Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o dopłatach do oprocentowania kredytów udzielanych lekarzom, lekarzom stomatologom, pielęgniarkom, położnym i technikom medycznym oraz o umarzaniu tych kredytów.

W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów udzielanych

lekarzom, lekarzom stomatologom, pielęgniarkom, położnym i technikom medycznym oraz

o umarzaniu tych kredytów

(Dz. U. Nr 128, poz. 1406) wprowadza się następujące zmiany

1)

tytuł ustawy otrzymuje brzmienie

„

o dopłatach do oprocentowania kredytów udzielanych lekarzom, lekarzom stomatologom,

pielęgniarkom, położnym oraz o umarzaniu tych kredytów

”

;

2)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

Dopłaty stosuje się do oprocentowania kredytów udzielanych przez banki, o których

mowa w art. 3 ust. 2, lekarzom, lekarzom stomatologom, pielęgniarkom, położnym, zwanym

dalej «kredytobiorcami», którzy nie nabyli uprawnień do świadczeń emerytalnych w dniu

zawarcia umowy kredytowej oraz nie korzystają z uprawnień do świadczeń rentowych,

jeżeli

1)

rozwiązano z nimi umowę o pracę w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej z przyczyn

dotyczących pracodawcy oraz podjęli działalność, o której mowa w art. 1, po dniu 1

stycznia 2000 r., albo

2)

byli zatrudnieni w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej w dniu 1 stycznia 2002 r.

i złożą pisemne oświadczenie o gotowości rozwiązania umowy o pracę oraz podjęcia działalności,

o której mowa w art. 1, z zastrzeżeniem art. 8 ust. 1 pkt 2.

”

;

3)

w art. 3 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Oprocentowanie kredytu udzielonego kredytobiorcom przez banki, o których mowa w ust.

2, nie może przekraczać 3 punktów procentowych ponad wysokość stopy redyskontowej

weksli przyjmowanych do redyskonta przez Narodowy Bank Polski.

”

;

4)

w art. 4 w ust. 1

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

kredytobiorca, prowadzący indywidualną praktykę lekarską, indywidualną specjalistyczną

praktykę lekarską, przez okres nie krótszy niż 3 lata zatrudniać będzie, w przeliczeniu

na pełny wymiar czasu pracy, co najmniej jednego pracownika,

”

b)

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

kredytobiorca, prowadzący indywidualną praktykę pielęgniarek, indywidualną praktykę

położnych, indywidualną specjalistyczną praktykę pielęgniarek, indywidualną specjalistyczną

praktykę położnych, przez okres nie krótszy niż 3 lata zatrudniać będzie pracownika,

którego czas pracy w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, stanowi równoważnik

0,5,

”

;

5)

w art. 5 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje w danym roku budżetowym środki na realizację

dopłat do oprocentowania kredytów oraz umorzeń, na zasadach określonych w umowie zawartej

z Bankiem Gospodarstwa Krajowego, na wyodrębniony rachunek w tym banku.

2.

Umowa określa w szczególności

1)

limit środków przeznaczonych na dopłaty i umorzenia,

2)

zasady, tryb i terminy przekazywania ministrowi właściwemu do spraw zdrowia informacji

o wysokości kwot planowanych umorzeń i zawartych umowach,

3)

czynności bankowe dokonywane w związku z wykonywaniem niniejszej ustawy oraz przysługujące

z tego tytułu wynagrodzenie banku,

4)

szczegółowy tryb przekazywania i rozliczania środków na dopłaty i umorzenia oraz tryb

zwrotu do budżetu państwa środków pochodzących z dopłat przez banki, które podpisały

z Bankiem Gospodarstwa Krajowego umowę, na podstawie art. 3 ust. 2.

”

;

6)

w art. 7

a)

w ust. 1 w pkt 2 skreśla się wyrazy „i technika medycznego”,

b)

w ust. 3 skreśla się wyrazy „lub technikiem medycznym”;

7)

w art. 8

a)

w ust. 2 po wyrazie „kredytu” dodaje się wyrazy „powiększonej o 50% tych odsetek”,

b)

skreśla się ust. 4.

Dopłaty stosuje się do oprocentowania kredytów udzielanych przez banki, o których

mowa w art. 3 ust. 2, lekarzom, lekarzom stomatologom, pielęgniarkom, położnym, zwanym

dalej «kredytobiorcami», którzy nie nabyli uprawnień do świadczeń emerytalnych w dniu

zawarcia umowy kredytowej oraz nie korzystają z uprawnień do świadczeń rentowych,

jeżeli

1)

rozwiązano z nimi umowę o pracę w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej z przyczyn

dotyczących pracodawcy oraz podjęli działalność, o której mowa w art. 1, po dniu 1

stycznia 2000 r., albo

2)

byli zatrudnieni w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej w dniu 1 stycznia 2002 r.

i złożą pisemne oświadczenie o gotowości rozwiązania umowy o pracę oraz podjęcia działalności,

o której mowa w art. 1, z zastrzeżeniem art. 8 ust. 1 pkt 2.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.