Obwieszczenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie przeciwpożarowej.

Ochrona przeciwpożarowa polega na realizacji przedsięwzięć mających na celu ochronę

życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym

zagrożeniem poprzez

1)

zapobieganie powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski żywiołowej lub innego

miejscowego zagrożenia,

2)

zapewnienie sił i środków do zwalczania pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego

zagrożenia,

3)

prowadzenie działań ratowniczych.

W ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

(Dz. U. Nr 40, poz. 267, z 1984 r. Nr 52, poz. 268 i 270, z 1986 r. Nr 1, poz. 1, z 1989 r. Nr 35, poz. 190 i 192, z 1990 r. Nr 10, poz. 58 i 61, Nr 36, poz. 206, Nr 66, poz. 390 i Nr 87, poz. 506, z 1991 r. Nr 7, poz. 24, Nr 80, poz. 350, Nr 94, poz. 422 i Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 21, poz. 84 i Nr 64, poz. 321, z 1994 r. Nr 74, poz. 339 i Nr 108, poz. 516, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, z 1996 r. Nr 100, poz. 461, Nr 136, poz. 636 i Nr 147, poz. 687 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 93, poz. 569) w art. 53 w ust. 3 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

«

1a)

pracowników jednostek ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1a-5 i 8 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. Nr 81, poz. 351, z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 89, poz. 414, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 111, poz. 725),

»

.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

zapobieżeniu powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski żywiołowej lub innego

miejscowego zagrożenia - rozumie się przez to

a)

zapewnienie koniecznych warunków ochrony technicznej nieruchomościom i ruchomościom,

b)

tworzenie warunków organizacyjnych i formalnoprawnych zapewniających ochronę ludzi

i mienia, a także przeciwdziałających powstawaniu lub minimalizujących skutki pożaru,

klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia,

2

działaniach ratowniczych - rozumie się przez to każdą czynność podjętą w celu ochrony

życia, zdrowia, mienia lub środowiska, a także likwidację przyczyn powstania pożaru,

wystąpienia klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia,

3

innym miejscowym zagrożeniu - rozumie się przez to zdarzenie wynikające z rozwoju

cywilizacyjnego i naturalnych praw przyrody niebędące pożarem ani klęską żywiołową,

stanowiące zagrożenie dla życia, zdrowia, mienia lub środowiska, któremu zapobieżenie

lub którego usunięcie skutków nie wymaga zastosowania nadzwyczajnych środków,

4

krajowym systemie ratowniczo-gaśniczym - rozumie się przez to integralną część organizacji

bezpieczeństwa wewnętrznego państwa, obejmującą, w celu ratowania życia, zdrowia,

mienia lub środowiska, prognozowanie, rozpoznawanie i zwalczanie pożarów, klęsk żywiołowych

lub innych miejscowych zagrożeń; system ten skupia jednostki ochrony przeciwpożarowej,

inne służby, inspekcje, straże, instytucje oraz podmioty, które dobrowolnie w drodze

umowy cywilnoprawnej zgodziły się współdziałać w akcjach ratowniczych.

W ustawie z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach

ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 21, poz. 84, z 1993 r. Nr 127, poz. 583 i Nr 129, poz. 602, z 1994 r. Nr 84, poz. 385, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 95, poz. 473 i Nr 138, poz. 681, z 1996 r. Nr 87, poz. 395, Nr 100, poz. 461, Nr 136, poz. 636 i Nr 147, poz. 687 oraz z 1997 r. Nr 30, poz. 164 i Nr 106, poz. 676) w art. 2 w ust. 1 w pkt 4 dodaje się lit. e) w brzmieniu

«

e)

w Państwowej Straży Pożarnej.

»

1

Osoba fizyczna, osoba prawna, organizacja lub instytucja korzystające ze środowiska,

budynku, obiektu lub terenu są obowiązane zabezpieczyć je przed zagrożeniem pożarowym

lub innym miejscowym zagrożeniem.

2.

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu, a także podmioty,

o których mowa w ust. 1, ponoszą odpowiedzialność za naruszenie przepisów przeciwpożarowych,

w trybie i na zasadach określonych w innych przepisach.

Przepisy wykonawcze, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie upoważnień

zawartych w ustawie powołanej w art. 1 i zmienionych niniejszą ustawą, zachowują moc

do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia jej w życie,

jeżeli nie są z nią sprzeczne.

1

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu, zapewniając jego

ochronę przeciwpożarową, obowiązany jest w szczególności

1)

przestrzegać przeciwpożarowych wymagań budowlanych, instalacyjnych i technologicznych,

2)

wyposażyć budynek, obiekt lub teren w sprzęt pożarniczy i ratowniczy oraz środki gaśnicze

zgodnie z zasadami określonymi w odrębnych przepisach,

2a

zapewnić konserwację i naprawy sprzętu oraz urządzeń określonych w pkt 2, zgodnie

z zasadami i wymaganiami gwarantującymi sprawne i niezawodne ich funkcjonowanie,

3)

zapewnić osobom przebywającym w budynku, obiekcie lub na terenie bezpieczeństwo i

możliwość ewakuacji,

4)

przygotować budynek, obiekt lub teren do prowadzenia akcji ratowniczej,

4a

zaznajomić pracowników z przepisami przeciwpożarowymi,

5)

ustalić sposoby postępowania na wypadek powstania pożaru, klęski żywiołowej lub innego

miejscowego zagrożenia.

2

Czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej mogą wykonywać osoby posiadające odpowiednie

kwalifikacje.

3

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej jednolity tekst ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania

jednolitego tekstu.

1.

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu, obowiązany do założenia

urządzeń sygnalizacyjno-alarmowych, zobowiązany jest połączyć te urządzenia z najbliższą

komendą lub jednostką ratowniczo-gaśniczą Państwowej Straży Pożarnej, o ile w tym

budynku, obiekcie lub na terenie nie działa jego własna jednostka ratownicza.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1

Właściwe urzędy, instytucje, organizacje, przedsiębiorcy lub osoby fizyczne są obowiązane

uwzględnić wymagania w zakresie ochrony przeciwpożarowej przy zagospodarowaniu i uzbrajaniu

terenu.

2

Autorzy dokumentacji projektowej zapewniają jej zgodność z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

2a

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, określa się w szczególności

1)

rodzaje obiektów, których projekty budowlane wymagają uzgodnienia,

2)

tryb i zakres dokonywania uzgodnień przez rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych,

3)

szczegółowe zasady powoływania i odwoływania rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych

i nadzorowania ich działalności,

4)

szczegółowe zasady prowadzenia kontroli przez komendanta wojewódzkiego Państwowej

Straży Pożarnej nad uzgadnianiem projektów budowlanych pod względem ochrony przeciwpożarowej.

3.

Obowiązek spełnienia wymagań ochrony przeciwpożarowej ciąży także na wytwórcy maszyn,

urządzeń i innych wyrobów oraz nabywcy licencji zagranicznych lub maszyn, urządzeń

i innych wyrobów pochodzących z importu.

4.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 3, ciąży również na użytkowniku maszyn, urządzeń i

innych wyrobów.

5.

Rozpoczęcie eksploatacji nowej, przebudowanej lub wyremontowanej budowli, obiektu

lub terenu, maszyny, urządzenia lub instalacji albo innego wyrobu może nastąpić wyłącznie,

gdy

1)

zostały spełnione wymagania przeciwpożarowe,

2)

sprzęt, urządzenia pożarnicze i ratownicze oraz środki gaśnicze zapewniają skuteczną

ochronę przeciwpożarową.

1.

Wyroby służące do ochrony przeciwpożarowej mogą być wprowadzone do obrotu i stosowane

wyłącznie na podstawie certyfikatu zgodności w rozumieniu przepisów o badaniach i

certyfikacji.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

3.

Szczegółowe zasady, warunki i tryb wydawania certyfikatów zgodności określają przepisy

o badaniach i certyfikacji.

Korzystanie przez właściciela, zarządcę lub użytkownika budynku, obiektu lub terenu

z usług z zakresu ochrony przeciwpożarowej jest dobrowolne.

Kto zauważy pożar, klęskę żywiołową lub inne miejscowe zagrożenie, obowiązany jest

niezwłocznie zawiadomić osoby znajdujące się w strefie zagrożenia oraz jednostkę ochrony

przeciwpożarowej bądź policję lub wójta albo sołtysa.

1

Prawo do przeprowadzania czynności kontrolno-rozpoznawczych z zakresu ochrony przeciwpożarowej

mają uprawnieni strażacy pełniący służbę w Państwowej Straży Pożarnej oraz osoby upoważnione

przez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej.

2.

Zasady przeprowadzania czynności kontrolno-rozpoznawczych z zakresu ochrony przeciwpożarowej

określi minister właściwy do spraw wewnętrznych

Osoby, o których mowa w art. 10 ust. 1, w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów

przeciwpożarowych, mają prawo do nakładania grzywny w drodze postępowania mandatowego.

Członkowie ochotniczych straży pożarnych mogą uczestniczyć w przeglądach przeprowadzanych

przez gminy w ramach realizacji zadań z zakresu ochrony przeciwpożarowej.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1)

(skreślony),

2)

szczegółowe zasady ochrony przeciwpożarowej i zabezpieczenia przeciwpożarowego budynków,

obiektów lub terenów oraz ich wyposażenia w sprzęt, urządzenia przeciwpożarowe i ratownicze.

2

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

Krajowy system ratowniczo-gaśniczy ma na celu ochronę życia, zdrowia, mienia lub środowiska

poprzez

1)

walkę z pożarami lub innymi klęskami żywiołowymi,

2)

ratownictwo techniczne,

3)

ratownictwo chemiczne,

4)

ratownictwo ekologiczne,

5)

ratownictwo medyczne,

6

współpracę z systemem Państwowe Ratownictwo Medyczne.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady organizacji krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, w szczególności w zakresie

1)

organizacji na obszarze powiatu, województwa i kraju,

2)

walki z pożarami i innymi klęskami żywiołowymi,

3)

ratownictwa technicznego, chemicznego, ekologicznego i medycznego,

4)

dysponowania do działań ratowniczych,

5)

kierowania działaniem ratowniczym,

6)

prowadzenia dokumentacji zdarzeń określonych w art. 2 pkt 2 oraz dokumentacji funkcjonowania

krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego,

7)

organizacji odwodów operacyjnych,

8

organizacji stanowisk kierowania,

8

organizacji centrów powiadamiania ratunkowego i stanowisk kierowania.

3.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, wojewoda lub starosta odpowiednio na

obszarze kraju, województwa lub powiatu określają zadania krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego,

koordynują jego funkcjonowanie i kontrolują wykonywanie wynikających stąd zadań, a

w sytuacjach nadzwyczajnych zagrożeń życia, zdrowia lub środowiska kierują tym systemem.

4

Wojewoda i starosta wykonują swoje zadania przy pomocy odpowiednio wojewódzkiego i

powiatowego zespołu reagowania kryzysowego, działających na podstawie przepisów o

stanie klęski żywiołowej.

5.

Wójt (burmistrz lub prezydent miasta) koordynuje funkcjonowanie krajowego systemu

ratowniczo-gaśniczego na obszarze gminy w zakresie ustalonym przez wojewodę. Zadanie

to wykonywane jest przy pomocy komendanta gminnego ochrony przeciwpożarowej, jeżeli

komendant taki został zatrudniony przez gminę.

6-9.

(skreślone).

Jednostkami ochrony przeciwpożarowej są

1)

jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej,

1a

jednostki organizacyjne wojskowej ochrony przeciwpożarowej,

2)

zakładowa straż pożarna,

3)

zakładowa służba ratownicza,

4)

gminna zawodowa straż pożarna,

4a

powiatowa (miejska) zawodowa straż pożarna,

5)

terenowa służba ratownicza,

6)

ochotnicza straż pożarna,

7)

związek ochotniczych straży pożarnych,

8)

inne jednostki ratownicze.

Zadania i organizację Państwowej Straży Pożarnej określa odrębna ustawa.

1.

Jednostki ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 2-5 i 8, tworzy się

jako jednostki umundurowane i wyposażone w specjalistyczny sprzęt, przeznaczone do

walki z pożarami, klęskami żywiołowymi lub innymi miejscowymi zagrożeniami.

2.

W jednostkach wymienionych w art. 15 pkt 2-5 i 8 zatrudnieni są pracownicy podlegający

szczególnym obowiązkom wynikającym z charakteru pracy oraz posiadający odpowiednie

kwalifikacje i warunki psychofizyczne, zwani dalej „strażakami jednostek ochrony przeciwpożarowej”.

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, a za jego zgodą inni ministrowie, wojewodowie,

organy jednostek samorządu terytorialnego, mogą, w drodze zarządzenia, tworzyć, przekształcać

lub likwidować zakładowe straże pożarne, zakładowe służby ratownicze, gminne (miejskie)

albo powiatowe (miejskie) zawodowe straże pożarne, terenowe służby ratownicze lub

inne jednostki ratownicze, uwzględniając częstotliwość występowania pożarów, klęsk

żywiołowych i innych miejscowych zagrożeń oraz potrzeby w zakresie zapewnienia należytej

ochrony przeciwpożarowej na danym terenie.

2.

Instytucje, organizacje, osoby prawne lub fizyczne mogą, za zgodą ministra właściwego

do spraw wewnętrznych, tworzyć, przekształcać lub likwidować zakładowe straże pożarne,

zakładowe służby ratownicze, gminne (miejskie) albo powiatowe (miejskie) zawodowe

straże pożarne, terenowe służby ratownicze lub inne jednostki ratownicze, uwzględniając

częstotliwość występowania pożarów, klęsk żywiołowych i innych miejscowych zagrożeń

oraz potrzeby w zakresie zapewnienia należytej ochrony przeciwpożarowej na danym terenie.

Organizację i szczegółowe zasady funkcjonowania zakładowej straży pożarnej, zakładowej

służby ratowniczej, gminnej zawodowej straży pożarnej, terenowej służby ratowniczej

oraz innych jednostek ratowniczych - określą osoby prawne lub fizyczne je tworzące,

w porozumieniu i pod nadzorem komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej

właściwego ze względu na teren działania.

1.

Ochotnicza straż pożarna i związek ochotniczych straży pożarnych funkcjonują w oparciu

o przepisy ustawy - Prawo o stowarzyszeniach.

1a

Ochotnicza straż pożarna jest jednostką umundurowaną, wyposażoną w specjalistyczny

sprzęt, przeznaczoną w szczególności do walki z pożarami, klęskami żywiołowymi lub

innymi miejscowymi zagrożeniami.

2.

Szczegółowe zadania i organizację ochotniczej straży pożarnej i ich związku określa

statut.

3

Wszelkie sprawy dotyczące ochrony przeciwpożarowej, określone w statucie ochotniczej

straży pożarnej i ich związku, wymagają uzgodnienia z komendantem powiatowym (miejskim)

Państwowej Straży Pożarnej właściwym ze względu na teren działania lub Komendantem

Głównym Państwowej Straży Pożarnej w przypadku związku ochotniczych straży pożarnych

działającego na terenie całego kraju.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1

Wojewoda może żądać od

1)

związku ochotniczych straży pożarnych,

2)

ochotniczej straży pożarnej pozostającej poza strukturami związku ochotniczych straży

pożarnych,

3

zarządów gmin i powiatów, instytucji, organizacji, osób prawnych i fizycznych, które

utworzyły jednostki ochrony przeciwpożarowej na podstawie przepisu art. 17,

3

organów wykonawczych gmin i powiatów, instytucji, organizacji, osób prawnych i fizycznych,

które utworzyły jednostki ochrony przeciwpożarowej na podstawie przepisu art. 17,

informacji związanych z wykonywaniem ich zadań w zakresie ochrony przeciwpożarowej

na terenie danego województwa.

2

Uprawnienia wojewody określone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do starosty.

Organy administracji rządowej są obowiązane zasięgać opinii ogólnokrajowych organizacji

zrzeszających strażaków jednostek ochrony przeciwpożarowej oraz Zarządu Głównego Związku

Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej o projektach ustaw i rozporządzeń

dotyczących ochrony przeciwpożarowej.

Do zadań własnych powiatu w zakresie ochrony przeciwpożarowej należy

1)

prowadzenie analiz i opracowywanie prognoz dotyczących pożarów, klęsk żywiołowych

oraz innych miejscowych zagrożeń,

2)

prowadzenie analizy sił i środków krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego na obszarze

powiatu,

3)

budowanie systemu koordynacji działań jednostek ochrony przeciwpożarowej wchodzących

w skład krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego oraz służb, inspekcji, straży oraz

innych podmiotów biorących udział w działaniach ratowniczych na obszarze powiatu,

4)

organizowanie systemu łączności, alarmowania i współdziałania między podmiotami uczestniczącymi

w działaniach ratowniczych na obszarze powiatu.

1.

Działanie ratownicze prowadzą jednostki ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w

art. 15 pkt 1-6 i 8.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

3.

(skreślony).

1.

Jednostki ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1a-6 i 8, mają obowiązek

uczestniczyć, na wezwanie Państwowej Straży Pożarnej, w działaniach ratowniczych poza

terenem własnego działania.

2.

W przypadkach określonych w ust. 1 koszty związane z działaniami ratowniczymi są zwracane

tym jednostkom z budżetu państwa.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

1.

W przypadku powstania pożaru w pomieszczeniach misji dyplomatycznej, urzędu konsularnego

lub instytucji międzynarodowej, korzystających z immunitetu dyplomatycznego lub konsularnego,

prowadzenie działania ratowniczego przez jednostki ochrony przeciwpożarowej jest dopuszczalne

po uprzednim uzyskaniu zgody szefa misji, kierownika urzędu konsularnego lub kierownika

instytucji międzynarodowej, z zastrzeżeniem przepisu ust. 2.

2.

Zgoda, o której mowa w ust. 1, może być jednak domniemana w przypadku powstania pożaru

lub innego miejscowego zagrożenia wymagającego niezwłocznego działania ratowniczego.

1.

Kierujący działaniem ratowniczym może

1)

zarządzić ewakuację ludzi i mienia,

2)

wstrzymać ruch drogowy oraz wprowadzić zakaz przebywania osób trzecich w rejonie działania

ratowniczego,

3)

przejąć w użytkowanie na czas niezbędny dla działania ratowniczego nieruchomości i

ruchomości, środki transportu, sprzęt, ujęcia wody, inne środki gaśnicze, a także

przedmioty i urządzenia przydatne w działaniu ratowniczym.

2

Kierujący działaniem ratowniczym ma prawo żądać niezbędnej pomocy od instytucji, organizacji,

przedsiębiorców i osób fizycznych.

3.

Kierujący działaniem ratowniczym może odstąpić w trakcie działania ratowniczego od

zasad działania uznanych powszechnie za bezpieczne.

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb korzystania z praw,

o których mowa w ust. 1-3.

1.

Strażakowi jednostki ochrony przeciwpożarowej lub członkowi ochotniczej straży pożarnej,

który w związku z działaniami ratowniczymi lub ćwiczeniami doznał uszczerbku na zdrowiu

lub poniósł szkodę w mieniu, a w przypadku śmierci - członkom jego rodziny, przysługują

świadczenia odszkodowawcze, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Strażakowi jednostki ochrony przeciwpożarowej lub członkowi ochotniczej straży pożarnej,

któremu świadczenia odszkodowawcze, o których mowa w ust. 1, przysługują także z tytułu

stosunku pracy lub służby albo ubezpieczenia społecznego, przyznaje się jedno świadczenie,

wybrane przez zainteresowanego.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

4.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podmiotów, o których mowa w art. 25 ust.

2 w związku z art. 25 ust. 1.

Z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych korzystają

1)

uprawnieni do prowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych,

2

strażacy jednostek ochrony przeciwpożarowej i członkowie ochotniczych straży pożarnych

biorący udział w działaniu ratowniczym lub wykonujący inne zadania związane z ochroną

przeciwpożarową,

3)

osoby fizyczne, które na podstawie art. 25 ust. 2 zostały zobowiązane do udziału w

działaniu ratowniczym.

Strażakowi jednostki ochrony przeciwpożarowej, o której mowa w art. 15 pkt 1a-5 i

8, o ile nie jest strażakiem Państwowej Straży Pożarnej albo żołnierzem zawodowym,

przysługuje prawo do odzieży specjalnej i ekwipunku osobistego, na zasadach określonych

dla strażaków Państwowej Straży Pożarnej.

1.

Członek ochotniczej straży pożarnej, który uczestniczył w działaniu ratowniczym lub

szkoleniu pożarniczym organizowanym przez Państwową Straż Pożarną, otrzymuje ekwiwalent

pieniężny.

2.

Ekwiwalent, o którym mowa w ust. 1, jest wypłacany z budżetu gminy do wysokości 1/175

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce uspołecznionej, obliczonego za

poprzedni kwartał przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, za każdą godzinę udziału

w działaniu ratowniczym lub szkoleniu ratowniczym.

3

Ekwiwalent, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie przysługuje członkowi ochotniczej straży

pożarnej za czas nieobecności w pracy, za który zachował wynagrodzenie.

4.

Członkowie ochotniczych straży pożarnych, za czas nieobecności w pracy z przyczyn

określonych w ust. 1, zachowują przewidziane w odrębnych przepisach uprawnienie do

innych niż wynagrodzenie świadczeń związanych z pracą.

5.

W przypadku zbiegu świadczeń, o których mowa w ust. 1 i 4, przysługujących na podstawie

odrębnych przepisów stosuje się przepisy korzystniejsze.

6.

Członek ochotniczej straży pożarnej biorący bezpośredni udział w działaniach ratowniczych

ma prawo do okresowych bezpłatnych badań lekarskich.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia

Koszty funkcjonowania jednostek ochrony przeciwpożarowej pokrywane są z

1)

budżetu państwa,

2

budżetów jednostek samorządu terytorialnego,

3

dochodów instytucji ubezpieczeniowych, ubezpieczających osoby prawne i fizyczne,

4)

środków własnych podmiotów, o których mowa w art. 17, które uzyskały zgodę ministra

właściwego do spraw wewnętrznych

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu ponosi w pełni koszty

nabycia i utrzymania, w stanie zapewniającym sprawność, sprzętu, urządzeń przeciwpożarowych,

środków gaśniczych, urządzeń sygnalizacyjno-alarmowych i innych urządzeń oraz instalacji

ochrony przeciwpożarowej, do których posiadania zobowiązują go przepisy wydane na

podstawie art. 13 ust. 1 pkt 2, a także koszty wykonania obowiązku określonego w art.

5 ust. 1.

1.

Państwowa Straż Pożarna jest obowiązana do przekazywania nieodpłatnie technicznie

sprawnego, zbędnego sprzętu i urządzeń ochotniczym strażom pożarnym, po zasięgnięciu

opinii właściwego zarządu wojewódzkiego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej

Polskiej.

2.

Zakładowe straże pożarne lub zakładowe służby ratownicze mogą przekazywać nieodpłatnie

sprawny technicznie, zbędny sprzęt i urządzenia Zarządowi Głównemu Związku Ochotniczych

Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz ochotniczym strażom pożarnym pozostającym

poza strukturami związku.

1

Koszty wyposażenia, utrzymania, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej jednostek

ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1a-5 i 8, ponoszą podmioty

tworzące te jednostki.

2

Koszty wyposażenia, utrzymania, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej ochotniczej

straży pożarnej ponosi gmina, z zastrzeżeniem art. 35 ust. 1.

3.

Gmina ma również obowiązek

1)

bezpłatnego umundurowania członków ochotniczej straży pożarnej,

2)

ubezpieczenia w instytucji ubezpieczeniowej członków ochotniczej straży pożarnej i

młodzieżowej drużyny pożarniczej.

3a

Gmina może zatrudnić komendanta gminnego ochrony przeciwpożarowej.

4.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do ochotniczej straży pożarnej funkcjonującej

w budynku, obiekcie lub na terenie niebędącym własnością, nieużytkowanym bądź niezarządzanym

przez gminę.

1.

Budżet państwa uczestniczy w kosztach funkcjonowania jednostek ochrony przeciwpożarowej,

o których mowa w art. 15 pkt 2-6 i 8, jeżeli jednostki te działają w ramach krajowego

systemu ratowniczo-gaśniczego.

2

Minister właściwy do spraw wewnętrznych corocznie określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość środków finansowych i ich podział między podmioty, o których mowa w ust.

1, z zastrzeżeniem ich wykorzystania wyłącznie dla zapewnienia gotowości bojowej jednostek

ochrony przeciwpożarowej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Inne koszty funkcjonowania ochotniczych straży pożarnych i ich związków, związane

z ochroną przeciwpożarową, pokrywane są z budżetu państwa, o ile na podstawie odrębnych

przepisów zostaną przekazane gminom jako zadania zlecone.

2.

Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 1, określana jest corocznie przez ministra

właściwego do spraw wewnętrznych

1.

Szkolenie członków ochotniczej straży pożarnej, o których mowa w art. 28 ust. 6, prowadzi

nieodpłatnie Państwowa Straż Pożarna.

2

Szkolenie strażaków jednostek ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt

1a-5 i 8, oraz członków ochotniczej straży pożarnej, o której mowa w art. 32 ust.

4, może prowadzić odpłatnie Państwowa Straż Pożarna.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

(skreślony).

1.

Nieruchomości, środki transportu, urządzenia i sprzęt pozostający w dyspozycji ochotniczej

straży pożarnej lub ich związku mogą być, z zastrzeżeniem wynikającym z przepisu art.

33 ust. 1, odpłatnie wykorzystywane do innych społecznie użytecznych celów, określonych

w statucie ochotniczej straży pożarnej lub ich związku.

2.

Środki uzyskane z tytułu, o którym mowa w ust. 1, stanowią dochody własne ochotniczej

straży pożarnej lub ich związku.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

1

Zakłady ubezpieczeń są obowiązane przekazywać 10% sumy wpływów uzyskanych z tytułu

obowiązkowego ubezpieczenia od ognia na określone cele ochrony przeciwpożarowej.

1a

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej i Zarząd Główny Związku Ochotniczych Straży

Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej otrzymują po 50% kwoty, o której mowa w ust. 1.

2.

(skreślony).

1

Środki finansowe przekazane Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej i Zarządowi

Głównemu Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie

przepisów art. 35 ust. 2 i art. 38 ust. 1a są przeznaczone wyłącznie na cele ochrony

przeciwpożarowej.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych

„2.

Ochotnicze straże pożarne oraz Związek Ochotniczych Straży Pożarnych, w terminie dwóch

miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, złożą wniosek o rejestrację stowarzyszenia

do właściwego sądu rejestrowego.

3.

Organy dotychczas prowadzące rejestr ochotniczych straży pożarnych, w terminie dwóch

miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, przekażą sądom rejestrowym rejestry ochotniczych

straży pożarnych.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych, w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy,

przekaże statut Związku Ochotniczych Straży Pożarnych sądowi rejestrowemu dla miasta

stołecznego Warszawy.

1.

Działające w dniu wejścia w życie ustawy ochotnicze straże pożarne oraz Związek Ochotniczych

Straży Pożarnych stają się stowarzyszeniami w rozumieniu ustawy - Prawo o stowarzyszeniach.

2.

(pominięty).

3.

(pominięty).

4.

(pominięty).

Do czasu zorganizowania krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego funkcjonariusze pożarnictwa,

którzy są zatrudnieni w resortowych jednostkach organizacyjnych ochrony przeciwpożarowej,

zachowują wszystkie dotychczasowe uprawnienia wynikające ze stosunku pracy.

(pominięty).

(skreślony).

1.

Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z właściwymi ministrami określi, w terminie

6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, szczegółowe zasady i tryb umożliwiający

utrzymanie bądź przekształcenie zakładowych straży pożarnych w zakładowe służby ratownicze.

2.

Właściwy minister w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych określi, w terminie

6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, szczegółowe zasady i tryb likwidacji

niektórych zakładowych straży pożarnych.

(pominięty).

Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu, w którym funkcjonuje

resortowa lub zakładowa straż pożarna albo inna jednostka ochrony przeciwpożarowej,

w tym ochotnicza straż pożarna, ponosi wszelkie koszty związane z utrzymaniem tych

jednostek.

Ustawa nie narusza przepisów prawa geologicznego i górniczego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., z tym że

1)

art. 3, art. 22-24 i art. 44 wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2002 r.,

2)

art. 35, art. 39 pkt 2, art. 41 i 44a wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.,

3)

art. 34 ust. 5 w części dotyczącej uwzględnienia wysokości środków, które dysponenci

jednostek i zespołów ratownictwa medycznego uzyskują z kas chorych, wchodzi w życie

z dniem 1 stycznia 2004 r.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak

niż przez okres 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie, obowiązują dotychczasowe akty

wykonawcze, jeżeli nie są sprzeczne z niniejszą ustawą.

Traci moc ustawa z dnia 12 czerwca 1975 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. Nr 20, poz. 106, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 i z 1990 r. Nr 34, poz. 198).

Ustawa wchodzi w życie w ciągu 14 dni od dnia ogłoszenia.

Akty wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą ustawą zachowują

moc do czasu ich zastąpienia przez akty wydane na podstawie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

1)

art. 74, który wchodzi w życie z dniem 30 grudnia 2000 r.,

2)

art. 27 pkt 5 lit. b) i c), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

3)

art. 61, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 3, art. 7, art. 9, art. 10, art. 20, art. 24, art. 32, art. 34, art. 37, art.

45-47, art. 50, art. 66, art. 73 ust. 1, 2 i 4, art. 74, art. 76, art. 79, art. 80

i art. 82, które wchodzą w życie z dniem 1 października 1996 r., oraz art. 41, który

wchodzi w życie z dniem wejścia w życie ustawy konstytucyjnej z dnia 21 czerwca 1996 r.

o zmianie ustawy konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach

między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie

terytorialnym

(Dz. U. Nr 106, poz. 488).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r. z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy art.

28-81, art. 82 pkt 1 i 6 oraz art. 83-99 wchodzą w życie w dniu wyborów do organów

stanowiących jednostek samorządu terytorialnego przeprowadzonych w związku z zakończeniem

kadencji tych organów wybranych w dniu 11 października 1998 r.

Ustawa wchodzi wżycie z dniem 1 stycznia 1995 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23, art.

48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10, 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit. a), które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

art. 153 ust. 1 i 4, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.