Ustawa z dnia 26 lipca 2002 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw.

W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 9 dodaje się art. 9

„

Art. 9Kodeksu pracy oraz przepisów innych ustaw i aktów wykonawczych.

§ 2.

Porozumienie, o którym mowa w § 1, zawiera pracodawca i reprezentująca pracowników

organizacja związkowa, a jeżeli pracodawca nie jest objęty działaniem takiej organizacji,

porozumienie zawiera pracodawca i przedstawicielstwo pracowników wyłonione w trybie

przyjętym u tego pracodawcy.

§ 3.

Zawieszenie stosowania przepisów prawa pracy nie może trwać dłużej niż przez okres

3 lat. Przepis art. 241

§ 4.

Pracodawca przekazuje porozumienie właściwemu inspektorowi pracy; porozumienie zawarte

z przedstawicielstwem pracowników wymaga uprzedniego zaakceptowania przez właściwą

wojewódzką komisję dialogu społecznego, o której mowa w odrębnych przepisach.

§ 5.

Przepisy § 1-4 nie naruszają przepisów art. 241

”

;

2)

w art. 22

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego

rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym

przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem.

”

,

b)

po § 1

„

§ 1

Nie jest dopuszczalne zastąpienie umowy o pracę umową cywilnoprawną przy zachowaniu

warunków wykonywania pracy, określonych w § 1.

”

;

3)

po art. 23

„

Art. 23

§ 2.

Przepisy art. 9

”

;

4)

w art. 25 w § 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Jeżeli zachodzi konieczność zastępstwa pracownika w czasie jego usprawiedliwionej

nieobecności w pracy, pracodawca może w tym celu zatrudnić innego pracownika na podstawie

umowy o pracę na czas określony, obejmujący czas tej nieobecności.

”

;

5)

w art. 37 w § 1 po wyrazach „wypowiedzenia umowy o pracę” dodaje się wyrazy „dokonanego przez pracodawcę”;

6)

w art. 38 skreśla się § 3 i 4;

7)

w art. 40 wyrazy „prawa do renty z tytułu zaliczenia do I lub II grupy inwalidów” zastępuje się wyrazami „prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy”;

8)

w art. 61

„

§ 1.

Odszkodowanie, o którym mowa w art. 61

”

;

9)

w art. 63„w myśl przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin” zastępuje się wyrazami „w myśl przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych”;

10)

w art. 77

a)

w § 1 wyrazy „co najmniej 5 pracowników” zastępuje się wyrazami „co najmniej 20 pracowników”,

b)

w § 5 wyrazy „art. 241 zastępuje się wyrazami „art. 241;

11)

art. 77

„

Art. 77

§ 1.

Pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością,

w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują

należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.

§ 2.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz warunki

ustalania należności przysługujących pracownikowi, zatrudnionemu w państwowej lub

samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju

oraz poza granicami kraju. Rozporządzenie powinno w szczególności określać wysokość

diet, z uwzględnieniem czasu trwania podróży, a w przypadku podróży poza granicami

kraju - walutę, w jakiej będzie ustalana dieta i limit na nocleg w poszczególnych

państwach, a także warunki zwrotu kosztów przejazdów, noclegów i innych wydatków.

§ 3.

Warunki wypłacania należności z tytułu podróży służbowej pracownikowi zatrudnionemu

u innego pracodawcy niż wymieniony w § 2 określa się w układzie zbiorowym pracy lub

w regulaminie wynagradzania albo w umowie o pracę, jeżeli pracodawca nie jest objęty

układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu wynagradzania.

§ 4.

Postanowienia układu zbiorowego pracy, regulaminu wynagradzania lub umowy o pracę

nie mogą ustalać diety za dobę podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami

kraju w wysokości niższej niż dieta z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju określona

dla pracownika, o którym mowa w § 2.

§ 5.

W przypadku gdy układ zbiorowy pracy, regulamin wynagradzania lub umowa o pracę nie

zawiera postanowień, o których mowa w § 3, pracownikowi przysługują należności na

pokrycie kosztów podróży służbowej odpowiednio według przepisów, o których mowa w

§ 2.

”

;

12)

w art. 86 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Obowiązek wypłacenia wynagrodzenia może być spełniony w inny sposób niż do rąk pracownika,

jeżeli tak stanowi układ zbiorowy pracy lub pracownik uprzednio wyrazi na to zgodę

na piśmie.

”

;

13)

w art. 87

a)

w § 1 w zdaniu wstępnym wyrazy „po odliczeniu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych” zastępuje się wyrazami „po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy

od osób fizycznych”,

b)

w § 5 po wyrazie „nagród” dodaje się wyrazy „, dodatkowe wynagrodzenie roczne”;

14)

w art. 92

a)

w § 1 wyrazy „35 dni” zastępuje się wyrazami „33 dni”,

b)

po § 1 dodaje się § 1

„

§ 1

W pierwszym dniu każdego okresu niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia

w związku z chorobą zakaźną, trwającej nie dłużej niż 6 dni, pracownik nie zachowuje

prawa do wynagrodzenia, o którym mowa w § 1 pkt 1.

”

,

c)

w § 4 wyrazy „35 dni” zastępuje się wyrazami „33 dni”;

15)

w art. 92„renty inwalidzkiej” zastępuje się wyrazami „renty z tytułu niezdolności do pracy”;

16)

w art. 93

a)

w § 4 w pkt 2 wyrazy „w myśl przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin” zastępuje się wyrazami „w myśl przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych”,

b)

§ 7 otrzymuje brzmienie

„

§ 7.

Odprawa pośmiertna nie przysługuje członkom rodziny, o których mowa w § 4, jeżeli

pracodawca ubezpieczył pracownika na życie, a odszkodowanie wypłacone przez instytucję

ubezpieczeniową jest nie niższe niż odprawa pośmiertna przysługująca zgodnie z § 2

i 6. Jeżeli odszkodowanie jest niższe od odprawy pośmiertnej, pracodawca jest obowiązany

wypłacić rodzinie kwotę stanowiącą różnicę między tymi świadczeniami.

”

;

17)

w art. 97 po § 1 dodaje się § 1

„

§ 1

W przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia umowy o pracę z pracownikiem, z którym dotychczasowy

pracodawca nawiązuje kolejną umowę o pracę bezpośrednio po rozwiązaniu lub wygaśnięciu

poprzedniej umowy o pracę, pracodawca jest obowiązany wydać pracownikowi świadectwo

pracy, tylko na jego żądanie.

”

;

18)

w art. 104 w § 2 wyrazy „mniej niż 5 pracowników” zastępuje się wyrazami „mniej niż 20 pracowników”;

19)

po art. 104

„

Art. 104

Pracodawca, który nie ma obowiązku ustalenia regulaminu pracy, informuje pracownika

na piśmie o

1)

obowiązujących normach czasu pracy,

2)

terminach dni wolnych od pracy, wynikających z rozkładu czasu pracy w pięciodniowym

tygodniu pracy,

3)

porze nocnej,

4)

terminie, miejscu i czasie wypłaty wynagrodzenia,

5)

przyjętym sposobie potwierdzania przez pracowników przybycia i obecności w pracy oraz

usprawiedliwiania nieobecności w pracy.

”

;

20)

w art. 108 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Wpływy z kar pieniężnych przeznacza się na poprawę warunków bezpieczeństwa i higieny

pracy.

”

;

21)

skreśla się art. 113

22)

w art. 129

a)

w § 1 wyrazy „3 miesięcy” zastępuje się wyrazami „4 miesięcy”,

b)

po § 1 dodaje się § 1

„

§ 1

W budownictwie, rolnictwie i hodowli, przy pilnowaniu mienia lub osób, a także przy

wykonywaniu prac użytecznych społecznie lub służących zaspokajaniu codziennych potrzeb

ludności, może być wprowadzony okres rozliczeniowy nieprzekraczający 6 miesięcy, a

jeżeli jest to dodatkowo uzasadnione nietypowymi warunkami organizacyjnymi lub technicznymi

mającymi wpływ na przebieg procesu pracy - okres rozliczeniowy nieprzekraczający 12

miesięcy. Nie jest jednak dopuszczalne stosowanie przedłużonego okresu rozliczeniowego

w systemach czasu pracy, o których mowa w art. 129

§ 1

Ustalenie przedłużonego okresu rozliczeniowego w zakresie i w granicach określonych

w § 1

”

;

23)

po art. 129

„

Art. 129

§ 1.

Jeżeli jest to uzasadnione rodzajem pracy lub jej organizacją, może być wprowadzony

system przerywanego czasu pracy według z góry ustalonego rozkładu przewidującego nie

więcej niż jedną przerwę w pracy w ciągu doby, trwającą nie dłużej niż 5 godzin. Przerwy

nie wlicza się do czasu pracy, jednakże za czas tej przerwy pracownikowi przysługuje

prawo do wynagrodzenia w wysokości połowy wynagrodzenia należnego za czas przestoju.

§ 2.

Przerywanego czasu pracy nie stosuje się do pracowników objętych systemem czasu pracy,

o którym mowa w art. 129

§ 3.

Przerywany czas pracy wprowadza się w układzie zbiorowym pracy, z zastrzeżeniem §

4.

§ 4.

U pracodawcy będącego osobą fizyczną, prowadzącego działalność w zakresie rolnictwa,

u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, może być wprowadzony przerywany

czas pracy na podstawie umowy o pracę. Pracownikowi przysługuje prawo do wynagrodzenia

za czas przerwy, o której mowa w § 1, jeżeli wynika to z umowy o pracę.

”

;

24)

w art. 129„W przypadkach uzasadnionych rodzajem pracy i jej organizacją” zastępuje się wyrazami „W przypadkach uzasadnionych rodzajem pracy lub jej organizacją albo miejscem wykonywania

pracy”;

25)

w art. 129

„

§ 2.

Pracodawca może wprowadzić jedną przerwę niewliczaną do czasu pracy, w wymiarze nieprzekraczającym

60 minut, przeznaczoną na spożycie posiłku lub załatwienie spraw osobistych.

§ 3.

Przerwę, o której mowa w § 2, wprowadza się w układzie zbiorowym pracy lub regulaminie

pracy albo w umowie o pracę, jeżeli pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy

lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu pracy.

”

;

26)

art. 129

„

Art. 129

§ 1.

Pracodawca jest obowiązany prowadzić ewidencję czasu pracy pracownika do celów prawidłowego

ustalenia jego wynagrodzenia i innych świadczeń związanych z pracą. Pracodawca udostępnia

tę ewidencję pracownikowi, na jego żądanie.

§ 2.

W stosunku do pracowników objętych zadaniowym czasem pracy, pracowników zarządzających

w imieniu pracodawcy zakładem pracy oraz pracowników otrzymujących ryczałt za godziny

nadliczbowe lub za pracę w porze nocnej nie ewidencjonuje się godzin pracy.

”

;

27)

w art. 133 po § 2 dodaje się § 2

„

§ 2

W układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie pracy albo w umowie o pracę, jeżeli pracodawca

nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu

pracy, można ustalić inną liczbę godzin nadliczbowych w roku kalendarzowym niż określona

w § 2. W takim przypadku czas pracy, z uwzględnieniem pracy w godzinach nadliczbowych,

nie może przekroczyć przeciętnie 48 godzin tygodniowo w przyjętym okresie rozliczeniowym.

”

;

28)

w art. 134

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Za pracę w godzinach nadliczbowych, oprócz normalnego wynagrodzenia, przysługuje dodatek

w wysokości

1)

50% wynagrodzenia - za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających w dni powszednie

oraz w niedziele i święta będące dla pracownika dniami pracy zgodnie z obowiązującym

go rozkładem czasu pracy,

2)

100% wynagrodzenia - za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających w nocy, w godzinach

nadliczbowych w niedziele i święta niebędące dla pracownika dniami pracy zgodnie z

obowiązującym go rozkładem czasu pracy, a także w godzinach nadliczbowych przypadających

w dniu wolnym od pracy udzielonym w zamian za pracę w niedzielę lub w święto będące

dla pracownika dniami pracy zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy.

”

,

b)

po § 1

„

§ 1

Dodatek, o którym mowa w § 11, nie przysługuje, jeżeli przekroczenie przeciętnej tygodniowej

normy czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nastąpiło w wyniku pracy w godzinach

nadliczbowych, za które pracownikowi przysługuje prawo do dodatku określonego w §

1.

”

;

29)

w art. 137 po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

W stosunku do pracowników wykonujących pracę w porze nocnej stale poza zakładem pracy

dodatkowe wynagrodzenie, o którym mowa w § 2, może być zastąpione ryczałtem, którego

wysokość odpowiada przewidywanemu wymiarowi pracy w porze nocnej.

”

;

30)

w art. 143 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

Udzielenie czasu wolnego w zamian za czas przepracowany ponad ustaloną normę może

nastąpić także bez wniosku pracownika; w takim przypadku pracodawca udziela czasu

wolnego od pracy najpóźniej do zakończenia okresu rozliczeniowego w wymiarze o połowę

wyższym niż liczba przepracowanych godzin nadliczbowych, jednakże nie może to spowodować

obniżenia wynagrodzenia należnego pracownikowi za pełny miesięczny wymiar czasu pracy.

Przepis § 1 zdanie drugie stosuje się.

”

;

31)

w art. 153 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Z upływem roku pracy pracownikowi przysługuje prawo do pozostałej części urlopu przysługującego

mu po przepracowaniu roku.

”

;

32)

art. 154 otrzymuje brzmienie

„

Art. 154.

§ 1.

Wymiar urlopu wynosi

1)

18 dni - po roku pracy,

2)

20 dni - po 6 latach pracy,

3)

26 dni - po 10 latach pracy.

§ 2.

Urlopu udziela się w dni robocze, za które uważa się wszystkie dni, z wyjątkiem niedziel

i świąt określonych w odrębnych przepisach. Dni wolnych od pracy wynikających z rozkładu

czasu pracy w pięciodniowym tygodniu pracy nie wlicza się do urlopu.

§ 3.

Jeżeli pracownik wykonuje dozwoloną pracę w niedziele i święta, z wyłączeniem przypadku

określonego w art. 139 pkt 1, urlopu udziela się w dni kalendarzowe, które zgodnie

z obowiązującym pracownika rozkładem czasu pracy są dla niego dniami pracy, z zastrzeżeniem

§ 4 i 5.

§ 4.

Pracownikowi objętemu jednym z systemów czasu pracy, o których mowa w art. 129

§ 5.

Przepis § 4 stosuje się także do pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu

pracy, którego rozkład czasu pracy przewiduje dni pracy i dni, w których nie ma on

obowiązku wykonywania pracy.

”

;

33)

w art. 155

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

W roku kalendarzowym, w którym ustaje stosunek pracy z pracownikiem uprawnionym do

kolejnego urlopu, pracownikowi przysługuje urlop

1)

u dotychczasowego pracodawcy - w wymiarze proporcjonalnym do okresu przepracowanego

u tego pracodawcy w roku ustania stosunku pracy, chyba że przed ustaniem tego stosunku

pracownik wykorzystał urlop w przysługującym mu lub w wyższym wymiarze,

2)

u kolejnego pracodawcy - w wymiarze

a)

proporcjonalnym do okresu pozostałego do końca danego roku kalendarzowego - w razie

zatrudnienia na czas nie krótszy niż do końca danego roku kalendarzowego,

b)

proporcjonalnym do okresu zatrudnienia w danym roku kalendarzowym - w razie zatrudnienia

na czas krótszy niż do końca danego roku kalendarzowego,

z zastrzeżeniem § 2.

”

,

b)

po § 2 dodaje się § 2

„

§ 2

Przepis § 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio do pracownika podejmującego pracę u kolejnego

pracodawcy w ciągu innego roku kalendarzowego niż rok, w którym ustał jego stosunek

pracy z poprzednim pracodawcą.

”

,

c)

skreśla się § 3;

34)

art. 155

„

Art. 155

§ 1.

Przepis art. 155

1)

urlopu bezpłatnego,

2)

urlopu wychowawczego,

3)

odbywania zasadniczej służby wojskowej lub jej form zastępczych, okresowej służby

wojskowej, przeszkolenia wojskowego albo ćwiczeń wojskowych,

4)

tymczasowego aresztowania,

5)

odbywania kary pozbawienia wolności,

6)

nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy.

§ 2.

Jeżeli okres, o którym mowa w § 1, przypada po nabyciu przez pracownika prawa do urlopu

w danym roku kalendarzowym, wymiar urlopu pracownika powracającego do pracy w ciągu

tego samego roku kalendarzowego ulega proporcjonalnemu obniżeniu, chyba że przed rozpoczęciem

tego okresu pracownik wykorzystał urlop w przysługującym mu lub w wyższym wymiarze.

”

;

35)

w art. 162 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

W takim jednak przypadku co najmniej jedna część wypoczynku powinna trwać nie mniej

niż 14 kolejnych dni kalendarzowych.

”

;

36)

w art. 163

a)

w § 1

-

w zdaniu drugim skreśla się wyrazy „w uzgodnieniu z zakładową organizacją związkową,”

-

dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu

„

Planem urlopów nie obejmuje się części urlopu udzielanego pracownikowi zgodnie z art.

167

”

,

b)

po § 1 dodaje się § 1

„

§ 1

Pracodawca nie ustala planu urlopów, jeżeli zakładowa organizacja związkowa wyraziła

na to zgodę; dotyczy to także pracodawcy, u którego nie działa zakładowa organizacja

związkowa. W takich przypadkach pracodawca ustala termin urlopu po porozumieniu z

pracownikiem. Przepis § 1 zdanie drugie i trzecie stosuje się odpowiednio.

”

;

37)

po art. 167 dodaje się art. 167

„

Art. 167

W okresie wypowiedzenia umowy o pracę pracownik jest obowiązany wykorzystać przysługujący

mu urlop, jeżeli w tym okresie pracodawca udzieli mu urlopu. W takim przypadku wymiar

udzielonego urlopu, z wyłączeniem urlopu zaległego, nie może przekraczać wymiaru wynikającego

z przepisów art. 155

Art. 167

Pracodawca jest obowiązany udzielić na żądanie pracownika i w terminie przez niego

wskazanym nie więcej niż 4 dni urlopu w każdym roku kalendarzowym. Pracownik zgłasza

żądanie udzielenia urlopu najpóźniej w dniu rozpoczęcia urlopu.

Art. 167

Łączny wymiar urlopu wykorzystanego przez pracownika na zasadach i w trybie określonych

w art. 167

”

;

38)

art. 168 otrzymuje brzmienie

„

Art. 168.

Urlopu niewykorzystanego w terminie ustalonym zgodnie z art. 163 należy pracownikowi

udzielić najpóźniej do końca pierwszego kwartału następnego roku kalendarzowego; nie

dotyczy to części urlopu udzielanego zgodnie z art. 167

”

;

39)

w art. 171 po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

Pracodawca nie ma obowiązku wypłacenia ekwiwalentu pieniężnego, o którym mowa w §

1, w przypadku gdy strony postanowią o wykorzystaniu urlopu w czasie pozostawania

pracownika w stosunku pracy na podstawie kolejnej umowy o pracę zawartej z tym samym

pracodawcą bezpośrednio po rozwiązaniu lub wygaśnięciu poprzedniej umowy o pracę z

tym pracodawcą.

”

;

40)

w art. 172 w zdaniu pierwszym po wyrazach „przysługuje wynagrodzenie,” dodaje się wyrazy „wypłacane nie później niż w terminie wypłaty wynagrodzenia u pracodawcy dla tego pracownika,”;

41)

w art. 177 po § 3 dodaje się § 3

„

§ 3

Przepisu § 3 nie stosuje się do umowy o pracę na czas określony zawartej w celu zastępstwa

pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy.

”

;

42)

w art. 186 po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

Pracownica uprawniona do urlopu wychowawczego może złożyć pracodawcy wniosek o obniżenie

jej wymiaru czasu pracy do wymiaru nie niższego niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy

w okresie, w którym mogłaby korzystać z takiego urlopu. Pracodawca jest obowiązany

uwzględnić wniosek pracownicy.

”

;

43)

w art. 205 w § 3 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Młodocianemu, który nie nabył prawa do urlopu, o którym mowa w § 1 i 2, pracodawca

może, na jego wniosek, udzielić zaliczkowo urlopu w okresie ferii szkolnych.

”

;

44)

w art. 209

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Pracodawca rozpoczynający działalność jest obowiązany, w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia

tej działalności, zawiadomić na piśmie właściwego inspektora pracy i właściwego państwowego

inspektora sanitarnego o miejscu, rodzaju i zakresie prowadzonej działalności.

”

,

b)

w § 2 po wyrazie „produkcji” dodaje się wyrazy „, jeżeli zmiana technologii może powodować zwiększenie zagrożenia dla zdrowia pracowników”,

c)

skreśla się § 3;

45)

w art. 229

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Wstępnym badaniom lekarskim podlegają

1)

osoby przyjmowane do pracy,

2)

pracownicy młodociani przenoszeni na inne stanowiska pracy i inni pracownicy przenoszeni

na stanowiska pracy, na których występują czynniki szkodliwe dla zdrowia lub warunki

uciążliwe.

Badaniom wstępnym nie podlegają jednak osoby przyjmowane ponownie do pracy u danego

pracodawcy na to samo stanowisko lub na stanowisko o takich samych warunkach pracy,

na podstawie kolejnej umowy o pracę zawartej bezpośrednio po rozwiązaniu lub wygaśnięciu

poprzedniej umowy o pracę z tym pracodawcą.

”

,

b)

w § 3 w zdaniu drugim wyrazy „przysługuje mu zwrot kosztów podróży według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych” zastępuje się wyrazami „przysługują mu należności na pokrycie kosztów przejazdu według zasad obowiązujących

przy podróżach służbowych”;

46)

w art. 231 w zdaniu pierwszym wyrazy „nie został zaliczony do żadnej z grup inwalidów” zastępuje się wyrazami „nie nabył prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy”;

47)

w art. 237

„

Szkolenie pracownika przed dopuszczeniem do pracy nie jest wymagane w przypadku podjęcia

przez niego pracy na tym samym stanowisku pracy, które zajmował u danego pracodawcy

bezpośrednio przed nawiązaniem z tym pracodawcą kolejnej umowy o pracę.

”

;

48)

w art. 237„za jego zgodą,”;

49)

w art. 237

„

§ 1.

Pracodawca zatrudniający więcej niż 100 pracowników tworzy służbę bezpieczeństwa i

higieny pracy, zwaną dalej «służbą bhp», pełniącą funkcje doradcze i kontrolne w zakresie

bezpieczeństwa i higieny pracy.

§ 2.

Jeżeli pracodawca nie jest obowiązany do powołania służby bhp, o której mowa w § 1,

obowiązek wykonywania zadań tej służby spoczywa na pracodawcy.

§ 3.

Pracodawca może powierzyć wykonywanie zadań służby bhp specjalistom spoza zakładu

pracy albo pracownikowi zatrudnionemu przy innej pracy.

§ 4.

Właściwy inspektor pracy może nakazać utworzenie służby bhp przez pracodawcę zatrudniającego

mniejszą liczbę pracowników niż określona w § 1, jeżeli jest to uzasadnione stwierdzonymi

zagrożeniami zawodowymi.

”

;

50)

w art. 237„50 pracowników” zastępuje się wyrazami „250 pracowników”;

51)

w art. 240 po § 3 dodaje się § 4 i 5 w brzmieniu

„

§ 4.

Zawarcie układu dla pracowników zatrudnionych w jednostkach budżetowych, zakładach

budżetowych oraz gospodarstwach pomocniczych jednostek budżetowych może nastąpić wyłącznie

w ramach środków finansowych będących w ich dyspozycji, w tym wynagrodzeń określonych

na podstawie odrębnych przepisów.

§ 5.

Wniosek o zarejestrowanie układu zawartego dla pracowników zatrudnionych w jednostkach

budżetowych, zakładach budżetowych oraz gospodarstwach pomocniczych jednostek budżetowych

powinien zawierać oświadczenie organu, który utworzył dany podmiot lub przejął funkcje

takiego organu, o spełnieniu wymogu, o którym mowa w § 4.

”

;

52)

w dziale trzynastym skreśla się wyrazy „Rozdział I Wykroczenia przeciwko prawom pracownika”;

53)

w art. 283 w § 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

wbrew obowiązkowi nie zawiadamia w terminie 30 dni właściwego inspektora pracy i właściwego

państwowego inspektora sanitarnego o miejscu, rodzaju, zakresie prowadzonej działalności,

jak również o zmianie miejsca, rodzaju i zakresu prowadzonej działalności oraz o zmianie

technologii, jeżeli zmiana technologii może powodować zwiększenie zagrożenia dla zdrowia

pracowników,

”

.

W ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami

stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy

(Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 980) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

w ust. 1 po wyrazach „do zakładów pracy” dodaje się wyrazy „zatrudniających co najmniej 20 pracowników” oraz wyrazy „obejmującą co najmniej 10% załogi w zakładach zatrudniających do 1 000 pracowników

lub co najmniej 100 pracowników w zakładach zatrudniających powyżej 1 000 pracowników” zastępuje się wyrazami

„

obejmującą co najmniej

1)

10 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia mniej niż 100 pracowników,

2)

10% pracowników, gdy pracodawca zatrudnia przynajmniej 100, jednakże mniej niż 300

pracowników,

3)

30 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia 300 lub więcej pracowników.

”

,

b)

w ust. 2 po wyrazach „do zakładów pracy” dodaje się wyrazy „zatrudniających co najmniej 20 pracowników”;

2)

w art. 2 w ust. 1 i w art. 3 wyrazy „nie później niż na 45 dni” zastępuje się wyrazami „nie później niż na 30 dni”;

3)

w art. 4 w ust. 1 w zdaniu pierwszym wyrazy „nie dłuższym niż 30 dni” zastępuje się wyrazami „nie dłuższym niż 20 dni”;

4)

w art. 6 w ust. 1 w zdaniu pierwszym po wyrazach „pracowników będących członkami zarządu zakładowej organizacji związkowej” dodaje się wyrazy „objętych ochroną stosunku pracy na podstawie odrębnych przepisów”;

5)

w art. 8

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Odprawa pieniężna przysługuje w wysokości

1)

jednomiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik przepracował u danego pracodawcy

mniej niż 2 lata,

2)

dwumiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik przepracował u danego pracodawcy 2

i więcej lat, jednak nie więcej niż 8 lat,

3)

trzymiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik przepracował u danego pracodawcy

ponad 8 lat.

Odprawę pieniężną ustala się według zasad obowiązujących przy obliczaniu ekwiwalentu

pieniężnego za urlop wypoczynkowy. Przepis art. 36 § 1 stosuje się odpowiednio.

”

,

b)

w ust. 3 w pkt 4 wyrazy „zatrudnionemu w niepełnym wymiarze czasu pracy i otrzymującemu emeryturę lub rentę

albo zatrudnionemu” zastępuje się wyrazami „który nabył prawo do emerytury lub renty albo który jest zatrudniony”;

6)

w art. 10 w ust. 1 wyrazy „obejmują nie więcej niż 10% załogi w zakładach pracy zatrudniających do 1 000 pracowników

lub nie więcej niż 100 pracowników w zakładach pracy zatrudniających powyżej 1 000

pracowników” zastępuje się wyrazami „obejmują mniejszą liczbę pracowników niż określona w art. 1 ust. 1”.

W ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854, Nr 100, poz. 1080 i Nr 128, poz. 1405) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 25 dodaje się art. 25

„

Art. 25

1.

Uprawnienia zakładowej organizacji związkowej przysługują organizacji zrzeszającej

co najmniej 10 członków będących

1)

pracownikami lub osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą u

pracodawcy objętego działaniem tej organizacji albo

2)

funkcjonariuszami, o których mowa w art. 2 ust. 6, pełniącymi służbę w jednostce objętej

działaniem tej organizacji.

2.

Organizacja, o której mowa w ust. 1, przedstawia co kwartał - według stanu na ostatni

dzień kwartału - w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po tym kwartale, pracodawcy

albo dowódcy jednostki, o której mowa w ust. 1 pkt 2, informację o łącznej liczbie

członków tej organizacji, w tym o liczbie członków, o których mowa w ust. 1.

”

;

2)

w art. 27

a)

w ust. 3 wyrazy „Zakładowy system (zasady) wynagradzania i związane z nim regulaminy” zastępuje się wyrazem „Regulaminy”,

b)

skreśla się ust. 4;

3)

w art. 30

a)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Jeżeli w sprawie ustalenia regulaminu wynagradzania, regulaminów nagród i premiowania,

regulaminu zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, planu urlopów lub regulaminu

pracy, a także okresów rozliczeniowych, o których mowa w art. 129 § 1, organizacje związkowe albo organizacje związkowe reprezentatywne w rozumieniu art. 241 nie przedstawią wspólnie uzgodnionego stanowiska w terminie 30 dni, decyzje w tych

sprawach podejmuje pracodawca, po rozpatrzeniu odrębnych stanowisk organizacji związkowych.

”

,

b)

skreśla się ust. 6;

4)

art. 32 otrzymuje brzmienie

„

Art. 32.

1.

Pracodawca bez zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej nie może

1)

wypowiedzieć ani rozwiązać stosunku pracy z imiennie wskazanym uchwałą zarządu jego

członkiem lub z innym pracownikiem będącym członkiem danej zakładowej organizacji

związkowej, upoważnionym do reprezentowania tej organizacji wobec pracodawcy albo

organu lub osoby dokonującej za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa pracy,

2)

zmienić jednostronnie warunków pracy lub płacy na niekorzyść pracownika, o którym

mowa w pkt 1

- z wyjątkiem gdy dopuszczają to odrębne przepisy.

2.

Ochrona, o której mowa w ust. 1, przysługuje przez okres określony uchwałą zarządu,

a po jego upływie - dodatkowo przez czas odpowiadający połowie okresu określonego

uchwałą, nie dłużej jednak niż rok po jego upływie.

3.

Zarząd zakładowej organizacji związkowej, reprezentatywnej w rozumieniu art. 241, wskazuje pracodawcy pracowników podlegających ochronie przewidzianej w ust. 1, w

liczbie nie większej niż liczba osób stanowiących kadrę kierowniczą w zakładzie pracy

albo liczba pracowników ustalona zgodnie z ust. 4.

4.

Zarząd zakładowej organizacji związkowej, o której mowa w ust. 3, zrzeszającej do

20 członków ma prawo wskazać pracodawcy 2 pracowników podlegających ochronie przewidzianej

w ust. 1, a w przypadku organizacji zrzeszającej więcej niż 20 członków będących pracownikami

ma prawo wskazać, jako podlegających tej ochronie, 2 pracowników oraz dodatkowo

1)

po jednym pracowniku na każde rozpoczęte 10 członków tej organizacji będących pracownikami,

w przedziale od 21 do 50 tych członków,

2)

po jednym pracowniku na każde rozpoczęte 20 członków tej organizacji będących pracownikami,

w przedziale od 51 do 150 tych członków,

3)

po jednym pracowniku na każde rozpoczęte 30 członków tej organizacji będących pracownikami,

w przedziale od 151 do 300 tych członków,

4)

po jednym pracowniku na każde rozpoczęte 40 członków tej organizacji będących pracownikami,

w przedziale od 301 do 500 tych członków,

5)

po jednym pracowniku na każde rozpoczęte 50 członków tej organizacji będących pracownikami,

w przedziale powyżej 500 tych członków.

5.

Osobami stanowiącymi kadrę kierowniczą w zakładzie pracy, o których mowa w ust. 3,

są kierujący jednoosobowo zakładem pracy i ich zastępcy albo wchodzący w skład kolegialnego

organu zarządzającego zakładem pracy, a także inne osoby wyznaczone do dokonywania

za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa pracy.

6.

Ochrona przewidziana w ust. 1, w zakładowej organizacji związkowej innej niż wymieniona

w ust. 3 i 4, przysługuje jednemu pracownikowi imiennie wskazanemu uchwałą zarządu

tej organizacji.

7.

Ochrona przewidziana w ust. 1 przysługuje, przez okres 6 miesięcy od dnia utworzenia

komitetu założycielskiego zakładowej organizacji związkowej, nie więcej niż trzem

pracownikom imiennie wskazanym uchwałą komitetu założycielskiego.

8.

W przypadku gdy właściwy organ nie dokona wskazania, o którym mowa w ust. 3, 4, 6

albo 7, ochrona przewidziana w ust. 1 przysługuje - w okresie do dokonania wskazania

- odpowiednio przewodniczącemu zakładowej organizacji związkowej bądź przewodniczącemu

komitetu założycielskiego.

9.

Ochrona przewidziana w ust. 1 przysługuje pracownikowi pełniącemu z wyboru funkcję

związkową poza zakładową organizacją związkową, korzystającemu u pracodawcy z urlopu

bezpłatnego lub ze zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy. Ochrona przysługuje w

okresie tego urlopu lub zwolnienia oraz przez rok po upływie tego okresu. Zgodę, o

której mowa w ust. 1, wyraża właściwy statutowo organ organizacji związkowej, w której

pracownik pełni albo pełnił tę funkcję.

10.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

i tryb

1)

powiadamiania przez pracodawcę zarządu zakładowej organizacji związkowej o liczbie

osób stanowiących kadrę kierowniczą w zakładzie pracy, o której mowa w ust. 5,

2)

wskazywania przez zarząd oraz komitet założycielski zakładowej organizacji związkowej

pracowników podlegających ochronie przewidzianej w ust. 1, a także dokonywania zmian

w takim wskazaniu.

”

;

5)

w art. 34 w ust. 1 wyrazy „art. 26-33 zastępuje się wyrazami „art. 25, a wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 34 zastępuje się wyrazami „z zastrzeżeniem ust. 2 oraz art. 34;

6)

po art. 34

„

Art. 34

1.

Zarząd międzyzakładowej organizacji związkowej, która w co najmniej jednym zakładzie

pracy objętym jej działaniem zrzesza pracowników w liczbie wymaganej do uzyskania

statusu organizacji reprezentatywnej w rozumieniu art. 241, może wskazać pracowników podlegających ochronie przewidzianej w art. 32 ust. 1

1)

w liczbie ustalonej zgodnie z art. 32 ust. 3 albo 4 lub

2)

w liczbie ustalonej zgodnie z art. 32 ust. 3 albo 4 w jednym zakładzie pracy wskazanym przez tę organizację spośród

zakładów pracy objętych jej działaniem, w którym ta organizacja zrzesza pracowników

w liczbie wymaganej do uzyskania statusu organizacji reprezentatywnej w rozumieniu

art. 241, powiększonej o liczbę pozostałych zakładów pracy objętych działaniem tej organizacji,

w których jest zatrudnionych co najmniej 10 pracowników będących jej członkami.

2.

W przypadku gdy międzyzakładowa organizacja związkowa w żadnym zakładzie pracy z objętych

jej działaniem nie zrzesza liczby pracowników wymaganej do uzyskania statusu organizacji

reprezentatywnej w rozumieniu art. 241, liczba pracowników podlegających ochronie przewidzianej w art. 32 ust. 1 nie może

być większa od liczby zakładów pracy objętych działaniem tej organizacji, które zatrudniają

co najmniej 10 pracowników będących jej członkami.

”

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1324, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz. 64, Nr 52, poz. 539, Nr 73, poz. 764, Nr 74, poz. 784, Nr 88, poz. 961, Nr 89, poz. 968, Nr 102, poz. 1117, Nr 106, poz. 1150, Nr 110, poz. 1190, Nr 125, poz. 1363 i 1370 i Nr 134, poz. 1509 oraz z 2002 r. Nr 19, poz. 199, Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 78, poz. 715 i Nr 89, poz. 804) w art. 21 w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany

1)

pkt 16 otrzymuje brzmienie

„

16)

diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika - do wysokości określonej

w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących

pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej

z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju,

”

;

2)

pkt 18 otrzymuje brzmienie

„

18)

dodatek za rozłąkę wypłacany pracownikom czasowo przeniesionym - do wysokości diet

za czas podróży służbowej na obszarze kraju, określonych w przepisach w sprawie wysokości

oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej

lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze

kraju,

”

;

3)

pkt 20 otrzymuje brzmienie

„

20)

część dochodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, przebywających czasowo za granicą

i uzyskujących dochody ze stosunku pracy lub stypendiów, z wyjątkiem wynagrodzenia

uzyskiwanego przez członka służby zagranicznej - w wysokości odpowiadającej równowartości

diet z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, określonych w przepisach w sprawie

wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu

w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej

poza granicami kraju, obliczonych za okres, w którym była wykonywana praca lub było

otrzymywane stypendium,

”

;

4)

w pkt 20a wyrazy „diet, określonych w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez właściwego ministra

w sprawie diet i innych należności z tytułu podróży służbowych pracowników poza granicami

kraju” zastępuje się wyrazami „diet z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, określonych w przepisach w sprawie

wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu

w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej

poza granicami kraju”;

5)

w pkt 81 wyrazy „odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez właściwego ministra w sprawie zasad

ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej

poza granicami kraju” zastępuje się wyrazami „w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących

pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej

z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju”.

1.

Układy zbiorowe pracy mogą dowolnie kształtować wysokość odpisu na Fundusz, mogą również

postanawiać, że u pracodawców, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 3, Fundusz nie będzie

tworzony oraz że u pracodawców, o których mowa w art. 3 ust. 1b i 3, świadczenie urlopowe

nie będzie wypłacane.

2.

U pracodawców określonych w art. 3 ust. 1, 1b i 3, których pracownicy nie są objęci

układem zbiorowym pracy, postanowienia w sprawach, o których mowa w ust. 1, mogą zawierać,

z uwzględnieniem ust. 3, regulaminy wynagradzania.

3.

Jeżeli u pracodawcy, o którym mowa w ust. 2, nie działa zakładowa organizacja związkowa,

postanowienia regulaminu wynagradzania w sprawie wysokości odpisu na Fundusz, nietworzenia

Funduszu lub niewypłacania świadczenia urlopowego wymagają uzgodnienia z pracownikiem,

o którym mowa w art. 8 ust. 2.

W ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych

(Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335, Nr 118, poz. 561, Nr 139, poz. 647 i Nr 147, poz. 686, z 1997 r. Nr 82, poz. 518 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1998 r. Nr 75, poz. 486 i Nr 113, poz. 717) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w pkt 1 po wyrazach „różnych form” dodaje się wyraz „krajowego”;

2)

w art. 3

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Fundusz tworzą, z zastrzeżeniem ust. 1a i 2, pracodawcy zatrudniający według stanu

na dzień 1 stycznia danego roku co najmniej dwudziestu pracowników.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy pracodawcy zatrudniającego mniej niż

dwudziestu pracowników w przeliczeniu na pełne etaty.

1b.

Pracodawca zatrudniający co najmniej dwudziestu pracowników, jednakże mniej niż dwudziestu

pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, który nie tworzy Funduszu, wypłaca świadczenie

urlopowe, o którym mowa w ust. 4-6.

”

,

c)

ust. 2-4 otrzymują brzmienie

„

2.

Pracodawcy prowadzący działalność w formach organizacyjno-prawnych jednostek sektora

finansów publicznych, o których mowa w art. 18-20 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 155, poz. 1014, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 6, poz. 69, Nr 12, poz. 136, Nr 48, poz. 550, Nr 95, poz. 1041, Nr 119, poz. 1251 i Nr 122, poz. 1315, z 2001 r. Nr 45, poz. 497, Nr 46, poz. 499, Nr 88, poz. 961, Nr 98, poz. 1070, Nr 100, poz. 1082, Nr 102, poz. 1116, Nr 125, poz. 1368 i Nr 145, poz. 1623 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 363 i 365, Nr 74, poz. 676 i Nr 113, poz. 984), tworzą Fundusz, bez względu na liczbę zatrudnianych pracowników.

3.

Pozostali pracodawcy mogą tworzyć Fundusz na zasadach określonych w ustawie albo wypłacać

świadczenie urlopowe.

4.

Wysokość świadczenia urlopowego, o którym mowa w ust. 1b i 3, nie może przekroczyć

wysokości odpisu podstawowego, określonego w art. 5 ust. 2, 2a i 3 - odpowiedniego

do rodzaju zatrudnienia pracownika, z tym że wysokość świadczenia dla zatrudnionych,

o których mowa w art. 5 ust. 2 i 3, ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy

pracownika.

”

,

d)

skreśla się ust. 7;

3)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

1.

Układy zbiorowe pracy mogą dowolnie kształtować wysokość odpisu na Fundusz, mogą również

postanawiać, że u pracodawców, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 3, Fundusz nie będzie

tworzony oraz że u pracodawców, o których mowa w art. 3 ust. 1b i 3, świadczenie urlopowe

nie będzie wypłacane.

2.

U pracodawców określonych w art. 3 ust. 1, 1b i 3, których pracownicy nie są objęci

układem zbiorowym pracy, postanowienia w sprawach, o których mowa w ust. 1, mogą zawierać,

z uwzględnieniem ust. 3, regulaminy wynagradzania.

3.

Jeżeli u pracodawcy, o którym mowa w ust. 2, nie działa zakładowa organizacja związkowa,

postanowienia regulaminu wynagradzania w sprawie wysokości odpisu na Fundusz, nietworzenia

Funduszu lub niewypłacania świadczenia urlopowego wymagają uzgodnienia z pracownikiem,

o którym mowa w art. 8 ust. 2.

”

;

4)

w art. 5 skreśla się ust. 3a i 3b;

5)

w art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Odpisy i zwiększenia, o których mowa w art. 3-5 i 6a, oraz kwoty wypłaconych świadczeń

urlopowych, o których mowa w art. 3, obciążają koszty działalności pracodawcy.

”

;

6)

w art. 6a skreśla się ust. 2;

7)

w art. 8

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z Funduszu, z uwzględnieniem

ust. 1, oraz zasady przeznaczania środków Funduszu na poszczególne cele i rodzaje

działalności socjalnej określa, z zastrzeżeniem ust. 2a, pracodawca w regulaminie

ustalanym zgodnie z art. 27 ust. 1 albo z art. 30 ust. 5 ustawy o związkach zawodowych.

Pracodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, uzgadnia regulamin

z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Usługi i świadczenia, o których mowa w ust. 1 i 2 - w zakresie różnych form wypoczynku,

działalności kulturalno-oświatowej i sportowo-rekreacyjnej - mogą być finansowane

z Funduszu, jeżeli są świadczone wyłącznie na terenie kraju. Zasada ta dotyczy także

dopłat z Funduszu do takich usług lub świadczeń.

”

Przepisu art. 25 nie stosuje się do dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej.

Jeżeli wypowiedzenie umowy o pracę nastąpiło przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje

się przepisy art. 37 Kodeksu pracy w brzmieniu obowiązującym przed tym dniem.

1.

Regulamin wynagradzania wprowadzony u pracodawcy przed dniem wejścia w życie ustawy,

jeżeli zatrudnia on mniej niż 20 pracowników, obowiązuje do czasu wprowadzenia postanowień

tego regulaminu dotyczących warunków umowy o pracę, w zakresie wynikającym z art. 29 Kodeksu pracy, do umów o pracę.

2.

Regulamin pracy wprowadzony u pracodawcy, który od dnia wejścia w życie ustawy nie

ma obowiązku ustalenia regulaminu pracy, obowiązuje do czasu spełnienia przez pracodawcę

obowiązku, o którym mowa w art. 104.

Do pracowników korzystających z urlopu wypoczynkowego w dniu wejścia w życie ustawy

stosuje się dotychczasowe przepisy dotyczące urlopu wypoczynkowego.

1.

Do trwających w dniu wejścia ustawy w życie postępowań dotyczących rozwiązywania z

pracownikami stosunków pracy z przyczyn określonych w ustawie wymienionej w art. 2

stosuje się dotychczasowe przepisy.

2.

Pracownikom, których stosunki pracy rozwiązują się, poczynając od dnia wejścia w życie

ustawy, w następstwie postępowań, o których mowa w ust. 1, przysługuje odprawa pieniężna

na zasadach określonych w dotychczasowych przepisach, chyba że odprawa pieniężna przysługująca

na podstawie ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu ustalonym niniejszą ustawą,

jest dla nich korzystniejsza.

Pracownik objęty ochroną, o której mowa w art. 32 ustawy wymienionej w art. 3, nabytą

na podstawie tych przepisów w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia ustawy w

życie, podlega takiej ochronie w okresie roku od dnia wejścia w życie art. 32 w brzmieniu

nadanym ustawą.

Pracodawcy, którzy utworzyli zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, a nie mają obowiązku

jego tworzenia na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 5, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, wydatkują zgromadzone na rachunku Funduszu środki na cele

i według zasad dotychczasowych.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie stosuje się dotychczasowe

przepisy wykonawcze, jeżeli nie są sprzeczne z niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 11, 14, 22, 26, 28, 32-38 oraz art. 3 pkt 1-3 i 5, art. 4, 5 i 12 ustawy,

które wchodzą w życie pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym,

w którym ustawa wchodzi w życie,

2)

art. 2, 3 pkt 4 i 6 oraz art. 10, które wchodzą w życie pierwszego dnia siódmego miesiąca

roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, w którym ustawa wchodzi w

życie.

1.

Uprawnienia zakładowej organizacji związkowej przysługują organizacji zrzeszającej

co najmniej 10 członków będących

1)

pracownikami lub osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą u

pracodawcy objętego działaniem tej organizacji albo

2)

funkcjonariuszami, o których mowa w art. 2 ust. 6, pełniącymi służbę w jednostce objętej

działaniem tej organizacji.

2.

Organizacja, o której mowa w ust. 1, przedstawia co kwartał - według stanu na ostatni

dzień kwartału - w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po tym kwartale, pracodawcy

albo dowódcy jednostki, o której mowa w ust. 1 pkt 2, informację o łącznej liczbie

członków tej organizacji, w tym o liczbie członków, o których mowa w ust. 1.

1.

Pracodawca bez zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej nie może

1)

wypowiedzieć ani rozwiązać stosunku pracy z imiennie wskazanym uchwałą zarządu jego

członkiem lub z innym pracownikiem będącym członkiem danej zakładowej organizacji

związkowej, upoważnionym do reprezentowania tej organizacji wobec pracodawcy albo

organu lub osoby dokonującej za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa pracy,

2)

zmienić jednostronnie warunków pracy lub płacy na niekorzyść pracownika, o którym

mowa w pkt 1

- z wyjątkiem gdy dopuszczają to odrębne przepisy.

2.

Ochrona, o której mowa w ust. 1, przysługuje przez okres określony uchwałą zarządu,

a po jego upływie - dodatkowo przez czas odpowiadający połowie okresu określonego

uchwałą, nie dłużej jednak niż rok po jego upływie.

3.

Zarząd zakładowej organizacji związkowej, reprezentatywnej w rozumieniu art. 241, wskazuje pracodawcy pracowników podlegających ochronie przewidzianej w ust. 1, w

liczbie nie większej niż liczba osób stanowiących kadrę kierowniczą w zakładzie pracy

albo liczba pracowników ustalona zgodnie z ust. 4.

4.

Zarząd zakładowej organizacji związkowej, o której mowa w ust. 3, zrzeszającej do

20 członków ma prawo wskazać pracodawcy 2 pracowników podlegających ochronie przewidzianej

w ust. 1, a w przypadku organizacji zrzeszającej więcej niż 20 członków będących pracownikami

ma prawo wskazać, jako podlegających tej ochronie, 2 pracowników oraz dodatkowo

1)

po jednym pracowniku na każde rozpoczęte 10 członków tej organizacji będących pracownikami,

w przedziale od 21 do 50 tych członków,

2)

po jednym pracowniku na każde rozpoczęte 20 członków tej organizacji będących pracownikami,

w przedziale od 51 do 150 tych członków,

3)

po jednym pracowniku na każde rozpoczęte 30 członków tej organizacji będących pracownikami,

w przedziale od 151 do 300 tych członków,

4)

po jednym pracowniku na każde rozpoczęte 40 członków tej organizacji będących pracownikami,

w przedziale od 301 do 500 tych członków,

5)

po jednym pracowniku na każde rozpoczęte 50 członków tej organizacji będących pracownikami,

w przedziale powyżej 500 tych członków.

5.

Osobami stanowiącymi kadrę kierowniczą w zakładzie pracy, o których mowa w ust. 3,

są kierujący jednoosobowo zakładem pracy i ich zastępcy albo wchodzący w skład kolegialnego

organu zarządzającego zakładem pracy, a także inne osoby wyznaczone do dokonywania

za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa pracy.

6.

Ochrona przewidziana w ust. 1, w zakładowej organizacji związkowej innej niż wymieniona

w ust. 3 i 4, przysługuje jednemu pracownikowi imiennie wskazanemu uchwałą zarządu

tej organizacji.

7.

Ochrona przewidziana w ust. 1 przysługuje, przez okres 6 miesięcy od dnia utworzenia

komitetu założycielskiego zakładowej organizacji związkowej, nie więcej niż trzem

pracownikom imiennie wskazanym uchwałą komitetu założycielskiego.

8.

W przypadku gdy właściwy organ nie dokona wskazania, o którym mowa w ust. 3, 4, 6

albo 7, ochrona przewidziana w ust. 1 przysługuje - w okresie do dokonania wskazania

- odpowiednio przewodniczącemu zakładowej organizacji związkowej bądź przewodniczącemu

komitetu założycielskiego.

9.

Ochrona przewidziana w ust. 1 przysługuje pracownikowi pełniącemu z wyboru funkcję

związkową poza zakładową organizacją związkową, korzystającemu u pracodawcy z urlopu

bezpłatnego lub ze zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy. Ochrona przysługuje w

okresie tego urlopu lub zwolnienia oraz przez rok po upływie tego okresu. Zgodę, o

której mowa w ust. 1, wyraża właściwy statutowo organ organizacji związkowej, w której

pracownik pełni albo pełnił tę funkcję.

10.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

i tryb

1)

powiadamiania przez pracodawcę zarządu zakładowej organizacji związkowej o liczbie

osób stanowiących kadrę kierowniczą w zakładzie pracy, o której mowa w ust. 5,

2)

wskazywania przez zarząd oraz komitet założycielski zakładowej organizacji związkowej

pracowników podlegających ochronie przewidzianej w ust. 1, a także dokonywania zmian

w takim wskazaniu.

1.

Zarząd międzyzakładowej organizacji związkowej, która w co najmniej jednym zakładzie

pracy objętym jej działaniem zrzesza pracowników w liczbie wymaganej do uzyskania

statusu organizacji reprezentatywnej w rozumieniu art. 241, może wskazać pracowników podlegających ochronie przewidzianej w art. 32 ust. 1

1)

w liczbie ustalonej zgodnie z art. 32 ust. 3 albo 4 lub

2)

w liczbie ustalonej zgodnie z art. 32 ust. 3 albo 4 w jednym zakładzie pracy wskazanym przez tę organizację spośród

zakładów pracy objętych jej działaniem, w którym ta organizacja zrzesza pracowników

w liczbie wymaganej do uzyskania statusu organizacji reprezentatywnej w rozumieniu

art. 241, powiększonej o liczbę pozostałych zakładów pracy objętych działaniem tej organizacji,

w których jest zatrudnionych co najmniej 10 pracowników będących jej członkami.

2.

W przypadku gdy międzyzakładowa organizacja związkowa w żadnym zakładzie pracy z objętych

jej działaniem nie zrzesza liczby pracowników wymaganej do uzyskania statusu organizacji

reprezentatywnej w rozumieniu art. 241, liczba pracowników podlegających ochronie przewidzianej w art. 32 ust. 1 nie może

być większa od liczby zakładów pracy objętych działaniem tej organizacji, które zatrudniają

co najmniej 10 pracowników będących jej członkami.

§ 1.

Pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością,

w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują

należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.

§ 2.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz warunki

ustalania należności przysługujących pracownikowi, zatrudnionemu w państwowej lub

samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju

oraz poza granicami kraju. Rozporządzenie powinno w szczególności określać wysokość

diet, z uwzględnieniem czasu trwania podróży, a w przypadku podróży poza granicami

kraju - walutę, w jakiej będzie ustalana dieta i limit na nocleg w poszczególnych

państwach, a także warunki zwrotu kosztów przejazdów, noclegów i innych wydatków.

§ 3.

Warunki wypłacania należności z tytułu podróży służbowej pracownikowi zatrudnionemu

u innego pracodawcy niż wymieniony w § 2 określa się w układzie zbiorowym pracy lub

w regulaminie wynagradzania albo w umowie o pracę, jeżeli pracodawca nie jest objęty

układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu wynagradzania.

§ 4.

Postanowienia układu zbiorowego pracy, regulaminu wynagradzania lub umowy o pracę

nie mogą ustalać diety za dobę podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami

kraju w wysokości niższej niż dieta z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju określona

dla pracownika, o którym mowa w § 2.

§ 5.

W przypadku gdy układ zbiorowy pracy, regulamin wynagradzania lub umowa o pracę nie

zawiera postanowień, o których mowa w § 3, pracownikowi przysługują należności na

pokrycie kosztów podróży służbowej odpowiednio według przepisów, o których mowa w

§ 2.

Pracodawca, który nie ma obowiązku ustalenia regulaminu pracy, informuje pracownika

na piśmie o

1)

obowiązujących normach czasu pracy,

2)

terminach dni wolnych od pracy, wynikających z rozkładu czasu pracy w pięciodniowym

tygodniu pracy,

3)

porze nocnej,

4)

terminie, miejscu i czasie wypłaty wynagrodzenia,

5)

przyjętym sposobie potwierdzania przez pracowników przybycia i obecności w pracy oraz

usprawiedliwiania nieobecności w pracy.

§ 1.

Jeżeli jest to uzasadnione rodzajem pracy lub jej organizacją, może być wprowadzony

system przerywanego czasu pracy według z góry ustalonego rozkładu przewidującego nie

więcej niż jedną przerwę w pracy w ciągu doby, trwającą nie dłużej niż 5 godzin. Przerwy

nie wlicza się do czasu pracy, jednakże za czas tej przerwy pracownikowi przysługuje

prawo do wynagrodzenia w wysokości połowy wynagrodzenia należnego za czas przestoju.

§ 2.

Przerywanego czasu pracy nie stosuje się do pracowników objętych systemem czasu pracy,

o którym mowa w art. 129

§ 3.

Przerywany czas pracy wprowadza się w układzie zbiorowym pracy, z zastrzeżeniem §

4.

§ 4.

U pracodawcy będącego osobą fizyczną, prowadzącego działalność w zakresie rolnictwa,

u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, może być wprowadzony przerywany

czas pracy na podstawie umowy o pracę. Pracownikowi przysługuje prawo do wynagrodzenia

za czas przerwy, o której mowa w § 1, jeżeli wynika to z umowy o pracę.

§ 1.

Pracodawca jest obowiązany prowadzić ewidencję czasu pracy pracownika do celów prawidłowego

ustalenia jego wynagrodzenia i innych świadczeń związanych z pracą. Pracodawca udostępnia

tę ewidencję pracownikowi, na jego żądanie.

§ 2.

W stosunku do pracowników objętych zadaniowym czasem pracy, pracowników zarządzających

w imieniu pracodawcy zakładem pracy oraz pracowników otrzymujących ryczałt za godziny

nadliczbowe lub za pracę w porze nocnej nie ewidencjonuje się godzin pracy.

§ 1.

Wymiar urlopu wynosi

1)

18 dni - po roku pracy,

2)

20 dni - po 6 latach pracy,

3)

26 dni - po 10 latach pracy.

§ 2.

Urlopu udziela się w dni robocze, za które uważa się wszystkie dni, z wyjątkiem niedziel

i świąt określonych w odrębnych przepisach. Dni wolnych od pracy wynikających z rozkładu

czasu pracy w pięciodniowym tygodniu pracy nie wlicza się do urlopu.

§ 3.

Jeżeli pracownik wykonuje dozwoloną pracę w niedziele i święta, z wyłączeniem przypadku

określonego w art. 139 pkt 1, urlopu udziela się w dni kalendarzowe, które zgodnie

z obowiązującym pracownika rozkładem czasu pracy są dla niego dniami pracy, z zastrzeżeniem

§ 4 i 5.

§ 4.

Pracownikowi objętemu jednym z systemów czasu pracy, o których mowa w art. 129

§ 5.

Przepis § 4 stosuje się także do pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu

pracy, którego rozkład czasu pracy przewiduje dni pracy i dni, w których nie ma on

obowiązku wykonywania pracy.

§ 1.

Przepis art. 155

1)

urlopu bezpłatnego,

2)

urlopu wychowawczego,

3)

odbywania zasadniczej służby wojskowej lub jej form zastępczych, okresowej służby

wojskowej, przeszkolenia wojskowego albo ćwiczeń wojskowych,

4)

tymczasowego aresztowania,

5)

odbywania kary pozbawienia wolności,

6)

nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy.

§ 2.

Jeżeli okres, o którym mowa w § 1, przypada po nabyciu przez pracownika prawa do urlopu

w danym roku kalendarzowym, wymiar urlopu pracownika powracającego do pracy w ciągu

tego samego roku kalendarzowego ulega proporcjonalnemu obniżeniu, chyba że przed rozpoczęciem

tego okresu pracownik wykorzystał urlop w przysługującym mu lub w wyższym wymiarze.

W okresie wypowiedzenia umowy o pracę pracownik jest obowiązany wykorzystać przysługujący

mu urlop, jeżeli w tym okresie pracodawca udzieli mu urlopu. W takim przypadku wymiar

udzielonego urlopu, z wyłączeniem urlopu zaległego, nie może przekraczać wymiaru wynikającego

z przepisów art. 155

Pracodawca jest obowiązany udzielić na żądanie pracownika i w terminie przez niego

wskazanym nie więcej niż 4 dni urlopu w każdym roku kalendarzowym. Pracownik zgłasza

żądanie udzielenia urlopu najpóźniej w dniu rozpoczęcia urlopu.

Łączny wymiar urlopu wykorzystanego przez pracownika na zasadach i w trybie określonych

w art. 167

Urlopu niewykorzystanego w terminie ustalonym zgodnie z art. 163 należy pracownikowi

udzielić najpóźniej do końca pierwszego kwartału następnego roku kalendarzowego; nie

dotyczy to części urlopu udzielanego zgodnie z art. 167