Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o izbach aptekarskich oraz ustawy - Prawo farmaceutyczne.

W ustawie z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich

(Dz. U. Nr 41, poz. 179 i Nr 105, poz. 452, z 1997 r. Nr 43, poz. 272 i Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 126, poz. 1382) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 2 dodaje się art. 2a-2c w brzmieniu

„

Art. 2a.

Wykonywanie zawodu farmaceuty ma na celu ochronę zdrowia publicznego i obejmuje działalność

polegającą w szczególności na

1)

wydawaniu produktów leczniczych i wyrobów medycznych będących

przedmiotem obrotu w aptekach i hurtowniach farmaceutycznych oraz sprawowaniu nadzoru

nad ich obrotem, przechowywaniem i wykorzystaniem,

2)

sporządzaniu i wytwarzaniu produktów leczniczych,

3)

sprawdzaniu jakości i tożsamości leków recepturowych, leków aptecznych i leków gotowych,

4)

udzielaniu informacji i porad odnośnie do działania produktów leczniczych i stosowania

wyrobów medycznych będących przedmiotem obrotu w aptekach i hurtowniach farmaceutycznych,

5)

kierowaniu apteką, działem farmacji szpitalnej lub hurtownią farmaceutyczną,

6)

współuczestniczeniu w sprawowaniu nadzoru nad gospodarką produktami leczniczymi, w

szczególności w zakładach opieki zdrowotnej,

7)

współudziale w badaniach klinicznych prowadzonych w szpitalu,

8)

współudziale w badaniach nad lekiem, monitorowaniu niepożądanych działań leków i przekazywaniu

tych informacji właściwym organom.

Art. 2b.

1.

Farmaceutą jest osoba, która

1)

ukończyła co najmniej pięcioletnie studia na kierunku farmacja szkoły wyższej obejmujące

co najmniej sześciomiesięczny staż w aptece i uzyskała tytuł zawodowy magistra,

2)

ukończyła pięcioletnie studia na kierunku farmacja szkoły wyższej i uzyskała tytuł

zawodowy magistra oraz odbyła roczną praktykę w aptece,

3)

ukończyła pięcioletnie studia na kierunku farmacja szkoły wyższej i uzyskała tytuł

zawodowy magistra, z zastrzeżeniem ust. 2,

4)

ukończyła czteroletnie studia na kierunku farmacja szkoły wyższej i uzyskała tytuł

zawodowy magistra, z zastrzeżeniem ust. 2,

5)

ukończyła czteroletnie studia na kierunku farmacja szkoły wyższej, uzyskała tytuł

zawodowy magistra i odbyła roczną praktykę w aptece,

6)

posiada dyplom wydany przez inne państwo niż państwo członkowskie Unii Europejskiej,

uznany w Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z odrębnymi przepisami, za równoważny

z dyplomem uzyskiwanym w kraju, potwierdzającym tytuł zawodowy magistra na kierunku

farmacja, oraz roczną praktykę w aptece odbytą po uzyskaniu tego dyplomu, uznaną za

równorzędną z praktyką odbytą w kraju,

7)

posiada kwalifikacje potwierdzone dokumentem wymienionym w wykazie, o którym mowa

w ust. 4.

2.

Osoba, która ukończyła studia, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, oraz uzyskała tytuł

zawodowy magistra, a nie odbyła rocznej praktyki w aptece, może wykonywać zawód z

wyłączeniem wykonywania samodzielnie czynności zawodowych w aptece.

3.

Jeżeli wynika to z przepisów odrębnych, farmaceuta, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i

4, może być zobowiązany w celu wykonywania zawodu farmaceuty na terenie innych państw

członkowskich Unii Europejskiej do przedstawienia zaświadczenia wydanego przez okręgową

radę aptekarską, że wykonywał na terenie Rzeczypospolitej Polskiej zawód farmaceuty,

w tym również w aptece i hurtowni farmaceutycznej, przez okres co najmniej kolejnych

trzech lat w czasie pięciu lat poprzedzających wydanie zaświadczenia.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej «Monitor Polski», wykaz dyplomów, świadectw i innych dokumentów

wydanych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, potwierdzających posiadanie

formalnych kwalifikacji do wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej zawodu farmaceuty

przez obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, uwzględniając w szczególności

nazwy dyplomów, świadectw i innych dokumentów oraz oznaczenie podmiotów wydających

te dokumenty.

5.

Za równoważne z dyplomem, świadectwem lub innym dokumentem potwierdzającym posiadanie

formalnych kwalifikacji, uprawniającym do wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej

zawodu farmaceuty, określonym na podstawie ust. 1 pkt 7, uważa się dyplomy, świadectwa

lub inne dokumenty wydane przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, potwierdzające,

że kształcenie zakończone zostało

1)

przed 1985 r. albo

2)

po 1985 r., jeżeli rozpoczęło się przed rokiem 1985

- o ile potwierdzone zostanie zaświadczeniem, iż osoba posługująca się dokumentem,

przez okres trzech kolejnych lat z pięciu poprzedzających wydanie tego zaświadczenia,

wykonywała w państwie członkowskim Unii Europejskiej zawód farmaceuty.

6.

Koszt rocznej praktyki w aptece, o której mowa w ust. 1 pkt 2 i 5, pokrywa podmiot,

który zawarł umowę z osobą odbywającą praktykę w aptece.

7.

Za równoważne z dyplomem, świadectwem lub innym dokumentem potwierdzającym posiadanie

formalnych kwalifikacji, określonym na podstawie ust. 1 pkt 7, uważa się dyplomy,

świadectwa lub inne dokumenty wydane przez państwo członkowskie Unii Europejskiej,

o ile potwierdzone zostaną zaświadczeniem wydanym przez kompetentne władze lub organy

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, potwierdzającym zakończenie kształcenia

równoważnego z kształceniem, którego potwierdzeniem są dokumenty, o których mowa w

ust. 4.

Art. 2c.

1.

Staż w aptece, o którym mowa w art. 2b ust. 1 pkt 1, odbywany jest w aptece, która

uzyskała pozytywną opinię wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, a także opinię

okręgowej rady aptekarskiej, wydaną na wniosek dziekana wydziału farmaceutycznego.

2.

Opinia, o której mowa w ust. 1, powinna uwzględniać ocenę osób nadzorujących odbywanie

przez studenta farmacji stażu w aptece, wyposażenia oraz warunków lokalowych apteki,

a także zakresu zadań wykonywanych w tej aptece pod kątem prowadzonego procesu dydaktycznego.

”

;

2)

skreśla się art. 3;

3)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

1.

Prawo wykonywania zawodu farmaceuty stwierdza okręgowa rada aptekarska właściwa ze

względu na miejsce wykonywania zawodu farmaceuty.

2.

Prawo wykonywania zawodu farmaceuty, z uwzględnieniem art. 2b ust. 2, okręgowa rada

aptekarska stwierdza w odniesieniu do obywatela polskiego, który

1)

posiada

a)

tytuł zawodowy magistra, potwierdzony dyplomem wydanym przez polską szkołę wyższą,

ukończenia studiów na kierunku farmacja, w systemie obejmującym co najmniej sześciomiesięczny

staż w aptece, albo

b)

tytuł zawodowy magistra potwierdzony dyplomem, wydanym przez polską szkołę wyższą,

ukończenia studiów na kierunku farmacja w systemie pięcioletnim i roczną praktykę

w aptece odbytą po uzyskaniu tego dyplomu, albo

c)

tytuł zawodowy magistra potwierdzony dyplomem, wydanym przez polską szkołę wyższą,

ukończenia studiów na kierunku farmacja w systemie czteroletnim i roczną praktykę

w aptece odbytą po uzyskaniu tego dyplomu, albo

d)

dokument potwierdzający kwalifikacje niezbędne do wykonywania zawodu farmaceuty, wymieniony

w wykazie, o którym mowa w art. 2b ust. 4, albo

e)

dyplom wydany przez inne państwo niż państwo członkowskie Unii Europejskiej uznany

w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny, zgodnie z odrębnymi przepisami, z dyplomem

uzyskiwanym w kraju, potwierdzającym tytuł zawodowy magistra na kierunku farmacja,

oraz roczną praktykę w aptece odbytą po uzyskaniu tego dyplomu. Wymóg odbycia rocznej

praktyki w aptece po uzyskaniu dyplomu nie jest konieczny, jeżeli program studiów

obejmował staż w aptece w wymiarze co najmniej sześciu miesięcy,

2)

posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu potwierdzony orzeczeniem lekarskim,

3)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych.

”

;

4)

po art. 4 dodaje się art. 4a-4g w brzmieniu

„

Art. 4a.

Wobec osób, które spełniają wymagania określone w art. 4 ust. 2 oraz posiadają tytuł

zawodowy magistra potwierdzony dyplomem ukończenia studiów na kierunku farmacja w

systemie czteroletnim lub pięcioletnim, o którym mowa w art. 2b ust. 1 pkt 3 i 4,

okręgowa rada aptekarska stwierdza prawo wykonywania zawodu farmaceuty z wyłączeniem

samodzielnego wykonywania czynności zawodowych w aptece.

Art. 4b.

1.

Prawo wykonywania zawodu farmaceuty okręgowa rada aptekarska stwierdza w odniesieniu

do osoby będącej obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita

Polska, która

1)

posiada

a)

dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający posiadanie formalnych kwalifikacji

uprawniających do wykonywania zawodu farmaceuty, wydany przez państwo członkowskie

Unii Europejskiej,

b)

dyplom, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. e),

2)

spełnia wymagania określone w art. 4 ust. 2 pkt 2 i 3, z zastrzeżeniem art. 4c ust.

3,

3)

złoży oświadczenie, że posiada znajomość języka polskiego w mowie i piśmie w zakresie

koniecznym do wykonywania zawodu farmaceuty.

2.

Jeżeli okręgowa rada aptekarska poweźmie uzasadnione wątpliwości co do autentyczności

dokumentów, dyplomu, świadectwa lub innego dokumentu potwierdzającego posiadanie formalnych

kwalifikacji uprawniających do wykonywania zawodu farmaceuty, wydanych przez państwo

członkowskie Unii Europejskiej, lub dokumentów, o których mowa w art. 2b ust. 3 i

4, może wystąpić do odpowiednich organów władz państwa członkowskiego Unii Europejskiej

o potwierdzenie ich autentyczności.

Art. 4c.

1.

W celu uzyskania dokumentu potwierdzającego prawo wykonywania zawodu farmaceuty należy

przedstawić okręgowej radzie aptekarskiej, na której obszarze zamierza się wykonywać

zawód, dokumenty stwierdzające spełnienie odpowiednich wymagań, o których mowa w art.

4 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 4b ust. 1 pkt 1 i 2, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

Poza dokumentami, o których mowa w ust. 1, farmaceuta składa oświadczenie odnoszące

się do okoliczności, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 3 oraz art. 4b ust. 1 pkt

3, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

W stosunku do farmaceuty będącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej

innego niż Rzeczpospolita Polska za wystarczające w zakresie spełnienia wymagań, o

których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 2, uznaje się dokumenty odnoszące się do stanu zdrowia,

wymagane dla wykonywania zawodu farmaceuty w państwie członkowskim, którego farmaceuta

jest obywatelem lub z którego przybywa; jeżeli w państwie tym dokumenty tego rodzaju

nie są wymagane, za wystarczające uważa się dokumenty wydane w tym państwie odpowiadające

dokumentom wydawanym w Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Dokumenty, o których mowa w ust. 3, mogą być przedstawiane przez okres trzech miesięcy

od dnia ich wystawienia.

Art. 4d.

1.

Na podstawie złożonych dokumentów i oświadczeń, o których mowa w art. 4c, okręgowa

rada aptekarska podejmuje uchwałę w sprawie stwierdzenia prawa wykonywania zawodu

i wydaje dokument «Prawo wykonywania zawodu farmaceuty».

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu,

o którym mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności niezbędne dane dotyczące farmaceuty

oraz posiadanych przez niego kwalifikacji, adnotacji potwierdzającej odbycie rocznej

praktyki w aptece lub stażu w aptece oraz adnotacji odnoszących się do wykonywania

zawodu, a także adnotacji dotyczących okoliczności, o których mowa w art. 2b ust.

2.

Art. 4e.

1.

Stwierdzenie prawa wykonywania zawodu farmaceuty lub odmowa stwierdzenia powinna być

dokonana przez okręgową radę aptekarską niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu

3 miesięcy, licząc od dnia złożenia wszystkich niezbędnych dokumentów.

2.

Jeżeli okręgowa rada aptekarska posiada informacje dotyczące ważnych zdarzeń, które

wystąpiły przed podjęciem w Rzeczypospolitej Polskiej działalności przez obywatela

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

i które mogą mieć wpływ na stwierdzenie prawa wykonywania zawodu farmaceuty, może

poinformować o tych zdarzeniach państwo członkowskie Unii Europejskiej, którego obywatelem

jest lub z którego przybywa farmaceuta, wnosząc o weryfikację tych informacji oraz

o zawiadomienie o wszelkich dalszych działaniach, które zostały podjęte w odniesieniu

do dokumentów wydanych przez to państwo.

3.

Bieg terminu, o którym mowa w ust. 1, ulega zawieszeniu w przypadku, gdy okręgowa

rada aptekarska skieruje wystąpienie, o którym mowa w ust. 2, do czasu otrzymania

odpowiedzi, nie dłużej jednak niż na 3 miesiące.

4.

Weryfikacja informacji, o których mowa w ust. 2, musi zostać zakończona niezwłocznie,

nie później niż w ciągu 3 miesięcy, licząc od dnia przedstawienia przez farmaceutę

pełnej dokumentacji.

5.

Okręgowa rada aptekarska ma obowiązek dokonania weryfikacji informacji, o które wnosi

odpowiedni organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita

Polska, które mogą mieć wpływ na stwierdzenie prawa wykonywania zawodu farmaceuty

w państwach członkowskich Unii Europejskiej.

6.

Informacje uzyskane w ramach weryfikacji okręgowa rada aptekarska jest zobowiązana

zachować w tajemnicy.

Art. 4f.

1.

Prawo wykonywania zawodu farmaceuty w odniesieniu do cudzoziemca okręgowa rada aptekarska

może stwierdzić, jeżeli spełnia on warunki określone w art. 4 ust. 2 oraz wykazuje

wystarczającą znajomość języka polskiego w mowie i piśmie, potwierdzoną egzaminem

zorganizowanym i przeprowadzonym przez Naczelną Radę Aptekarską.

2.

Prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w ust. 1, stwierdza okręgowa rada aptekarska

właściwa ze względu na zamierzone miejsce wykonywania zawodu.

3.

Przepisy art. 4c-4e stosuje się odpowiednio.

4.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do cudzoziemców będących obywatelami państw członkowskich

Unii Europejskiej.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Aptekarskiej,

określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakres znajomości języka polskiego w mowie i piśmie, niezbędnej do wykonywania zawodu

farmaceuty,

2)

sposób i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w ust. 1, oraz wysokość opłat

za ten egzamin.

Art. 4g.

1.

Farmaceuta będący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej ma prawo posługiwać

się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem lub stopniem naukowym, bądź ich

skrótem, do którego jest uprawniony, uzyskanym w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie

członkowskim Unii Europejskiej, w języku państwa uzyskania tytułu lub stopnia naukowego.

W przypadku gdy tytuł lub stopień naukowy albo ich skrót jest tożsamy z tytułem naukowym

uzyskanym w Rzeczypospolitej Polskiej, dla którego uzyskania wymagane jest dodatkowe

szkolenie, którego farmaceuta nie posiada, może on posługiwać się tym tytułem z uwzględnieniem

przepisów wydanych na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa

wyższego może określić, w drodze rozporządzenia, nazwy tytułów i stopni naukowych,

jakich używać może na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej farmaceuta będący obywatelem

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jeżeli tytuł lub stopień naukowy przez niego

posiadany jest tożsamy z odmiennym tytułem naukowym używanym na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

”

;

5)

po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu

„

Art. 5a.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Aptekarskiej,

określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb odbywania praktyki, o której mowa w art. 2b ust. 1 pkt

2 i 5, uwzględniając w szczególności

a)

typy i zadania aptek, w których odbywana jest praktyka,

b)

czynności, które może wykonywać praktykant,

c)

wzór zaświadczenia potwierdzającego odbycie praktyki,

2)

ramowy program rocznej praktyki w aptece, uwzględniając w szczególności zakres wiedzy

niezbędny do samodzielnego wykonywania czynności w aptece,

3)

sposób dokumentowania odbywania rocznej praktyki w aptece, w tym prowadzenie «Dziennika

praktyki aptekarskiej».

”

;

6)

w art. 7

a)

w ust. 1 w pkt 9 wyrazy „środkami farmaceutycznymi” zastępuje się wyrazami „produktami leczniczymi”,

b)

w ust. 2

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

prowadzenie rejestru farmaceutów,

”

-

skreśla się pkt 3,

-

w pkt 6 wyrazy „środków farmaceutycznych” zastępuje się wyrazami „produktów leczniczych”,

-

w pkt 7 wyraz „koncesji” zastępuje się wyrazem „zezwoleń”,

-

skreśla się pkt 8;

7)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

1.

Osoba, która uzyska prawo wykonywania zawodu farmaceuty, podlega wpisowi do rejestru

farmaceutów prowadzonego przez właściwą okręgową radę aptekarską.

2.

Rejestr farmaceutów zawiera następujące dane

1)

imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia, imiona rodziców, obywatelstwo oraz miejsce

zamieszkania,

2)

dane dotyczące wykształcenia, w tym

a)

numer dyplomu szkoły wyższej,

b)

nazwę ukończonej szkoły wyższej, jej siedzibę i wydział,

c)

rok ukończenia studiów,

d)

datę i miejsce ukończenia rocznej praktyki w aptece,

e)

rodzaj i stopień posiadanej specjalizacji, datę jej uzyskania oraz nazwę jednostki

szkolącej,

f)

rodzaj i datę uzyskania stopnia i tytułu naukowego oraz nazwę jednostki nadającej

ten stopień i tytuł,

3)

dane dotyczące prawa wykonywania zawodu, w tym

a)

numer prawa wykonywania zawodu,

b)

numer uchwały rady aptekarskiej przyznającej prawo wykonywania zawodu,

c)

informację o posiadaniu prawa wykonywania zawodu w innym państwie,

d)

informację o ograniczeniach w wykonywaniu zawodu.

3.

Farmaceuta ma obowiązek informować niezwłocznie okręgową izbę aptekarską, o której

mowa w ust. 1, o danych objętych rejestrem farmaceutów i każdej zmianie tych danych.

4.

Okręgowa izba aptekarska, za pośrednictwem Naczelnej Izby Aptekarskiej, jest zobowiązana

na żądanie ministra właściwego do spraw zdrowia przekazywać informacje objęte rejestrem

farmaceutów.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia

rejestru farmaceutów, uwzględniając w szczególności tryb dokonywania wpisów i zmian

w rejestrze oraz wykreśleń z rejestru.

”

;

8)

w art. 15

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wpisowi na listę członków okręgowej izby aptekarskiej podlegają wszystkie osoby wykonujące

zawód farmaceuty na terenie danej izby.

”

,

b)

w ust. 3 wyraz „koncesję” zastępuje się wyrazem „zezwolenie”,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Osobę wykonującą zawód farmaceuty na terenie więcej niż jednej izby wpisuje się na

listę członków tej izby, na której terenie ma stałe miejsce zamieszkania. Osoba, która

nie posiada stałego miejsca zamieszkania, wpisywana jest na listę członków izby wskazanej

przez siebie.

”

,

d)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska

wykonujący na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej zawód farmaceuty wpisywany jest na

listę członków okręgowej izby aptekarskiej właściwej ze względu na miejsce wykonywania

zawodu. Jeżeli farmaceuta wykonuje pracę na obszarze więcej niż jednej izby, właściwa

jest izba wskazana przez niego.

”

;

9)

skreśla się art. 16;

10)

art. 17 i 18 otrzymują brzmienie

„

Art. 17.

1.

Farmaceuta, który zamierza podjąć wykonywanie zawodu po upływie 5 lat od uzyskania

tytułu zawodowego magistra na kierunku farmacja, jest obowiązany do odbycia przeszkolenia

uzupełniającego, trwającego nie dłużej niż 3 miesiące.

2.

Farmaceuta posiadający prawo wykonywania zawodu, który nie wykonuje go przez okres

dłuższy niż 5 lat w ciągu ostatnich 6 lat w aptece, a zamierza podjąć jego wykonywanie,

ma obowiązek zawiadomienia o tym właściwą okręgową radę aptekarską i odbycia przeszkolenia

uzupełniającego.

3.

Nie stanowi przerwy w wykonywaniu zawodu farmaceuty wykonywanie

1)

funkcji z wyboru w organach izb aptekarskich,

2)

pracy w ramach działalności dydaktyczno-naukowej na wydziałach albo w innych jednostkach

organizacyjnych szkół wyższych, które prowadzą studia na kierunku farmacja,

3)

pracy w inspekcji farmaceutycznej,

4)

pracy w ramach merytorycznej działalności redakcyjnej naukowo-zawodowych czasopism

farmaceutycznych.

4.

Program oraz sposób przeszkolenia uzupełniającego obejmującego zajęcia teoretyczne

i praktyczne ustala Naczelna Rada Aptekarska. Koszt przeszkolenia teoretycznego ponosi

farmaceuta. Warunki odbywania przeszkolenia praktycznego, w tym sposób jego finansowania,

określa umowa zawarta w celu odbycia szkolenia (umowa o szkolenie), zawarta z podmiotem

realizującym przeszkolenie praktyczne.

5.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do farmaceuty będącego obywatelem państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, który posiada dyplom, świadectwo lub inne dokumenty poświadczające

formalne kwalifikacje wymienione w wykazie, o którym mowa w art. 2b ust. 4.

6.

Przeszkolenie uzupełniające, o którym mowa w ust. 1 i 2, w zakresie zajęć teoretycznych

prowadzone jest przez wydziały albo inne jednostki organizacyjne szkół wyższych, które

prowadzą studia na kierunku farmacja.

7.

Przeszkolenie uzupełniające, o którym mowa w ust. 1 i 2, może być w zakresie szkolenia

praktycznego prowadzone wyłącznie w aptekach, o których mowa w art. 2c ust. 1.

Art. 18.

1.

Jeżeli okręgowa rada aptekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione podejrzenie niezdolności

farmaceuty do wykonywania zawodu farmaceuty lub wykonywania ściśle określonych czynności

ze względu na stan zdrowia, powołuje komisję złożoną z lekarzy specjalistów z odpowiednich

dziedzin medycyny, która wydaje orzeczenie o stanie zdrowia farmaceuty.

2.

Farmaceuta ma obowiązek stawienia się przed komisją, o której mowa w ust. 1, i poddania

się niezbędnym badaniom.

3.

W przypadku

1)

odmowy przez farmaceutę stawienia się przed komisją,

2)

uchylania się przez farmaceutę od wykonywania niezbędnych badań, o których mowa w

ust. 2,

3)

uznania przez okręgową radę aptekarską na podstawie orzeczenia wydanego przez komisję,

o której mowa w ust. 1, że dalsze wykonywanie zawodu farmaceuty lub ściśle określonych

czynności przez farmaceutę grozi niebezpieczeństwem dla osób, którym udziela on usług

farmaceutycznych

- okręgowa rada aptekarska podejmuje uchwałę o zawieszeniu farmaceuty w prawie wykonywania

zawodu albo o ograniczeniu w wykonywaniu określonych czynności do czasu zakończenia

postępowania, o którym mowa w ust. 1.

4.

Farmaceuta, którego dotyczy postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jest uprawniony

do uczestnictwa w posiedzeniu okręgowej rady aptekarskiej w czasie rozpatrywania sprawy.

5.

Farmaceuta, w stosunku do którego podjęto uchwałę o zawieszeniu prawa wykonywania

zawodu farmaceuty albo o ograniczeniu w wykonywaniu ściśle określonych czynności,

może wystąpić do okręgowej rady aptekarskiej o uchylenie uchwały, jeżeli ustaną przyczyny

zawieszenia lub ograniczenia.

6.

Koszt postępowania związany z działalnością komisji i wykonaniem badań ponosi właściwa

okręgowa rada aptekarska.

7.

Przepisy ust. 1-6 nie dotyczą farmaceutów obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej

innych niż Rzeczpospolita Polska.

8.

Za wystarczający do potwierdzenia zdrowia psychicznego i fizycznego do wykonywania

zawodu farmaceuty, będącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego

niż Rzeczpospolita Polska, uznaje się dokument wymagany przez państwo, którego obywatelem

jest farmaceuta lub państwo, z którego farmaceuta przybywa, wydany nie później niż

6 miesięcy przed datą okazania tego dokumentu, stwierdzający zdolność do wykonywania

zawodu farmaceuty.

9.

Jeżeli państwo, którego farmaceuta jest obywatelem lub z którego przybywa, nie wymaga

dokumentów, o których mowa w ust. 8, uznaje się za wystarczający dokument wydany przez

odpowiednie władze tego państwa odpowiadający stosownym dokumentom wymaganym w tym

zakresie od obywateli polskich.

10.

Jeżeli farmaceuta, o którym mowa w ust. 8, uchyla się od obowiązku przedłożenia dokumentów,

o których mowa w ust. 8 i 9, a dalsze wykonywanie zawodu farmaceuty lub ściśle określonych

czynności przez farmaceutę grozi niebezpieczeństwem dla osób, którym udziela on usług

farmaceutycznych, okręgowa rada aptekarska podejmuje uchwałę o zawieszeniu farmaceuty

w prawie wykonywania zawodu albo o ograniczeniu w wykonywaniu określonych czynności

do czasu dostarczenia dokumentów.

11.

Postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jest poufne.

12.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, skład komisji,

o której mowa w ust. 1, oraz sposób jej działania, uwzględniając w szczególności tryb

kierowania na badania, o których mowa w ust. 2, sposób postępowania przed komisją

oraz tryb wydawania orzeczeń o stanie zdrowia.

”

;

11)

po art. 18 dodaje się art. 18a w brzmieniu

„

Art. 18a.

1.

Farmaceuta traci prawo wykonywania zawodu, w razie

1)

utraty obywatelstwa polskiego, z zastrzeżeniem ust. 2,

2)

utraty obywatelstwa jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej,

3)

ubezwłasnowolnienia całkowitego lub częściowego,

4)

utraty praw publicznych,

5)

pozbawienia prawa wykonywania zawodu.

2.

Przepis ust. 1 pkt 1 nie dotyczy przypadków utraty obywatelstwa polskiego w związku

z przyjęciem obywatelstwa jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej.

”

;

12)

art. 19 otrzymuje brzmienie

„

Art. 19.

1.

Od uchwał okręgowych rad aptekarskich w sprawach, o których mowa w art. 4, 4b, 4f

ust. 1, art. 18 ust. 3 i art. 18a, przysługuje odwołanie do Naczelnej Rady Aptekarskiej,

która podejmuje w tej sprawie uchwałę.

2.

Do uchwał samorządu, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do decyzji administracyjnej.

3.

Na uchwałę Naczelnej Rady Aptekarskiej, o której mowa w ust. 1, służy zainteresowanemu

skarga do sądu administracyjnego.

”

;

13)

w art. 39 w ust. 1 w pkt 11 wyrazy „leków i środków farmaceutycznych” zastępuje się wyrazami „produktów leczniczych”;

14)

w art. 46

a)

w ust. 1 w pkt 3 wyrazy „od sześciu miesięcy” zastępuje się wyrazami „od trzech miesięcy”,

b)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Od prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Aptekarskiego, w przedmiocie odpowiedzialności

zawodowej, przysługuje odwołanie do Sądu Apelacyjnego w Warszawie - Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

3.

Do rozpatrzenia odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji.

”

;

15)

skreśla się art. 55;

16)

w art. 60 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Informacji o ukaraniu okręgowa izba aptekarska jest obowiązana, na wniosek odpowiedniego

organu, udzielić również właściwym władzom państwa członkowskiego Unii Europejskiej

innego niż Rzeczpospolita Polska.

”

;

17)

art. 61 otrzymuje brzmienie

„

Art. 61.

W skład Naczelnego Sądu Aptekarskiego orzekającego w II instancji wchodzą sędziowie

Sądu Apelacyjnego w Warszawie wskazani przez Prezesa tego Sądu.

”

;

18)

art. 62 otrzymuje brzmienie

„

Art. 62.

1.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do postępowania w przedmiocie odpowiedzialności

zawodowej przed okręgowymi sądami aptekarskimi i Naczelnym Sądem Aptekarskim stosuje

się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, po

zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Aptekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia,

postępowanie w sprawach odpowiedzialności zawodowej farmaceutów, uwzględniając właściwość

i skład sądów aptekarskich, a także sposób postępowania wyjaśniającego, postępowania

w I i II instancji, koszty postępowania oraz sposób wykonywania prawomocnych orzeczeń

sądów aptekarskich.

”

;

19)

art. 65 otrzymuje brzmienie

„

Art. 65.

1.

Izby aptekarskie mogą otrzymywać z budżetu państwa dotacje na pokrycie kosztów czynności

1)

stwierdzania prawa wykonywania zawodu i wydawania dokumentu «Prawo wykonywania zawodu

farmaceuty»,

2)

prowadzenia rejestru farmaceutów,

3)

prowadzenia spraw związanych z odpowiedzialnością zawodową, wykonywania czynności

rzeczników odpowiedzialności zawodowej,

4)

wykonywania czynności sądu aptekarskiego.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, przeznaczone są także na pokrycie kosztów

czynności samorządu zawodowego w odniesieniu do obywateli państw członkowskich Unii

Europejskiej.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób naliczania

wysokości dotacji, o której mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności kryteria

naliczania wysokości dotacji oraz tryb przekazywania dotacji.

”

;

20)

w art. 69 wyrazy „Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej” zastępuje się wyrazami „ministra właściwego do spraw zdrowia” oraz skreśla się wyrazy „art. 19 ust. 2 i art. 55 ust. 1,”;

21)

w art. 13 ust. 1 i 2 oraz w art. 40 użyte w różnych przypadkach wyrazy „Minister Zdrowia i Opieki Społecznej” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw zdrowia”.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. Nr 126, poz. 1381 i z 2002 r. Nr 113, poz. 984) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 109 w pkt 11 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się pkt 12 w brzmieniu

„

12)

wydawanie opinii dotyczącej aptek, w których może być odbywany staż.

”

;

2)

w art. 114 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

jest farmaceutą w rozumieniu przepisu art. 2b ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich,

”

.

Wykonywanie zawodu farmaceuty ma na celu ochronę zdrowia publicznego i obejmuje działalność

polegającą w szczególności na

1)

wydawaniu produktów leczniczych i wyrobów medycznych będących

przedmiotem obrotu w aptekach i hurtowniach farmaceutycznych oraz sprawowaniu nadzoru

nad ich obrotem, przechowywaniem i wykorzystaniem,

2)

sporządzaniu i wytwarzaniu produktów leczniczych,

3)

sprawdzaniu jakości i tożsamości leków recepturowych, leków aptecznych i leków gotowych,

4)

udzielaniu informacji i porad odnośnie do działania produktów leczniczych i stosowania

wyrobów medycznych będących przedmiotem obrotu w aptekach i hurtowniach farmaceutycznych,

5)

kierowaniu apteką, działem farmacji szpitalnej lub hurtownią farmaceutyczną,

6)

współuczestniczeniu w sprawowaniu nadzoru nad gospodarką produktami leczniczymi, w

szczególności w zakładach opieki zdrowotnej,

7)

współudziale w badaniach klinicznych prowadzonych w szpitalu,

8)

współudziale w badaniach nad lekiem, monitorowaniu niepożądanych działań leków i przekazywaniu

tych informacji właściwym organom.

1.

Farmaceutą jest osoba, która

1)

ukończyła co najmniej pięcioletnie studia na kierunku farmacja szkoły wyższej obejmujące

co najmniej sześciomiesięczny staż w aptece i uzyskała tytuł zawodowy magistra,

2)

ukończyła pięcioletnie studia na kierunku farmacja szkoły wyższej i uzyskała tytuł

zawodowy magistra oraz odbyła roczną praktykę w aptece,

3)

ukończyła pięcioletnie studia na kierunku farmacja szkoły wyższej i uzyskała tytuł

zawodowy magistra, z zastrzeżeniem ust. 2,

4)

ukończyła czteroletnie studia na kierunku farmacja szkoły wyższej i uzyskała tytuł

zawodowy magistra, z zastrzeżeniem ust. 2,

5)

ukończyła czteroletnie studia na kierunku farmacja szkoły wyższej, uzyskała tytuł

zawodowy magistra i odbyła roczną praktykę w aptece,

6)

posiada dyplom wydany przez inne państwo niż państwo członkowskie Unii Europejskiej,

uznany w Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z odrębnymi przepisami, za równoważny

z dyplomem uzyskiwanym w kraju, potwierdzającym tytuł zawodowy magistra na kierunku

farmacja, oraz roczną praktykę w aptece odbytą po uzyskaniu tego dyplomu, uznaną za

równorzędną z praktyką odbytą w kraju,

7)

posiada kwalifikacje potwierdzone dokumentem wymienionym w wykazie, o którym mowa

w ust. 4.

2.

Osoba, która ukończyła studia, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, oraz uzyskała tytuł

zawodowy magistra, a nie odbyła rocznej praktyki w aptece, może wykonywać zawód z

wyłączeniem wykonywania samodzielnie czynności zawodowych w aptece.

3.

Jeżeli wynika to z przepisów odrębnych, farmaceuta, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i

4, może być zobowiązany w celu wykonywania zawodu farmaceuty na terenie innych państw

członkowskich Unii Europejskiej do przedstawienia zaświadczenia wydanego przez okręgową

radę aptekarską, że wykonywał na terenie Rzeczypospolitej Polskiej zawód farmaceuty,

w tym również w aptece i hurtowni farmaceutycznej, przez okres co najmniej kolejnych

trzech lat w czasie pięciu lat poprzedzających wydanie zaświadczenia.

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej «Monitor Polski», wykaz dyplomów, świadectw i innych dokumentów

wydanych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, potwierdzających posiadanie

formalnych kwalifikacji do wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej zawodu farmaceuty

przez obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, uwzględniając w szczególności

nazwy dyplomów, świadectw i innych dokumentów oraz oznaczenie podmiotów wydających

te dokumenty.

5.

Za równoważne z dyplomem, świadectwem lub innym dokumentem potwierdzającym posiadanie

formalnych kwalifikacji, uprawniającym do wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej

zawodu farmaceuty, określonym na podstawie ust. 1 pkt 7, uważa się dyplomy, świadectwa

lub inne dokumenty wydane przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, potwierdzające,

że kształcenie zakończone zostało

1)

przed 1985 r. albo

2)

po 1985 r., jeżeli rozpoczęło się przed rokiem 1985

- o ile potwierdzone zostanie zaświadczeniem, iż osoba posługująca się dokumentem,

przez okres trzech kolejnych lat z pięciu poprzedzających wydanie tego zaświadczenia,

wykonywała w państwie członkowskim Unii Europejskiej zawód farmaceuty.

6.

Koszt rocznej praktyki w aptece, o której mowa w ust. 1 pkt 2 i 5, pokrywa podmiot,

który zawarł umowę z osobą odbywającą praktykę w aptece.

7.

Za równoważne z dyplomem, świadectwem lub innym dokumentem potwierdzającym posiadanie

formalnych kwalifikacji, określonym na podstawie ust. 1 pkt 7, uważa się dyplomy,

świadectwa lub inne dokumenty wydane przez państwo członkowskie Unii Europejskiej,

o ile potwierdzone zostaną zaświadczeniem wydanym przez kompetentne władze lub organy

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, potwierdzającym zakończenie kształcenia

równoważnego z kształceniem, którego potwierdzeniem są dokumenty, o których mowa w

ust. 4.

1.

Staż w aptece, o którym mowa w art. 2b ust. 1 pkt 1, odbywany jest w aptece, która

uzyskała pozytywną opinię wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, a także opinię

okręgowej rady aptekarskiej, wydaną na wniosek dziekana wydziału farmaceutycznego.

2.

Opinia, o której mowa w ust. 1, powinna uwzględniać ocenę osób nadzorujących odbywanie

przez studenta farmacji stażu w aptece, wyposażenia oraz warunków lokalowych apteki,

a także zakresu zadań wykonywanych w tej aptece pod kątem prowadzonego procesu dydaktycznego.

1.

Osoby, które posiadają dyplom wydany przez polską szkołę wyższą potwierdzający ukończenie

studiów na kierunku farmacja w systemie czteroletnim lub pięcioletnim, o których mowa

w art. 2b ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, są obowiązane wystąpić do okręgowej rady aptekarskiej właściwej ze względu

na miejsce wykonywanej pracy o stwierdzenie prawa wykonywania zawodu farmaceuty, nie

później niż do dnia 1 stycznia 2004 r.

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1, mogą wykonywać zawód farmaceuty do czasu stwierdzenia

prawa wykonywania zawodu, z wyłączeniem samodzielnych czynności zawodowych wykonywanych

w aptece.

3.

Przepis art. 4, 4a, 4c i 4e ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się odpowiednio.

1.

Prawo wykonywania zawodu farmaceuty stwierdza okręgowa rada aptekarska właściwa ze

względu na miejsce wykonywania zawodu farmaceuty.

2.

Prawo wykonywania zawodu farmaceuty, z uwzględnieniem art. 2b ust. 2, okręgowa rada

aptekarska stwierdza w odniesieniu do obywatela polskiego, który

1)

posiada

a)

tytuł zawodowy magistra, potwierdzony dyplomem wydanym przez polską szkołę wyższą,

ukończenia studiów na kierunku farmacja, w systemie obejmującym co najmniej sześciomiesięczny

staż w aptece, albo

b)

tytuł zawodowy magistra potwierdzony dyplomem, wydanym przez polską szkołę wyższą,

ukończenia studiów na kierunku farmacja w systemie pięcioletnim i roczną praktykę

w aptece odbytą po uzyskaniu tego dyplomu, albo

c)

tytuł zawodowy magistra potwierdzony dyplomem, wydanym przez polską szkołę wyższą,

ukończenia studiów na kierunku farmacja w systemie czteroletnim i roczną praktykę

w aptece odbytą po uzyskaniu tego dyplomu, albo

d)

dokument potwierdzający kwalifikacje niezbędne do wykonywania zawodu farmaceuty, wymieniony

w wykazie, o którym mowa w art. 2b ust. 4, albo

e)

dyplom wydany przez inne państwo niż państwo członkowskie Unii Europejskiej uznany

w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny, zgodnie z odrębnymi przepisami, z dyplomem

uzyskiwanym w kraju, potwierdzającym tytuł zawodowy magistra na kierunku farmacja,

oraz roczną praktykę w aptece odbytą po uzyskaniu tego dyplomu. Wymóg odbycia rocznej

praktyki w aptece po uzyskaniu dyplomu nie jest konieczny, jeżeli program studiów

obejmował staż w aptece w wymiarze co najmniej sześciu miesięcy,

2)

posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu potwierdzony orzeczeniem lekarskim,

3)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych.

1.

Prawo wykonywania zawodu aptekarza wydane na podstawie dotychczasowych przepisów zachowuje

moc i staje się prawem wykonywania zawodu farmaceuty, o którym mowa w ustawie wymienionej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Sprawy dotyczące przyznania prawa wykonywania zawodu aptekarza, wszczęte, lecz niezakończone

przed dniem wejścia w życie ustawy, prowadzi się z zastosowaniem przepisów ustawy

wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Wobec osób, które spełniają wymagania określone w art. 4 ust. 2 oraz posiadają tytuł

zawodowy magistra potwierdzony dyplomem ukończenia studiów na kierunku farmacja w

systemie czteroletnim lub pięcioletnim, o którym mowa w art. 2b ust. 1 pkt 3 i 4,

okręgowa rada aptekarska stwierdza prawo wykonywania zawodu farmaceuty z wyłączeniem

samodzielnego wykonywania czynności zawodowych w aptece.

1.

Prawo wykonywania zawodu farmaceuty okręgowa rada aptekarska stwierdza w odniesieniu

do osoby będącej obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita

Polska, która

1)

posiada

a)

dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający posiadanie formalnych kwalifikacji

uprawniających do wykonywania zawodu farmaceuty, wydany przez państwo członkowskie

Unii Europejskiej,

b)

dyplom, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. e),

2)

spełnia wymagania określone w art. 4 ust. 2 pkt 2 i 3, z zastrzeżeniem art. 4c ust.

3,

3)

złoży oświadczenie, że posiada znajomość języka polskiego w mowie i piśmie w zakresie

koniecznym do wykonywania zawodu farmaceuty.

2.

Jeżeli okręgowa rada aptekarska poweźmie uzasadnione wątpliwości co do autentyczności

dokumentów, dyplomu, świadectwa lub innego dokumentu potwierdzającego posiadanie formalnych

kwalifikacji uprawniających do wykonywania zawodu farmaceuty, wydanych przez państwo

członkowskie Unii Europejskiej, lub dokumentów, o których mowa w art. 2b ust. 3 i

4, może wystąpić do odpowiednich organów władz państwa członkowskiego Unii Europejskiej

o potwierdzenie ich autentyczności.

1.

W celu uzyskania dokumentu potwierdzającego prawo wykonywania zawodu farmaceuty należy

przedstawić okręgowej radzie aptekarskiej, na której obszarze zamierza się wykonywać

zawód, dokumenty stwierdzające spełnienie odpowiednich wymagań, o których mowa w art.

4 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 4b ust. 1 pkt 1 i 2, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

Poza dokumentami, o których mowa w ust. 1, farmaceuta składa oświadczenie odnoszące

się do okoliczności, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 3 oraz art. 4b ust. 1 pkt

3, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

W stosunku do farmaceuty będącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej

innego niż Rzeczpospolita Polska za wystarczające w zakresie spełnienia wymagań, o

których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 2, uznaje się dokumenty odnoszące się do stanu zdrowia,

wymagane dla wykonywania zawodu farmaceuty w państwie członkowskim, którego farmaceuta

jest obywatelem lub z którego przybywa; jeżeli w państwie tym dokumenty tego rodzaju

nie są wymagane, za wystarczające uważa się dokumenty wydane w tym państwie odpowiadające

dokumentom wydawanym w Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Dokumenty, o których mowa w ust. 3, mogą być przedstawiane przez okres trzech miesięcy

od dnia ich wystawienia.

1.

Na podstawie złożonych dokumentów i oświadczeń, o których mowa w art. 4c, okręgowa

rada aptekarska podejmuje uchwałę w sprawie stwierdzenia prawa wykonywania zawodu

i wydaje dokument «Prawo wykonywania zawodu farmaceuty».

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu,

o którym mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności niezbędne dane dotyczące farmaceuty

oraz posiadanych przez niego kwalifikacji, adnotacji potwierdzającej odbycie rocznej

praktyki w aptece lub stażu w aptece oraz adnotacji odnoszących się do wykonywania

zawodu, a także adnotacji dotyczących okoliczności, o których mowa w art. 2b ust.

2.

1.

Stwierdzenie prawa wykonywania zawodu farmaceuty lub odmowa stwierdzenia powinna być

dokonana przez okręgową radę aptekarską niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu

3 miesięcy, licząc od dnia złożenia wszystkich niezbędnych dokumentów.

2.

Jeżeli okręgowa rada aptekarska posiada informacje dotyczące ważnych zdarzeń, które

wystąpiły przed podjęciem w Rzeczypospolitej Polskiej działalności przez obywatela

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

i które mogą mieć wpływ na stwierdzenie prawa wykonywania zawodu farmaceuty, może

poinformować o tych zdarzeniach państwo członkowskie Unii Europejskiej, którego obywatelem

jest lub z którego przybywa farmaceuta, wnosząc o weryfikację tych informacji oraz

o zawiadomienie o wszelkich dalszych działaniach, które zostały podjęte w odniesieniu

do dokumentów wydanych przez to państwo.

3.

Bieg terminu, o którym mowa w ust. 1, ulega zawieszeniu w przypadku, gdy okręgowa

rada aptekarska skieruje wystąpienie, o którym mowa w ust. 2, do czasu otrzymania

odpowiedzi, nie dłużej jednak niż na 3 miesiące.

4.

Weryfikacja informacji, o których mowa w ust. 2, musi zostać zakończona niezwłocznie,

nie później niż w ciągu 3 miesięcy, licząc od dnia przedstawienia przez farmaceutę

pełnej dokumentacji.

5.

Okręgowa rada aptekarska ma obowiązek dokonania weryfikacji informacji, o które wnosi

odpowiedni organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita

Polska, które mogą mieć wpływ na stwierdzenie prawa wykonywania zawodu farmaceuty

w państwach członkowskich Unii Europejskiej.

6.

Informacje uzyskane w ramach weryfikacji okręgowa rada aptekarska jest zobowiązana

zachować w tajemnicy.

1.

Prawo wykonywania zawodu farmaceuty w odniesieniu do cudzoziemca okręgowa rada aptekarska

może stwierdzić, jeżeli spełnia on warunki określone w art. 4 ust. 2 oraz wykazuje

wystarczającą znajomość języka polskiego w mowie i piśmie, potwierdzoną egzaminem

zorganizowanym i przeprowadzonym przez Naczelną Radę Aptekarską.

2.

Prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w ust. 1, stwierdza okręgowa rada aptekarska

właściwa ze względu na zamierzone miejsce wykonywania zawodu.

3.

Przepisy art. 4c-4e stosuje się odpowiednio.

4.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do cudzoziemców będących obywatelami państw członkowskich

Unii Europejskiej.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Aptekarskiej,

określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakres znajomości języka polskiego w mowie i piśmie, niezbędnej do wykonywania zawodu

farmaceuty,

2)

sposób i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w ust. 1, oraz wysokość opłat

za ten egzamin.

1.

Farmaceuta będący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej ma prawo posługiwać

się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem lub stopniem naukowym, bądź ich

skrótem, do którego jest uprawniony, uzyskanym w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie

członkowskim Unii Europejskiej, w języku państwa uzyskania tytułu lub stopnia naukowego.

W przypadku gdy tytuł lub stopień naukowy albo ich skrót jest tożsamy z tytułem naukowym

uzyskanym w Rzeczypospolitej Polskiej, dla którego uzyskania wymagane jest dodatkowe

szkolenie, którego farmaceuta nie posiada, może on posługiwać się tym tytułem z uwzględnieniem

przepisów wydanych na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa

wyższego może określić, w drodze rozporządzenia, nazwy tytułów i stopni naukowych,

jakich używać może na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej farmaceuta będący obywatelem

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jeżeli tytuł lub stopień naukowy przez niego

posiadany jest tożsamy z odmiennym tytułem naukowym używanym na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o aptekarzu, oznacza to farmaceutę w

rozumieniu art. 2b ustawy wymienionej w art. 1.

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Aptekarskiej,

określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb odbywania praktyki, o której mowa w art. 2b ust. 1 pkt

2 i 5, uwzględniając w szczególności

a)

typy i zadania aptek, w których odbywana jest praktyka,

b)

czynności, które może wykonywać praktykant,

c)

wzór zaświadczenia potwierdzającego odbycie praktyki,

2)

ramowy program rocznej praktyki w aptece, uwzględniając w szczególności zakres wiedzy

niezbędny do samodzielnego wykonywania czynności w aptece,

3)

sposób dokumentowania odbywania rocznej praktyki w aptece, w tym prowadzenie «Dziennika

praktyki aptekarskiej».

Jednolity tekst ustawy o izbach aptekarskich zostanie ogłoszony w terminie 6 miesięcy

od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy.

Przepisy art. 2b ust. 1 pkt 7, ust. 2-5 i ust. 7, art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. d), art. 4b, art. 4c ust. 3 i 4, art.

4e ust. 2-6, art. 4f ust. 4, art. 4g, art. 15 ust. 4a, art. 17 ust. 5, art. 18 ust.

7-10, art. 18a ust. 2 i art. 60 ust. 2a ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą stosuje się do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej z

dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

1.

Osoba, która uzyska prawo wykonywania zawodu farmaceuty, podlega wpisowi do rejestru

farmaceutów prowadzonego przez właściwą okręgową radę aptekarską.

2.

Rejestr farmaceutów zawiera następujące dane

1)

imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia, imiona rodziców, obywatelstwo oraz miejsce

zamieszkania,

2)

dane dotyczące wykształcenia, w tym

a)

numer dyplomu szkoły wyższej,

b)

nazwę ukończonej szkoły wyższej, jej siedzibę i wydział,

c)

rok ukończenia studiów,

d)

datę i miejsce ukończenia rocznej praktyki w aptece,

e)

rodzaj i stopień posiadanej specjalizacji, datę jej uzyskania oraz nazwę jednostki

szkolącej,

f)

rodzaj i datę uzyskania stopnia i tytułu naukowego oraz nazwę jednostki nadającej

ten stopień i tytuł,

3)

dane dotyczące prawa wykonywania zawodu, w tym

a)

numer prawa wykonywania zawodu,

b)

numer uchwały rady aptekarskiej przyznającej prawo wykonywania zawodu,

c)

informację o posiadaniu prawa wykonywania zawodu w innym państwie,

d)

informację o ograniczeniach w wykonywaniu zawodu.

3.

Farmaceuta ma obowiązek informować niezwłocznie okręgową izbę aptekarską, o której

mowa w ust. 1, o danych objętych rejestrem farmaceutów i każdej zmianie tych danych.

4.

Okręgowa izba aptekarska, za pośrednictwem Naczelnej Izby Aptekarskiej, jest zobowiązana

na żądanie ministra właściwego do spraw zdrowia przekazywać informacje objęte rejestrem

farmaceutów.

5.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia

rejestru farmaceutów, uwzględniając w szczególności tryb dokonywania wpisów i zmian

w rejestrze oraz wykreśleń z rejestru.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 2 października 2002 r.

1.

Farmaceuta, który zamierza podjąć wykonywanie zawodu po upływie 5 lat od uzyskania

tytułu zawodowego magistra na kierunku farmacja, jest obowiązany do odbycia przeszkolenia

uzupełniającego, trwającego nie dłużej niż 3 miesiące.

2.

Farmaceuta posiadający prawo wykonywania zawodu, który nie wykonuje go przez okres

dłuższy niż 5 lat w ciągu ostatnich 6 lat w aptece, a zamierza podjąć jego wykonywanie,

ma obowiązek zawiadomienia o tym właściwą okręgową radę aptekarską i odbycia przeszkolenia

uzupełniającego.

3.

Nie stanowi przerwy w wykonywaniu zawodu farmaceuty wykonywanie

1)

funkcji z wyboru w organach izb aptekarskich,

2)

pracy w ramach działalności dydaktyczno-naukowej na wydziałach albo w innych jednostkach

organizacyjnych szkół wyższych, które prowadzą studia na kierunku farmacja,

3)

pracy w inspekcji farmaceutycznej,

4)

pracy w ramach merytorycznej działalności redakcyjnej naukowo-zawodowych czasopism

farmaceutycznych.

4.

Program oraz sposób przeszkolenia uzupełniającego obejmującego zajęcia teoretyczne

i praktyczne ustala Naczelna Rada Aptekarska. Koszt przeszkolenia teoretycznego ponosi

farmaceuta. Warunki odbywania przeszkolenia praktycznego, w tym sposób jego finansowania,

określa umowa zawarta w celu odbycia szkolenia (umowa o szkolenie), zawarta z podmiotem

realizującym przeszkolenie praktyczne.

5.

Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do farmaceuty będącego obywatelem państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, który posiada dyplom, świadectwo lub inne dokumenty poświadczające

formalne kwalifikacje wymienione w wykazie, o którym mowa w art. 2b ust. 4.

6.

Przeszkolenie uzupełniające, o którym mowa w ust. 1 i 2, w zakresie zajęć teoretycznych

prowadzone jest przez wydziały albo inne jednostki organizacyjne szkół wyższych, które

prowadzą studia na kierunku farmacja.

7.

Przeszkolenie uzupełniające, o którym mowa w ust. 1 i 2, może być w zakresie szkolenia

praktycznego prowadzone wyłącznie w aptekach, o których mowa w art. 2c ust. 1.

1.

Jeżeli okręgowa rada aptekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione podejrzenie niezdolności

farmaceuty do wykonywania zawodu farmaceuty lub wykonywania ściśle określonych czynności

ze względu na stan zdrowia, powołuje komisję złożoną z lekarzy specjalistów z odpowiednich

dziedzin medycyny, która wydaje orzeczenie o stanie zdrowia farmaceuty.

2.

Farmaceuta ma obowiązek stawienia się przed komisją, o której mowa w ust. 1, i poddania

się niezbędnym badaniom.

3.

W przypadku

1)

odmowy przez farmaceutę stawienia się przed komisją,

2)

uchylania się przez farmaceutę od wykonywania niezbędnych badań, o których mowa w

ust. 2,

3)

uznania przez okręgową radę aptekarską na podstawie orzeczenia wydanego przez komisję,

o której mowa w ust. 1, że dalsze wykonywanie zawodu farmaceuty lub ściśle określonych

czynności przez farmaceutę grozi niebezpieczeństwem dla osób, którym udziela on usług

farmaceutycznych

- okręgowa rada aptekarska podejmuje uchwałę o zawieszeniu farmaceuty w prawie wykonywania

zawodu albo o ograniczeniu w wykonywaniu określonych czynności do czasu zakończenia

postępowania, o którym mowa w ust. 1.

4.

Farmaceuta, którego dotyczy postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jest uprawniony

do uczestnictwa w posiedzeniu okręgowej rady aptekarskiej w czasie rozpatrywania sprawy.

5.

Farmaceuta, w stosunku do którego podjęto uchwałę o zawieszeniu prawa wykonywania

zawodu farmaceuty albo o ograniczeniu w wykonywaniu ściśle określonych czynności,

może wystąpić do okręgowej rady aptekarskiej o uchylenie uchwały, jeżeli ustaną przyczyny

zawieszenia lub ograniczenia.

6.

Koszt postępowania związany z działalnością komisji i wykonaniem badań ponosi właściwa

okręgowa rada aptekarska.

7.

Przepisy ust. 1-6 nie dotyczą farmaceutów obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej

innych niż Rzeczpospolita Polska.

8.

Za wystarczający do potwierdzenia zdrowia psychicznego i fizycznego do wykonywania

zawodu farmaceuty, będącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego

niż Rzeczpospolita Polska, uznaje się dokument wymagany przez państwo, którego obywatelem

jest farmaceuta lub państwo, z którego farmaceuta przybywa, wydany nie później niż

6 miesięcy przed datą okazania tego dokumentu, stwierdzający zdolność do wykonywania

zawodu farmaceuty.

9.

Jeżeli państwo, którego farmaceuta jest obywatelem lub z którego przybywa, nie wymaga

dokumentów, o których mowa w ust. 8, uznaje się za wystarczający dokument wydany przez

odpowiednie władze tego państwa odpowiadający stosownym dokumentom wymaganym w tym

zakresie od obywateli polskich.

10.

Jeżeli farmaceuta, o którym mowa w ust. 8, uchyla się od obowiązku przedłożenia dokumentów,

o których mowa w ust. 8 i 9, a dalsze wykonywanie zawodu farmaceuty lub ściśle określonych

czynności przez farmaceutę grozi niebezpieczeństwem dla osób, którym udziela on usług

farmaceutycznych, okręgowa rada aptekarska podejmuje uchwałę o zawieszeniu farmaceuty

w prawie wykonywania zawodu albo o ograniczeniu w wykonywaniu określonych czynności

do czasu dostarczenia dokumentów.

11.

Postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jest poufne.

12.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, skład komisji,

o której mowa w ust. 1, oraz sposób jej działania, uwzględniając w szczególności tryb

kierowania na badania, o których mowa w ust. 2, sposób postępowania przed komisją

oraz tryb wydawania orzeczeń o stanie zdrowia.

1.

Farmaceuta traci prawo wykonywania zawodu, w razie

1)

utraty obywatelstwa polskiego, z zastrzeżeniem ust. 2,

2)

utraty obywatelstwa jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej,

3)

ubezwłasnowolnienia całkowitego lub częściowego,

4)

utraty praw publicznych,

5)

pozbawienia prawa wykonywania zawodu.

2.

Przepis ust. 1 pkt 1 nie dotyczy przypadków utraty obywatelstwa polskiego w związku

z przyjęciem obywatelstwa jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej.

1.

Od uchwał okręgowych rad aptekarskich w sprawach, o których mowa w art. 4, 4b, 4f

ust. 1, art. 18 ust. 3 i art. 18a, przysługuje odwołanie do Naczelnej Rady Aptekarskiej,

która podejmuje w tej sprawie uchwałę.

2.

Do uchwał samorządu, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do decyzji administracyjnej.

3.

Na uchwałę Naczelnej Rady Aptekarskiej, o której mowa w ust. 1, służy zainteresowanemu

skarga do sądu administracyjnego.

W skład Naczelnego Sądu Aptekarskiego orzekającego w II instancji wchodzą sędziowie

Sądu Apelacyjnego w Warszawie wskazani przez Prezesa tego Sądu.

1.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do postępowania w przedmiocie odpowiedzialności

zawodowej przed okręgowymi sądami aptekarskimi i Naczelnym Sądem Aptekarskim stosuje

się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, po

zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Aptekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia,

postępowanie w sprawach odpowiedzialności zawodowej farmaceutów, uwzględniając właściwość

i skład sądów aptekarskich, a także sposób postępowania wyjaśniającego, postępowania

w I i II instancji, koszty postępowania oraz sposób wykonywania prawomocnych orzeczeń

sądów aptekarskich.

1.

Izby aptekarskie mogą otrzymywać z budżetu państwa dotacje na pokrycie kosztów czynności

1)

stwierdzania prawa wykonywania zawodu i wydawania dokumentu «Prawo wykonywania zawodu

farmaceuty»,

2)

prowadzenia rejestru farmaceutów,

3)

prowadzenia spraw związanych z odpowiedzialnością zawodową, wykonywania czynności

rzeczników odpowiedzialności zawodowej,

4)

wykonywania czynności sądu aptekarskiego.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, przeznaczone są także na pokrycie kosztów

czynności samorządu zawodowego w odniesieniu do obywateli państw członkowskich Unii

Europejskiej.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób naliczania

wysokości dotacji, o której mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności kryteria

naliczania wysokości dotacji oraz tryb przekazywania dotacji.