Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002 r. w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia.

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) rodzaje zawodów, w których mo˝e byç uzyskiwany

tytu∏ specjalisty, oraz wykaz dziedzin majàcych zastosowanie w ochronie zdrowia;

2) podmioty uprawnione do prowadzenia szkoleƒ

i nadawania tytu∏u specjalisty;

3) szczegó∏owe zasady, warunki i tryb uzyskiwania tytu∏u specjalisty.

§ 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o specjalizacji — rozumie si´ przez to rodzaj szkolenia w ramach

kszta∏cenia podyplomowego, majàcy na celu uzyskanie specjalistycznych kwalifikacji w okreÊlonej dziedzinie majàcej zastosowanie w ochronie zdrowia i uzyskanie tytu∏u specjalisty w tej dziedzinie.

§ 3. 1. Ustala si´ wykaz podstawowych dziedzin

majàcych zastosowanie w ochronie zdrowia, w których

mo˝e byç uzyskiwany tytu∏ specjalisty

5) fizjoterapeuty;

6) fizyka;

7) informatyka;

8) in˝yniera Êrodowiskowego;

9) logopedy;

10) mechanika;

11) pedagoga;

12) psychologa;

13) socjologa;

14) technologa ˝ywnoÊci i ˝ywienia cz∏owieka.

3. Wykaz kwalifikacji do wykonywania zawodów,

o których mowa w ust. 2, oraz odpowiadajàcych im

dziedzin specjalizacji, wraz z tytu∏ami specjalisty, okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia.

§ 4. 1. Specjalizacj´ mogà prowadziç podmioty, które uzyska∏y wpis na list´ prowadzonà przez ministra

w∏aÊciwego do spraw zdrowia, zwane dalej „jednostkami szkolàcymi”, które

1) posiadajà w swojej strukturze lub powo∏a∏y zespó∏

do spraw specjalizacji, w tym podpisa∏y umowy na

pe∏nienie obowiàzków kierowników specjalizacji

z osobami posiadajàcymi tytu∏ specjalisty w danej

dziedzinie, z zastrze˝eniem § 34 ust. 2;

2) spe∏niajà standardy kszta∏cenia w danej specjalizacji okreÊlone w programie specjalizacji;

2) fizjoterapia;

3) zawar∏y umowy z innymi podmiotami na realizacj´

sta˝y kierunkowych okreÊlonych programem specjalizacji, je˝eli ich odbywania jednostka szkolàca

nie mo˝e zapewniç w ramach swojej struktury organizacyjnej;

3) fizyka medyczna;

4) opracowa∏y regulamin organizacyjny specjalizacji;

4) in˝ynieria medyczna;

5) uzyska∏y opini´ konsultanta wojewódzkiego lub

krajowego w danej dziedzinie lub dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta, o spe∏nieniu warunków okreÊlonych w pkt 1—4.

1) epidemiologia;

5) promocja zdrowia i edukacja zdrowotna;

6) psychologia kliniczna;

7) neurologopedia;

8) zdrowie publiczne;

9) zdrowie Êrodowiskowe.

2. Do specjalizacji w dziedzinach, o których mowa

w ust. 1, mo˝e przystàpiç osoba, która posiada kwalifikacje do wykonywania zawodu

1) automatyka;

2) biologa;

3) biotechnologa;

4) elektronika;

2. Regulamin organizacyjny specjalizacji, o którym

mowa w ust. 1 pkt 4, okreÊla, w szczególnoÊci

1) sposób prowadzenia naboru osób na specjalizacj´,

ze szczególnym uwzgl´dnieniem regulaminu post´powania kwalifikacyjnego i maksymalnej liczby

osób, które mogà zostaç przyj´te na specjalizacj´;

2) organizacj´ specjalizacji, w tym harmonogram zaj´ç i sta˝y kierunkowych;

3) prawa i obowiàzki osób odbywajàcych specjalizacj´;

4) szczegó∏owy zakres obowiàzków kierowników specjalizacji, opiekunów sta˝y kierunkowych, wyk∏adowców i innych osób prowadzàcych zaj´cia;

wemu do spraw zdrowia dwa razy w roku informacje

dotyczàce przestrzegania przez jednostki szkolàce

standardów kszta∏cenia w danej specjalizacji.

5) sposoby sprawdzania wiadomoÊci i umiej´tnoÊci;

4. Informacje, o których mowa w ust. 3, Dyrektor

Centrum uzyskuje w szczególnoÊci od

6) sposoby oceny organizacji i przebiegu specjalizacji

przez osoby w niej uczestniczàce.

3. Podmiot zamierzajàcy prowadziç specjalizacje

sk∏ada wniosek o wpis na list´, o której mowa w ust. 1,

do dzia∏ajàcej na podstawie odr´bnych przepisów jednostki organizacyjnej podleg∏ej wojewodzie — wojewódzkiego centrum zdrowia publicznego, zwanego dalej „oÊrodkiem wojewódzkim”, w∏aÊciwego ze wzgl´du na planowane miejsce prowadzenia specjalizacji.

Podmiot, którego organem za∏o˝ycielskim jest Minister

Obrony Narodowej albo minister w∏aÊciwy do spraw

wewn´trznych, sk∏ada wniosek do jednostki organizacyjnej wskazanej przez w∏aÊciwego ministra.

4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, do∏àcza

si´

1) dokumenty potwierdzajàce status prawny podmiotu;

2) informacje o dotychczasowym przebiegu prowadzonej przez niego dzia∏alnoÊci;

3) dokumenty potwierdzajàce spe∏nianie warunków,

o których mowa w ust. 1 pkt 1—4;

4) opini´, o której mowa w ust. 1 pkt 5.

5. OÊrodek wojewódzki lub jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 3, po sprawdzeniu formalnym

dokumentów, o których mowa w ust. 4, przesy∏a je do

Centrum Medycznego Kszta∏cenia Podyplomowego,

zwanego dalej „Centrum”, w celu uzyskania opinii, powo∏anego przez Dyrektora Centrum, zespo∏u ekspertów o spe∏nieniu przez podmiot warunków, o których

mowa w ust. 1.

6. W sk∏ad zespo∏u, o którym mowa w ust. 5, Dyrektor Centrum powo∏uje

1) przedstawicieli w∏aÊciwego dla danej dziedziny towarzystwa naukowego i stowarzyszenia zawodowego, zg∏oszonych przez zarzàdy g∏ówne tych organizacji;

2) trzech ekspertów w danej dziedzinie, zg∏oszonych

przez konsultanta krajowego w danej dziedzinie

lub w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta krajowego.

§ 5. 1. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia na podstawie przedstawionej przez Dyrektora Centrum informacji dotyczàcej przebiegu prac zespo∏u ekspertów,

w tym wydanych opinii, o których mowa w § 4 ust. 5,

dokonuje wpisu podmiotów na list´ jednostek szkolàcych lub skreÊlenia z niej.

1) konsultanta krajowego;

2) konsultanta krajowego powo∏anego w celu realizacji zadaƒ zwiàzanych z obronnoÊcià kraju;

3) konsultanta wojewódzkiego;

4) kierownika oÊrodka wojewódzkiego.

5. W ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 3, Dyrektor Centrum mo˝e

1) ˝àdaç od jednostki szkolàcej udost´pniania dokumentacji specjalizacji;

2) przeprowadziç kontrol´ jednostki szkolàcej i wydaç

zalecenia pokontrolne.

§ 6. 1. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia podaje

dwa razy w roku do wiadomoÊci publicznej list´ jednostek szkolàcych, w formie informacji na stronie internetowej urz´du obs∏ugujàcego ministra w∏aÊciwego do

spraw zdrowia, w terminie do dnia 1 kwietnia i do dnia

1 paêdziernika ka˝dego roku.

2. OÊrodek wojewódzki w terminie do 7 dni od dnia

og∏oszenia listy jednostek szkolàcych na stronie internetowej, o której mowa w ust. 1, podaje t´ list´ do publicznej wiadomoÊci na terenie oÊrodka.

§ 7. 1. Program specjalizacji zawiera

1) za∏o˝enia organizacyjno-programowe okreÊlajàce

a) cele kszta∏cenia,

b) czas trwania specjalizacji,

c) zakres wiedzy teoretycznej b´dàcej przedmiotem specjalizacji,

d) wykaz umiej´tnoÊci b´dàcych przedmiotem specjalizacji,

e) sposób organizacji specjalizacji, w tym zakres,

kryteria i sposób oceny rozmowy kwalifikacyjnej;

2) plan nauczania, okreÊlajàcy

a) modu∏y nauczania oraz ich wymiar godzinowy,

b) rozk∏ad zaj´ç, z uwzgl´dnieniem sta˝y kierunkowych i ich wymiaru godzinowego;

3) program nauczania poszczególnych modu∏ów specjalizacji, okreÊlajàcy

a) treÊci nauczania,

b) wykaz umiej´tnoÊci wynikowych,

c) wskazówki metodyczne dotyczàce realizacji programu specjalizacji i egzaminu koƒczàcego specjalizacj´, zwanego dalej „egzaminem”,

d) wykaz literatury obowiàzkowej.

2. SkreÊlenie z listy nast´puje w razie niespe∏niania

okreÊlonych w programie specjalizacji standardów

kszta∏cenia w danej specjalizacji lub na wniosek kierownika jednostki szkolàcej.

2. Program, o którym mowa w ust. 1, okreÊla ponadto standard kszta∏cenia w danej specjalizacji,

uwzgl´dniajàc dane dotyczàce

3. Dyrektor Centrum prowadzi nadzór nad prowadzeniem specjalizacji i przedstawia ministrowi w∏aÊci-

1) liczby i kwalifikacji kadr, w tym kierownika specjalizacji i osób koordynujàcych sta˝e kierunkowe;

2) bazy dydaktycznej do zaj´ç i sta˝y kierunkowych;

3) sposobu realizacji programu specjalizacji, w tym

ewaluacji uzyskanych w czasie specjalizacji umiej´tnoÊci;

4) wewn´trznego systemu oceny jakoÊci kszta∏cenia.

§ 8. 1. Program specjalizacji i uzupe∏niajàcy program specjalizacji, o którym mowa w § 33 ust. 2 i 3,

opracowuje zespó∏ ekspertów powo∏any przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia na wniosek Dyrektora Centrum.

2. W sk∏ad zespo∏u ekspertów, o którym mowa

w ust. 1, powo∏uje si´

1) konsultanta krajowego w danej dziedzinie lub

w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie

nie ma powo∏anego konsultanta krajowego;

2) przedstawiciela w∏aÊciwego dla danej dziedziny towarzystwa naukowego, który posiada tytu∏ specjalisty w danej dziedzinie lub legitymuje si´ dorobkiem naukowym i zawodowym w tej dziedzinie;

3) przedstawiciela w∏aÊciwego dla danej dziedziny

stowarzyszenia zawodowego, który posiada tytu∏

specjalisty w danej dziedzinie lub legitymuje si´

dorobkiem naukowym i zawodowym w tej dziedzinie;

4) dwie osoby posiadajàce tytu∏ specjalisty w danej

dziedzinie lub legitymujàce si´ dorobkiem naukowym i zawodowym w tej dziedzinie zg∏oszone

przez konsultanta krajowego w danej dziedzinie

lub w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta krajowego.

§ 9. 1. Opracowany przez zespó∏ ekspertów program specjalizacji i uzupe∏niajàcy program specjalizacji, po zaopiniowaniu przez w∏aÊciwe dla danej specjalizacji towarzystwo naukowe lub stowarzyszenie zawodowe, zatwierdza minister w∏aÊciwy do spraw

zdrowia.

2. Centrum podaje do publicznej wiadomoÊci zatwierdzone programy specjalizacji na stronie internetowej Centrum oraz w dzienniku urz´dowym ministra

w∏aÊciwego do spraw zdrowia.

3. Programy specjalizacji oraz uzupe∏niajàce programy specjalizacji weryfikuje zespó∏ ekspertów na

wniosek konsultanta krajowego w danej dziedzinie lub

w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie

ma powo∏anego konsultanta krajowego, lub w∏aÊciwego towarzystwa naukowego, z zachowaniem sposobu post´powania przewidzianego dla ich opracowania.

4. Jednostkà koordynujàcà realizacj´ zadaƒ zespo∏u, o którym mowa w ust. 1 i 3, jest Centrum.

§ 10. 1. Specjalizacja jest jednostopniowa.

Poz. 1419

1) umowy o prac´ zawartej z jednostkà szkolàcà na

czas nieokreÊlony lub okreÊlony, równy okresowi

trwania specjalizacji;

2) umowy o prac´ zawartej z innym pracodawcà ni˝

jednostka szkolàca i skierowania przez pracodawc´

do jednostki szkolàcej w celu odbycia specjalizacji;

3) umowy cywilnoprawnej zawartej na czas trwania

specjalizacji z jednostkà szkolàcà;

4) poszerzonego o program specjalizacji programu

dziennych studiów doktoranckich, prowadzonych

przez uprawniony podmiot, w sk∏ad którego wchodzi jednostka szkolàca.

2. Osoba, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, zawiera

z pracodawcà umow´ okreÊlajàcà wzajemne prawa

i obowiàzki stron wynikajàce z odbywania specjalizacji.

3. Niezale˝nie od sposobu odbywania specjalizacji

kierownik jednostki szkolàcej zawiera z osobà odbywajàcà specjalizacj´ umow´ o szkolenie okreÊlajàcà wzajemne prawa i obowiàzki wynikajàce z realizacji programu specjalizacji, z uwzgl´dnieniem § 4 ust. 2 pkt 3.

§ 12. 1. Do specjalizacji, z zastrze˝eniem § 13, mo˝e

przystàpiç osoba, która spe∏nia ∏àcznie nast´pujàce

warunki

1) posiada kwalifikacje do wykonywania zawodu,

o którym mowa w § 3 ust. 2, okreÊlone w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia;

2) wykonuje co najmniej przez okres jednego roku

w ciàgu ostatnich 3 lat czynnoÊci zawodowe zgodne z programem specjalizacji w odpowiedniej dziedzinie;

3) z∏o˝y∏a wniosek o rozpocz´cie specjalizacji, zwany

dalej „wnioskiem”, do kierownika jednostki szkolàcej i zosta∏a zakwalifikowana do jej odbywania

w wyniku post´powania kwalifikacyjnego.

2. Wzór wniosku stanowi za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia.

§ 13. 1. Do specjalizacji mo˝e przystàpiç tak˝e osoba, która spe∏nia ∏àcznie nast´pujàce warunki

1) posiada inne kwalifikacje ni˝ okreÊlone w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia do wykonywania zawodu, o którym mowa w § 3 ust. 2;

2) wykonuje co najmniej przez trzy lata w ciàgu ostatnich 5 lat czynnoÊci zawodowe zgodne z programem specjalizacji w odpowiedniej dziedzinie;

3) uzyska∏a zgod´ Dyrektora Centrum, wydanà na

wniosek osoby ubiegajàcej si´ o takà zgod´;

4) z∏o˝y∏a wniosek, o którym mowa w § 12 ust. 2, i zosta∏a zakwalifikowana do jej odbywania w wyniku

post´powania kwalifikacyjnego.

2. Wniosek sk∏ada si´ do oÊrodka wojewódzkiego.

Do wniosku do∏àcza si´

2. W tym samym czasie mo˝na odbywaç tylko jednà specjalizacj´.

1) podanie do Dyrektora Centrum uzasadniajàce

wniosek;

§ 11. 1. Osoba uprawniona do podj´cia specjalizacji mo˝e jà odbywaç na podstawie

2) odpisy dyplomu szko∏y wy˝szej oraz innych dokumentów potwierdzajàcych posiadane kwalifikacje;

3) opini´ konsultanta wojewódzkiego lub konsultanta

krajowego w dziedzinie w∏aÊciwej dla specjalizacji

lub pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta, potwierdzajàcà posiadane

przez wnioskodawc´ umiej´tnoÊci oraz uwzgl´dniajàcà potrzeby zatrudnienia specjalistów w tej

dziedzinie na terenie danego województwa;

4) opini´ w∏aÊciwego dla danej specjalnoÊci towarzystwa naukowego lub stowarzyszenia zawodowego.

3. OÊrodek wojewódzki po sprawdzeniu formalnym

dokumentów, o których mowa w ust. 2, przesy∏a je do

Centrum.

4. Dyrektor Centrum na podstawie opinii zespo∏u

ekspertów, o którym mowa w § 8 ust. 1, wydaje zgod´

na rozpocz´cie specjalizacji w danej dziedzinie lub odmawia jej wydania. Na odmow´ wydania zgody przys∏uguje wnioskodawcy odwo∏anie do ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia.

5. Osoba, o której mowa w ust. 1, która uzyska∏a

zgod´ Dyrektora Centrum na rozpocz´cie specjalizacji,

mo˝e przystàpiç do post´powania kwalifikacyjnego,

o którym mowa w § 16.

§ 14. 1. Osoba nieb´dàca obywatelem polskim

przyst´puje do specjalizacji i odbywa jà na warunkach

i w sposób obowiàzujàcych obywateli polskich, z zastrze˝eniem ust. 2.

2. Osoba nieb´dàca obywatelem polskim, przebywajàca na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej wy∏àcznie w celu odbycia kszta∏cenia podyplomowego lub

uzyskania stopnia naukowego, mo˝e rozpoczàç specjalizacj´ na zasadach okreÊlonych w przepisach o odbywaniu studiów i uczestniczeniu w badaniach naukowych i szkoleniach przez osoby nieb´dàce obywatelami polskimi.

§ 15. 1. Post´powanie kwalifikacyjne jest prowadzone w jednostce szkolàcej.

2. Osoby, o których mowa w § 12 i 13, sk∏adajà

wniosek wraz z odpisem dyplomu szko∏y wy˝szej bezpoÊrednio do kierownika jednostki szkolàcej.

3. Osoby, o których mowa w § 13, do∏àczajà do

wniosku tak˝e zgod´ Dyrektora Centrum na rozpocz´cie specjalizacji.

4. Wniosek jest sk∏adany w terminie podanym

przez kierownika jednostki szkolàcej do publicznej wiadomoÊci.

Poz. 1419

2. Post´powanie kwalifikacyjne, o którym mowa

w ust. 1, przeprowadza komisja kwalifikacyjna, w sk∏ad

której wchodzà

1) kierownik jednostki szkolàcej lub wskazana przez

niego osoba;

2) dwaj przedstawiciele jednostki szkolàcej posiadajàcy tytu∏ naukowy lub tytu∏ specjalisty w dziedzinie

w∏aÊciwej dla danej specjalizacji oraz kierownik

specjalizacji;

3) przedstawiciel oÊrodka wojewódzkiego w∏aÊciwego ze wzgl´du na miejsce prowadzenia specjalizacji lub jednostki, o której mowa w § 4 ust. 3;

4) przedstawiciel w∏aÊciwego dla danej dziedziny stowarzyszenia zawodowego lub towarzystwa naukowego.

3. Kierownik jednostki szkolàcej lub wskazana przez

niego osoba pe∏ni funkcj´ przewodniczàcego komisji

kwalifikacyjnej i zwo∏uje jej posiedzenia.

4. Post´powanie kwalifikacyjne przeprowadza si´

w terminie do 30 dni od dnia okreÊlonego jako ostateczny termin sk∏adania wniosku o rozpocz´cie specjalizacji.

5. Dyrektor Centrum uniewa˝nia post´powanie

kwalifikacyjne w przypadku nieprzestrzegania regulaminu post´powania kwalifikacyjnego, a w szczególnoÊci zakresu, kryteriów i sposobu oceny rozmowy kwalifikacyjnej.

6. Dyrektor Centrum mo˝e uniewa˝niç post´powanie kwalifikacyjne z przyczyny, o której mowa w ust. 5,

na wniosek

1) cz∏onka komisji kwalifikacyjnej;

2) osoby ubiegajàcej si´ o przystàpienie do specjalizacji;

3) konsultanta wojewódzkiego lub krajowego w danej

dziedzinie lub dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej

dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta.

§ 17. 1. Pozytywny wynik post´powania kwalifikacyjnego stanowi podstaw´ podj´cia specjalizacji.

2. Po zakwalifikowaniu osoby do podj´cia specjalizacji jednostka szkolàca umo˝liwia jej rozpocz´cie specjalizacji w terminie, nie d∏u˝szym ni˝ 3 miesiàce od zakoƒczenia post´powania kwalifikacyjnego, okreÊlonym w karcie specjalizacji.

3. Po przeprowadzonym post´powaniu kwalifikacyjnym jednostka szkolàca przedk∏ada w∏aÊciwemu

oÊrodkowi wojewódzkiemu

1) wniosek, o którym mowa w § 12 ust. 2;

§ 16. 1. Post´powanie kwalifikacyjne, o którym mowa w § 15 ust. 1, obejmuje

2) informacje o wolnych miejscach na specjalizacji.

1) ocen´ formalnà wniosku;

4. Osobie zakwalifikowanej do rozpocz´cia specjalizacji oÊrodek wojewódzki wydaje kart´ specjalizacji

wed∏ug wzoru stanowiàcego za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia.

2) post´powanie konkursowe, w przypadku gdy liczba wnioskujàcych przekroczy liczb´ wolnych

miejsc, polegajàce na dodatkowym przeprowadzeniu rozmowy kwalifikacyjnej, o której mowa w § 7

ust. 1 pkt 1 lit. e.

5. Karta specjalizacji z wymaganymi wpisami stanowi dowód odbycia specjalizacji i wraz z opinià

i wnioskiem kierownika specjalizacji o dopuszczenie do

egzaminu stanowi podstaw´ przystàpienia do tego egzaminu.

§ 18. 1. OÊrodek wojewódzki prowadzi rejestr osób

odbywajàcych specjalizacj´ na obszarze danego województwa, zwany dalej „rejestrem”.

2. Rejestr prowadzony jest w systemie ewidencyjno-informatycznym, wed∏ug ni˝ej okreÊlonego uk∏adu

danych

1) numer wpisu do rejestru sk∏adajàcy si´ z ciàgu kolejnych znaków

a) dwucyfrowego symbolu województwa, b´dàcego pierwszym cz∏onkiem identyfikatora jednostek podzia∏u terytorialnego okreÊlonego

w przepisach dotyczàcych szczegó∏owych zasad

prowadzenia, stosowania i udost´pniania krajowego rejestru urz´dowego podzia∏u terytorialnego kraju oraz zwiàzanych z tym obowiàzków

organów administracji rzàdowej i jednostek samorzàdu terytorialnego,

b) trzycyfrowego kodu specjalizacji, zgodnie z wykazem kodów specjalizacji w okreÊlonych dziedzinach, stanowiàcym za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia,

c) numeru PESEL lub daty urodzenia dla osoby nieb´dàcej obywatelem polskim;

2) imi´ i nazwisko osoby odbywajàcej specjalizacj´;

3) obywatelstwo;

4) posiadane kwalifikacje zawodowe;

5) nazwa odbywanej specjalizacji;

Poz. 1419

2. Czas trwania specjalizacji okreÊlony programem

specjalizacji mo˝e byç skrócony na uzasadniony wniosek osoby odbywajàcej specjalizacj´, przez kierownika

jednostki szkolàcej lub upowa˝nionà przez niego osob´, o okres nie d∏u˝szy ni˝ 6 miesi´cy, pod warunkiem

pe∏nego zrealizowania programu specjalizacji.

3. Wniosek o przed∏u˝enie lub skrócenie czasu odbywania specjalizacji osoba wnioskujàca sk∏ada do kierownika jednostki szkolàcej, po uzyskaniu opinii kierownika specjalizacji.

4. Osoba odbywajàca specjalizacj´, w szczególnie

uzasadnionym przypadku uniemo˝liwiajàcym kontynuowanie specjalizacji w jednostce szkolàcej, w której

rozpocz´∏a specjalizacj´, jest kierowana przez oÊrodek

wojewódzki do innej jednostki szkolàcej, w ramach posiadanych przez nià wolnych miejsc.

5. Kierownik uprawnionej jednostki szkolàcej zawiadamia oÊrodek wojewódzki o przed∏u˝eniu lub

skróceniu czasu trwania specjalizacji.

§ 21. 1. Specjalizacja odbywa si´ pod nadzorem kierownika specjalizacji, który jest odpowiedzialny za

ustalenie szczegó∏owych warunków i przebiegu specjalizacji w sposób zapewniajàcy realizacj´ programu

specjalizacji.

2. Kierownika specjalizacji powo∏uje i odwo∏uje kierownik jednostki szkolàcej.

3. Odwo∏anie kierownika specjalizacji mo˝e nastàpiç w przypadku

6) nazwa i adres jednostki szkolàcej, w której jest odbywana specjalizacja;

1) niewype∏niania przez kierownika specjalizacji obowiàzków, o których mowa w ust. 4;

7) imi´ i nazwisko kierownika specjalizacji;

2) uzasadnionego wniosku osoby pe∏niàcej funkcj´

kierownika specjalizacji;

8) data post´powania kwalifikacyjnego;

9) data rozpocz´cia i zakoƒczenia specjalizacji;

10) data skreÊlenia z rejestru;

11) data przed∏u˝enia lub skrócenia specjalizacji

i okres, o jaki specjalizacja zosta∏a przed∏u˝ona lub

skrócona;

12) sposób odbywania specjalizacji i sposób finansowania specjalizacji;

13) data wydania karty specjalizacji i numer karty specjalizacji.

3. Jednostki szkolàce przekazujà oÊrodkom wojewódzkim w∏aÊciwym ze wzgl´du na miejsce prowadzenia specjalizacji na bie˝àco informacje niezb´dne do

prowadzenia rejestru.

§ 19. Specjalizacja jest prowadzona zgodnie z programem zatwierdzonym przez ministra w∏aÊciwego do

spraw zdrowia i koƒczy si´ z∏o˝eniem egzaminu.

§ 20. 1. Czas trwania specjalizacji okreÊlony programem specjalizacji mo˝e byç przed∏u˝ony na uzasadniony wniosek osoby odbywajàcej specjalizacj´, przez

kierownika jednostki szkolàcej lub upowa˝nionà przez

niego osob´, o okres nie d∏u˝szy ni˝ 24 miesiàce.

3) uzasadnionego wniosku osoby specjalizujàcej si´.

4. Do obowiàzków kierownika specjalizacji nale˝y

1) udzia∏ w post´powaniu kwalifikacyjnym;

2) udzia∏ w ustaleniu szczegó∏owych warunków odbywania specjalizacji w sposób umo˝liwiajàcy nabycie wiadomoÊci i umiej´tnoÊci okreÊlonych programem specjalizacji;

3) udzia∏ w ustaleniu szczegó∏owego planu zaj´ç obj´tych programem specjalizacji i nadzór nad realizacjà tego planu;

4) nadzór nad realizacjà sta˝y kierunkowych;

5) wskazanie niezb´dnego piÊmiennictwa i innych

êróde∏ u∏atwiajàcych samokszta∏cenie;

6) prowadzenie ewaluacji kszta∏cenia specjalizacyjnego zgodnie z programem specjalizacji;

7) wystawienie opinii dotyczàcej przebiegu specjalizacji i uzyskanych przez specjalizujàcego si´ umiej´tnoÊci zawodowych, a tak˝e jego stosunku do

wspó∏pracowników i pacjentów;

8) potwierdzenie w karcie specjalizacji odbycia szkolenia zgodnie z programem specjalizacji;

9) przedstawianie wniosku do oÊrodka wojewódzkiego o przerwanie kontynuowania specjalizacji przez

osob´, która nie realizuje lub nie mo˝e realizowaç

programu specjalizacji;

10) przedstawianie wniosku, o którym mowa w § 17

ust. 5.

5. Kierownikowi specjalizacji w umowie, o której

mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, mogà zostaç ustalone dodatkowe obowiàzki, niewymienione w ust. 4.

6. Kierownik specjalizacji ma prawo do

1) udzia∏u w egzaminie w charakterze obserwatora;

2) upowa˝nienia innej osoby posiadajàcej tytu∏ specjalisty do wykonywania czynnoÊci opiekuna sta˝u

kierunkowego.

7. Osoba, o której mowa w ust. 6 pkt 2, zapewnia

bezpoÊrednio nadzór nad realizacjà programu sta˝y

kierunkowych, nie wi´cej ni˝ 3 osób.

§ 22. 1. Osoba zakwalifikowana do odbywania specjalizacji rozpoczyna jà w terminie okreÊlonym w karcie specjalizacji.

2. Przesuni´cia terminu rozpocz´cia specjalizacji

mo˝e dokonaç kierownik jednostki szkolàcej lub upowa˝niona przez niego osoba na uzasadniony wniosek

osoby odbywajàcej specjalizacj´.

3. Je˝eli jednostka szkolàca ulegnie likwidacji lub

restrukturyzacji uniemo˝liwiajàcej prowadzenie specjalizacji, oÊrodek wojewódzki w porozumieniu z kierownikiem specjalizacji i kierownikiem innej jednostki

szkolàcej wskazuje miejsce i termin kontynuowania

specjalizacji.

Poz. 1419

egzamin ustalonà przez Dyrektora Centrum Egzaminów Medycznych, zwanego dalej „Dyrektorem CEM”.

2. Dokumenty, o których mowa w ust. 1, sk∏ada si´

w terminie do dnia 28 lutego ka˝dego roku dla sesji jesiennej lub do dnia 31 sierpnia ka˝dego roku dla sesji

wiosennej.

3. OÊrodek wojewódzki po stwierdzeniu, ˝e karta

specjalizacji, o której mowa w ust. 1, spe∏nia warunki

formalne, przekazuje jà wraz z podaniem w ciàgu

14 dni do CEM.

4. CEM powiadamia osob´ dopuszczonà do egzaminu o miejscu i terminie sk∏adania tego egzaminu, nie

póêniej ni˝ 30 dni przed datà jego rozpocz´cia.

§ 24. 1. Egzamin dla ka˝dej dziedziny sk∏ada si´

z dwóch cz´Êci — egzaminu praktycznego i egzaminu

teoretycznego. Egzamin teoretyczny jest przeprowadzany w formie egzaminu ustnego lub testu albo egzaminu ustnego i testu, zgodnie z programem specjalizacji, z zastrze˝eniem ust. 3.

2. Testy sà przygotowywane, przechowywane

i przekazywane w warunkach uniemo˝liwiajàcych ich

nieuprawnione ujawnienie.

3. Test jest przeprowadzany, gdy do egzaminu przyst´puje w sesji co najmniej 50 osób.

§ 25. Egzamin jest przeprowadzany 2 razy w roku

w sesji wiosennej, od dnia 2 maja do dnia 31 maja,

i w sesji jesiennej, od dnia 2 listopada do dnia 30 listopada.

§ 26. 1. Egzamin dla ka˝dej specjalizacji organizuje

i przeprowadza CEM.

4. Kierownik oÊrodka wojewódzkiego skreÊla osob´ odbywajàcà specjalizacj´ z rejestru

2. Egzamin przeprowadzany jest przez Komisj´ Egzaminacyjnà, zwanà dalej „Komisjà”.

1) w przypadku up∏ywu czasu, w którym osoba by∏a

zobowiàzana ukoƒczyç specjalizacj´;

3. Cz∏onków Komisji i jej przewodniczàcego powo∏uje i odwo∏uje minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia,

na wniosek Dyrektora CEM i po zaopiniowaniu przez

w∏aÊciwe dla danej specjalizacji towarzystwa naukowe

i stowarzyszenia zawodowe.

2) na wniosek kierownika specjalizacji po uzyskaniu

opinii konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma powo∏anego konsultanta, w przypadku gdy osoba odbywajàca specjalizacj´ nie realizuje lub nie mo˝e realizowaç programu specjalizacji;

3) na wniosek osoby odbywajàcej specjalizacj´.

5. O skreÊleniu z rejestru osoby odbywajàcej specjalizacj´ oÊrodek wojewódzki powiadamia t´ osob´

niezw∏ocznie za poÊrednictwem kierownika specjalizacji.

6. Osoba, o której mowa w ust. 5, mo˝e wystàpiç

w terminie 14 dni od uzyskania informacji o skreÊleniu

z rejestru do kierownika oÊrodka wojewódzkiego o przywrócenie mo˝liwoÊci kontynuowania specjalizacji.

§ 23. 1. Do egzaminu mo˝e zostaç dopuszczona

osoba, która odby∏a specjalizacj´ i z∏o˝y∏a do oÊrodka

wojewódzkiego kart´ specjalizacji wraz z podaniem

o dopuszczenie do egzaminu oraz uiÊci∏a op∏at´ za

4. W sk∏ad Komisji wchodzà, w liczbie ustalonej

przez Dyrektora CEM, specjaliÊci z danej dziedziny lub

w uzasadnionych przypadkach z dziedziny pokrewnej,

a tak˝e

1) konsultant krajowy w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, je˝eli w danej dziedzinie nie ma

powo∏anego konsultanta;

2) przedstawiciel w∏aÊciwego stowarzyszenia naukowego lub stowarzyszenia zawodowego.

5. W sk∏ad Komisji nie mo˝e byç powo∏ana osoba

pozostajàca wobec osoby sk∏adajàcej egzamin w takim

stosunku prawnym lub faktycznym, ˝e mo˝e to budziç

uzasadnione wàtpliwoÊci co do jej bezstronnoÊci.

6. W czasie sk∏adania egzaminu praktycznego lub

teoretycznego ustnego mo˝e byç obecny kierownik

specjalizacji w charakterze obserwatora.

7. Op∏ata, o której mowa w § 23 ust. 1, nie mo˝e

przekraczaç planowanych kosztów przeprowadzenia

egzaminu.

§ 27. Do zadaƒ Komisji nale˝y

Poz. 1419

w dziedzinie majàcej zastosowanie w ochronie zdrowia. Rejestr jest prowadzony w systemie ewidencyjno-informatycznym, wed∏ug okreÊlonego przez CEM

uk∏adu danych.

1) dopuszczenie osoby, o której mowa w § 23 ust. 1,

do egzaminu, z zastrze˝eniem § 29 ust. 4;

2. Dokumentacja dotyczàca egzaminu jest przechowywana w CEM.

2) ustalanie miejsca i terminów egzaminów: praktycznego i teoretycznego;

3. Dokumentacja dotyczàca specjalizacji jest przechowywana przez w∏aÊciwy oÊrodek wojewódzki.

3) przeprowadzenie egzaminu praktycznego i teoretycznego, zgodnie z opracowanym przez CEM i zatwierdzonym przez ministra w∏aÊciwego do spraw

zdrowia regulaminem egzaminowania;

§ 32. 1. Tytu∏ specjalisty w dziedzinie majàcej zastosowanie w ochronie zdrowia mo˝e uzyskaç osoba, która uzyska∏a tytu∏ specjalisty poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

4) przekazanie do CEM kart testowych po przeprowadzeniu egzaminów w formie testu oraz ocen z egzaminu praktycznego i ustnego w sposób uniemo˝liwiajàcy nieuprawnione ujawnienie ich treÊci.

§ 28. 1. Egzamin praktyczny jest przeprowadzany

przed egzaminem teoretycznym i jego pozytywny wynik stanowi warunek dopuszczenia do egzaminu teoretycznego.

2. Egzamin w formie testu dla danej specjalnoÊci

odbywa si´ jednoczeÊnie w ca∏ym kraju, w terminie

ustalonym przez Komisj´ i zatwierdzonym przez ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia.

3. Standardowe wymagania b´dàce podstawà

przeprowadzenia egzaminu ustala CEM, a zatwierdza

minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia.

§ 29. 1. W razie negatywnego wyniku egzaminu

w ca∏oÊci lub w cz´Êci, a tak˝e w razie nieprzystàpienia

do egzaminu, w ca∏oÊci lub w cz´Êci, z powodu wa˝nych przyczyn losowych, osoba ubiegajàca si´ o przystàpienie do egzaminu mo˝e wystàpiç do Dyrektora

CEM z wnioskiem o dopuszczenie do egzaminu w nast´pnej sesji.

2. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia mo˝e przyznaç tytu∏ specjalisty w dziedzinie majàcej zastosowanie w ochronie zdrowia osobie, o której mowa w ust. 1,

je˝eli zosta∏y spe∏nione nast´pujàce warunki

1) czas specjalizacji odbytej za granicà nie odbiega od

czasu okreÊlonego w programie specjalizacji w danej dziedzinie majàcej zastosowanie w ochronie

zdrowia, realizowanego w Rzeczypospolitej Polskiej;

2) program specjalizacji w zakresie wymaganej wiedzy teoretycznej oraz umiej´tnoÊci praktycznych

odpowiada w istotnych elementach programowi

specjalizacji w danej dziedzinie majàcej zastosowanie w ochronie zdrowia w Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Osoba, o której mowa w ust. 1, wyst´puje do ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia z wnioskiem, do

którego do∏àcza, wraz z t∏umaczeniem na j´zyk polski,

nast´pujàce dokumenty

1) orygina∏ dokumentu nadania tytu∏u specjalisty;

2) dokument zawierajàcy dane o miejscu odbycia specjalizacji i czasie jej trwania oraz zrealizowanym

programie;

2. Komisja na wniosek Dyrektora CEM wydaje zgod´ lub odmawia wydania zgody na przystàpienie do

egzaminu w nast´pnej sesji.

3) informacje o sposobie i trybie z∏o˝enia egzaminu

lub innej formie potwierdzajàcej nabytà wiedz´

i umiej´tnoÊci praktyczne;

3. Zdajàcy mo˝e przystàpiç do egzaminu w ca∏oÊci

lub w jego cz´Êci najwy˝ej trzy razy.

4) zaÊwiadczenia o miejscu i okresie trwania i rodzaju

czynnoÊci zawodowych wykonywanych po uzyskaniu tytu∏u specjalisty.

4. W terminie 14 dni od dnia otrzymania odmowy

wydania zgody na przystàpienie do egzaminu w nast´pnej sesji przys∏uguje odwo∏anie do ministra w∏aÊciwego do spraw zdrowia. Do odwo∏ania mo˝na do∏àczyç wniosek o dopuszczenie do egzaminu w nast´pnej sesji.

4. Minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia przyznaje

lub odmawia przyznania tytu∏u specjalisty w dziedzinie

majàcej zastosowanie w ochronie zdrowia, na podstawie opinii sporzàdzonej przez Dyrektora Centrum.

§ 30. 1. Osobie, która odby∏a specjalizacj´ i z∏o˝y∏a

egzamin z wynikiem pozytywnym, CEM wydaje dyplom uzyskania tytu∏u specjalisty i informuje o tym

oÊrodek wojewódzki w∏aÊciwy ze wzgl´du na miejsce

odbywania specjalizacji.

2. Wzór dyplomu, o którym mowa w ust. 1, stanowi za∏àcznik nr 5 do rozporzàdzenia.

§ 31. 1. CEM prowadzi rejestr wydawanych dyplomów potwierdzajàcych uzyskanie tytu∏u specjalisty

5. Opinia, o której mowa w ust. 4, jest sporzàdzana

na podstawie oceny merytorycznej wniosku, dokonanej przez zespó∏ ekspertów, o którym mowa w § 8

ust. 1. W wyniku dokonania oceny zespó∏ ekspertów

mo˝e wnioskowaç o

1) przyznanie tytu∏u specjalisty bez ˝adnych dodatkowych warunków;

2) przyznanie tytu∏u specjalisty po odbyciu sta˝u kierunkowego w jednostce szkolàcej, którego zakres

i program okreÊli w indywidualnych przypadkach

zespó∏, o którym mowa w § 8 ust. 1;

3) przyznanie tytu∏u specjalisty po z∏o˝eniu egzaminu

w Rzeczypospolitej Polskiej;

4) odmow´ przyznania tytu∏u specjalisty uzyskanego

za granicà.

6. Obs∏ug´ organizacyjnà zespo∏u, o którym mowa

w ust. 5, zapewnia Centrum.

7. Sta˝ kierunkowy, o którym mowa w ust. 5 pkt 2,

osoba, o której mowa w ust. 1, odbywa w jednostce

szkolàcej, na podstawie umowy o prac´ lub umowy

o odbycie sta˝u kierunkowego zawartej z tà jednostkà

na warunkach okreÊlonych w umowie.

§ 33. 1. Osoby, które rozpocz´∏y specjalizacj´

w dziedzinach majàcych zastosowanie w ochronie

zdrowia przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia,

odbywajà specjalizacj´ i sk∏adajà egzamin wed∏ug dotychczasowych zasad.

2. Osoby, o których mowa w ust. 1, po z∏o˝eniu egzaminu wed∏ug dotychczasowych zasad mogà uzupe∏niç kwalifikacje i uzyskaç tytu∏ specjalisty w trybie okreÊlonym rozporzàdzeniem, wed∏ug uzupe∏niajàcego

programu specjalizacji w danej dziedzinie majàcej zastosowanie w ochronie zdrowia.

3. Osoby, które przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia uzyska∏y I stopieƒ specjalizacji, mogà uzupe∏niç kwalifikacje i uzyskaç tytu∏ specjalisty w trybie

okreÊlonym w rozporzàdzeniu, wed∏ug uzupe∏niajàcego programu specjalizacji w danej dziedzinie majàcej

zastosowanie w ochronie zdrowia.

4. Wykaz specjalizacji, do których mogà przystàpiç

osoby, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz dziedziny specjalizacji I stopnia okreÊla za∏àcznik nr 6 do rozporzàdzenia.

Poz. 1419

§ 34. 1. Je˝eli dotychczasowe przepisy nie przewidywa∏y uzyskiwania tytu∏u specjalisty w danej dziedzinie majàcej zastosowanie w ochronie zdrowia, minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia mo˝e powierzyç okreÊlone w rozporzàdzeniu obowiàzki specjalisty w tej

dziedzinie osobie legitymujàcej si´ dorobkiem naukowym i zawodowym w tej dziedzinie, na podstawie opinii Dyrektora Centrum wynikajàcej z oceny tego dorobku naukowego i zawodowego przez zespó∏ ekspertów,

o którym mowa w § 8 ust. 1.

2. Je˝eli dotychczasowe przepisy nie przewidywa∏y uzyskiwania tytu∏u specjalisty w danej dziedzinie,

kierownik jednostki szkolàcej mo˝e powierzyç okreÊlone w rozporzàdzeniu obowiàzki kierownika specjalizacji osobie, o której mowa w ust. 1.

§ 35. Osoba, która uzyska∏a tytu∏ specjalisty w dziedzinach majàcych zastosowanie w ochronie zdrowia

w Rzeczypospolitej Polskiej przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia, zachowuje prawo do pos∏ugiwania

si´ uzyskanym tytu∏em specjalisty w danej dziedzinie.

§ 36. 1. Podmioty prowadzàce przed dniem wejÊcia

w ˝ycie rozporzàdzenia specjalizacje w dziedzinach

majàcych zastosowanie w ochronie zdrowia sà obowiàzane dostosowaç warunki swojej dzia∏alnoÊci do

warunków okreÊlonych w rozporzàdzeniu w terminie

do dnia 1 czerwca 2003 r.

2. Rozpocz´cie prowadzenia nowej specjalizacji

przez jednostki, o których mowa w ust. 1, mo˝liwe jest po

spe∏nieniu wymogów okreÊlonych w rozporzàdzeniu.

§ 37. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Zdrowia: M. ¸apiƒski

Za∏àcznik nr 1

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Zdrowia z dnia

30 wrzeÊnia 2002 r. (poz. 1419)

Za∏àcznik nr 2

WZÓR

Za∏àcznik nr 3

WZÓR

Za∏àcznik nr 4

WYKAZ KODÓW SPECJALIZACJI W OKREÂLONYCH DZIEDZINACH

Za∏àcznik nr 5

WZÓR

Za∏àcznik nr 6

1419

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA

z dnia 30 wrzeÊnia 2002 r.

w sprawie uzyskiwania tytu∏u specjalisty w dziedzinach majàcych zastosowanie w ochronie zdrowia.

Na podstawie art. 10 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 1991 r. o zak∏adach opieki zdrowotnej

(Dz. U. z 1991 r. Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 63,

poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138,

poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 104,

poz. 661, Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041, z 1998 r.

Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1115,

z 1999 r. Nr 28, poz. 255 i 256 i Nr 84, poz. 935, z 2000 r.

Nr 3, poz. 28, Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 84,

poz. 948, Nr 114, poz. 1193 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r.

Nr 5, poz. 45, Nr 88, poz. 961, Nr 100, poz. 1083, Nr 111,

poz. 1193, Nr 113, poz. 1207, Nr 126, poz. 1382, 1383

i 1384 i Nr 128, poz. 1407 oraz z 2002 r. Nr 113, poz. 984)

zarzàdza si´, co nast´puje