Obwieszczenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Powołuje się Państwową Straż Pożarną jako zawodową, umundurowaną i wyposażoną w specjalistyczny

sprzęt formację, przeznaczoną do walki z pożarami, klęskami żywiołowymi i innymi miejscowymi

zagrożeniami.

2

Do podstawowych zadań Państwowej Straży Pożarnej należy

1)

rozpoznawanie zagrożeń pożarowych i innych miejscowych zagrożeń,

2)

organizowanie i prowadzenie akcji ratowniczych w czasie pożarów, klęsk żywiołowych

lub likwidacji miejscowych zagrożeń,

3)

wykonywanie pomocniczych specjalistycznych czynności ratowniczych w czasie klęsk żywiołowych

lub likwidacji miejscowych zagrożeń przez inne służby ratownicze,

4

kształcenie kadr dla potrzeb Państwowej Straży Pożarnej i innych jednostek ochrony

przeciwpożarowej oraz powszechnego systemu ochrony ludności,

5)

nadzór nad przestrzeganiem przepisów przeciwpożarowych,

6

prowadzenie prac naukowo-badawczych w zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony

ludności,

7

współpraca z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym

do realizacji jego zadań ustawowych.

3.

Służbę w Państwowej Straży Pożarnej pełnią funkcjonariusze pożarnictwa, zwani dalej

„strażakami”.

W ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych

(Dz. U. Nr 55, poz. 234, z 1994 r. Nr 43, poz. 163 oraz z 1996 r. Nr 1, poz. 2, Nr 24, poz. 110, Nr 61, poz. 283 i Nr 75, poz. 355) w art. 2 ust. 6 otrzymuje brzmienie

«

6.

Do praw związkowych funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej i Służby Więziennej

oraz strażaków Państwowej Straży Pożarnej stosuje się odpowiednio przepisy niniejszej

ustawy, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z odrębnych ustaw.

»

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 lit.

b), który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

(skreślony).

1.

Sprawy wszczęte, lecz niezakończone decyzją ostateczną przed dniem wejścia ustawy

w życie, prowadzi się nadal według przepisów dotychczasowych, aż do prawomocnego ich

zakończenia, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Postępowanie dyscyplinarne wszczęte przed dniem 1 lipca 1997 r. prowadzi się nadal

według przepisów dotychczasowych.

1.

Zadania przewidziane dla Państwowej Straży Pożarnej w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej wykonuje Wojskowa Ochrona Przeciwpożarowa w trybie i na zasadach określonych,

w drodze rozporządzenia, przez Ministra Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw wewnętrznych

2.

W Wojskowej Ochronie Przeciwpożarowej mogą pełnić służbę także strażacy Państwowej

Straży Pożarnej, wyznaczeni za ich zgodą przez Komendanta Głównego Państwowej Straży

Pożarnej.

3

Minister Obrony Narodowej oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych określą, w

drodze rozporządzenia, zasady mianowania, przenoszenia i zwalniania ze stanowisk służbowych

oraz zawieszania w czynnościach służbowych strażaków, o których mowa w ust. 2, a także

organy właściwe do wymierzania im kar dyscyplinarnych.

Przepisy wykonawcze wydane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie upoważnień

zawartych w ustawie powołanej w art. 1, które zostały zmienione niniejszą ustawą,

zachowują moc do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia jej

wejścia w życie, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

(skreślone).

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej jednolity tekst ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania

jednolitego tekstu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

art. 88 oraz rozdziału 11 ustawy powołanej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 1997 r.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

akcjach ratowniczych - rozumie się przez to działania ratownicze organizowane i kierowane

przez Państwową Straż Pożarną,

2)

pomocniczych specjalistycznych czynnościach ratowniczych - rozumie się przez to działania

Państwowej Straży Pożarnej w ramach udzielanej pomocy innym służbom ratowniczym, z

wyłączeniem działań porządkowo-ochronnych, zastrzeżonych dla innych jednostek podległych

ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

3

staroście - należy przez to rozumieć również przewodniczącego zarządu miasta w miastach

na prawach powiatu,

3

staroście - należy przez to rozumieć również prezydenta miasta w miastach na prawach

powiatu.

1.

Jednostkami organizacyjnymi Państwowej Straży Pożarnej są

1)

Komenda Główna,

2)

komenda wojewódzka,

3)

komenda powiatowa (miejska),

4)

Szkoła Główna Służby Pożarniczej, pozostałe szkoły oraz ośrodki szkolenia,

5)

jednostki badawczo-rozwojowe,

6)

Centralne Muzeum Pożarnictwa.

2.

W skład komendy powiatowej (miejskiej) Państwowej Straży Pożarnej wchodzą jednostki

ratowniczo-gaśnicze.

3.

Komendanci komend, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, mogą tworzyć jednostki ratowniczo-gaśnicze.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe zasady tworzenia i likwidacji jednostek ratowniczo-gaśniczych Państwowej

Straży Pożarnej,

2)

szczegółowe zasady wyposażenia jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej,

a w szczególności

a)

standardy wyposażenia jednostek ratowniczo-gaśniczych Państwowej Straży Pożarnej w

pojazdy gaśnicze i specjalne oraz w sprzęt i środki techniczne,

b)

normy wyposażenia w sprzęt specjalistyczny, pojazdy i środki techniczne do ratownictwa

technicznego, chemicznego, ekologicznego i medycznego,

c)

normy wyposażenia krajowych baz sprzętu specjalistycznego i środków gaśniczych,

3

zasady gospodarki transportowej i organizacji zaplecza obsługowo-naprawczego w jednostkach

organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej,

4

zasady okresowych badań sprzętu i wyposażenia ratowniczo-gaśniczego będącego w eksploatacji

w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej,

5

zasady przeprowadzania okresowych przeglądów technicznych sprzętu i wyposażenia ratowniczo-gaśniczego

oraz obiektów jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Centralnym organem administracji rządowej w sprawach organizacji krajowego systemu

ratowniczo-gaśniczego oraz ochrony przeciwpożarowej jest Komendant Główny Państwowej

Straży Pożarnej, podległy ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

2.

Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej powołuje spośród oficerów Państwowej

Straży Pożarnej i odwołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do

spraw wewnętrznych.

3.

Zastępców Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej powołuje spośród oficerów

Państwowej Straży Pożarnej i odwołuje minister właściwy do spraw wewnętrznych, na

wniosek Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Do zadań Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej należy

1)

kierowanie pracą Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej,

2)

kierowanie krajowym systemem ratowniczo-gaśniczym, a w szczególności

a)

dysponowanie jednostkami krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego na obszarze kraju,

poprzez swoje stanowisko kierowania,

b)

ustalanie zbiorczego planu sieci jednostek krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego,

c)

ustalanie planu rozmieszczania na obszarze kraju sprzętu specjalistycznego w ramach

krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego,

d)

dysponowanie odwodami operacyjnymi i kierowanie ich siłami,

e)

dowodzenie działaniami ratowniczymi, których rozmiar lub zasięg przekracza możliwość

sił ratowniczych województwa,

f)

organizowanie i kierowanie centralnymi odwodami operacyjnymi,

g)

analizowanie działań ratowniczych prowadzonych przez jednostki organizacyjne krajowego

systemu ratowniczo-gaśniczego,

3)

analizowanie zagrożeń pożarowych i innych miejscowych zagrożeń,

4)

inicjowanie przedsięwzięć oraz prac naukowo-badawczych w zakresie ochrony przeciwpożarowej

i ratownictwa,

5)

organizowanie i określanie zasad kształcenia zawodowego,

6)

inicjowanie oraz przygotowywanie projektów aktów normatywnych dotyczących ochrony

przeciwpożarowej i ratownictwa,

7)

powoływanie i odwoływanie rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych i

nadzór nad ich działalnością,

8)

ustalanie programów i zasad szkolenia pożarniczego dla jednostek ochrony przeciwpożarowej,

o których mowa w art. 15 pkt 2-6 i 8 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229),

9)

wspieranie inicjatyw społecznych w zakresie ochrony przeciwpożarowej i ratownictwa,

10)

współdziałanie z Zarządem Głównym Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej

Polskiej,

11)

prowadzenie współpracy międzynarodowej w zakresie swojej właściwości.

2.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej sprawuje nadzór nad

1)

Szkołą Główną Służby Pożarniczej, w zakresie wykonywania przez nią zadań jednostki

organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej,

2)

pozostałymi szkołami oraz jednostkami badawczo-rozwojowymi Państwowej Straży Pożarnej,

3)

Centralnym Muzeum Pożarnictwa.

3.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej kontroluje działania organów i jednostek

organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej.

4.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej jest przełożonym strażaków pełniących

służbę w Państwowej Straży Pożarnej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1993 r., z tym że art. 10 wchodzi w życie

z dniem ogłoszenia.

1.

Zadania i kompetencje Państwowej Straży Pożarnej na obszarze województwa wykonują

1)

wojewoda przy pomocy komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, jako kierownika

straży wchodzącej w skład zespolonej administracji rządowej w województwie,

2)

komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej.

2.

Komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wykonuje w imieniu wojewody zadania

i kompetencje określone w ustawach.

1.

W postępowaniu administracyjnym, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji

Państwowej Straży Pożarnej, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, organem właściwym

jest komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej.

2.

W postępowaniu administracyjnym, w sprawach, o których mowa w ust. 1, organami wyższego

stopnia są

1)

w stosunku do komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej - komendant

wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej,

2)

w stosunku do komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej - Komendant Główny

Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej powołuje, spośród oficerów Państwowej

Straży Pożarnej, minister właściwy do spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego

Państwowej Straży Pożarnej złożony po uzyskaniu zgody wojewody.

2.

Komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej odwołuje minister właściwy do

spraw wewnętrznych - po zasięgnięciu opinii wojewody.

3.

W przypadku braku opinii, o której mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw wewnętrznych

odwołuje komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej po upływie 14 dni od

dnia przedstawienia wniosku o odwołanie.

4.

Zastępców komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej powołuje spośród oficerów

Państwowej Straży Pożarnej i odwołuje Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej

na wniosek komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej.

5.

Do zadań komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej należy

1)

kierowanie komendą wojewódzką Państwowej Straży Pożarnej,

2)

opracowywanie planów ratowniczych na obszarze województwa, z uwzględnieniem przepisów

art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. b) i c),

3)

organizowanie krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, w tym odwodów operacyjnych

na obszarze województwa,

4)

dysponowanie oraz kierowanie siłami i środkami krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego

na obszarze województwa poprzez swoje stanowisko kierowania, a w szczególności dowodzenie

działaniami ratowniczymi, których rozmiar lub zasięg przekracza możliwość sił ratowniczych

powiatu,

5)

kontrola uzgadniania projektów budowlanych pod względem ochrony przeciwpożarowej,

6)

kontrolowanie organów i jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej działających

na obszarze województwa,

7)

analizowanie stanu bezpieczeństwa województwa w zakresie zadań realizowanych przez

Państwową Straż Pożarną,

8)

wspieranie inicjatyw społecznych w zakresie ochrony przeciwpożarowej,

9)

współdziałanie z zarządem wojewódzkim Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej

Polskiej.

1

Komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej powołuje spośród oficerów

Państwowej Straży Pożarnej komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, w porozumieniu

ze starostą. Przepisu art. 35 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym

(Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 oraz z 2002 r. Nr 23, poz. 220, Nr 62, poz. 558 i Nr 113, poz. 984) nie stosuje się.

2.

Komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej odwołuje komendant

wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej po zasięgnięciu opinii starosty. Przepis art.

12 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3

Zastępców komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej powołuje

spośród oficerów lub aspirantów Państwowej Straży Pożarnej i odwołuje komendant wojewódzki

Państwowej Straży Pożarnej, na wniosek komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej

Straży Pożarnej.

4.

Do zadań komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej należy

1)

kierowanie komendą powiatową (miejską) Państwowej Straży Pożarnej,

2)

organizowanie jednostek ratowniczo-gaśniczych,

3)

organizowanie na obszarze powiatu krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego,

4)

dysponowanie oraz kierowanie siłami i środkami krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego

na obszarze powiatu poprzez swoje stanowisko kierowania,

5)

organizowanie i prowadzenie akcji ratowniczej,

6)

współdziałanie z komendantem gminnym ochrony przeciwpożarowej, jeżeli komendant taki

został zatrudniony w gminie,

7)

rozpoznawanie zagrożeń pożarowych i innych miejscowych zagrożeń,

8)

opracowywanie planów ratowniczych na obszarze powiatu,

9)

nadzorowanie przestrzegania przepisów przeciwpożarowych,

10)

wykonywanie zadań z zakresu ratownictwa,

11)

wstępne ustalanie przyczyny oraz okoliczności powstania i rozprzestrzeniania się pożaru

oraz miejscowego zagrożenia,

12)

organizowanie szkolenia i doskonalenia pożarniczego,

13)

szkolenie członków ochotniczych straży pożarnych,

14)

współdziałanie z zarządem (oddziałem) powiatowym Związku Ochotniczych Straży Pożarnych

Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Komendanci wykonują swoje zadania przy pomocy komend, o których mowa w art. 8 ust.

1 pkt 1-3.

2.

Organizację Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej określa statut nadany, w drodze

rozporządzenia, przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw

wewnętrznych.

3.

Regulamin organizacyjny komendy wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej jest ustalany

przez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej i zatwierdzany przez wojewodę.

4.

Regulamin organizacyjny komendy powiatowej (miejskiej) Państwowej Straży Pożarnej

jest ustalany przez komendanta powiatowego i zatwierdzany przez komendanta wojewódzkiego

Państwowej Straży Pożarnej.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady organizacji komendy wojewódzkiej i powiatowej Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Rada powiatu przynajmniej raz na rok rozpatruje informacje komendanta powiatowego

Państwowej Straży Pożarnej o stanie bezpieczeństwa ochrony przeciwpożarowej oraz o

zagrożeniach pożarowych powiatu (miasta na prawach powiatu). Na polecenie starosty

informację taką właściwy komendant jest obowiązany składać w każdym czasie.

2.

Rada powiatu (miasta) na podstawie informacji, o których mowa w ust. 1, może określić

w drodze uchwały istotne dla wspólnoty samorządowej zagrożenia bezpieczeństwa pożarowego.

3

W przypadku bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa wspólnoty samorządowej, w szczególności

życia lub zdrowia, przewodniczący zarządu gminy lub powiatu może wydać komendantowi

powiatowemu (miejskiemu) Państwowej Straży Pożarnej polecenie podjęcia działań w zakresie

właściwości Państwowej Straży Pożarnej, zmierzających do usunięcia tego zagrożenia.

3

W przypadku bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa wspólnoty samorządowej, w szczególności

życia lub zdrowia, wójt (burmistrz, prezydent miasta) lub starosta może wydać komendantowi

powiatowemu (miejskiemu) Państwowej Straży Pożarnej polecenie podjęcia działań w zakresie

właściwości Państwowej Straży Pożarnej, zmierzających do usunięcia tego zagrożenia.

4.

Uchwała, o której mowa w ust. 2, lub polecenie wydane na podstawie ust. 3 nie mogą

dotyczyć wykonania konkretnej czynności służbowej. Uchwała lub polecenie nie mogą

również określać sposobu wykonania zadania przez Państwową Straż Pożarną.

5

Starosta lub wójt (burmistrz lub prezydent miasta) ponoszą wyłączną odpowiedzialność

za treść i skutki polecenia, o którym mowa w ust. 4.

5

Starosta lub wójt (burmistrz, prezydent miasta) ponoszą wyłączną odpowiedzialność

za treść i skutki polecenia, o którym mowa w ust. 4.

6.

Polecenie, o którym mowa w ust. 4, podlega niezwłocznemu wykonaniu. Polecenie przekazane

ustnie wymaga potwierdzenia na piśmie.

7.

Komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej niezwłocznie przedkłada sprawę

komendantowi wojewódzkiemu Państwowej Straży Pożarnej, jeżeli nie jest w stanie wykonać

polecenia, o którym mowa w ust. 4.

8.

Polecenie, o którym mowa w ust. 4, naruszające prawo jest nieważne. O nieważności

polecenia stwierdza wojewoda.

Akty wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą ustawą zachowują

moc do czasu ich zastąpienia przez akty wydane na podstawie niniejszej ustawy.

(skreślony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

11, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

(skreślony).

1.

Organizację i zakres działania Szkoły Głównej Służby Pożarniczej oraz tryb powoływania

lub odwoływania jej komendanta i jego zastępców regulują przepisy o wyższym szkolnictwie

wojskowym.

2.

Komendantów pozostałych szkół Państwowej Straży Pożarnej i ich zastępców powołuje

spośród oficerów Państwowej Straży Pożarnej i odwołuje Komendant Główny Państwowej

Straży Pożarnej.

1.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej tworzy ośrodki szkolenia oraz określa

ich organizację i zakres działania.

2.

Komendanta ośrodka szkolenia powołuje spośród oficerów Państwowej Straży Pożarnej

i odwołuje Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej na wniosek komendanta wojewódzkiego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r.

Organizację, zakres działania oraz tryb powoływania dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej

Państwowej Straży Pożarnej reguluje odrębna ustawa.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Koszty związane z funkcjonowaniem Państwowej Straży Pożarnej są pokrywane z budżetu

państwa.

2.

Koszty funkcjonowania Państwowej Straży Pożarnej na obszarze powiatu są pokrywane

z dotacji celowej budżetu państwa.

W pokrywaniu części kosztów funkcjonowania Państwowej Straży Pożarnej mogą uczestniczyć

1)

gmina, powiat lub samorząd województwa,

2)

organizatorzy imprez masowych.

Wykonywanie zadań zleconych szkołom Państwowej Straży Pożarnej przez osoby prawne

lub fizyczne wykraczających poza zakres ustawowych zadań jest finansowane przez właściwego

zleceniodawcę na podstawie zawartej umowy, a środki finansowe uzyskane z tego tytułu

stanowią środki specjalne jednostki przeznaczone na cele statutowe szkół.

Osoby prawne lub fizyczne mogą uczestniczyć w ponoszeniu kosztów budowy strażnic,

ich wyposażenia i utrzymania.

1

Akcję ratowniczą organizuje i kieruje nią Państwowa Straż Pożarna.

1a.

(skreślony).

2

Podczas wykonywania czynności, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 3, jednostki organizacyjne

Państwowej Straży Pożarnej, biorące udział w akcjach ratowniczych, obowiązane są przestrzegać

wskazań lub instrukcji osób kierujących tymi służbami.

1.

Państwowa Straż Pożarna może wykorzystywać zwierzęta w akcjach ratowniczych.

2

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, gatunki

i rasy zwierząt, o których mowa w ust. 1, a także szczegółowe zasady ich szkolenia

oraz normy wyżywienia, uwzględniając w szczególności

1)

specjalności ratownicze,

2)

kwalifikacje egzaminatorów i tryb egzaminowania,

3)

wzory dokumentacji szkolenia i żywienia zwierząt.

1.

Strażacy biorący udział w akcji ratowniczej, w zakresie niezbędnym do prowadzenia

akcji, mają prawo korzystania z

1)

dróg, gruntów i zbiorników wodnych państwowych, komunalnych i prywatnych,

2)

komunalnych i prywatnych ujęć wodnych i środków gaśniczych.

2.

W okolicznościach uzasadnionych stanem wyższej konieczności strażak kierujący akcją

ratowniczą ma prawo zarządzenia

1)

ewakuacji ludzi i mienia z terenu objętego akcją ratowniczą,

2)

koniecznych prac wyburzeniowych i rozbiórkowych,

3)

wstrzymania komunikacji w ruchu lądowym,

4)

udostępnienia pojazdów, środków i przedmiotów niezbędnych do akcji ratowniczej,

5)

zakazu przebywania osobom postronnym w rejonie akcji ratowniczej.

3.

Ponadto w okolicznościach, o których mowa w ust. 2, kierujący akcją ma prawo

1)

żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, jednostek gospodarczych, organizacji

społecznych i obywateli,

2)

odstąpienia od zasad działania uznanych powszechnie za bezpieczne.

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb korzystania z praw,

o których mowa w ust. 2 i 3.

1.

Osobie niebędącej strażakiem, która uległa wypadkowi, oraz członkom rodziny osoby

zmarłej wskutek takiego wypadku, w związku z wypełnianiem obowiązków, o których mowa

w art. 21 ust. 3 pkt 1, lub ćwiczeniami organizowanymi przez Państwową Straż Pożarną,

przysługują świadczenia odszkodowawcze.

2.

Za użycie, zniszczenie, uszkodzenie lub utratę bez winy właściciela środków transportowych,

inwentarza lub innego mienia w związku z akcją ratowniczą lub ćwiczeniami organizowanymi

przez Państwową Straż Pożarną przysługuje odszkodowanie.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1

W celu realizacji nadzoru nad przestrzeganiem przepisów przeciwpożarowych, rozpoznawania

zagrożeń pożarowych i innych miejscowych zagrożeń oraz przygotowywania do działań

ratowniczych, Państwowa Straż Pożarna przeprowadza czynności kontrolno-rozpoznawcze

oraz ćwiczenia i manewry.

2.

Czynności kontrolno-rozpoznawcze obejmują w szczególności

1)

kontrolę przestrzegania przepisów przeciwpożarowych,

2)

rozpoznawanie zagrożeń innych niż pożarowe,

3)

wstępne ustalanie przyczyn oraz okoliczności powstania i rozprzestrzeniania się pożaru.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Czynności kontrolno-rozpoznawcze, o których mowa w art. 23 ust. 2, mogą być przeprowadzane

także

1)

na polecenie sądu, prokuratora lub Najwyższej Izby Kontroli,

2

na zlecenie osób prawnych, fizycznych i innych jednostek organizacyjnych.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

Osoba uprawniona do czynności kontrolno-rozpoznawczych ma prawo

1)

wstępu do wszystkich obiektów i pomieszczeń, z wyłączeniem części mieszkalnej oraz

stanowiących własność bądź zarządzanych przez

a

Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, Policję, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencję Wywiadu i Straż Graniczną,

b)

obce misje dyplomatyczne, urzędy konsularne bądź inne instytucje międzynarodowe korzystające

z immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych,

2)

żądania wyjaśnień w sprawach związanych z ujawnionymi nieprawidłowościami.

1

Komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej, w razie stwierdzenia naruszenia

przepisów przeciwpożarowych, uprawniony jest w drodze decyzji administracyjnej do

1)

nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie,

2)

wstrzymania robót (prac), zakazania używania maszyn, urządzeń lub środków transportowych

oraz eksploatacji pomieszczeń, obiektów lub ich części, jeżeli stwierdzone uchybienia

mogą powodować zagrożenie życia ludzi lub bezpośrednie niebezpieczeństwo powstania

pożaru.

2.

Decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

Organem odwoławczym od decyzji, o których mowa w art. 26, jest komendant wojewódzki

Państwowej Straży Pożarnej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

19, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

Służbę w Państwowej Straży Pożarnej może pełnić obywatel polski korzystający z pełni

praw publicznych, posiadający określone kwalifikacje zawodowe oraz zdolność fizyczną

i psychiczną do pełnienia tej służby.

1.

Strażak pełni służbę w jednostce organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej.

2.

Ze względu na potrzeby ochrony przeciwpożarowej strażak może być, za jego zgodą, wyznaczony

przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej do wykonywania określonych zadań

poza jednostkami organizacyjnymi Państwowej Straży Pożarnej.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Państwowej Straży Pożarnej dokonują

komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Jednostka organizacyjna Państwowej Straży Pożarnej jest obowiązana zapewnić strażakowi

bezpieczne i higieniczne warunki służby.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Podejmując służbę w Państwowej Straży Pożarnej, strażak składa ślubowanie według następującej

roty: „Ja obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, świadom podejmowanych obowiązków strażaka,

uroczyście ślubuję być ofiarnym i mężnym w ratowaniu zagrożonego życia ludzkiego i

wszelkiego mienia - nawet z narażeniem życia. Wykonując powierzone mi zadania, ślubuję

przestrzegać prawa, dyscypliny służbowej oraz wykonywać polecenia przełożonych. Ślubuję

strzec tajemnicy państwowej i służbowej, a także honoru, godności i dobrego imienia

służby oraz przestrzegać zasad etyki zawodowej”.

2

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, ceremoniał

składania ślubowania, z uwzględnieniem w szczególności

1)

osób uprawnionych do przyjmowania ślubowania i uczestniczenia w ślubowaniu,

2)

terminów składania ślubowania,

3)

przebiegu ceremoniału ślubowania.

Stosunek służbowy strażaka powstaje z dniem mianowania na stanowisko służbowe, a w

przypadku stanowisk, dla których przepisy ustawy przewidują powołanie - z dniem powołania

na stanowisko.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

1.

Do mianowania strażaka na stanowisko służbowe, przenoszenia na inne, powierzania pełnienia

obowiązków służbowych na innym stanowisku, zawieszania w czynnościach służbowych albo

zwalniania ze służby, z zastrzeżeniem art. 47 ust. 1, właściwi są przełożeni

1)

w Komendzie Głównej - Komendant Główny,

2)

w komendzie wojewódzkiej - komendant wojewódzki,

3

w komendzie powiatowej (miejskiej) wraz z jednostkami ratowniczo-gaśniczymi - komendant

powiatowy (miejski),

4)

(skreślony),

5)

w Szkole Głównej Służby Pożarniczej i pozostałych szkołach - komendant szkoły,

6)

w jednostce badawczo-rozwojowej - dyrektor jednostki,

7)

w ośrodku szkolenia - komendant ośrodka,

8

w Centralnym Muzeum Pożarnictwa - dyrektor muzeum.

2.

Od decyzji, o których mowa w ust. 1, strażakowi służy odwołanie do wyższego przełożonego.

3.

Od decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej strażakowi służy odwołanie

do ministra właściwego do spraw wewnętrznych

Akt mianowania strażaka na stanowisko służbowe powinien w szczególności określić

1)

stanowisko i miejsce służby,

2)

termin rozpoczęcia służby,

3)

rodzaj mianowania,

4)

uposażenie lub zasady jego ustalania.

1.

Osobę podejmującą służbę w Państwowej Straży Pożarnej mianuje się strażakiem w służbie

przygotowawczej na okres 3 lat.

2

W szczególnie uzasadnionych przypadkach Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej,

na wniosek komendanta wojewódzkiego, komendanta szkoły lub dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej,

może skrócić okres służby przygotowawczej strażaka.

3.

W razie przerwy w wykonywaniu przez strażaka obowiązków służbowych, trwającej dłużej

niż 3 miesiące, przełożony może przedłużyć okres służby przygotowawczej.

4.

Mianowanie strażaka może nastąpić po odbyciu zasadniczej służby wojskowej lub po przeniesieniu

do rezerwy bez odbycia tej służby albo po zwolnieniu od obowiązku służby wojskowej.

5.

Warunku określonego w ust. 4 nie stosuje się do kobiet, a także absolwentów szkół

oficerskich i aspiranckich Państwowej Straży Pożarnej.

6.

Po odbyciu służby przygotowawczej strażak zostaje mianowany na stałe.

1.

Czas pełnienia służby strażaka jest określony wymiarem jego obowiązków, z uwzględnieniem

prawa do wypoczynku.

2

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

3

Czas służby oraz rozkład czasu służby strażaka wyznaczonego na stanowisko nauczyciela

akademickiego określają odrębne przepisy, z zastrzeżeniem ust. 1 i 2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Strażak podlega okresowemu opiniowaniu służbowemu.

2.

W przypadku strażaków - nauczycieli i nauczycieli akademickich opiniowanie służbowe

dotyczy również wywiązywania się z obowiązków określonych w odrębnych przepisach.

3.

Strażak może wnieść odwołanie od opinii służbowej do wyższego przełożonego w terminie

14 dni od dnia jej doręczenia.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Strażak otrzymuje dokumenty osobiste stwierdzające pełnienie służby w Państwowej Straży

Pożarnej.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

Strażakowi można powierzyć pełnienie obowiązków służbowych zgodnie z jego kwalifikacjami

na innym stanowisku w tej samej jednostce organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej

na okres do 6 miesięcy w roku kalendarzowym. W okresie tym strażakowi przysługuje

uposażenie stosownie do zajmowanego stanowiska, lecz nie niższe od dotychczasowego.

1.

Strażak może być delegowany do czasowego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej

w tej samej lub innej miejscowości z urzędu lub na własny wniosek.

2.

Czas delegacji nie może przekraczać 6 miesięcy w ciągu 2 lat, chyba że strażak wyraża

zgodę na dłuższą delegację. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej może w wyjątkowych

przypadkach przedłużyć czas delegacji do 12 miesięcy.

1.

Strażak może być przeniesiony do pełnienia służby w innej miejscowości na własny wniosek

lub za jego zgodą.

2.

Strażak może być przeniesiony z urzędu do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej

w tej samej miejscowości.

3.

Strażak może być przeniesiony z urzędu do jednostki organizacyjnej w innej miejscowości,

w razie

1)

posiadania lokalu mieszkalnego w miejscowości będącej siedzibą jednostki organizacyjnej,

w której ma pełnić służbę, albo w miejscowości pobliskiej,

2)

braku możliwości przeniesienia na niższe stanowisko służbowe w przypadkach określonych

w art. 38 ust. 1 i 2,

3)

pełnienia służby w tej samej jednostce organizacyjnej przez małżonków albo osoby pozostające

ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego stopnia włącznie lub powinowactwa pierwszego

stopnia, jeżeli między tymi osobami istnieje stosunek podległości służbowej.

1.

Do delegowania lub przenoszenia do innej jednostki organizacyjnej Państwowej Straży

Pożarnej właściwi są

1)

Komendant Główny - na obszarze Państwa,

2)

komendant wojewódzki - na obszarze województwa,

3

komendant powiatowy (miejski) - na obszarze powiatu.

2.

Przepisy art. 32 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

1.

Strażaka przenosi się na niższe stanowisko służbowe w razie

1)

wymierzenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe,

2)

zawinionej utraty uprawnień koniecznych do wykonywania czynności na zajmowanym stanowisku.

2.

Strażaka można przenieść na niższe stanowisko służbowe w przypadkach

1

orzeczenia całkowitej niezdolności do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku przez

komisję lekarską, jeżeli nie ma możliwości przeniesienia go na stanowisko równorzędne,

2)

nieprzydatności na zajmowanym stanowisku, stwierdzonej w opinii służbowej,

3)

niewywiązywania się z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku,

4)

likwidacji zajmowanego stanowiska, jeżeli nie ma możliwości przeniesienia strażaka

na równorzędne stanowisko.

3.

Strażaka można przenieść na niższe stanowisko służbowe również na jego prośbę.

4.

Strażak, który nie wyraził zgody na przeniesienie na niższe stanowisko z przyczyn

określonych w ust. 2, może być zwolniony ze służby.

1.

Strażaka zawiesza się w czynnościach służbowych w razie wszczęcia przeciwko niemu

postępowania karnego w sprawie o przestępstwo umyślne z oskarżenia publicznego - na

czas nie dłuższy niż 3 miesiące.

2.

Strażaka można zawiesić w czynnościach służbowych w razie wszczęcia przeciwko niemu

postępowania karnego w sprawie o przestępstwo nieumyślne, ścigane z oskarżenia publicznego,

postępowania dyscyplinarnego, jeżeli jest to celowe z uwagi na dobro postępowania

lub dobro służby - na czas nie dłuższy niż 3 miesiące.

3.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres zawieszenia w czynnościach służbowych

można przedłużyć do 12 miesięcy, chyba że zawieszenie nastąpiło z powodu wszczęcia

postępowania dyscyplinarnego.

(skreślony).

1.

Strażak wybrany do organów związku ochotniczych straży pożarnych nie traci uprawnień

strażaka.

2.

Strażak, który przed wyborem do organów związku ochotniczych straży pożarnych pełnił

służbę w Państwowej Straży Pożarnej, zachowuje prawo powrotu do służby po zakończeniu

kadencji.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1992 r., z wyjątkiem

art. 30 i 33, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Strażak podlega okresowej ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do służby.

2.

Strażak może być skierowany z urzędu lub na jego wniosek do komisji lekarskiej, o

której mowa w art. 29, w celu dokonania oceny zdolności fizycznej i psychicznej do

służby lub związku przyczynowego poszczególnych schorzeń ze służbą.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Zwolnienie ze służby następuje w drodze rozwiązania stosunku służbowego, w trybie

i na zasadach określonych w ustawie.

2.

Strażaka zwalnia się ze służby w przypadkach

1

orzeczenia przez komisję lekarską całkowitej niezdolności do służby,

2)

nieprzydatności do służby, stwierdzonej w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej,

3)

wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby,

4)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego,

5)

zgłoszenia przez niego pisemnego żądania zwolnienia - w terminie do 3 miesięcy,

6

utraty obywatelstwa polskiego.

3.

Strażaka można zwolnić ze służby w przypadkach

1)

(skreślony),

2)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo inne niż określone w ust. 2 pkt

4,

3)

nabycia prawa do zaopatrzenia emerytalnego z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej,

4

likwidacji jednostki albo jej reorganizacji połączonej ze zmniejszeniem obsady etatowej,

jeżeli przeniesienie strażaka za jego zgodą do innej jednostki lub na inne stanowisko

nie jest możliwe,

4a

niewywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej, stwierdzonego

w dwóch kolejnych opiniach służbowych, między którymi upłynęło co najmniej 6 miesięcy,

5

z innych niż określone w pkt 2-4a ważnych przyczyn, jeżeli dalsze pozostawanie w służbie

nie gwarantuje należytego wykonywania obowiązków służbowych.

4

W przypadkach określonych w ust. 3 pkt 4 zwolnienie następuje po upływie 6 miesięcy,

a w przypadku służby przygotowawczej - po upływie 3 miesięcy, od dnia ogłoszenia decyzji

o likwidacji jednostki Państwowej Straży Pożarnej albo jej reorganizacji.

Stosunek służbowy strażaka wygasa z dniem jego śmierci lub uznania go za zmarłego.

1

W razie uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia o warunkowym

umorzeniu postępowania karnego i wydania w nowym postępowaniu prawomocnego wyroku

uniewinniającego lub prawomocnego postanowienia o umorzeniu postępowania przygotowawczego

na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 lub 2 Kodeksu postępowania karnego, uchyleniu ulegają wszystkie skutki, jakie wynikły dla strażaka w postępowaniu dyscyplinarnym

przeprowadzonym w związku z popełnieniem przestępstwa stanowiącego przedmiot rozstrzygnięcia.

2.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1, podstawę orzeczenia kary dyscyplinarnej

stanowiły przesłanki inne niż tylko oskarżenie o popełnienie przestępstwa, o uchyleniu

skutków, jakie wynikły dla strażaka w wyniku postępowania dyscyplinarnego, decyduje

minister właściwy do spraw wewnętrznych

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do postępowania w sprawach o wykroczenia.

4.

W razie uchylenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe, obniżenia

stopnia lub kary wydalenia ze służby, uchyleniu ulegają skutki, jakie wynikły dla

strażaka w związku z wyznaczeniem na niższe stanowisko lub obniżeniem stopnia. O uchyleniu

pozostałych skutków decyduje minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Zwolnienie strażaka ze służby na podstawie art. 38 ust. 4 lub art. 43 ust. 2 pkt 1

oraz ust. 3 pkt 3 i 4a nie może nastąpić przed upływem 12 miesięcy od dnia zaprzestania

służby z powodu choroby, chyba że strażak wystąpił z pisemnym wnioskiem o wcześniejsze

zwolnienie.

2.

Zwolnienie strażaka ze służby na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 3 i 4 oraz ust. 3 pkt

2 nie może nastąpić przed upływem 3 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu

choroby, chyba że strażak wystąpił z pisemnym wnioskiem o wcześniejsze zwolnienie.

Strażaka - kobietę nie można zwolnić ze służby w okresie ciąży lub w czasie urlopu

macierzyńskiego, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 43 ust. 2 pkt 3 i 4 oraz

ust. 3 pkt 2, 4 i 5.

1.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej zwalnia ze służby

1)

oficerów,

2)

innych strażaków - w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 3 pkt 5.

2.

Pozostawienie w służbie strażaka w przypadku, o którym mowa w art. 43 ust. 3 pkt 2,

wymaga zgody Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Strażak zwolniony ze służby otrzymuje niezwłocznie świadectwo służby oraz, na swój

wniosek, opinię o służbie.

2.

Strażak może żądać sprostowania świadectwa służby oraz odwołać się do wyższego przełożonego

od opinii o służbie w terminie 7 dni od dnia otrzymania opinii.

3

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, treść świadectwa

służby, opinii o służbie oraz sposób i tryb ich wydawania i prostowania, z uwzględnieniem

w szczególności

1)

przełożonych uprawnionych do wydawania świadectw służby i opinii o służbie,

2)

niezbędnych danych, które powinny być zamieszczone w świadectwie służby i opinii o

służbie,

3)

trybu wydawania i prostowania świadectw służby oraz odwoływania się od opinii o służbie,

4)

przełożonych uprawnionych do dokonywania sprostowań w świadectwie służby oraz rozpoznawania

odwołań od opinii o służbie.

1

Strażak zwolniony ze służby na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 3-5 oraz ust. 3 pkt 2

przed upływem 5 lat od ukończenia nauki w Szkole Głównej Służby Pożarniczej lub w

szkole aspirantów oraz strażak, który w terminie 3 miesięcy od ukończenia nauki w

tych szkołach nie podejmie służby w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży

Pożarnej albo służby lub pracy w jednostkach ochrony przeciwpożarowej, jest obowiązany

zwrócić kwotę stanowiącą równowartość kosztów wyżywienia i umundurowania otrzymanych

w czasie nauki.

2

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, koszty,

o których mowa w ust. 1, warunki ich zwracania oraz przypadki zwalniania z obowiązku

zwrotu tych kosztów, z uwzględnieniem w szczególności

1)

wysokości kosztów podlegających zwrotowi i sposobu ustalania ich wysokości,

2)

organów uprawnionych do ustalania tych kosztów i ich egzekwowania,

3)

trybu egzekwowania należności,

4)

organów uprawnionych do zwalniania od obowiązku zwrotu tych kosztów,

5)

trybu zwalniania od obowiązku zwrotu tych kosztów.

Ustanawia się korpusy i stopnie w Państwowej Straży Pożarnej w następującym porządku

1)

w korpusie szeregowych straży pożarnej

a)

strażak,

b)

starszy strażak,

2)

w korpusie podoficerów straży pożarnej

a)

sekcyjny,

b)

starszy sekcyjny,

c)

młodszy ogniomistrz,

d)

ogniomistrz,

e)

starszy ogniomistrz,

3)

w korpusie aspirantów straży pożarnej

a)

młodszy aspirant,

b)

aspirant,

c)

starszy aspirant,

d

aspirant sztabowy,

4)

w korpusie oficerów straży pożarnej

a)

młodszy kapitan,

b)

kapitan,

c)

starszy kapitan,

d)

młodszy brygadier,

e)

brygadier,

f)

starszy brygadier,

g)

nadbrygadier,

h

generał brygadier.

1.

Stopień strażaka i starszego strażaka nadają przełożeni uprawnieni do mianowania na

stanowiska służbowe.

2.

Stopień strażaka nadaje się z dniem mianowania na pierwsze stanowisko służbowe w Państwowej

Straży Pożarnej.

3

Stopnie podoficerskie w Państwowej Straży Pożarnej nadają

1)

w Komendzie Głównej - Komendant Główny,

2)

w Szkole Głównej Służby Pożarniczej i pozostałych szkołach - komendant szkoły,

3)

w jednostce badawczo-rozwojowej - dyrektor jednostki,

4)

w pozostałych jednostkach organizacyjnych - komendanci wojewódzcy.

3a

Absolwentowi szkoły podoficerskiej Państwowej Straży Pożarnej pierwszy stopień podoficerski

nadaje komendant szkoły.

4.

Pierwszy stopień aspirancki i stopnie oficerskie nadaje minister właściwy do spraw

wewnętrznych

5

Stopień nadbrygadiera i generała brygadiera nadaje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych

Podoficerem lub aspirantem straży pożarnej może być osoba, która spełnia warunki określone

w art. 28, a nadto ukończyła szkołę podoficerską lub szkołę aspirantów straży pożarnej.

1.

Pierwszy stopień oficerski może być nadany osobie, która spełnia warunki określone

w art. 28, a nadto posiada wykształcenie wyższe i odbyła przeszkolenie zawodowe.

2.

Warunków określonych w ust. 1 nie stosuje się do absolwentów Szkoły Głównej Służby

Pożarniczej.

2a

Osobę przyjmowaną do służby, która posiada stopień wojskowy i kwalifikacje pożarnicze,

mianuje się na odpowiedni stopień pożarniczy.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

Nadanie kolejnego wyższego stopnia następuje stosownie do posiadanych kwalifikacji

zawodowych oraz w zależności od zajmowanego stanowiska i opinii służbowej. Nadanie

tego stopnia nie może jednak nastąpić wcześniej niż po przesłużeniu w stopniu

1)

strażaka - 1 roku,

2)

sekcyjnego - 2 lat,

3)

starszego sekcyjnego - 2 lat,

4)

młodszego ogniomistrza - 3 lat,

5)

ogniomistrza - 3 lat,

6)

młodszego aspiranta - 3 lat,

7)

aspiranta - 5 lat,

8)

starszego aspiranta - 5 lat,

9)

młodszego kapitana - 3 lat,

10)

kapitana - 4 lat,

11)

starszego kapitana - 5 lat,

12)

młodszego brygadiera - 5 lat,

13)

brygadiera - 5 lat,

14)

starszego brygadiera - 4 lat.

1.

Stopnie podoficerów, aspirantów i oficerów straży pożarnej są dożywotnie.

2.

Strażacy zwolnieni ze służby mogą używać posiadanych stopni, o których mowa w art.

50, z dodaniem określenia „w stanie spoczynku”.

3.

Utrata stopnia wymienionego w art. 50 następuje w razie

1)

utraty obywatelstwa polskiego,

2)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę dodatkową pozbawienia praw publicznych,

3)

wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby,

4)

(skreślony).

1.

Strażakowi przywraca się stopień w razie uchylenia

1)

prawomocnego skazania na karę dodatkową pozbawienia praw publicznych,

2

kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby lub obniżenia stopnia.

2.

Decyzję o przywróceniu stopnia oficerskiego podejmuje minister właściwy do spraw wewnętrznych

Strażak w związku z pełnieniem obowiązków służbowych korzysta z ochrony przewidzianej

w kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.

Strażak może podejmować dodatkowe zajęcia zarobkowe poza służbą za zgodą przełożonego

uprawnionego do mianowania lub powołania.

1.

Strażak pełniący służbę w komendach Państwowej Straży Pożarnej jest obowiązany złożyć

oświadczenie o swoim stanie majątkowym przy nawiązaniu i rozwiązaniu stosunku służbowego

oraz na żądanie przełożonego uprawnionego do mianowania lub powołania.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do strażaków pełniących służbę w pozostałych

jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej na stanowiskach wymagających

powołania.

1.

Strażak nie może być członkiem partii politycznej.

2.

Z chwilą przyjęcia do służby ustaje dotychczasowe członkostwo strażaka w partii politycznej.

3.

Przynależność do organizacji lub stowarzyszeń zagranicznych albo międzynarodowych

wymaga zezwolenia Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej.

Strażacy mogą się zrzeszać w związkach zawodowych na zasadach określonych w ustawie

o związkach zawodowych.

Strażak, który w związku ze służbą doznał uszczerbku na zdrowiu lub poniósł szkodę

w mieniu, otrzymuje odszkodowanie w trybie i na zasadach określonych dla funkcjonariuszy

Policji. W razie śmierci strażaka w związku ze służbą, odszkodowanie otrzymują pozostali

po nim członkowie rodziny.

1

Strażak po 15 latach służby nabywa prawo do zaopatrzenia emerytalnego według zasad

i na warunkach przewidzianych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej,

Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

2.

Strażak, który stał się inwalidą, uprawniony jest do renty inwalidzkiej.

3.

Członkowie rodzin po zmarłych strażakach są uprawnieni do renty rodzinnej.

4

Strażacy i członkowie ich rodzin mają prawo do świadczeń określonych w ust. 1-3, według

zasad i na warunkach przewidzianych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej,

Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 1995 r., z tym że przepisy art. 13 ust. 3-8

wchodzą w życie z dniem 1 marca 1996 r.

1.

Strażak jest obowiązany do noszenia w czasie służby przepisowego umundurowania lub

odzieży specjalnej, dystynkcji, znaków identyfikacyjnych strażaków i ekwipunku osobistego.

2.

Przedmioty, o których mowa w ust. 1, strażak otrzymuje bezpłatnie.

3.

Strażakowi, któremu nie wydano w naturze przedmiotów umundurowania, przysługuje równoważnik

pieniężny.

4

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzory umundurowania, odzieży specjalnej, dystynkcji i znaków identyfikacyjnych strażaków

oraz sposób ich noszenia, uwzględniając wzory umundurowania wyjściowego i codziennego,

ich kolor, rozmiar, okres ich użytkowania,

2)

charakterystykę przedmiotów umundurowania i odzieży specjalnej, uwzględniając opis

poszczególnych części umundurowania z przeznaczeniem na odpowiednie pory roku oraz

cech szczególnych umundurowania dla poszczególnych stanowisk, wzory oznak identyfikacyjnych

i służbowych oraz ich kolor,

3)

wykaz przedmiotów umundurowania, odzieży specjalnej i ekwipunku, dla których jest

wymagane zatwierdzenie wzorów i dokumentacji, oraz zasady zatwierdzania,

4)

normy umundurowania, odzieży specjalnej i ekwipunku strażaka, określając w szczególności

formy realizacji uprawnień do umundurowania i wyposażenia specjalnego na poszczególnych

stanowiskach służbowych, z uwzględnieniem specyfiki służby oraz okresów używalności

poszczególnych składników umundurowania i wyposażenia specjalnego.

4a

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki otrzymywania równoważnika

pieniężnego w zamian za niewydane przedmioty umundurowania, sposób ustalania jego

wysokości oraz szczegółowe zasady wypłacania, uwzględniając w szczególności przypadki,

w których równoważnik przysługuje, sposób jego naliczania i wypłaty.

5.

(skreślony).

1.

Strażakowi przysługuje bezpłatne wyżywienie w czasie długotrwałych akcji ratowniczych,

ćwiczeń lub szkolenia.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1

Strażakowi i członkom jego rodziny przysługuje prawo do przejazdu, na koszt właściwej

jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, publicznymi środkami komunikacji

raz w roku do jednej z wybranych przez siebie miejscowości w kraju i z powrotem. W

razie niewykorzystania przysługującego prawa do przejazdu osoba uprawniona otrzymuje

zryczałtowany równoważnik pieniężny.

1a

Zwrot kosztów przejazdu lub zryczałtowany równoważnik pieniężny, o których mowa w

ust. 1, nie przysługują strażakowi w roku kalendarzowym, w którym wykupiono uprawnienia

do bezpłatnych przejazdów państwowymi środkami komunikacji, na podstawie odrębnych

przepisów.

2

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

korzystania z uprawnienia do przejazdu oraz wypłaty równoważnika pieniężnego, o których

mowa w ust. 1, z uwzględnieniem w szczególności

1)

rodzaju środka lokomocji,

2)

sposobu ustalania kwoty równoważnika,

3)

terminów wypłaty kwoty równoważnika.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

(utracił moc).

(utracił moc).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

art. 41, art. 44 ust. 3 i art. 48, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.

(utracił moc).

1

Za członków rodziny strażaka uprawnionych do świadczeń przewidzianych w art. 63, 65

2.

Za dzieci uważa się dzieci własne, dzieci małżonka, dzieci przysposobione, dzieci

przyjęte na wychowanie, które

1)

nie przekroczyły 18 roku życia, a w razie uczęszczania do szkoły - 24 lat albo 25

lat, jeżeli odbywają studia w szkole wyższej, a ukończenie 24 lat przypada na ostatni

lub przedostatni rok studiów, albo

2)

stały się inwalidami I

Okres służby strażaka traktuje się na równi z pracą wykonywaną w szczególnych warunkach

lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

Strażakowi - kobiecie pełniącej służbę w Państwowej Straży Pożarnej przysługują uprawnienia

przewidziane w przepisach prawa pracy dla kobiet, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią

inaczej.

1.

Strażakowi, który podjął pracę w ciągu roku od dnia zwolnienia ze służby, a jeżeli

pełnił służbę przygotowawczą - w ciągu 3 miesięcy od tego dnia, okres służby wlicza

się do okresu zatrudnienia w zakresie wszelkich uprawnień wynikających z przepisów

prawa pracy.

2.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli przepisy prawa pracy przewidują, że upływ

okresów, o których mowa w ust. 1, nie stanowi przeszkody do korzystania przez pracownika

z określonych świadczeń.

3.

Jeżeli strażak nie może podjąć zatrudnienia w czasie określonym w ust. 1 ze względu

na chorobę powodującą niezdolność do pracy lub inwalidztwo, zachowuje uprawnienia

określone w ust. 1 w razie podjęcia zatrudnienia w ciągu 3 miesięcy od dnia ustania

niezdolności do pracy lub inwalidztwa.

4.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do strażaków zwolnionych ze służby w razie skazania

prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarania karą dyscyplinarną wydalenia ze służby.

1

Strażak mianowany na stałe oraz w służbie przygotowawczej ma prawo do pierwszego urlopu

wypoczynkowego z upływem roku służby.

2

Strażakowi przysługuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w wymiarze

30 dni kalendarzowych, w tym nie więcej niż 4 dni ustawowo wolne od pracy.

3.

Strażakowi można udzielić płatnego urlopu zdrowotnego lub okolicznościowego, a także

urlopu bezpłatnego z ważnych przyczyn.

4

Strażakowi, który pełni służbę w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych

dla zdrowia albo osiągnął określony wiek lub staż służby, może być przyznany dodatkowy

urlop wypoczynkowy w wymiarze do 15 dni kalendarzowych rocznie.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Strażaka można odwołać z urlopu wypoczynkowego z ważnych względów służbowych, a także

wstrzymać udzielenie mu urlopu w całości lub części. Termin urlopu może być przesunięty

na wniosek strażaka umotywowany ważnymi względami.

2

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

zwrotu kosztów przejazdu spowodowanych odwołaniem strażaka z urlopu oraz zwrotu innych

kosztów, z uwzględnieniem w szczególności

1)

określenia rodzaju innych kosztów podlegających zwrotowi,

2)

określenia osób, których odwołanie z urlopu razem ze strażakiem powodowałoby zwrot

kosztów związanych z odwołaniem z urlopu.

3.

Odwołanie strażaka z urlopu ze względów służbowych wymaga zgody przełożonego uprawnionego

do powołania lub mianowania.

4.

Strażakowi, który nie wykorzystał urlopu w danym roku kalendarzowym, urlopu tego należy

udzielić w innym terminie.

1.

Strażakowi, który wzorowo wykonuje obowiązki, mogą być przyznane wyróżnienia

1)

pochwała,

2)

nagroda pieniężna lub rzeczowa,

3)

krótkoterminowy urlop,

4)

przedterminowe nadanie wyższego stopnia,

5)

odznaka „Zasłużony dla ochrony przeciwpożarowej”,

6)

przedstawienie do orderu lub odznaczenia.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1)

szczegółowe zasady przyznawania wyróżnień, o których mowa w ust. 1 pkt 1- 4,

2)

szczegółowe zasady nadawania odznaki „Zasłużony dla ochrony przeciwpożarowej”, tryb

przedstawiania wniosków o jej nadanie, wzór odznaki oraz tryb jej wręczania i sposób

noszenia.

1

Strażakowi mianowanemu na stałe przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości,

w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków

rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych.

2

Strażak w służbie przygotowawczej może otrzymać kwaterę tymczasową w miejscowości,

w której pełni służbę, albo w miejscowości pobliskiej.

3

Za miejscowość pobliską uważa się miejscowość, do której czas dojazdu publicznymi

środkami transportu przewidziany w rozkładzie jazdy, łącznie z przesiadkami, nie przekracza

w obie strony dwóch godzin, licząc od stacji (przystanku) najbliższej miejsca pełnienia

służby do stacji (przystanku) najbliższej miejsca zamieszkania. Do czasu tego nie

wlicza się dojazdu do i od stacji (przystanku) w obrębie miejscowości, z której strażak

dojeżdża, oraz miejscowości, w której wykonuje obowiązki służbowe.

4

W przypadku gdy z miejscowości, o których mowa w ust. 3, istnieją różne możliwości

dojazdu, do obliczenia czasu przyjmuje się czas jazdy ze stacji (przystanku) o najdogodniejszym

połączeniu.

Członkami rodziny strażaka, których uwzględnia się przy przydziale lokalu mieszkalnego,

są pozostający ze strażakiem we wspólnym gospodarstwie domowym

1)

małżonek,

2

dzieci, o których mowa w art. 67 ust. 2,

3)

rodzice strażaka i jego małżonka będący na jego wyłącznym utrzymaniu lub jeżeli ze

względu na wiek, inwalidztwo

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Na lokale mieszkalne dla strażaków przeznacza się lokale będące w dyspozycji ministra

właściwego do spraw wewnętrznych

1.

Strażakowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego,

z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z odrębnych

przepisów.

2

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Strażakowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny,

o których mowa w art. 75, nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby

albo w miejscowości pobliskiej.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

(skreślony).

1.

Strażakowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej

o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni

mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną

nieruchomość.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

Lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się strażakowi

1

w razie skorzystania z pomocy finansowej, o której mowa w art. 80,

2

posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej

lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej

albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy,

3)

którego małżonek posiada lokal mieszkalny lub dom określony w pkt 2,

4)

w razie zbycia przez niego lub jego małżonka własnościowego prawa do spółdzielczego

lokalu mieszkalnego albo domu stanowiącego odrębną nieruchomość, o których mowa w

pkt 2, z wyjątkiem przypadków określonych na podstawie art. 82 ust. 1.

1.

Strażakowi przeniesionemu do służby w innej miejscowości, który w poprzednim miejscu

pełnienia służby posiada lokal mieszkalny, dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy,

przydziela się lokal mieszkalny na podstawie decyzji administracyjnej w nowym miejscu

pełnienia służby, jeżeli

1)

zwolni zajmowany lokal mieszkalny lub dom,

2)

zwróci pomoc finansową przyznaną

a)

na wkład mieszkaniowy lub wkład budowlany - w wysokości zwaloryzowanej przez spółdzielnię,

b)

na spłatę innych należności - w wysokości przyznanej.

2

Strażakowi, który skorzystał z pomocy finansowej, o której mowa w art. 80, może być

przydzielony lokal mieszkalny na podstawie decyzji administracyjnej, jeżeli zwolni

zajmowany lokal mieszkalny lub dom oraz zwróci pomoc finansową na zasadach określonych

w ust. 1.

3.

(skreślony).

4.

Strażakowi przeniesionemu do służby w innej miejscowości, który w poprzednim miejscu

pełnienia służby nie zwolnił zajmowanego lokalu mieszkalnego lub domu, o którym mowa

w ust. 1, można przydzielić tymczasową kwaterę według przysługujących norm bez uwzględnienia

zamieszkałych z nim członków.

1

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

2

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

3.

Dodatkowe normy zaludnienia, określone na podstawie ust. 1, związane z zajmowanym

stanowiskiem służbowym lub posiadanym stopniem, stosuje się również przy przydziałach

strażakom innych lokali mieszkalnych niż wymienione w art. 76.

4

Sprawy sporne wynikające ze stosunku najmu lokali, o których mowa w ust. 2, rozstrzygają

sądy powszechne.

5

Przydział opróżnianie lokali mieszkalnych oraz załatwianie spraw, o których mowa w

art. 77, 78 i 80, następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 3, art. 7, art. 9, art. 10, art. 20, art. 24, art. 32, art. 34, art. 37, art.

45-47, art. 50, art. 66, art. 73 ust. 1, 2 i 4, art. 74, art. 76, art. 79, art. 80

i art. 82, które wchodzą w życie z dniem 1 października 1996 r., oraz art. 41, który

wchodzi w życie z dniem wejścia w życie ustawy konstytucyjnej z dnia 21 czerwca 1996 r.

o zmianie ustawy konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach

między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie

terytorialnym

(Dz. U. Nr 106, poz. 488).

Strażak zwolniony ze służby, który nie posiada prawa do lokalu mieszkalnego na warunkach

określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Państwowej Straży

Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, zachowuje prawo do przydzielonego lokalu

mieszkalnego według norm powszechnie obowiązujących lub może być przeniesiony do zamiennego

lokalu mieszkalnego.

1.

Prawo do uposażenia powstaje z dniem mianowania strażaka na pierwsze stanowisko służbowe.

2.

Z tytułu służby strażak otrzymuje uposażenie i inne świadczenia pieniężne określone

w ustawie.

3

Przeciętne uposażenie funkcjonariuszy stanowi wielokrotność kwoty bazowej, której

wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.

4

Wielokrotność kwoty bazowej, o której mowa w ust. 3, określa Rada Ministrów w drodze

rozporządzenia.

Uposażenie strażaka składa się z uposażenia zasadniczego i z dodatków do uposażenia.

1.

Strażacy otrzymują następujące dodatki do uposażenia

1)

dodatek za stopień,

2)

dodatek służbowy,

3)

(skreślony),

4)

dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami, warunkami albo miejscem

pełnienia służby,

5)

(skreślony).

2.

Dodatkami do uposażenia o charakterze stałym są dodatki ustalone w stawkach miesięcznych.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Strażak przeniesiony na stanowisko służbowe zaszeregowane do niższej stawki uposażenia

zasadniczego zachowuje prawo do stawki uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym

stanowisku, do czasu uzyskania wyższej stawki uposażenia według stanowiska służbowego.

2.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej w przypadkach szczególnie uzasadnionych

może zezwolić na zachowanie przez strażaka przeniesionego na stanowisko służbowe zaszeregowane

do niższej grupy uposażenia zasadniczego prawa do zaszeregowania należnego na poprzednio

zajmowanym stanowisku.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do strażaka przeniesionego na niższe stanowisko służbowe

na podstawie art. 38 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i 3 oraz ust. 3.

1.

Uposażenie zasadnicze i dodatki do uposażenia o charakterze stałym są płatne miesięcznie

z góry w pierwszym dniu roboczym miesiąca, za który przysługuje uposażenie.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, dodatki

o charakterze stałym, które są płatne z dołu, termin oraz tryb ich wypłacania, uwzględniając

warunki pełnionej służby.

1.

Zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę.

2.

Jeżeli prawo do uposażenia powstało lub zmiana uposażenia nastąpiła w ciągu miesiąca,

uposażenie na czas do końca miesiąca oblicza się w wysokości 1/30 części miesięcznego

uposażenia za każdy dzień, gdy przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

3.

Prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym nastąpiło zwolnienie

strażaka ze służby lub zaistniały inne okoliczności uzasadniające wygaśnięcie tego

prawa.

1.

Roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych

ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

2.

Bieg przedawnienia roszczenia z tytułu uposażenia i innych świadczeń oraz należności

pieniężnych przerywa każda czynność przed kierownikiem jednostki organizacyjnej podległej

ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

1.

Strażakowi przysługują następujące świadczenia pieniężne

1)

zasiłek na zagospodarowanie,

2)

nagrody oraz zapomogi,

3)

nagrody jubileuszowe,

4)

dodatkowe wynagrodzenia za wykonywanie powierzonych zadań wykraczających poza obowiązki

służbowe,

5

należności za podróże i przeniesienia służbowe,

6)

świadczenia związane ze zwolnieniem ze służby.

2.

W razie śmierci strażaka lub członka jego rodziny, przysługują

1)

zasiłek pogrzebowy,

2)

odprawa pośmiertna.

Strażakowi, w związku z mianowaniem na stałe, przysługuje zasiłek na zagospodarowanie

w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze

stałym, należnymi w dniu mianowania.

1.

Strażakowi wykonującemu należycie obowiązki służbowe przez okres roku kalendarzowego

przysługuje nagroda roczna w wysokości jednomiesięcznego uposażenia.

2.

W razie pełnienia służby przez część roku kalendarzowego, nagroda roczna przysługuje

w wysokości proporcjonalnej do liczby miesięcy kalendarzowych w roku, za które strażakowi

przysługiwało uposażenie.

3.

Podstawę ustalenia wysokości nagrody rocznej stanowi miesięczne uposażenie zasadnicze,

wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne strażakowi na ostatnio zajmowanym stanowisku

służbowym w roku kalendarzowym, za który przysługuje nagroda.

4.

Nagroda roczna może być obniżona, nie więcej niż o 50%, w przypadkach

1)

warunkowego umorzenia prowadzonego przeciwko strażakowi postępowania karnego albo

odstąpienia przez sąd od wymierzenia kary,

2)

wymierzenia strażakowi kary dyscyplinarnej upomnienia lub nagany,

3)

skazania strażaka prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo inne niż umyślne, ścigane

z oskarżenia publicznego.

5.

Nagroda roczna nie przysługuje w przypadkach

1)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego,

2)

wymierzenia strażakowi kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe,

obniżenia stopnia lub wydalenia ze służby.

6.

Obniżenie lub nieprzyznanie nagrody rocznej w przypadkach, o których mowa w ust. 4

i 5, następuje za rok kalendarzowy, w którym strażak popełnił czyn będący przedmiotem

postępowania karnego lub dyscyplinarnego, a jeżeli nagroda roczna została wypłacona

- za rok, w którym postępowanie takie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

7.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Strażakowi, którego warunki bytowe uległy znacznemu pogorszeniu wskutek zdarzeń losowych,

może być przyznana zapomoga.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

pracy określa, w drodze rozporządzenia, wysokość funduszu na nagrody, o których mowa

w art. 73 ust. 1 pkt 2 i art. 95, oraz na zapomogi, o których mowa w art. 95a.

1.

Strażakowi przysługuje nagroda jubileuszowa w wysokości

1)

po 20 latach służby - 75%,

2)

po 25 latach służby - 100%,

3)

po 30 latach służby - 150%,

4)

po 35 latach służby - 200%,

5)

po 40 latach służby - 300%

miesięcznego uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym.

2

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1

Strażakowi przysługuje dodatkowe wynagrodzenie za wykonywanie zadań zleconych, wykraczających

poza obowiązki służbowe.

1a

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

2.

Wynagrodzenie za dokonane przez strażaka wynalazki, udoskonalenia techniczne i usprawnienia

regulują odrębne przepisy.

1.

Strażakowi delegowanemu do czasowego pełnienia służby w jednostce organizacyjnej w

innej miejscowości przysługują zwrot kosztów podróży i zakwaterowania oraz diety,

na zasadach stosowanych przy podróżach służbowych na obszarze kraju.

2.

Strażakowi przeniesionemu do pełnienia służby w jednostce organizacyjnej w innej miejscowości

przysługuje zwrot kosztów przeniesienia i podróży oraz inne świadczenia.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Strażak zwolniony ze służby na podstawie art. 38 ust. 4 i art. 43 ust. 2 pkt 1, 2

i 5 oraz ust. 3 pkt 3-5 otrzymuje

1)

odprawę,

2)

ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe,

3)

zryczałtowany ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany w danym roku przejazd, o którym

mowa w art. 63.

2.

Strażak zwolniony na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 3 otrzymuje 50% odprawy oraz ekwiwalent

pieniężny za urlopy wypoczynkowe niewykorzystane w latach poprzedzających rok zwolnienia

ze służby.

1.

Wysokość odprawy dla strażaka mianowanego na stałe równa się wysokości trzymiesięcznego

uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnymi na ostatnio

zajmowanym stanowisku służbowym. Odprawa ulega zwiększeniu o 20% uposażenia zasadniczego

wraz z dodatkami o charakterze stałym za każdy dalszy pełny rok wysługi ponad 5 lat

nieprzerwanej służby, aż do wysokości sześciomiesięcznego uposażenia wraz z dodatkami

o charakterze stałym. Okres służby przekraczający 6 miesięcy liczy się jako pełny

rok.

2

Przy ustalaniu wysokości odprawy uwzględnia się również okresy nieprzerwanej zawodowej

służby wojskowej, jeżeli w ciągu roku po zwolnieniu z tej służby żołnierz został przyjęty

do służby w Państwowej Straży Pożarnej i nie otrzymał odprawy z tytułu poprzednio

pełnionej służby,

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku podjęcia służby w Państwowej Straży

Pożarnej po zwolnieniu ze służby w innych służbach, w których przysługują świadczenia

tego rodzaju.

4.

Wysokość odprawy dla strażaka w służbie przygotowawczej równa się wysokości jednomiesięcznego

uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnymi na ostatnio

zajmowanym stanowisku służbowym.

1

W razie śmierci strażaka lub uznania go za zmarłego pozostałej po nim rodzinie przysługuje

odprawa pośmiertna w takiej wysokości, w jakiej przysługiwałaby temu strażakowi odprawa,

gdyby był zwolniony ze służby, oraz świadczenie określone w art. 98 ust. 1 pkt 2 i

3.

2

Świadczenia, o których mowa w ust. 1, przysługują małżonkowi strażaka, który pozostawał

z nim we wspólnocie małżeńskiej, a w dalszej kolejności dzieciom i rodzicom, jeżeli

w dniu śmierci strażaka spełniali warunki do uzyskania renty rodzinnej na podstawie

przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby

Więziennej oraz ich rodzin.

1

Strażakowi mianowanemu na stałe, zwolnionemu ze służby na podstawie art. 43 ust. 2

pkt 1 oraz ust. 3 pkt 3, wypłaca się co miesiąc, przez okres roku po zwolnieniu ze

służby, świadczenia pieniężne w wysokości odpowiadającej uposażeniu zasadniczemu wraz

z dodatkami o charakterze stałym, pobieranymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

2.

Strażakowi uprawnionemu do świadczenia określonego w ust. 1, który nabył prawo do

zaopatrzenia emerytalnego, przysługuje prawo wyboru jednego z tych świadczeń.

3

Strażakowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 43 ust. 3 pkt 4 i 5, który z powodu

nadal trwającej choroby nie może podjąć zatrudnienia, wypłaca się co miesiąc świadczenie

pieniężne określone w ust. 1 przez okres choroby, nie dłużej jednak niż przez okres

3 miesięcy, chyba że wcześniej komisja lekarska wydała orzeczenie o inwalidztwie,

stanowiące podstawę do ustalenia prawa do renty inwalidzkiej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy art.

28-81, art. 82 pkt 1 i 6 oraz art. 83-99 wchodzą w życie w dniu wyborów do organów

stanowiących jednostek samorządu terytorialnego przeprowadzonych w związku z zakończeniem

kadencji tych organów wybranych w dniu 11 października 1998 r.

Odprawa, o której mowa w art. 99, a także świadczenia określone w art. 101 nie przysługuje

strażakowi, który bezpośrednio po zwolnieniu ze służby został przyjęty do zawodowej

służby wojskowej lub do innej służby, w której przysługuje prawo do takich świadczeń.

1.

W razie śmierci strażaka, niezależnie od odprawy pośmiertnej, o której mowa w art.

100, przysługuje zasiłek pogrzebowy w wysokości

1)

trzymiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnymi

na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, jeżeli koszty pogrzebu ponosi małżonek,

dzieci, wnuki, rodzeństwo lub rodzice,

2)

kosztów rzeczywiście poniesionych, nie wyższych jednak od wysokości określonej w pkt

1, jeżeli koszty pogrzebu ponosi inna osoba.

2.

Jeżeli śmierć strażaka nastąpiła na skutek wypadku pozostającego w związku z udziałem

w akcji ratowniczej, koszty pogrzebu pokrywa się ze środków właściwej jednostki organizacyjnej

Państwowej Straży Pożarnej

3.

W razie pokrycia kosztów pogrzebu strażaka ze środków właściwej jednostki organizacyjnej

Państwowej Straży Pożarnej

1

W razie śmierci członka rodziny strażakowi przysługuje zasiłek pogrzebowy w wysokości

1)

dwumiesięcznego uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnymi

na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, jeżeli koszty pogrzebu ponosi strażak,

2)

kosztów rzeczywiście poniesionych, nie wyższych jednak od kwoty określonej w pkt 1,

jeżeli koszty pogrzebu ponosi inna osoba.

2

Za członka rodziny strażaka, o którym mowa w ust. 1, uważa się

1)

małżonka,

2)

dzieci własne, dzieci małżonka oraz dzieci przysposobione,

3)

dzieci wychowywane w ramach rodziny zastępczej,

4)

dzieci przyjęte na wychowanie przed osiągnięciem pełnoletności, jeżeli ich rodzice

nie żyją albo nie mogą im zapewnić utrzymania, bądź zostali pozbawieni lub ograniczeni

w sprawowaniu władzy rodzicielskiej,

5)

rodziców i byłych prawnych opiekunów strażaka albo jego małżonka,

6)

osobę, której opiekunem prawnym został ustanowiony strażak lub jego małżonek.

3

Jeżeli w związku ze śmiercią członka rodziny, o którym mowa w ust. 2 pkt 2-6, strażakowi

przysługuje zasiłek pogrzebowy na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym lub

innych przepisów szczególnych, wypłaca mu się tylko wyrównanie zasiłku w wysokości

różnicy między zasiłkiem pogrzebowym przysługującym z tytułu służby a pobranym niższym

zasiłkiem z tytułu ubezpieczenia społecznego lub z innych tytułów.

4

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

pokrywania ze środków właściwej jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej

kosztów pogrzebu strażaka, z uwzględnieniem w szczególności

1)

rodzaju kosztów pogrzebu, które mogą być pokrywane ze środków właściwej jednostki

organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej,

2)

wysokości kwot na pokrycie tych kosztów,

3)

dokumentów wymaganych do wypłaty zasiłku pogrzebowego.

1.

W razie choroby, urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych, strażak otrzymuje uposażenie

zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze stałym i inne należności pieniężne

należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym - z uwzględnieniem powstałych

w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności pieniężnych

lub na ich wysokość.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Strażak może być skierowany do szkoły, na przeszkolenie lub na studia.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje

placówek, do których może być skierowany strażak, oraz należności pieniężne przysługujące

strażakom w przypadkach, o których mowa w ust. 1, a w szczególności

1)

uposażenie,

2)

inne świadczenia pieniężne wynikające z przepisów płacowych,

3)

wysokość dodatku służbowego,

4)

ryczałt finansowy na dojazdy do miejsca nauki,

5)

zasady odpłatności za noclegi i wyżywienie podczas nauki.

1.

Strażakowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu

płatności 50% ostatnio należnego uposażenia, z wyjątkiem dodatku rodzinnego.

2.

W razie uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych, strażak otrzymuje zawieszoną

część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki tego uposażenia wprowadzone w okresie

zawieszenia, chyba że został zwolniony ze służby z powodu skazania prawomocnym wyrokiem

sądu albo ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby.

1

Strażakowi tymczasowo aresztowanemu zawiesza się od najbliższego terminu płatności

50% ostatnio należnego uposażenia.

2.

W razie umorzenia postępowania karnego lub uniewinnienia prawomocnym wyrokiem sądu,

strażak otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki tego uposażenia

wprowadzone w okresie zawieszenia.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku, gdy postępowanie karne umorzono z powodu

przedawnienia lub amnestii, a także w razie warunkowego umorzenia postępowania karnego.

1.

Strażakowi, który samowolnie opuścił miejsce pełnienia służby albo pozostaje poza

nim lub nie podejmuje służby, zawiesza się uposażenie od najbliższego terminu płatności.

Jeżeli strażak pobrał już za czas nieusprawiedliwionej nieobecności uposażenie, potrąceniu

podlega odpowiednia część uposażenia przy najbliższej wypłacie.

2.

W razie uznania nieobecności za usprawiedliwioną, wypłaca się strażakowi zawieszone

uposażenie, a w przypadku nieobecności nieusprawiedliwionej strażak traci za każdy

dzień nieobecności 1/30 część uposażenia miesięcznego.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w razie zawinionej niemożności pełnienia

przez strażaka obowiązków służbowych.

4.

Strażakowi, który rozpoczyna urlop bezpłatny w ciągu miesiąca kalendarzowego, przysługuje

uposażenie w wysokości 1/30 uposażenia miesięcznego za każdy dzień poprzedzający dzień

rozpoczęcia urlopu bezpłatnego. Jeżeli strażak pobrał już uposażenie za czas urlopu

bezpłatnego, potrąceniu podlega odpowiednia część uposażenia przy najbliższej wypłacie.

1.

Z uposażenia strażaka mogą być dokonywane potrącenia na podstawie sądowych i administracyjnych

tytułów wykonawczych oraz na podstawie przepisów szczególnych - na zasadach określonych

w przepisach o egzekucji sądowej lub postępowaniu egzekucyjnym w administracji albo

w innych przepisach szczególnych, jeżeli dalsze przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

2

Przez uposażenie, o którym mowa w ust. 1, rozumie się uposażenie zasadnicze, dodatki

do uposażenia, odprawę wymienioną w art. 99 oraz świadczenia określone w art. 97 i

101.

3.

(skreślony).

4

1)

podmiotów uprawnionych do dokonywania potrąceń,

2)

podstawy do dokonania potrąceń,

3)

sposobu postępowania z kwotami potrąconymi.

Przepisu art. 110 ust. 1 i 2 nie stosuje się do zaliczek pobieranych do rozliczenia,

a w szczególności na koszty podróży służbowej. Należności te potrąca się z uposażenia

w pełnej wysokości, niezależnie od potrąceń z innych tytułów.

1.

O przyjęcie do służby kandydackiej może ubiegać się, na podstawie dobrowolnego zgłoszenia,

obywatel polski, który posiada zdolność psychiczną i fizyczną do służby w Państwowej

Straży Pożarnej, odpowiednie wykształcenie oraz złoży zobowiązanie do pełnienia służby

po ukończeniu nauki.

2.

Osoba przyjęta do służby kandydackiej odbywa naukę w wybranej szkole Państwowej Straży

Pożarnej.

3.

Osobie podejmującej naukę w szkole Państwowej Straży Pożarnej nadaje się stopień strażaka.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1)

szczegółowe zasady, warunki i tryb przyjmowania do służby kandydackiej,

2)

szczegółowe zasady i tryb nadawania stopni strażakom w służbie kandydackiej,

3)

przebieg służby kandydackiej oraz szczegółowe zasady i tryb opiniowania strażaków

w służbie kandydackiej.

1.

Strażak w służbie kandydackiej pełni służbę w systemie skoszarowanym.

2.

Strażak w służbie kandydackiej otrzymuje

1

zakwaterowanie, umundurowanie, odzież specjalną i ekwipunek osobisty oraz wyżywienie

w naturze albo równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie,

2)

świadczenia pieniężne składające się z zasadniczej należności pieniężnej w wysokości

uzależnionej od roku nauki, dodatku za stopień i kosztów podróży przy przejazdach

na praktyki.

3.

Strażak w służbie kandydackiej może otrzymać

1)

nagrodę pieniężną lub rzeczową,

2)

zasiłek na utrzymanie rodziny.

4.

W razie śmierci strażaka w służbie kandydackiej, pozostałej po nim rodzinie przysługuje

1)

odprawa pośmiertna,

2)

zasiłek pogrzebowy.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Strażak w służbie kandydackiej ma prawo do czasu wolnego w wymiarze i terminach wynikających

z planów i programów nauczania.

2.

Strażakowi w służbie kandydackiej przysługują, w zakresie wykonywanych przez niego

zadań, prawa strażaka określone w art. 21 i 57.

3

Do strażaków w służbie kandydackiej stosuje się odpowiednio przepisy art. 28-30, 59,

60 ust. 2-4, art. 61 ust. 1, 2, 4 pkt 1 i 2 oraz ust. 5

4.

Do strażaków w służbie kandydackiej, którzy zrezygnowali z nauki w szkole Państwowej

Straży Pożarnej lub którzy zostali z tej szkoły wydaleni, stosuje się art. 49.

Strażacy w służbie kandydackiej w Szkole Głównej Służby Pożarniczej tworzą samorząd

studencki, a w pozostałych szkołach - samorząd uczniowski. Organy samorządu są jedynym

reprezentantem strażaków w służbie kandydackiej.

1.

Strażaka w służbie kandydackiej zwalnia się ze służby w razie

1)

utraty obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa,

2)

orzeczenia przez komisję lekarską niezdolności do służby,

3)

stwierdzenia w opinii służbowej nieprzydatności do służby,

4)

braku postępów w nauce.

2.

Strażaka w służbie kandydackiej można zwolnić ze służby na jego wniosek, w terminie

3 miesięcy od dnia złożenia wniosku.

1.

Strażaka w służbie kandydackiej wydala się ze służby w razie

1)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności lub karę pozbawienia

praw publicznych,

2)

wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby.

2.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej może zezwolić na pozostanie w służbie

kandydackiej strażaka skazanego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem

jej wykonania.

1.

Strażak po odbyciu służby kandydackiej zostaje mianowany strażakiem na stałe.

2.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej kieruje do służby stałej absolwentów Szkoły

Głównej Służby Pożarniczej oraz szkół aspirantów.

1.

Okres służby kandydackiej wlicza się do okresu służby strażaka, jeśli przerwa między

zakończeniem służby kandydackiej a mianowaniem na stałe nie przekroczyła 3 miesięcy.

2.

Do okresu służby strażaka wlicza się również, na zasadzie określonej w ust. 1, okres

nauki w szkołach pożarniczych przed utworzeniem Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Strażak odpowiada dyscyplinarnie za zawinione, nienależyte wykonywanie obowiązków

służbowych oraz za czyny sprzeczne ze złożonym ślubowaniem.

2.

Strażak odpowiada dyscyplinarnie również za popełnione przestępstwa lub wykroczenia,

niezależnie od odpowiedzialności karnej.

1.

Przepisy art. 115 § 18 oraz art. 318 i 344 Kodeksu karnego mają odpowiednie zastosowanie do strażaków.

2.

Za czyn stanowiący wykroczenie, popełniony w wyniku wykonania polecenia służbowego,

strażak ponosi odpowiedzialność tylko dyscyplinarną, chyba że wykonując polecenie

służbowe umyślnie popełnia wykroczenie.

1.

Kary dyscyplinarne są następujące

1)

upomnienie,

2)

nagana,

3)

wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe,

4)

obniżenie stopnia,

5)

wydalenie ze służby.

2.

Wymierzenie kary określonej w ust. 1 pkt 3 i 4 pociąga za sobą pozbawienie możliwości

awansowania w stopniu lub stanowisku przez okres 1 roku od jej wykonania oraz niemożność

odzyskania w tym okresie utraconego stopnia lub stanowiska.

1.

Za przewinienie dyscyplinarne mniejszej wagi, nieuzasadniające wszczęcia postępowania

dyscyplinarnego, przełożony dyscyplinarny może wymierzyć karę upomnienia na piśmie,

nie później jednak niż przed upływem 3 miesięcy od powzięcia wiadomości o przewinieniu.

2.

Od kary upomnienia wymierzonej przez przełożonego dyscyplinarnego przysługuje ukaranemu

odwołanie do właściwej komisji dyscyplinarnej. W takim przypadku komisja nie może

orzec na niekorzyść ukaranego.

1.

Postępowanie dyscyplinarne nie może być wszczęte po upływie 1 roku od popełnienia

czynu, a w razie wszczęcia takiego postępowania ulega ono umorzeniu.

2.

Jeżeli popełniony czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne

nie może nastąpić wcześniej niż przedawnienie przewidziane w przepisach Kodeksu karnego.

Przełożonym dyscyplinarnym strażaka jest właściwy przełożony uprawniony do mianowania

lub powołania.

1.

W sprawach dyscyplinarnych orzekają komisje dyscyplinarne

1)

dla strażaków pełniących służbę kandydacką

a)

w pierwszej instancji - komisja dyscyplinarna działająca przy Komendancie Szkoły Głównej

Służby Pożarniczej,

b)

w drugiej instancji - Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym Państwowej

Straży Pożarnej,

2)

dla strażaków pełniących służbę przygotowawczą i strażaków mianowanych na stałe, z

wyjątkiem wymienionych w pkt 3

a)

w pierwszej instancji - komisje dyscyplinarne działające przy komendantach wojewódzkich

Państwowej Straży Pożarnej,

b)

w drugiej instancji - komisja, o której mowa w pkt 1 lit. b),

3)

dla strażaków pełniących służbę w Komendzie Głównej, Szkole Głównej Służby Pożarniczej

i jednostkach badawczo-rozwojowych, z wyjątkiem wymienionych w pkt 4

a)

w pierwszej instancji - komisja dyscyplinarna działająca przy Komendancie Głównym

Państwowej Straży Pożarnej,

b)

w drugiej instancji - komisja, o której mowa w pkt 1 lit. b),

4

dla Komendanta Głównego i jego zastępców, komendantów wojewódzkich i ich zastępców,

komendanta Szkoły Głównej Służby Pożarniczej i jego zastępców oraz dyrektorów jednostek

badawczo-rozwojowych i ich zastępców

a)

w pierwszej instancji - komisja, o której mowa w pkt 1 lit. b),

b)

w drugiej instancji - Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy ministrze właściwym do

spraw wewnętrznych

2.

Komisje dyscyplinarne, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a), pkt 2 lit. a) i pkt

3 lit. a), składają się z sześciu do dziesięciu strażaków powołanych na okres 4 lat

przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, a odwoławcze komisje dyscyplinarne

- z ośmiu do dziesięciu strażaków, powołanych na okres 4 lat przez ministra właściwego

do spraw wewnętrznych

3.

Powołanie komisji dyscyplinarnych, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a), następuje

po uzgodnieniu ich składu z ogólnokrajowymi organizacjami związkowymi.

4.

Członkowie komisji dyscyplinarnych wybierają spośród siebie przewodniczącego i dwóch

zastępców.

5.

Członkowie komisji dyscyplinarnych w zakresie orzekania są niezawiśli i podlegają

tylko ustawom.

1.

Komisja dyscyplinarna orzeka w składzie trzech członków, a odwoławcza komisja dyscyplinarna

w składzie pięciu członków.

2.

Skład orzekający komisji dyscyplinarnej i odwoławczej komisji dyscyplinarnej wyznacza

przewodniczący, a w razie jego nieobecności - zastępca.

3.

Składowi orzekającemu komisji dyscyplinarnej i odwoławczej komisji dyscyplinarnej

przewodniczy przewodniczący lub zastępca.

1.

Oskarżycielem w postępowaniu dyscyplinarnym jest rzecznik dyscyplinarny.

2.

Rzecznika dyscyplinarnego wyznacza Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej spośród

oficerów pełniących służbę w jednostce organizacyjnej, przy której działa dana komisja

dyscyplinarna pierwszej instancji, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

W przypadku, o którym mowa w art. 121 ust. 1 pkt 4 lit. a), rzecznika dyscyplinarnego

wyznacza minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Rzecznik dyscyplinarny składa wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego na

żądanie przełożonego dyscyplinarnego, po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności koniecznych

do ustalenia znamion przewinienia w trybie postępowania wyjaśniającego.

2.

Rzecznik dyscyplinarny jest związany wskazaniami przełożonego dyscyplinarnego.

Obwiniony ma prawo korzystania z pomocy obrońcy.

1.

Komisja dyscyplinarna wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu rozprawy oraz po wysłuchaniu

głosów rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego lub jego obrońcy.

2.

Po otrzymaniu wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przewodniczący komisji

wyznacza termin rozprawy i zawiadamia o nim rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego

oraz obrońcę, a w razie potrzeby wzywa świadków i biegłych.

3.

Postępowanie dyscyplinarne w pierwszej instancji powinno być zakończone w terminie

30 dni od dnia wpływu wniosku. W uzasadnionych przypadkach postępowanie może być przedłużone

na czas oznaczony.

4.

Nieusprawiedliwione niestawiennictwo rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego lub jego

obrońcy nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.

Jeżeli w toku rozprawy zostanie ujawnione inne przewinienie oprócz objętego wnioskiem

o wszczęcie postępowania, komisja może wydać co do tego przewinienia orzeczenie tylko

za zgodą rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego lub jego obrońcy; w razie braku zgody

przełożony dyscyplinarny może żądać złożenia odrębnego wniosku o wszczęcie postępowania

dyscyplinarnego.

W razie rozwiązania stosunku służbowego w toku postępowania dyscyplinarnego, postępowanie

toczy się nadal.

1.

Uzasadnienie orzeczenia komisji dyscyplinarnej sporządza się na piśmie w terminie

7 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia.

2.

Orzeczenie, wraz z uzasadnieniem, doręcza się rzecznikowi dyscyplinarnemu i obwinionemu

lub jego obrońcy.

3.

Orzeczenie dyscyplinarne można podać do publicznej wiadomości po jego uprawomocnieniu

się, na podstawie uchwały komisji dyscyplinarnej.

Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej wydanego w pierwszej instancji przysługuje odwołanie

obwinionemu lub jego obrońcy i rzecznikowi dyscyplinarnemu. Odwołanie powinno być

rozpoznane w terminie 7 dni od dnia jego wpływu do odwoławczej komisji dyscyplinarnej.

1.

Koszty funkcjonowania komisji dyscyplinarnej ponosi Skarb Państwa. O kosztach postępowania

dyscyplinarnego orzeka komisja dyscyplinarna.

2.

Do ustalania kosztów postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy

o kosztach sądowych w sprawach karnych.

Po uprawomocnieniu się orzeczenia przewodniczący komisji dyscyplinarnej lub jego zastępca

przesyła odpis orzeczenia Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej oraz przełożonemu

dyscyplinarnemu.

1.

Odpis prawomocnego orzeczenia skazującego na karę dyscyplinarną dołącza się do akt

osobowych ukaranego.

2.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, na wniosek ukaranego, zarządza usunięcie

odpisu orzeczenia o ukaraniu z akt osobowych

1)

po upływie 1 roku od uprawomocnienia się orzeczenia skazującego na karę przewidzianą

w art. 117 ust. 1 pkt 1,

2)

po upływie 3 lat od uprawomocnienia się orzeczenia skazującego na karę przewidzianą

w art. 117 ust. 1 pkt 2-4,

3)

po upływie 5 lat od uprawomocnienia się orzeczenia skazującego na karę przewidzianą

w art. 117 ust. 1 pkt 5,

jeżeli w tym okresie nie wydano przeciwko niemu innego orzeczenia skazującego.

Na orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne w drugiej instancji stronie przysługuje

skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

1.

O wznowienie postępowania dyscyplinarnego może wystąpić ukarany lub jego obrońca,

przełożony dyscyplinarny albo minister właściwy do spraw wewnętrznych

2.

Wznowienie postępowania dyscyplinarnego na niekorzyść ukaranego może nastąpić, jeżeli

umorzenie postępowania lub wydanie orzeczenia nastąpiło wskutek przestępstwa albo

jeżeli w ciągu 5 lat od umorzenia lub wydania orzeczenia wyjdą na jaw nowe okoliczności

lub dowody, które mogą uzasadniać skazanie lub wymierzenie kary surowszej.

3.

Wznowienie postępowania na korzyść ukaranego może nastąpić, jeżeli wyjdą na jaw nowe

okoliczności lub dowody, które mogą uzasadniać uniewinnienie lub wymierzenie kary

łagodniejszej.

4.

W razie śmierci ukaranego wniosek o wznowienie postępowania mogą złożyć jego małżonek,

krewni w linii prostej, rodzeństwo, przysposabiający lub przysposobiony oraz rzecznik

dyscyplinarny.

Organy powołane do orzekania w sprawach o wykroczenia zawiadamiają właściwego przełożonego

dyscyplinarnego o wymierzeniu kary strażakowi.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale, w zakresie postępowania dyscyplinarnego

stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

1.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej zorganizuje Państwową Straż Pożarną w

ciągu 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Organizacja Państwowej Straży Pożarnej odbywa się przy utrzymaniu gotowości strażaków

do podejmowania akcji w czasie pożaru lub innego miejscowego zagrożenia.

(pominięty).

„2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb rozwiązywania

jednostek organizacyjnych ochrony przeciwpożarowej oraz znoszenia stanowisk, o których

mowa w ust. 1, a także warunki przekazywania Państwowej Straży Pożarnej dokumentów,

mienia, etatów oraz środków finansowych rozwiązywanych jednostek.

1.

Z chwilą utworzenia Państwowej Straży Pożarnej zostają rozwiązane jednostki organizacyjne

ochrony przeciwpożarowej oraz zniesione stanowiska, o których mowa w art. 2 dekretu z dnia 27 grudnia 1974 r. o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa

(Dz. U. Nr 50, poz. 321, z 1975 r. Nr 20, poz. 106, z 1988 r. Nr 19, poz. 132 i z 1990 r. Nr 34, poz. 198).

2.

(pominięty).

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej zorganizuje krajowy system ratowniczo-gaśniczy,

w zakresie określonym w art. 2 ust. 1, nie później niż w ciągu 3 lat od dnia wejścia

wżycie niniejszej ustawy.

(pominięty).

(skreślony).

1.

Dotychczasowi funkcjonariusze pożarnictwa stają się strażakami Państwowej Straży Pożarnej,

jeżeli w ciągu 1 miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wyrażą na to pisemną

zgodę.

2.

Strażacy, o których mowa w ust. 1, zachowują ciągłość służby.

2a

Do ciągłości służby, o której mowa w ust. 2, zalicza się okresy nauki w szkołach pożarniczych.

3.

Funkcjonariusze pożarnictwa, którzy nie podejmą służby w Państwowej Straży Pożarnej,

zwalniani są z zachowaniem uprawnień przewidzianych w dekrecie z dnia 27 grudnia 1974 r. o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa

(Dz. U. Nr 50, poz. 321, z 1975 r. Nr 20, poz. 106, z 1988 r. Nr 19, poz. 132 i z 1990 r. Nr 34, poz. 198), chyba że nabyli uprawnienia do zwolnienia ze służby na korzystniejszych warunkach.

4.

Funkcjonariusze pożarnictwa, o których mowa w ust. 3, nabywają prawo do dodatku wyrównawczego

na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami

stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19, Nr 10, poz. 59 i Nr 51, poz. 298 oraz z 1991 r. Nr 83, poz. 372).

5.

Wydatki z tytułu świadczeń finansowych dla dotychczasowych funkcjonariuszy pożarnictwa

zwalnianych z przyczyn, o których mowa w ust. 3, pokrywane są ze środków dotychczasowych

pracodawców.

6

Strażacy, o których mowa w ust. 1, niepowołani lub niemianowani na stanowiska służbowe

w Państwowej Straży Pożarnej do dnia 30 czerwca 1999 r., tracą status strażaka Państwowej

Straży Pożarnej z upływem tego terminu. Przepis art. 55 stosuje się odpowiednio.

7

Okres zatrudnienia strażaków, o których mowa w ust. 1, w jednostkach ochrony przeciwpożarowej

lub na stanowiskach, na których wykonywali czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej

od dnia 1 lutego 1992 r.

1)

do dnia powołania lub mianowania na stanowiska służbowe w Państwowej Straży Pożarnej,

nie dłużej jednak niż do upływu terminu określonego w ust. 6, traktuje się jako służbę

w Państwowej Straży Pożarnej,

2)

niepowołanych lub niemianowanych na stanowiska służbowe w Państwowej Straży Pożarnej,

do zakończenia tego okresu, nie dłużej jednak niż do upływu terminu określonego w

ust. 6, traktuje się jako służbę w Państwowej Straży Pożarnej wyłącznie w rozumieniu

przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa,

Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

8

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej stwierdza zakończenie okresu zatrudnienia

strażaków, o których mowa w ust. 7 pkt 2, traktowanego jako służba w Państwowej Straży

Pożarnej.

9

Decyzję, o której mowa w ust. 8, traktuje się dla celów emerytalnych jak decyzję o

zwolnieniu ze służby w Państwowej Straży Pożarnej.

10

Strażakom, o których mowa w ust. 7 pkt 2, wysokość uposażenia dla celów emerytalnych

ustala Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, przyjmując za podstawę uposażenie

strażaka Państwowej Straży Pożarnej w stawkach obowiązujących w dniu kończącym okres

zatrudnienia traktowany jako służba w Państwowej Straży Pożarnej, przysługujące na

stanowisku porównywalnym do stanowiska zajmowanego w dniu kończącym ten okres.

11

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki ustalania uposażenia przyjmowanego za podstawę wymiaru świadczeń emerytalnych

strażaków, którzy nie zostali powołani lub mianowani na stanowiska służbowe w Państwowej

Straży Pożarnej.

1.

Funkcjonariuszom pożarnictwa, którzy podjęli służbę w Państwowej Straży Pożarnej,

może być nadany pierwszy stopień aspirancki lub pierwszy stopień oficerski mimo niespełnienia

warunków określonych w art. 52 i 53, jeżeli wykazują wysokie kwalifikacje zawodowe

i posiadają co najmniej 5-letni staż pracy lub służby w jednostkach organizacyjnych

ochrony przeciwpożarowej.

2.

W przypadku funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 1, nie mają zastosowania przepisy

art. 54.

3.

Minister Spraw Wewnętrznych, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy,

określi szczegółowe zasady przyznawania stopni dotychczasowym funkcjonariuszom pożarnictwa

na zasadach określonych w ustawie, z uwzględnieniem przepisów ust. 1 i 2.

4

Funkcjonariuszom pożarnictwa w stanie spoczynku, którzy zostaną powołani lub mianowani

na odpowiednie stanowiska służbowe w Państwowej Straży Pożarnej, nadaje się stopnie

służbowe na zasadach, o których mowa w ust. 3.

(pominięte).

W styczniu 1992 r. uposażenia strażaków wypłaca się w 25 dniu miesiąca. W każdym następnym

miesiącu uposażenia wypłaca się o 5 dni wcześniej, aż do tego miesiąca, w którym uposażenie

wypłacone zostanie w pierwszym dniu miesiąca.

Przepisy niniejszej ustawy odnoszące się do systemu emerytalnego i resortowej służby

zdrowia obowiązują do czasu wejścia w życie nowych regulacji prawnych w tych dziedzinach.

W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 4, poz. 24 i Nr 34, poz. 178 i 182, z 1990 r. Nr 20, poz. 121 i z 1991 r. Nr 55, poz. 234) w art. 46 po wyrazach «niebędących urzędnikami» przecinek zastępuje się kropką, a

wyrazy «a przepisy art. 24, 28, 31 i 32 - do funkcjonariuszy pożarnictwa niebędących

urzędnikami, pełniących służbę w organach administracji państwowej» skreśla się.

Z chwilą wejścia w życie ustawy traci moc dekret z dnia 27 grudnia 1974 r. o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa

(Dz. U. Nr 50, poz. 321, z 1975 r. Nr 20, poz. 106, z 1988 r. Nr 19, poz. 132 i z 1990 r. Nr 34, poz. 198), z wyjątkiem art. 32 ust. 1 pkt 6, art. 39 ust. 2 i art. 40, które tracą moc z chwilą

utworzenia Państwowej Straży Pożarnej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1992 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 167 i 168, które

wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 227

i art. 233, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.