Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów.
Table of Provisions (36)
Statutory Text (36 Articles)
§ 1. 1. Przepisy rozporzàdzenia okreÊlajà
Rozdzia∏ 2
1) warunki i tryb rejestracji pojazdów, o których mowa w art. 71 ust. 1 ustawy, zwanych dalej „pojazdami”,
Rejestracja pojazdów
2) wzory dowodu rejestracyjnego, pozwolenia czasowego i nalepki kontrolnej,
§ 2. 1. W celu rejestracji pojazdu w∏aÊciciel pojazdu,
z zastrze˝eniem ust. 2—13 oraz § 3, sk∏ada w organie
rejestrujàcym wniosek o rejestracj´ pojazdu, zwany
dalej „wnioskiem o rejestracj´”, do którego do∏àcza
3) wzory tablic rejestracyjnych oraz innych tablic,
cech identyfikacyjnych i oznaczeƒ, w które zaopatruje si´ pojazd, a tak˝e ich opis.
1) dowód w∏asnoÊci pojazdu,
2) kart´ pojazdu, je˝eli by∏a wydana,
2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o
1) ustawie — rozumie si´ przez to ustaw´ z dnia
20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym,
3) dowód rejestracyjny, je˝eli pojazd by∏ zarejestrowany,
4) Êwiadectwo oryginalnoÊci,
2) organie rejestrujàcym — rozumie si´ przez to odpowiednio starost´ lub Wojewod´ Mazowieckiego,
3) w∏aÊcicielu pojazdu — rozumie si´ przez to odpowiednio w∏aÊciciela pojazdu, podmiot, o którym
mowa w art. 73 ust. 2 ustawy, oraz podmiot, któremu powierzono pojazd w trybie okreÊlonym
w art. 73 ust. 5 ustawy,
4) EKG ONZ — rozumie si´ Europejskà Komisj´ Gospodarczà Organizacji Narodów Zjednoczonych,
5) zaÊwiadczeniu o pozytywnym wyniku badania
technicznego pojazdu — rozumie si´ przez to zaÊwiadczenie z badania technicznego pojazdu wraz
z wymaganymi za∏àcznikami, okreÊlone w przepisach w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badaƒ technicznych oraz wzorów dokumentów
stosowanych przy tych badaniach, potwierdzajàce
pozytywny wynik badania technicznego, o którym
mowa w art. 81 ustawy.
6) zalegalizowanych tablicach (tablicy) rejestracyjnych — rozumie si´ przez to tablice (tablic´) reje-
oraz tablice (tablic´) rejestracyjne, je˝eli pojazd by∏ zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Tablice rejestracyjne, o których mowa w ust. 1,
z wyró˝nikiem powiatu w∏aÊciwym dla organu dokonujàcego rejestracji, w∏aÊciciel pojazdu przedstawia
organowi rejestrujàcemu do legalizacji.
3. Obowiàzek oddania dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy zarejestrowanego pojazdu zakupionego od Policji
lub Si∏ Zbrojnych.
4. Przepisu ust. 1 pkt 2 i 3 nie stosuje si´ do pojazdu zakupionego po przepadku na rzecz Skarbu Paƒstwa lub jednostki samorzàdu terytorialnego.
5. Podmiot dokonujàcy sprzeda˝y pojazdu, o którym mowa w ust. 4, zamieszcza na dowodzie w∏asnoÊci pojazdu adnotacj´, ˝e wraz ze sprzedanym pojazdem nie zosta∏ przekazany dowód rejestracyjny pojazdu i karta pojazdu, je˝eli by∏a wydana.
6. W przypadku zg∏oszenia do pierwszej rejestracji
nowego pojazdu zakupionego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w∏aÊciciel pojazdu do wniosku o rejestracj´ do∏àcza wyciàg ze Êwiadectwa homologacji albo odpis decyzji zwalniajàcej pojazd z homologacji, na
podstawie których organ rejestrujàcy wpisuje dane
techniczne pojazdu. Wymóg ten nie dotyczy pojazdu,
który zgodnie z ustawà nie podlega obowiàzkowi uzyskania Êwiadectwa homologacji.
7. Dopuszcza si´, w terminie 9 miesi´cy od dnia
utraty wa˝noÊci Êwiadectwa homologacji typu pojazdu, rejestracj´ pojazdu na podstawie wyciàgu, o którym mowa w ust. 6, wydanego przez producenta lub
importera w okresie wa˝noÊci tego Êwiadectwa.
8. Je˝eli wymagane jest badanie techniczne pojazdu, w∏aÊciciel pojazdu do wniosku o rejestracj´ do∏àcza
zaÊwiadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu.
9. W przypadku zg∏oszenia do pierwszej rejestracji
pojazdu zabytkowego w∏aÊciciel pojazdu dodatkowo
do∏àcza do wniosku o rejestracj´
1) uwierzytelnionà kopi´ decyzji w sprawie wpisania
pojazdu, jako dobra kultury, do rejestru zabytków
lub dokument potwierdzajàcy uj´cie pojazdu
w centralnej ewidencji dóbr kultury,
2) zaÊwiadczenie z przeprowadzonego badania pojazdu zabytkowego co do zgodnoÊci z warunkami
technicznymi, o którym mowa w art. 68 ust. 12
ustawy, oraz protokó∏ oceny stanu technicznego
pojazdu zabytkowego.
10. W przypadku zg∏oszenia do pierwszej rejestracji pojazdu, którego mark´ okreÊla si´ jako „SAM”,
w∏aÊciciel pojazdu do∏àcza do wniosku o rejestracj´
1) dowód w∏asnoÊci silnika,
2) oÊwiadczenie z∏o˝one pod odpowiedzialnoÊcià karnà za sk∏adanie fa∏szywych zeznaƒ, ˝e jest w∏aÊcicielem pozosta∏ych zespo∏ów i cz´Êci s∏u˝àcych do
zbudowania tego pojazdu,
3) dowód rejestracyjny pojazdu, je˝eli silnik pochodzi
z pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub zaÊwiadczenie wystawione
przez organ rejestrujàcy w∏aÊciwy ze wzgl´du na
miejsce rejestracji pojazdu, z którego pochodzi silnik, potwierdzajàce dane silnika, je˝eli silnik pochodzi z pojazdu wyrejestrowanego lub z pojazdu,
w którym dokonano wymiany silnika,
4) zaÊwiadczenie z przeprowadzonego badania co do
zgodnoÊci z warunkami technicznymi, o którym
mowa w art. 68 ust. 12 ustawy, oraz dokument
identyfikacyjny pojazdu marki „SAM”.
Poz. 1123
niem pojazdu w∏aÊciciel pojazdu do∏àcza do wniosku
o rejestracj´ zaÊwiadczenie, o którym mowa w art. 72
ust. 4 ustawy, wystawione przez organ rejestrujàcy
w∏aÊciwy ze wzgl´du na miejsce ostatniej rejestracji,
potwierdzajàce dane zawarte w zagubionym dokumencie, niezb´dne do rejestracji pojazdu.
12. W przypadku zg∏oszenia do rejestracji pojazdu,
który nie posiada nadanych i umieszczonych fabrycznie przez producenta lub w trybie okreÊlonym przepisami odr´bnymi cech identyfikacyjnych lub nie posiada tabliczki znamionowej, w∏aÊciciel pojazdu do wniosku o rejestracj´ do∏àcza zaÊwiadczenie, o którym mowa w § 28 ust. 3, potwierdzajàce nadanie i umieszczenie cech identyfikacyjnych lub wykonanie tabliczki znamionowej zast´pczej.
13. W przypadku rejestracji pojazdu wyrejestrowanego, o którym mowa w art. 79 ust. 4 pkt 3 ustawy,
uznanego za unikatowy, w∏aÊciciel pojazdu do wniosku
o rejestracj´ do∏àcza opini´ rzeczoznawcy samochodowego, o którym mowa w art 79a ustawy.
14. Wzór wniosku o rejestracj´ okreÊla za∏àcznik
nr 1 do rozporzàdzenia.
15. Wzór zaÊwiadczenia, o którym mowa w ust. 11,
okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia.
§ 3. 1. W przypadku zg∏oszenia do pierwszej rejestracji pojazdu sprowadzonego z zagranicy jego w∏aÊciciel do∏àcza do wniosku o rejestracj´, z zastrze˝eniem ust. 2 i 3, nast´pujàce dokumenty
1) dowód w∏asnoÊci pojazdu,
2) dowód rejestracyjny, je˝eli pojazd by∏ zarejestrowany,
3) dowód odprawy celnej przywozowej,
4) wyciàg ze Êwiadectwa homologacji lub odpowiadajàcy mu dokument wystawiony przez producenta
lub upowa˝nionego przedstawiciela producenta,
potwierdzajàcy homologacj´ pojazdu lub silnika
pojazdu w zakresie emisji zanieczyszczeƒ zawartych w spalinach, zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi przynajmniej w 03 serii poprawek do Regulaminu nr 83 EKG ONZ lub w 02B serii poprawek do
Regulaminu nr 49 EKG ONZ (w zale˝noÊci od zakresu stosowania tych regulaminów) albo równowa˝nych dyrektyw EWG, o których mowa w przepisach o homologacji pojazdów,
5) zaÊwiadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu.
2. W przypadku powierzenia pojazdu przez zagranicznà osob´ prawnà lub fizycznà podmiotowi polskiemu, do wniosku o rejestracj´, z zastrze˝eniem ust. 3,
do∏àcza si´
Przepisy ust. 4 i 12 oraz § 3 ust. 1 i § 4 ust. 2 i 3 stosuje si´ odpowiednio.
1) dokument, na którego podstawie nastàpi∏o powierzenie pojazdu,
11. W przypadku zagubienia dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu przed ponownym zarejestrowa-
2) dowód rejestracyjny, je˝eli pojazd by∏ zarejestrowany,
3) dowód odprawy celnej przywozowej,
4) wyciàg ze Êwiadectwa homologacji lub odpowiadajàcy mu dokument wystawiony przez producenta
lub upowa˝nionego przedstawiciela producenta,
potwierdzajàcy homologacj´ pojazdu lub silnika
pojazdu w zakresie emisji zanieczyszczeƒ zawartych w spalinach, zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi przynajmniej w 03 serii poprawek do Regulaminu nr 83 EKG ONZ lub w 02B serii poprawek do
Regulaminu nr 49 EKG ONZ (w zale˝noÊci od zakresu stosowania tych regulaminów) albo równowa˝nych dyrektyw EWG, o których mowa w przepisach o homologacji pojazdów,
Poz. 1123
2. W przypadku rejestracji czasowej pojazdu, o której mowa w art. 74 ust. 2 pkt 1 ustawy, organ rejestrujàcy wydaje
1) pozwolenie czasowe,
2) zalegalizowane tablice (tablic´) rejestracyjne,
3) nalepk´ kontrolnà.
3. W przypadku rejestracji czasowej pojazdu, o której mowa w art. 74 ust. 2 pkt 2 ustawy, organ rejestrujàcy wydaje
1) pozwolenie czasowe,
5) zaÊwiadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu.
2) zalegalizowane tymczasowe tablice (tablic´) rejestracyjne.
3. W przypadku pojazdu sprowadzonego z zagranicy zamiast dowodu rejestracyjnego dopuszcza si´
przedstawienie innego dokumentu, potwierdzajàcego
rejestracj´ pojazdu za granicà.
4. W przypadku rejestracji czasowej, o której mowa
w art. 74 ust. 2 pkt 3 ustawy, organ rejestrujàcy wydaje
1) pozwolenie czasowe badawcze,
§ 4. 1. Dowodem w∏asnoÊci pojazdu lub jego pojedynczych zespo∏ów jest w szczególnoÊci jeden z nast´pujàcych dokumentów
1) umowa sprzeda˝y,
2) umowa zamiany,
3) umowa darowizny,
4) umowa o do˝ywocie,
2) zalegalizowane tymczasowe tablice (tablic´) rejestracyjne badawcze.
5. Wzór dowodu rejestracyjnego stanowi za∏àcznik
nr 3 do rozporzàdzenia.
6. Wzór pozwolenia czasowego stanowi za∏àcznik
nr 4 do rozporzàdzenia.
5) faktura VAT,
7. Wzór pozwolenia czasowego badawczego stanowi za∏àcznik nr 5 do rozporzàdzenia.
6) prawomocne orzeczenie sàdu rozstrzygajàce o prawie w∏asnoÊci.
8. Wzór nalepki kontrolnej, o której mowa w art. 71
ust. 2 ustawy, okreÊla za∏àcznik nr 6 do rozporzàdzenia.
2. W przypadku gdy dane odnoszàce si´ do zbywcy
pojazdu zawarte w dowodzie w∏asnoÊci pojazdu do∏àczonym do wniosku o rejestracj´ sà niezgodne z danymi w∏aÊciciela zawartymi w dowodzie rejestracyjnym
i karcie pojazdu, je˝eli by∏a wydana, jako dowód w∏asnoÊci wymagany do rejestracji rozumie si´ wszystkie
dokumenty potwierdzajàce fakt przeniesienia prawa
w∏asnoÊci pojazdu.
§ 7. 1. W przypadku gdy pojazd posiada tablice rejestracyjne zgodne z wzorem okreÊlonym rozporzàdzeniem i wyró˝nikiem powiatu w∏aÊciwym dla organu dokonujàcego rejestracji oraz jest oznaczony nalepkà kontrolnà odpowiednià do posiadanych tablic, organ rejestrujàcy dokonuje jedynie legalizacji tych tablic.
3. Przepisu ust. 2 nie stosuje si´ do pojazdów sprowadzonych z zagranicy, o których mowa w § 3 ust. 1,
w przypadku gdy przeniesienie prawa w∏asnoÊci pojazdu nastàpi∏o za granicà.
§ 5. Dokumenty sporzàdzone w j´zyku obcym do∏àcza si´ do wniosku o rejestracj´, wyrejestrowanie wraz
z ich t∏umaczeniem na j´zyk polski przez t∏umacza przysi´g∏ego.
§ 6. 1. Rejestrujàc pojazd, z zastrze˝eniem ust. 2—4
i § 7, organ rejestrujàcy wydaje
1) dowód rejestracyjny,
2) zalegalizowane tablice (tablic´) rejestracyjne,
3) nalepk´ kontrolnà.
2. Organ rejestrujàcy na wniosek w∏aÊciciela pojazdu zamiast tablic zwyczajnych wydaje zalegalizowane
tablice indywidualne, o których mowa w § 24 rozporzàdzenia.
3. Nalepki kontrolnej nie wydaje si´ dla pojazdów,
o których mowa w art. 73 ust. 4 ustawy.
§ 8. 1. Organ rejestrujàcy na wniosek w∏aÊciciela
pojazdu, z zastrze˝eniem ust. 2, wydaje zaÊwiadczenie,
o którym mowa w § 2 ust. 11, po z∏o˝eniu przez w∏aÊciciela stosownego oÊwiadczenia pod odpowiedzialnoÊcià karnà za sk∏adanie fa∏szywych zeznaƒ.
2. W przypadku gdy dane w∏aÊciciela pojazdu,
o którym mowa w ust. 1, sà niezgodne z danymi w∏aÊciciela zawartymi w zagubionym dowodzie rejestracyjnym lub karcie pojazdu, organ rejestrujàcy wydaje
zaÊwiadczenie po zg∏oszeniu zbycia pojazdu przez w∏aÊciciela, na którego wystawione by∏y zagubione dokumenty.
§ 9. Je˝eli w dokumentach do∏àczonych do wniosku o rejestracj´ sà zawarte zastrze˝enia wynikajàce
z prawa celnego, organ rejestrujàcy jest obowiàzany
zamieÊciç te zastrze˝enia w dowodzie rejestracyjnym
pojazdu lub w pozwoleniu czasowym.
§ 10. 1. W przypadku utraty dowodu rejestracyjnego pojazdu organ rejestrujàcy na wniosek w∏aÊciciela
pojazdu wydaje wtórnik dowodu rejestracyjnego po
1) przedstawieniu karty pojazdu, je˝eli by∏a wydana,
2) przedstawieniu tablic rejestracyjnych,
3) przedstawieniu wyciàgu z rejestru badaƒ technicznych pojazdów prowadzonego przez stacj´ kontroli pojazdów, okreÊlajàcego termin nast´pnego badania technicznego pojazdu,
4) z∏o˝eniu przez w∏aÊciciela stosownego oÊwiadczenia pod odpowiedzialnoÊcià karnà za sk∏adanie fa∏szywych zeznaƒ.
2. W przypadku zniszczenia dowodu rejestracyjnego pojazdu w stopniu powodujàcym jego nieczytelnoÊç organ rejestrujàcy na wniosek w∏aÊciciela pojazdu wydaje wtórnik dowodu rejestracyjnego po
1) oddaniu dotychczasowego dowodu rejestracyjnego,
Poz. 1123
wane tablice (tablic´) rejestracyjne z nowym numerem
rejestracyjnym oraz nalepk´ kontrolnà po
1) oddaniu dotychczasowego dowodu rejestracyjnego,
2) przedstawieniu karty pojazdu, je˝eli by∏a wydana,
3) przedstawieniu zaÊwiadczenia wydanego przez
w∏aÊciwy organ Policji potwierdzajàcego zg∏oszenie kradzie˝y tablic (tablicy) rejestracyjnych.
2. W przypadku zgubienia tablic (tablicy) rejestracyjnych organ rejestrujàcy na wniosek w∏aÊciciela pojazdu wydaje nowy dowód rejestracyjny pojazdu i zalegalizowane tablice (tablic´) rejestracyjne z nowym
numerem rejestracyjnym oraz nalepk´ kontrolnà po
1) oddaniu dotychczasowego dowodu rejestracyjnego,
2) przedstawieniu karty pojazdu, je˝eli by∏a wydana,
3) z∏o˝eniu przez w∏aÊciciela stosownego oÊwiadczenia pod odpowiedzialnoÊcià karnà za sk∏adanie fa∏szywych zeznaƒ.
3. W przypadku zniszczenia tablic (tablicy) rejestracyjnych organ rejestrujàcy na wniosek w∏aÊciciela pojazdu wydaje, z zastrze˝eniem ust. 4, nowy dowód rejestracyjny pojazdu i zalegalizowane tablice (tablic´)
rejestracyjne z nowym numerem rejestracyjnym oraz
nalepk´ kontrolnà po
2) przedstawieniu karty pojazdu, je˝eli by∏a wydana,
1) oddaniu dotychczasowego dowodu rejestracyjnego i tablic (tablicy) rejestracyjnych,
3) przedstawieniu tablic rejestracyjnych.
2) przedstawieniu karty pojazdu, je˝eli by∏a wydana.
4) przedstawieniu wyciàgu z rejestru badaƒ technicznych pojazdów, prowadzonego przez stacj´ kontroli pojazdów, je˝eli termin nast´pnych badaƒ technicznych pojazdu nie jest mo˝liwy do odczytania
z dowodu rejestracyjnego.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, organ rejestrujàcy na wniosek w∏aÊciciela pojazdu wydaje zalegalizowanà tablic´ (tablice) rejestracyjnà (wtórnik), je˝eli z oddanej tablicy (tablic) rejestracyjnej mo˝liwe
jest odczytanie numeru rejestracyjnego, po przedstawieniu przez w∏aÊciciela pojazdu dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu, je˝eli by∏a wydana.
3. Przepisów ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 pkt 4 nie stosuje si´ w przypadku, gdy organ rejestrujàcy posiada informacje o terminie nast´pnych badaƒ technicznych
pojazdu.
4. Przepisy w sprawie legalizacji tablic stosuje si´
odpowiednio.
§ 11. W przypadku utraty lub uszkodzenia nalepki
kontrolnej organ rejestrujàcy na wniosek w∏aÊciciela
pojazdu wydaje wtórnik nalepki po
1) przedstawieniu dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu, je˝eli by∏a wydana,
5. Na okres konieczny do wykonania tablicy rejestracyjnej (wtórnika), ale nie d∏u˝szy ni˝ okreÊlony
w art. 74 ust. 3 ustawy, organ rejestrujàcy wydaje na
wniosek w∏aÊciciela pojazdu pozwolenie czasowe oraz
zalegalizowane tymczasowe tablice (tablic´) rejestracyjne.
§ 13. 1. W przypadku zawiadomienia o nabyciu pojazdu zarejestrowanego organ rejestrujàcy dokonuje
rejestracji pojazdu na wniosek w∏aÊciciela pojazdu.
Przepisy § 2 stosuje si´ odpowiednio.
2) z∏o˝eniu przez w∏aÊciciela pojazdu stosownego
oÊwiadczenia pod odpowiedzialnoÊcià karnà za
sk∏adanie fa∏szywych zeznaƒ.
2. W przypadku zawiadomienia o zbyciu pojazdu
zarejestrowanego dotychczasowy w∏aÊciciel do zawiadomienia do∏àcza kopi´ dokumentu, na podstawie którego nastàpi∏o zbycie pojazdu.
§ 12. 1. W przypadku kradzie˝y tablic (tablicy) rejestracyjnych organ rejestrujàcy na wniosek w∏aÊciciela
pojazdu wydaje nowy dowód rejestracyjny i zalegalizo-
§ 14. 1. W przypadku zawiadomienia o zmianie stanu faktycznego wymagajàcej zmiany danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym, wynikajàcej
1) ze zmiany adresu miejsca zamieszkania w∏aÊciciela
pojazdu, powodujàcej zmian´ w∏aÊciwoÊci miejscowej organu rejestrujàcego, organ rejestrujàcy
na wniosek w∏aÊciciela pojazdu dokonuje rejestracji pojazdu,
2) ze zmiany adresu miejsca zamieszkania w∏aÊciciela
pojazdu niepowodujàcej zmiany w∏aÊciwoÊci miejscowej organu rejestrujàcego, organ rejestrujàcy
wydaje nowy dowód rejestracyjny oraz dokonuje
legalizacji tablic rejestracyjnych zgodnie z zasadami okreÊlonymi w przepisach w sprawie legalizacji
tablic rejestracyjnych,
3) z wymiany silnika w pojeêdzie zarejestrowanym, do
zawiadomienia do∏àcza si´
a) dowód w∏asnoÊci silnika,
b) dowód odprawy celnej przywozowej, je˝eli silnik
zosta∏ sprowadzony z zagranicy,
c) dowód rejestracyjny pojazdu, z którego pochodzi silnik, je˝eli silnik pochodzi z pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub zaÊwiadczenie wystawione przez organ rejestrujàcy w∏aÊciwy ze wzgl´du na miejsce rejestracji pojazdu, z którego pochodzi silnik,
potwierdzajàce dane silnika, je˝eli silnik pochodzi z pojazdu wyrejestrowanego lub z pojazdu,
w którym dokonano wymiany silnika.
Przepisy § 2—5 stosuje si´ odpowiednio.
2. W przypadku zawiadomienia o zmianie innych
danych pojazdu zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym zaistnia∏ej w wyniku wprowadzenia zmian konstrukcyjnych lub wymiany elementów, pojazd, zgodnie
z ustawà, podlega badaniu technicznemu. ZaÊwiadczenie o pozytywnym wyniku tego badania potwierdzajàce, ˝e dokonane zmiany sà zgodne z przepisami okreÊlajàcymi warunki techniczne pojazdów, jest podstawà
do wydania dowodu rejestracyjnego z nowymi danymi
pojazdu.
§ 15. 1. W celu wyrejestrowania pojazdu w∏aÊciciel
pojazdu sk∏ada wniosek o wyrejestrowanie pojazdu
w organie rejestrujàcym i do wniosku do∏àcza
1) zaÊwiadczenie o przekazaniu pojazdu lub zespo∏u
pojazdu posiadajàcego numer VIN lub numer nadwozia, podwozia albo ramy do sk∏adnicy z∏omu
wyznaczonej przez wojewod´, dowód rejestracyjny, kart´ pojazdu, je˝eli by∏a wydana, i tablice (tablic´) rejestracyjne, w przypadku okreÊlonym
w art. 79 ust. 1 pkt 1 ustawy,
Poz. 1123
Êcià karnà za sk∏adanie fa∏szywych zeznaƒ lub dokument potwierdzajàcy zarejestrowanie pojazdu za
granicà, w przypadku okreÊlonym w art. 79 ust. 1
pkt 3 ustawy,
4) dokument potwierdzajàcy zniszczenie (kasacj´) pojazdu za granicà, dowód rejestracyjny, kart´ pojazdu, je˝eli by∏a wydana, i tablice rejestracyjne,
w przypadku okreÊlonym w art. 79 ust. 1 pkt 4 ustawy,
5) dokument potwierdzajàcy trwa∏à i zupe∏nà utrat´
posiadania pojazdu, dowód rejestracyjny, kart´ pojazdu, je˝eli by∏a wydana, tablice rejestracyjne oraz
dokument potwierdzajàcy wniesienie op∏aty, o której mowa w art. 79 ust. 5 ustawy.
2. W przypadku utraty dowodu rejestracyjnego,
karty pojazdu, je˝eli by∏a wydana, lub tablic (tablicy) rejestracyjnych, o których mowa w ust. 1, w∏aÊciciel pojazdu sk∏ada stosowne oÊwiadczenie pod odpowiedzialnoÊcià karnà za sk∏adanie fa∏szywych zeznaƒ.
3. Wzór wniosku, o którym mowa w ust. 1, okreÊla
za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia.
Rozdzia∏ 3
Tablice rejestracyjne
§ 16. Tablice rejestracyjne, zwane dalej „tablicami”,
ze wzgl´du na swoje przeznaczenie dzielà si´ na
1) zwyczajne — do oznaczania wszystkich pojazdów,
z zastrze˝eniem pkt 2—5,
2) indywidualne — do oznaczania pojazdów samochodowych,
3) zabytkowe — do oznaczania pojazdów zabytkowych,
4) tymczasowe — do oznaczania pojazdów czasowo
zarejestrowanych,
5) tymczasowe badawcze — do oznaczania pojazdów
czasowo zarejestrowanych do przeprowadzenia
badaƒ homologacyjnych lub badaƒ pojazdów, ich
wyposa˝enia lub cz´Êci przez jednostk´ badawczà
producenta,
6) dyplomatyczne — do oznaczania pojazdów nale˝àcych do przedstawicielstw dyplomatycznych, urz´dów konsularnych i misji specjalnych paƒstw obcych oraz organizacji mi´dzynarodowych, a tak˝e
ich personelu.
2) dowód rejestracyjny i kart´ pojazdu, je˝eli by∏a wydana, stosowne oÊwiadczenie pod odpowiedzialnoÊcià karnà za sk∏adanie fa∏szywych zeznaƒ oraz
zaÊwiadczenie wydane przez w∏aÊciwy organ Policji potwierdzajàce zg∏oszenie kradzie˝y pojazdu
w przypadku okreÊlonym w art. 79 ust. 1 pkt 2 ustawy,
1) samochodowe (jednorz´dowe i dwurz´dowe) — do
oznaczania wszystkich rodzajów pojazdów, z wyjàtkiem motocykli, ciàgników rolniczych i motorowerów,
3) dokument potwierdzajàcy zbycie pojazdu za granic´ i stosowne oÊwiadczenie pod odpowiedzialno-
2) motocyklowe (dwurz´dowe) — do oznaczania motocykli i ciàgników rolniczych,
§ 17. Tablice ze wzgl´du na wielkoÊç dzielà si´ na
3) motorowerowe (dwurz´dowe) — do oznaczania
motorowerów.
§ 18. 1. Numer rejestracyjny pojazdu stanowià litery i cyfry (cyfra) umieszczone na tablicy.
2. Ka˝demu pojazdowi przypisuje si´ jeden numer
rejestracyjny.
3. Na tablicy zwyczajnej jest wyt∏oczony numer rejestracyjny barwy czarnej na bia∏ym tle, sk∏adajàcy si´
z wyró˝nika województwa, wyró˝nika powiatu i wyró˝nika pojazdu.
4. Na tablicy indywidualnej jest wyt∏oczony numer
rejestracyjny barwy czarnej na bia∏ym tle, sk∏adajàcy
si´ z wyró˝nika województwa i indywidualnego wyró˝nika pojazdu.
5. Na tablicy zabytkowej jest wyt∏oczony numer rejestracyjny barwy czarnej na ˝ó∏tym tle, sk∏adajàcy si´
z wyró˝nika województwa, wyró˝nika powiatu i wyró˝nika pojazdu, oraz symbol pojazdu zabytkowego.
6. Na tablicy tymczasowej jest wyt∏oczony numer
rejestracyjny barwy czerwonej na bia∏ym tle, sk∏adajàcy si´ z wyró˝nika województwa oraz wyró˝nika pojazdu.
7. Na tablicy tymczasowej badawczej jest wyt∏oczony numer rejestracyjny barwy czerwonej na bia∏ym tle,
sk∏adajàcy si´ z wyró˝nika województwa, wyró˝nika
pojazdu oraz wyró˝nika okreÊlajàcego przeznaczenie
tablicy.
8. Na tablicy dyplomatycznej jest wyt∏oczony numer rejestracyjny barwy bia∏ej na niebieskim tle, sk∏adajàcy si´ z wyró˝nika województwa i wyró˝nika pojazdu.
§ 19. 1. Ka˝da tablica posiada dodatkowo na niebieskim tle symbol barw Rzeczypospolitej Polskiej i litery
„PL” barwy bia∏ej. Wymóg ten nie dotyczy tablic (tablicy) dyplomatycznych.
2. Na tablicach w miejscu do tego przeznaczonym
znajduje si´ znak legalizacyjny zgodny z przepisami
w sprawie legalizacji tablic rejestracyjnych.
§ 20. Na tablicach nie mogà byç umieszczane inne
oznaczenia ni˝ te, o których mowa w § 18 i 19.
§ 21. 1. Numery rejestracyjne sà tworzone ze zbioru nast´pujàcych 25 liter: A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L,
M, N, O, P, R, S, T, U, V, W, X, Y i Z oraz cyfr od 0 do 9.
2. Poszczególne litery i cyfry numeru rejestracyjnego pe∏nià nast´pujàce funkcje
1) na tablicach zwyczajnych samochodowych —
pierwsza litera stanowi wyró˝nik województwa,
druga lub druga i trzecia litera stanowià wyró˝nik
powiatu, nast´pne cyfry lub cyfry i litera lub litery
stanowià wyró˝nik pojazdu tworzony kolejno
w uk∏adzie
Poz. 1123
a) dla powiatów z wyró˝nikiem jednoliterowym
— pi´ç cyfr w przedziale od 00001 do 99999,
— cztery cyfry w przedziale od 0001 do 9999 i litera
— trzy cyfry w przedziale od 001 do 999 i dwie litery,
b) dla powiatów z wyró˝nikiem dwuliterowym
— litera i trzy cyfry w przedziale od 001 do 999,
— dwie cyfry w przedziale od 01 do 99 i dwie litery,
— cyfra w przedziale od 1 do 9, litera i dwie cyfry w przedziale od 01 do 99,
— dwie cyfry w przedziale od 01 do 99, litera i cyfra w przedziale od 1 do 9,
— cyfra w przedziale od 1do 9, dwie litery i cyfra
w przedziale od 1 do 9,
2) tablicach zwyczajnych motocyklowych i motorowerowych — pierwsza litera stanowi wyró˝nik województwa, druga lub druga i trzecia litera stanowià
wyró˝nik powiatu, nast´pne cyfry lub cyfry i litera
lub litery stanowià wyró˝nik pojazdu tworzony kolejno w uk∏adzie
a) dla powiatów z wyró˝nikiem jednoliterowym
— cztery cyfry w przedziale od 0001 do 9999,
— trzy cyfry w przedziale od 001 do 999 i litera,
b) dla powiatów z wyró˝nikiem dwuliterowym
— litera i trzy cyfry w przedziale od 001 do 999,
— dwie cyfry w przedziale od 01 do 99 i dwie litery,
— cyfra w przedziale od 1 do 9, litera i dwie cyfry w przedziale od 01 do 99,
— dwie cyfry w przedziale od 01 do 99, litera i cyfra w przedziale od 1 do 9,
— cyfra w przedziale od 1do 9, dwie litery i cyfra
w przedziale od 1 do 9,
3) na tablicach indywidualnych — litera i cyfra stanowià wyró˝nik województwa, zaÊ kolejne litery
w liczbie od 3 do 5 stanowià wyró˝nik indywidualny pojazdu, w którym nie wi´cej ni˝ dwie ostatnie
litery mo˝na zastàpiç liczbà,
4) na tablicach zabytkowych — pierwsza litera stanowi wyró˝nik województwa, druga lub druga i trzecia litera stanowià wyró˝nik powiatu, nast´pnie
odpowiednio dwie cyfry w przedziale od 01 do 99
i litera lub cyfra w przedziale od 1 do 9 i litera stanowià wyró˝nik pojazdu,
5) na tymczasowych tablicach — litera i cyfra stanowià wyró˝nik województwa, zaÊ cztery cyfry
w przedziale od 0001 do 9999 stanowià wyró˝nik
pojazdu, który po wyczerpaniu wskazanej pojemnoÊci tworzy si´ w uk∏adzie trzy cyfry w przedziale
od 001 do 999 i litera,
6) na tymczasowych tablicach badawczych — litera
i cyfra stanowià wyró˝nik województwa, zaÊ dwie
cyfry w przedziale od 01 do 99 stanowià wyró˝nik
pojazdu, nast´pnie litera B, która jest literà sta∏à,
stanowi wyró˝nik okreÊlajàcy przeznaczenie tablicy,
Poz. 1123
5. Z ty∏u przyczepy motocyklowej umieszcza si´ tablic´ rejestracyjnà motocyklowà przeniesionà z motocykla, który ciàgnie przyczep´.
7) na tablicach dyplomatycznych — pierwsza litera
stanowi wyró˝nik województwa, zaÊ szeÊç cyfr
w przedziale od 000001 do 999999 stanowi wyró˝nik pojazdu.
6. Je˝eli pojazd nie ma specjalnego miejsca do
umocowania tablic, to przednià i tylnà tablic´ umieszcza si´ w Êrodku szerokoÊci pojazdu, a gdyby to utrudnia∏o jego eksploatowanie lub ogranicza∏o widocznoÊç
tablicy — po lewej stronie pojazdu.
§ 22. 1. Wyró˝nik pojazdu, z zastrze˝eniem § 24
ust. 2, okreÊla organ rejestrujàcy, pos∏ugujàc si´ zestawem cyfr i liter stanowiàcych pojemnoÊç rejestracyjnà,
z wy∏àczeniem liter B, D, I, O i Z.
§ 26. Utrzymywanie tablic i innych oznaczeƒ pojazdów, o których mowa w przepisach rozdzia∏u 4, w nale˝ytym stanie i zapewnienie ich czytelnoÊci jest obowiàzkiem kierujàcego pojazdem.
2. Wyró˝niki województw i wyró˝niki powiatów dla
tablic rejestracyjnych okreÊla za∏àcznik nr 7 do rozporzàdzenia.
§ 27. Wzory tablic rejestracyjnych, umieszczanych
na nich znaków i symboli, a tak˝e ich opis okreÊla za∏àcznik nr 8 do rozporzàdzenia.
§ 23. W∏aÊciwy miejscowo dla siedziby sejmiku województwa prezydent miasta na prawach powiatu,
a w województwie mazowieckim starosta warszawski
Rozdzia∏ 4
1) prowadzi ewidencj´ tablic indywidualnych, wydanych na obszarze województwa, z zachowaniem
warunków okreÊlonych w § 18 ust. 2,
2) wyznacza w ramach województwa dla ka˝dego organu rejestrujàcego pojemnoÊç rejestracyjnà tablic tymczasowych oraz tymczasowych badawczych.
§ 24. 1. Organ rejestrujàcy, z zastrze˝eniem ust. 2
i 3, wydaje tablice (tablic´) indywidualne, je˝eli z informacji uzyskanej z ewidencji, o której mowa w § 23
pkt 1, wynika, ˝e identyczne tablice (tablica) nie zosta∏y wydane dla innego pojazdu zarejestrowanego na terenie województwa.
2. Wyró˝nik indywidualny pojazdu okreÊla zainteresowany w∏aÊciciel pojazdu, z zastrze˝eniem ust. 3.
3. Wyró˝nik indywidualny powinien stanowiç wyraz, skrót lub okreÊlenie w j´zyku polskim, niezawierajàcy treÊci obraêliwych lub niezgodnych z zasadami
wspó∏˝ycia spo∏ecznego.
§ 25. 1. W∏aÊciciel pojazdu umieszcza na pojeêdzie
tablice z przodu i z ty∏u w miejscach konstrukcyjnie do
tego przeznaczonych, z wyjàtkiem przyczep, ciàgników
rolniczych, motocykli i motorowerów, na których tablice umieszcza si´ tylko z ty∏u, z zastrze˝eniem ust. 2.
2. W przypadkach uzasadnionych konstrukcjà ciàgnika rolniczego tablice umieszcza si´ z przodu pojazdu.
3. Z przodu pojazdu umieszcza si´ wy∏àcznie tablic´ jednorz´dowà, z wyjàtkiem ciàgnika rolniczego,
o którym mowa w ust. 2.
4. Z ty∏u pojazdu umieszcza si´ tablic´ jednorz´dowà albo dwurz´dowà w zale˝noÊci od miejsca konstrukcyjnie do tego przeznaczonego, z zastrze˝eniem
ust. 5.
Inne oznaczenia pojazdów
§ 28. 1. W przypadku gdy organ rejestrujàcy, na
wniosek w∏aÊciciela pojazdu, wydaje decyzj´ o nadaniu i umieszczeniu cech identyfikacyjnych zgodnie z zasadami okreÊlonymi w art. 66a ustawy, stacja kontroli
pojazdów wydaje zaÊwiadczenie potwierdzajàce
umieszczenie cech identyfikacyjnych pojazdu.
2. W przypadku gdy umieszczenie numeru silnika
w sposób okreÊlony w odr´bnych przepisach mog∏oby
spowodowaç uszkodzenie silnika, stacja kontroli pojazdów wydaje zaÊwiadczenie potwierdzajàce brak mo˝liwoÊci umieszczenia numeru silnika.
3. Wzory cech identyfikacyjnych, o których mowa
w art. 66 ust. 3a ustawy, okreÊla za∏àcznik nr 9 do rozporzàdzenia.
§ 29. 1. Organ rejestrujàcy, na wniosek w∏aÊciciela
pojazdu, wydaje, w drodze decyzji, zgod´ na wykonanie i umieszczenie tabliczki znamionowej zast´pczej,
zwanej dalej „tabliczkà zast´pczà”, w przypadku
1) braku, utraty lub zniszczenia tabliczki znamionowej,
2) utraty aktualnoÊci treÊci tabliczki znamionowej w zakresie okreÊlenia cech identyfikacyjnych pojazdu.
2. W przypadkach okreÊlonych w ust. 1 stacja kontroli pojazdów wydaje zaÊwiadczenie potwierdzajàce
wykonanie i umieszczenie tabliczki zast´pczej.
§ 30. 1. Pojazd samochodowy, z wyjàtkiem motocykla, oznacza si´ nalepkà kontrolnà, o której mowa
w § 6, na której jest umieszczony numer rejestracyjny
pojazdu.
2. Pojazd, o którym mowa w ust. 1, oznacza si´ tylko jednà nalepkà kontrolnà, którà w∏aÊciciel pojazdu
umieszcza wewnàtrz pojazdu w prawym dolnym rogu
przedniej szyby.
§ 31. 1. Na samochodzie ci´˝arowym samowy∏adowczym oraz przyczepie samowy∏adowczej umiesz-
cza si´ te same co na tablicach rejestracyjnych numery rejestracyjne przez ich namalowanie na tyle burty
skrzyni ∏adunkowej bia∏à lub czarnà farbà kontrastowà
w stosunku do t∏a burty. Przepis ten nie dotyczy pojazdów, które z ty∏u nie majà burty w postaci p∏aszczyzny.
2. Numery namalowane na tyle burty skrzyni ∏adunkowej powinny mieç taki sam uk∏ad i zbli˝ony
kszta∏t liter i cyfr jak numery na tablicy rejestracyjnej
jednorz´dowej. D∏ugoÊç rz´du namalowanych numerów powinna wynosiç 140—150 cm, wysokoÊç 25 cm,
a gruboÊç kreski — 4,5 cm.
Poz. 1123
2. Autobus, o którym mowa w ust. 1, dodatkowo
oznacza si´ z przodu i z ty∏u tablicami ze znakiem
„STOP”, które powinny byç widoczne dla innych
uczestników ruchu drogowego po uruchomieniu,
zgodnie z zasadami okreÊlonymi w przepisach odr´bnych.
§ 37. 1. Na pojeêdzie przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu osób niepe∏nosprawnych umieszcza
si´ tablic´, o której mowa w art. 58 ust. 1 ustawy,
z przodu i z ty∏u pojazdu, mo˝liwie blisko lewej p∏aszczyzny obrysu, na wysokoÊci od 60 cm do 180 cm od
powierzchni jezdni.
§ 32. 1. Autobus, o którym mowa w art. 20 ust. 4
ustawy, oraz pojazd, w stosunku do którego organ rejestrujàcy okreÊli∏ na podstawie art. 21 ust. 4 ustawy indywidualnà dopuszczalnà pr´dkoÊç jazdy, oznacza si´
na tyle nadwozia tarczà okreÊlajàcà t´ pr´dkoÊç.
2. Pojazd, o którym mowa w art. 8 ustawy, mo˝e byç
oznaczony nalepkà barwy bia∏ej z mi´dzynarodowym
symbolem wózka inwalidzkiego barwy czarnej, umieszczonà na przedniej szybie w prawym górnym rogu.
2. Autobus przystosowany do zasilania gazem powinien byç oznaczony z przodu i z ty∏u nadwozia oraz
z prawego boku pojazdu w pobli˝u drzwi wejÊciowych
nalepkà z symbolem „LPG” lub „CNG”.
§ 38. Oznaczenia pojazdów, o których mowa w § 32
ust. 1, § 34—36 i § 37 ust. 1, powinny odpowiadaç wymaganiom normy PN–92/N–01255 „Barwy bezpieczeƒstwa i znaki bezpieczeƒstwa”.
§ 33. 1. Na pojeêdzie zarejestrowanym w Rzeczypospolitej Polskiej, który ma byç u˝ywany w ruchu mi´dzynarodowym, umieszcza si´ z ty∏u na nadwoziu pojazdu, z zastrze˝eniem ust. 2, znak z literami „PL”.
§ 39. Wzory oznaczeƒ pojazdów, o których mowa
w § 32—37, a tak˝e ich opis okreÊla za∏àcznik nr 10 do
rozporzàdzenia.
2. Znak z literami „PL” mo˝e byç umieszczony na
tylnej szybie samochodu w prawym dolnym rogu, pod
warunkiem ˝e b´dzie zapewniona wystarczajàca widocznoÊç znaku i czytelnoÊç liter.
3. Na pojeêdzie nale˝àcym do przedstawicielstwa
dyplomatycznego paƒstwa obcego umieszcza si´ znak
z literami „CD”, a na pojeêdzie urz´du konsularnego
znak z literami „CC”. Przepisy ust. 2 stosuje si´ odpowiednio.
Rozdzia∏ 5
Przepisy przejÊciowe i koƒcowe
§ 40. 1. Tablice (tablic´) rejestracyjne wydane na
podstawie dotychczasowych przepisów zachowujà
wa˝noÊç.
2. Dowody rejestracyjne wydane wed∏ug wzoru
okreÊlonego w dotychczasowych przepisach zachowujà wa˝noÊç do czasu zawiadomienia, o którym mowa
w art. 78 ust. 2 pkt 2 ustawy.
§ 34. 1. Na pojeêdzie przeznaczonym do nauki jazdy lub przeprowadzania egzaminu tablic´, o której mowa w art. 55 ust. 1 ustawy, umieszcza si´ z przodu i z ty∏u pojazdu lub zespo∏u pojazdów, na wysokoÊci od
60 cm do 180 cm od powierzchni jezdni, z zastrze˝eniem ust. 2 i 3.
3. Pojazdy posiadajàce numer silnika, numer VIN
lub numer nadwozia, podwozia albo ramy nadane
i umieszczone na podstawie dotychczasowych przepisów uwa˝a si´ za spe∏niajàce wymagania w zakresie
posiadania cech identyfikacyjnych wymaganych do rejestracji pojazdu.
2. Na samochodzie osobowym tablic´, o której mowa w ust. 1, umieszcza si´ pionowo na dachu prostopadle do osi pod∏u˝nej pojazdu.
4. Pojazdy nieposiadajàce cech identyfikacyjnych
w zakresie numeru silnika, które jednoczeÊnie posiadajà w dowodach rejestracyjnych zamieszczony na podstawie odr´bnych przepisów wpis potwierdzajàcy brak
numeru silnika, uwa˝a si´ za spe∏niajàce wymagania
okreÊlone w art. 66 ust. 3a pkt 2 ustawy do czasu wystàpienia przes∏anki okreÊlonej w art. 66a ust. 2 pkt 2
ustawy.
3. Motocykl oznacza si´ tablicà, o której mowa
w ust. 1, umieszczonà z ty∏u pojazdu.
§ 35. Na pojeêdzie przewo˝àcym zorganizowanà
grup´ dzieci lub m∏odzie˝y w wieku do lat 18 umieszcza si´ tablic´, o której mowa w art. 57 ust. 1 ustawy,
z przodu i z ty∏u pojazdu, mo˝liwie blisko lewej p∏aszczyzny obrysu, na wysokoÊci od 60 cm do 180 cm od
powierzchni jezdni.
§ 36. 1. Autobus szkolny przeznaczony do przewozu dzieci do szko∏y powinien byç oznaczony z przodu
i z ty∏u tablicami „AUTOBUS SZKOLNY”.
§ 41. Przepisu § 2 ust. 12 nie stosuje si´ do pojazdu, który posiada tabliczk´ zast´pczà lub nadane i nabite cechy identyfikacyjne na podstawie dotychczasowych przepisów.
§ 42. Przepisu § 3 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 4 nie stosuje si´ do pojazdu dopuszczonego do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed dniem wejÊcia
w ˝ycie rozporzàdzenia.
§ 43. Organ rejestrujàcy na wniosek w∏aÊciciela pojazdu mo˝e dokonaç wymiany dowodu rejestracyjnego i tablic (tablicy) rejestracyjnych wydanych wed∏ug
wzorów okreÊlonych w przepisach obowiàzujàcych
przed dniem 1 lipca 1999 r. na dowód rejestracyjny, zalegalizowane tablice (tablic´) rejestracyjne i nalepk´
kontrolnà okreÊlone niniejszym rozporzàdzeniem.
§ 44. 1. Organ rejestrujàcy mo˝e do czasu wyczerpania zapasów, jednak nie d∏u˝ej ni˝ do dnia 31 grudnia 2002 r., wydawaç pozwolenia czasowe badawcze
wed∏ug wzoru okreÊlonego w rozporzàdzeniu, o którym mowa w § 45.
2. Pozwolenia czasowe badawcze wydane wed∏ug
wzoru, o którym mowa w ust. 1, zachowujà wa˝noÊç
do koƒca terminu, o którym mowa w art. 74 ust. 4 ustawy.
Poz. 1123
§ 45. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Transportu
i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. Nr 59,
poz. 632, z 2000 r. Nr 25, poz. 305 oraz z 2001 r.
Nr 26, poz. 296 i Nr 145, poz. 1632), z wyjàtkiem § 7
ust. 2 pkt 1 i za∏àcznika nr 3 w zakresie wzoru pozwolenia czasowego badawczego i wzoru nalepki na tablice tymczasowe, które tracà moc z dniem 31 grudnia
2002 r.
§ 46. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie
30 dni od dnia og∏oszenia, z wyjàtkiem § 2 ust. 1 pkt 4
i § 32 ust. 2, które wchodzà w ˝ycie z dniem 1 stycznia
2003 r.
Minister Infrastruktury: M. Pol
Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury
z dnia 22 lipca 2002 r. (poz. 1123)
Za∏àcznik nr 1
WZÓR WNIOSKU O REJESTRACJ¢ CZASOWÑ LUB WYREJESTROWANIE POJAZDU
Format A5 lub A4
Strona 1
Strona 2
Za∏àcznik nr 2
WZÓR ZAÂWIADCZENIA POTWIERDZAJÑCEGO DANE ZAWARTE W ZAGUBIONYM DOWODZIE
REJESTRACYJNYM, KARCIE POJAZDU
Format nie wi´kszy ni˝ A4
Za∏àcznik nr 3
WZÓR DOWODU REJESTRACYJNEGO POJAZDU
Format A6
Strona 4
Strona 1
Uwaga: stron´ 1 i 4 po wype∏nieniu pokryç folià stanowiàcà komplet z blankietem.
Strona 2
Strona 3
Za∏àcznik nr 4
WZÓR POZWOLENIA CZASOWEGO
Format strony A6
Strona 1
Strona 2
Uwaga: stron´ 1 po wype∏nieniu pokryç folià stanowiàcà komplet z blankietem.
Za∏àcznik nr 5
WZÓR POZWOLENIA CZASOWEGO BADAWCZEGO
Format ksià˝eczki o wymiarach strony 125 × 88 mm
Widok ok∏adki na zewnàtrz (kolor szary, napisy z∏ote)
Strona wewn´trzna ok∏adki
Uwaga: stron´ wewn´trznà ok∏adki pokryç folià stanowiàcà komplet z blankietem.
Strony od 1 do 11
Strona 12
Wewn´trzna strona ok∏adki
Za∏àcznik nr 6
WZÓR NALEPKI KONTROLNEJ
Opis
1. Wymiary nieokreÊlone na rysunku: gruboÊç kreski symbolu „PL” — 1,5 mm.
2. Barwy: pole pod symbolem „PL” i flagà polskà — niebieskie, flaga polska — bia∏o-czerwona, symbol „PL”
— bia∏y, pozosta∏a cz´Êç nalepki — metalizowana, zabezpieczona elementami optycznie zmiennymi, numer
rejestracyjny — czarny, widoczny w ramce na bia∏ym tle, które zawiera optycznie zmienny gilosz.
3. Barwy nalepki: niebieska — pola pod flagà polskà i czerwona — flagi polskiej powinny odpowiadaç barwie
niebieskiej i czerwonej okreÊlonej dla tablic rejestracyjnych,
4. Nalepka kontrolna wykonana jest z wielowarstwowej samoprzylepnej folii, która przy jakiejkolwiek próbie
oderwania jej od szyby ulega odkszta∏ceniu, a elementy identyfikacyjne i t∏o nalepki ulegajà zniszczeniu. Dotyczy to równie˝ próby oderwania w podwy˝szonej i obni˝onej temperaturze.
5. Numer rejestracyjny na nalepce musi byç nanoszony za pomocà drukarki czcionkà zapewniajàcà dobrà czytelnoÊç numeru, o wysokoÊci 13,0±1,0 mm i gruboÊci kreski 2,0±0,5 mm, na cienkà foli´ poÊrednià stanowiàcà integralnà cz´Êç nalepki.
6. Nalepka musi byç zabezpieczona przed fa∏szowaniem. Zasadniczym elementem tego zabezpieczenia sà graficzne elementy optycznie zmienne obejmujàce god∏o narodowe wykonane w technice holograficznej, gilosz
holograficzny i stylizowane znaki RP
7. Nalepka powinna byç odporna na dzia∏anie podwy˝szonej temperatury zgodnie z wymaganiami pkt 2.13 normy PN-S-73200, temperatura próby 65°C+/–3°C oraz zmiennych temperatur zgodnie z wymaganiami pkt 2.14
normy PN-S-73200.
8. Nalepka powinna mieç takà odpornoÊç na oderwanie, aby materia∏ foliowy nalepki poddany dzia∏aniu temperatur –30°C+/–2°C przez 1 godzin´, natychmiast po wyj´ciu z komory termicznej, nie da∏ si´ oderwaç od
pod∏o˝a bez zniszczenia.
9. Nalepka powinna mieç odpornoÊç na dzia∏anie wody zgodnie z wymaganiami pkt 2.17 normy PN-S-73200.
10. Nalepka powinna mieç odpornoÊç na dzia∏anie promieni Êwietlnych. Po poddaniu strony czo∏owej nalepki
dzia∏aniu promieni Êwietlnych zgodnie z pkt 2.16 normy PN-S-73200 barwy niebieska, czerwona i czarna nie
powinny ulec wyraênemu sp∏owieniu, a bia∏a wyraênej zmianie koloru. Pozosta∏a cz´Êç nalepki musi zachowaç swój kolor oraz dobrà widocznoÊç elementów optycznie zmiennych, o których mowa w pkt 6.
Za∏àcznik nr 7
WYRÓ˚NIKI WOJEWÓDZTW I POWIATÓW DLA TABLIC REJESTRACYJNYCH POJAZDÓW
Za∏àcznik nr 8
WZORY TABLIC REJESTRACYJNYCH, UMIESZCZANYCH NA NICH ZNAKÓW I SYMBOLI ORAZ ICH OPIS
1. OkreÊlenia
1.1. U˝yte okreÊlenia oznaczajà
1) rodzaj tablicy — tablic´ zwyczajnà, indywidualnà,
zabytkowà, dyplomatycznà, tymczasowà i tymczasowà badawczà,
2) odmiana tablicy — tablic´ jednorz´dowà, tj. przeznaczonà do usytuowania znaków w jednym rz´dzie, lub dwurz´dowà, tj. przeznaczonà do usytuowania znaków w dwóch rz´dach,
3) wzór tablicy — tablic´ okreÊlonego rodzaju i odmiany,
4) tablic´ pojedynczà — tablic´ przeznaczonà do stosowania w jednym egzemplarzu,
5) komplet tablic — dwie tablice jednej lub ró˝nej odmiany o takiej samej treÊci,
6) znaki tablicy — litery, cyfry i symbole umieszczone
na tablicy,
7) odbicie powrotne (wspó∏dro˝ne) — odbicie, w którym Êwiat∏o jest odbijane w kierunku bliskim do tego, z którego pada, przy czym w∏aÊciwoÊç ta zostaje zachowana przy znacznych zmianach kàta
oÊwietlenia,
8) materia∏ odblaskowy — materia∏ odbijajàcy Êwiat∏o
w sposób powrotny (wspó∏dro˝ny),
9) oÊ odniesienia NC — oÊ odpowiadajàcà osi symetrii próbki i prostopad∏à do jej powierzchni odblaskowej,
10) Êrodek odniesienia C — punkt przeci´cia osi odniesienia z powierzchnià odblaskowà próbki,
11) kàt oÊwietlenia β — kàt zawarty pomi´dzy osià odniesienia NC a prostà wyznaczonà przez Êrodek
êród∏a Êwiat∏a Cs oraz Êrodek odniesienia C próbki,
12) kàt obserwacji α — kàt zawarty pomi´dzy prostymi
∏àczàcymi Êrodek odniesienia C próbki ze Êrodkiem
êród∏a Cs oraz Êrodek odniesienia C próbki ze Êrodkiem odbiornika Êwiat∏a Cr
13) rozwartoÊç kàtowa próbki γ — kàt, pod jakim jest
widoczny najwi´kszy wymiar powierzchni odblaskowej badanej próbki ze Êrodka odbiornika Êwiat∏a,
14) powierzchniowy wspó∏czynnik odblasku R — stosunek Êwiat∏oÊci powierzchni odblaskowej w kierunku obserwacji do nat´˝enia oÊwietlenia przy
powierzchni odblaskowej, na p∏aszczyênie prostopad∏ej do kierunku padajàcego Êwiat∏a i do pola tej
powierzchni odblaskowej, przy okreÊlonych kàtach
oÊwietlenia i obserwacji; powierzchniowy wspó∏-
czynnik odblasku R wyra˝any jest w kandelach na
lux na metr kwadratowy (cd x lx–1 x m–2),
15) wzorcowe êród∏a Êwiat∏a A i D65 — êród∏o Êwiat∏a
stosowane przy badaniach materia∏ów odblaskowych,
16) wspó∏czynnik luminancji — stosunek luminancji
danej powierzchni w okreÊlonym kierunku do luminancji idealnego rozpraszacza oÊwietlonego w taki
sam sposób.
2. Szczegó∏owe wymagania
2.1. P∏yta tablicy powinna byç wykonana z taÊmy
aluminiowej o gruboÊci 1 mm, odpornej na dzia∏anie
czynników atmosferycznych oraz na warunki wyst´pujàce w czasie normalnej eksploatacji pojazdu. Powierzchnia czo∏owa tablicy powinna byç pokryta materia∏em odblaskowym barwy bia∏ej, ˝ó∏tej lub niebieskiej, trwale zwiàzanym z pod∏o˝em, odpornym na
uderzenia i zginanie, posiadajàcym w∏aÊciwoÊci elastyczne oraz wymagane w∏aÊciwoÊci odblaskowe i barwowe.
2.2. Kszta∏ty tablic powinny byç zgodne z rysunkiem 1. Wymiary na rysunku podano w mm, maksymalne odchy∏ki wymiarów g∏ównych (d∏ugoÊci i szerokoÊç) wynoszà ±1 mm. Odchy∏ka promienia zaokràglenia naro˝y tablic powinna wynosiç od –0,5 do +1,5 mm.
2.3. Wyt∏oczone znaki i ramka obrze˝a powinny byç
pokryte pow∏okà o tej samej barwie. Znaki tablic powinny byç ukszta∏towane poprzez wyt∏oczenie p∏yty
tak, aby na stronie czo∏owej by∏y one wypuk∏e. Kszta∏t
przet∏oczeƒ znaków i ramki obrze˝a powinien byç
zgodny z rysunkiem 2.
2.4. Tablice samochodowe wykonuje si´ w kompletach, natomiast tablice motocyklowe, motorowerowe
oraz tablice przeznaczone do oznaczania przyczep jako
tablice pojedyncze.
2.5. Symbol flagi polskiej i bia∏e litery „PL” wyró˝niajàce paƒstwo rejestracji pojazdu powinny byç
umieszczone na niebieskim tle z lewej strony tablicy.
T∏o pod flagà, flaga i litery „PL” powinny byç odblaskowe i stanowiç trwa∏à cz´Êç pod∏o˝a foliowego. Symbolu flagi i liter „PL” nie umieszcza si´ na tablicach dyplomatycznych. Niebieskie t∏o powinno zachodziç na
obrze˝e sàsiadujàce tak, aby nie pozostawa∏ bia∏y lub
˝ó∏ty pasek mi´dzy niebieskim t∏em a czarnà lub czerwonà ramkà obrze˝a. Maksymalna odchy∏ka wysokoÊci t∏a w tablicach dwurz´dowych wynosi +2 mm,
a maksymalna odchy∏ka szerokoÊci wynosi –2 mm dla
wszystkich tablic. Polska flaga powinna mieç kszta∏t
poziomego prostokàta o wymiarach 25 x 27 mm,
a w tablicach motorowerowych o wymiarach
20 x 21 mm. Oznaczenie kodowe kraju „PL” powinno
mieç szerokoÊç równà szerokoÊci flagi, wysokoÊç
20 mm i gruboÊç kreski 4 mm. Maksymalne odchy∏ki
wymiarów flagi i oznaczenia „PL” wynoszà +1 mm,
a gruboÊci kreski +0,5 mm.
2.6. Symbole pojazdów zabytkowych powinny byç
wykonane wed∏ug rysunków 3 i 4.
2.7. Geometria ogólna i gruboÊç tablic nie powinna
ulegaç samoistnym zmianom podczas eksploatacji tablic. Tablica po∏o˝ona na p∏askim pod∏o˝u stronà czo∏owà do góry powinna na ca∏ej p∏aszczyênie przylegaç
do tego pod∏o˝a i nie wykazywaç ˝adnych dostrzegalnych pofalowaƒ na powierzchni czo∏owej. Dopuszczalna odchy∏ka od p∏askoÊci tablicy na ca∏ej jej d∏ugoÊci
nie powinna przekraczaç 5 mm. GruboÊç ca∏kowita tablic powinna wynosiç 1,4—3,0 mm.
2.8. Powierzchnia znaków i obrze˝y tablic. Powierzchnia tablicy, wyznaczajàca p∏aszczyzn´ znaków
i obrze˝a, powinna byç p∏aska, a pochylenia Êcianek
przet∏oczonego znaku lub ramki z obu stron nie powinny ró˝niç si´ wi´cej ni˝ o 30°. Przet∏oczone, p∏askie powierzchnie obrze˝a i znaków powinny byç pokryte odpowiednim materia∏em lakierniczym lub innego rodzaju powierzchnià barwiàcà o ˝àdanej barwie w sposób
trwa∏y, staranny i jednolity.
2.9. Dopuszcza si´ nast´pujàce odchy∏ki wymiarowe znaków
a) odchy∏ka szerokoÊci pokrycia barwnego znaku
— dla tablic samochodowych +1,0 mm,
— dla pozosta∏ych tablic +0,5 mm,
b) odchy∏ki wysokoÊci i szerokoÊci znaku + 1,0 mm,
c) ró˝nica pomi´dzy wysokoÊciami i szerokoÊciami
znaków na tej samej tablicy
— dla tablic samochodowych 0,8 mm,
— dla pozosta∏ych tablic 0,5 mm,
d) odchy∏ka od prostopad∏oÊci znaku (prostokàta opisanego na znaku) wzgl´dem podstawy tablicy nie
powinna przekraczaç 0,5 mm na 50 mm wysokoÊci
znaku; w przypadku odchylonych w przeciwne
strony sàsiadujàcych ze sobà znaków wymaganie
to odnosi si´ do odchylenia sumarycznego,
Poz. 1123
miejsce po∏o˝enia cyfr, a linià przerywanà okreÊlono
po∏o˝enie znaku legalizacyjnego. Prostokàty odpowiadajà prostokàtom opisanym na poszczególnych literach i cyfrach. W przypadku cyfry 1 oraz liter I, J,
L i T nale˝y stosowaç prostokàty zast´pcze okreÊlone
na rysunku 72. W przypadku liter M i W producent mo˝e do dnia 31 grudnia 2002 r. stosowaç zast´pcze wzory tych liter okreÊlone na rysunku 73.
2.12. Dok∏adnoÊç po∏o˝enia znaków — znaki powinny byç po∏o˝one równo w linii prostej, z zachowaniem
przewidzianych odst´pów i marginesów w zakresie dopuszczalnych odchy∏ek.
2.13. Powierzchnia czo∏owa tablic rejestracyjnych
stanowiàca t∏o dla znaków numeru rejestracyjnego
i powierzchnia bocznych Êcianek obrze˝y tablic powinna byç
a) odblaskowa,
b) bia∏a, ˝ó∏ta lub niebieska, jednolicie zabarwiona,
c) p∏aska, równa i g∏adka,
d) trwa∏a i odporna na dzia∏anie czynników wyst´pujàcych w warunkach normalnej eksploatacji pojazdów,
e) wyposa˝ona w niebieskie pole o wymiarach zgodnych z pkt 2.5 i rysunkami poszczególnych wzorów
tablic, z bia∏ymi literami „PL” i flagà polskà; wymóg nie dotyczy tablic dyplomatycznych,
f) bez jakichkolwiek uszkodzeƒ t∏a ods∏aniajàcych materia∏ p∏yty; dopuszcza si´ 0,5 mm odst´p mi´dzy
kraw´dzià folii odblaskowej a kraw´dzià taÊmy aluminiowej.
2.14. Tylna strona tablicy powinna byç starannie
wykoƒczona i pozbawiona ostrych kraw´dzi. Na tylnej
stronie tablicy powinien byç umieszczony trwa∏y znak
identyfikacyjny producenta (producentów), wykonany
bez przet∏oczenia widocznego na powierzchni czo∏owej tablicy. Znak powinien zawieraç nazw´ lub numer
identyfikacyjny producenta oraz koƒcówk´ roku produkcji.
2.10. Litery i cyfry na tablicach powinny byç wykonane zgodnie z wymiarami podanymi na rysunkach 6,
7, 8, 9 i 10.
2.15. Warstwa odblaskowa folii przeznaczonej do
produkcji tablic rejestracyjnych powinna zawieraç
w swej strukturze znaki identyfikacyjne w postaci liter
„PL” o wymiarach 10 x 10 mm, rozmieszczonych w odst´pach co 50 mm w pionie i w poziomie, niemo˝liwe
do usuni´cia bez zniszczenia warstwy odblaskowej.
Znaki identyfikacyjne powinny byç nanoszone w struktur´ folii w procesie produkcyjnym folii i byç nieusuwalne Êrodkami chemicznymi bàdê mechanicznymi.
Usuni´cie znaku identyfikacyjnego powinno byç jednoznaczne z widocznym i trwa∏ym zniszczeniem folii.
Maksymalne odchy∏ki wymiarów znaków „PL” i ich
rozmieszczenia wynoszà +5 mm.
2.11. Rozmieszczenie znaków na tablicach powinno
byç zgodne z rysunkami 11—71, na których prostokàtami z dwoma przekàtnymi zaznaczono miejsce po∏o˝enia liter, prostokàtami z jednà przekàtnà zaznaczono
2.16. Znaki identyfikacyjne wymienione w pkt 2.15
powinny byç widoczne tylko z odpowiedniej odleg∏oÊci
i pod odpowiednim kàtem obserwacji. Odleg∏oÊç obserwatora od tablicy rejestracyjnej zamontowanej na
e) odchy∏ka odst´pów pomi´dzy poszczególnymi znakami umieszczanymi na tablicy mo˝e wynosiç
±1,5 mm,
f) zmniejszenie ostroÊci konturu przez zaokràglenie
naro˝ników kàtów zewn´trznych i wewn´trznych
powinno byç zgodne z rysunkiem 5.
pojeêdzie powinna zawieraç si´ w przedziale 2 ÷ 3,5 m.
Kàt obserwacji w p∏aszczyênie pionowej, zawarty mi´dzy linià ∏àczàcà oko obserwatora z tablicà rejestracyjnà, powinien zawieraç si´ w przedziale od 25° do 50°.
Kàt obserwacji w p∏aszczyênie poziomej, zawarty pomi´dzy osià pod∏u˝nà pojazdu a rzutem na p∏aszczyzn´
poziomà linii ∏àczàcej oko obserwatora z tablicà rejestracyjnà, powinien wynosiç max ±40°. Naniesienie
znaków identyfikacyjnych w warstwie odblaskowej folii nie mo˝e spowodowaç zmniejszenia wartoÊci powierzchniowego wspó∏czynnika odblasku.
2.17. Powierzchniowy wspó∏czynnik odblasku R materia∏u odblaskowego tablicy, zmierzony zgodnie ze
schematem przedstawionym na rysunku 74, przy
oÊwietleniu wzorcowym êród∏em A, wyra˝ony w kandelach na lux na metr kwadratowy (cd x lx–1 x m–2), powinien byç nie mniejszy ni˝ wartoÊci minimalne i nie
wi´kszy ni˝ wartoÊci maksymalne podane w tablicy 1.
2.18. JednorodnoÊç odblasku. Powierzchnia odblaskowa tablicy obserwowana w warunkach odbicia po-
Poz. 1123
wrotnego nie powinna wykazywaç widocznych ró˝nic
luminancji.
2.19. Barwa w warunkach dziennych. Barwa bia∏a,
˝ó∏ta, czerwona i niebieska powierzchni odblaskowych
oraz bia∏a, czerwona i czarna powierzchni znaków, przy
oÊwietleniu wzorcowym êród∏em Êwiat∏a D65 pod kàtem 45° do normalnej do powierzchni i obserwacji
wzd∏u˝ normalnej (geometria 45/0), powinny mieÊciç
si´ w polach barwowych normalnego uk∏adu trójchromatycznego CIE, okreÊlonych dla danej barwy przez
punkty naro˝ne o wspó∏rz´dnych trójchromatycznych
podanych w tablicy 2 i odpowiadaç podanemu w tablicy 2 wspó∏czynnikowi luminancji.
2.20. Barwa w warunkach nocnych. Barwa bia∏a
powierzchni odblaskowej przy oÊwietleniu wzorcowym êród∏em Êwiat∏a A dla kàta oÊwietlenia 5° i kàta
obserwacji 20’ powinna mieÊciç si´ w polu barwowym
normalnego uk∏adu trójchromatycznego CIE, okreÊlonym przez punkty naro˝ne o wspó∏rz´dnych trójchromatycznych podanych w tablicy 3.
Tablica 1
Powierzchniowy wspó∏czynnik odblasku
Powierzchniowy wspó∏czynnik odblasku (cd x lx–1 x m–2)
MIN
Barwa
Kàt obserwacji
MAX
Kàt oÊwietlenia
Bia∏a
Czerwona
Niebieska
˚ó∏ta
5°
30°
45°
0°12’
70
30
7
0°20’
50
25
5
1°30’
5
3
1,5
0°12’
15
6
1,5
0°20’
10
5
1,5
1°30’
1
0,6
0,3
0°12’
4
2
0,4
0°20’
3
1,5
0,3
1°30’
0,3
0,2
0,1
0°12’
50
20
5
0°20’
35
17
3
1°30’
4
2
1
250
Tablica 2
Barwa w warunkach dziennych
Wspó∏rz´dne trójchromatyczne punktów naro˝nych
Wspó∏czynnik
luminancji
Barwa
1
Bia∏a
Czerwona
Niebieska
˚ó∏ta
Czarna
2
3
4
x
0,355
0,305
0,285
0,335
y
0,355
0,305
0,325
0,375
x
0,690
0,595
0,569
0,655
y
0,310
0,315
0,341
0,345
x
0,078
0,150
0,210
0,137
y
0,171
0,220
0,160
0,038
x
0,481
0,444
0,494
0,545
y
0,518
0,476
0,426
0,454
x
0,385
0,300
0,260
0,345
y
0,355
0,270
0,310
0,395
≥35
≥ 0,05
≥ 0,01
≥ 0,27
≤ 0,03
Tablica 3
Barwa w warunkach nocnych
Wspó∏rz´dne trójchromatyczne punktów naro˝nych
Barwa
1
Bia∏a
2
3
4
x
0,450
0,548
0,417
0,372
y
0,513
0,404
0,359
0,405
2.21. OdpornoÊç na dzia∏anie temperatury. Tablice
powinny byç odporne na dzia∏anie
nie powinien daç si´ oderwaç od pod∏o˝a bez zniszczenia.
a) podwy˝szonej temperatury: podtrzymywane przez
12 godzin w temperaturze 80° ± 3°C nie powinny po
szokowym och∏odzeniu w wodzie o temperaturze
18°±2°C wykazywaç zmian kszta∏tu, zabarwienia
elementów sk∏adowych powierzchni czo∏owej i jej
g∏adkoÊci, a tak˝e jakichkolwiek uszkodzeƒ pow∏ok.
Odchy∏ka p∏askoÊci nie powinna przekraczaç 5 mm,
2.23. PrzyczepnoÊç pow∏ok znaków. Pow∏oki znaków tablic powinny mieç bardzo dobrà przyczepnoÊç
do pod∏o˝a.
b) zmiennych temperatur: tablice poddane dzia∏aniu
zmiennych temperatur, stosujàc proces 10 cykli badania, nie powinny wykazywaç wyraênej zmiany
barwy, sp´cherzeƒ, sp´kaƒ, z∏uszczeƒ, korozji itp.
2.24. OdpornoÊç na uderzenie. Tablice powinny byç
odporne na uderzenia drobnymi przedmiotami, takimi
jak np. niewielkie kamienie. Upadek kuli stalowej o masie 620 g z wysokoÊci 460 mm na powierzchni´ czo∏owà nie powinien spowodowaç p´kni´cia i sp´kania lub
odpryÊni´cia pow∏oki barwiàcej, zarówno w temperaturze dodatniej, jak i ujemnej.
2.22. OdpornoÊç na oderwanie. Materia∏ foliowy tablicy poddany dzia∏aniu niskiej temperatury i wysokiej
temperatury, w warunkach próby opisanej w pkt 4.9,
2.25. OdpornoÊç na zginanie. Po zgi´ciu tablicy
w sposób opisany w pkt 4.12 nie powinno wystàpiç p´kanie materia∏u odblaskowego.
3. Ogólny zakres i warunki badaƒ
2.26. OdpornoÊç na dzia∏anie wody. Tablice poddane dzia∏aniu wody poprzez zanurzenie w wodzie pitnej
na okres 96 godzin nie powinny wykazywaç odkszta∏ceƒ, Êladów korozji oraz zmiany barwy t∏a i znaków.
3.1. Badania pe∏ne. Zakres badaƒ pe∏nych tablic rejestracyjnych powinien objàç wszystkie badania opisane w pkt 4.1— 4.19. Do badaƒ pe∏nych nale˝y dostarczyç ca∏e tablice oraz próbki o wymiarach 10 x 10 cm
wszystkich powierzchni barwnych t∏a i znaków, wykonanych identycznie jak w ca∏ych tablicach, w iloÊci
uzgodnionej z jednostkà badawczà. Badania mo˝na
przeprowadzaç na ca∏ych tablicach lub na odcinkach tablic, a badania fotometryczne i kolorymetryczne na ww.
próbkach. Badania pe∏ne nale˝y przeprowadzaç przy
uruchomieniu produkcji, jej wznowieniu, zmianie materia∏u i innych zmianach majàcych wp∏yw na jakoÊç tablic oraz okresowo przynajmniej raz na trzy lata.
2.27. OdpornoÊç na dzia∏anie substancji chemicznych. Tablice i pow∏oki znaków powinny byç odporne
na dzia∏anie substancji chemicznych, w tym przynajmniej: Êrodków do mycia nadwozi i paliwa wzorcowego. Po próbie powierzchniowy wspó∏czynnik odblasku
powinien byç zgodny z wymaganiami okreÊlonymi
w tablicy 1.
2.28. OdpornoÊç na dzia∏anie mg∏y solnej. Tablice
powinny byç odporne na d∏ugotrwa∏e oddzia∏ywanie
mg∏y solnej. Po przeprowadzonym badaniu tablice nie
powinny wykazywaç wi´kszych zmian korozyjnych,
zmian barwy i wymiarów. Po badaniu dopuszcza si´
korozj´ podpow∏okowà wyst´pujàcà nie wi´cej ni˝ na
szerokoÊci 3 mm od naci´tej rysy oraz pojedyncze
punkty korozyjne na ostrych kraw´dziach.
3.2. Program i zakres badaƒ niepe∏nych powinien
byç ustalony pomi´dzy zamawiajàcym i producentem.
Badania nale˝y przeprowadzaç ka˝dorazowo przy odbiorze partii wyrobów.
3.3. Ogólne warunki badaƒ. Je˝eli w postanowieniach dotyczàcych poszczególnych rodzajów badaƒ
nie podano innych wymagaƒ, badania nale˝y prowadziç w temperaturze 23°±2°C i wilgotnoÊci wzgl´dnej
powietrza nieprzekraczajàcej 70%. W takich samych
warunkach powinny przebywaç tablice przed badaniami przez przynajmniej 4 godziny na p∏askim sztywnym
pod∏o˝u stronà czo∏owà do góry.
2.29. OdpornoÊç na dzia∏anie promieni Êwietlnych.
Po poddaniu strony czo∏owej tablicy dzia∏aniu promieni Êwietlnych wzorcowej barwy niebieskiej do kontroli
odpornoÊci na Êwiat∏o, barwa bia∏a, ˝ó∏ta, czerwona,
niebieska i wspó∏czynnik luminacji powierzchni odblaskowych powinny dalej spe∏niaç wymagania podane
w tablicy 2, a powierzchniowy wspó∏czynnik odblasku
nie powinien zmniejszyç si´ poni˝ej 50% wartoÊci podanych w tablicy 1. Nie powinna równie˝ wystàpiç widoczna zmiana barwy znaków.
2.30. OdpornoÊç na Êcieranie. Powierzchnie czo∏owe tablic (t∏a) oraz naniesionych znaków powinny byç
odporne na Êcieranie oraz na erozyjne oddzia∏ywanie
ziaren piasku i innych drobin pochodzenia mineralnego. Tablice poddane badaniu odpornoÊci na Êcieranie
powinny zapewniaç ÊcieralnoÊç wynoszàcà nie mniej
ni˝ 0,5 kg/µm. Spadek powierzchniowego wspó∏czynnika odblasku nie powinien przekroczyç 30% wartoÊci
przed próbà.
3.4. Sposób pobierania próbek do badaƒ pe∏nych.
Z partii, która przesz∏a z wynikiem pozytywnym badania niepe∏ne, nale˝y w sposób losowy i na Êlepo wybraç 5 tablic, które numeruje si´ i przeznacza do poszczególnych badaƒ pe∏nych. Badania mo˝na przeprowadzaç na ca∏ych tablicach lub odcinkach tablic, w zale˝noÊci od potrzeb. Badania, których nie mo˝na przeprowadziç bezpoÊrednio na tablicach, nale˝y wykonaç
na specjalnie przygotowanych próbkach wykonanych
przy zastosowaniu technologii, tak jak przy wykonaniu
tablic.
2.31. TwardoÊç pow∏ok znaków tablic, okreÊlona
metodà o∏ówkowà, powinna zawieraç si´ w zakresie
mi´dzy B a 3H. TwardoÊci t∏a z folii odblaskowej nie
okreÊla si´.
Sposób pobierania próbek do badaƒ niepe∏nych.
Z partii tablic przedstawionych do odbioru nale˝y pobraç sposobem losowym na Êlepo próbk´ o licznoÊci
podanej w poni˝szej tabeli
LicznoÊç partii, sztuk
LicznoÊç próbki, sztuk
Dopuszczalna liczba
sztuk niedobrych
do 150
5
0
151—500
20
1
501—1200
32
2
1201—3200
50
3
3201—10000
3.5. WadliwoÊç dopuszczalna przy badaniach niepe∏nych — maksimum 2,5%.
Poz. 1123
o wymiarach 50 mm x 50 mm. Stosunek najwi´kszej do
najmniejszej zmierzonej wartoÊci nie powinien przekraczaç 2.
4. Szczegó∏owe zasady badania tablic
4.1. Sprawdzanie materia∏u nale˝y przeprowadziç
przez sprawdzenie zgodnoÊci atestów lub innych dokumentów z dokumentacjà technicznà. Dopuszcza si´ inne metody badaƒ uzgodnione mi´dzy wytwórcà i zamawiajàcym.
4.2. Ogl´dziny wykonania, znaków i powierzchni tablic nale˝y wykonaç nieuzbrojonym okiem na zgodnoÊç z wymaganiami pkt 2.1, 2.3, 2.8, 2.13 i 2.14. Po
ogl´dzinach bezpoÊrednich nale˝y wykonaç ogl´dziny
z odleg∏oÊci 1 m i 5 m.
4.3. Sprawdzenie kszta∏tu, wymiarów, geometrii,
ukszta∏towania powierzchni czo∏owej i obrze˝y tablic
oraz znaków na zgodnoÊç z pkt 2.2, 2.3, 2.5, 2.7 i 2.9 nale˝y wykonywaç za pomocà suwmiarki i innych uniwersalnych przyrzàdów pomiarowych. Sprawdzenie
prostopad∏oÊci boków i p∏askoÊci tablicy nale˝y dokonaç w 10 minut po po∏o˝eniu tablicy na p∏askim pod∏o˝u.
4.4. Sprawdzenie geometrii wyt∏oczeƒ i pokryç
barwnych znaków oraz ich rozmieszczenia na zgodnoÊç z wymaganiami okreÊlonymi w pkt 2.6, 2.9, 2.10,
2.11 i 2.12 nale˝y przeprowadziç za pomocà szablonów
lub uniwersalnych przyrzàdów pomiarowych zapewniajàcych wymaganà dok∏adnoÊç.
4.5. Pomiar powierzchniowego wspó∏czynnika odblasku R nale˝y wykonaç metodà obiektywnà, zgodnie
ze schematem przedstawionym na rysunku 74, dla
specjalnie przygotowanych próbek o wymiarach
10 x 10 cm wszystkich rodzajów powierzchni odblaskowych (bia∏ej, ˝ó∏tej, niebieskiej i czerwonej), wykonanych identycznie jak powierzchnie odblaskowe w ca∏ych tablicach. Pomiar nale˝y przeprowadziç dla
wszystkich kàtów obserwacji i oÊwietlenia podanych
w tablicy 1. Kàt oÊwietlenia i kàt obserwacji powinny
le˝eç w jednej p∏aszczyênie. RozwartoÊç kàtowa próbki
nie powinna przekraczaç 80’. RównomiernoÊç oÊwietlenia próbki w czasie pomiaru powinna byç taka, aby
zmiana nat´˝enia oÊwietlenia na powierzchni próbki,
mierzonego prostopadle do padajàcego Êwiat∏a za pomocà fotoodbiornika o powierzchni Êwiat∏oczu∏ej nie
wi´kszej ni˝ 1/10 powierzchni badanej, nie przekracza∏a 5%. Dla wszystkich próbek muszà byç spe∏nione wymagania podane w pkt 2.17. Urzàdzenia pomiarowe
powinny zapewniaç wykonanie pomiaru z b∏´dem nieprzekraczajàcym 10%.
4.6. Sprawdzenie jednorodnoÊci odblasku powinno si´ przeprowadziç dla dwóch ca∏ych tablic metodà
subiektywnà, przez obserwacj´ w warunkach odbicia
powrotnego z odleg∏oÊci minimum 10 m, przy oÊwietleniu wiàzkà Êwiat∏a zapewniajàcà równomiernoÊç
oÊwietlenia na powierzchni tablicy. W przypadku wàtpliwoÊci, w obszarze stwierdzonych ró˝nic luminancji
powinno si´ przeprowadziç pomiar wspó∏czynnika odblasku, przy kàcie obserwacji 20’ i kàcie oÊwietlenia 5°,
przyleg∏ych fragmentów powierzchni odblaskowej
4.7. Sprawdzenie barwy powierzchni odblaskowych powinno si´ przeprowadziç na próbkach przygotowanych do sprawdzenia w∏asnoÊci odblaskowych,
dla jednej próbki z ka˝dej barwy dla warunków dziennych i dla jednej próbki bia∏ej dla warunków nocnych,
a sprawdzenie barwy powierzchni nieodblaskowych
znaków dla próbek o powierzchni co najmniej 100 cm2,
specjalnie przygotowanych przez producenta tablic, po
jednej dla ka˝dej barwy, tylko dla warunków dziennych. Pomiar wspó∏rz´dnych trójchromatycznych powinno si´ wykonaç metodà obiektywnà, kolorymetrem
lub spektrofotometrem, dla wzorcowego êród∏a Êwiat∏a oraz geometrii pomiaru zgodnych z pkt 2.19 dla warunków dziennych i z pkt 2.20 dla warunków nocnych.
Pomiar wspó∏czynnika luminancji nale˝y wykonaç dla
wzorcowego êród∏a Êwiat∏a D65 i geometrii pomiaru
45/0, przy u˝yciu bia∏ej p∏ytki wzorcowej. W przypadku
braku sztucznego êród∏a Êwiat∏a D65 mo˝na pos∏u˝yç
si´ metodà spektrofotometrycznà, wyznaczajàc sk∏adowà trójchromatycznà Y barwy.
4.8. Sprawdzenie odpornoÊci na dzia∏anie temperatury powinno byç przeprowadzone poprzez zbadanie
a) odpornoÊci na dzia∏anie podwy˝szonej temperatury: tablic´ nale˝y umieÊciç w suszarce laboratoryjnej (komorze klimatycznej itp.), w po∏o˝eniu pionowym swobodnie podpartà na d∏u˝szym boku i wygrzewaç w sposób zapewniajàcy utrzymywanie si´
jednakowej temperatury w ró˝nych miejscach tablicy. Ogrzanà próbk´ och∏odziç szokowo w wodzie
o temperaturze 18°C ±2°C. Po zakoƒczeniu próby
tablic´ przenosi si´ w stan spoczynkowy na 30 minut, po czym przeprowadza si´ sprawdzanie,
b) odpornoÊci na dzia∏anie zmiennych temperatur: tablic´ nale˝y poddaç przemiennemu dzia∏aniu wysokiej i niskiej temperatury, a nast´pnie okreÊleniu
i ocenie powsta∏ych ewentualnie w wyniku tego
badania zmian w∏aÊciwoÊci pow∏ok barwiàco-nawierzchniowych.
4.9. Sprawdzenie odpornoÊci na oderwanie powinno si´ wykonaç przez umieszczenie tablicy w komorze
termicznej, najpierw przez 1 godzin´ w temperaturze
–20°C ±2°C, a nast´pnie przez 1 godzin´ w temperaturze 65°C ±2°C. BezpoÊrednio po przebywaniu w ka˝dej
z tych temperatur oraz w temperaturze 20°C ±2°C powinno si´ wykonaç prób´ oderwania materia∏u foliowego od pod∏o˝a. PrzyczepnoÊç jest wystarczajàca, je˝eli pasek folii o szerokoÊci 25 mm nie daje si´ oderwaç
od pod∏o˝a pod dzia∏aniem si∏y 25 N.
4.10. Sprawdzenie przyczepnoÊci pow∏ok znaków
nale˝y wykonaç, stosujàc metod´ siatki naci´ç co
1 mm, pokrywajàcej ca∏à szerokoÊç znaku tablicy. Na
przeci´ciach siatki nie powinny wystàpiç odpryski pow∏oki.
4.11. Sprawdzenie odpornoÊci na uderzenie. Do badaƒ tablic´ nale˝y umieÊciç na specjalnej podstawie
metalowej z podporami o zmiennym rozstawie. Podpory o kraw´dziach zaokràglonych promieniem równym 5 mm powinny mieç d∏ugoÊç równà 250 mm.
W jednej z podpór powinny znajdowaç si´ osadzone
pionowo dwie stalowe Êruby dwustronne M6, wystajàce 20 mm, o zamiennym rozstawie — 100 lub 210 mm.
Rozstawienie podpór dla tablic samochodowych —
268 mm (jedno- i dwurz´dowych). Badania tablic motocyklowych oraz motorowerowych przeprowadza si´
bez u˝ycia Êrub, opierajàc je symetrycznie krótszymi
bokami na podporach rozstawionych odpowiednio na
170 mm (dla tablic motocyklowych) oraz 120 mm (dla
tablic motorowerowych). Nale˝y przeprowadzaç dwie
próby: pierwszà w temperaturze 20°C ±3°C, drugà po
dwugodzinnym przetrzymywaniu tablicy w temperaturze –20°C ±1°C, w po∏o˝eniu poziomym, stronà czo∏owà do góry. Zetkni´cie si´ kuli z powierzchnià tablicy
w obu próbach powinno nastàpiç w ró˝nych miejscach, lecz w pobli˝u jej Êrodka. W pierwszej próbie kula powinna uderzyç w znak tablicy. Do drugiej próby tablic´ przenosi si´ na stanowisko badawcze w szczelnym, ozi´bionym opakowaniu. Próba powinna zostaç
przeprowadzona w ciàgu 1 minuty od chwili wyj´cia tablicy z opakowania. Dopuszcza si´ u˝ycie kuli stalowej
o innej masie i upadku jej z innej wysokoÊci pod warunkiem zachowania tej samej energii; masa kuli nie
mo˝e byç jednak wi´ksza ni˝ 1000 g i mniejsza ni˝
400 g. Próby nale˝y przeprowadzaç tak, aby kula uderza∏a w tablice jednokrotnie (bez odbiç).
4.12. Sprawdzenie odpornoÊci na zginanie powinno si´ wykonaç przez zgi´cie na trzpieniu Ø50 mm
umieszczonym poÊrodku tablicy, do uzyskania kàta
zgi´cia 90°, przy umieszczeniu tablicy materia∏em odblaskowym od strony zewn´trznej.
4.13. Sprawdzenie odpornoÊci na dzia∏anie wody
powinno polegaç na ogl´dzinach przeprowadzonych
po up∏ywie 1 godziny i nast´pnie po 24 godzinach od
zakoƒczenia próby. Wynik próby uznaje si´ za dodatni,
je˝eli w ˝adnym miejscu na powierzchni tablicy nie wystàpi∏y sp´kania, z∏uszczenia, pomarszczenia, sp´cherzenia itp. zmiany oraz nie stwierdzono korozji ani
zmiany barwy t∏a i znaków. Dopuszcza si´ zmatowienie
lub osad, które dostrze˝ono przy pierwszych ogl´dzinach, je˝eli ustàpi∏y do chwili drugich ogl´dzin lub da∏y si´ usunàç przy przecieraniu suchà bibu∏à filtracyjnà.
W razie wàtpliwoÊci w ocenie barwy nale˝y wykonaç
pomiar zgodnie z pkt 4.7; powinny byç spe∏nione wymagania pkt 2.19.
4.14. Sprawdzenie odpornoÊci na dzia∏anie substancji chemicznych nale˝y wykonywaç, stosujàc metod´ zanurzeniowà. Próbki nale˝y poddaç badaniom
w nast´pujàcych substancjach
a) 10% roztworze w wodzie pitnej najbardziej popularnego Êrodka do mycia nadwozi — w ciàgu 8 godzin,
b) paliwo wzorcowe (70% heptan-n, 30% toluen) —
moczyç próbki 3 x 5 minut z jednogodzinnym suszeniem pomi´dzy poszczególnymi zanurzeniami.
Poz. 1123
Po badaniu nale˝y porównaç wzrokowo nara˝ane
powierzchnie z pozosta∏ymi powierzchniami strony czo∏owej tablicy lub z powierzchnià podobnej
tablicy wzorcowej.
Tablic´ uznaje si´ za dobrà, je˝eli
— w ˝adnym miejscu nara˝onych powierzchni nie wystàpià sp´kania, z∏uszczenia, pomarszczenia, sp´cherzenia itp. zmiany,
— nie stwierdzi si´ wystàpienia korozji,
— barwa wszystkich elementów (t∏a i znaków) pozostaje niezmieniona albo zmiany, które wyst´pujà,
mo˝na uznaç za dopuszczalne,
— powsta∏y ewentualnie nalot daje si´ usunàç przez
przetarcie bibu∏à do sàczenia,
— ewentualne zmatowienie i zmi´kczenie powierzchni zaniknie po 24 godzinach.
4.15. Sprawdzenie odpornoÊci na dzia∏anie mg∏y
solnej nale˝y wykonywaç, stosujàc 5% roztwór soli
chlorku sodowego, temperatur´ 35°C ±2°C i prac´ ciàg∏à przez 250 godzin. Próbki do badaƒ powinny byç naci´te do pod∏o˝a wzd∏u˝ przekàtnych (krzy˝owo).
Tablic´ uznaje si´ za dobrà, je˝eli
— w ˝adnym miejscu powierzchni czo∏owej tablicy
nie wystàpi∏y sp´kania, z∏uszczenia, pomarszczenia, sp´cherzenia itp. zmiany powierzchni,
— powsta∏y ewentualnie osad na powierzchni czo∏owej daje si´ usunàç w wyniku przecierania bibu∏à
do sàczenia,
— korozja pow∏okowa przy naci´ciu nie przekracza
3 mm,
— barwy wszystkich elementów powierzchni czo∏owej, tj. t∏a i znaków, pozostajà niezmienione lub je˝eli zmiany, które wystàpi∏y, mo˝na uznaç za dopuszczalne,
— 24 godziny po zakoƒczeniu badania p∏yta tablicy
przechowywanej do tego czasu w po∏o˝eniu spoczynkowym nie wykazuje nadmiernych odkszta∏ceƒ zgodnie z wymaganiami pkt 2.7.
Po zakoƒczeniu próby nale˝y zmierzyç powierzchniowy wspó∏czynnik odblasku przy kàcie obserwacji
20’ i kàcie oÊwietlenia 5°.
4.16. Sprawdzenie odpornoÊci na dzia∏anie promieni Êwietlnych nale˝y przeprowadziç dla pow∏oki t∏a
i znaków tablic. Przy próbie dla powierzchni odblaskowych powinno si´ przeprowadziç pomiar powierzchniowego wspó∏czynnika odblasku przy kàcie obserwacji 20’ i kàcie oÊwietlenia 5° zgodnie z punktem 4.5 oraz
pomiar barwy i wspó∏czynnika luminancji zgodnie
z pkt 4.7. Dla powierzchni nieodblaskowych znaków
tablic powinno si´ dokonaç oceny wzrokowej.
4.17. Sprawdzenie odpornoÊci na Êcieranie nale˝y
wykonaç metodà wykonywanà przy badaniu pow∏ok
lakierowanych za pomocà elektrokorundu szlachetnego lub piasku kwarcowego o Êrednicy ziaren od
0,1 mm do 0,2 mm. Fragment odblaskowej tablicy
o pow. 100 cm2 ustawionej pod kàtem 45° powinno si´
poddaç dzia∏aniu elektrokorundu lub piasku, padajàcego z wysokoÊci 1 m. Na ka˝dy cm2 powierzchni odblaskowej powinno przypadaç co najmniej 100 g piasku
lub elektrokorundu. Wynik badania okreÊla si´ jako pozytywny, je˝eli iloÊç przesianego elektrokorundu jest
nie mniejsza ni˝ 0,5 kg/1µm gruboÊci pow∏oki na polu
powierzchni tworzàcych elips´ o wi´kszej Êrednicy wynoszàcej 3,6÷3,7 mm. Po piaskowaniu powinno si´
Poz. 1123
sprawdziç powierzchniowy wspó∏czynnik odblasku
przy kàcie obserwacji 20’ i kàcie oÊwietlenia 5°.
4.18. Sprawdzenie twardoÊci pow∏ok znaków nale˝y przeprowadziç metodà o∏ówkowà wed∏ug pkt 2.31.
Próby powinny byç przeprowadzane na próbkach pow∏ok o wymaganej gruboÊci, po∏o˝onych na twardym
pod∏o˝u, np. na aluminium.
4.19. Sprawdzenie czytelnoÊci znaków identyfikacji
powinno si´ wykonaç, obserwujàc znaki w podanym
w pkt 2.16 zakresie widocznoÊci. Powinno si´ równie˝ sprawdziç ich rozmieszczenie na tablicy rejestracyjnej.
RYSUNKI
Za∏àcznik nr 9
WZORY CECH IDENTYFIKACYJNYCH I ICH OPIS
§ 1. Numer identyfikacyjny pojazdu VIN to nadana
przez producenta kombinacja znaków przeznaczona do
oznaczenia danego pojazdu. Jego celem jest zapewnienie, aby pojazd móg∏ byç na jego podstawie jednoznacznie zidentyfikowany w ciàgu 30 lat przez producenta lub przedstawiciela producenta, bez potrzeby ˝àdania dalszych danych. Numer identyfikacyjny pojazdu powinien spe∏niaç nast´pujàce wymagania
b) cz∏on drugi (3 znaki) — numer upowa˝nienia stacji do wykonywania badaƒ technicznych (przy
numerze dwucyfrowym uzupe∏niony na pierwszej pozycji cyfrà zero),
1) powinien mieç struktur´ zgodnà z Polskà Normà
nr PN-92S02060, która odpowiada normie ISO
3779: 1983, a w przypadku producenta motocykli
lub motorowerów produkujàcych poni˝ej 500 sztuk
pojazdów rocznie trzeci znak w pierwszym cz∏onie
powinien byç cyfrà 9, przy czym w∏aÊciwa identyfikacja producenta powinna byç wtedy zapewniona
przy u˝yciu 3, 4 i 5 znaku w cz∏onie trzecim oznakowania,
Sposób tworzenia numeru nadwozia, podwozia
lub ramy przedstawia poni˝szy schemat
2) powinien byç umieszczony na nadwoziu, ramie lub
innym podobnym podstawowym elemencie konstrukcyjnym po prawej stronie pojazdu, a tak˝e na
tabliczce znamionowej,
3) powinien zawieraç si´ w jednym wierszu; wyjàtkowo, z przyczyn technicznych, mo˝e zawieraç si´
w dwóch wierszach, jednak w takim przypadku nie
mo˝e byç przerw wewnàtrz drugiego i trzeciego
cz∏onu tego numeru; nie mo˝e byç tak˝e pustych
miejsc pomi´dzy znakami; jakiekolwiek niewykorzystane pole w trzecim cz∏onie powinno byç zape∏nione przez cyfr´ 0 w celu zapewnienia wymaganej liczby 8 znaków; poczàtek i koniec ka˝dego z wierszy
powinien byç oznaczony symbolem, który nie jest
cyfrà arabskà, du˝à literà rzymskà i nie spowoduje
pomy∏ki z pozosta∏ymi znakami; je˝eli dwa cz∏ony
znajdujà si´ w jednym wierszu, to zaleca si´ tak˝e
umieszczanie takiego symbolu pomi´dzy nimi,
4) powinien byç umieszczony w widocznym i ∏atwo
dost´pnym miejscu za pomocà wybicia lub wyciskania w taki sposób, aby nie uleg∏ zatarciu lub
zniszczeniu.
§ 2. 1. Numer nadwozia, podwozia lub ramy to
nadana przez producenta lub organ rejestrujàcy kombinacja znaków przeznaczona do oznaczenia danego
pojazdu. Jego celem jest zapewnienie, aby dany pojazd móg∏ byç jednoznacznie zidentyfikowany.
c) cz∏on trzeci (6 znaków) — szeÊciocyfrowy kolejny numer porzàdkowy, w którym pierwsze dwie
cyfry stanowià ostatnie dwie cyfry roku nadania
numeru.
numer upowa˝nienia stacji do wykonywania
badaƒ technicznych pojazdów (trzycyfrowy)
↓
XXX000000000
↑
↑
3 znaki — literowy kod numer porzàdkowy
organu rejestrujàcego (szeÊciocyfrowy)
(wyró˝nik literowy
województwa i powiatu)
2) powinien byç umieszczony na nadwoziu, podwoziu
lub ramie po prawej stronie pojazdu, a tak˝e na tabliczce znamionowej,
3) powinien zawieraç si´ w jednym wierszu jako ciàg
znaków bez miejsc przerwy pomi´dzy cz∏onami numeru,
4) powinien byç umieszczony w widocznym i ∏atwo
dost´pnym miejscu za pomocà wybicia lub wyciskania w taki sposób, aby nie uleg∏ zatarciu lub
zniszczeniu.
3. Numer nadwozia, podwozia lub ramy nadawany
przez producenta, je˝eli w drodze odr´bnych przepisów zwolniony jest on ze stosowania numeru VIN, jest
okreÊlonà przez niego kombinacjà cyfr i liter stanowiàcà ciàg znaków w iloÊci od 7 do 9. Numer powinien zawieraç dwa cz∏ony
1) cz∏on pierwszy (3 znaki) — oznaczenie charakterystyczne, okreÊlone przez producenta pojazdu,
2) cz∏on drugi (do 6 znaków) — numer porzàdkowy
wyprodukowanego pojazdu, w którym pierwsze
dwie cyfry stanowià ostatnie dwie cyfry roku nadania i umieszczenia numeru.
1) numer sk∏ada si´ z dwunastu znaków i obejmuje
trzy cz∏ony
§ 3. Numer silnika to nadana przez producenta lub
organ rejestrujàcy kombinacja znaków przeznaczona
do oznaczenia danego silnika. Jego celem jest zapewnienie, aby dany silnik móg∏ byç jednoznacznie zidentyfikowany. Numer silnika powinien spe∏niaç nast´pujàce wymagania
a) cz∏on pierwszy (3 znaki) — kod organu rejestrujàcego (literowy wyró˝nik województwa i powiatu, przy dwóch literach, ostatni znak uzupe∏nia litera X),
1) w przypadku gdy numer silnika nadaje i umieszcza
producent, jest to ciàg znaków zawierajàcy mi´dzy
innymi cz∏on o charakterze numeru porzàdkowego,
2. Numer nadwozia, podwozia lub ramy nadawany
przez organ rejestrujàcy powinien spe∏niaç nast´pujàce wymagania
2) w przypadku gdy numer nadaje organ rejestrujàcy,
jest to ciàg znaków nadany zgodnie z zasadami
okreÊlonymi w § 2 ust. 2,
Poz. 1123
4) powinien zawieraç si´ w jednym wierszu, wyjàtkowo, z przyczyn technicznych w przypadku okreÊlonym w pkt 3, mo˝e zawieraç si´ w dwóch wierszach.
Je˝eli producent silnika stosuje jako numer silnika
kombinacj´ znaków w iloÊci mniejszej ni˝ 7 znaków, organ rejestrujàcy, zamieszczajàc numer silnika w dowodzie rejestracyjnym, poprzedza go zamieszczeniem
symbolu „→”. Zamieszczone w dowodzie rejestracyjnym symbole „←, →” informujà na potrzeby identyfikacji silnika w czasie badania technicznego lub kontroli ruchu drogowego, ˝e dowód rejestracyjny nie zawiera pe∏nego numeru silnika umieszczonego na silniku
w polu numerowym lub producent stosuje oznaczenie
silnika o iloÊci mniejszej ni˝ 7 znaków.
§ 4. Organ rejestrujàcy, zamieszczajàc w dowodzie
rejestracyjnym pojazdu nadany przez producenta numer silnika, stosuje ostatnich 7 znaków z faktycznie
umieszczonego w polu numerowym oznaczenia silnika. Je˝eli producent silnika stosuje jako oznaczenie silnika kombinacj´ znaków w iloÊci wi´kszej ni˝ 7 znaków,
organ rejestrujàcy, zamieszczajàc numer silnika w dowodzie rejestracyjnym, poprzedza go symbolem „←”.
§ 5. Dla znaków okreÊlonych w numerach, o których mowa w § 1—3, powinny byç stosowane wielkie
litery alfabetu ∏aciƒskiego i cyfry arabskie. Minimalna
wysokoÊç liter i cyfr numerów powinna wynosiç 7 mm,
a w przypadku motocykli i motorowerów — 4 mm.
W numerze VIN zabrania si´ stosowania liter: I, O oraz
Q, myÊlnika, gwiazdki (*) oraz innych znaków specjalnych omówionych w § 1 pkt 3.
3) powinien byç trwale umieszczony na podstawowym elemencie konstrukcyjnym silnika w miejscu
widocznym do odczytania,
Za∏àcznik nr 10
INNE OZNACZENIA POJAZDÓW
1. Tarcza wskazujàca indywidualnà dopuszczalnà pr´dkoÊç pojazdu ustalonà przez organ rejestrujàcy pojazd
Opis: a = 20 mm, barwa t∏a — bia∏a odblaskowa, barwa cyfr — czarna, barwa obrze˝a — czerwona odblaskowa.
2. Tarcza oznaczajàca autobus spe∏niajàcy dodatkowe warunki techniczne, którego dopuszczalna pr´dkoÊç na
autostradzie i drodze ekspresowej wynosi 100 km/h
Opis: a = 20 mm, barwa t∏a — bia∏a odblaskowa, barwa cyfr — czarna, barwa obrze˝a — czerwona odblaskowa.
3. Wzory cyfr stosowanych na
— tarczy wskazujàcej indywidualnà pr´dkoÊç pojazdu ustalonà przez organ rejestrujàcy pojazd,
— tarczy oznaczajàcej autobus spe∏niajàcy dodatkowe warunki techniczne, którego pr´dkoÊç dopuszczalna
na autostradzie i drodze ekspresowej wynosi 100 km/h (stosowane sà cyfry „1” i „0”).
b = 1/2 gr, c = 3/4 gr
e = 1/4 gr, R = 11/2 gr
r = 9/2 gr, gr = 1/6 d
gr — gruboÊç kreski
4. Znak „PL”
Barwy: t∏a — bia∏a, liter — czarna
5. Znak „CD”
Barwy: t∏a — bia∏a, liter — czarna
6. Znak „CC”
Barwy: t∏a — bia∏a, liter — czarna
7. Tablica do oznaczania pojazdu przewo˝àcego zorganizowanà grup´ dzieci i m∏odzie˝y w wieku do 18 lat
Opis: a = 50 mm, barwa t∏a — ˝ó∏ta, barwa symbolu — czarna.
8. Tablica do oznaczania pojazdu przeznaczonego do nauki jazdy lub przeprowadzania egzaminu paƒstwowego
na prawo jazdy
Opis: barwy: t∏a — niebieska, symbolu — bia∏a, obrze˝a — bia∏a.
9. Nalepka do oznaczania pojazdu kierowanego przez osob´ niepe∏nosprawnà majàcà trudnoÊci w poruszaniu
si´
Opis: a1 = 12 mm, barwa t∏a — bia∏a, barwa symbolu — czarna, barwa obrze˝a — czarna.
10. Tablica do oznaczania pojazdów konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu osób niepe∏nosprawnych
Opis: a1 = 50 mm, barwa t∏a — niebieska, barwa symbolu — bia∏a, barwa obrze˝a — bia∏a.
11. Nalepki do oznaczania autobusów przystosowanych do zasilania gazem
Opis: nalepka z napisem „LPG” s∏u˝y do oznaczania autobusów zasilanych gazem p∏ynnym, natomiast nalepka
z napisem „CNG” s∏u˝y do oznaczania autobusów zasilanych gazem ziemnym. Napisy „LPG” lub „CNG”
powinny byç umieszczone na Êrodku nalepki.
Barwy
Wymiary
T∏o
zielona
SzerokoÊç obrze˝a
4÷6 mm
Obrze˝a
bia∏a lub bia∏a odblaskowa
WysokoÊç liter
≥25 mm
Litery
bia∏a lub bia∏a odblaskowa
GruboÊç liter
≥4 mm
SzerokoÊç nalepki
110÷150 mm
WysokoÊç nalepki
80÷110 mm
Materia∏
samoprzylepny wodoodporny
12. Tablice do oznaczania autobusu szkolnego
Rysunek 1
Opis: wymiary tablicy 500 × 250 mm, wysokoÊç liter 80 mm, gruboÊç czcionki 14 mm, gruboÊç obrze˝a 5 mm,
barwy: t∏a — bia∏a, liter i obrze˝a — czarna.
Rysunek 2
Opis i warunki techniczne tablicy
1. Tablica powinna byç wykonana z materia∏u fluorescencyjno-odblaskowego barwy ˝ó∏tozielonej. Kszta∏t
tablicy — kwadrat o boku 400 mm z umieszczonym na jej powierzchni czerwonym odblaskowym znakiem
STOP o wymiarach 360 × 360 mm. Szczegó∏owe wymiary umieszczanego na tablicy znaku STOP okreÊla
rysunek 3.
Rysunek 3
2. Materia∏y u˝yte do produkcji tablicy powinny charakteryzowaç si´ odpornoÊcià na dzia∏anie promieni
s∏onecznych, wody i substancji chemicznych.
3. Barwy tablicy — t∏o obrze˝a, wewn´trzna obwódka znaku i napis STOP — ˝ó∏tozielona fluorescencyjno-odblaskowa, znak STOP i zewn´trzne obrze˝e znaku — czerwona odblaskowa.
4. Barwy ˝ó∏tozielona fluorescencyjno-odblaskowa i czerwona odblaskowa przy oÊwietleniu êród∏em Êwiat∏a
typu D65 powinny mieÊciç si´ w polach barwowych normalnego uk∏adu kolorymetrycznego CIE,
okreÊlonych dla danej barwy przez naro˝ne punkty o wspó∏rz´dnych trójchromatycznych podanych w poni˝szej tabeli.
Wspó∏rz´dne trójchromatyczne punktów naro˝nych pól barwowych i wspó∏czynnik luminancji ca∏kowitej βT
materia∏ów tablicy nowej
Wspó∏rz´dne trójchromatyczne punktów naro˝nych
Barwa
˚ó∏tozielona
fluorescencyjno-odblaskowa
X
Y
0,387
0,610
0,460
0,540
0,438
0,508
0,376
0,568
0,735
0,265
0,700
0,250
0,610
0,340
0,660
0,340
Czerwona odblaskowa
Wspó∏czynnik luminancji
ca∏kowitej
βT
≥0,70
≥0,03
Powierzchniowy wspó∏czynnik odblasku R’ [cd•1x–1•m–2] materia∏ów tablicy nowej, przy oÊwietlaniu êród∏em
Êwiat∏a typu A, nie powinien byç mniejszy od wartoÊci podanych w poni˝szej tablicy.
Kàt obserwacji α
Kàt oÊwietlenia β
5°
30°
40°
˚ó∏tozielona fluorescencyjno-odblaskowa
20’
290
100
47
30’
260
67
33
1°
65
21
8,7
1°30’
17
6
2,7
2°
5,8
1,5
1,1
Czerwona odblaskowa
20’
78
38
21
30’
70
25
13
1°
18
8,0
3,0
1°30’
5,0
2,0
1,0
2°
2,0
1,0
0,5
Wspó∏czynnik kontrastu barwnego K lica tablicy, okreÊlony jako stosunek powierzchniowego wspó∏czynnika
odblasku dla barwy czerwonej odblaskowej do powierzchniowego wspó∏czynnika odblasku dla barwy
˝ó∏tozielonej fluorescencyjno-odblaskowej, powinien zawieraç si´ w przedziale: 0,15 ≤ K ≤ 0,45.
1123
ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY
z dnia 22 lipca 2002 r.
w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów.
Na podstawie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia
20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U.
Nr 98, poz. 602, Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086,
z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 133, poz. 872, z 1999 r.
Nr 106, poz. 1216, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43,
poz. 483 i Nr 53, poz. 649, z 2001 r. Nr 27, poz. 298,
Nr 106, poz. 1149, Nr 110, poz. 1189, Nr 111, poz. 1194,
Nr 123, poz. 1353, Nr 125, poz. 1371, Nr 129, poz. 1444
i Nr 130, poz. 1452 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74,
poz. 676, Nr 89, poz. 804 i Nr 113, poz. 984) zarzàdza si´,
co nast´puje
Rozdzia∏ 1
Przepisy ogólne
stracyjne zalegalizowane zgodnie z zasadami okreÊlonymi w przepisach w sprawie legalizacji tablic
rejestracyjnych,
7) dowodzie odprawy celnej przywozowej — rozumie
si´ przez to
a) dokument okreÊlony przepisami prawa celnego
potwierdzajàcy spe∏nienie formalnoÊci celnych
lub
b) w przypadku przedsi´biorców prowadzàcych
dzia∏alnoÊç gospodarczà w zakresie obrotu pojazdami, adnotacj´ na dowodzie w∏asnoÊci pojazdu lub zespo∏u pojazdu, okreÊlajàcà dat´ i numer dokumentu, o którym mowa w lit. a, oraz
nazw´ organu, który dokona∏ odprawy celnej.