane jest przez z∏o˝one oddzia∏ywania pomi´dzy

czynnikami fizycznymi, biologicznymi, politycznymi,

spo∏ecznymi, kulturowymi i gospodarczymi,

Êwiadome, ˝e suche, pó∏suche i okresowo suche

obszary stanowià znacznà cz´Êç powierzchni làdów

Ziemi oraz ˝e sà one Êrodowiskiem ˝ycia i êród∏em

utrzymania dla wielkiej cz´Êci jej ludnoÊci,

rozwa˝ajàc wp∏yw handlu i odnoÊnych aspektów

mi´dzynarodowych stosunków ekonomicznych na

mo˝liwoÊci odpowiedniego zwalczania pustynnienia

przez kraje dotkni´te,

Êwiadome, ˝e zrównowa˝ony wzrost gospodarczy,

rozwój spo∏eczny i likwidacja ubóstwa sà priorytetami

w dotkni´tych paƒstwach rozwijajàcych si´, zw∏aszcza

w Afryce, i ˝e sà one niezb´dne dla osiàgni´cia celów

trwa∏ego rozwoju,

majàc na uwadze, ˝e pustynnienie i susze, przez

ich zwiàzek z wa˝nymi problemami spo∏ecznymi, takimi jak ubóstwo, z∏y stan zdrowia, z∏e od˝ywianie, niemo˝noÊç zapewnienia ˝ywnoÊci, oraz problemami

wynikajàcymi z migracji, przesiedlania osób i dynamiki demograficznej majà wp∏yw na zrównowa˝ony rozwój,

doceniajàc znaczenie dotychczasowych staraƒ

i doÊwiadczeƒ paƒstw i organizacji mi´dzynarodowych w zwalczaniu pustynnienia i ∏agodzenia skutków

susz, a zw∏aszcza w realizacji Planu Dzia∏aƒ dla Zwalczania Pustynnienia, który zosta∏ przyj´ty na Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie pustynnienia w 1977 r.,

Poz. 1538

uznajàc dalej wag´ dostarczania dotkni´tym paƒstwom rozwijajàcym si´, zw∏aszcza w Afryce, skutecznych Êrodków, mi´dzy innymi znacznych zasobów finansowych, w tym nowych i dodatkowych funduszy,

oraz dost´pu do technologii, bez których b´dzie im

trudno w pe∏ni realizowaç zobowiàzania wynikajàce

z niniejszej konwencji,

wyra˝ajàc zaniepokojenie wp∏ywem pustynnienia

i susz na dotkni´te paƒstwa w centralnej Azji i po∏udniowym Kaukazie,

podkreÊlajàc wa˝nà rol´ kobiet w regionach dotkni´tych pustynnieniem i/lub suszà, zw∏aszcza na obszarach wiejskich w paƒstwach rozwijajàcych si´, oraz

znaczenie zapewnienia pe∏nego udzia∏u m´˝czyzn i kobiet na wszystkich poziomach programów zwalczania

pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz,

podkreÊlajàc szczególnà rol´ organizacji pozarzàdowych i innych wi´kszych grup w programach zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz,

Êwiadome, ˝e pomimo dotychczasowych wysi∏ków

w zwalczaniu pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz

nie nastàpi∏ post´p na miar´ oczekiwaƒ i ˝e konieczne

jest nowe i bardziej skuteczne podejÊcie na wszystkich

poziomach, w ramach zrównowa˝onego rozwoju,

majàc na uwadze zwiàzki mi´dzy pustynnieniem

a innymi problemami ekologicznymi o wymiarze globalnym, przed którymi stojà spo∏ecznoÊç mi´dzynarodowa i wspólnoty narodowe,

uznajàc wag´ i stosownoÊç decyzji przyj´tych na

Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Êrodowiska i rozwoju, szczególnie Agendy 21 i jej rozdzia∏u 12, który stanowi podstaw´ dla zwalczania pustynnienia.

majàc równie˝ na uwadze sposób, w jaki zwalczanie pustynnienia mo˝e przyczyniç si´ do osiàgni´cia

celów Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych

w sprawie zmian klimatu, Konwencji o ró˝norodnoÊci

biologicznej i innych odpowiednich konwencji ekologicznych,

potwierdzajàc, w tym Êwietle, zobowiàzania

paƒstw rozwini´tych zawarte w ust´pie 13 rozdzia∏u 33

Agendy 21,

powo∏ujàc si´ na rezolucj´ 47/188 Zgromadzenia

Ogólnego, a zw∏aszcza na priorytet przyznany w niej

Afryce, oraz na wszystkie inne stosowne rezolucje, decyzje i programy Narodów Zjednoczonych dotyczàce

pustynnienia i suszy oraz na odpowiednie deklaracje

Paƒstw afrykaƒskich i Paƒstw z innych regionów,

wierzàc, ˝e strategie zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz b´dà najbardziej efektywne,

gdy zostanà oparte na rozsàdnych, systematycznych

obserwacjach i Êcis∏ej wiedzy naukowej oraz jeÊli b´dà

stale aktualizowane,

uznajàc pilnà koniecznoÊç poprawy efektywnoÊci

i koordynacji wspó∏pracy mi´dzynarodowej w celu u∏atwienia wdra˝ania krajowych planów i priorytetów,

potwierdzajàc Deklaracj´ z Rio w sprawie Êrodowiska i rozwoju, która stwierdza, w Zasadzie 2, ˝e paƒstwa majà, zgodnie z Kartà Narodów Zjednoczonych

i zasadami prawa mi´dzynarodowego, suwerenne prawo do eksploatacji w∏asnych zasobów zgodnie z ich

w∏asnà politykà ochrony Êrodowiska i rozwoju oraz ˝e

ponoszà odpowiedzialnoÊç za zagwarantowanie, aby

dzia∏alnoÊç lub kontrola w obr´bie ich w∏asnej jurysdykcji nie powodowa∏y szkód w Êrodowisku innych

paƒstw lub obszarów wykraczajàcych poza granice ich

narodowej jurysdykcji.

zdecydowane podjàç odpowiednie dzia∏ania w zakresie zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków

susz dla dobra obecnych i przysz∏ych pokoleƒ,

uznajàc, ˝e rzàdy krajowe odgrywajà kluczowà rol´

w zwalczaniu pustynnienia i ∏agodzeniu skutków susz

oraz ˝e post´p w tym zakresie zale˝y od lokalnej realizacji programów dzia∏aƒ na obszarach dotkni´tych,

Stosowane terminy

uznajàc równie˝ znaczenie i koniecznoÊç wspó∏pracy mi´dzynarodowej i partnerstwa w zakresie zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz,

uzgodni∏y, co nast´puje

CZ¢Âå I

WPROWADZENIE

Artyku∏ 1

W rozumieniu niniejszej konwencji

(a) „pustynnienie” oznacza degradacj´ ziemi na suchych, pó∏suchych i okresowo suchych obszarach

wynikajàcà z ró˝nych czynników, w tym zmiennoÊci klimatu i dzia∏alnoÊci cz∏owieka;

(b) „zwalczanie pustynnienia” obejmuje dzia∏ania b´dàce cz´Êcià zintegrowanego rozwoju ziemi na suchych pó∏suchych i okresowo suchych obszarach

dla zrównowa˝onego rozwoju, których celem jest

(i) zapobieganie i/lub zmniejszenie degradacji ziemi;

(ii) rekultywacja cz´Êciowo zdegradowanej ziemi i

(iii) odzyskiwanie ziemi zamienionej w pustyni´;

(c) „susza” oznacza naturalnie wyst´pujàce zjawisko,

które istnieje, kiedy poziom opadów utrzymuje si´

znacznie poni˝ej normalnie notowanych poziomów, powodujàc powa˝ne zaburzenia równowagi

hydrologicznej, które szkodliwie wp∏ywa na system produkcji zasobów ziemi;

(d) „∏agodzenie skutków susz” oznacza dzia∏ania

zwiàzane z przewidywaniem susz i zmierzajàce do

zwi´kszenia odpornoÊci spo∏eczeƒstwa i systemów naturalnych na susz´, co wià˝e si´ ze zwalczaniem pustynnienia;

(e) „ziemia” oznacza ziemski system bioprodukcyjny,

obejmujàcy gleb´, roÊlinnoÊç, inne biocenozy oraz

systemy ekologiczne i procesy hydrologiczne, które dzia∏ajà w ramach tego systemu;

(f) „degradacja ziemi” oznacza zmniejszenie lub utrat´, na obszarach suchych, pó∏suchych i okresowo

suchych, biologicznej lub ekonomicznej produktywnoÊci oraz kompleksowoÊci ziem uprawnych nawadnianych deszczem, irygowanych, terenów wypasu, pastwisk, lasów i ziemi zalesionej, w wyniku

u˝ytkowania ziemi, procesów lub kombinacji procesów, w tym procesów powstajàcych w wyniku dzia∏alnoÊci ludzkiej i modeli zamieszkiwania, takich jak

(i) erozja gleby spowodowana przez wiatr i/lub

wod´;

(ii) pogorszenie fizycznych, chemicznych, biologicznych lub ekonomicznych w∏aÊciwoÊci gleby oraz

(iii) d∏ugotrwa∏a utrata naturalnej roÊlinnoÊci.

(g) „suche, pó∏suche lub okresowo suche obszary”

oznacza obszary, inne ni˝ regiony polarne i oko∏opolarne, na których stosunek rocznych opadów do

potencjalnego parowania zawiera si´ w zakresie

od 0,05 do 0,65;

(h) „obszary dotkni´te” oznacza obszary suche, pó∏suche i/lub okresowo suche dotkni´te lub zagro˝one pustynnieniem;

(i) „paƒstwa dotkni´te” oznacza paƒstwa, których ziemie obejmujà, w ca∏oÊci lub cz´Êci, obszary dotkni´te;

(j) „regionalna organizacja integracji gospodarczej”

oznacza organizacj´ utworzonà przez suwerenne

paƒstwa na danym obszarze, która ma kompetencje

odnoszàce si´ do spraw regulowanych przez niniejszà konwencj´ i która zosta∏a odpowiednio upowa˝niona, zgodnie z jej wewn´trznymi procedurami, do

podpisania, ratyfikowania, przyj´cia, zatwierdzenia

lub przystàpienia do niniejszej konwencji;

Poz. 1538

(k) „rozwini´te Paƒstwa-Strony” oznacza paƒstwa

rozwini´te b´dàce Stronami i regionalne organizacje integracji gospodarczej utworzone przez kraje

rozwini´te.

Artyku∏ 2

Cel

1. Celem niniejszej konwencji jest zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz w paƒstwach dotkni´tych powa˝nymi suszami i/lub pustynnieniem,

szczególnie w Afryce, poprzez efektywne dzia∏ania na

wszystkich poziomach, wspierane przez wspó∏prac´

mi´dzynarodowà i partnerskie organizacje w ramach

zintegrowanego podejÊcia, zgodnego z Agendà 21,

w celu przyczynienia si´ do osiàgni´cia trwa∏ego rozwoju na obszarach dotkni´tych.

2. Osiàgni´cie tego celu b´dzie wymagaç d∏ugoterminowych, zintegrowanych strategii, które na obszarach dotkni´tych b´dà si´ jednoczeÊnie skupiaç na poprawie produktywnoÊci ziemi oraz na odnowie, ochronie i stabilnej gospodarce ziemià i zasobami wodnymi,

co doprowadzi do poprawy warunków ˝ycia, szczególnie dla miejscowej spo∏ecznoÊci.

Artyku∏ 3

Zasady

1. Dla osiàgni´cia celu niniejszej konwencji i realizacji jej postanowieƒ Strony b´dà si´ kierowa∏y, mi´dzy innymi, nast´pujàcymi zasadami

(a) Strony powinny zapewniç, ˝e decyzje dotyczàce

opracowywania i realizacji programów zwalczania

pustynnienia i/lub ∏agodzenia skutków susz b´dà

podejmowane przy udziale ludnoÊci i miejscowego spo∏eczeƒstwa oraz ˝e na wy˝szych poziomach

wytworzone zostanà sprzyjajàce warunki, w celu

u∏atwienia dzia∏ania na poziomach krajowych i lokalnych;

(b) Strony powinny, w duchu mi´dzynarodowej solidarnoÊci i partnerstwa, ulepszaç wspó∏prac´ i koordynacj´ na poziomach subregionalnych, regionalnych i mi´dzynarodowych i w lepszy sposób

koncentrowaç zasoby finansowe, organizacyjne,

techniczne i ludzkie tam, gdzie sà one potrzebne;

(c) Strony powinny rozwijaç, w duchu partnerstwa,

wspó∏prac´ na wszelkich szczeblach mi´dzy rzàdami, spo∏ecznoÊciami, organizacjami pozarzàdowymi i u˝ytkownikami ziemi, w celu lepszego zrozumienia natury oraz wartoÊci ziemi i niedostatecznych zasobów wody na obszarach dotkni´tych,

oraz pracy dla ich zrównowa˝onego u˝ytkowania,

oraz

(d) Strony b´dà w pe∏ni uwzgl´dniaç specyficzne potrzeby i okolicznoÊci dotkni´tych Paƒstw-Stron

rozwijajàcych si´, a zw∏aszcza najmniej rozwini´tych spoÊród nich.

CZ¢Âå II

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Poz. 1538

(a) przyznaç nale˝ny priorytet w zwalczaniu pustynnienia i ∏agodzeniu skutków suszy oraz przeznaczyç na to odpowiednie Êrodki zgodnie ze swoimi

mo˝liwoÊciami i warunkami;

Artyku∏ 4

Zobowiàzania ogólne

1. Strony b´dà realizowaç indywidualnie lub

wspólnie zobowiàzania wynikajàce z niniejszej konwencji, wykorzystujàc odpowiednio istniejàce lub

przysz∏e dwustronne i wielostronne porozumienia lub

ich kombinacje, podkreÊlajàc potrzeb´ koordynowania

dzia∏aƒ i opracowania spójnej, d∏ugoterminowej strategii na wszystkich poziomach.

2. W dà˝eniu do osiàgni´cia celu niniejszej konwencji Strony

(a) przyjmà zintegrowane podejÊcie obejmujàce

aspekty fizyczne, biologiczne i spo∏eczno-ekonomiczne procesów pustynnienia i suszy;

(b) poÊwi´cà nale˝ytà uwag´, w ramach odpowiednich organów mi´dzynarodowych i regionalnych,

sytuacji dotkni´tych Paƒstw-Stron rozwijajàcych

si´ w odniesieniu do mi´dzynarodowego handlu,

porozumieƒ marketingowych i d∏ugów w celu

utworzenia mi´dzynarodowego Êrodowiska ekonomicznego sprzyjajàcego promocji trwa∏ego rozwoju;

(c) w∏àczà strategie likwidacji ubóstwa do dzia∏aƒ majàcych na celu zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz;

(d) b´dà popieraç wspó∏prac´ mi´dzy dotkni´tymi

Paƒstwami-Stronami w zakresie ochrony Êrodowiska i zachowania zasobów ziemi i wody, jako zwiàzanymi z problemem pustynnienia i susz;

(e) b´dà umacniaç wspó∏prac´ subregionalnà, regionalnà i mi´dzynarodowà;

(f) b´dà wspó∏pracowaç z odpowiednimi organizacjami mi´dzyrzàdowymi;

(g) o ile uznajà za w∏aÊciwe, wyznaczà mechanizmy

instytucjonalne, majàc na uwadze potrzeb´ unikania dublowania oraz

(h) b´dà popieraç korzystanie z istniejàcych dwustronnych i wielostronnych mechanizmów i porozumieƒ finansowych mobilizujàcych i kierunkujàcych znaczne Êrodki finansowe dla dotkni´tych

Paƒstw-Stron, w celu zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz.

3. Dotkni´te Paƒstwa-Strony rozwijajàce si´ majà

prawo do pomocy w realizacji konwencji.

Artyku∏ 5

Zobowiàzania dotkni´tych Paƒstw-Stron

1. Poza zobowiàzaniami wynikajàcymi z artyku∏u 4

dotkni´te Paƒstwa-Strony podejmujà si´

(b) opracowaç strategie i priorytety zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz w ramach

planów i/lub polityki zrównowa˝onego rozwoju;

(c) zajàç si´ podstawowymi przyczynami pustynnienia i zwróciç szczególnà uwag´ na czynniki spo∏eczne i gospodarcze przyczyniajàce si´ do post´powania procesu pustynnienia;

(d) podnosiç ÊwiadomoÊç spo∏ecznà, u∏atwiaç, z pomocà organizacji pozarzàdowych, udzia∏ miejscowej ludnoÊci, szczególnie kobiet i m∏odzie˝y,

w dzia∏aniach majàcych na celu zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz oraz

(e) zapewniç sprzyjajàce warunki przez wzmocnienie,

gdy to konieczne, odpowiedniego istniejàcego

prawa i, jeÊli takiego nie ma, ustanowienie nowych praw, d∏ugoterminowych polityk i programów dzia∏aƒ.

Artyku∏ 6

Zobowiàzania rozwini´tych Paƒstw-Stron

1. Poza ogólnymi zobowiàzaniami wynikajàcymi

z artyku∏u 4 rozwini´te Paƒstwa-Strony podejmujà si´

(a) aktywnie wspieraç, jak uzgodniono, indywidualnie

lub wspólnie, wysi∏ki dotkni´tych Paƒstw-Stron

rozwijajàcych si´, zw∏aszcza w Afryce, oraz paƒstw

najmniej rozwini´tych, majàce na celu zwalczanie

pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz;

(b) zapewniç znaczne Êrodki finansowe i inne formy

wsparcia w celu pomocy dotkni´tym Paƒstwom-Stronom rozwijajàcym si´, zw∏aszcza w Afryce,

w skutecznym opracowaniu i realizacji w∏asnych

d∏ugoterminowych planów i strategii zwalczania

pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz;

(c) promowaç mobilizacj´ nowych i dodatkowych

funduszy, zgodnie z artyku∏em 20 ust´p 2(b);

(d) zach´caç do mobilizacji funduszy z sektora prywatnego i innych êróde∏ pozarzàdowych oraz

(e) promowaç i u∏atwiaç dost´p dotkni´tych Paƒstw-Stron, zw∏aszcza Paƒstw-Stron rozwijajàcych si´,

do odpowiedniej technologii, wiedzy i know-how.

Artyku∏ 7

Priorytet dla Afryki

Realizujàc niniejszà konwencj´ Strony przyznajà

priorytet dotkni´tym afrykaƒskim Paƒstwom-Stronom, w Êwietle szczególnej sytuacji w tym regionie, nie

zaniedbujàc przy tym dotkni´tych Paƒstw-Stron rozwijajàcych si´ innych regionów.

Artyku∏ 8

Zwiàzek z innymi konwencjami

Strony b´dà zach´caç do koordynacji dzia∏aƒ prowadzonych w ramach niniejszej konwencji oraz innych

odnoÊnych porozumieƒ mi´dzynarodowych, o ile sà

ich Stronami, a zw∏aszcza ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu i Konwencji o ró˝norodnoÊci biologicznej, w celu osiàgni´cia maksymalnych korzyÊci z dzia∏aƒ prowadzonych

w ramach ka˝dego z porozumieƒ, unikajàc jednoczeÊnie ich dublowania. Strony b´dà zach´caç do prowadzenia wspólnych programów, zw∏aszcza w dziedzinie

badaƒ naukowych, szkolenia, systematycznych obserwacji, zbierania i wymiany informacji, w takim stopniu,

w jakim dzia∏ania te mogà przyczyniç si´ do osiàgni´cia celów odnoÊnych porozumieƒ.

2. Postanowienia niniejszej konwencji nie majà

wp∏ywu na zobowiàzania jakiejkolwiek Strony wynikajàce z dwustronnych, regionalnych lub mi´dzynarodowych porozumieƒ, które zawar∏a przed wejÊciem dla

niej w ˝ycie niniejszej konwencji.

CZ¢Âå III

PROGRAMY DZIA¸A¡, WSPÓ¸PRACA NAUKOWA

I TECHNICZNA ORAZ ÂRODKI WSPIERAJÑCE

Sekcja 1

Programy dzia∏aƒ

Artyku∏ 9

PodejÊcie podstawowe

1. Wype∏niajàc zobowiàzania wynikajàce z artyku∏u

5, dotkni´te Paƒstwa-Strony rozwijajàce si´ i inne dotkni´te Paƒstwa-Strony, w ramach swoich regionalnych za∏àczników realizacyjnych lub w inny sposób,

które zawiadomi∏y na piÊmie Sta∏y Sekretariat o zamiarze przygotowania krajowego programu dzia∏aƒ, odpowiednio przygotujà, podadzà do publicznej wiadomoÊci i wdro˝à krajowe programy dzia∏aƒ jako centralny

element strategii zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia

skutków susz, bazujàc i wykorzystujàc, w miar´ mo˝liwoÊci, odpowiednie istniejàce i pomyÊlnie zrealizowane programy i plany oraz subregionalne i regionalne

programy dzia∏aƒ. Programy te b´dà stale aktualizowane w procesie realizacji na bazie doÊwiadczeƒ wynikajàcych z dzia∏aƒ w terenie, jak równie˝ na podstawie

wyników badaƒ naukowych. Przygotowanie krajowych

programów dzia∏aƒ powinno byç ÊciÊle powiàzane z innymi wysi∏kami zmierzajàcymi do sformu∏owania krajowych polityk trwa∏ego rozwoju.

2. Przy zapewnianiu przez Paƒstwa-Strony rozwini´te ró˝nych rodzajów pomocy w ramach postanowieƒ zawartych w artykule 6 nale˝y przyznaç priorytet

wspieraniu, jak uzgodniono, krajowych, subregionalnych i regionalnych programów dzia∏aƒ w dotkni´tych

Paƒstwach-Stronach rozwijajàcych si´, zw∏aszcza

w Afryce, bezpoÊrednio lub przez odpowiednie organizacje wielostronne lub na oba sposoby.

Poz. 1538

3. Strony b´dà zach´caç organy, fundusze i programy systemu Narodów Zjednoczonych i inne stosowne

organizacje mi´dzyrzàdowe, uczelnie, Êrodowiska naukowe i organizacje pozarzàdowe, które mogà wspó∏pracowaç, zgodnie ze swoimi mandatami i mo˝liwoÊciami, do wsparcia opracowywania i wdra˝ania programów dzia∏aƒ i ich nast´pstw.

Artyku∏ 10

Krajowe programy dzia∏aƒ

1. Celem krajowych programów dzia∏aƒ jest identyfikacja czynników przyczyniajàcych si´ do pustynnienia i praktycznych dzia∏aƒ koniecznych do zwalczania

pustynnienia i ∏agodzenia skutków suszy.

2. Krajowe programy dzia∏aƒ b´dà wyszczególniaç

odpowiednio rol´ rzàdu, miejscowego spo∏eczeƒstwa

i u˝ytkowników ziemi oraz dost´pne i potrzebne zasoby. Programy te, mi´dzy innymi

(a) b´dà zawieraç d∏ugoterminowe strategie zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz, po∏o˝à nacisk na wdra˝anie i b´dà zintegrowane z krajowymi kierunkami polityki trwa∏ego rozwoju;

(b) umo˝liwià dokonywanie modyfikacji w odpowiedzi na zmieniajàce si´ warunki i b´dà wystarczajàco elastyczne na poziomie lokalnym, aby poradziç

sobie z ró˝nymi warunkami spo∏eczno-ekonomicznymi, biologicznymi i geofizycznymi;

(c) zwrócà szczególnà uwag´ na wdra˝anie dzia∏aƒ

zapobiegawczych dla obszarów, które jeszcze nie

sà zdegradowane albo które sà zdegradowane jedynie w niewielkim stopniu;

(d) wzmocnià krajowe mo˝liwoÊci w zakresie klimatologii, meteorologii i hydrologii oraz Êrodki s∏u˝àce

wczesnemu ostrzeganiu przed suszà;

(e) b´dà promowaç kierunki polityki i wzmacniaç ramy instytucjonalne rozwijajàce wspó∏prac´ i koordynacj´, w duchu partnerstwa, mi´dzy spo∏ecznoÊciami udzielajàcymi pomocy i organami rzàdowymi wszystkich szczebli oraz ludnoÊcià miejscowà i grupami wspólnotowymi oraz u∏atwià dost´p

ludnoÊci miejscowej do odpowiedniej informacji

i technologii;

(f) zapewnià efektywny udzia∏ na poziomach lokalnych, krajowych i regionalnych organizacji pozarzàdowych i ludnoÊci miejscowej, zarówno kobiet,

jak i m´˝czyzn, zw∏aszcza u˝ytkowników zasobów,

w tym farmerów i pasterzy, oraz reprezentujàcych

ich organizacji w planowaniu kierunków polityki,

podejmowaniu decyzji, realizacji i przeglàdzie krajowych programów dzia∏aƒ oraz

(g) b´dà wymagaç regularnego przeglàdu ich realizacji i raportów o ich wdra˝aniu.

3. Krajowe programy dzia∏aƒ mogà obejmowaç,

mi´dzy innymi, kilka lub wszystkie z nast´pujàcych

Êrodków s∏u˝àcych przygotowaniu do suszy i ∏agodzeniu jej skutków

(a) ustanowienie i/lub wzmocnienie, gdzie to konieczne, systemu wczesnego ostrzegania, w tym lokal-

nych i krajowych urzàdzeƒ oraz wspólnych systemów na poziomie subregionalnym i regionalnym,

oraz mechanizmów pomocy osobom przesiedlonym z powodu problemów ekologicznych;

(b) wzmocnienie przygotowaƒ do susz i zarzàdzania,

w tym planowanie na wypadek nadzwyczajnych

zagro˝eƒ zwiàzanych z suszà na poziomach lokalnych, krajowych, subregionalnych i regionalnych,

z uwzgl´dnieniem sezonowych i rocznych prognoz

klimatu;

(c) ustanowienie i/lub wzmocnienie, gdzie to konieczne, systemu zabezpieczania ˝ywnoÊci, w tym urzàdzeƒ do przechowywania i handlu, zw∏aszcza na

obszarach wiejskich;

(d) utworzenie projektów alternatywnych Êrodków

utrzymania, które mogà zapewniç dochody na terenach szczególnie zagro˝onych suszami, oraz

(e) opracowanie jednolitych programów irygacji dla

upraw i hodowli zwierzàt.

4. Uwzgl´dniajàc warunki i wymagania specyficzne

dla ka˝dego dotkni´tego Paƒstwa-Strony, krajowe programy dzia∏aƒ obejmà, odpowiednio, mi´dzy innymi

przedsi´wzi´cia w niektórych lub wszystkich obszarach priorytetowych odnoszàcych si´ do zwalczania

pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz na dotkni´tych

obszarach oraz do ludnoÊci tych obszarów: popieranie

alternatywnych Êrodków utrzymania i popraw´ krajowego Êrodowiska gospodarczego w celu umocnienia

programów majàcych na celu zwalczanie ubóstwa i zapewnienie ˝ywnoÊci; dynamik´ demograficznà, zrównowa˝onà gospodark´ zasobami naturalnymi; praktyki rolnicze przyjazne dla Êrodowiska; rozwój i efektywne wykorzystanie ró˝nych êróde∏ energii; ramy instytucjonalne i prawne; popraw´ mo˝liwoÊci oceny i systematycznych obserwacji, w tym s∏u˝b hydrologicznych

i meteorologicznych, oraz rozwijanie potencja∏u, edukacji i ÊwiadomoÊci spo∏ecznej.

Artyku∏ 11

Subregionalne i regionalne programy dzia∏aƒ

Dotkni´te Paƒstwa-Strony b´dà si´ odpowiednio

konsultowaç i wspó∏pracowaç przy przygotowaniu,

zgodnie z odpowiednimi regionalnymi za∏àcznikami

realizacyjnymi, subregionalnych i/lub regionalnych

programów dzia∏aƒ w celu zharmonizowania, uzupe∏nienia i zwi´kszenia skutecznoÊci programów krajowych. Postanowienia artyku∏u 10 b´dà stosowaç si´

mutatis mutandis do programów subregionalnych i regionalnych. Wspó∏praca taka mo˝e obejmowaç uzgodnione wspólne programy zrównowa˝onej gospodarki

transgranicznymi zasobami naturalnymi, wspó∏prac´

naukowà i technicznà oraz wzmocnienie odpowiednich instytucji.

Artyku∏ 12

Wspó∏praca mi´dzynarodowa

Dotkni´te Paƒstwa-Strony, w porozumieniu z innymi Stronami i spo∏ecznoÊcià mi´dzynarodowà, powin-

Poz. 1538

ny wspó∏pracowaç, aby zapewniç poparcie ze strony

przyjaznego Êrodowiska mi´dzynarodowego dla realizacji niniejszej konwencji. Wspó∏praca taka powinna

równie˝ obejmowaç transfer technologii, jak równie˝

badania naukowe i rozwój, gromadzenie i rozpowszechnianie informacji oraz Êrodki finansowe.

Artyku∏ 13

Wsparcie opracowywania i realizacji programów

dzia∏aƒ

1. Przedsi´wzi´cia wspierajàce programy dzia∏aƒ

zgodnie z artyku∏em 9 obejmujà, mi´dzy innymi

(a) wspó∏prac´ finansowà dla zapewnienia przewidywalnoÊci programów dzia∏aƒ, pozwalajàcà na niezb´dne planowanie d∏ugoterminowe;

(b) opracowanie i wykorzystywanie mechanizmów

wspó∏pracy, które umo˝liwiajà lepsze wsparcie na

poziomie lokalnym, w tym dzia∏aƒ organizacji pozarzàdowych, w celu popierania, gdzie stosowne,

powtarzania pomyÊlnie zrealizowanych dzia∏aƒ

programów pilotowych;

(c) zwi´kszonà elastycznoÊç w planowaniu projektów,

finansowaniu i realizacji zgodnie z eksperymentalnym, powtarzajàcym si´ podejÊciem wskazanym

dla dzia∏aƒ z uczestnictwem miejscowej spo∏ecznoÊci oraz

(d) odpowiednie procedury administracyjne i bud˝etowe zwi´kszajàce skutecznoÊç wspó∏pracy i programów wspierajàcych.

2. Przy zapewnianiu wsparcia dotkni´tym Paƒstwom-Stronom rozwijajàcym si´ zostanie przyznany

priorytet afrykaƒskim Paƒstwom-Stronom i najmniej

rozwini´tym Paƒstwom-Stronom.

Artyku∏ 14

Koordynacja w trakcie opracowywania i realizacji

programów dzia∏aƒ

1. Strony b´dà ÊciÊle wspó∏pracowaç, bezpoÊrednio i przez odpowiednie organizacje mi´dzyrzàdowe,

przy opracowywaniu i realizacji programów dzia∏aƒ.

2. Strony opracujà mechanizmy operacyjne,

zw∏aszcza na poziomie krajowym i terenowym, w celu

zapewnienia mo˝liwie najlepszej koordynacji mi´dzy

Paƒstwami-Stronami rozwini´tymi, rozwijajàcymi si´

oraz odpowiednimi organizacjami mi´dzyrzàdowymi

i pozarzàdowymi w celu unikni´cia dublowania, zharmonizowania interwencji i uzgodnieƒ oraz maksymalizowania oddzia∏ywania pomocy. W Paƒstwach-Stronach rozwijajàcych si´ priorytet zostanie przyznany koordynacji dzia∏aƒ zwiàzanych ze wspó∏pracà mi´dzynarodowà w celu maksymalnie efektywnego wykorzystania Êrodków, zapewnienia pomocy odpowiadajàcej

potrzebom i u∏atwienia realizacji krajowych programów dzia∏aƒ i priorytetów w ramach niniejszej konwencji.

Artyku∏ 15

Regionalne za∏àczniki realizacyjne

Elementy w∏àczane do programów dzia∏aƒ b´dà

wybierane i dostosowywane do czynników spo∏eczno-ekonomicznych, geograficznych i klimatycznych w∏aÊciwych dla dotkni´tego Paƒstwa-Strony lub regionu

oraz do poziomu ich rozwoju. Wytyczne do przygotowania programów dzia∏aƒ, ich dok∏adne ukierunkowanie i zawartoÊç dla poszczególnych subregionów i regionów sà podane w regionalnych za∏àcznikach realizacyjnych.

Sekcja 2

Wspó∏praca naukowa i techniczna

Artyku∏ 16

Gromadzenie, analiza i wymiana informacji

Strony zgadzajà si´, zgodnie ze swoimi mo˝liwoÊciami, integrowaç i koordynowaç gromadzenie, analiz´ i wymian´ odnoÊnych krótkoterminowych i d∏ugoterminowych danych i informacji dla zapewnienia systematycznych obserwacji degradacji ziemi na dotkni´tych obszarach oraz lepszego zrozumienia i oceny procesów i skutków susz i pustynnienia. Umo˝liwi to, mi´dzy innymi, wczesne ostrzeganie i zaplanowanie z wyprzedzeniem okresów szkodliwych wahaƒ klimatu,

w sposób nadajàcy si´ do praktycznego stosowania

przez u˝ytkowników na wszystkich poziomach,

a zw∏aszcza przez ludnoÊç miejscowà. W tym Strony

powinny, odpowiednio

(a) u∏atwiaç i wzmacniaç funkcjonowanie globalnej

sieci instytucji i urzàdzeƒ s∏u˝àcych gromadzeniu,

analizie i wymianie informacji, jak równie˝ systematycznym obserwacjom na wszystkich poziomach, które mi´dzy innymi

(i) b´dà stara∏y si´ stosowaç kompatybilne normy

i systemy;

(ii) obejmà odpowiednie dane i stacje, w tym na

odosobnionych obszarach;

(iii) b´dà wykorzystywaç i rozpowszechniaç nowoczesnà technologi´ gromadzenia, przekazywania i oceny danych o degradacji ziemi oraz

(iv) powià˝à ÊciÊlej krajowe, subregionalne i regionalne centra danych i informacji z globalnymi

êród∏ami informacji,

(b) zapewniaç, ˝e gromadzenie, analiza i wymiana informacji odpowiada potrzebom miejscowych spo∏eczeƒstw i decydentów, w zakresie rozwiàzywania szczególnych problemów oraz ˝e miejscowe

spo∏ecznoÊci sà zaanga˝owane w te dzia∏ania;

(c) wspieraç i dalej rozwijaç dwustronne i wielostronne programy i projekty, których celem jest zdefiniowanie, przeprowadzenie, ocena i finansowanie

gromadzenia, analizy i wymiany danych i informacji, w tym, mi´dzy innymi, zintegrowanych zesta-

Poz. 1538

wów wskaêników fizycznych, biologicznych, spo∏ecznych i ekonomicznych;

(d) w pe∏ni wykorzystywaç wiedz´ kompetentnych

mi´dzyrzàdowych i pozarzàdowych organizacji,

zw∏aszcza dla rozpowszechnienia odpowiednich

informacji i doÊwiadczeƒ mi´dzy grupami docelowymi w ró˝nych regionach;

(e) przywiàzywaç nale˝ytà wag´ do gromadzenia,

analizy i wymiany danych spo∏eczno-ekonomicznych i ich integracji z danymi fizycznymi i biologicznymi;

(f) wymieniaç informacje ze wszystkich publicznie

dost´pnych êróde∏ zwiàzanych ze zwalczaniem pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz i uczynià je

w pe∏ni, w sposób otwarty i szybki, dost´pnymi

oraz

(g) zgodnie ze swoimi krajowymi prawami i/lub politykà b´dà wymieniaç informacje na temat wiedzy

miejscowej i tradycyjnej, zapewniajàc jej odpowiednià ochron´ i zapewniajàc odpowiednie dochody z zysków z niej osiàgni´tych dla zainteresowanej ludnoÊci miejscowej, w oparciu o s∏uszne

podstawy i na wzajemnie uzgodnionych warunkach.

Artyku∏ 17

Badania naukowe i rozwój

1. Strony podejmujà si´, zgodnie ze swoimi mo˝liwoÊciami, promowaç wspó∏prac´ technicznà i naukowà w zakresie zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia

skutków susz przez w∏aÊciwe instytucje krajowe, subregionalne, regionalne i mi´dzynarodowe. W tym celu

b´dà wspieraç dzia∏ania badawcze, które

(a) przyczyniajà si´ do poszerzenia wiedzy o procesach prowadzàcych do wyst´powania pustynnienia i susz oraz o oddzia∏ywaniu i rozró˝nianiu czynników je wywo∏ujàcych, naturalnych, jak i spowodowanych dzia∏alnoÊcià cz∏owieka, w celu zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz,

osiàgania lepszej produktywnoÊci oraz zrównowa˝onego u˝ytkowania i gospodarki zasobami;

(b) odpowiadajà dobrze zdefiniowanym celom, dotyczà specyficznych potrzeb miejscowej ludnoÊci

i prowadzà do znalezienia i zastosowania rozwiàzaƒ poprawiajàcych standard ˝ycia ludzi na terenach dotkni´tych;

(c) chronià, integrujà, uwypuklajà i umacniajà tradycyjnà i miejscowà wiedz´, know-how i praktyki, zapewniajàc, zgodnie z krajowym prawem lub/i politykà, ˝e w∏aÊciciele tej wiedzy odniosà bezpoÊrednie korzyÊci, na sprawiedliwych podstawach i wzajemnie uzgodnionych warunkach, z komercyjnego

wykorzystania tej wiedzy lub rozwoju technicznego opartego na niej;

(d) rozwijajà i umacniajà krajowe, subregionalne i regionalne mo˝liwoÊci badawcze w dotkni´tych Paƒ-

stwach-Stronach, zw∏aszcza w Afryce, w tym rozwijajà miejscowe zdolnoÊci i umacniajà odpowiednie mo˝liwoÊci, szczególnie w paƒstwach o s∏abej

bazie badawczej, ze szczególnym uwzgl´dnieniem

badaƒ wielodyscyplinarnych i spo∏eczno-ekonomicznych zwiàzanych z udzia∏em spo∏eczeƒstwa;

(e) uwzgl´dniajà, odpowiednio, zwiàzek mi´dzy ubóstwem, migracjà spowodowanà przyczynami ekologicznymi a pustynnieniem;

(f) wspierajà prowadzenie wspólnych programów badawczych mi´dzy krajowymi, subregionalnymi, regionalnymi i mi´dzynarodowymi organizacjami

badawczymi w sektorze publicznym i prywatnym,

w celu rozwoju ulepszonych, dost´pnych i przyst´pnych technologii dla zrównowa˝onego rozwoju, poprzez efektywny udzia∏ miejscowej ludnoÊci

i wspólnot, oraz

(g) zwi´kszajà dost´pnoÊç zasobów wodnych na dotkni´tych terenach, mi´dzy innymi, metodà zasiewania chmur.

2. Programy dzia∏aƒ powinny zawieraç priorytety

badawcze dla poszczególnych regionów i subregionów, odzwierciedlajàce ró˝ne warunki lokalne. Konferencja Stron b´dzie przeglàdaç okresowo priorytety

badawcze, kierujàc si´ radami Komitetu do spraw Nauki i Techniki.

Artyku∏ 18

Transfer, nabywanie, adaptacja i opracowywanie

technologii

1. Strony podejmujà si´ zgodnie z wzajemnymi

uzgodnieniami i krajowym prawem i/lub politykà, finansowaç i/lub u∏atwiaç finansowanie transferu, nabywania, adaptacji i opracowywania przyjaznych dla Êrodowiska, wartoÊciowych gospodarczo i akceptowanych przez spo∏eczeƒstwo technologii dotyczàcych

zwalczania pustynnienia i/lub ∏agodzenia skutków

susz, w celu przyczynienia si´ do zrównowa˝onego

rozwoju na dotkni´tych obszarach. Wspó∏praca taka

b´dzie prowadzona, odpowiednio dwustronnie lub

wielostronnie, z pe∏nym wykorzystaniem ekspertyz

mi´dzyrzàdowych i pozarzàdowych organizacji. Strony

w szczególnoÊci

(a) b´dà w pe∏ni wykorzystywaç odpowiednie istniejàce krajowe, subregionalne, regionalne i mi´dzynarodowe systemy informacyjne i punkty udost´pniajàce informacje dla rozpowszechniania informacji o dost´pnych technologiach, ich êród∏ach, zagro˝eniu dla Êrodowiska i ogólnych warunkach, na jakich informacje te mo˝na nabyç;

(b) u∏atwià, zw∏aszcza dotkni´tym Paƒstwom-Stronom rozwijajàcym si´, na korzystnych warunkach,

uwzgl´dniajàc potrzeb´ ochrony praw w∏asnoÊci

intelektualnej, dost´p do technologii najbardziej

odpowiednich do praktycznego stosowania dla

szczególnych potrzeb miejscowej ludnoÊci, zwracajàc szczególnà uwag´ na oddzia∏ywanie tej tech-

Poz. 1538

nologii na spo∏eczeƒstwo, kultur´, gospodark´

i Êrodowisko;

(c) u∏atwià wspó∏prac´ technicznà mi´dzy dotkni´tymi Paƒstwami-Stronami rozwijajàcymi si´ poprzez

pomoc finansowà lub inne w∏aÊciwe Êrodki;

(d) rozszerzà wspó∏prac´ technicznà z dotkni´tymi

Paƒstwami-Stronami rozwijajàcymi si´, w∏àczajàc, odpowiednio, joint ventures szczególnie

w sektorach, które wspierajà alternatywne sposoby uzyskiwania Êrodków utrzymania, oraz

(e) podejmà odpowiednie kroki, aby stworzyç wewn´trzne warunki rynkowe i zach´ty finansowe

lub inne, sprzyjajàce rozwojowi, transferowi, nabywaniu i adaptacji odpowiednich technologii,

wiedzy, know-how i praktyk, w tym równie˝ przedsi´wzi´cia w celu zapewnienia odpowiedniej i skutecznej ochrony w∏asnoÊci praw intelektualnych.

2. Strony, zgodnie ze swoimi mo˝liwoÊciami i krajowym prawem i/lub politykà, b´dà chroniç, promowaç i u˝ytkowaç w szczególnoÊci odpowiednie tradycyjne i lokalne technologie, wiedz´, know-how i praktyki, i w tym celu zobowiàzujà si´

(a) prowadziç inwentaryzacje takich technologii, wiedzy, know-how i praktyk oraz ich potencjalnych

wykorzystaƒ z udzia∏em miejscowej ludnoÊci, rozpowszechniaç takie informacje, odpowiednio we

wspó∏pracy z w∏aÊciwymi organizacjami mi´dzyrzàdowymi i pozarzàdowymi;

(b) zapewniç w∏aÊciwà ochron´ tym technologiom,

wiedzy, know-how i praktykom, a tak˝e bezpoÊrednie korzyÊci dla miejscowej ludnoÊci z komercyjnego zastosowania lub rozwoju technicznego

opartego na nich, na sprawiedliwych podstawach

i zgodnie z wzajemnymi porozumieniami;

(c) zach´caç i aktywnie wspieraç ulepszanie i upowszechnianie technologii, wiedzy, know-how

i praktyk lub opracowanie nowych technologii

opartych na nich oraz

(d) u∏atwiaç, odpowiednio, adaptacje technologii,

wiedzy, know-how i praktyk do szerokiego zastosowania i odpowiednio zintegrujà je z nowoczesnymi technologiami.

Sekcja 3

Ârodki wspierajàce

Artyku∏ 19

Rozwój potencja∏u,

edukacja i ÊwiadomoÊç spo∏eczna

1. Strony uznajà znaczenie rozwijania potencja∏u —

to znaczy tworzenia instytucji, szkoleƒ i rozwoju odpowiednich mo˝liwoÊci lokalnych i krajowych — dla dzia∏aƒ zwalczajàcych pustynnienie i ∏agodzàcych skutki

susz. Strony b´dà odpowiednio promowaç rozwijanie

potencja∏u poprzez

(a) pe∏ny udzia∏ na wszystkich szczeblach ludnoÊci

miejscowej, zw∏aszcza na poziomie lokalnym,

szczególne kobiet i m∏odzie˝y, we wspó∏pracy z organizacjami pozarzàdowymi i lokalnymi;

(b) wzmocnienie szkolenia i mo˝liwoÊci badawczych

na poziomie krajowym w zakresie pustynnienia

i suszy;

(c) utworzenie i/lub wzmocnienie s∏u˝b wspierajàcych

i terenowych w celu rozpowszechniania odpowiednich metod technologicznych i technik w sposób bardziej efektywny oraz przez szkolenie agentów terenowych i cz∏onków wiejskich organizacji

w dzia∏aniach zwiàzanych z udzia∏em spo∏eczeƒstwa dla ochrony i trwa∏ego u˝ytkowania zasobów

naturalnych;

(d) popieranie wykorzystywania i rozpowszechniania

wiedzy, know-how i praktyk miejscowej ludnoÊci

w programach wspó∏pracy technicznej, tam gdzie

jest to mo˝liwe;

(e) przystosowanie, tam gdzie jest to konieczne, w∏aÊciwych przyjaznych dla Êrodowiska technologii

i tradycyjnych metod rolniczych i pasterskich, do

wspó∏czesnych warunków spo∏eczno-gospodarczych;

(f) zapewnienie odpowiedniego szkolenia i technologii u˝ytkowania alternatywnych êróde∏ energii,

a zw∏aszcza odnawialnych êróde∏ energii, majàcych na celu szczególnie zmniejszenie uzale˝nienia

od drewna jako paliwa;

(g) wspó∏prac´, zgodnie z wzajemnymi uzgodnieniami, w celu zwi´kszenia mo˝liwoÊci opracowywania i realizacji, przez dotkni´te Paƒstwa-Strony,

programów w zakresie zbierania informacji, ich

analizy i wymiany wed∏ug artyku∏u 16;

(h) innowacyjne sposoby promocji alternatywnych

êróde∏ utrzymania, w tym szkolenie w zakresie nowych umiej´tnoÊci;

(i) szkolenie decydentów, kierowników i pracowników, którzy sà odpowiedzialni za gromadzenie

i analiz´ danych do rozpowszechniania i wykorzystywania informacji wczesnego ostrzegania o warunkach suszy i warunkach produkcji ˝ywnoÊci;

(j) skuteczniejsze dzia∏anie istniejàcych krajowych instytucji i struktur prawnych oraz, tam gdzie jest to

konieczne, przez stworzenie nowych równoczeÊnie

ze wzmacnianiem planowania i zarzàdzania strategicznego oraz

(k) programy wymiany delegacji, w celu lepszego rozwijania potencja∏u w dotkni´tych Paƒstwach-Stronach przez d∏ugoterminowy, wzajemnie oddzia∏ywajàcy proces uczenia i studiowania.

2. Dotkni´te Paƒstwa-Strony rozwijajàce si´ b´dà

prowadziç, we wspó∏pracy z innymi Stronami i kompetentnymi organizacjami mi´dzyrzàdowymi i pozarzàdowymi, odpowiednio, interdyscyplinarny przeglàd

Poz. 1538

dost´pnych mo˝liwoÊci i Êrodków na poziomie lokalnym i krajowym oraz potencjalnych mo˝liwoÊci ich

wzmocnienia.

3. Strony b´dà wspó∏pracowaç ze sobà, przez kompetentne organizacje mi´dzyrzàdowe, jak równie˝ pozarzàdowe, przy realizacji i wspieraniu programów

zwi´kszania ÊwiadomoÊci spo∏ecznej i programów

edukacyjnych w paƒstwach dotkni´tych oraz innych,

aby promowaç zrozumienie przyczyn i skutków pustynnienia i susz oraz znaczenia osiàgni´cia celu niniejszej konwencji. W tym celu Strony podejmujà si´

(a) organizowaç kampanie, których celem b´dzie

zwi´kszenie spo∏ecznej ÊwiadomoÊci;

(b) zapewniaç sta∏y dost´p spo∏eczeƒstwa do odpowiednich informacji oraz szeroki udzia∏ spo∏eczeƒstwa w dzia∏aniach edukacyjnych i zwi´kszajàcych

ÊwiadomoÊç;

(c) zach´caç do tworzenia stowarzyszeƒ przyczyniajàcych si´ do podnoszenia ÊwiadomoÊci spo∏ecznej;

(d) opracowywaç i wymieniaç materia∏y edukacyjne

i s∏u˝àce podniesieniu ÊwiadomoÊci spo∏ecznej,

tam gdzie to mo˝liwe, w j´zykach miejscowych,

wymieniaç i wspieraç ekspertów w celu szkolenia

pracowników dotkni´tego Paƒstwa-Strony rozwijajàcej si´, w zakresie prowadzenia programów

edukacyjnych i zwi´kszajàcych ÊwiadomoÊç spo∏ecznà, i b´dà w pe∏ni wykorzystywaç odpowiednie materia∏y edukacyjne dost´pne w kompetentnych organach mi´dzynarodowych;

(e) dokonywaç oceny potrzeb edukacyjnych na terenach dotkni´tych, opracowaç odpowiednie programy szkolne i rozszerzyç, wed∏ug potrzeb, programy edukacyjne i oÊwiatowe dla doros∏ych oraz

zwi´kszyç mo˝liwoÊci dla wszystkich, a zw∏aszcza

dla dziewczàt i kobiet, w zakresie identyfikacji,

ochrony zasobów naturalnych, zrównowa˝onego

ich u˝ytkowania i gospodarki nimi na obszarach

dotkni´tych, oraz

(f) opracowywaç interdyscyplinarne programy integrujàce ÊwiadomoÊç zagro˝enia pustynnieniem

i suszà do systemów edukacyjnych i do nieformalnych, zaocznych praktycznych programów edukacyjnych dla doros∏ych.

4. Konferencja Stron ustanowi i/lub umocni sieci

regionalnych oÊrodków edukacyjnych i szkoleniowych

w zakresie zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz. Sieci te powinny byç koordynowane przez

instytucj´ utworzonà lub wyznaczonà do tego celu dla

szkolenia pracowników naukowych, technicznych

i kadr kierowniczych oraz wzmocnienia istniejàcych instytucji odpowiedzialnych za szkolenie i edukacj´

w dotkni´tych Paƒstwach-Stronach, odpowiednio, dla

zharmonizowania programów i organizacji wymiany

doÊwiadczeƒ mi´dzy nimi. Sieci te b´dà wspó∏pracowaç ÊciÊle z odpowiednimi organizacjami mi´dzyrzàdowymi i pozarzàdowymi w celu unikni´cia dublowania dzia∏aƒ.

Artyku∏ 20

Ârodki finansowe

1. Majàc na uwadze zasadnicze znaczenie, jakie ma

finansowanie dla osiàgni´cia celu niniejszej konwencji, Strony, uwzgl´dniajàc swoje mo˝liwoÊci, b´dà podejmowaç wszelkie wysi∏ki dla zapewnienia odpowiednich Êrodków finansowych dla programów zwalczania

pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz.

2. W zwiàzku z powy˝szym Paƒstwa-Strony rozwini´te, przyznajàc priorytet dotkni´tym Paƒstwom-Stronom afrykaƒskim, nie zaniedbujàc dotkni´tych

Paƒstw-Stron rozwijajàcych si´ w innych regionach,

zgodnie z artyku∏em 7 podejmujà si´

(a) zmobilizowaç znaczne Êrodki finansowe, w tym

dotacje i kredyty na warunkach ulgowych, w celu

wsparcia realizacji programów zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz;

(b) promowaç mobilizacj´ odpowiednich, przewidywalnych i terminowych Êrodków finansowych,

w tym nowego i dodatkowego finansowania z Globalnego Funduszu Ekologicznego uzgodnionych

kosztów dodatkowych dzia∏aƒ dotyczàcych pustynnienia, które sà zwiàzane z jego czterema obszarami aktywnoÊci, zgodnie z odnoÊnymi postanowieniami Instrumentu ustanawiajàcego Globalny Fundusz Ekologiczny;

(c) u∏atwiaç przez wspó∏prac´ mi´dzynarodowà transfer technologii, wiedzy i know-how oraz

(d) badaç, we wspó∏pracy z dotkni´tymi Paƒstwami-Stronami rozwijajàcymi si´, innowacyjne metody

i bodêce mobilizujàce i kanalizujàce Êrodki, w tym

fundacje, organizacje pozarzàdowe i inne podmioty sektora prywatnego, zw∏aszcza ekokonwersj´

d∏ugów i inne innowacyjne dzia∏ania zwi´kszajàce

finansowanie poprzez redukcj´ zewn´trznego obcià˝enia d∏ugami dotkni´tych Paƒstw-Stron rozwijajàcych si´, zw∏aszcza w Afryce.

3. Dotkni´te Paƒstwa-Strony rozwijajàce si´,

uwzgl´dniajàc swoje mo˝liwoÊci, podejmà si´ mobilizacji odpowiednich Êrodków finansowych dla realizacji

krajowych programów dzia∏aƒ.

4. Mobilizujàc Êrodki finansowe, Strony b´dà stara∏y si´ w pe∏ni wykorzystywaç i stale podnosiç jakoÊç

krajowych, dwustronnych i wielostronnych êróde∏

i mechanizmów finansowania, wykorzystujàc konsorcja, wspólne programy i finansowanie równoleg∏e oraz

b´dà stara∏y si´ zaanga˝owaç êród∏a i mechanizmy finansowe sektora prywatnego, w tym organizacje pozarzàdowe. W tym celu Strony b´dà w pe∏ni wykorzystywaç mechanizm operacyjny stosownie do artyku∏u 14.

5. W celu zmobilizowania zasobów finansowych

potrzebnych w dotkni´tych Paƒstwach-Stronach rozwijajàcych si´ na zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie

skutków susz Strony

(a) zracjonalizujà i umocnià gospodark´ za pomocà

Êrodków ju˝ przeznaczonych na zwalczanie pu-

Poz. 1538

stynnienia i ∏agodzenie skutków susz, wykorzystujàc je w sposób bardziej skuteczny i wydajny, oceniajàc ich dobre i z∏e strony, usuwajàc przeszkody

dla ich efektywnego wykorzystania oraz, gdy to

b´dzie konieczne, dostosowujàc programy

w Êwietle zintegrowanego d∏ugoterminowego podejÊcia przyj´tego zgodnie z niniejszà konwencjà;

(b) przyznajà nale˝yty priorytet i poÊwi´cà uwag´

w ramach organów zarzàdzajàcych wielostronnymi instytucjami finansowymi, organizacjami i funduszami, w tym regionalnymi bankami i funduszami rozwoju, wspieraniu dotkni´tych Paƒstw-Stron

rozwijajàcych si´, zw∏aszcza w Afryce, w przedsi´wzi´ciach przyÊpieszajàcych realizacj´ konwencji,

szczególnie programów dzia∏aƒ, które podejmujà

w ramach regionalnych za∏àczników realizacyjnych, oraz

(c) przebadajà, w jaki sposób mo˝na wzmocniç wspó∏prac´ regionalnà i subregionalnà dla wsparcia

dzia∏aƒ podejmowanych na poziomie krajowym.

6. Inne Strony zach´ca si´ do dostarczania, na zasadzie dobrowolnoÊci, wiedzy, know-how i technik

zwiàzanych z pustynnieniem i/lub Êrodków finansowych dotkni´tym Paƒstwom-Stronom rozwijajàcym

si´.

7. Pe∏nej realizacji zobowiàzaƒ wynikajàcych z konwencji przez dotkni´te Paƒstwa-Strony rozwijajàce si´,

zw∏aszcza w Afryce, w du˝ym stopniu pomo˝e wype∏nienie przez Paƒstwa-Strony rozwini´te ich zobowiàzaƒ wynikajàcych z konwencji, a w szczególnoÊci zobowiàzaƒ dotyczàcych Êrodków finansowych i transferu

technologii. Wype∏niajàc swoje zobowiàzania, Paƒstwa-Strony rozwini´te powinny w pe∏ni uwzgl´dniç

to, ˝e g∏ównymi priorytetami w dotkni´tych Paƒstwach-Stronach rozwijajàcych si´, zw∏aszcza w Afryce, sà rozwój gospodarczy i spo∏eczny oraz likwidacja

ubóstwa.

Artyku∏ 21

Mechanizmy finansowe

1. Konferencja Stron b´dzie promowaç dost´pnoÊç

mechanizmów finansowych i b´dzie zach´caç te mechanizmy, aby stara∏y si´ maksymalizowaç dost´pnoÊç

funduszy na realizacj´ konwencji dla dotkni´tych

Paƒstw-Stron rozwijajàcych si´, szczególnie w Afryce.

W tym celu Konferencja Stron rozwa˝y przyj´cie, mi´dzy innymi, kierunków i polityk, które

(a) u∏atwià dostarczenie koniecznych funduszy na

dzia∏ania zgodne z odpowiednimi postanowieniami konwencji na poziomach krajowym, subregionalnym, regionalnym i globalnym;

(b) sprzyjajà podejÊciom, mechanizmom i porozumieniom finansowania z wielu êróde∏, ich ocenie

zgodnie z artyku∏em 20;

(c) b´dà regularnie dostarczaç zainteresowanym

Stronom i odpowiednim mi´dzyrzàdowym i pozarzàdowym organizacjom informacje o dost´pnych

êród∏ach finansowania i modelach finansowania

w celu u∏atwienia koordynacji mi´dzy nimi;

(d) u∏atwià ustanowienie, tam gdzie b´dzie to w∏aÊciwe, mechanizmów, takich jak krajowe fundusze

pustynnienia, w tym równie˝ mechanizmu anga˝ujàcego organizacje pozarzàdowe, dla kierowania Êrodków finansowych w sposób szybki

i sprawny do poziomów lokalnych w dotkni´tych

Paƒstwach-Stronach rozwijajàcych si´ oraz

Poz. 1538

wym informacje o dost´pnych êród∏ach funduszy

i modelach finansowania w celu u∏atwienia koordynacji mi´dzy nimi;

oraz

(d) b´dzie zdawaç sprawozdanie ze swojej dzia∏alnoÊci Konferencji Stron, poczàwszy od jej drugiej

zwyczajnej sesji.

(e) wzmocnià istniejàce fundusze i mechanizmy finansowe na poziomach subregionalnych i regionalnych, zw∏aszcza w Afryce, aby wspiera∏y efektywniej realizacj´ konwencji.

6. Konferencja Stron na swojej pierwszej sesji zawrze odpowiednie porozumienie z organizacjà, która

przyjmie Mechanizm Globalny w celu administracyjnej

obs∏ugi tego mechanizmu, korzystajàc w miar´ mo˝liwoÊci z istniejàcych zasobów bud˝etowych i ludzkich.

2. Konferencja Stron b´dzie zach´caç do dostarczania przez ró˝ne mechanizmy w systemie Narodów

Zjednoczonych oraz przez multilateralne instytucje finansowe wsparcia na poziomach krajowych, subregionalnych i regionalnych dzia∏aƒ umo˝liwiajàcych Paƒstwom-Stronom rozwijajàcym si´ wype∏nienie ich zobowiàzaƒ wynikajàcych z konwencji.

7. Konferencja Stron na swojej trzeciej zwyk∏ej sesji dokona przeglàdu polityki, postanowieƒ operacyjnych i dzia∏ania Mechanizmu Globalnego, odpowiedzialnego przed nià zgodnie z ust´pem 4, uwzgl´dniajàc postanowienia artyku∏u 7. Na podstawie tego przeglàdu Konferencja Stron rozwa˝y i podejmie odpowiednie dzia∏ania.

3. Dotkni´te Paƒstwa-Strony rozwijajàce si´ b´dà

wykorzystywaç i, gdzie to b´dzie konieczne, b´dà ustanawiaç lub/i wzmacniaç krajowe mechanizmy koordynacyjne zintegrowane z krajowymi programami rozwoju, które zapewnià efektywne wykorzystanie

wszystkich dost´pnych Êrodków finansowych. B´dà

równie˝ wykorzystywaç procesy anga˝ujàce organizacje pozarzàdowe, grupy lokalne i sektor prywatny do

zbierania funduszy, opracowywania i realizacji programów i zapewniania dost´pu do funduszy na poziomie

lokalnym. Dzia∏ania te mogà byç wzmocnione przez

poprawionà koordynacj´ i elastyczne programowanie

ze strony udzielajàcych pomocy.

CZ¢Âå IV

4. W celu zwi´kszenia efektywnoÊci i skutecznoÊci

istniejàcych mechanizmów finansowych ustanawia si´

niniejszym Globalny Mechanizm promocji dzia∏aƒ prowadzàcych do mobilizacji i ukierunkowania znacznych

zasobów finansowych, w tym transferu technologii, na

zasadzie subwencji i/lub warunkach ulgowych lub innych, do dotkni´tych Paƒstw-Stron rozwijajàcych si´.

Globalny Mechanizm b´dzie funkcjonowa∏ pod przewodnictwem Konferencji Stron, b´dzie jej podlega∏

i b´dzie przed nià odpowiedzialny.

5. Konferencja Stron na swojej pierwszej zwyk∏ej

sesji okreÊli organizacj´, która przyjmie Mechanizm

Globalny. Konferencja Stron i organizacja ta uzgodnià

warunki Mechanizmu Globalnego w celu zapewnienia,

mi´dzy innymi, ˝e Mechanizm

(a) ustali i zredaguje spis odpowiednich dwustronnych i wielostronnych programów wspó∏pracy dost´pnych dla realizacji konwencji;

(b) b´dzie, na ˝yczenie, s∏u˝y∏ radà Stronom w zakresie innowacyjnych metod finansowania, êróde∏

pomocy finansowej, poprawy koordynacji i wspó∏pracy dzia∏aƒ na poziomie krajowym;

(c) dostarczy zainteresowanym Stronom i odpowiednim organizacjom mi´dzyrzàdowym i pozarzàdo-

INSTYTUCJE

Artyku∏ 22

Konferencja Stron

1. Niniejszym ustanawia si´ Konferencj´ Stron.

2. Konferencja Stron jest najwy˝szym organem niniejszej konwencji. W ramach swoich uprawnieƒ b´dzie ona podejmowaç decyzje konieczne do promowania efektywnej realizacji konwencji. W szczególnoÊci

(a) b´dzie regularnie dokonywaç przeglàdu realizacji

konwencji i funkcjonowania jej instytucjonalnych

organizacji w Êwietle doÊwiadczeƒ nabytych na

poziomach krajowych, subregionalnych, regionalnych i mi´dzynarodowych i na podstawie rozwoju

wiedzy naukowej i technicznej;

(b) b´dzie promowaç i u∏atwiaç wymian´ informacji

o Êrodkach podj´tych przez Strony i okreÊli form´

i terminarz przekazywania informacji, które majà

byç dostarczone stosownie do artyku∏u 26, b´dzie

przeglàdaç raporty i przygotowywaç zalecenia ich

dotyczàce;

(c) ustanowi takie organy pomocnicze, jakie b´dà konieczne dla realizacji konwencji;

(d) b´dzie przeglàdaç raporty dostarczane przez jej organy pomocnicze i b´dzie im przekazywaç wytyczne;

(e) uzgodni i przyjmie na zasadzie konsensusu w∏asne

zasady proceduralne i finansowe oraz zasady dla

organów pomocniczych;

(f) b´dzie przyjmowaç poprawki do konwencji zgodnie z artyku∏ami 30 i 31;

(g) b´dzie zatwierdzaç bud˝et i program swojej dzia∏alnoÊci, w tym równie˝ bud˝et organów pomocniczych, oraz podejmie niezb´dne ustalenia dla ich

sfinansowania;

(h) b´dzie odpowiednio nawiàzywaç wspó∏prac´

z kompetentnymi organami lub agencjami zarówno mi´dzynarodowymi, jak i krajowymi, mi´dzyrzàdowymi i pozarzàdowymi, oraz b´dzie wykorzystywaç us∏ugi i informacje przez nie dostarczane;

(i) b´dzie promowaç i wzmacniaç kontakty z innymi

odpowiednimi konwencjami, jednoczeÊnie starajàc si´ unikaç dublowania dzia∏aƒ, oraz

(j) b´dzie spe∏niaç inne funkcje konieczne do osiàgni´cia celu konwencji.

3. Konferencja Stron na swojej pierwszej sesji

przyjmie w drodze konsensusu zasady proceduralne,

obejmujàce procedury podejmowania decyzji w sprawach nieobj´tych procedurami podejmowania decyzji

przewidzianymi w konwencji. Procedury te mogà obejmowaç okreÊlenie wi´kszoÊci g∏osów wymaganych

dla podj´cia poszczególnych decyzji.

4. Pierwsza sesja Konferencji Stron b´dzie zwo∏ana

przez tymczasowy sekretariat wymieniony w artykule

35 i powinna odbyç si´ nie póêniej ni˝ w ciàgu roku po

wejÊciu w ˝ycie konwencji. Sesje zwyczajne druga,

trzecia i czwarta powinny odbyç si´ co roku, a nast´pnie sesje zwyczajne powinny odbywaç si´ co dwa lata,

o ile Konferencja Stron nie zadecyduje inaczej.

5. Nadzwyczajne sesje Konferencji Stron b´dà odbywaç si´ wtedy, gdy zadecyduje o tym Konferencja

Stron na swojej zwyk∏ej sesji lub na pisemne ˝àdanie

jakiejkolwiek Strony, pod warunkiem ˝e w ciàgu trzech

miesi´cy od poinformowania Stron o tym ˝àdaniu

przez Sta∏y Sekretariat poprze je co najmniej jedna

trzecia Stron.

6. Na ka˝dej zwyczajnej sesji Konferencja Stron wybierze Biuro. Struktura i funkcje Biura b´dà okreÊlone

w zasadach proceduralnych. Przy wyznaczaniu Biura

nale˝y uwzgl´dniç koniecznoÊç zapewnienia sprawiedliwego rozk∏adu geograficznego i odpowiedniej reprezentacji dotkni´tych Paƒstw-Stron, zw∏aszcza afrykaƒskich.

7. Organizacja Narodów Zjednoczonych, jej wyspecjalizowane agendy i ka˝de z paƒstw cz∏onkowskich

tych organizacji lub paƒstwa wyst´pujàce w nich jako

obserwator, które nie sà Stronami niniejszej konwencji, mogà byç reprezentowane na sesjach Konferencji

Stron w charakterze obserwatora. Ka˝dy organ lub

agenda, narodowa czy mi´dzynarodowa, rzàdowa lub

pozarzàdowa, kompetentna w dziedzinach obj´tych

konwencjà, która poinformowa∏a Sta∏y Sekretariat

o swoim ˝yczeniu udzia∏u w sesji Konferencji Stron

w charakterze obserwatora, mo˝e byç dopuszczona,

o ile jedna trzecia z obecnych Stron nie wyrazi sprzeciwu. Dopuszczenie i udzia∏ obserwatorów zostanà okreÊlone w zasadach proceduralnych, które zatwierdzi

Konferencja Stron.

Poz. 1538

8. Konferencja Stron mo˝e poprosiç kompetentne

krajowe i mi´dzynarodowe organizacje posiadajàce

odpowiednià wiedz´ o dostarczenie jej informacji odnoÊnie do ust´pu (g) artyku∏u 16, ust´pu 1(c) artyku∏u 17 i ust´pu 2(b) artyku∏u 18.

Artyku∏ 23

Sta∏y Sekretariat

1. Niniejszym powo∏uje si´ Sta∏y Sekretariat.

2. Sta∏y Sekretariat b´dzie wykonywa∏ nast´pujàce

funkcje

(a) organizowanie sesji Konferencji Stron i jej organów pomocniczych ustanowionych w ramach niniejszej konwencji oraz b´dzie im zapewnia∏ odpowiednià obs∏ug´;

(b) opracowywanie i przekazywanie raportów do niego dostarczanych;

(c) u∏atwianie, na ich wniosek, pomocy dotkni´tym

Paƒstwom-Stronom rozwijajàcym si´, zw∏aszcza

w Afryce, w zakresie opracowywanie i przekazywania informacji wymaganych w ramach konwencji;

(d) koordynacja dzia∏aƒ z sekretariatami innych odpowiednich organów mi´dzynarodowych i konwencji;

(e) przyst´powanie, pod kierownictwem Konferencji

Stron, do takich administracyjnych i kontraktowych porozumieƒ, jakie mogà byç wymagane dla

efektywnego wype∏niania jego funkcji;

(f) przygotowywanie sprawozdaƒ z wykonywania

swoich funkcji w ramach konwencji i przedstawianie ich Konferencji Stron oraz

(g) wykonywanie innych funkcji sekretariatu, które

mogà byç okreÊlone przez Konferencj´ Stron.

3. Konferencja Stron na swoje pierwszej sesji wyznaczy Sta∏y Sekretariat i dokona przygotowaƒ do jego

funkcjonowania.

Artyku∏ 24

Komitet Naukowo-Techniczny

1. Niniejszym ustanawia si´ Komitet Naukowo-Techniczny jako organ pomocniczy Konferencji Stron

w celu zapewnienia jej informacji i doradztwa w sprawach naukowych i technicznych zwiàzanych ze zwalczaniem pustynnienia i ∏agodzeniem skutków susz. Komitet b´dzie obradowa∏ w po∏àczeniu ze zwyczajnymi

sesjami Konferencji Stron. Komitet b´dzie wielodyscyplinarny i otwarty dla wszystkich Stron. W jego sk∏ad

b´dà wchodziç przedstawiciele rzàdów, kompetentni

w odpowiednich dziedzinach wiedzy. Konferencja

Stron zadecyduje na swojej pierwszej sesji o warunkach funkcjonowania Komitetu.

2. Konferencja Stron sporzàdzi i b´dzie utrzymywaç list´ niezale˝nych ekspertów o doÊwiadczeniu

i wiedzy w odpowiednich dziedzinach. Lista b´dzie

oparta na nominacjach otrzymanych na piÊmie od

Stron, z uwzgl´dnieniem potrzeby wielodyscyplinarnego podejÊcia i szerokiej reprezentacji geograficznej.

3. Dotkni´te Paƒstwa-Strony, wdra˝ajàce programy zgodnie z artyku∏ami od 9 do 15, dostarczà szczegó∏owe opisy tych programów i ich realizacji.

3. Konferencja Stron mo˝e, gdy uzna to za konieczne, wyznaczyç zespó∏ ad hoc, aby dostarczy∏ jej, poprzez Komitet, informacji i porad w zakresie szczegó∏owych kwestii odnoÊnie do stanu wiedzy w dziedzinach

nauki i technologii zwiàzanych ze zwalczaniem pustynnienia i ∏agodzeniem skutków susz. W sk∏ad tych zespo∏ów b´dà wchodziç eksperci wybrani z listy,

z uwzgl´dnieniem potrzeby wielodyscyplinarnego podejÊcia i szerokiej reprezentacji geograficznej. Eksperci

b´dà mieli zaplecze naukowe i doÊwiadczenie terenowe, b´dà oni wyznaczeni przez Konferencj´ Stron na

podstawie rekomendacji Komitetu. Konferencja Stron

podejmie decyzj´ w sprawie warunków dzia∏ania i trybu pracy tych zespo∏ów.

4. Jakakolwiek grupa dotkni´tych Paƒstw-Stron

mo˝e przedstawiç wspólny komunikat dotyczàcy dzia∏aƒ podj´tych na poziomie subregionalnym i/lub regionalnym w ramach programów dzia∏aƒ.

5. Paƒstwa-Strony rozwini´te b´dà zdawaç sprawozdanie z dzia∏aƒ podj´tych w celu pomocy w przygotowaniu i realizacji programów dzia∏aƒ, w∏àczajàc

w nie informacje o Êrodkach finansowych, które dostarczy∏y lub dostarczajà w ramach konwencji.

6. Informacje przekazywane zgodnie z ust´pami

od 1 do 4 b´dà jak najszybciej przes∏ane, przez Sta∏y

Sekretariat, Konferencji Stron i do odpowiednich organów pomocniczych.

Artyku∏ 25

Sieci instytucji, agencji i organów

1. Komitet Naukowo-Techniczny, pod nadzorem

Konferencji Stron, opracuje warunki przeprowadzenia

przeglàdu i oceny istniejàcych odpowiednich sieci, instytucji, agencji i organów, które pragnà zostaç w∏àczone do sieci. Sieç b´dzie wspieraç realizacj´ konwencji.

2. Na podstawie wyników przeglàdu i oceny dokonanej zgodnie z ust´pem 1 Komitet Naukowo-Techniczny zaleci Konferencji Stron sposoby i Êrodki, które

u∏atwià i umocnià sieç jednostek na poziomie lokalnym, krajowym i innych, w celu zapewnienia, ˝e b´dà

zaspokojone potrzeby tematyczne opisane w artyku∏ach 16 do 19.

3. Bioràc pod uwag´ te zalecenia, Konferencja

Stron

(a) wska˝e krajowe, subregionalne, regionalne i mi´dzynarodowe jednostki, które sà najw∏aÊciwsze do

w∏àczenia do sieci i zaleci dla nich procedury operacyjne i ramy czasowe, oraz

(b) wska˝e jednostki, które sà najbardziej zdatne do

u∏atwiania i umacniania takich sieci na wszystkich

poziomach.

CZ¢Âå V

PROCEDURY

Artyku∏ 26

Przedstawianie informacji

1. Ka˝da Strona b´dzie przedstawiaç Konferencji

Stron do rozwa˝enia na zwyczajnych sesjach, za poÊrednictwem Sta∏ego Sekretariatu, sprawozdania

z dzia∏aƒ, jakie podj´∏a dla realizacji Konwencji. Konferencja Stron okreÊli harmonogram przedstawiania takich raportów i ich format.

2. Dotkni´te Paƒstwa-Strony dostarczà opis strategii ustanowionych zgodnie z artyku∏em 5 oraz wszelkie

informacje zwiàzane z ich wdra˝aniem.

7. Konferencja Stron u∏atwi dostarczanie dotkni´tym

paƒstwom rozwijajàcym si´, zw∏aszcza w Afryce, na ich

proÊb´, pomocy technicznej i finansowej w opracowywaniu i przekazywaniu informacji zgodnie z niniejszym

artyku∏em, jak równie˝ przy okreÊlaniu potrzeb technicznych i finansowych zwiàzanych z programami dzia∏aƒ.

Artyku∏ 27

Dzia∏ania zwiàzane z rozwiàzywaniem problemów

dotyczàcych realizacji konwencji

Konferencja Stron rozwa˝y i przyjmie procedury

i mechanizmy instytucjonalne rozwiàzywania problemów, jakie mogà wyniknàç w zwiàzku z realizacjà konwencji.

Artyku∏ 28

Rozstrzyganie sporów

1. Spory mi´dzy Stronami dotyczàce interpretacji

lub stosowania niniejszej konwencji Strony b´dà rozwiàzywaç w drodze negocjacji lub w inny wybrany

przez siebie pokojowy sposób.

2. Podczas ratyfikacji, przyjmowania, zatwierdzania

lub przyst´powania do konwencji lub kiedykolwiek

póêniej Strona nieb´dàca regionalnà organizacjà integracji gospodarczej mo˝e oÊwiadczyç depozytariuszowi, w formie pisemnej, ˝e w razie jakiegokolwiek sporu, dotyczàcego interpretacji lub stosowania konwencji, uznaje jeden lub oba z nast´pujàcych Êrodków rozwiàzywania sporów jako przymusowe w stosunku do

jakiejkolwiek Strony podejmujàcej takie samo zobowiàzanie

(a) zastosowanie arbitra˝u zgodnie z procedurami

przyj´tymi przez Konferencj´ Stron w za∏àczniku

w najkrótszym realnie terminie;

(b) przed∏o˝enie sporu Mi´dzynarodowemu Trybuna∏owi SprawiedliwoÊci.

3. Strona b´dàca regionalnà organizacjà integracji

gospodarczej mo˝e z∏o˝yç oÊwiadczenie z podobnym

skutkiem w stosunku do arbitra˝u zgodnie z procedurami, o których mowa w ust´pie 2 (a).

4. OÊwiadczenie z∏o˝one zgodnie z ust´pem 2 b´dzie pozostawaç w mocy do czasu jego wygaÊni´cia

zgodnie z warunkami lub straci moc po trzech miesiàcach od chwili z∏o˝enia depozytariuszowi pisemnego

zawiadomienia o jego odwo∏aniu.

5. WygaÊni´cie oÊwiadczenia, zawiadomienia o odwo∏aniu oÊwiadczenia lub nowe oÊwiadczenie nie mo˝e w ˝aden sposób naruszaç post´powania toczàcego

si´ przed trybuna∏em arbitra˝owym lub Mi´dzynarodowym Trybuna∏em SprawiedliwoÊci, o ile strony sporu nie uzgodnià inaczej.

Poz. 1538

4. Dokumenty ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia

lub przystàpienia w odniesieniu do poprawki b´dà z∏o˝one depozytariuszowi. Poprawka przyj´ta zgodnie

z ust´pem 3 wejdzie w ˝ycie dla Stron, które jà zatwierdzi∏y dziewi´çdziesiàtego dnia od dnia otrzymania

przez depozytariusza dokumentu ratyfikacji, przyj´cia,

zatwierdzenia lub przystàpienia przez co najmniej dwie

trzecie Stron konwencji b´dàcych Stronami w chwili

przyj´cia poprawki.

5. Poprawka wejdzie w ˝ycie dla ka˝dej innej Strony dziewi´çdziesiàtego dnia od daty z∏o˝enia depozytariuszowi przez t´ Stron´ dokumentu ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia do danej poprawki.

6. Je˝eli strony sporu nie zatwierdzà tej samej albo

˝adnej procedury zgodnie z ust´pem 2 i je˝eli nie b´dà

w stanie rozstrzygnàç sporu w ciàgu dwunastu miesi´cy od zawiadomienia jednej Strony przez drugà o zaistnieniu sporu mi´dzy nimi, spór zostanie przekazany do

pojednania na ˝àdanie którejkolwiek strony sporu,

zgodnie z procedurami przyj´tymi przez Konferencj´

Stron w za∏àczniku, w najkrótszym realnie terminie.

6. W rozumieniu artyku∏u 31 „Strony obecne i g∏osujàce” oznacza Strony obecne i oddajàce g∏os za lub

przeciw.

Artyku∏ 29

1. Ka˝dy dodatkowy za∏àcznik do konwencji i jakakolwiek poprawka do za∏àcznika b´dà proponowane

i przyjmowane zgodnie z procedurà przyjmowania poprawek do konwencji okreÊlonà w artykule 30, pod warunkiem ˝e przy przyjmowaniu dodatkowego regionalnego za∏àcznika realizacyjnego lub poprawki do takiego za∏àcznika wi´kszoÊç, o której mowa w tym artykule, obejmuje wi´kszoÊç dwóch trzecich g∏osów Stron

tego regionu obecnych i g∏osujàcych. Przyj´cie poprawki do za∏àcznika b´dzie przez depozytariusza podane do wiadomoÊci wszystkim Stronom.

Status za∏àczników

1. Za∏àczniki stanowià integralnà cz´Êç konwencji i,

o ile nie jest wyraênie powiedziane inaczej, odniesienie

si´ do konwencji stanowi równie˝ odniesienie si´ do jej

za∏àczników.

2. Strony b´dà interpretowaç postanowienia za∏àczników w sposób zgodny ze swoimi prawami i obowiàzkami wynikajàcymi z artyku∏ów niniejszej konwencji.

Artyku∏ 30

Poprawki do konwencji

1. Ka˝da Strona mo˝e zaproponowaç poprawki do

niniejszej konwencji.

2. Poprawki do konwencji b´dà przyjmowane na

zwyczajnych sesjach Konferencji Stron. Tekst ka˝dej

proponowanej poprawki b´dzie podany do wiadomoÊci Stron przez Sta∏y Sekretariat przynajmniej szeÊç

miesi´cy przed sesjà, na której zostanie zaproponowane jej przyj´cie. Sta∏y Sekretariat przeka˝e równie˝

tekst proponowanej poprawki sygnatariuszom konwencji.

3. Strony b´dà podejmowaç wszelkie wysi∏ki, aby

osiàgnàç porozumienie w sprawie ka˝dej proponowanej poprawki do konwencji w drodze konsensusu. Je˝eli wszelkie starania osiàgni´cia konsensusu zostanà

wyczerpane, a porozumienie nie zostanie osiàgni´te,

poprawka b´dzie wówczas przyj´ta w g∏osowaniu

wi´kszoÊcià dwóch trzecich g∏osów Stron obecnych

i g∏osujàcych na sesji. Przyj´ta poprawka zostanie podana do wiadomoÊci przez Sta∏y Sekretariat depozytariuszowi, który przeka˝e jà wszystkim Stronom do ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia.

Artyku∏ 31

Przyjmowanie za∏àczników i dokonywanie w nich

poprawek

2. Za∏àcznik inny ni˝ dodatkowy regionalny za∏àcznik realizacyjny lub poprawka do za∏àcznika inna ni˝

poprawka do regionalnego za∏àcznika realizacyjnego,

przyj´te zgodnie z ust´pem 1, wejdà w ˝ycie dla

wszystkich Stron konwencji szeÊç miesi´cy od dnia powiadomienia Stron przez depozytariusza o przyj´ciu tego za∏àcznika lub poprawki, z wyjàtkiem tych Stron,

które w tym czasie zawiadomi∏y depozytariusza na piÊmie o nieprzyj´ciu tego aneksu lub poprawki. Dla

Stron, które wycofajà swojà notyfikacj´ o nieprzyj´ciu,

taki za∏àcznik lub poprawka wejdzie w ˝ycie dziewi´çdziesiàtego dnia od dnia otrzymania przez depozytariusza wycofania takiego zawiadomienia.

3. Dodatkowy regionalny za∏àcznik realizacyjny lub

poprawka do regionalnego za∏àcznika realizacyjnego,

która zosta∏a przyj´ta zgodnie z ust´pem 1, wejdzie

w ˝ycie dla wszystkich Stron konwencji szeÊç miesi´cy

od dnia powiadomienia przez depozytariusza stron

o przyj´ciu takiego za∏àcznika lub poprawki, z wyjàtkiem

(a) jakiejkolwiek Strony, która zawiadomi∏a depozytariusza na piÊmie, w ciàgu szeÊciu miesi´cy, o nieprzyj´ciu dodatkowego regionalnego za∏àcznika

realizacyjnego lub poprawki do regionalnego za∏àcznika realizacyjnego; w tym przypadku taki za∏àcznik lub poprawka wejdzie w ˝ycie dla Stron,

które wycofa∏y swoje zawiadomienie o nieprzyj´ciu dziewi´çdziesiàtego dnia od daty otrzymania

przez depozytariusza wycofania takiego zawiadomienia oraz

(b) jakiejkolwiek Strony, która z∏o˝y∏a oÊwiadczenie

w odniesieniu do dodatkowych regionalnych za∏àczników realizacyjnych lub poprawek do regionalnych za∏àczników realizacyjnych zgodnie

z ust´pem 4 artyku∏u 34; w takim przypadku dany

za∏àcznik lub poprawka wejdà w ˝ycie dla tej Strony dziewi´çdziesiàtego dnia po dniu z∏o˝enia depozytariuszowi dokumentu ratyfikacji, przyj´cia,

zatwierdzenia lub przystàpienia w odniesieniu do

tego za∏àcznika lub poprawki.

4. Je˝eli przyj´cie za∏àcznika lub poprawki do za∏àcznika pociàga za sobà poprawk´ do konwencji, za∏àcznik ten lub poprawka do za∏àcznika nie wejdzie

w ˝ycie do czasu wejÊcia w ˝ycie poprawki do konwencji.

Artyku∏ 32

Prawo do g∏osowania

1. Ka˝da Strona Konwencji dysponuje jednym g∏osem, z wyjàtkiem przewidzianym w ust´pie 2.

2. Regionalne organizacje integracji gospodarczej

w sprawach podlegajàcych ich kompetencji b´dà rozporzàdzaç prawem do g∏osowania liczbà g∏osów równà liczbie paƒstw cz∏onkowskich b´dàcych Stronami

konwencji. Organizacja taka nie b´dzie wykorzystywaç

swego prawa do g∏osowania, jeÊli którekolwiek z jej

paƒstw cz∏onkowskich wykorzysta swe prawo do g∏osowania i odwrotnie.

CZ¢Âå VI

POSTANOWIENIA KO¡COWE

Poz. 1538

kacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia zostanà z∏o˝one depozytariuszowi.

2. Ka˝da regionalna organizacja integracji gospodarczej, która staje si´ Stronà konwencji w sytuacji,

gdy ˝adne z jej paƒstw cz∏onkowskich nie jest Stronà

konwencji, b´dzie zwiàzana wszystkimi zobowiàzaniami okreÊlonymi w konwencji. Je˝eli jedno lub wi´cej

paƒstw cz∏onkowskich takiej organizacji jest równie˝

Stronà konwencji, organizacja ta i jej paƒstwa cz∏onkowskie zadecydujà o swojej odpowiedzialnoÊci za wype∏nianie zobowiàzaƒ konwencji. W takich przypadkach organizacja i jej paƒstwa cz∏onkowskie nie b´dà

upowa˝nione do równoczesnego korzystania z praw

wynikajàcych z konwencji.

3. W dokumentach ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia regionalne organizacje integracji gospodarczej przedstawià zakres swych kompetencji w odniesieniu do spraw, których dotyczy konwencja. Organizacje te poinformujà niezw∏ocznie depozytariusza, który z kolei powiadomi Strony o ka˝dej

istotnej zmianie zakresu ich kompetencji.

4. W swoim dokumencie ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia ka˝da Strona mo˝e

oÊwiadczyç, ˝e w odniesieniu do niej ka˝dy dodatkowy

regionalny za∏àcznik realizacyjny lub ka˝da poprawka

do regionalnego za∏àcznika realizacyjnego wejdzie

w ˝ycie jedynie po z∏o˝eniu dokumentu ratyfikacji,

przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia do takiego

za∏àcznika lub poprawki.

Artyku∏ 35

Postanowienia przejÊciowe

Do czasu odbycia si´ pierwszej sesji Konferencji

Stron funkcje sekretariatu, o których mowa w artykule 23, b´dà pe∏nione tymczasowo przez sekretariat powo∏any przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych rezolucjà numer 47/188 z dnia 22 grudnia 1992 r.

Artyku∏ 33

Artyku∏ 36

Podpisanie

WejÊcie w ˝ycie

Niniejsza konwencja b´dzie otwarta do podpisania

w Pary˝u w dniach 14 i 15 paêdziernika 1994 r. dla

paƒstw cz∏onkowskich Narodów Zjednoczonych lub jakiejkolwiek ich wyspecjalizowanej agendy lub b´dàcych Stronami Statutu Mi´dzynarodowego Trybuna∏u

SprawiedliwoÊci oraz dla regionalnych organizacji integracji gospodarczej. Nast´pnie pozostanie otwarta

do podpisania w siedzibie Narodów Zjednoczonych

w Nowym Jorku do dnia 13 paêdziernika 1995 r.

Artyku∏ 34

Ratyfikacja, przyj´cie, zatwierdzenie i przystàpienie

1. Konwencja podlega ratyfikacji, przyj´ciu, zatwierdzeniu lub przystàpieniu przez paƒstwa i przez regionalne organizacje integracji gospodarczej. B´dzie

otwarta do przystàpienia od dnia nast´pujàcego po

dniu zamkni´cia jej do podpisania. Dokumenty ratyfi-

1. Konwencja wejdzie w ˝ycie dziewi´çdziesiàtego

dnia od dnia z∏o˝enia pi´çdziesiàtego dokumentu ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia.

2. Dla ka˝dego paƒstwa lub regionalnej organizacji

integracji gospodarczej, która ratyfikuje, przyjmie, zatwierdzi lub przystàpi do konwencji po z∏o˝eniu pi´çdziesiàtego dokumentu ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia, konwencja wejdzie w ˝ycie

dziewi´çdziesiàtego dnia po dniu z∏o˝enia przez to paƒstwo lub regionalnà organizacj´ integracji gospodarczej dokumentu ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub

przystàpienia.

3. Dla celów ust´pu 1 i 2 ˝aden dokument z∏o˝ony

przez regionalnà organizacj´ integracji gospodarczej

nie b´dzie uwa˝any za dodatkowy do z∏o˝onych przez

paƒstwa cz∏onkowskie tej organizacji.

Artyku∏ 37

Artyku∏ 39

Zastrze˝enia

Depozytariusz

Do niniejszej konwencji nie mo˝na sk∏adaç ˝adnych

zastrze˝eƒ.

Depozytariuszem konwencji b´dzie Sekretarz Generalny Narodów Zjednoczonych.

Artyku∏ 38

Artyku∏ 40

Wypowiedzenie

Teksty autentyczne

1. Ka˝da ze Stron mo˝e wypowiedzieç konwencj´

w jakimkolwiek czasie po up∏ywie trzech lat od dnia

wejÊcia konwencji w ˝ycie dla tej Strony, w drodze z∏o˝enia depozytariuszowi pisemnej notyfikacji.

Orygina∏ niniejszej konwencji, której teksty w j´zykach arabskim, chiƒskim, angielskim, francuskim, rosyjskim i hiszpaƒskim sà jednakowo autentyczne, b´dzie z∏o˝ony u Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych.

2. Ka˝de takie wypowiedzenie wejdzie w ˝ycie po

up∏ywie jednego roku od dnia otrzymania przez depozytariusza zawiadomienia o wypowiedzeniu lub takiego póêniejszego dnia, jaki zosta∏ okreÊlony w zawiadomieniu.

Na dowód czego ni˝ej podpisani, b´dàc nale˝ycie do

tego upe∏nomocnieni, podpisali niniejszà konwencj´.

Sporzàdzono w Pary˝u dnia 17 czerwca roku tysiàc

dziewi´çset dziewi´çdziesiàtego czwartego.

Za∏àcznik I

REGIONALNY ZA¸ÑCZNIK REALIZACYJNY DLA AFRYKI

Artyku∏ 1

Zakres

Za∏àcznik niniejszy stosuje si´ do Afryki, w odniesieniu do ka˝dej Strony i zgodnie z konwencjà,

a w szczególnoÊci z jej artyku∏em 7, w celu zwalczania

pustynnienia i/lub ∏agodzenia skutków susz w jej suchych, pó∏suchych i okresowo suchych obszarach.

Artyku∏ 2

Cel

Celem niniejszego za∏àcznika, na szczeblach krajowych, subregionalnych i regionalnych w Afryce

i w Êwietle jej szczególnych warunków, jest

(a) wskazanie Êrodków i uzgodnieƒ, z uwzgl´dnieniem natury i procesów pomocy dostarczanej

przez Paƒstwa-Strony rozwini´te, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami konwencji;

(b) zapewnienie skutecznej i praktycznej realizacji

konwencji w specjalnych warunkach w Afryce

oraz

(c) promocja procesów i dzia∏aƒ zwiàzanych ze zwalczaniem pustynnienia i/lub ∏agodzenie skutków

susz na suchych, pó∏suchych i okresowo suchych

obszarach Afryki.

(a) wysoki udzia∏ suchych, pó∏suchych i okresowo suchych obszarów;

(b) znacznà liczb´ paƒstw i ludnoÊci, na które negatywny wp∏yw wywiera pustynnienie i cz´sto powtarzajàce si´ dotkliwe susze;

(c) du˝à liczb´ paƒstw dotkni´tych, nieposiadajàcych

dost´pu do morza;

(d) rozprzestrzenione ubóstwo przewa˝ajàce w wi´kszoÊci paƒstw dotkni´tych, spoÊród których wiele

nale˝y do grupy paƒstw najmniej rozwini´tych,

i ich potrzeb´ znacznej zewn´trznej pomocy w formie dotacji i kredytów na warunkach ulgowych,

w celu realizacji ich celów rozwojowych;

(e) trudne warunki spo∏eczno-ekonomiczne, zaostrzone pogarszajàcymi si´ i zmiennymi warunkami

handlu, zewn´trznym zad∏u˝eniem i politycznà

niestabilnoÊcià, co powoduje regionalne i mi´dzynarodowe migracje;

(f) powa˝ne uzale˝nienie ludnoÊci od zasobów naturalnych jako Êrodków utrzymania, które po∏àczone

ze skutkami trendów i czynników demograficznych, s∏abà bazà technicznà i niezrównowa˝onymi

praktykami produkcyjnymi przyczynia si´ do powa˝nej degradacji zasobów;

Szczególne warunki w regionie afrykaƒskim

(g) niedostateczne struktury instytucjonalne i prawne,

s∏aba infrastruktura i niedostateczne mo˝liwoÊci

naukowe, techniczne i edukacyjne prowadzàce do

powa˝nego zapotrzebowania na dzia∏ania zwiàzane z tworzeniem potencja∏u oraz

Wype∏niajàc zobowiàzania wynikajàce z konwencji,

Strony przy realizacji niniejszego za∏àcznika przyjmà

podstawowe podejÊcie, które uwzgl´dnia nast´pujàce

szczególne warunki w Afryce

(h) centralnà rol´ dzia∏aƒ majàcych na celu zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz w krajowych priorytetach rozwojowych dotkni´tych

paƒstw afrykaƒskich.

Artyku∏ 3

Artyku∏ 4

Zobowiàzania

i obowiàzki afrykaƒskich Paƒstw-Stron

1. Zgodnie ze swoimi mo˝liwoÊciami afrykaƒskie

Paƒstwa-Strony

(a) przyjmà zwalczanie pustynnienia i/lub ∏agodzenie

skutków susz jako centralnà strategi´ dzia∏aƒ zmierzajàcych do likwidacji ubóstwa;

(b) b´dà promowaç wspó∏prac´ i integracj´ regionalnà, w duchu solidarnoÊci i partnerstwa opartym

na wspólnych interesach, w zakresie programów

i dzia∏aƒ majàcych na celu zwalczanie pustynnienia i/lub ∏agodzenie skutków susz;

(c) usprawnià i wzmocnià istniejàce instytucje zajmujàce si´ problemami pustynnienia i susz i zaanga˝ujà inne istniejàce instytucje, aby podnieÊç ich

efektywnoÊç i zapewniç skuteczniejsze wykorzystanie Êrodków;

(d) b´dà promowaç wymian´ informacji i odpowiedniej technologii, wiedzy, know-how i praktyk mi´dzy nimi oraz

(e) opracujà, na wypadek nadzwyczajnych wydarzeƒ,

plany ∏agodzenia skutków susz na terenach zdegradowanych przez pustynnienie i/lub susze.

2. Zgodnie z ogólnymi i szczegó∏owymi zobowiàzaniami wymienionymi w artykule 4 i 5 konwencji dotkni´te Paƒstwa-Strony afrykaƒskie b´dà dà˝yç do

(a) przeznaczenia odpowiednich Êrodków finansowych z krajowych bud˝etów, zgodnie ze swoimi

warunkami i mo˝liwoÊciami, i odzwierciedlajàc

nowy priorytet, jaki Afryka przyzna∏a zjawisku pustynnienia i/lub susz;

(b) podtrzymywania i umacniania trwajàcych obecnie

reform, kierunku wi´kszej decentralizacji w∏asnoÊci zasobów, jak równie˝ zwi´kszà udzia∏ lokalnej

ludnoÊci i wspólnot, oraz

(c) wskazania i mobilizacji nowych i dodatkowych krajowych Êrodków finansowych i powi´kszania, na

zasadzie priorytetu, istniejàcych krajowych mo˝liwoÊci i warunków dla mobilizacji krajowych Êrodków finansowych.

Artyku∏ 5

Zobowiàzania i obowiàzki

Paƒstw-Stron rozwini´tych

1. Wype∏niajàc swoje zobowiàzania wynikajàce

z artyku∏ów 4, 6 i 7 konwencji, Paƒstwa-Strony rozwini´te przyznajà priorytet dotkni´tym Paƒstwom-Stronom afrykaƒskim i w tym kontekÊcie b´dà

(a) pomagaç im zwalczaç pustynnienie i/lub ∏agodziç

skutki susz poprzez, mi´dzy innymi, zapewnianie

i/lub u∏atwianie dost´pu do Êrodków finansowych

i innych, promowanie, finansowanie i/lub u∏atwianie finansowania transferu technologii i know-

Poz. 1538

-how, wed∏ug wzajemnych uzgodnieƒ i zgodnie

z krajowymi politykami, z uwzgl´dnieniem przyj´cia przez nie likwidacji ubóstwa jako g∏ównej strategii;

(b) w dalszym ciàgu przeznaczaç znaczne Êrodki i/lub

zwi´kszone Êrodki na zwalczanie pustynnienia

i/lub ∏agodzenie skutków susz oraz

(c) pomagaç im w zwi´kszaniu umiej´tnoÊci, aby

umo˝liwiç popraw´ struktur instytucjonalnych,

mo˝liwoÊci naukowych i technicznych, zbierania

i analizy informacji, badaƒ i rozwoju dla celów

zwalczania pustynnienia i/lub ∏agodzenia skutków

susz.

2. Inne Paƒstwa-Strony mogà dostarczaç, na zasadzie dobrowolnoÊci, technologie, wiedz´ i know-how

zwiàzane z pustynnieniem i/lub Êrodki finansowe dotkni´tym Paƒstwom-Stronom afrykaƒskim. Transfer

technologii, know-how i techniki b´dzie u∏atwiony

przez wspó∏prac´ mi´dzynarodowà.

Artyku∏ 6

Ramy planowania strategicznego

dla trwa∏ego rozwoju

1. Krajowe programy dzia∏aƒ b´dà centralnà i integralnà cz´Êcià szerszego procesu formu∏owania krajowych polityk trwa∏ego rozwoju dotkni´tych afrykaƒskich Paƒstw-Stron konwencji.

2. Zostanie rozpocz´ty proces konsultacji i udzia∏u,

anga˝ujàcy odpowiednie szczeble rzàdu, ludnoÊci

miejscowej, gmin i organizacji pozarzàdowych dla dostarczenia wytycznych dotyczàcych strategii z elastycznym planowaniem, w celu maksymalnego udzia∏u ludnoÊci miejscowej i gmin. Na proÊb´ dotkni´tego afrykaƒskiego Paƒstwa-Strony w proces ten mogà byç

w∏àczone dwustronne i wielostronne agencje pomocy.

Artyku∏ 7

Terminarz przygotowania programów dzia∏aƒ

Do czasu wejÊcia w ˝ycie niniejszej konwencji Paƒstwa-Strony afrykaƒskie, we wspó∏pracy z innymi

cz∏onkami spo∏ecznoÊci mi´dzynarodowej, b´dà odpowiednio, w mo˝liwym zakresie, tymczasowo stosowaç

postanowienia konwencji odnoszàce si´ do przygotowania krajowych, subregionalnych i regionalnych programów dzia∏aƒ.

Artyku∏ 8

ZawartoÊç krajowych programów dzia∏aƒ

1. Zgodnie z artyku∏em 10 konwencji ogólna strategia krajowych programów dzia∏aƒ powinna zwracaç

szczególnà uwag´ na zintegrowane, lokalne programy

rozwoju dla dotkni´tych obszarów, oparte na mechanizmie uczestnictwa i integracji strategii likwidacji ubóstwa z dzia∏aniami majàcymi na celu zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz. Programy b´dà

mia∏y na celu wzmocnienie mo˝liwoÊci lokalnych

w∏adz i zapewnienie aktywnego udzia∏u miejscowej

ludnoÊci, wspólnot i grup, z naciskiem na edukacj´

i szkolenie, mobilizacj´ organizacji pozarzàdowych

o udowodnionych kompetencjach i wzmacnianie zdecentralizowanych struktur rzàdowych.

2. Krajowe programy dzia∏aƒ b´dà mia∏y, odpowiednio, nast´pujàce ogólne cechy

(a) wykorzystanie przy opracowywaniu i wdra˝aniu

krajowych programów dzia∏aƒ wczeÊniejszych doÊwiadczeƒ w zwalczaniu pustynnienia i ∏agodzeniu

skutków susz, z uwzgl´dnieniem warunków spo∏ecznych, ekonomicznych i ekologicznych;

(b) okreÊlenie czynników przyczyniajàcych si´ do pustynnienia i/lub suszy oraz Êrodków i mo˝liwoÊci

dost´pnych i potrzebnych, ustalanie odpowiednich polityk i Êrodków instytucjonalnych i innych,

koniecznych do zwalczania tych zjawisk i/lub ∏agodzenia ich skutków, oraz

Poz. 1538

— pokrywà roÊlinnà i dzikà przyrodà;

— lasami;

— zasobami wodnymi oraz

— ró˝norodnoÊcià biologicznà;

(ii) szkolenia w zakresie kampanii zwi´kszania

ÊwiadomoÊci spo∏ecznej i edukacji ekologicznej, upowszechnianie wiedzy o technikach

zwiàzanych ze zrównowa˝onà gospodarkà zasobami naturalnymi oraz

(iii) zapewnienie rozwoju i efektywnego u˝ytkowania ró˝nych êróde∏ energii, promowanie alternatywnych êróde∏ energii, zw∏aszcza energii

s∏onecznej, energii wiatru i biogazu oraz szczególna organizacja transferu, pozyskiwania

i adaptacji odpowiednich technologii w celu

z∏agodzenia presji na wra˝liwe zasoby naturalne;

(c) Êrodki poprawy organizacji instytucjonalnej

(c) wzrost udzia∏u miejscowej ludnoÊci i wspólnot,

w tym kobiet, farmerów i pasterzy, i przydzielenie

im wi´kszej odpowiedzialnoÊci za gospodark´.

(i) zdefiniowanie roli i odpowiedzialnoÊci rzàdu

centralnego i w∏adz lokalnych w ramach polityki planowania u˝ytkowania ziemi;

3. Krajowe programy dzia∏aƒ równie˝ b´dà odpowiednio zawieraç

(ii) popieranie polityki aktywnej decentralizacji,

przekazanie odpowiedzialnoÊci za zarzàdzanie

i decyzje w∏adzom lokalnym, popieranie inicjatyw i przyj´cia odpowiedzialnoÊci przez lokalne

wspólnoty, utworzenie struktur lokalnych;

(a) Êrodki poprawy Êrodowiska ekonomicznego w celu likwidacji ubóstwa

(i) rosnàce dochody i mo˝liwoÊci zatrudnienia,

szczególnie dla najbiedniejszych cz∏onków

spo∏eczeƒstwa, przez

— rozwój rynków dla produktów rolnych i hodowlanych;

(iii) odpowiednie dostosowanie struktur instytucjonalnych i przepisów dotyczàcych gospodarki zasobami naturalnymi w celu zapewnienia

bezpieczeƒstwa w∏asnoÊci ziemi miejscowej

ludnoÊci;

— stworzenie instrumentów finansowych odpowiednich dla miejscowych potrzeb;

(d) dzia∏ania w celu zwi´kszenia wiedzy o pustynnieniu

— zach´canie do zró˝nicowania w rolnictwie

i tworzenie przedsi´biorstw rolniczych oraz

— rozwijanie dzia∏aƒ ekonomicznych typu pararolniczego i pozarolniczego;

(ii) poprawa d∏ugoterminowych perspektyw gospodarek wiejskich przez stworzenie

— zach´t dla inwestycji produkcyjnych oraz

dost´pu do Êrodków produkcyjnych oraz

— polityki cenowej i podatkowej oraz praktyk

komercyjnych promujàcych wzrost;

(iii) zdefiniowanie i stosowanie polityki ludnoÊciowej i migracyjnej redukujàcej presj´ ludnoÊci

na ziemi´ oraz

(iv) popieranie stosowania upraw odpornych na

susz´ i stosowanie zintegrowanych systemów

rolniczych dla suchych ziem celem zabezpieczenia ˝ywnoÊci;

(b) Êrodki dla ochrony zasobów naturalnych

(i) zapewnienie zintegrowanej i zrównowa˝onej

gospodarki zasobami naturalnymi, w tym

— ziemiami rolnymi i pastwiskami;

(i) promowanie badaƒ oraz gromadzenia, przetwarzania i wymiany informacji o naukowych,

technicznych

i

spo∏eczno-ekonomicznych

aspektach pustynnienia;

(ii) poprawa krajowych mo˝liwoÊci w zakresie badaƒ naukowych i gromadzenia, przetwarzania,

wymiany i analizy informacji dla lepszego zrozumienia i prze∏o˝enia wyników analiz na poj´cia operacyjne;

(iii) popieranie Êrednio- i d∏ugoterminowych studiów na temat

— spo∏eczno-ekonomicznych i kulturowych

trendów na obszarach dotkni´tych;

— iloÊciowych i jakoÊciowych trendów w zasobach naturalnych oraz

— wzajemnych oddzia∏ywaƒ mi´dzy klimatem

i pustynnieniem, oraz

(e) dzia∏ania w zakresie monitoringu i oceny skutków

susz

(i) opracowanie strategii oceniania wp∏ywu naturalnej zmiennoÊci klimatu na regionalne susze

i pustynnienie i/lub wykorzystywania prognoz

zmiennoÊci klimatu w skalach czasowych sezonowych lub rocznych w dzia∏aniach ∏agodzàcych skutki susz;

Poz. 1538

Artyku∏ 10

Struktury organizacyjne

subregionalnych programów dzia∏aƒ

(ii) poprawa mo˝liwoÊci wczesnego ostrzegania

i reagowania, efektywna gospodarka pomocà

˝ywnoÊciowà na wypadek nadzwyczajnych zagro˝eƒ, poprawa systemu magazynowania

i dystrybucji ˝ywnoÊci, metody ochrony byd∏a,

roboty publiczne i alternatywne Êrodki utrzymania dla obszarów, na których cz´sto wyst´pujà susze oraz

1. Zgodnie z artyku∏em 4 konwencji afrykaƒskie

Paƒstwa-Strony b´dà wspó∏pracowaç przy przygotowaniu i wdra˝aniu subregionalnych programów dzia∏aƒ dla Afryki centralnej, wschodniej, pó∏nocnej, po∏udniowej i zachodniej i w tym zakresie mogà przekazywaç nast´pujàce uprawnienia do odpowiednich subregionalnych organizacji mi´dzyrzàdowych

(iii) monitoring i ocena degradacji ekologicznej dla

zapewnienia wiarygodnych i aktualnych informacji o procesach i dynamice degradacji zasobów w celu u∏atwienia lepszego formu∏owania

polityki i dzia∏aƒ.

(b) pomoc w przygotowaniu i wdra˝aniu krajowych

programów dzia∏aƒ;

Artyku∏ 9

(a) dzia∏anie jako punkty kontaktowe dla przygotowaƒ

i koordynacji subregionalnych programów dzia∏aƒ;

(c) u∏atwianie wymiany informacji, doÊwiadczeƒ

i know-how, jak równie˝ s∏u˝enie radà w zakresie

przeglàdu krajowego prawa oraz

Przygotowanie krajowych programów dzia∏aƒ oraz

wskaêniki realizacji i oceny

(d) inne uprawnienia zwiàzane z realizacjà subregionalnych programów dzia∏aƒ.

Ka˝de dotkni´te afrykaƒskie Paƒstwo-Strona konwencji wyznaczy w∏aÊciwy organ koordynacyjny, który

b´dzie funkcjonowa∏ jako katalizator przy przygotowaniu, wykonywaniu i ocenie krajowego programu dzia∏aƒ. Powy˝szy organ koordynacyjny, w Êwietle artyku∏u 3 i gdy to b´dzie odpowiednie

2. Specjalistyczne instytucje subregionalne, na ˝yczenie, mogà udzielaç wsparcia i/lub mo˝na im powierzyç odpowiedzialnoÊç za koordynacj´ dzia∏aƒ w ich

odpowiednich zakresach kompetencji.

(a) b´dzie dokonywa∏ okreÊlenia i przeglàdu dzia∏aƒ,

poczynajàc od procesu konsultacyjnego na poziomie lokalnym, anga˝ujàcego miejscowà ludnoÊç

i wspólnoty przy wspó∏pracy lokalnych w∏adz administracyjnych, Paƒstw-Stron rozwini´tych, mi´dzyrzàdowych i pozarzàdowych organizacji, na

podstawie wst´pnych konsultacji zainteresowanych na poziomie krajowym;

ZawartoÊç i przygotowanie

subregionalnych programów dzia∏aƒ

(b) wska˝e i zanalizuje ograniczenia, potrzeby i luki

wp∏ywajàce na rozwój i zrównowa˝one u˝ytkowanie ziemi i zarekomenduje praktyczne dzia∏ania

w celu unikni´cia dublowania i pe∏nego wykorzystania odpowiednich trwajàcych dzia∏aƒ oraz b´dzie popieraç wdra˝anie wyników;

(c) b´dzie u∏atwia∏, opracowywa∏ i sformu∏uje prace

projektowe w oparciu o wzajemnie oddzia∏ywajàce, elastyczne podejÊcia w celu zapewnienia aktywnego udzia∏u ludnoÊci na dotkni´tych obszarach, minimalizacji negatywnego wp∏ywu tych

dzia∏aƒ oraz identyfikacji i uszeregowania wed∏ug

wa˝noÊci zapotrzebowania na pomoc finansowà

i wspó∏prac´ technicznà;

(d) ustanowi stosowne, iloÊciowe i ∏atwe do zweryfikowania wskaêniki, aby zapewniç ocen´ i oszacowanie krajowych programów dzia∏aƒ, co obejmuje dzia∏ania w krótkich, Êrednich i d∏ugich okresach

oraz wdra˝anie tych programów oraz

(e) przygotuje raporty z post´pu we wdra˝aniu krajowych programów dzia∏aƒ.

Artyku∏ 11

Subregionalne programy dzia∏aƒ b´dà koncentrowaç si´ na sprawach, które lepiej rozwiàzywane sà na

szczeblu subregionalnym. Odpowiednio ustanowià

one mechanizm gospodarki wspólnymi zasobami naturalnymi. Taki mechanizm b´dzie skutecznie rozwiàzywa∏ problemy transgraniczne towarzyszàce pustynnieniu i suszom i zapewni wsparcie harmonijnemu

wdra˝aniu krajowych programów dzia∏aƒ. Obszary

priorytetowe dla subregionalnych programów dzia∏aƒ

b´dà koncentrowaç si´ na

(a) wspólnych programach zrównowa˝onej gospodarki transgranicznymi zasobami naturalnymi

przez, odpowiednio, mechanizmy dwustronne

i wielostronne;

(b) koordynacji programów rozwijania alternatywnych êróde∏ energii;

(c) wspó∏pracy w zwalczaniu szkodników i chorób roÊlin i zwierzàt;

(d) rozwoju potencja∏u, dzia∏aniach edukacyjnych

i zwi´kszajàcych ÊwiadomoÊç spo∏ecznà, które sà

lepiej przeprowadzane lub wspierane na szczeblu

subregionalnym;

(e) wspó∏pracy naukowej i technicznej, szczególnie

w dziedzinie klimatologii, meteorologii i hydrologii, w tym sieci gromadzenia i oceny danych, dzieleniu si´ informacjami i na monitoringu projektów,

koordynacji i ustalaniu priorytetów badaƒ naukowych i dzia∏aƒ rozwojowych;

(f) systemie wczesnego ostrzegania i wspólnym planowaniu ∏agodzenia skutków susz, w tym dzia∏aƒ

rozwiàzujàcych problemy wynikajàce z migracji

spowodowanych kwestiami ekologicznymi;

(g) poszukiwaniu sposobów dzielenia si´ doÊwiadczeniami, zw∏aszcza w odniesieniu do udzia∏u ludnoÊci miejscowej i wspólnot, oraz tworzeniu Êrodowiska sprzyjajàcego ulepszonemu zarzàdzaniu

u˝ytkowaniem ziemià i stosowaniu odpowiednich

technologii;

(h) zwi´kszaniu mo˝liwoÊci organizacji subregionalnych w zakresie koordynacji i zapewniania us∏ug

technicznych, ustanowieniu, reorientacji i wzmocnieniu subregionalnych oÊrodków i instytucji oraz

(i) opracowaniu polityki w zakresie dziedzin, takich

jak handel, które oddzia∏ujà na dotkni´te obszary

i ludnoÊç, w tym polityki koordynacji regionalnych

systemów marketingu i wspólnej infrastruktury.

Artyku∏ 12

Struktury organizacyjne regionalnych programów

dzia∏aƒ

1. Zgodnie z artyku∏em 11 konwencji afrykaƒskie

Paƒstwa-Strony konwencji wspólnie okreÊlà procedury przygotowania i wdra˝ania regionalnych programów dzia∏aƒ.

2. Strony mogà udzieliç odpowiedniego wsparcia

odnoÊnym afrykaƒskim regionalnym instytucjom i organizacjom, aby umo˝liwiç pomoc afrykaƒskim Paƒstwom-Stronom w wype∏nianiu zobowiàzaƒ wynikajàcych z konwencji.

Artyku∏ 13

ZawartoÊç regionalnych programów dzia∏aƒ

Regionalny program dzia∏aƒ obejmuje przedsi´wzi´cia zwiàzane ze zwalczaniem pustynnienia i/lub ∏agodzeniem skutków susz w nast´pujàcych obszarach

priorytetowych

(a) rozwój regionalnej wspó∏pracy i koordynacji subregionalnych programów dzia∏aƒ dla uzyskania regionalnego konsensusu w zakresie kluczowych

kwestii, w tym na drodze regularnych konsultacji

organizacji subregionalnych;

(b) promowanie rozwoju potencja∏u w zakresie dzia∏aƒ, które sà lepiej realizowane na szczeblu regionalnym;

(c) szukanie wspólnie z mi´dzynarodowà spo∏ecznoÊcià rozwiàzaƒ globalnych problemów gospodarczych i spo∏ecznych, które majà wp∏yw na dotkni´te obszary, uwzgl´dniajàc ust´p 2(b) artyku∏u 4

konwencji;

(d) promowanie wymiany informacji o odpowiednich technikach, know-how i odnoÊnym doÊwiad-

Poz. 1538

czeniu mi´dzy dotkni´tymi Paƒstwami-Stronami

w Afryce i jej podregionach oraz innymi dotkni´tymi terenami; popieranie wspó∏pracy naukowej

i technicznej w zakresie klimatologii, meteorologii, hydrologii, rozwoju zasobów wodnych i alternatywnych êróde∏ energii; koordynacja subregionalnych i regionalnych prac badawczych; okreÊlenie regionalnych priorytetów w zakresie badaƒ

i rozwoju;

(e) koordynacja sieci systematycznych obserwacji

i oceny oraz wymiany informacji, jak równie˝ ich

w∏àczenie do sieci o zasi´gu Êwiatowym oraz

(f) wspó∏praca i wzmocnienie subregionalnych i regionalnych systemów wczesnego ostrzegania

i planów na wypadek zagro˝enia suszà.

Artyku∏ 14

Ârodki finansowe

1. Zgodnie z artyku∏em 20 konwencji oraz ust´pem 2 artyku∏u 4 dotkni´te afrykaƒskie Paƒstwa-Strony b´dà stara∏y si´ zapewniç makroekonomiczne

struktury sprzyjajàce mobilizacji Êrodków finansowych

oraz opracujà polityk´ i ustanowià procedury kierowania Êrodków, w sposób skuteczniejszy, do lokalnych

programów rozwoju, równie˝, odpowiednio, przez organizacje pozarzàdowe.

2. Zgodnie z ust´pami 4 i 5 artyku∏u 21 konwencji

Strony zgadzajà si´ utworzyç spis êróde∏ finansowania

na szczeblach krajowych, subregionalnych, regionalnych i mi´dzynarodowych w celu zapewnienia racjonalnego wykorzystania istniejàcych Êrodków i zidentyfikowania luk w alokacji Êrodków oraz u∏atwienia realizacji programów dzia∏aƒ. Spis b´dzie regularnie przeglàdany i uaktualniany.

3. Zgodnie z artyku∏em 7 konwencji rozwini´te Paƒstwa-Strony b´dà w dalszym ciàgu przeznaczaç znaczne Êrodki i/lub wi´ksze Êrodki, jak równie˝ inne formy

pomocy dla dotkni´tych Paƒstw-Stron afrykaƒskich,

na bazie partnerskich porozumieƒ i ustaleƒ, o których

mowa w artykule 18, zwracajàc, mi´dzy innymi, nale˝ytà uwag´ na sprawy zwiàzane z zad∏u˝eniem, handlem mi´dzynarodowym i organizacjà handlu, zgodnie

z ust´pem 2(b) artyku∏u 4 konwencji.

Artyku∏ 15

Mechanizm finansowy

1. Zgodnie z artyku∏em 7 konwencji podkreÊlajàcym priorytet dotkni´tych Paƒstw-Stron afrykaƒskich

i dotyczàcym szczególnej sytuacji przewa˝ajàcej w tym

regionie Strony zwrócà szczególnà uwag´ na realizowanie w Afryce postanowieƒ ust´pu 1(d) i (e) artyku∏u 21 konwencji, zw∏aszcza poprzez

(a) u∏atwianie ustanowienia mechanizmów, takich jak

krajowe fundusze przeciwdzia∏ania pustynnieniu,

w celu kierowania Êrodków finansowych na poziom lokalny, oraz

(b) umacnianie istniejàcych funduszy i mechanizmów

finansowych na poziomie subregionalnym i regionalnym.

Mogà one odpowiednio w∏àczaç w ten proces inne

Strony i odpowiednie organizacje mi´dzyrzàdowe i pozarzàdowe.

2. Zgodnie z artyku∏ami 20 i 21 konwencji Strony

b´dàce równie˝ cz∏onkami organów zarzàdzajàcych

odnoÊnych regionalnych i subregionalnych instytucji

finansowych, w tym Afrykaƒskiego Banku Rozwoju

i Afrykaƒskiego Funduszu Rozwoju, b´dà popieraç starania o przyznanie nale˝ytego priorytetu i uwagi dzia∏aniom instytucji przyÊpieszajàcych realizacj´ niniejszego za∏àcznika.

2. Celem tej koordynacji b´dzie zapewnienie zgodnoÊci z konwencjà wspó∏pracy finansowej i technicznej

i zapewnienie niezb´dnej ciàg∏oÊci w u˝ytkowaniu i administrowaniu zasobami.

3. Strony b´dà usprawniaç, w granicach mo˝liwoÊci, procedury kierowania funduszy do dotkni´tych

Paƒstw-Stron afrykaƒskich konwencji.

(a) s∏u˝yç jako forum dla negocjacji i zawierania porozumieƒ partnerskich opartych na krajowych, subregionalnych i regionalnych programach dzia∏aƒ

oraz

Artyku∏ 16

Pomoc techniczna i wspó∏praca

Strony, zgodnie ze swoimi mo˝liwoÊciami, b´dà racjonalizowaç pomoc technicznà dla Paƒstw-Stron afrykaƒskich konwencji oraz wspó∏prac´ z tymi paƒstwami, w celu zwi´kszania efektywnoÊci projektów i programów, mi´dzy innymi poprzez

(a) ograniczanie kosztów dzia∏aƒ wspomagajàcych,

zw∏aszcza kosztów w∏asnych; w ka˝dym razie koszty takie powinny stanowiç jedynie stosunkowo niski procent ca∏kowitych kosztów projektu, aby

maksymalizowaç wydajnoÊç projektu;

(b) preferowanie wykorzystania kompetentnych ekspertów krajowych lub, gdzie konieczne, kompetentnych ekspertów z subregionu i/lub regionu

przy planowaniu projektu, przygotowaniu i wdra˝aniu oraz tworzeniu miejscowej wiedzy, tam

gdzie jej nie ma;

(c) efektywnà gospodark´ i koordynacj´ dostarczanej

pomocy technicznej oraz jej wydajne wykorzystywanie.

Artyku∏ 17

Transfer, nabywanie, adaptacja i dost´p do technologii przyjaznych dla Êrodowiska

Realizujàc artyku∏ 18 konwencji odnoszàcy si´ do

transferu, nabywania, adaptacji i opracowywania technologii, Strony przyznajà priorytet afrykaƒskim Paƒstwom-Stronom, a w razie koniecznoÊci opracujà z nimi nowe modele partnerstwa i wspó∏pracy w celu

zwi´kszenia mo˝liwoÊci w dziedzinie badaƒ naukowych, rozwoju, gromadzenia i rozpowszechniania informacji, aby umo˝liwiç im realizacj´ strategii zwalczania pustynnienia i ∏agodzenia skutków susz.

Artyku∏ 18

Porozumienia w zakresie koordynacji i partnerstwa

1. Paƒstwa-Strony afrykaƒskie b´dà koordynowaç

przygotowanie, negocjacje i wdra˝anie krajowych,

subregionalnych i regionalnych programów dzia∏aƒ.

3. Paƒstwa-Strony afrykaƒskie b´dà organizowaç

proces konsultacji na szczeblu krajowym, subregionalnym i regionalnym. Procesy konsultacyjne mogà

(b) okreÊlaç wk∏ad paƒstw afrykaƒskich i innych

cz∏onków grup konsultacyjnych do programów

i okreÊlaç priorytety i porozumienia dotyczàce

wdra˝ania i wskaêników realizacji i oceny, jak równie˝ organizacj´ finansowania wdra˝ania.

4. Sta∏y Sekretariat, na ˝yczenie Paƒstw-Stron afrykaƒskich, zgodnie z artyku∏em 23 konwencji, mo˝e u∏atwiç powo∏anie takiego procesu konsultacyjnego poprzez

(a) s∏u˝enie radà w zakresie organizacji skutecznego

procesu konsultacyjnego, korzystajàc z doÊwiadczeƒ innych takich procesów;

(b) przekazywanie informacji o spotkaniach lub procesach konsultacyjnych odpowiednim dwustronnym i wielostronnym agencjom, i popieranie ich

aktywnego zaanga˝owania oraz

(c) przekazywanie innych informacji, które mogà mieç

znaczenie przy tworzeniu lub poprawie procesu

konsultacji.

5. Subregionalne i regionalne organy koordynujàce, mi´dzy innymi, b´dà

(a) zalecaç odpowiednie poprawki do porozumieƒ

partnerskich;

(b) monitorowaç i oceniaç realizacj´ uzgodnionych

subregionalnych i regionalnych programów oraz

zdawaç sprawozdanie z ich realizacji oraz

(c) dà˝yç do zapewnienia skutecznej komunikacji i kooperacji mi´dzy Paƒstwami-Stronami afrykaƒskimi.

6. Udzia∏ w grupach konsultacyjnych b´dzie otwarty, odpowiednio dla rzàdów, zainteresowanych grup

i udzielajàcych pomocy, stosownych organów, funduszy i programów systemu Narodów Zjednoczonych,

odpowiednich organizacji subregionalnych i regionalnych oraz przedstawicieli stosownych organizacji pozarzàdowych. Uczestnicy ka˝dej grupy konsultacyjnej

okreÊlà zasady jej organizacji i dzia∏ania.

7. Zgodnie z artyku∏em 14 konwencji Paƒstwa-Strony rozwini´te zach´ca si´ do rozwijania, z w∏asnej ini-

cjatywy, nieformalnego procesu konsultacji i koordynacji mi´dzy nimi, na szczeblach krajowych, subregionalnych i regionalnych, oraz, na ˝yczenie dotkni´tego

afrykaƒskiego Paƒstwa-Strony lub odpowiedniej organizacji subregionalnej lub regionalnej, do udzia∏u

w krajowym, subregionalnym lub regionalnym procesie konsultacyjnym, co przyczyni si´ do oceny i reakcji

na potrzeby w zakresie pomocy w celu u∏atwienia

wdra˝ania.

Artyku∏ 19

Ustalenia uzupe∏niajàce

W zwiàzku z niniejszym za∏àcznikiem Paƒstwa-Strony afrykaƒskie b´dà prowadziç dzia∏ania zgodnie

z konwencjà w nast´pujàcy sposób

Poz. 1538

(a) na szczeblu krajowym, przez mechanizm, którego

sk∏ad powinien byç ustalony przez ka˝de dotkni´te

afrykaƒskie Paƒstwo-Stron´ konwencji, obejmujàcy przedstawicieli miejscowego spo∏eczeƒstwa

i dzia∏ajàcy pod nadzorem krajowego organu koordynujàcego, o którym mowa w artykule 9;

(b) na szczeblu subregionalnym, przez multidyscyplinarny naukowo-techniczny komitet konsultacyjny,

którego sk∏ad i zasady dzia∏ania b´dà okreÊlone

przez Paƒstwa-Strony afrykaƒskie z odpowiedniego subregionu oraz

(c) na szczeblu regionalnym, przez mechanizm zdefiniowany zgodnie z odnoÊnymi postanowieniami

Traktatu ustanawiajàcego Afrykaƒskà Wspólnot´

Gospodarczà i przez Afrykaƒski Doradczy Komitet

Naukowo-Techniczny.

Za∏àcznik II

REGIONALNY ZA¸ÑCZNIK REALIZACYJNY DLA AZJI

Artyku∏ I

Cel

Celem niniejszego za∏àcznika jest zapewnienie wytycznych i zorganizowanie efektywnej realizacji konwencji w dotkni´tych Paƒstwach-Stronach w regionie

Azji, w Êwietle ich szczególnych warunków.

Artyku∏ 2

Szczególne warunki w regionie Azji

Wype∏niajàc swoje zobowiàzania wynikajàce z konwencji, Strony odpowiednio uwzgl´dnià nast´pujàce

szczególne warunki, które stosuje si´ w ró˝nym stopniu do dotni´tych Paƒstw-Stron w tym regionie

(a) wysoki udzia∏, na ich terytoriach, obszarów dotkni´tych pustynnieniem lub suszami lub na nie

podatnych oraz du˝e zró˝nicowanie tych obszarów pod wzgl´dem klimatycznym, topograficznym, u˝ytkowania ziemi i systemów spo∏eczno-ekonomicznych;

(b) du˝a presja na zasoby naturalne jako êród∏o utrzymania;

(c) istnienie systemów produkcyjnych, bezpoÊrednio

zwiàzanych z szeroko rozpowszechnionym ubóstwem, prowadzàcych do degradacji ziemi i dodatkowego nadwyr´˝ania niedostatecznych zasobów

wodnych;

(d) znaczny wp∏yw stanu Êwiatowej gospodarki i problemów spo∏ecznych, takich jak ubóstwo, z∏y stan

zdrowia i od˝ywiania, brak zabezpieczenia ˝ywnoÊciowego, migracja, uchodêstwo i dynamika demograficzna;

(e) ich zwi´kszajàce si´, lecz ciàgle niedostateczne

struktury instytucjonalne i mo˝liwoÊci rozwiàzy-

wania krajowych problemów zwiàzanych z pustynnieniem i suszà oraz

(f) potrzeba wspó∏pracy mi´dzynarodowej w celu dà˝enia do osiàgni´cia celów zrównowa˝onego rozwoju zwiàzanych ze zwalczaniem pustynnienia i ∏agodzeniem skutków susz.

Artyku∏ 3

Struktury krajowych programów dzia∏aƒ

1. Krajowe programy dzia∏aƒ b´dà integralnà cz´Êcià szerszych krajowych polityk trwa∏ego rozwoju dotkni´tych Paƒstw-Stron z regionu.

2. Dotkni´te Paƒstwa-Strony odpowiednio opracujà

krajowe programy zgodnie z artyku∏ami 9 i 11 konwencji, ze szczególnym uwzgl´dnieniem ust´pu 2 (f) artyku∏u 10. Dwustronne i wielostronne agencje wspó∏pracy

mogà byç odpowiednio w∏àczane w ten proces na ˝yczenie zainteresowanego dotkni´tego Paƒstwa-Strony.

Artyku∏ 4

Krajowe programy dzia∏aƒ

1. Przygotowujàc i wdra˝ajàc krajowe programy

dzia∏aƒ, dotkni´te Paƒstwa-Strony regionu, zgodnie ze

swoimi warunkami i politykami, mogà odpowiednio,

mi´dzy innymi

a) wyznaczyç odpowiednie organy odpowiedzialne za

przygotowanie, wspó∏prac´ i wdra˝anie programów dzia∏aƒ;

(b) w∏àczyç dotkni´tà ludnoÊç, w tym miejscowe spo∏ecznoÊci, do opracowywania, koordynacji i wdra˝ania programów dzia∏aƒ poprzez proces konsultacyjny kierowany lokalnie, przy wspó∏pracy

w∏adz lokalnych i odpowiednich organizacji krajowych i pozarzàdowych;

(c) nadzorowaç stan Êrodowiska na dotkni´tych obszarach, aby oceniç przyczyny i konsekwencje pustynnienia i okreÊliç obszary priorytetowe dla dzia∏aƒ;

(d) oceniaç, przy udziale dotkni´tej ludnoÊci, poprzednie i obecne programy zwalczania pustynnienia

i programy ∏agodzenia skutków susz, w celu opracowania strategii i zaplanowania przedsi´wzi´ç

w programie dzia∏aƒ;

(e) przygotowaç programy techniczne i finansowe

oparte na informacjach pochodzàcych z dzia∏aƒ,

o których mowa w ust´pach (a) do (d);

(f) opracowaç i wykorzystywaç procedury i standardy

dla oceniania wdra˝ania programu dzia∏aƒ;

(g) popieraç zintegrowanà gospodark´ zlewniami,

ochron´ zasobów glebowych i efektywne u˝ytkowanie zasobów wodnych;

(h) wzmacniaç i/lub ustanawiaç systemy informacji,

oceny, nast´pstw i system wczesnego ostrzegania

w regionach podatnych na pustynnienie i susze,

uwzgl´dniajàc czynniki klimatologiczne, meteorologiczne, hydrologiczne, biologiczne i inne oraz

(i) sformu∏owaç w duchu partnerstwa odpowiednie

porozumienia wspierajàce programy dzia∏aƒ,

w tym zasoby finansowe i techniczne, wsz´dzie

tam, gdzie wyst´puje wspó∏praca mi´dzynarodowa.

2. Zgodnie z artyku∏em 10 konwencji zasadnicza

strategia krajowych programów dzia∏aƒ b´dzie zwracaç szczególnà uwag´ na zintegrowane programy rozwoju lokalnego dla dotkni´tych obszarów, powsta∏e na

bazie mechanizmu uczestnictwa oraz integracji strategii likwidacji ubóstwa do dzia∏aƒ majàcych na celu

zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz.

Dzia∏ania sektorowe w programach dzia∏aƒ b´dà zgrupowane w obszarach priorytetowych, które biorà pod

uwag´ wielkà ró˝norodnoÊç dotkni´tych obszarów

w regionie, o którym mowa w artykule 2(a).

Artyku∏ 5

Subregionalne i wspólne programy dzia∏aƒ

1. Zgodnie z artyku∏em 11 konwencji dotkni´te

Paƒstwa-Strony w Azji mogà wzajemnie uzgadniaç

konsultacje i wspó∏prac´ z innymi Stronami, odpowiednio w celu przygotowania i wdra˝ania subregionalnych lub wspólnych programów dzia∏aƒ, w celu

uzupe∏nienia lub zwi´kszenia efektywnoÊci realizacji

krajowych programów dzia∏aƒ. W ka˝dym przypadku

w∏aÊciwe Strony mogà wspólnie uzgodniç powierzenie subregionalnym organizacjom, bilateralnym lub

krajowym, lub wyspecjalizowanym instytucjom obowiàzków zwiàzanych z przygotowaniem, koordynacjà

i realizacjà programów. Takie organizacje lub instytucje mogà równie˝ dzia∏aç jako lokalne punkty kontaktowe dla promocji i koordynacji dzia∏aƒ wynikajàcych

z artyku∏ów 16 do 18 konwencji.

Poz. 1538

2. Przy przygotowywaniu i realizacji subregionalnych lub wspólnych programów dzia∏aƒ dotkni´te

Paƒstwa-Strony regionu, mi´dzy innymi

(a) wyznaczà, we wspó∏pracy z instytucjami krajowymi, priorytety zwiàzane ze zwalczaniem pustynnienia i ∏agodzeniem skutków susz, które ∏atwiej bàdzie zrealizowaç za pomocà takich programów,

oraz wska˝à stosowne dzia∏ania, które mog∏yby

byç skutecznie przeprowadzone w ramach tych

programów;

(b) b´dà oceniaç operacyjne mo˝liwoÊci i dzia∏alnoÊç

odpowiednich regionalnych, subregionalnych

i krajowych instytucji;

(c) b´dà oceniaç istniejàce programy zwiàzane z pustynnieniem i suszà we wszystkich lub niektórych

cz´Êciach regionu lub subregionu i ich zwiàzek

z krajowymi programami dzia∏aƒ oraz

(d) sformu∏ujà w duchu partnerstwa odpowiednie

dwustronne lub wielostronne porozumienia

wspierajàce programy, tam gdzie istnieje wspó∏praca mi´dzynarodowa, obejmujàca zasoby finansowe i techniczne.

3. Subregionalne lub wspólne programy dzia∏aƒ

mogà obejmowaç uzgodnione wspólne programy

zrównowa˝onej gospodarki transgranicznymi zasobami naturalnymi, odnoszàce si´ do pustynnienia, priorytety koordynacji i inne dzia∏ania w zakresie rozwoju

potencja∏u, wspó∏pracy naukowo-technicznej, zw∏aszcza systemu wczesnego ostrzegania przed suszà i dzielenia si´ informacjami, oraz Êrodki s∏u˝àce wzmocnieniu stosownych subregionalnych i innych organizacji

lub instytucji.

Artyku∏ 6

Dzia∏ania regionalne

Dzia∏ania regionalne dla uwypuklenia subregionalnych lub wspólnych programów dzia∏aƒ mogà, mi´dzy

innymi, obejmowaç dzia∏ania wzmacniajàce instytucje

i mechanizmy koordynacji i wspó∏pracy na szczeblach

krajowym, subregionalnym i regionalnym oraz popieranie realizacji artyku∏ów 16—19 konwencji. Dzia∏ania

te mogà obejmowaç równie˝

(a) popieranie i wzmacnianie sieci wspó∏pracy technicznej;

(b) przygotowanie inwentaryzacji technologii, wiedzy, know-how i praktyk, jak równie˝ tradycyjnych

i miejscowych technologii i know-how, oraz popieranie ich rozpowczechniania i stosowania;

(c) ocen´ warunków przekazywania technologii i popieranie adaptacji i stosowania takich technologii

oraz

(d) zach´canie do organizowania programów majàcych na celu poszerzenie ÊwiadomoÊci spo∏ecznej

i rozwijanie potencja∏u na wszystkich poziomach,

wzmacnianie szkolenia, badaƒ i rozwoju oraz budowanie systemów rozwoju zasobów ludzkich.

Artyku∏ 7

Mechanizmy i Êrodki finansowe

1. Strony, majàc na wzgl´dzie znaczenie zwalczania

pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz w regionie

Azji, b´dà promowaç mobilizacj´ znacznych Êrodków

finansowych i dost´pnoÊç mechanizmów finansowych, zgodnie z artyku∏ami 20 i 21 konwencji.

2. Zgodnie z konwencjà i na podstawie mechamizmu koordynacyjnego, o którym mowa w artykule 8,

i zgodnie z krajowymi politykami rozwoju, dotkni´te

Paƒstwa-Strony regionu, indywidualnie lub wspólnie

(a) przyjmà Êrodki dla zracjonalizowania i wzmocnienia

mechanimów dostarczania funduszy przez publiczne i prywatne inwestycje, w celu osiàgni´cia okreÊlonych rezultatów w dzia∏aniach majàcych na celu

zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków susz;

(b) okreÊlà warunki wspó∏pracy mi´dzynarodowej dla

wspierania krajowych dzia∏aƒ, zw∏aszcza finansowych, technicznych i technologicznych, oraz

(c) b´dà promowaç udzia∏ dwustronnych i/lub wielostronnych instytucji wspó∏pracy finansowej w celu zapewnienia realizacji konwencji.

3. Strony b´dà u∏atwiaç, w mo˝liwym zakresie, procedury kierowania funduszy do dotkni´tych Paƒstw-Stron regionu.

Artyku∏ 8

Mechanizmy wspó∏pracy i koordynacji

1. Dotkni´te Strony, przez stosowne organy wyznaczone zgodnie z ust´pem 1(a) artyku∏u 4, i inne Strony

regionu mogà, odpowiednio, ustanowiç mechanizm

mi´dzy innymi dla nast´pujàcych celów

(a) wymiany informacji, doÊwiadczenia, wiedzy i know-how;

Poz. 1538

(b) wspó∏pracy i koordynacji dzia∏aƒ, w tym dwustronnych i wielostronnych porozumieƒ na poziomach subregionalnych i regionalnych;

(c) popierania wspó∏pracy naukowej, technicznej, technologicznej i finansowej zgodnie z artyku∏ami 5, 6 i 7;

(d) okreÊlenia warunków wspó∏pracy zewn´trznej

oraz

(e) dzia∏aƒ dodatkowych i oceny realizacji programów

dzia∏aƒ.

2. Dotkni´te Paƒstwa-Strony, przez stosowne organy wyznaczone zgodnie z ust´pem 1(a) artyku∏u 4, i inne Strony regionu mogà równie˝, odpowiednio, przeprowadzaç konsultacje w zakresie krajowych, subregionalnych i regionalnych programów oraz je koordynowaç. Mogà one, odpowiednio, w∏àczyç do tego procesu inne Strony i odpowiednie organizacje mi´dzyrzàdowe i pozarzàdowe. Koordynacja taka, mi´dzy innymi, b´dzie stara∏a si´ zapewniç porozumienie co do

mo˝liwoÊci wspó∏pracy mi´dzynarodowej zgodnie

z artyku∏ami 20 i 21 konwencji, zintensyfikowaç wspó∏prac´ technicznà i kierowaç Êrodki tak, aby by∏y wykorzystywane efektywnie.

3. Dotkni´te Paƒstwa-Strony z regionu b´dà odbywaç okresowo spotkania koordynacyjne, a Sta∏y Sekretariat mo˝e, na ich ˝yczenie, zgodnie z artyku∏em 23

konwencji, u∏atwiaç zwo∏ywanie takich spotkaƒ koordynacyjnych poprzez

(a) s∏u˝enie radà w zakresie organizacji skutecznych

porozumieƒ koordynacyjnych, korzystajàc z doÊwiadczeƒ innych takich porozumieƒ

(b) dostarczanie informacji o spotkaniach koordynacyjnych odpowiednim dwustronnym i wielostronnym agencjom i zach´canie ich do aktywnego zaanga˝owania si´ oraz

(c) dostarczanie innych informacji, które mogà byç

stosowne przy tworzeniu lub poprawie procesu

koordynacyjnego.

Za∏àcznik III

REGIONALNY ZA¸ÑCZNIK REALIZACYJNY DLA AMERYKI ¸ACI¡SKIEJ I KARAIBÓW

Artyku∏ 1

Cel

Celem niniejszego za∏àcznika jest dostarczenie

ogólnych wytycznych dla realizacji konwencji w regionie Ameryki ¸aciƒskiej i Karaibów, w Êwietle jego

szczególnych warunków.

Artyku∏ 2

Szczególne warunki regionu Ameryki ¸aciƒskiej

i Karaibów

Strony, zgodnie z postanowieniami konwencji,

uwzgl´dnià nast´pujàce szczególne warunki tego regionu

(a) istnienie du˝ych obszarów, które sà wra˝liwe i by∏y szczególnie dotkni´te pustynnieniem i/lub suszà, i w których zaobserwowaç mo˝na ró˝ne w∏aÊciwoÊci, w zale˝noÊci od rejonu, w którym wyst´pujà; ten skumulowany i pog∏´biajàcy si´ proces

ma negatywne skutki spo∏eczne, kulturowe, ekonomiczne i ekologiczne, tym bardziej powa˝ne, ˝e

region ten posiada jedno z najwi´kszych êróde∏

ró˝norodnoÊci biologicznej na Êwiecie;

(b) cz´ste stosowanie niezrównowa˝onych praktyk

rozwojowych w dotkni´tych rejonach jako wynik

z∏o˝onych oddzia∏ywaƒ wzajemnych mi´dzy czynikami fizycznymi, biologicznymi, politycznymi, spo∏ecznymi, kulturowymi i ekonomicznymi, w tym

mi´dzynarodowymi czynnikami ekonomicznymi,

takimi jak zewn´trzne zad∏u˝enie, pogarszajàce si´

warunki handlu i praktyk handlowych, które majà

wp∏yw na rynki produktów rolnych, leÊnych i rybnych, oraz

(c) ostry spadek produktywnoÊci ekosystemu, b´dàcy

g∏ównà konsekwencjà pustynnienia i susz, przybierajàcy form´ spadku wydajnoÊci w rolnictwie, hodowli i leÊnictwie oraz straty ró˝norodnoÊci biologicznej; z socjalnego punktu widzenia jego wynikiem jest zubo˝enie, migracja, wewn´trzne ruchy

ludnoÊci i pogorszenie jakoÊci ˝ycia; dlatego region b´dzie musia∏ przyjàç zintegrowane podejÊcie

do problemów pustynnienia i susz poprzez popieranie modeli zrównowa˝onego rozwoju, dopasowanych do sytuacji ekologicznej, ekonomicznej

i spo∏ecznej w ka˝dym paƒstwie.

Artyku∏ 3

Programy dzia∏aƒ

1. Zgodnie z konwencjà, a zw∏aszcza z artyku∏ami 9,

10 i 11, i zgodnie z krajowymi politykami rozwoju dotkni´te Paƒstwa-Strony regionu, odpowiednio, przygotujà i wdro˝à krajowe programy dzia∏aƒ w celu zwalczania pustynnienia i w celu ∏agodzenia skutków susz

jako integralnà cz´Êç swoich krajowych polityk trwa∏ego rozwoju. Programy subregionalne i regionalne mogà byç przygotowane i realizowane zgodnie z potrzebami regionu.

Poz. 1538

(f) racjonalna gospodarka i ochrona gleby oraz eksploatacja i wydajne u˝ytkowanie wody;

(g) formu∏owanie i stosowanie planów na wypadek

suszy, które majà za∏agodziç jej skutki;

(h) wzmacnianie lub ustanawianie systemów informacyjnych, oceny, kontynuacyjnych i wczesnego

ostrzegania w rejonach podatnych na pustynnienie i susze, uwzgl´dniajàc czynniki klimatologiczne, meteorologiczne, hydrologiczne, biologiczne,

glebowe, ekonomiczne i spo∏eczne;

(i) rozwijanie ró˝nych êróde∏ energii, gospodarka nimi i ich efektywne stosowanie, w tym promocja

êróde∏ alternatywnych;

(j) ochrona i zrównowa˝one u˝ytkowanie ró˝norodnoÊci biologicznej zgodnie z postanowieniami

konwencji o ró˝norodnoÊci biologicznej;

(k) uwzgl´dnienie aspektów demograficznych zwiàzanych z pustynnieniem i suszà oraz

(l) ustanowienie lub wzmocnienie struktur instytucjonalnych i prawnych pozwalajàcych na stosowanie

konwencji i majàcych na celu, mi´dzy innymi, decentralizacj´ struktur administracyjnych i funkcji

zwiàzanych z pustynnieniem i suszà, przy udziale

dotkni´tych spo∏ecznoÊci i ogó∏u spo∏eczeƒstwa.

Artyku∏ 5

Wspó∏praca techniczna, naukowa i technologiczna

2. W przygotowywaniu krajowych programów

dzia∏aƒ dotkni´te Paƒstwa-Strony zwrócà szczególnà

uwag´ na ust´p 2(f) artyku∏u 10 konwencji.

Artyku∏ 4

ZawartoÊç krajowych programów dzia∏aƒ

Majàc na uwadze swojà sytuacj´, dotkni´te Paƒstwa-Strony regionu mogà, podczas opracowywania

swoich krajowych strategii dzia∏aƒ zwalczania pustynnienia i/lub ∏agodzenia skutków susz, zgodnie z artyku∏em 5 konwencji, rozwa˝yç, mi´dzy innymi, nast´pujàce zagadnienia tematyczne

(a) rozwijanie potencja∏u, edukacji i ÊwiadomoÊci

spo∏ecznej, wspó∏pracy technicznej, naukowej

i technologicznej, zasobów i mechanizmów finansowych;

(b) likwidacja ubóstwa i poprawa jakoÊci ˝ycia cz∏owieka;

(c) osiàgni´cie bezpieczeƒstwa ˝ywnoÊciowego,

trwa∏y rozwój i zarzàdzanie dzia∏aniami w rolnictwie, hodowli, leÊnictwie i dzia∏aniami wielodyscyplinarnymi;

(d) zrównowa˝ona gospodarka zasobami naturalnymi, zw∏aszcza racjonalna gospodarka zlewniami,

(e) zrównowa˝ona gospodarka zasobami naturalnymi w rejonach po∏o˝onych na du˝ej wysokoÊci;

Zgodnie z konwencjà, zw∏aszcza z jej artyku∏ami 16

do 18, oraz na podstawie mechanizmu koordynacyjnego, o którym mowa w artykule 7, dotkni´te Paƒstwa-Strony regionu, indywidualnie lub wspólnie

(a) b´dà popieraç wzmocnienie sieci wspó∏pracy

technicznej i krajowych, subregionalnych i regionalnych systemów informcji oraz, odpowiednio,

w∏àczenie ich do ogólnoÊwiatowych êróde∏ informacji;

(b) przygotujà spis dost´pnych technologii i know-how oraz b´dà popieraç ich rozpowszechnianie

i stosowanie;

(c) b´dà popieraç stosowanie tradycyjnej technologii,

know-how i praktyk zgodnie z ust´pem 2(b) artyku∏u 18 konwencji

(d) okreÊlà warunki transferu technologii oraz

(e) b´dà popieraç opracowanie, adaptacj´, przyj´cie

i transfer odpowiednich istniejàcych i nowych

technologii przyjaznych dla Êrodowiska.

Artyku∏ 6

Ârodki i mechanizmy finansowe

Zgodnie z konwencjà, zw∏aszcza z artyku∏ami 20

i 21, na podstawie mechanizmu koordynacyjnego,

o którym mowa w artykule 7, i zgodnie ze swoimi kra-

jowymi politykami rozwoju, dotkni´te Paƒstwa-Strony

regionu, indywidualnie lub wspólnie

(a) przyjmà Êrodki dla racjonalizacji i wzmocnienia

mechanizmu dostarczania funduszy przez publiczne lub prywatne inwestycje w celu osiàgni´cia

okreÊlonych rezultatów w dzia∏aniach majàcych na

celu zwalczanie pustynnienia i ∏agodzenie skutków

susz;

Poz. 1538

(i) wymiany informacji i doÊwiadczeƒ;

(ii) koordynacji dzia∏aƒ na poziomach subregionalnych i regionalnych;

(iii) popierania wspó∏pracy technicznej, naukowej,

technologicznej i finansowej,

(iv) okreÊlenia potrzeb wspó∏pracy zewn´trznej

oraz

(b) okreÊlà potrzeby w zakresie wspó∏pracy mi´dzynarodowej dla wsparcia dzia∏aƒ krajowych oraz

(v) dalszych dzia∏aƒ i oceny realizacji programów

dzia∏aƒ.

(c) b´dà promowaç udzia∏ dwustronnych lub wielostronnych instytucji wspó∏pracy finansowej w celu

zapewnienia realizacji konwencji.

2. Dotkni´te Paƒstwa-Strony regionu b´dà organizowaç okresowe spotkania koordynacyjne, a Sta∏y Sekretariat mo˝e, na ich ˝yczenie, zgodnie z artyku∏em 23

konwencji, u∏atwiç im zwo∏anie spotkaƒ koordynacyjnych poprzez

Artyku∏ 7

Struktury instytucjonalne

1. W zwiàzku z niniejszym za∏àcznikiem dotkni´te

Paƒstwa-Strony regionu

(a) ustanowià lub wzmocnià krajowe punkty kontaktowe dla koordynacji dzia∏aƒ majàcych na celu

zwalczanie pustynnienia i/lub ∏agodzenie skutków

susz oraz

(b) ustanowià mechanizm koordynacji krajowych

punktów kontaktowych dla nast´pujàcych celów

(a) udzielanie rad w zakresie organizacji porozumieƒ

efektywnej koordynacji, korzystajàc z doÊwiadczeƒ

innych takich porozumieƒ;

(b) dostarczanie informacji o spotkaniach koordynacyjnych w∏aÊciwym dwustronnym i wielostronnym agencjom oraz zach´canie ich do aktywnego

zaanga˝owania, oraz

(c) dostarczanie innych informacji, które mogà byç

stosowne przy tworzeniu lub poprawie procesu

koordynacyjnego.

Za∏àcznik IV

REGIONALNY ZA¸ÑCZNIK REALIZACYJNY DLA PÓ¸NOCNEGO MORZA ÂRÓDZIEMNEGO

Artyku∏ 1

Cel

Celem niniejszego za∏àcznika jest dostarczenie wytycznych i ustaleƒ koniecznych dla skutecznej realizacji

konwencji w dotkni´tych Paƒstwach-Stronach w regionie pó∏nocnego Morza Âródziemnego, w Êwietle jego

szczególnych warunków.

Artyku∏ 2

Szczególne warunki w regionie pó∏nocnego Morza

Âródziemnego

Szczególne warunki w regionie pó∏nocnego Morza

Âródziemnego, o których mowa w artykule 1, obejmujà

(a) pó∏pustynne warunki klimatyczne wp∏ywajàce na

du˝e obszary, sezonowe susze, bardzo du˝à

zmiennoÊç opadów deszczu i nag∏e, bardzo intensywne opady deszczu;

(d) du˝e straty pokrywy leÊnej spowodowane cz´stymi po˝arami;

(e) warunki kryzysowe w tradycyjnym rolnictwie i towarzyszàce temu porzucanie ziemi i pogarszanie

struktur ochrony gleby i wody;

(f) niezrównowa˝ona ekspolatacja zasobów wodnych

prowadzàca do powa˝nych szkód w Êrodowisku,

w tym do zanieczyszczeƒ chemicznych, zasolenia

i wyczerpania warstw wodnonoÊnych oraz

(g) koncentracja aktywnoÊci gospodarczej w rejonach

wybrze˝y jako wynik wzrostu miast, dzia∏alnoÊci

przemys∏owej, turystyki i nawadnianego rolnictwa.

Artyku∏ 3

Ramy planowania strategicznego dla zrównowa˝onego rozwoju

(b) s∏abe i ∏atwo ulegajàce erozji gleby, sk∏onne do

wytwarzania powierzchniowej skorupy;

1. Krajowe programy dzia∏aƒ b´dà centralnà i integralnà cz´Êcià ram strategicznego planowania dla

trwa∏ego rozwoju dotkni´tych Paƒstw-Stron w regionie pó∏nocnego Morza Âródziemnego.

(c) nierówny relief o stromych zboczach i bardzo zró˝nicowanych krajobrazach;

2. Proces konsultacyjny, w którym b´dà uczestniczyç odpowiednio rzàdy, miejscowe spo∏ecznoÊci i or-

ganizacje pozarzàdowe, b´dzie podj´ty dla zapewnienia wytycznych w zakresie strategii z elastycznym planowaniem pozwalajàcym na maksymalny udzia∏ lokaty, zgodnie z ust´pem 2(f) artyku∏u 10 konwencji.

Poz. 1538

(c) gospodarkà i ochronà dzikiej natury i innych form

ró˝norodnoÊci biologicznej;

(d) ochronà przed po˝arami lasów;

(e) promocjà alternatywnych êróde∏ utrzymania oraz

Artyku∏ 4

Obowiàzek przygotowania krajowych programów

dzia∏aƒ i ich terminarza

Dotkni´te Paƒstwa-Strony z regionu pó∏nocnego

Morza Âródziemnego przygotujà krajowe programy

dzia∏aƒ i odpowiednio subregionalne, regionalne lub

po∏àczone programy dzia∏aƒ. Przygotowanie takich

programów powinno byç zakoƒczone tak szybko, jak to

jest praktycznie mo˝liwe.

Artyku∏ 5

Przygotowanie i realizacja krajowych programów

dzia∏aƒ

Przygotowujàc i realizujàc krajowe programy dzia∏aƒ, zgodnie z artyku∏ami 9 i 10 konwencji, ka˝de dotkni´te Paƒstwo-Strona z regionu, odpowiednio

(a) wyznaczy w∏aÊciwe organy odpowiedzialne za

przygotowanie, koordynacj´ i realizacj´ programu;

(b) w∏àczy dotkni´tà ludnoÊç, w tym miejscowe spo∏ecznoÊci, do opracowywania, koordynacji i wdra˝ania programu przez kierowany lokalnie proces

konsultacyjny, przy wspó∏pracy w∏adz miejscowych i stosownych organizacji pozarzàdowych;

(c) b´dzie obserwowaç stan Êrodowiska w dotkni´tych rejonach, aby zbadaç przyczyny i konsekwencje pustynnienia i wyznaczyç obszary priorytetowe

dla dzia∏aƒ;

(d) oceni, przy udziale dotkni´tej ludnoÊci, poprzednie

i obecne programy w celu opracowania strategii

i prac w programie dzia∏aƒ;

(f) badaniami, szkoleniami i podnoszeniem ÊwiadomoÊci spo∏ecznej.

Artyku∏ 7

Subregionalne, regionalne

i wspólne programy dzia∏aƒ

1. Dotkni´te Paƒstwa-Strony regionu, zgodnie z artyku∏em 11 konwencji, mogà przygotowywaç i wdra˝aç subregionalne lub regionalne programy dzia∏aƒ

w celu uzupe∏nienia i zwi´kszenia efektywnoÊci krajowych programów dzia∏aƒ. Dwa lub wi´cej dotkni´te

Paƒstwa-Strony z regionu mogà jednoczeÊnie uzgodniç przygotowanie wspólnych programów dzia∏aƒ

mi´dzy sobà.

2. Postanowienia artyku∏ów 5 i 6 b´dà stosowaç si´

mutatis mutandis do przygotowania i realizacji subregionalnych, regionalnych i wspólnych programów

dzia∏aƒ. Dodatkowo programy te mogà obejmowaç

prowadzenie dzia∏alnoÊci badawczej i rozwojowej

w odniesieniu do wybranych ekosystemów w dotkni´tych rejonach.

3. Przygotowujàc i realizujàc subregionalne, regionalne lub wspólne programy dzia∏aƒ, dotkni´te Paƒstwa-Strony z regionu, odpowiednio

(a) wyznaczà, przy wspó∏pracy krajowych instytucji,

krajowe cele odnoszàce si´ do pustynnienia, które

mog∏yby byç lepiej zrealizowane przez takie programy i stosowne dzia∏ania, które mogà byç przez

nie efektywnie prowadzone;

(b) ocenià mo˝liwoÊci operacyjne i dzia∏ania odpowiednich regionalnych, subregionalnych i krajowych instytucji oraz

(e) przygotuje programy techniczne i finansowe na

podstawie informacji uzyskanych przez prace opisane w ust´pach (a) do (b) oraz

(c) ocenià istniejàce programy zwiàzane z pustynnieniem wÊród Stron tego regionu i ich zwiàzek z krajowymi programami dzia∏aƒ.

(f) opracuje i b´dzie stosowaç procedury i standardy

monitoringu i oceny realizacji programu.

Artyku∏ 8

Artyku∏ 6

Koordynacja subregionalnych, regionalnych i wspólnych programów dzia∏aƒ

ZawartoÊç krajowych programów dzia∏aƒ

Dotkni´te Paƒstwa-Strony regionu mogà w∏àczyç

do swoich programów dzia∏aƒ przedsi´wzi´cia zwiàzane z

(a) zakresem prawnym, instytucjonalnym i administracyjnym;

(b) modelami u˝ytkowania ziemi, gospodarkà zasobami wodnymi, ochronà gleby, leÊnictwem, dzia∏alnoÊcià rolniczà i gospodarkà pastwiskami i terenami wypasu;

Dotkni´te Paƒstwa-Strony, przygotowujàc subregionalny, regionalny lub wspólny program dzia∏aƒ,

mogà powo∏aç komitet koordynacyjny z∏o˝ony z przedstawicieli ka˝dego zainteresowanego dotkni´tego Paƒstwa-Strony, w celu przeglàdu post´pów w zwalczaniu

pustynnienia, zharmonizowania krajowych programów dzia∏aƒ, przedstawiania zaleceƒ na ró˝nych etapach przygotowania i realizacji subregionalnych, regionalnych lub wspólnych programów dzia∏aƒ i funkcjonowania jako punkt kontaktowy, dla promocji i koordynacji wspó∏pracy technicznej zgodnie z artyku∏ami 16 do 19 konwencji.

Artyku∏ 9

Artyku∏ 10

Niemo˝noÊç otrzymania pomocy finansowej

Koordynacja z innymi subregionami i regionami

W realizacji krajowych, subregionalnych, regionalnych i wspólnych programów dzia∏aƒ dotkni´te

Paƒstwa-Strony rozwini´te z regionu nie mogà

otrzymywaç pomocy finansowej w ramach konwencji.

Subregionalne, regionalne i wspólne programy

dzia∏aƒ w regionie pó∏nocnego Morza Âródziemnego

mogà byç przygotowane i realizowane we wspó∏pracy

z innymi subregionami lub regionami, zw∏aszcza z subregionem pó∏nocnej Afryki.

Po zapoznaniu si´ z powy˝szà konwencjà, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e

— zosta∏a ona uznana za s∏usznà zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w niej zawartych,

— jest ona przyj´ta, ratyfikowana i potwierdzona,

— b´dzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 2 paêdziernika 2001 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski

L.S.

Prezes Rady Ministrów: J. Buzek

1539

OÂWIADCZENIE RZÑDOWE

z dnia 29 maja 2002 r.

w sprawie mocy obowiàzujàcej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zwalczania pustynnienia

w paƒstwach dotkni´tych powa˝nymi suszami i/lub pustynnieniem, zw∏aszcza w Afryce, sporzàdzonej

w Pary˝u dnia 17 czerwca 1994 r.

Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e zgodnie

z artyku∏em 34 ust´p 1 Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zwalczania pustynnienia w paƒstwach

dotkni´tych powa˝nymi suszami i/lub pustynnieniem,

zw∏aszcza w Afryce, sporzàdzonej w Pary˝u dnia

17 czerwca 1994 r., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

ratyfikowa∏ dnia 2 paêdziernika 2001 r. wy˝ej wymienionà konwencj´. Dnia 14 listopada 2001 r. z∏o˝ono Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych jako depozytariuszowi dokument ratyfikacyjny.