Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o radcach prawnych.

1.

Ustawa określa zasady wykonywania zawodu radcy prawnego oraz zasady organizacji i

działania samorządu radców prawnych.

2.

Tytuł zawodowy „radca prawny” podlega ochronie prawnej.

Przepisy ustawy stosuje się do spraw niezakończonych w dniu wejścia w życie ustawy

orzeczeniami sądów dyscyplinarnych wydanymi w drugiej instancji.

Pomoc prawna świadczona przez radcę prawnego ma na celu ochronę prawną interesów podmiotów,

na których rzecz jest wykonywana.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

2, który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Zawód radcy prawnego może wykonywać osoba, która spełnia wymagania określone niniejszą

ustawą.

2

Radca prawny wykonuje zawód ze starannością wynikającą z wiedzy prawniczej oraz zasad

etyki radcy prawnego.

3

Radca prawny jest obowiązany zachować w tajemnicy wszystko, o czym dowiedział się

w związku z udzieleniem pomocy prawnej.

4

Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie może być ograniczony w czasie.

5

Radca prawny nie może być zwolniony z obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej co

do faktów, o których dowiedział się udzielając pomocy prawnej lub prowadząc sprawę.

1

Wykonywanie zawodu radcy prawnego polega na świadczeniu pomocy prawnej podmiotom gospodarczym,

jednostkom organizacyjnym oraz osobom fizycznym, z wyłączeniem spraw rodzinnych, opiekuńczych

i karnych. Wyłączenie to nie obejmuje występowania w sprawach karnych w charakterze

pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego i powoda cywilnego, jeżeli są to instytucje

państwowe lub społeczne albo przedsiębiorcy, oraz występowania w charakterze pełnomocnika

interwenienta i podmiotu pociągniętego do odpowiedzialności posiłkowej w sprawach

o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe.

2.

Przez jednostkę organizacyjną rozumie się organ państwowy lub samorządowy, osobę prawną,

organizację społeczną i polityczną oraz inny podmiot nieposiadający osobowości prawnej.

3.

(utracił moc).

1

Radcowie prawni zorganizowani są na zasadach samorządu zawodowego, zwanego dalej „samorządem”.

2.

Jednostkami organizacyjnymi samorządu posiadającymi osobowość prawną są okręgowe izby

radców prawnych i Krajowa Izba Radców Prawnych.

3

Nadzór nad działalnością samorządu wykonuje Minister Sprawiedliwości w zakresie i

formach określonych niniejszą ustawą.

1.

Zawód radcy prawnego polega na świadczeniu pomocy prawnej, a w szczególności na udzielaniu

porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych

oraz występowaniu przed sądami i urzędami.

2.

Postanowienie ust. 1 nie stanowi przeszkody do udzielania opinii prawnych przez nauczycieli

akademickich posiadających wyższe wykształcenie prawnicze, a także przez posiadających

takie wykształcenie pracowników organów państwowych i samorządowych w ramach wykonywania

przez nich obowiązków pracowniczych.

Pomocą prawną jest w szczególności udzielanie porad i konsultacji prawnych, opinii

prawnych, zastępstwo prawne i procesowe.

1

Radca prawny wykonuje zawód w ramach stosunku pracy, na podstawie umowy cywilnoprawnej,

w kancelarii radcy prawnego oraz w spółce cywilnej, jawnej lub partnerskiej z wyłącznym

udziałem radców prawnych lub radców prawnych i adwokatów, albo w spółce komandytowej,

w której komplementariuszami są wyłącznie radcowie prawni lub radcowie prawni i adwokaci,

przy czym wyłącznym przedmiotem działalności takich spółek jest świadczenie pomocy

prawnej.

2.

Radca prawny może świadczyć pomoc prawną osobom fizycznym tylko w ramach wykonywania

zawodu w kancelarii radcy prawnego lub w spółkach, o których mowa w ust. 1, bez jednoczesnego

pozostawania w stosunku pracy.

3.

Radca prawny jest zobowiązany zawiadomić radę właściwej okręgowej izby radców prawnych

o podjęciu wykonywania zawodu i formach jego wykonywania, o adresie i nazwie kancelarii

lub spółki, a także o każdej zmianie tych informacji.

4.

Zakres pomocy prawnej, terminy i warunki jej wykonywania oraz wynagrodzenie określa

umowa.

5.

Ilekroć w ustawie jest mowa o „stosunku pracy”, „zatrudnieniu”, „wynagrodzeniu”, rozumie

się przez to również odpowiednio „stosunek służbowy”, „pełnienie służby” i „uposażenie”.

1.

Radca prawny wykonujący zawód w ramach stosunku pracy zajmuje samodzielne stanowisko

podległe bezpośrednio kierownikowi jednostki organizacyjnej.

2.

Jeżeli jednostka organizacyjna zatrudnia dwóch lub więcej radców prawnych, jednemu

z nich powierza się koordynację pomocy prawnej w tej jednostce.

3.

W organie państwowym lub samorządowym radca prawny wykonuje pomoc prawną w komórce

lub w jednostce organizacyjnej, w biurze, w wydziale lub na wyodrębnionym stanowisku

do spraw prawnych podległym bezpośrednio kierownikowi tego organu. W organie państwowym

radca prawny może być zatrudniony także w innej wyodrębnionej komórce lub jednostce

organizacyjnej i podlegać jej kierownikowi.

4.

Radcy prawnemu nie można polecać wykonania czynności wykraczającej poza zakres pomocy

prawnej.

1.

Spółki świadczące pomoc prawną obowiązane są w ciągu jednego roku od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy dostosować swoją formę, skład osobowy i przedmiot działalności

do przepisów tej ustawy albo zakończyć działalność w zakresie świadczenia pomocy prawnej.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do spółek z udziałem zagranicznym, które świadczą pomoc

prawną, istniejących w dniu 1 października 1996 r., utworzonych zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym

(Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143), z tym że termin wykonania obowiązku dostosowania swojej formy, składu osobowego

i przedmiotu działalności, z uwzględnieniem art. 11, albo zakończenia działalności

w zakresie świadczenia pomocy prawnej, wynosi 3 lata od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Jednostka organizacyjna zapewnia udział radcy prawnego w postępowaniu

1

przed Sądem Najwyższym, Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz przed naczelnym lub

centralnym organem administracji państwowej,

2

przed sądem wojewódzkim

3)

w którym bierze udział kontrahent zagraniczny.

1.

Spółki z udziałem zagranicznym mogą być tworzone na podstawie ustawy, o której mowa

w art. 10 ust. 2, w celu świadczenia pomocy prawnej na terenie Rzeczypospolitej Polskiej,

jeżeli spełniają następujące warunki

1)

wszyscy wspólnicy (akcjonariusze) zagraniczni posiadają uprawnienia do samodzielnego

wykonywania zawodu adwokata lub radcy prawnego uzyskane za granicą albo są spółkami

z wyłącznym udziałem takich osób, a wszyscy wspólnicy polscy są radcami prawnymi lub

adwokatami,

2)

wspólnicy (akcjonariusze) zagraniczni wykażą wzajemność ze strony krajów, w których

posiadają uprawnienia do samodzielnego wykonywania zawodu określonego w pkt 1, a w

przypadku spółek, o których mowa w pkt 1, ze strony krajów ich siedziby.

2.

Adwokaci i radcowie prawni mogą świadczyć pomoc prawną w ramach spółek, o których

mowa w ust. 1, jeżeli są wspólnikami lub akcjonariuszami.

1.

Radca prawny przy wykonywaniu czynności zawodowych korzysta z wolności słowa i pisma

w granicach określonych przepisami prawa i rzeczową potrzebą.

2

Nadużycie wolności, o której mowa w ust. 1, stanowiące ściganą z oskarżenia prywatnego

zniewagę lub zniesławienie strony lub jej pełnomocnika, świadka, biegłego albo tłumacza

podlega wyłącznie odpowiedzialności dyscyplinarnej.

1.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa odwołuje

sędziego, którego małżonek w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wykonywał zawód

radcy prawnego w kancelarii radcy prawnego oraz w spółce jawnej lub cywilnej z wyłącznym

udziałem radców prawnych lub radców prawnych i adwokatów, albo w spółce komandytowej,

w której komplementariuszami są wyłącznie radcowie prawni lub radcowie prawni i adwokaci,

przy czym wyłącznym przedmiotem działalności takich spółek jest świadczenie pomocy

prawnej, jeżeli po upływie 3 lat od dnia jej wejścia w życie nadal ten zawód wykonuje.

2.

Uprawnienie określone w art. 61 § 2 pkt 3 ustawy, o której mowa w art. 7, wobec sędziego

pozostającego w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy w stosunku pokrewieństwa lub

powinowactwa z osobą wykonującą zawód radcy prawnego, o którym mowa w ust. 1, może

być wykonane nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

Radca prawny podczas i w związku z wykonywaniem czynności zawodowych korzysta z ochrony

prawnej przysługującej sędziemu i prokuratorowi.

2

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, określi strój urzędowy radców prawnych

biorących udział w rozprawach sądowych, uwzględniając uroczysty charakter stroju,

odpowiedni do powagi sądu i utrwalonej tradycji.

1.

Radca prawny, który w dniu 1 października 1996 r. wykonywał zawód jednocześnie w ramach

stosunku pracy w organach administracji rządowej lub samorządowej oraz w kancelarii

radcy prawnego albo w spółce z udziałem radców prawnych lub radców prawnych i adwokatów,

może świadczyć pomoc prawną osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej

przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowując zatrudnienie

w ramach stosunku pracy w organach administracji rządowej lub samorządowej.

2.

Radca prawny, który w dniu 1 października 1996 r. wykonywał zawód jednocześnie w ramach

stosunku pracy u innych pracodawców niż wymienieni w ust. 1 oraz w kancelarii radcy

prawnego albo w spółce z udziałem radców prawnych lub radców prawnych i adwokatów,

może świadczyć pomoc prawną osobom fizycznym przez okres 5 lat od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy, zachowując zatrudnienie w ramach stosunku pracy u innych pracodawców.

1.

Radca prawny nie jest związany poleceniem co do treści opinii prawnej.

2.

(skreślony).

Do osób, które rozpoczęły aplikację adwokacką lub radcowską przed dniem wejścia ustawy

w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Radca prawny prowadzi samodzielnie sprawy przed organami orzekającymi, dbając o należyte

wykorzystanie przewidzianych przez prawo środków dla ochrony uzasadnionych interesów

jednostki organizacyjnej.

Przepis art. 8 ust. 2 stosuje się odpowiednio do spraw w przedmiocie wpisu na listę

radców prawnych i spraw w przedmiocie wpisu na listę aplikantów radcowskich, z tym

że sprawy te, toczące się przed prezesami okręgowych komisji arbitrażowych, przekazuje

się do dalszego rozpoznania właściwym radom okręgowych izb radców prawnych, a sprawy,

w których wniesiono środki odwoławcze od decyzji prezesów okręgowych komisji arbitrażowych,

przekazuje się Krajowej Radzie Radców Prawnych. W razie uchylenia decyzji, Krajowa

Rada Radców Prawnych przekazuje sprawę właściwej radzie okręgowej izby radców prawnych.

Radca prawny obowiązany jest wyłączyć się od wykonania czynności zawodowych we własnej

sprawie lub jeżeli przeciwnikiem jednostki organizacyjnej udzielającej mu pełnomocnictwa

jest inna zatrudniająca go jednostka organizacyjna albo jeżeli sprawa dotyczy osoby,

z którą pozostaje on w takim stosunku, że może to oddziaływać na wynik sprawy.

Listy radców prawnych i listy aplikantów radcowskich, prowadzone dotychczas przez

okręgowe komisje arbitrażowe, przekazuje się wraz z aktami osobowymi właściwym radom

okręgowych izb radców prawnych do dalszego prowadzenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie dwóch miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Oceny pracy zawodowej radcy prawnego dokonuje kierownik jednostki organizacyjnej,

po zasięgnięciu opinii radcy prawnego wskazanego przez radę okręgowej izby radców

prawnych.

2.

(skreślony).

Aplikanci radcowscy, którzy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy odbywają aplikację

radcowską, kończą tę aplikację według przepisów dotychczasowych, z tym że aplikację

radcowską prowadzą okręgowe izby radców prawnych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 17 października 1999 r.

Radca prawny wykonujący zawód w ramach stosunku pracy może być zatrudniony jednocześnie

w więcej niż jednej jednostce organizacyjnej i w wymiarze przekraczającym jeden etat.

1

Do czasu pracy radcy prawnego zalicza się także czas niezbędny do załatwiania spraw

poza lokalem jednostki organizacyjnej, w szczególności w sądach i w innych organach,

oraz czas przygotowania się do tych czynności.

2.

Czas pracy radcy prawnego w lokalu jednostki organizacyjnej nie może być krótszy niż

dwie piąte czasu pracy ustalonego w zawartej z radcą prawnym umowie.

3.

(skreślony).

1

Rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem z radcą prawnym przez jednostkę organizacyjną

z powodu nienależytego wykonywania obowiązków radcy prawnego wynikających z przepisów

niniejszej ustawy może nastąpić po uprzednim zasięgnięciu opinii rady okręgowej izby

radców prawnych. Opinia ta powinna być przesłana jednostce organizacyjnej w terminie

14 dni od dnia otrzymania od tej jednostki zawiadomienia o zamiarze rozwiązania stosunku

pracy.

2.

(skreślony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 1989 r., z tym że art. 8 ust. 5 i art.

13 ust. 1, 5 i 6 wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

(skreślony).

Radca prawny może udzielić dalszego pełnomocnictwa (substytucji) innemu radcy prawnemu,

adwokatowi, a także aplikantowi radcowskiemu.

1.

Radca prawny może odmówić udzielenia pomocy prawnej tylko z ważnych powodów.

2.

Radca prawny, wypowiadając pełnomocnictwo, umowę zlecenia lub umowę o pracę, obowiązany

jest wykonać wszystkie niezbędne czynności, aby okoliczność ta nie miała negatywnego

wpływu na dalszy tok prowadzonych przez niego spraw.

Rada okręgowej izby radców prawnych jest uprawniona do kontroli i oceny wykonywania

zawodu przez radcę prawnego. Kontrolę przeprowadzają i oceny dokonują wizytatorzy

powołani przez radę spośród radców prawnych.

Rada okręgowej izby radców prawnych na podstawie orzeczenia lekarskiego i po przeprowadzeniu

szczegółowego postępowania wyjaśniającego może - na wniosek Prezesa Krajowej Rady

Radców Prawnych lub dziekana rady okręgowej izby radców prawnych - podjąć uchwałę

o trwałej niezdolności radcy prawnego do wykonywania zawodu. W razie wszczęcia takiego

postępowania rada może zawiesić radcę prawnego w wykonywaniu czynności na czas trwania

postępowania.

1.

Koszty pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu ponosi Skarb Państwa.

2.

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Prawnych określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ponoszenia kosztów, o których mowa w ust.

1.

1.

Radca prawny wykonujący zawód na podstawie stosunku pracy ma prawo do wynagrodzenia

i innych świadczeń określonych w układzie zbiorowym pracy lub w przepisach o wynagradzaniu

pracowników, obowiązujących w jednostce organizacyjnej zatrudniającej radcę prawnego.

Wynagrodzenie to nie może być niższe od wynagrodzenia przewidzianego dla stanowiska

pracy głównego specjalisty lub innego równorzędnego stanowiska pracy. Jeżeli prawo

do dodatków uzależnione jest od wymogu kierowania zespołem pracowników, wymogu tego

nie stosuje się do racicy prawnego.

2.

Radca prawny jest uprawniony do dodatkowego wynagrodzenia w wysokości nie niższej

niż 65% kosztów zastępstwa sądowego zasądzonych na rzecz strony przez niego zastępowanej

lub jej przyznanych w ugodzie, postępowaniu polubownym, arbitrażu zagranicznym lub

w postępowaniu egzekucyjnym, jeżeli koszty te zostały ściągnięte od strony przeciwnej.

W państwowych jednostkach sfery budżetowej wysokość i termin wypłaty wynagrodzenia

określa umowa cywilnoprawna.

1.

Opłaty za czynności radców prawnych wykonujących zawód w kancelariach radców prawnych

lub w spółkach, o których mowa w art. 8 ust. 1, oraz zatrudnionych na podstawie umowy

cywilnoprawnej ustala umowa z klientem.

2

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Prawnych oraz

Naczelnej Rady Adwokackiej ustala, w drodze rozporządzenia, opłaty za czynności radców

prawnych przed organami wymiaru sprawiedliwości, stanowiące podstawę do zasądzania

przez sądy kosztów zastępstwa prawnego.

3

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Prawnych oraz

Naczelnej Rady Adwokackiej określi, w drodze rozporządzenia, stawki minimalne za czynności

radców prawnych, o których mowa w ust. 1.

Składki na ubezpieczenie społeczne radcy prawnego opłacają jednostki organizacyjne

zatrudniające radcę prawnego, spółki, o których mowa w art. 8 ust. 1, lub osobiście

radcowie prawni wykonujący zawód w kancelarii radcy prawnego lub w spółkach określonych

w art. 8 ust. 1.

1.

Radca prawny podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za

szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 4 ust. 1 i art.

6 ust. 1.

2.

Przepis ust. 1 nie narusza przepisów art. 120 Kodeksu pracy.

3.

Obowiązek ubezpieczenia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy radców prawnych niewykonujących

zawodu.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady

Radców Prawnych i Polskiej Izby Ubezpieczonych, określi, w drodze rozporządzenia,

ogólne warunki ubezpieczenia, o którym mowa w art. 22

1)

datę powstania obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia,

2)

podstawowy zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń,

3)

minimalną sumę gwarancyjną ubezpieczenia określoną kwotowo,

4)

zakres praw i obowiązków ubezpieczonego i zakładu ubezpieczeń, wynikających z umowy

ubezpieczenia.

Prawo wykonywania zawodu radcy prawnego powstaje z chwilą dokonania wpisu na listę

radców prawnych i złożenia ślubowania.

1.

Na listę radców prawnych może być wpisany ten, kto

1

ukończył wyższe studia prawnicze w Polsce i uzyskał tytuł magistra lub zagraniczne

uznane w Polsce,

2)

(skreślony),

3)

korzysta w pełni z praw publicznych,

4)

ma pełną zdolność do czynności prawnych,

5

jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego

wykonywania zawodu radcy prawnego,

6)

odbył aplikację radcowską i złożył egzamin radcowski.

2

Wpisu na listę radców prawnych dokonuje rada okręgowej izby radców prawnych na wniosek

zainteresowanego. Listę prowadzi rada okręgowej izby radców prawnych właściwa dla

miejsca jego zamieszkania. Podstawą wpisu jest uchwała rady okręgowej izby radców

prawnych.

3.

(skreślony).

4.

(skreślony).

5.

(skreślony).

1.

Wymogu odbycia aplikacji radcowskiej i złożenia egzaminu radcowskiego nie stosuje

się do

1)

profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych,

2)

(skreślony),

3

osób, które co najmniej przez trzy lata zajmowały stanowisko sędziego, prokuratora

albo wykonywały zawód notariusza lub adwokata, którzy stanowiska te, tytuły i uprawnienia

uzyskali na zasadach określonych w przepisach prawa.

2

Rada okręgowej izby radców prawnych, aplikantom radcowskim wpisanym na listę po odbyciu

zakończonej egzaminem z pozytywnym wynikiem aplikacji sądowej, prokuratorskiej, notarialnej

lub adwokackiej, może skrócić okres aplikacji radcowskiej do lat dwóch, jak również

zwolnić od odbycia aplikacji.

3

Od wymogu odbycia aplikacji radcowskiej Krajowa Rada Radców Prawnych może zwolnić,

na zasadzie wzajemności, obywatela państwa Unii Europejskiej, jeżeli ukończył on zagraniczne

wyższe studia prawnicze uznane w Polsce za równorzędne oraz włada językiem polskim

w mowie i piśmie, spełnia przesłanki wymienione w art. 24 ust. 1 pkt 3-5, jest wpisany

na listę adwokatów w państwie Unii Europejskiej i wykonywał zawód adwokata lub radcy

prawnego. Obywatel państwa Unii Europejskiej zdaje egzamin w okręgowej izbie radców

prawnych wyznaczonej przez Krajową Radę Radców Prawnych.

Osoby, które wykonują zawód sędziego, prokuratora, notariusza, komornika, asesora

sądowego, prokuratorskiego i notarialnego bądź odbywają aplikację sądową, prokuratorską

lub notarialną, nie mogą jednocześnie zostać wpisane na listę radców prawnych ani

wykonywać zawodu radcy prawnego.

1

Rota ślubowania składanego przez radcę prawnego ma następujące brzmienie: „Ślubuję

uroczyście w wykonywaniu zawodu radcy prawnego przyczyniać się do ochrony i umacniania

porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej, obowiązki zawodowe wypełniać sumiennie

i zgodnie z przepisami prawa, zachować tajemnicę zawodową, postępować godnie i uczciwie,

kierując się zasadami etyki radcy prawnego i sprawiedliwości.”

2

Ślubowanie odbiera dziekan rady okręgowej izby radców prawnych prowadzącej listę radców

prawnych, na którą wpisany został radca prawny.

1.

Zawieszenie prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego następuje w wypadku

1

wykonywania zawodu adwokata,

2

podjęcia pracy w organach wymiaru sprawiedliwości, w organach ścigania lub kancelarii

notarialnej.

2.

Zawieszenie prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego następuje także z chwilą uprawomocnienia

się orzeczenia dyscyplinarnego o zastosowaniu tej kary.

3

Zawieszenia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego nie stosuje się wobec zatrudnionych

na stanowiskach radców prawnych w organach, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

Skreślenie z listy radców prawnych następuje w wypadku

1)

wniosku radcy prawnego,

2)

(skreślony),

3)

choćby częściowego ograniczenia zdolności do czynności prawnych,

4)

utraty z mocy wyroku sądowego praw publicznych,

4a

nieuiszczania składek członkowskich za okres dłuższy niż jeden rok,

5)

śmierci radcy prawnego,

6)

orzeczenia dyscyplinarnego lub wyroku sądowego o pozbawieniu prawa do wykonywania

zawodu radcy prawnego.

1

W wypadku gdy przeciwko radcy prawnemu toczy się postępowanie dyscyplinarne albo sądowe

o przestępstwo zagrożone dodatkową karą pozbawienia praw publicznych lub prawa do

wykonywania zawodu, do czasu zakończenia takiego postępowania można odmówić skreślenia

z listy radców prawnych pomimo wniosku radcy prawnego, o którym mowa w art. 29 pkt

1.

2.

W wypadku skreślenia z listy w wyniku zarzutów dotyczących wykonywania pracy zawodowej

ponowny wpis na listę radców prawnych może być uzależniony od złożenia egzaminu uzupełniającego.

1.

Uchwała rady okręgowej izby radców prawnych w sprawie wpisu na listę radców prawnych

powinna być podjęta w ciągu trzech miesięcy od dnia złożenia wniosku.

2.

Od uchwały, o której mowa w ust. 1, służy odwołanie do Krajowej Rady Radców Prawnych

w terminie 30 dni od daty doręczenia uchwały.

3.

Od ostatecznej decyzji odmawiającej wpisu na listę radców prawnych oraz w wypadku

niepodjęcia uchwały przez radę okręgowej izby radców prawnych w ciągu trzech miesięcy

od złożenia wniosku o wpis lub niepodjęcia uchwały przez Krajową Radę Radców Prawnych

w ciągu trzech miesięcy od doręczenia odwołania zainteresowanemu służy skarga do Naczelnego

Sądu Administracyjnego.

1

Rada okręgowej izby radców prawnych zawiadamia, w terminie 30 dni, Ministra Sprawiedliwości

o każdej uchwale o wpisie na listę radców prawnych lub aplikantów radcowskich, jak

i o odmowie wpisu.

2.

Wpis na listę radców prawnych uważa się za dokonany, jeżeli Minister Sprawiedliwości

nie sprzeciwi się wpisowi w terminie 30 dni od daty otrzymania uchwały wraz z aktami

osobowymi wpisanego. Sprzeciw wymaga uzasadnienia.

3

Sprzeciw Ministra Sprawiedliwości może być zaskarżony przez zainteresowanego do Naczelnego

Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia sprzeciwu.

1.

Celem aplikacji radcowskiej jest przygotowanie aplikanta do należytego i samodzielnego

wykonywania zawodu radcy prawnego.

2

Aplikacja radcowska trwa trzy lata i sześć miesięcy.

3

Aplikację radcowską odbywa się w kancelarii radcy prawnego, w spółce radców prawnych

lub radców prawnych i adwokatów lub w jednostkach organizacyjnych, a co najmniej przez

okres roczny - w sądzie, w kancelarii notarialnej i prokuraturze, na podstawie porozumienia

rady okręgowej izby radców prawnych z radcą prawnym w kancelarii lub w spółce, lub

z kierownikiem właściwej jednostki organizacyjnej, prezesem sądu wojewódzkiegowojewódzkim

1.

Na listę aplikantów radcowskich może być wpisana osoba, która spełnia warunki określone

w art. 24 ust. 1 pkt 1, 3-5 i zapewni pokrycie kosztów aplikacji radcowskiej.

2.

Wpis na listę aplikantów radcowskich następuje po przeprowadzeniu konkursu przez radę

okręgowej izby radców prawnych.

3.

Konkurs przeprowadza się raz w roku przed okresem szkoleniowym w ciągu dwóch miesięcy

od określonego przez radę okręgowej izby radców prawnych terminu przyjmowania wniosków

o wpis na listę aplikantów radcowskich. Okres przyjmowania wniosków nie może być krótszy

niż miesiąc.

4.

Przepisy art. 3 ust. 3-5, art. 11, art. 12 ust. 1, art. 23, art. 24 ust. 1 pkt 1,

3-5, art. 27, art. 31 i art. 31

Pracownikowi wpisanemu na listę aplikantów radcowskich przysługuje, z zachowaniem

prawa do wynagrodzenia, zwolnienie od pracy w celu uczestniczenia w obowiązkowych

zajęciach szkoleniowych odbywanych poza siedzibą jednostki organizacyjnej.

Do obowiązków aplikanta radcowskiego należy

1)

uczestniczenie w przewidzianych programem zajęciach teoretycznych i praktycznych,

2)

samodzielne pogłębianie wiedzy prawniczej i praktycznych umiejętności zawodowych,

3)

przestrzeganie dyscypliny szkolenia i pracy,

4)

przystąpienie do egzaminu radcowskiego w wyznaczonym terminie.

Po upływie sześciu miesięcy od rozpoczęcia aplikacji radcowskiej aplikant radcowski

może zastępować radcę prawnego przed sądem rejonowym i organami administracji pierwszej

instancji. Po dwóch latach aplikacji radcowskiej aplikant radcowski może zastępować

radcę prawnego przed innymi sądami, z wyjątkiem Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu

Administracyjnego.

Aplikantowi radcowskiemu przysługuje prawo do płatnego urlopu, w wymiarze trzydziestu

dni kalendarzowych, na przygotowanie się do egzaminu radcowskiego.

1.

Aplikacja radcowska kończy się egzaminem radcowskim, który może być powtórzony, w

razie niepomyślnego wyniku, jeden raz, w terminie ustalonym przez radę okręgowej izby

radców prawnych.

2.

W komisji egzaminacyjnej przeprowadzającej egzamin radcowski uczestniczy przedstawiciel

Ministra Sprawiedliwości.

1.

Aplikanta radcowskiego skreśla się z listy aplikantów radcowskich

1)

w wypadkach, o których mowa w art. 29 pkt 1, 3-6, stosowanych odpowiednio,

2)

w razie nieprzystąpienia bez usprawiedliwionej przyczyny do egzaminu radcowskiego

w terminie ustalonym przez radę okręgowej izby radców prawnych.

2.

Rada okręgowej izby radców prawnych może skreślić aplikanta radcowskiego z listy aplikantów

radcowskich, jeżeli stwierdzi jego nieprzydatność do wykonywania zawodu radcy prawnego.

3.

Od uchwały o skreśleniu aplikanta z listy aplikantów w trybie ust. 2 służy odwołanie

do Krajowej Rady Radców Prawnych.

1

Aplikację radcowską organizują i prowadzą okręgowe izby radców prawnych.

2

Organy samorządu radców prawnych współdziałają w sprawach związanych z organizowaniem

i prowadzeniem aplikacji radcowskiej z organami administracji państwowej, sądami,

kancelariami notarialnymi, prokuraturą oraz jednostkami organizacyjnymi.

3

Szkolenie aplikantów radcowskich może być organizowane wspólnie z aplikantami adwokackimi.

4

Aplikant radcowski odbywa aplikację radcowską pod kierunkiem patrona wyznaczonego

przez radę okręgowej izby radców prawnych.

5

Zadaniem patrona jest przygotowanie aplikanta radcowskiego do wykonywania zawodu radcy

prawnego w rozumieniu niniejszej ustawy.

(skreślony).

1.

Samorząd jest niezależny w wykonywaniu swych zadań i podlega tylko przepisom prawa.

2.

Przynależność radców prawnych i aplikantów radcowskich do samorządu jest obowiązkowa.

Do zadań samorządu należy w szczególności

1)

udział w zapewnianiu warunków do wykonywania ustawowych zadań radców prawnych,

2)

reprezentowanie radców prawnych i aplikantów radcowskich oraz ochrona ich interesów

zawodowych,

3

współdziałanie w kształtowaniu i stosowaniu prawa,

4

przygotowywanie aplikantów radcowskich do należytego wykonywania zawodu radcy prawnego

oraz doskonalenie zawodowe radców prawnych,

5

nadzór nad należytym wykonywaniem zawodu przez radców prawnych i aplikantów radcowskich,

6

prowadzenie badań w zakresie funkcjonowania pomocy prawnej.

1.

Organami samorządu są: Krajowy Zjazd Radców Prawnych, Krajowa Rada Radców Prawnych,

Wyższa Komisja Rewizyjna, Wyższy Sąd Dyscyplinarny, zgromadzenie okręgowej izby radców

prawnych, rada okręgowej izby radców prawnych, okręgowa komisja rewizyjna i okręgowy

sąd dyscyplinarny.

2.

Członkami organów samorządu mogą być tylko radcowie prawni.

1.

Kadencja organów samorządu trwa cztery lata, jednakże organy są obowiązane działać

do czasu ukonstytuowania się nowo wybranych organów.

2.

Członkowie organów mogą być odwołani przez organ, który ich wybrał.

Wybory do organów samorządu odbywają się w głosowaniu tajnym przy nieograniczonej

liczbie kandydatów.

Organy samorządu podejmują uchwały w obecności co najmniej potowy członków danego

organu.

Krajowa Rada Radców Prawnych przedstawia corocznie informację o funkcjonowaniu samorządu

Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej.

Minister Sprawiedliwości może zaskarżyć do Sądu Najwyższego sprzeczną z prawem uchwałę

organów samorządu w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia mu tej uchwały. Sąd

utrzymuje zaskarżoną uchwałę w mocy bądź uchyla ją i przekazuje sprawę do ponownego

rozpoznania właściwemu organowi samorządu, ustalając wytyczne co do sposobu jej załatwienia.

Minister Sprawiedliwości może zwrócić się do Krajowego Zjazdu Radców Prawnych lub

Krajowej Rady Radców Prawnych o podjęcie uchwały w określonej sprawie należącej do

właściwości samorządu. Uchwała Krajowej Rady Radców Prawnych powinna być podjęta w

terminie dwóch miesięcy, a uchwała Krajowego Zjazdu Radców Prawnych na najbliższym

Zjeździe.

1.

Radcowie prawni i aplikanci radcowscy zamieszkali na terenie danego okręgu tworzą

okręgową izbę radców prawnych.

2.

(skreślony).

3

Uchwałę o utworzeniu i terenie działania okręgowej izby radców prawnych podejmuje

Krajowa Rada Radców Prawnych, biorąc pod uwagę zasadniczy podział terytorialny państwa.

1

W zgromadzeniu okręgowej izby radców prawnych uczestniczą wszyscy radcowie prawni

należący do danej izby oraz, bez prawa głosu, aplikanci radcowscy tej izby.

2.

Jeżeli liczba członków okręgowej izby radców prawnych przekracza 300 osób, zgromadzenie

okręgowej izby radców prawnych stanowią delegaci wybrani na zebraniach zwołanych dla

poszczególnych rejonów, objętych działalnością danej izby.

3.

Zgromadzenie okręgowej izby radców prawnych zwołuje rada okręgowej izby raz do roku.

4.

Do uprawnień zgromadzenia okręgowej izby radców prawnych należy

1)

ustalanie liczby członków rady okręgowej izby radców prawnych,

2)

wybór dziekana rady okręgowej izby radców prawnych oraz pozostałych członków rady,

3)

ustalanie liczby członków okręgowej komisji rewizyjnej i okręgowego sądu dyscyplinarnego

oraz ich wybór,

4

ustalenie liczby zastępców rzecznika dyscyplinarnego oraz wybór rzecznika dyscyplinarnego

i jego zastępców,

5)

uchwalanie budżetu okręgowej izby radców prawnych i zatwierdzanie sprawozdań rady

okręgowej izby radców prawnych z jego wykonania oraz rocznych lub okresowych planów

pracy rady okręgowej izby,

6)

dokonywanie podziału terenu działania okręgowej izby radców prawnych na rejony, o

których mowa w ust. 2, i ustalenie liczby delegatów na zgromadzenie okręgowej izby

radców prawnych z poszczególnych rejonów,

7)

odwoływanie organów okręgowej izby radców prawnych lub poszczególnych członków tych

organów,

8)

ocena działalności organów okręgowej izby radców prawnych,

9)

wybór delegatów na Krajowy Zjazd Radców Prawnych,

10)

wybór członka Krajowej Rady Radców Prawnych, o którym mowa w art. 59 ust. 1.

1.

Nadzwyczajne zgromadzenie okręgowej izby radców prawnych zwołuje rada okręgowej izby

radców prawnych

1)

z własnej inicjatywy,

2)

na wniosek Krajowej Rady Radców Prawnych,

3)

na wniosek swego prezydium lub okręgowej komisji rewizyjnej,

4)

na wniosek jednej trzeciej członków okręgowej izby radców prawnych.

2.

Nadzwyczajne zgromadzenie okręgowej izby powinno być zwołane w ciągu 3 tygodni od

dnia wpływu wniosku w sprawie zwołania tego zgromadzenia.

1.

Działalnością okręgowej izby radców prawnych kieruje rada okręgowej izby radców prawnych.

2

Organem wykonawczym rady okręgowej izby radców prawnych jest jej prezydium, które

stanowią dziekan oraz wybrani przez radę wicedziekani, sekretarz, skarbnik i członkowie.

3.

Do zakresu działania rady okręgowej izby radców prawnych należy w szczególności

1)

reprezentowanie interesów zawodowych członków okręgowej izby radców prawnych,

2)

doskonalenie zawodowe radców prawnych,

3

nadzór nad należytym wykonywaniem zawodu przez radców prawnych i aplikantów radcowskich,

4

występowanie do organów rejestrowych lub ewidencyjnych z wnioskiem o wszczęcie postępowania

o wykreślenie z rejestru lub ewidencji podmiotu prowadzącego działalność w zakresie

pomocy prawnej niezgodnie z przepisami niniejszej ustawy.

5)

(skreślony).

Do zakresu działania okręgowej komisji rewizyjnej należy kontrola działalności finansowej

rady okręgowej izby radców prawnych.

1.

Okręgowy sąd dyscyplinarny rozpatruje sprawy dyscyplinarne członków okręgowej izby

radców prawnych wniesione przez rzecznika dyscyplinarnego oraz odwołania, o których

mowa w art. 66 ust. 2.

2.

Od orzeczenia okręgowego sądu dyscyplinarnego służy odwołanie do Wyższego Sądu Dyscyplinarnego.

Radcowie prawni i aplikanci radcowscy zamieszkali na terenie kraju tworzą Krajową

Izbę Radców Prawnych.

1

W Krajowym Zjeździe Radców Prawnych udział biorą delegaci wybrani przez zgromadzenia

okręgowych izb radców prawnych oraz, z głosem doradczym, niebędący delegatami: członkowie

ustępującej Krajowej Rady Radców Prawnych, Przewodniczący Wyższego Sądu Dyscyplinarnego,

Główny Rzecznik Dyscyplinarny i Przewodniczący Wyższej Komisji Rewizyjnej.

2.

Zasady przeprowadzania wyborów delegatów na Krajowy Zjazd Radców Prawnych oraz liczbę

tych delegatów z poszczególnych okręgowych izb radców prawnych określa Krajowa Rada

Radców Prawnych.

3.

Krajowy Zjazd Radców Prawnych zwołuje Krajowa Rada Radców Prawnych.

Do Krajowego Zjazdu Radców Prawnych należy

1)

wybór prezesa Krajowej Rady Radców Prawnych,

2)

wybór Krajowej Rady Radców Prawnych, Wyższej Komisji Rewizyjnej, Wyższego Sądu Dyscyplinarnego

oraz Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego i jego zastępców,

3)

uchwalanie wytycznych działania samorządu i jego organów,

4)

określanie zasad przeprowadzania wyborów do organów samorządu, liczby członków tych

organów oraz trybu ich odwoływania, a także zasad podejmowania uchwał przez organy

samorządu,

5)

(skreślony),

6

rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdań Krajowej Rady Radców Prawnych, Wyższej Komisji

Rewizyjnej, Wyższego Sądu Dyscyplinarnego i Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego,

7

uchwalanie zasad etyki radców prawnych,

8)

ustalanie podstawowych zasad gospodarki finansowej samorządu.

1.

Nadzwyczajny Krajowy Zjazd Radców Prawnych zwołuje Krajowa Rada Radców Prawnych

1)

z własnej inicjatywy,

2)

na wniosek swego prezydium lub Wyższej Komisji Rewizyjnej,

3)

na wniosek co najmniej jednej trzeciej rad okręgowych izb radców prawnych.

2

Nadzwyczajny Krajowy Zjazd powinien być zwołany w ciągu dwóch miesięcy od dnia wpływu

wniosku o zwołanie Zjazdu.

1.

Krajową Radę Radców Prawnych stanowią prezes i członkowie wybrani przez Krajowy Zjazd

Radców Prawnych oraz członkowie wybrani bezpośrednio przez zgromadzenia okręgowych

izb, po jednym z każdej izby.

2

Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych stanowią prezes i wybrani przez Krajową Radę

wiceprezesi, sekretarz, skarbnik i członkowie.

3.

Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych jest organem wykonawczym tej Rady i zdaje

jej sprawę ze swej działalności.

Do zakresu działania Krajowej Rady Radców Prawnych należy

1

reprezentowanie samorządu wobec sądów, organów państwowych i samorządowych, instytucji

i organizacji,

2)

udzielanie opinii o projektach aktów prawnych oraz przedstawianie wniosków dotyczących

unormowań prawnych,

3)

koordynowanie działalności okręgowych izb radców prawnych i sprawowanie nadzoru nad

ich działalnością,

4)

uchwalanie budżetu Krajowej Rady Radców Prawnych i zatwierdzanie sprawozdań z jego

wykonania oraz rozpatrywanie wniosków Wyższej Komisji Rewizyjnej,

5

wybór Prezesa Krajowej Rady Radców Prawnych oraz Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego,

jeżeli jego mandat wygasł w okresie pomiędzy Krajowymi Zjazdami Radców Prawnych,

5a

wybór przewodniczącego Krajowego Zespołu Wizytatorów, jego zastępcy i członków,

6)

rozpatrywanie odwołań od uchwał rad okręgowych izb radców prawnych,

7

koordynowanie doskonalenia zawodowego radców prawnych,

8

uchwalanie regulaminów

a)

działalności samorządu i jego organów,

b)

zakresu, trybu działania oraz zasad wynagradzania wizytatorów,

c)

odbywania aplikacji radcowskiej i składania egzaminu radcowskiego oraz pokrywania

kosztów aplikacji radcowskiej i ustalania ich wysokości,

d)

prowadzenia list radców prawnych i aplikantów radcowskich,

8a

uchylanie sprzecznych z prawem uchwał zgromadzenia okręgowej izby radców prawnych,

8b

ustalanie zasad przeprowadzania konkursu na aplikantów radcowskich,

9

tworzenie okręgowych izb radców prawnych, określanie ich liczby oraz terytorialnego

zasięgu,

10)

ustalanie zasad gospodarki finansowej samorządu,

11

określanie wysokości składki członkowskiej i zasad jej podziału oraz wysokości opłat

związanych z decyzją w sprawie wpisu na listę radców prawnych i aplikantów radcowskich

oraz opłat manipulacyjnych.

Do zakresu działania Wyższej Komisji Rewizyjnej należy kontrola działalności finansowej

Krajowej Rady Radców Prawnych.

1.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny rozpatruje odwołania od orzeczeń okręgowych sądów dyscyplinarnych.

2.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny rozpatruje, jako sąd pierwszej instancji, sprawy dyscyplinarne

członków Krajowej Rady Radców Prawnych i rad okręgowych izb radców prawnych. Odwołania

od orzeczeń wydanych w tym trybie rozpatruje ten sam sąd w innym, rozszerzonym składzie.

Orzeczenie z uzasadnieniem, wydane przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji,

doręcza się stronom, Ministrowi Sprawiedliwości oraz Krajowej Radzie Radców Prawnych.

1.

Od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji przysługuje

stronom, Ministrowi Sprawiedliwości, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz Prezesowi

Krajowej Rady Radców Prawnych kasacja do Sądu Najwyższego.

2.

Orzeczenie, od którego służy kasacja podmiotom wymienionym w ust. 1, nie podlega wykonaniu

do czasu wniesienia kasacji lub bezskutecznego upływu terminu do jej wniesienia.

Kasacja może być wniesiona z powodu rażącego naruszenia prawa, jak również rażącej

niewspółmierności kary dyscyplinarnej.

Kasację wnosi się do Sądu Najwyższego, za pośrednictwem Wyższego Sądu Dyscyplinarnego,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem.

1.

Od kasacji, o której mowa w art. 62

2.

Orzeczenie, od którego wniesiono kasację, nie podlega wykonaniu do czasu rozpoznania

kasacji.

3.

Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację na rozprawie w składzie trzech sędziów.

Do rozpoznania kasacji, o której mowa w art. 62Kodeksu postępowania karnego o kasacji, z wyłączeniem art. 526 § 2 oraz art. 530 § 2 i 3.

Działalność samorządu jest finansowana

1

ze składek radców prawnych i aplikantów radcowskich, opłat związanych z postępowaniem

w sprawie wpisu na listę radców prawnych i aplikantów radcowskich oraz kar pieniężnych,

2)

z dochodów z innych źródeł, a w szczególności z dotacji i subwencji oraz darowizn

i spadków.

1.

Radca prawny i aplikant radcowski podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej

1)

za zawinione, nienależyte wykonywanie zawodu radcy prawnego,

2)

za czyny sprzeczne ze ślubowaniem radcowskim lub z zasadami etyki radcy prawnego.

2.

Od odpowiedzialności dyscyplinarnej wyłączone są czyny naruszające przepisy dotyczące

porządku i dyscypliny pracy, określone w Kodeksie pracy.

1.

Karami dyscyplinarnymi są

1)

upomnienie,

2)

nagana z ostrzeżeniem,

3

zawieszenie prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego na czas od trzech miesięcy

do pięciu lat,

3a

kara pieniężna nie niższa od połowy przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce

narodowej za miesiąc poprzedzający datę orzeczenia dyscyplinarnego i nie wyższa od

pięciokrotności tego wynagrodzenia,

4)

pozbawienie prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego, a w stosunku do aplikantów

radcowskich - wydalenie z aplikacji.

2.

Kary określonej w ust. 1 pkt 3 nie stosuje się wobec aplikanta radcowskiego.

2a

Obok kary nagany z ostrzeżeniem i kary pieniężnej można orzec dodatkowo zakaz wykonywania

patronatu na czas od roku do pięciu lat.

2b

Obok kary zawieszenia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego orzeka się dodatkowo

zakaz wykonywania patronatu na czas od lat dwóch do lat dziesięciu.

3.

(skreślony).

1.

Jeżeli przewinienie jest mniejszej wagi, dziekan rady okręgowej izby radców prawnych

może poprzestać na ostrzeżeniu radcy prawnego lub aplikanta radcowskiego.

2.

Radcy prawnemu lub aplikantowi radcowskiemu służy prawo odwołania się od ostrzeżenia

do okręgowego sądu dyscyplinarnego.

3.

Orzeczenie okręgowego sądu dyscyplinarnego w sprawie odwołania, o którym mowa w ust.

2, jest ostateczne.

1.

Postępowanie dyscyplinarne o ten sam czyn toczy się niezależnie od postępowania karnego

lub postępowania dyscyplinarnego wszczętego w jednostce organizacyjnej, w której przepisy

szczególne przewidują takie postępowanie. Postępowanie dyscyplinarne może być jednak

zawieszone do czasu ukończenia postępowania karnego.

2.

Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się, a wszczęte umarza, jeżeli zaszła okoliczność,

która według Kodeksu postępowania karnego wyłącza ściganie.

1.

Stronami w postępowaniu dyscyplinarnym są oskarżyciel, obwiniony i pokrzywdzony.

2.

Oskarżycielem w postępowaniu przed okręgowym sądem dyscyplinarnym jest rzecznik dyscyplinarny,

a przed Wyższym Sądem Dyscyplinarnym - Główny Rzecznik Dyscyplinarny.

3.

Obwinionym jest radca prawny lub aplikant radcowski, przeciwko któremu toczy się postępowanie

dyscyplinarne.

4.

Pokrzywdzonym jest osoba, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone postępowaniem

radcy prawnego lub aplikanta radcowskiego określonym w art. 64.

Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się odpowiednio na wniosek rzecznika dyscyplinarnego

lub Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego.

W razie śmierci obwinionego przed ukończeniem postępowania dyscyplinarnego toczy się

ono nadal, jeżeli tego zażąda małżonek obwinionego, jego krewny w linii prostej, brat

lub siostra w terminie dwóch miesięcy od dnia zgonu obwinionego.

1

Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego, jeżeli od chwili popełnienia przewinienia

upłynęły trzy lata, a w wypadkach przewidzianych w art. 11 ust. 2 - sześć miesięcy.

2.

Jeżeli jednak czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie

następuje wcześniej niż przedawnienie przewidziane w ustawie karnej.

3.

Przedawnienie dyscyplinarne przerywa każda czynność rzecznika dyscyplinarnego lub

Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego w sprawie.

3a

Karalność przewinienia dyscyplinarnego ustaje, jeżeli od czasu popełnienia upłynęło

pięć lat, a w wypadkach przewidzianych w art. 11 ust. 2 - dwa lata.

4

Obwiniony może przybrać w postępowaniu dyscyplinarnym obrońcę.

1

Usunięcie wzmianki o orzeczeniu dyscyplinarnym następuje z urzędu po upływie

1)

trzech lat od uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego orzekającego karę upomnienia

lub nagany z ostrzeżeniem,

2)

pięciu lat od upływu okresu zawieszenia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego.

2.

Nie usuwa się wzmianki o karze pozbawienia prawa do wykonywania zawodu lub wydalenia

z aplikacji.

(skreślony).

Członkowie sądów dyscyplinarnych, w zakresie orzekania w sprawach dyscyplinarnych,

podlegają tylko przepisom prawa.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Prawnych, w

drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady i tryb postępowania dyscyplinarnego.

Stosunek służbowy oraz wynikające z niego prawa i obowiązki radców prawnych i aplikantów

radcowskich będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, funkcjonariuszami Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Państwowej

Straży Pożarnej lub Służby Więziennej w zakresie nieokreślonym niniejszą ustawą określają

przepisy odrębnych ustaw.

W Prawie o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. z 1964 r. Nr 6, poz. 40, z 1967 r. Nr 13, poz. 55, z 1969 r. Nr 13, poz. 98, z 1974 r. Nr 50, poz. 316, z 1975 r. Nr 16, poz. 91 i Nr 34, poz. 183 oraz z 1982 r. Nr 16, poz. 125) w art. 51 § 1 dodaje się lit. h) w brzmieniu

«

h)

osoby, które co najmniej przez trzy lata wykonywały zawód radcy prawnego».

”

;

(pominięty).

Radców prawnych, wpisanych na listę radców prawnych w dniu wejścia w życie ustawy,

wpisuje się z urzędu na listę radców prawnych przewidzianą niniejszą ustawą.

(skreślony).

(skreślony).

(skreślony).

(skreślony).

(skreślony).

(skreślony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 3, art. 7, art. 9, art. 10, art. 20, art. 24, art. 32, art. 34, art. 37, art.

45-47, art. 50, art. 66, art. 73 ust. 1, 2 i 4, art. 74, art. 76, art. 79, art. 80

i art. 82, które wchodzą w życie z dniem 1 października 1996 r., oraz art. 41, który

wchodzi w życie z dniem wejścia w życie ustawy konstytucyjnej z dnia 21 czerwca 1996 r.

o zmianie ustawy konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach

między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie

terytorialnym

(Dz. U. Nr 106, poz. 488).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 1982 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r., z wyjątkiem

1)

art. 91 § 2a, art. 151 § 1, art. 178, art. 193 i art. 195 pkt 2, które wchodzą w życie

z dniem 1 stycznia 2002 r.,

2)

art. 13 § 2 pkt 4, art. 91 § 2, 3 i 4, art. 176, art. 177 i art. 179 § 1-4, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 227

i art. 233, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.