Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 września 2002 r. w sprawie osadzania żołnierza będącego w stanie nietrzeźwości w izbie zatrzymań.

§ 4. 1. Organem wy˝szego stopnia w rozumieniu

Kodeksu post´powania administracyjnego w stosunku

do wojskowych inspektorów farmaceutycznych jest

Naczelny Inspektor Farmaceutyczny Wojska Polskiego.

2. Organem wy˝szego stopnia w rozumieniu Kodeksu post´powania administracyjnego w stosunku

do Wojskowego Weterynaryjnego Inspektora Farmaceutycznego jest Szef S∏u˝by Weterynaryjnej — Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego.

§ 5. 1. Wojskowi inspektorzy farmaceutyczni i Wojskowy Weterynaryjny Inspektor Farmaceutyczny

w zwiàzku z wykonywanymi zadaniami sà upowa˝nieni do

1) wst´pu o ka˝dej porze do wszystkich pomieszczeƒ

w jednostkach organizacyjnych podleg∏ych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych, w których wytwarza si´, dokonuje obrotu i przechowuje produkty lecznicze;

Poz. 1331 i 1332

3) pobierania próbek do badania;

4) przeprowadzania kontroli realizacji umów o udzielanie ˝o∏nierzom w czynnej s∏u˝bie wojskowej

Êwiadczeƒ zdrowotnych w zakresie prawid∏owoÊci

wydawania leków i materia∏ów medycznych oraz

przedmiotów ortopedycznych i Êrodków pomocniczych stosowanych w diagnostyce, leczeniu

i rehabilitacji oraz prawid∏owoÊci wystawiania recept;

5) nadzorowania procesu gromadzenia, warunków

przechowywania i dystrybucji Êrodków materia∏owych s∏u˝by zdrowia zapasu wojennego.

2. W razie stwierdzenia, ˝e produkt leczniczy nie odpowiada ustalonym wymogom jakoÊciowym, Wojskowy Inspektor Farmaceutyczny, a w stosunku do produktów leczniczych weterynaryjnych i wyrobów medycznych przeznaczonych wy∏àcznie dla zwierzàt —

Wojskowy Weterynaryjny Inspektor Farmaceutyczny,

wydaje decyzj´ o zakazie wprowadzenia lub o wycofaniu z obrotu produktu i powiadamia niezw∏ocznie odpowiednio Naczelnego Inspektora Farmaceutycznego

Wojska Polskiego albo Szefa S∏u˝by Weterynaryjnej —

Inspektora Weterynaryjnego Wojska Polskiego.

§ 6. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem 1 paêdziernika 2002 r.

2) ˝àdania okazania dokumentów, a tak˝e pisemnych

lub ustnych wyjaÊnieƒ;

Minister Obrony Narodowej: J. Szmajdziƒski

1332

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 25 wrzeÊnia 2002 r.

w sprawie osadzania ˝o∏nierza b´dàcego w stanie nietrzeêwoÊci w izbie zatrzymaƒ.

Na podstawie art. 38 ust. 8 ustawy z dnia 4 wrzeÊnia

1997 r. o dyscyplinie wojskowej (Dz. U. z 2002 r. Nr 42,

poz. 370) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) warunki i tryb osadzania w izbie zatrzymaƒ ˝o∏nierza, b´dàcego w stanie nietrzeêwoÊci w obiekcie

zajmowanym przez organ wojskowy, a tak˝e w rejonie obiektów koszarowych lub zakwaterowania

przejÊciowego jednostki wojskowej albo w innym

miejscu wykonywania zadaƒ s∏u˝bowych lub

w miejscu publicznym, zwanego dalej „nietrzeêwym ˝o∏nierzem”, który zachowaniem swoim daje

powód do zgorszenia, znajduje si´ w okolicznoÊciach zagra˝ajàcych jego zdrowiu lub ˝yciu albo

zagra˝a zdrowiu lub ˝yciu innej osoby;

2) sposób post´powania z osadzonym ˝o∏nierzem;

3) organizacj´ osadzania ˝o∏nierza w izbie zatrzymaƒ;

4) w∏aÊciwoÊç organów wojskowych do podejmowania decyzji o osadzeniu ˝o∏nierza w izbie zatrzymaƒ

i tryb podejmowania tej decyzji;

5) tryb doprowadzania do izby zatrzymaƒ ˝o∏nierza,

w stosunku do którego zosta∏a wydana decyzja

o osadzeniu w izbie zatrzymaƒ;

6) warunki przyj´cia ˝o∏nierza doprowadzonego do

izby zatrzymaƒ i post´powanie w razie jego nieprzyj´cia do izby zatrzymaƒ;

7) sk∏ad obs∏ugi izby zatrzymaƒ;

8) czynnoÊci dokonywane przez obs∏ug´ izby zatrzymaƒ wobec ˝o∏nierza osadzonego w tej izbie i sposób ich dokumentowania;

9) rodzaj pomieszczeƒ wydzielonych w izbie zatrzymaƒ dla osadzonych ˝o∏nierzy i ich niezb´dne wyposa˝enie.

§ 2. 1. Dowódca lub ˝o∏nierz patrolu, konwoju lub

asysty ˚andarmerii Wojskowej albo ˝o∏nierz pe∏niàcy

s∏u˝b´ wartowniczà lub dowódca warty, dowódca lub

˝o∏nierz pododdzia∏u alarmowego, dowódca lub ˝o∏nierz konwoju albo asysty garnizonu lub jednostki wojskowej, podejmujàc decyzj´ o zatrzymaniu nietrzeêwego ˝o∏nierza

1) podaje swój stopieƒ wojskowy, imi´ i nazwisko

oraz pe∏nionà funkcj´;

2) podaje podstaw´ prawnà oraz przyczyn´ zatrzymania;

Poz. 1332

2) podaje podstaw´ prawnà oraz przyczyn´ osadzenia;

3) sprawdza, czy osadzany ˝o∏nierz posiada przy sobie

broƒ, amunicj´, materia∏y wybuchowe lub inne

niebezpieczne przedmioty mogàce s∏u˝yç lub byç

przeznaczone do pope∏nienia przest´pstwa, wykroczenia albo przewinienia dyscyplinarnego oraz alkohol, Êrodki odurzajàce, substancje psychotropowe i ich prekursory, jak równie˝ mogàce stanowiç

dowody rzeczowe lub podlegaç przepadkowi, albo

których posiadanie wymaga zezwolenia, oraz odbiera te przedmioty;

3) sprawdza, czy zatrzymany ˝o∏nierz, zwany dalej

„zatrzymanym”, posiada przy sobie broƒ, amunicj´, materia∏y wybuchowe lub inne niebezpieczne

przedmioty mogàce s∏u˝yç lub byç przeznaczone

do pope∏nienia przest´pstwa, wykroczenia albo

przewinienia dyscyplinarnego oraz alkohol, Êrodki

odurzajàce, substancje psychotropowe i ich prekursory, jak równie˝ mogàce stanowiç dowody rzeczowe lub podlegaç przepadkowi, albo których posiadanie wymaga zezwolenia, oraz odbiera te

przedmioty;

4) kieruje osadzanego ˝o∏nierza na badania lekarskie

do lekarza dy˝urnego garnizonu, a w razie niewyznaczenia takiego lekarza — do zak∏adu opieki

zdrowotnej wskazanego przez dowódc´ garnizonu

lub komendanta garnizonu w garnizonach, w których sà etatowi komendanci garnizonów, w celu

wydania zaÊwiadczenia stwierdzajàcego brak przeciwwskazaƒ zdrowotnych do osadzenia w izbie zatrzymaƒ;

4) bada lub powoduje przeprowadzenie badania na

zawartoÊç alkoholu w organizmie zatrzymanego,

na zasadach okreÊlonych w rozporzàdzeniu Ministra Zdrowia i Opieki Spo∏ecznej z dnia 6 maja

1983 r. w sprawie warunków i sposobu dokonywania badaƒ na zawartoÊç alkoholu w organizmie

(Dz. U. z 1983 r. Nr 25, poz. 117).

a) wniesienia za˝alenia do wojskowego sàdu garnizonowego na decyzj´ o osadzeniu, wskazujàc

sàd w∏aÊciwy w sprawie,

2. Dowódca lub ˝o∏nierz, o którym mowa w ust. 1,

niezw∏ocznie doprowadza nietrzeêwego ˝o∏nierza do

oficera inspekcyjnego garnizonu lub oficera dy˝urnego

macierzystej jednostki wojskowej zatrzymanego.

3. Doprowadzenie nietrzeêwego ˝o∏nierza dokumentuje si´ w meldunku o doprowadzeniu zatrzymanego, o którym mowa w rozporzàdzeniu Ministra

Obrony Narodowej z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie

szczegó∏owego sposobu wykonywania niektórych

uprawnieƒ przez ˝o∏nierzy ˚andarmerii Wojskowej

(Dz. U. z 2001 r. Nr 157, poz. 1851).

§ 3. Oficer inspekcyjny garnizonu lub oficer dy˝urny macierzystej jednostki wojskowej zatrzymanego

mo˝e

1) zwolniç zatrzymanego, gdy uzna, ˝e nie ma podstaw do jego osadzenia w izbie zatrzymaƒ, albo

5) poucza osadzanego ˝o∏nierza o prawie

b) ˝àdania nawiàzania w dost´pnej formie kontaktu z adwokatem, a tak˝e bezpoÊredniej z nim rozmowy,

c) ˝àdania zawiadomienia o osadzeniu osoby najbli˝szej lub innej wskazanej przez niego osoby

zamiast lub obok osoby najbli˝szej;

6) sporzàdza protokó∏ zatrzymania, o którym mowa

w rozporzàdzeniu wymienionym w § 2 ust. 3;

7) dor´cza osadzanemu ˝o∏nierzowi protokó∏ zatrzymania.

2. W razie gdy kontakt z nietrzeêwym ˝o∏nierzem

jest niemo˝liwy lub utrudniony, czynnoÊci okreÊlone

w ust. 1 pkt 1, 2, 5 i 7 wykonuje si´ po ustaniu przyczyny zak∏ócajàcej jego ÊwiadomoÊç.

3. Je˝eli z zaÊwiadczenia lekarskiego wynika, ˝e istniejà przeciwwskazania zdrowotne do osadzenia zatrzymanego w izbie zatrzymaƒ, w∏aÊciwy prze∏o˝ony

dyscyplinarny albo organ, o którym mowa w § 3, niezw∏ocznie zwalnia zatrzymanego.

§ 5. 1. W∏aÊciwy prze∏o˝ony dyscyplinarny albo organ, o którym mowa w § 3, podejmujàc decyzj´ o osadzeniu nietrzeêwego ˝o∏nierza w izbie zatrzymaƒ

4. Zatrzymany, o którym mowa w ust. 3, powinien

byç odwieziony do wojskowej izby chorych lub zak∏adu opieki zdrowotnej przeznaczonego do udzielania ca∏odobowych Êwiadczeƒ zdrowotnych, je˝eli istniejà

wskazania do jego hospitalizacji, albo do miejsca zamieszkania lub pobytu, albo te˝ do jego macierzystej

jednostki wojskowej, je˝eli istnieje taka mo˝liwoÊç,

a nietrzeêwy ˝o∏nierz nie stwarza zagro˝enia dla otoczenia.

1) podaje swój stopieƒ wojskowy, imi´ i nazwisko

oraz stanowisko s∏u˝bowe lub pe∏nionà funkcj´;

5. Zwolnienie zatrzymanego z powodu, o którym

mowa w ust. 3, stwierdza si´ w protokole zatrzymania.

2) osadziç zatrzymanego w izbie zatrzymaƒ.

§ 4. Czas osadzenia zatrzymanego liczy si´ od chwili podj´cia decyzji o zatrzymaniu ˝o∏nierza przez organy, o których mowa w § 2 ust. 1.

§ 6. Osadzonemu ˝o∏nierzowi nale˝y zapewniç pomoc lekarskà, je˝eli zachodzi uzasadniona obawa, ˝e

znajduje si´ on w stanie zagra˝ajàcym ˝yciu lub zdrowiu, a w szczególnoÊci

1) je˝eli ma widoczne obra˝enia cia∏a lub utraci∏ przytomnoÊç;

2) w razie oÊwiadczenia, ˝e cierpi na schorzenia wymagajàce sta∏ego lub okresowego leczenia;

3) je˝eli z posiadanych informacji wynika, ˝e mo˝e byç

chory zakaênie.

§ 7. W∏aÊciwy prze∏o˝ony dyscyplinarny albo organ, o którym mowa w § 3, który podjà∏ decyzj´ o osadzeniu nietrzeêwego ˝o∏nierza w izbie zatrzymaƒ, zapewnia doprowadzenie zatrzymanego do izby zatrzymaƒ poprzez ˝o∏nierzy wymienionych w § 2 ust. 1.

§ 8. W∏aÊciwy prze∏o˝ony dyscyplinarny albo organ, wymieniony w § 3, który podjà∏ decyzj´ o osadzeniu nietrzeêwego ˝o∏nierza w izbie zatrzymaƒ, niezw∏ocznie zawiadamia o miejscu, dacie i godzinie osadzenia w izbie zatrzymaƒ dowódc´ jednostki wojskowej albo szefa (komendanta, dyrektora) komórki lub

jednostki organizacyjnej, w której osadzony ˝o∏nierz

pe∏ni czynnà s∏u˝b´ wojskowà, a tak˝e — w przypadkach okreÊlonych w odr´bnych przepisach — komendanta w∏aÊciwej terytorialnie jednostki organizacyjnej

˚andarmerii Wojskowej lub prokuratora wojskowego.

§ 9. Podstaw´ przyj´cia zatrzymanego do izby zatrzymaƒ stanowià protokó∏ zatrzymania i zaÊwiadczenie lekarskie stwierdzajàce brak przeciwwskazaƒ zdrowotnych do osadzenia w izbie zatrzymaƒ.

§ 10. 1. Komendant lub profos izby zatrzymaƒ niezw∏ocznie odnotowuje przyj´cie osadzanego ˝o∏nierza

w ksià˝ce ewidencji ˝o∏nierzy osadzonych w izbie zatrzymaƒ.

2. Przy przyj´ciu do izby zatrzymaƒ osadzany ˝o∏nierz jest obowiàzany podaç swoje dane osobowe. Je˝eli nie mo˝na ustaliç danych osobowych osadzanego

˝o∏nierza, w ksià˝ce, o której mowa w ust. 1, wpisuje

si´ jego rysopis.

3. Przy przyj´ciu do izby zatrzymaƒ osadzany ˝o∏nierz jest obowiàzany przekazaç do depozytu

1) urzàdzenia telekomunikacyjne oraz urzàdzenia s∏u˝àce do rejestrowania lub odtwarzania informacji;

2) przedmioty, których posiadanie jest niedozwolone

ze wzgl´du na bezpieczeƒstwo w izbie zatrzymaƒ,

a w szczególnoÊci: brzytwy, ˝yletki, metalowe no˝e,

∏y˝ki i widelce, narz´dzia do ci´cia metalu, Êrodki

s∏u˝àce do obezw∏adniania, Êrodki odurzajàce,

substancje psychotropowe i ich prekursory oraz alkohol.

4. Przy przyj´ciu do izby zatrzymaƒ osadzany ˝o∏nierz jest obowiàzany przekazaç do depozytu równie˝

dokumenty, pieniàdze i przedmioty wartoÊciowe oraz

inne posiadane przedmioty, z wyjàtkiem wyrobów ty-

Poz. 1332

toniowych i przedmiotów osobistego u˝ytku,

a w szczególnoÊci: zegarka, notatek, listów, fotografii

cz∏onków rodziny i innych osób bliskich, przedmiotów

kultu religijnego, materia∏ów piÊmiennych oraz prasy

codziennej, czasopism i ksià˝ek, je˝eli posiadanie tych

przedmiotów nie b´dzie stanowiç zagro˝enia dla osadzonego ˝o∏nierza lub obs∏ugi izby zatrzymaƒ.

5. Przyj´cie do depozytu przedmiotów, o których

mowa w ust. 3 i 4, komendant lub profos izby zatrzymaƒ wpisuje w ksià˝ce depozytowej. Wykaz przedmiotów przyj´tych do depozytu podpisuje ˝o∏nierz przyjmujàcy i osadzany.

6. W razie gdy kontakt z osadzanym ˝o∏nierzem jest

niemo˝liwy lub utrudniony, przyjmuje si´ przedmioty,

o których mowa w ust. 3 i 4, do depozytu w obecnoÊci

osoby przybranej, która równie˝ podpisuje wykaz,

o którym mowa w ust. 5.

7. Wzór ksià˝ki ewidencji, o której mowa w ust. 1,

oraz ksià˝ki depozytowej, o której mowa w ust. 5, okreÊla rozporzàdzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia

14 grudnia 2001 r. w sprawie izb zatrzymaƒ (Dz. U.

z 2001 r. Nr 157, poz. 1852).

§ 11. 1. Przy przyj´ciu do izby zatrzymaƒ oraz w razie potrzeby uzasadnionej wy∏àcznie wzgl´dami bezpieczeƒstwa w izbie zatrzymaƒ, osadzony ˝o∏nierz podlega w ka˝dym czasie kontroli osobistej. Podlega jej

w szczególnoÊci odzie˝, bielizna i obuwie, pomieszczenie, w którym stale lub czasowo przebywa osadzony

˝o∏nierz, a tak˝e przedmioty dostarczone mu przez innà osob´ lub przekazywane przez niego innym osobom, z wyjàtkiem korespondencji.

2. Kontrol´ osobistà przeprowadza si´ z poszanowaniem godnoÊci ludzkiej i praw cz∏owieka, w sposób

mo˝liwie najmniej naruszajàcy dobra osobiste osadzonego ˝o∏nierza. W szczególnoÊci kontroli osobistej dokonuje si´ w miar´ mo˝liwoÊci w pomieszczeniu niedost´pnym w czasie kontroli dla osób postronnych

i przez ˝o∏nierza tej samej p∏ci, co ˝o∏nierz osadzony.

3. Przedmioty, o których mowa w § 10 ust. 3 pkt 2,

znalezione w czasie kontroli osadzonego w izbie zatrzymaƒ, podlegajà przekazaniu do depozytu i zaewidencjonowaniu w sposób okreÊlony w § 10 ust. 5 i 6.

§ 12. 1. Osadzonych ˝o∏nierzy zawodowych oraz

oficerów i chorà˝ych rezerwy odbywajàcych okresowà

s∏u˝b´ wojskowà i çwiczenia wojskowe umieszcza si´,

w miar´ mo˝liwoÊci, w pomieszczeniach izby zatrzymaƒ pojedynczo, chyba ˝e wed∏ug zaleceƒ lekarza lub

na podstawie decyzji o osadzeniu zachodzi potrzeba

umieszczenia w jednym pomieszczeniu dwóch lub wi´cej ˝o∏nierzy.

2. W jednym pomieszczeniu izby zatrzymaƒ mo˝na

umieszczaç jedynie ˝o∏nierzy tych samych korpusów

osobowych.

3. ˚o∏nierzy odmiennej p∏ci umieszcza si´ oddzielnie.

§ 13. 1. ˚o∏nierzowi osadzonemu w izbie zatrzymaƒ

wydaje si´ Êrodki higieny w iloÊci niezb´dnej do utrzymania higieny osobistej i czystoÊci pomieszczeƒ,

w których przebywa.

2. Je˝eli wzgl´dy higieny lub wzgl´dy bezpieczeƒstwa w izbie zatrzymaƒ za tym przemawiajà, osadzonemu ˝o∏nierzowi wydaje si´ ubranie robocze.

§ 14. ˚o∏nierz osadzony w izbie zatrzymaƒ

1) nie uczestniczy w zaj´ciach s∏u˝bowych;

2) nie wykonuje prac porzàdkowych i innych zaj´ç,

z wyjàtkiem utrzymywania czystoÊci pomieszczeƒ,

w których przebywa.

§ 15. 1. O ka˝dym przypadku pope∏nienia przez ˝o∏nierza osadzonego w izbie zatrzymaƒ przest´pstwa

Êciganego z urz´du lub wykroczenia albo przewinienia

dyscyplinarnego, komendant lub profos izby zatrzymaƒ jest obowiàzany niezw∏ocznie zawiadomiç

1) komendanta w∏aÊciwej terytorialnie jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej lub prokuratora

wojskowego;

2) w∏aÊciwego prze∏o˝onego dyscyplinarnego.

2. W przypadku stwierdzenia zgonu ˝o∏nierza osadzonego w izbie zatrzymaƒ, komendant lub profos

izby zatrzymaƒ jest obowiàzany niezw∏ocznie zawiadomiç

1) komendanta w∏aÊciwej terytorialnie jednostki organizacyjnej ˚andarmerii Wojskowej lub prokuratora

wojskowego;

2) lekarza;

3) prze∏o˝onego ˝o∏nierza osadzonego w izbie zatrzymaƒ.

§ 16. Osadzony ˝o∏nierz ma prawo bezpoÊredniego

zwracania si´ do komendanta lub profosa izby zatrzymaƒ oraz do osób, które kontrolujà izb´ zatrzymaƒ,

w sprawach zwiàzanych z osadzeniem w izbie zatrzymaƒ i w sprawach osobistych.

§ 17. W razie wniesienia przez osadzonego ˝o∏nierza za˝alenia do wojskowego sàdu garnizonowego,

za˝alenie oraz kopi´ protoko∏u zatrzymania i inne

materia∏y uzasadniajàce osadzenie przekazuje si´

niezw∏ocznie do wojskowego sàdu garnizonowego

w∏aÊciwego ze wzgl´du na miejsce osadzenia ˝o∏nierza.

Poz. 1332

§ 18. 1. Osadzonemu ˝o∏nierzowi zwalnianemu

z izby zatrzymaƒ zwraca si´ za pokwitowaniem przedmioty, o których mowa w § 10 ust. 3 i 4, przyj´te od niego do depozytu, z wyjàtkiem przedmiotów, których posiadanie jest prawem zabronione.

2. Profos izby zatrzymaƒ rozlicza osadzonego ˝o∏nierza z przedmiotów wydanych mu na czas pobytu

w tej izbie.

3. Komendant lub profos izby zatrzymaƒ wystawia

˝o∏nierzowi zwalnianemu z izby zatrzymaƒ zaÊwiadczenie, o którym mowa w § 21 ust. 3 rozporzàdzenia wymienionego w § 10 ust. 7.

4. Komendant lub profos izby zatrzymaƒ niezw∏ocznie zawiadamia dowódc´ jednostki wojskowej albo

szefa (komendanta, dyrektora) komórki lub jednostki

organizacyjnej, w której zwalniany ˝o∏nierz pe∏ni czynnà s∏u˝b´ wojskowà, o dacie i godzinie zwolnienia osadzonego ˝o∏nierza z izby zatrzymaƒ.

§ 19. Wobec ˝o∏nierza osadzonego w izbie zatrzymaƒ, który stwarza zagro˝enie dla ˝ycia lub zdrowia

w∏asnego lub innej osoby, niszczy mienie lub uszkadza

przedmioty znajdujàce si´ w ich otoczeniu, mogà byç

zastosowane Êrodki przymusu bezpoÊredniego w postaci si∏y fizycznej, kaftanów bezpieczeƒstwa lub pasów i siatek obezw∏adniajàcych, na zasadach okreÊlonych w rozporzàdzeniu Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2001 r. w sprawie u˝ycia Êrodków przymusu bezpoÊredniego oraz broni palnej przez ˝o∏nierzy wojskowych organów porzàdkowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 157,

poz. 1838).

§ 20. W przypadku, o którym mowa w § 19, komendant lub profos izby zatrzymaƒ, dla przywrócenia porzàdku w izbie zatrzymaƒ, mogà wezwaç do pomocy

˝o∏nierzy ze sk∏adu warty garnizonowej lub warty wewn´trznej jednostki wojskowej.

§ 21. 1. Sk∏ad obs∏ugi izby zatrzymaƒ oraz dokumentacj´ pomieszczenia i wyposa˝enie izby zatrzymaƒ

okreÊla rozporzàdzenie wymienione w § 10 ust. 7.

2. Pokój lekarski, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt 3

rozporzàdzenia wymienionego w § 10 ust. 7, jest wyposa˝ony w szafk´ na leki i podstawowy sprz´t medyczny do badania i udzielania pierwszej pomocy lekarskiej, której zawartoÊç okreÊla za∏àcznik do rozporzàdzenia.

§ 22. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 paêdziernika 2002 r.1)

Minister Obrony Narodowej: J. Szmajdziƒski

———————

1) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone rozporzàdzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 lipca 1999 r. w sprawie

zatrzymania ˝o∏nierza oraz w sprawie izb zatrzymaƒ (Dz. U. z 1999 r. Nr 61, poz. 666), które utraci∏o moc z dniem 30 wrzeÊnia 2002 r. na podstawie art. 8 ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o dyscyplinie wojskowej oraz niektórych

innych ustaw (Dz. U. z 2001 r. Nr 85, poz. 925).

Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Obrony Narodowej

z dnia 25 wrzeÊnia 2002 r. (poz. 1332)

WYKAZ LEKÓW, MATERIA¸ÓW MEDYCZNYCH I SPRZ¢TU MEDYCZNEGO

2. Naczelny Inspektor Farmaceutyczny Wojska Polskiego w zakresie Wojskowej Inspekcji Farmaceutycznej wykonuje zadania na zasadach i w trybie przewidzianym dla G∏ównego Inspektora Farmaceutycznego, z wy∏àczeniem wydawania decyzji okreÊlonych

w art. 108 ust. 4 pkt 5 ustawy z dnia 6 wrzeÊnia 2001 r.

— Prawo farmaceutyczne.