Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo o adwokaturze.

1.

Adwokatura powołana jest do udzielania pomocy prawnej, współdziałania w ochronie praw

i wolności obywatelskich oraz w kształtowaniu i stosowaniu prawa.

2.

Adwokatura zorganizowana jest na zasadach samorządu zawodowego.

3.

Adwokat w wykonywaniu swoich obowiązków zawodowych podlega tylko ustawom.

4

Tytuł zawodowy „adwokat” podlega ochronie prawnej.

Przepisy ustawy stosuje się do spraw niezakończonych w dniu wejścia ustawy w życie

orzeczeniami Wyższego Sądu Dyscyplinarnego wydanymi w drugiej instancji.

Adwokaturę stanowi ogół adwokatów i aplikantów adwokackich.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

2, który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Zadaniem samorządu zawodowego adwokatury jest

1)

tworzenie warunków do wykonywania ustawowych zadań adwokatury,

2)

reprezentowanie adwokatury i ochrona jej praw,

3)

sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów o wykonywaniu zawodu adwokata,

4)

doskonalenie zawodowe adwokatów i kształcenie aplikantów adwokackich,

5)

ustalanie i krzewienie zasad etyki zawodowej oraz dbałość o ich przestrzeganie,

6)

sprawowanie zarządu majątkiem samorządu adwokackiego i rozporządzanie nim.

1.

Zawód adwokata polega na świadczeniu pomocy prawnej, a w szczególności na udzielaniu

porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych

oraz występowaniu przed sądami i urzędami.

2.

Pomoc prawna świadczona jest osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym oraz jednostkom

organizacyjnym.

3.

Przez jednostkę organizacyjną rozumie się organ państwowy lub samorządowy, osobę prawną,

organizację społeczną lub polityczną oraz inny podmiot nieposiadający osobowości prawnej.

1

Adwokat wykonuje zawód w kancelarii adwokackiej, w zespole adwokackim oraz w spółce

cywilnej, jawnej lub partnerskiej z wyłącznym udziałem adwokatów lub adwokatów i radców

prawnych, albo w spółce komandytowej, w której komplementariuszami są wyłącznie adwokaci

lub adwokaci i radcowie prawni, przy czym wyłącznym przedmiotem działalności takich

spółek jest świadczenie pomocy prawnej.

2.

Siedzibę zawodową adwokata, na jego wniosek, wyznacza okręgowa rada adwokacka.

1.

Adwokat nie może wykonywać zawodu

1)

jeżeli pozostaje w stosunku pracy,

2

jeżeli jego małżonek pełni funkcje sędziowskie, prokuratorskie lub w okręgu izby adwokackiej

- w organach dochodzeniowo-śledczych,

3)

jeżeli został uznany za trwale niezdolnego do wykonywania zawodu,

4)

jeżeli został ubezwłasnowolniony,

5)

w razie orzeczenia kary zawieszenia w czynnościach zawodowych albo tymczasowego zawieszenia

w wykonywaniu czynności zawodowych.

2

Adwokat nie może wykonywać zawodu w okręgu tej izby, w której spokrewniona z nim osoba

do drugiego stopnia lub spowinowacona z nim w pierwszym stopniu pełni funkcje wymienione

w ust. 1 pkt 2.

3.

Zakaz przewidziany w ust. 1 pkt 1 nie dotyczy pracowników naukowych i naukowo-dydaktycznych.

1.

O trwałej niezdolności do wykonywania zawodu orzeka okręgowa rada adwokacka.

2.

Uchwała zapada po wysłuchaniu adwokata i jego pełnomocnika ustanowionego spośród adwokatów

oraz po zaznajomieniu się z opiniami lub orzeczeniami lekarskimi. Okręgowa rada adwokacka

wyznacza pełnomocnika z urzędu, jeżeli adwokat go nie ustanowi.

3.

W razie wszczęcia postępowania o stwierdzenie trwałej niezdolności do wykonywania

zawodu, okręgowa rada adwokacka może zawiesić adwokata tymczasowo w wykonywaniu czynności

zawodowych. To samo uprawnienie przysługuje okręgowej radzie adwokackiej wtedy, gdy

przeciwko adwokatowi zostało wszczęte postępowanie o ubezwłasnowolnienie.

1.

Adwokat zawieszony w wykonywaniu czynności zawodowych nie może występować przed sądami

lub organami państwowymi i samorządowymi. W okresie zawieszenia adwokat może wykonywać

inne czynności, na które uzyskał zezwolenie dziekana.

2.

Czynne i bierne prawo wyborcze do organów samorządu adwokackiego nie przysługuje adwokatowi

zawieszonemu w wykonywaniu czynności zawodowych.

Adwokat przed rozpoczęciem wykonywania czynności zawodowych składa wobec dziekana

ślubowanie treści następującej

„

Ślubuję uroczyście w swej pracy adwokata przyczyniać się ze wszystkich sit do ochrony

praw i wolności obywatelskich oraz umacniania porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej,

obowiązki swe wypełniać gorliwie, sumiennie i zgodnie z przepisami prawa, zachować

tajemnicę zawodową, a w postępowaniu swoim kierować się zasadami godności, uczciwości,

słuszności i sprawiedliwości społecznej.

”

1

Adwokat obowiązany jest zachować w tajemnicy wszystko, o czym dowiedział się w związku

z udzielaniem pomocy prawnej.

2

Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie może być ograniczony w czasie.

3

Adwokata nie można zwolnić od obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej co do faktów,

o których dowiedział się udzielając pomocy prawnej lub prowadząc sprawę.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1

Adwokat podczas i w związku z wykonywaniem obowiązków zawodowych korzysta z ochrony

prawnej podobnie jak sędzia i prokurator.

2

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, określi strój urzędowy adwokatów

biorących udział w rozprawach sądowych, uwzględniając uroczysty charakter stroju,

odpowiedni do powagi sądu i utrwalonej tradycji.

1.

Adwokat przy wykonywaniu zawodu adwokackiego korzysta z wolności słowa i pisma w granicach

określonych przez zadania adwokatury i przepisy prawa.

2

Nadużycie tej wolności, stanowiące ściganą z oskarżenia prywatnego zniewagę lub zniesławienie

strony, jej pełnomocnika lub obrońcy, kuratora, świadka, biegłego lub tłumacza, podlega

ściganiu tylko w drodze dyscyplinarnej.

1.

Adwokat podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za szkody

wyrządzone przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 4 ust. 1.

2.

Obowiązek określony w ust. 1 nie dotyczy adwokatów niewykonujących zawodu.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Naczelnej

Rady Adwokackiej i Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, ogólne

warunki ubezpieczenia, o którym mowa w art. 8a

1)

datę powstania obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia,

2)

podstawowy zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń,

3)

minimalną sumę gwarancyjną ubezpieczenia określoną kwotowo,

4)

zakres praw i obowiązków ubezpieczonego i zakładu ubezpieczeń, wynikających z umowy

ubezpieczenia.

1.

Organami adwokatury są: Krajowy Zjazd Adwokatury, Naczelna Rada Adwokacka, Wyższy

Sąd Dyscyplinarny oraz Wyższa Komisja Rewizyjna.

2.

Członkami organów adwokatury mogą być tylko adwokaci.

1.

Spółki świadczące pomoc prawną obowiązane są w ciągu jednego roku od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy dostosować swoją formę, skład osobowy i przedmiot działalności

do przepisów tej ustawy albo zakończyć działalność w zakresie świadczenia pomocy prawnej.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do spółek z udziałem zagranicznym, które świadczą pomoc

prawną, istniejących w dniu 1 października 1996 r., utworzonych zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym

(Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143), z tym że termin wykonania obowiązku dostosowania swojej formy, składu osobowego

i przedmiotu działalności, z uwzględnieniem art. 11, albo zakończenia działalności

w zakresie świadczenia pomocy prawnej, wynosi 3 lata od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Naczelna Rada Adwokacka, izby adwokackie i zespoły adwokackie mają osobowość prawną.

1.

Spółki z udziałem zagranicznym mogą być tworzone na podstawie ustawy, o której mowa

w art. 10 ust. 2, w celu świadczenia pomocy prawnej na terenie Rzeczypospolitej Polskiej,

jeżeli spełniają następujące warunki

1)

wszyscy wspólnicy (akcjonariusze) zagraniczni posiadają uprawnienia do samodzielnego

wykonywania zawodu adwokata lub radcy prawnego uzyskane za granicą albo są spółkami

z wyłącznym udziałem takich osób, a wszyscy wspólnicy polscy są radcami prawnymi lub

adwokatami,

2)

wspólnicy (akcjonariusze) zagraniczni wykażą wzajemność ze strony krajów, w których

posiadają uprawnienia do samodzielnego wykonywania zawodu określonego w pkt 1, a w

przypadku spółek, o których mowa w pkt 1, ze strony krajów ich siedziby.

2.

Adwokaci i radcowie prawni mogą świadczyć pomoc prawną w ramach spółek, o których

mowa w ust. 1, jeżeli są wspólnikami lub akcjonariuszami.

1.

Wybory do organów adwokatury oraz organów izb adwokackich i zespołów adwokackich odbywają

się w głosowaniu tajnym przy nieograniczonej liczbie kandydatów.

2.

Kadencja organów adwokatury, organów izb adwokackich i zespołów adwokackich trwa trzy

lata, jednakże są one obowiązane działać do czasu ukonstytuowania się nowo wybranych

organów.

3.

W Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej i w prezydiach okręgowych rad adwokackich nie

można sprawować tej samej funkcji dłużej niż przez dwie następujące po sobie kadencje.

Ograniczenie to odnosi się także do kierowników zespołów adwokackich, z tym jednak

że w szczególnie uzasadnionych wypadkach zebranie zespołu może wybrać kierownika zespołu

na następną kadencję.

4.

Poszczególni członkowie organów, o których mowa w ust. 1, mogą być odwołani przed

upływem kadencji przez organ, który ich wybrał.

5

Nie można łączyć mandatów ustawowych organów samorządu adwokackiego. Ograniczenie

to nie dotyczy kierownika zespołu adwokackiego.

1.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa odwołuje

sędziego, którego małżonek w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wykonywał zawód

radcy prawnego w kancelarii radcy prawnego oraz w spółce jawnej lub cywilnej z wyłącznym

udziałem radców prawnych lub radców prawnych i adwokatów, albo w spółce komandytowej,

w której komplementariuszami są wyłącznie radcowie prawni lub radcowie prawni i adwokaci,

przy czym wyłącznym przedmiotem działalności takich spółek jest świadczenie pomocy

prawnej, jeżeli po upływie 3 lat od dnia jej wejścia w życie nadal ten zawód wykonuje.

2.

Uprawnienie określone w art. 61 § 2 pkt 3 ustawy, o której mowa w art. 7, wobec sędziego

pozostającego w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy w stosunku pokrewieństwa lub

powinowactwa z osobą wykonującą zawód radcy prawnego, o którym mowa w ust. 1, może

być wykonane nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

Uchwały organów adwokatury, organów izb adwokackich i organów zespołów adwokackich,

dotyczące bezpośrednio poszczególnych osób, powinny zawierać uzasadnienia faktyczne

i prawne.

2.

Termin do wniesienia środków odwoławczych przewidzianych w ustawie wynosi czternaście

dni od dnia doręczenia orzeczenia lub uchwały.

Naczelna Rada Adwokacka składa Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej coroczne sprawozdanie

z działalności adwokatury oraz przedstawia informacje problemowe.

Do osób, które rozpoczęły aplikację adwokacką lub radcowską przed dniem wejścia ustawy

w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1

Minister Sprawiedliwości zwraca się do Sądu Najwyższego o uchylenie sprzecznych z

prawem uchwał organów adwokatury, w terminie 6 miesięcy od daty ich doręczenia.

2

Sąd Najwyższy utrzymuje zaskarżoną uchwałę w mocy lub uchyla uchwałę i przekazuje

sprawę do ponownego rozpoznania właściwemu organowi adwokatury z ustaleniem wytycznych

co do sposobu jej załatwienia. Skargę spóźnioną Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania.

3

Naczelna Rada Adwokacka, na wniosek Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej, uchyla sprzeczną

z prawem uchwałę zgromadzenia izby, w terminie 6 miesięcy od daty jej doręczenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1983 r., z tym

że przepisy tej ustawy dotyczące zasiłku chorobowego oraz art. 8 pkt 1 i art. 9 pkt

1 wchodzą w życie z dniem 1 marca 1983 r.

Minister Sprawiedliwości może zwrócić się do Krajowego Zjazdu Adwokatury lub do Naczelnej

Rady Adwokackiej o podjęcie uchwały w określonej sprawie należącej do ich właściwości.

Uchwała Naczelnej Rady Adwokackiej powinna być podjęta w terminie jednego miesiąca.

Ustawa wchodzi w życie po upływie dwóch miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Opłaty za czynności adwokackie ustala umowa z klientem.

2

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej i Krajowej

Rady Radców Prawnych ustala, w drodze rozporządzenia, opłaty za czynności adwokackie

przed organami wymiaru sprawiedliwości, stanowiące podstawę do zasądzenia przez sądy

kosztów zastępstwa prawnego i kosztów adwokackich.

3

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej i Krajowej

Rady Radców Prawnych określi, w drodze rozporządzenia, stawki minimalne za czynności

adwokackie, o których mowa w ust. 1.

Zespół adwokacki jest jednostką organizacyjną adwokatury.

1.

Członkiem zespołu adwokackiego może być tylko osoba wpisana na listę adwokatów.

2.

O przyjęciu do zespołu decyduje zebranie zespołu adwokackiego.

(skreślony).

(skreślony).

1.

Adwokat powinien zamieszkiwać w miejscowości, w której ma wyznaczoną siedzibę zawodową

wykonywania zawodu. Okręgowa rada adwokacka w uzasadnionych wypadkach może zezwolić

adwokatowi na inne miejsce zamieszkania.

2.

Naczelna Rada Adwokacka w uzasadnionych wypadkach - po zasięgnięciu opinii zainteresowanych

okręgowych rad adwokackich - może zezwolić adwokatowi na zamieszkanie w okręgu innej

izby, jeżeli miejscowość zamieszkania jest położona w pobliżu miejscowości, w której

ma siedzibę zawodową.

3.

Adwokat świadczy pomoc prawną z urzędu w okręgu sądu rejonowego, w którym ma wyznaczoną

siedzibę zawodową.

(skreślony).

Adwokat - członek zespołu ma prawo do

1)

udziału w pracach i w dochodzie zespołu, z wyjątkiem okresu niezdolności do pracy

spowodowanej chorobą lub macierzyństwem,

2)

corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego.

1.

Adwokaci - członkowie zespołów i ich rodziny mają na równi z pracownikami prawo do

świadczeń z tytułu ubezpieczenia na wypadek choroby, macierzyństwa i ubezpieczenia

rodzinnego oraz z tytułu powszechnego zaopatrzenia emerytalnego pracowników i ich

rodzin, przy czym przy ustalaniu prawa do świadczeń i ich wysokości pracę w zespołach

traktuje się jako zatrudnienie, a otrzymywane wynagrodzenie - jako wynagrodzenie z

tytułu zatrudnienia.

2.

Zasiłek chorobowy dla adwokatów - członków zespołów jest wypłacany przez Zakład Ubezpieczeń

Społecznych począwszy od pierwszego dnia niezdolności do pracy.

3

Składki na ubezpieczenie społeczne opłacają zespoły adwokackie, spółki jawne, partnerskie

lub komandytowe, o których mowa w art. 4a ust. 1. Adwokaci wykonujący zawód w kancelariach

adwokackich lub w spółkach cywilnych opłacają składki osobiście.

4

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa wysokość składek na ubezpieczenie

społeczne oraz zasady ustalania podstawy wymiaru tych składek i tryb ich opłacania.

5

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, po zasięgnięciu opinii Naczelnej

Rady Adwokackiej, w drodze rozporządzenia, określa

1)

(skreślony),

2)

zasady i tryb zaliczania okresów wykonywania zawodu adwokackiego w kancelariach indywidualnych

przed dniem 1 stycznia 1966 r. - przy ustalaniu uprawnień emerytalnych.

6.

(skreślony).

1.

Umowę z klientem zawiera kierownik zespołu adwokackiego w imieniu zespołu; pełnomocnictwa

klient udziela adwokatowi.

2.

Kierownik zespołu uwzględnia życzenia klienta co do wyboru adwokata, chyba że uzasadnione

względy uniemożliwiają temu adwokatowi udzielenie pomocy prawnej.

3.

W wypadku gdy adwokat prowadzący sprawę nie może wziąć osobiście udziału w rozprawie

lub wykonać osobiście poszczególnych czynności w sprawie, może on udzielić substytucji.

Kierownik zespołu wyznacza z urzędu zastępcę dla adwokata niemającego możności prowadzenia

sprawy czasowo lub trwale albo skreślonego z listy adwokatów. Decyzja kierownika zespołu

stanowi upoważnienie dla adwokata do prowadzenia sprawy i powinna mieć formę pisemną.

1.

Adwokat może wypowiedzieć pełnomocnictwo po uzyskaniu zgody kierownika zespołu.

2.

Adwokat, wypowiadając pełnomocnictwo, zawiadamia o tym zainteresowane organy; jest

także obowiązany jeszcze przez dwa tygodnie pełnić swe obowiązki, jeżeli nie nastąpiło

wcześniejsze objęcie sprawy przez innego adwokata lub zwolnienie ze strony klienta.

1.

Adwokat może odmówić udzielenia pomocy prawnej tylko z ważnych powodów, o których

informuje zainteresowanego. Wątpliwości co do udzielenia lub odmowy udzielenia pomocy

prawnej rozstrzyga okręgowa rada adwokacka, a w wypadkach niecierpiących zwłoki -

dziekan.

2.

W sprawach, w których pomoc prawna ma z mocy przepisów prawa nastąpić z urzędu, zwolnić

adwokata od udzielenia tej pomocy może tylko organ, który go wyznaczył.

1.

Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa.

2.

Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej, o której mowa w ust.

1, określa Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, w porozumieniu z Naczelną

Radą Adwokacką.

Organami zespołu adwokackiego są

1)

zebranie zespołu,

2)

kierownik zespołu,

3)

komisja rewizyjna w zespołach liczących więcej niż 12 członków, a w zespołach mniejszych,

jeżeli zostanie ona powołana uchwałą zebrania zespołu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1990 r., z tym

że art. 17 uzyskuje moc od dnia 27 marca 1990 r.

1.

Do zakresu działania zebrania zespołu należy w szczególności

1)

ocena pracy zawodowej członków zespołu i aplikantów adwokackich,

2)

wybór kierownika, a w miarę potrzeby także jego zastępcy,

3)

odwołanie kierownika lub jego zastępcy przed upływem kadencji,

4)

kontrola działalności kierownika zespołu, a zwłaszcza badanie i zatwierdzanie jego

sprawozdań,

5)

wybór komisji rewizyjnej,

6)

uchwalanie preliminarza dochodów i wydatków zespołu,

7)

przyjmowanie nowych członków, wypowiadanie członkostwa w zespole i wykluczanie z zespołu,

8)

podejmowanie uchwały w sprawie zmiany lokalu zespołu,

9)

podejmowanie uchwały w sprawie likwidacji zespołu.

2.

W ciągu miesiąca od daty doręczenia uchwał zespołu przewidzianych w ust. 1 pkt 2 okręgowa

rada adwokacka może zgłosić uzasadniony sprzeciw przeciwko wyborowi kierownika lub

zastępcy kierownika i zarządzić ponowne wybory w terminie miesięcznym. Sprzeciw dotyczący

tego samego adwokata może być zgłoszony tylko jeden raz.

1.

Do ważności uchwały zebrania zespołu wymagana jest obecność co najmniej dwóch trzecich

ogólnej liczby członków zespołu, przy czym uchwały w sprawach wymienionych w art.

31 ust. 1 pkt 2, 3, 7 i 9 zapadają tylko większością co najmniej dwóch trzecich głosów

członków zespołu obecnych na zebraniu.

2

Od uchwał zebrania zespołu służy odwołanie do okręgowej rady adwokackiej. Od uchwały

okręgowej rady adwokackiej odwołanie nie przysługuje.

Okręgowa rada adwokacka uchyla lub zmienia uchwałę zebrania zespołu adwokackiego sprzeczną

z prawem.

1.

Okręgowa rada adwokacka może odwołać kierownika zespołu lub jego zastępcę, jeżeli

zaniedbują lub naruszają swe obowiązki.

2.

W razie odwołania kierownika zespołu okręgowa rada adwokacka powierza czasowo wykonywanie

czynności kierownika jednemu z członków zespołu, któremu nie wolno odmówić przyjęcia

tych obowiązków.

3.

W wypadku określonym w ust. 2 wybory kierownika zespołu odbywają się w terminie wyznaczonym

przez okręgową radę adwokacką, nie później jednak niż w ciągu jednego miesiąca od

uprawomocnienia się uchwały odwołującej kierownika. Odwołanie wyłącza osobę, której

dotyczy, z ponownego wyboru.

Rozwiązanie zespołu następuje na podstawie uchwały zebrania zespołu lub uchwały okręgowej

rady adwokackiej.

Okręgowa rada adwokacka dokonuje wizytacji zespołów adwokackich, kancelarii adwokackich,

spółek z wyłącznym udziałem adwokatów oraz adwokatów w spółkach z udziałem adwokatów

i radców prawnych.

Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio do adwokatów wykonujących zawód

w kancelarii adwokackiej oraz w spółkach, o których mowa w art. 4a ust. 1.

1.

Adwokat wykonujący zawód w kancelarii adwokackiej oraz w spółkach, o których mowa

w art. 4a ust. 1, obowiązany jest zapewnić zastępstwo w przypadku urlopu lub innej

przemijającej przeszkody tak, aby prowadzone przez niego sprawy nie doznały uszczerbku.

2.

Dziekan wyznacza z urzędu zastępcę adwokata, o którym mowa w ust. 1, niemającego czasowo

lub trwale możliwości wykonywania zawodu, jak również w wypadku skreślenia z listy

adwokatów. Decyzja dziekana stanowi upoważnienie adwokata do prowadzenia spraw i powinna

mieć formę pisemną.

Izbę adwokacką stanowią adwokaci i aplikanci adwokaccy, mający siedzibę zawodową na

terenie izby, której zasięg terytorialny określa Naczelna Rada Adwokacka, biorąc pod

uwagę w szczególności podział terytorialny administracji sądowej.

Organami izby adwokackiej są

1

zgromadzenie izby składające się z adwokatów wykonujących zawód oraz delegatów pozostałych

adwokatów,

2)

okręgowa rada adwokacka,

3)

sąd dyscyplinarny,

4)

komisja rewizyjna.

Do zakresu działania zgromadzenia izby adwokackiej należy

1)

wybór delegatów na Krajowy Zjazd Adwokatury,

2)

wybór dziekana, prezesa sądu dyscyplinarnego, przewodniczącego komisji rewizyjnej

oraz członków i zastępców członków okręgowej rady adwokackiej, sądu dyscyplinarnego

i komisji rewizyjnej,

3)

uchwalanie budżetu izby i ustalanie wysokości składek rocznych na potrzeby izby,

4

określanie minimalnej i maksymalnej liczby członków izby adwokackiej,

5)

rozpatrywanie i zatwierdzanie corocznych sprawozdań z działalności okręgowej rady

adwokackiej,

6)

zatwierdzanie - po wysłuchaniu wniosków komisji rewizyjnej - zamknięć rachunkowych

i udzielanie okręgowej radzie adwokackiej absolutorium,

7)

podejmowanie innych uchwał.

1.

Zwyczajne zgromadzenie izby - zwoływane przez okręgową radę adwokacką - odbywa się

raz do roku.

2.

Nadzwyczajne zgromadzenie zwołuje się na żądanie Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej,

okręgowej rady adwokackiej, komisji rewizyjnej lub jednej trzeciej adwokatów członków

izby. Zgromadzenie zwołuje się w ciągu sześciu tygodni od zgłoszenia żądania.

1.

Okręgowa rada adwokacka składa się z dziekana, pięciu do piętnastu członków i z dwóch

do czterech zastępców członków.

2.

Prezesowi sądu dyscyplinarnego i przewodniczącemu komisji rewizyjnej przysługuje prawo

do uczestnictwa w posiedzeniach okręgowej rady adwokackiej.

1.

Okręgowa rada adwokacka wybiera ze swego grona jednego lub dwóch wicedziekanów, sekretarza,

w razie potrzeby zastępcę sekretarza, skarbnika i rzecznika dyscyplinarnego, którzy

łącznie z dziekanem stanowią prezydium rady. Ponadto okręgowa rada adwokacka wyznacza

- spośród adwokatów - zastępców rzecznika dyscyplinarnego oraz powołuje przewodniczącego

i członków zespołu wizytatorów.

2.

Prezydium przygotowuje posiedzenia rady.

1

Do zakresu działania okręgowej rady adwokackiej należą wszystkie sprawy adwokatury,

których załatwienia ustawa nie zastrzega organom adwokatury oraz innym organom izb

adwokackich, organom zespołów adwokackich lub organom państwowym.

2

Do zakresu działania okręgowej rady adwokackiej należy występowanie do organów rejestrowych

lub ewidencyjnych z wnioskiem o wszczęcie postępowania o wykreślenie z rejestru lub

ewidencji podmiotu prowadzącego działalność w zakresie pomocy prawnej niezgodnie z

przepisami ustawy.

3

Okręgowa rada adwokacka może zawiesić w czynnościach zawodowych, do czasu uiszczenia

należności, adwokata, który zalega - pomimo wezwania - z zapłatą składki dłużej niż

6 miesięcy.

1.

Do ważności uchwały okręgowej rady adwokackiej wymagana jest obecność co najmniej

połowy członków, w tym dziekana lub wicedziekana.

2.

Uchwała okręgowej rady adwokackiej zapada większością głosów; w razie równości głosów

przeważa głos przewodniczącego.

3

Uchwały w sprawach osobowych zapadają w głosowaniu tajnym. W razie równości głosów

rozstrzyga przewodniczący, który ujawnia swój głos.

Od uchwały okręgowej rady adwokackiej, podjętej w pierwszej instancji, służy zainteresowanemu

odwołanie do Naczelnej Rady Adwokackiej.

1

Uchwała okręgowej rady adwokackiej w sprawie wpisu na listę adwokatów powinna być

podjęta w ciągu dwóch miesięcy od daty złożenia wniosku o wpis. Uchwała okręgowej

rady adwokackiej w sprawie wpisu na listę aplikantów adwokackich powinna być podjęta

w ciągu dwóch miesięcy po przeprowadzeniu konkursu przez okręgową radę adwokacką.

2.

Od ostatecznej decyzji odmawiającej wpisu na listę adwokatów lub aplikantów adwokackich

służy zainteresowanemu odwołanie do Ministra Sprawiedliwości zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1987 r., z tym że art. 36 wchodzi w życie

z dniem 1 stycznia 1988 r.

1.

Dziekan reprezentuje okręgową radę adwokacką, kieruje jej pracami, przewodniczy na

jej posiedzeniu oraz wykonuje czynności przewidziane w niniejszej ustawie.

2.

Wicedziekan jest stałym zastępcą dziekana.

3.

Dziekan może udzielić adwokatowi lub aplikantowi adwokackiemu ostrzeżenia za dopuszczenie

się uchybienia mniejszej wagi. Decyzja dziekana podlega zaskarżeniu do okręgowej rady

adwokackiej.

4

Inne decyzje dziekana podlegają zaskarżeniu w wypadkach przewidzianych w ustawie.

Okręgowa rada adwokacka prowadzi listę adwokatów i aplikantów adwokackich, której

odpis przesyła corocznie Naczelnej Radzie Adwokackiej, właściwym prezesom sądów apelacyjnych,

sądów wojewódzkichwojewódzkim

Do zakresu działania sądu dyscyplinarnego należy wydawanie orzeczeń w sprawach dyscyplinarnych

członków izby.

1.

Sąd dyscyplinarny składa się z prezesa, wiceprezesa, sześciu do dwudziestu trzech

członków oraz trzech zastępców członków.

2.

Sąd dyscyplinarny orzeka w kompletach składających się z trzech sędziów.

Do zakresu działania komisji rewizyjnej należy kontrola działalności finansowej i

gospodarczej okręgowej rady adwokackiej oraz kontrola wykonywania uchwał zgromadzenia

izby.

Komisja rewizyjna składa się z przewodniczącego, zastępcy przewodniczącego, trzech

do pięciu członków oraz dwóch zastępców członków.

1.

Krajowy Zjazd Adwokatury stanowią delegaci wybrani w proporcji do liczby członków

izby, ustalonej przez Naczelną Radę Adwokacką, jednakże nie mniej niż sześciu delegatów

z każdej izby.

2.

W Krajowym Zjeździe uczestniczą, niebędący delegatami, członkowie Naczelnej Rady Adwokackiej

oraz dziekani okręgowych izb adwokackich.

1.

Krajowy Zjazd Adwokatury odbywa się co trzy lata. Zjazd zwołuje Naczelna Rada Adwokacka.

Powinien się on odbyć w ciągu miesiąca od daty dokonania wyborów we wszystkich izbach

adwokackich.

2

Nadzwyczajny Krajowy Zjazd może być zwołany na żądanie Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej,

Wyższej Komisji Rewizyjnej, co najmniej jednej trzeciej członków Naczelnej Rady Adwokackiej

albo co najmniej jednej trzeciej okręgowych rad adwokackich.

Do zakresu działania Krajowego Zjazdu Adwokatury należy w szczególności

1)

wybór prezesa Naczelnej Rady Adwokackiej, prezesa Wyższego Sądu Dyscyplinarnego i

przewodniczącego Wyższej Komisji Rewizyjnej,

2)

wybór - niebędących dziekanami - adwokatów wchodzących w skład Naczelnej Rady Adwokackiej,

3)

wybór członków i zastępców członków Wyższego Sądu Dyscyplinarnego i Wyższej Komisji

Rewizyjnej,

4)

rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdań Naczelnej Rady Adwokackiej, Wyższego Sądu

Dyscyplinarnego i Wyższej Komisji Rewizyjnej oraz zatwierdzanie - po wysłuchaniu wniosków

Wyższej Komisji Rewizyjnej - zamknięć rachunkowych i udzielanie Naczelnej Radzie Adwokackiej

absolutorium,

5

wytyczanie kierunków działania samorządu adwokackiego, a także ustalanie liczby izb

adwokackich,

6)

uchwalanie regulaminów dotyczących

a)

trybu wyborów do organów adwokatury i organów izb adwokackich oraz działania tych

organów,

b)

(skreślona),

c)

(skreślona),

d)

trybu obrad Zjazdu,

7)

określanie podstawowych zasad tworzenia funduszów i gospodarowania majątkiem adwokatury.

1.

Naczelną Radę Adwokacką tworzą

1)

prezes Naczelnej Rady Adwokackiej,

2)

adwokaci wybrani przez Krajowy Zjazd Adwokatury w liczbie odpowiadającej liczbie dziekanów

okręgowych rad adwokackich, nie więcej jednak niż ośmiu adwokatów z tej samej izby,

3)

dziekani okręgowych rad adwokackich.

2.

Siedzibą Naczelnej Rady Adwokackiej jest m.st. Warszawa.

Do zakresu działania Naczelnej Rady Adwokackiej należy

1)

reprezentowanie adwokatury,

1a

uchylanie sprzecznych z prawem uchwał zgromadzenia izby,

2)

nadzór nad działalnością Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej,

3)

nadzór nad działalnością okręgowych rad adwokackich oraz nadzór nad kształceniem aplikantów

przez te rady,

4

ustalanie zasięgu terytorialnego izb adwokackich oraz ich siedzib,

5)

ustalanie liczby członków oraz ich zastępców, organów poszczególnych izb adwokackich,

a także liczby stale urzędujących członków tych organów i zasad ich wynagradzania,

6

wydawanie opinii, o których mowa w art. 16 ust. 2 i 3,

7)

(skreślony),

8)

rozpoznawanie odwołań od uchwał okręgowych rad adwokackich,

9)

udzielanie opinii o projektach aktów prawodawczych oraz przedstawianie wniosków i

postulatów w zakresie tworzenia i stosowania prawa,

10)

rozporządzanie i zarząd majątkiem Naczelnej Rady Adwokackiej,

11)

uchwalanie budżetu Naczelnej Rady Adwokackiej i określanie udziału poszczególnych

izb adwokackich w pokrywaniu jej wydatków budżetowych,

12)

uchwalanie regulaminów dotyczących

a

zasad wyboru delegatów adwokatów, o których mowa w art. 39 pkt 1,

b)

zasad odbywania aplikacji adwokackiej i składania egzaminu adwokackiego,

c)

zasad funkcjonowania rad adwokackich,

d)

zakresu działania oraz zasad wynagradzania wizytatorów,

e)

(skreślona),

f)

wzorów pieczęci organów adwokatury,

g

zasad tworzenia, organizowania, funkcjonowania i rozwiązywania zespołów adwokackich,

h

zasad wykonywania zawodu indywidualnie lub w spółkach, o których mowa w art. 4a ust.

1,

i

działania rzeczników dyscyplinarnych,

j

zasad przeprowadzania konkursu na aplikantów adwokackich,

13)

zawieszanie w sprawowaniu funkcji ze względu na naruszenie podstawowych obowiązków

poszczególnych członków organów izb adwokackich i organów zespołów adwokackich, z

wyjątkiem członków sądów dyscyplinarnych, oraz zwracanie się do właściwych organów

o ich odwołanie.

1.

Naczelna Rada Adwokacka wybiera ze swego grona dwóch wiceprezesów, sekretarza, skarbnika,

rzecznika dyscyplinarnego, zastępcę sekretarza oraz dwóch członków, którzy łącznie

z prezesem stanowią Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej. Prezydium jest organem wykonawczym

Naczelnej Rady Adwokackiej.

2.

Naczelna Rada Adwokacka wyznacza - spośród adwokatów - zastępców rzecznika dyscyplinarnego

Naczelnej Rady Adwokackiej.

3

Prezydium sprawuje czynności należące do za kresu działania Naczelnej Rady Adwokackiej,

z wyjątkiem wymienionych w art. 58 pkt 1a, 2, 11 i 12.

Naczelna Rada Adwokacka uchyla uchwały okręgowych rad adwokackich sprzeczne z prawem.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 1995 r., z tym że przepisy art. 13 ust. 3-8

wchodzą w życie z dniem 1 marca 1996 r.

Naczelna Rada Adwokacka może zwrócić się do okręgowej rady adwokackiej o podjęcie

uchwały w określonej sprawie należącej do zakresu jej działalności. Uchwała powinna

być podjęta nie później niż w ciągu jednego miesiąca.

1.

Naczelna Rada Adwokacka powołuje spośród adwokatów Centralny Zespół Wizytatorów oraz

przewodniczącego Zespołu i jego zastępcę.

2.

Wizytatorzy sprawują kontrolę nad wykonywaniem przez zespoły adwokackie i adwokatów

przepisów niniejszej ustawy oraz innych przepisów dotyczących adwokatury.

1.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny składa się z dwudziestu trzech członków oraz trzech zastępców

członków.

2.

Członkowie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego wybierają spośród siebie jednego lub dwóch

wiceprezesów.

3.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny w składzie trzech sędziów rozpoznaje jako instancja odwoławcza

sprawy rozpoznawane w pierwszej instancji przez sądy dyscyplinarne.

4.

Prezes Wyższego Sądu Dyscyplinarnego uczestniczy w posiedzeniach Naczelnej Rady Adwokackiej

oraz składa jej okresowe informacje o stanie spraw dyscyplinarnych.

1.

Wyższa Komisja Rewizyjna wykonuje kontrolę finansowej i gospodarczej działalności

Naczelnej Rady Adwokackiej oraz kontrolę wykonywania uchwał Krajowego Zjazdu Adwokatury.

2.

Wyższa Komisja Rewizyjna składa się z przewodniczącego, zastępcy przewodniczącego

i czterech członków oraz dwóch zastępców członków.

3.

Przewodniczący Wyższej Komisji Rewizyjnej informuje Naczelną Radę Adwokacką i jej

Prezydium o wynikach przeprowadzonych kontroli oraz ma prawo uczestniczyć w posiedzeniach

tych organów.

Na listę adwokatów może być wpisany ten, kto

1

jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego

wykonywania zawodu adwokata,

2

korzysta w pełni z praw publicznych oraz ma pełną zdolność do czynności prawnych,

3

ukończył wyższe studia prawnicze w Polsce i uzyskał tytuł magistra lub zagraniczne

uznane w Polsce,

4

odbył w Polsce aplikację adwokacką i złożył egzamin adwokacki.

1

Wymagań odbycia aplikacji adwokackiej i złożenia egzaminu adwokackiego nie stosuje

się do

1)

profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych,

2

osób, które co najmniej przez trzy lata zajmowały stanowisko sędziego, prokuratora

lub wykonywały zawód notariusza,

3

osób, które mając kwalifikacje sędziowskie, prokuratorskie lub notarialne przynajmniej

przez trzy lata wykonywały zawód radcy prawnego,

4

osób, które odbyły aplikację radcowską przewidzianą w przepisach o radcach prawnych

i złożyły egzamin radcowski oraz przynajmniej 3 lata wykonywały zawód radcy prawnego.

2

Od wymogu odbycia aplikacji adwokackiej okręgowa rada adwokacka może zwolnić obywatela

państwa należącego do Unii Europejskiej, jeżeli ukończył on zagraniczne wyższe studia

prawnicze uznane w Polsce za równorzędne oraz włada językiem polskim w mowie i piśmie,

spełnia przesłanki wymienione w art. 65 pkt 1 i 2, jest wpisany na listę adwokatów

w kraju należącym do Unii Europejskiej i wykonywał zawód adwokata. Naczelna Rada Adwokacka

wyznacza okręgową radę adwokacką dla przeprowadzenia egzaminu adwokackiego.

Osoby, które wykonywały zawód sędziego lub prokuratora, nie mogą w ciągu dwóch lat

od zaprzestania wykonywania tego zawodu wykonywać zawodu adwokata w okręgu tej izby

adwokackiej, w której zajmowały powyższe stanowisko. Zakaz ten nie dotyczy sędziów

Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu, Sądu Najwyższego, sędziów Naczelnego

Sądu Administracyjnego oraz prokuratorów Prokuratury Krajowej.

1.

O wpisie na listę adwokatów decyduje okręgowa rada adwokacka.

2

Okręgowa rada adwokacka może odmówić wpisu na listę adwokatów osobom, o których mowa

w art. 67, tylko wtedy, gdyby wpis naruszał przepisy art. 65 pkt 1-3. Okręgowej radzie

adwokackiej przysługuje prawo wglądu do akt osobowych i dyscyplinarnych ubiegającego

się o wpis.

3

Okręgowa rada adwokacka podejmuje uchwałę dotyczącą wpisu na listę adwokatów, wyznaczając

jednocześnie siedzibę zawodową, kierując się w tym względzie koniecznością prawidłowego

rozmieszczenia adwokatów w celu zapewnienia ludności należytej pomocy prawnej.

4

Okręgowa rada adwokacka może zaniechać wyznaczenia siedziby zawodowej, jeżeli zachodzą

przeszkody, o których mowa w art. 4b ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2, do wykonywania

zawodu adwokata.

1.

Okręgowa rada adwokacka zawiadamia w terminie 30 dni Ministra Sprawiedliwości o każdej

uchwale o wpisie na listę adwokatów lub aplikantów adwokackich, jak i o odmowie wpisu.

2.

Wpis na listę adwokatów lub aplikantów adwokackich uważa się za dokonany, jeżeli Minister

Sprawiedliwości nie sprzeciwi się wpisowi w terminie 30 dni od daty otrzymania uchwały

wraz z aktami osobowymi wpisanego. Sprzeciw wymaga uzasadnienia.

3

Decyzja Ministra Sprawiedliwości może być zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego

przez zainteresowanego lub organ samorządu adwokackiego w terminie 30 dni od daty

doręczenia tej decyzji.

Adwokat za zgodą okręgowej rady adwokackiej może przenieść się do innego zespołu adwokackiego

w okręgu tej samej izby.

Adwokat może przenieść siedzibę zawodową do okręgu innej izby za zgodą okręgowej rady

adwokackiej izby, w której ma siedzibę zawodową, oraz okręgowej rady adwokackiej izby,

do której zamierza się przenieść.

1.

Okręgowa rada adwokacka skreśla adwokata z listy w wypadku

1)

śmierci,

2)

wystąpienia z adwokatury,

3

przeniesienia siedziby zawodowej do innej izby adwokackiej,

4

objęcia stanowiska w organach wymiaru sprawiedliwości, organach ścigania lub rozpoczęcia

wykonywania zawodu notariusza,

5)

powołania do wojskowej służby zawodowej,

6)

(skreślony),

7)

utraty z mocy wyroku sądowego praw publicznych lub prawa wykonywania zawodu,

8)

orzeczenia dyscyplinarnego o wydaleniu z adwokatury.

2.

Okręgowa rada adwokacka może odmówić skreślenia z listy adwokatów z przyczyn wymienionych

w ust. 1 pkt 2 lub 3, jeżeli przeciwko adwokatowi toczy się postępowanie dyscyplinarne.

Adwokat skreślony z listy adwokatów z przyczyn wymienionych w art. 72 ust. 1 pkt 2,

4 i 5 podlega na swój wniosek ponownemu wpisowi na listę, chyba że przestał odpowiadać

warunkom przewidzianym w art. 65 pkt 1 i 2.

Okręgowa rada adwokacka może skreślić adwokata z listy adwokatów w związku z czynem

popełnionym przed wpisem na listę, jeżeli czyn ten nie był znany okręgowej radzie

adwokackiej w chwili wpisu, a stanowiłby przeszkodę do wpisu.

Do aplikantów adwokackich stosuje się odpowiednio przepisy art. 5-8, art. 65 pkt 1-3,

art. 68 ust. 1.

Okręgowa rada adwokacka rozstrzyga o wpisie na listę aplikantów adwokackich po przeprowadzeniu

konkursu. Konkurs przeprowadza się raz w roku kalendarzowym przed rozpoczęciem roku

szkoleniowego.

1.

Aplikacja adwokacka trwa trzy lata i sześć miesięcy, przy czym co najmniej przez okres

sześciu miesięcy odbywa się w sądzie, prokuraturze, kancelarii notarialnej lub innej

instytucji na podstawie skierowania okręgowej rady adwokackiej.

2.

Aplikantom adwokackim wpisanym na listę po odbyciu aplikacji sądowej, prokuratorskiej,

notarialnej lub radcowskiej zakończonej pozytywnie zdanym egzaminem, okręgowa rada

adwokacka może skrócić okres aplikacji adwokackiej do lat dwóch.

3.

Szkolenie aplikantów adwokackich może być organizowane wspólnie z aplikantami radcowskimi.

4.

Aplikant adwokacki odbywa aplikacje adwokacką pod kierunkiem patrona wyznaczonego

przez dziekana okręgowej rady adwokackiej.

5.

Zadaniem patrona jest przygotowanie aplikanta adwokackiego do wykonywania zawodu adwokata

w rozumieniu niniejszej ustawy.

1.

Po sześciu miesiącach aplikacji adwokackiej aplikant adwokacki może zastępować adwokata

tylko przed sądem rejonowym, organami ścigania, organami państwowymi, samorządowymi

i innymi instytucjami.

2.

Po roku i sześciu miesiącach aplikacji adwokackiej aplikant adwokacki może także zastępować

adwokata przed innymi sądami, z wyjątkiem Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego

oraz Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu.

3.

Aplikant adwokacki, który uprzednio odbyt aplikację sądową, prokuratorską, notarialną

lub radcowską zakończoną pozytywnie złożonym egzaminem, może zastępować adwokata przed

sądem rejonowym, a po odbyciu jednego roku aplikacji adwokackiej - przed organami

wymienionymi w ust. 2.

Aplikacja adwokacka kończy się egzaminem adwokackim. Egzamin może być powtórzony -

w razie niepomyślnego wyniku - jeden raz, w terminie ustalonym przez okręgową radę

adwokacką.

1.

Okręgowa rada adwokacka skreśla aplikanta adwokackiego z listy wskutek

1

okoliczności wymienionych w art. 72 ust. 1 i art. 74,

2)

nieprzystąpienia bez usprawiedliwionej przyczyny do egzaminu adwokackiego w ciągu

trzech miesięcy od zakończenia aplikacji adwokackiej lub do ponownego egzaminu w terminie

ustalonym przez okręgową radę adwokacką.

2.

Okręgowa rada adwokacka może skreślić aplikanta adwokackiego z listy aplikantów adwokackich

w okresie pierwszych dwóch lat aplikacji, jeżeli stwierdzi jego nieprzydatność do

wykonywania zawodu adwokata.

3.

Od uchwały o skreśleniu aplikanta adwokackiego w myśl ust. 2 służy odwołanie do Naczelnej

Rady Adwokackiej.

Adwokaci i aplikanci adwokaccy podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej za postępowanie

sprzeczne z prawem, z zasadami etyki lub godności zawodu bądź za naruszenie swych

obowiązków zawodowych.

1

Kary dyscyplinarne są następujące

1)

upomnienie,

2)

nagana,

3)

kara pieniężna,

4

zawieszenie w czynnościach zawodowych na czas od trzech miesięcy do pięciu lat,

5)

(skreślony),

6)

wydalenie z adwokatury.

2

Obok kary nagany i kary pieniężnej można orzec dodatkowo zakaz wykonywania patronatu

na czas od roku do pięciu lat.

3

Obok kary zawieszenia w czynnościach zawodowych orzeka się dodatkowo zakaz wykonywania

patronatu na czas od lat dwóch do lat dziesięciu.

4

Kara nagany oraz kara pieniężna pociąga za sobą utratę biernego prawa wyborczego do

organu samorządu adwokackiego na czas trzech lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.

5

Kara zawieszenia w czynnościach zawodowych pociąga za sobą utratę biernego i czynnego

prawa wyborczego do organu samorządu adwokackiego na czas sześciu lat od dnia uprawomocnienia

się orzeczenia.

1.

Karę pieniężną wymierza się w granicach od pięciokrotnej do pięćdziesięciokrotnej

podstawowej składki izbowej. Wpływy z kar pieniężnych okręgowa rada adwokacka przekazuje

na cele adwokatury.

2.

Kara wydalenia z adwokatury pociąga za sobą skreślenie z listy adwokatów bez prawa

ubiegania się o ponowny wpis.

1.

W stosunku do aplikantów adwokackich nie orzeka się kary pieniężnej.

2.

Przepisy o zawieszeniu adwokatów w czynnościach zawodowych stosuje się odpowiednio

do aplikantów adwokackich, przy czym czasu trwania zawieszenia nie zalicza się do

okresu obowiązkowej aplikacji adwokackiej.

1.

W razie jednoczesnego ukarania za kilka przewinień dyscyplinarnych, sąd dyscyplinarny

wymierza karę za poszczególne przewinienia, a następnie karę łączną.

2.

Przy orzekaniu kary łącznej stosuje się następujące zasady

1)

w razie orzeczenia kary upomnienia i nagany wymierza się łączną karę nagany,

2)

kary upomnienia i nagany nie podlegają łączeniu z karą pieniężną,

3)

przy karach pieniężnych łączna kara pieniężna nie może przekraczać sumy tych kar i

nie może być niższa od najwyższej z orzeczonych kar pieniężnych,

4)

kara zawieszenia w czynnościach zawodowych nie podlega łączeniu z karami upomnienia,

nagany i karą pieniężną,

5)

przy orzeczonych za kilka przewinień karach rodzajowo różnych i karze wydalenia z

adwokatury wymierza się karę łączną wydalenia z adwokatury, a w wypadku orzeczonych

równocześnie kar pieniężnych karę tę orzeka się na zasadach przewidzianych w pkt 3.

3.

Zasady przewidziane w ust. 2 stosuje się odpowiednio w razie wydania orzeczenia łącznego.

1.

Dziekan rady adwokackiej może wymierzyć członkowi izby karę upomnienia.

2.

Od kary upomnienia wymierzonej w trybie przewidzianym w ust. 1 służy odwołanie do

sądu dyscyplinarnego, który orzeka w tych sprawach jako druga i ostatnia instancja.

Postępowanie dyscyplinarne toczy się niezależnie od postępowania karnego o ten sam

czyn, może być jednak zawieszone do czasu ukończenia postępowania karnego.

1.

Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się, a wszczęte umarza się, jeżeli zaszła

okoliczność, która według Kodeksu postępowania karnego wyłącza ściganie.

2.

W razie śmierci obwinionego przed ukończeniem postępowania dyscyplinarnego, postanowienie

o jego umorzeniu traci moc, a postępowanie toczy się nadal, jeżeli żąda tego - w terminie

dwumiesięcznym od dnia zgonu obwinionego - jego małżonek, krewny w linii prostej,

brat lub siostra.

1.

Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego, jeżeli od chwili popełnienia przewinienia

upłynęły trzy lata, a w wypadkach przewidzianych w art. 8 ust. 2 - sześć miesięcy.

2.

Jeżeli jednak czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie

następuje wcześniej niż przedawnienie karne.

3.

Przedawnienie dyscyplinarne przerywa każda czynność organu powołanego do ścigania

przewinienia.

4.

Karalność przewinienia dyscyplinarnego ustaje, jeżeli od czasu popełnienia upłynęło

pięć lat, a w wypadku przewidzianym w art. 8 ust. 2 - dwa lata.

1.

Sąd dyscyplinarny jest w zakresie orzekania niezawisły.

2.

Sąd dyscyplinarny rozstrzyga samodzielnie nasuwające się zagadnienia prawne i orzeka

na mocy przekonania opartego na swobodnej ocenie całokształtu dowodów, uwzględniając

okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego.

1.

Sąd dyscyplinarny wszczyna postępowanie na wniosek uprawnionego oskarżyciela.

2.

Minister Sprawiedliwości może polecić wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko

adwokatowi lub aplikantowi adwokackiemu.

1.

W sprawach dyscyplinarnych orzekają

1)

sąd dyscyplinarny izby adwokackiej,

2)

Wyższy Sąd Dyscyplinarny.

2.

Sąd dyscyplinarny izby adwokackiej rozpoznaje wszystkie sprawy jako sąd pierwszej

instancji, z wyjątkiem spraw określonych w art. 85 ust. 2.

3.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny rozpoznaje

1)

jako druga instancja sprawy rozpoznawane w pierwszej instancji przez sądy dyscyplinarne

izb adwokackich,

2)

inne sprawy przewidziane przepisami niniejszej ustawy.

4

Orzeczenie z uzasadnieniem wydane przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji

doręcza się stronom, Ministrowi Sprawiedliwości oraz Naczelnej Radzie Adwokackiej.

1.

Od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji przysługuje

stronom, Ministrowi Sprawiedliwości, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz Prezesowi

Naczelnej Rady Adwokackiej kasacja do Sądu Najwyższego.

2.

Orzeczenie, od którego służy kasacja podmiotom wymienionym w ust. 1, nie podlega wykonaniu

do czasu wniesienia kasacji lub bezskutecznego upływu terminu do jej wniesienia.

Kasacja może być wniesiona z powodu rażącego naruszenia prawa, jak również rażącej

niewspółmierności kary dyscyplinarnej.

Kasację wnosi się do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Wyższego Sądu Dyscyplinarnego,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem.

1.

Od kasacji, o której mowa w art. 91a ust. 1, nie uiszcza się opłaty sądowej.

2.

Orzeczenie, od którego wniesiono kasację, nie podlega wykonaniu do czasu rozpoznania

kasacji.

3.

Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację na rozprawie w składzie trzech sędziów.

Do rozpoznania kasacji, o której mowa w art. 91a ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy

Kodeksu postępowania karnego o kasacji, z wyłączeniem art. 526 § 2 oraz art. 530 § 2 i 3.

1.

Właściwy do rozpoznania sprawy jest sąd dyscyplinarny izby adwokackiej, której obwiniony

jest członkiem w chwili wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.

2.

Jeżeli przewinienie objęte jedną sprawą popełniło dwóch lub więcej obwinionych wpisanych

na listę adwokatów lub aplikantów adwokackich w różnych izbach, właściwy jest sąd

dyscyplinarny, w którego okręgu popełniono przewinienie, a jeżeli miejsca tego ustalić

nie można - sąd dyscyplinarny izby, w której wszczęto najpierw postępowanie dyscyplinarne.

3.

Spory o właściwość miejscową, jeżeli ustalenie właściwości zgodnie z ust. 2 jest niemożliwe,

rozstrzyga Wyższy Sąd Dyscyplinarny.

4.

W razie gdy sąd właściwy nie może z powodu przeszkody rozpoznać sprawy lub podjąć

innej czynności albo gdy wymagają tego względy celowości, Wyższy Sąd Dyscyplinarny

wyznaczy inny sąd dyscyplinarny do rozpoznania sprawy.

1.

Stronami w postępowaniu dyscyplinarnym są oskarżyciel, obwiniony i pokrzywdzony.

2.

Oskarżycielem w postępowaniu jest rzecznik dyscyplinarny.

3.

Obwinionym jest adwokat lub aplikant adwokacki, przeciwko któremu toczy się postępowanie

dyscyplinarne.

4.

Pokrzywdzonym jest osoba, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone postępowaniem

adwokata lub aplikanta adwokackiego określonym w art. 80.

Obwiniony ma prawo do ustanowienia obrońcy.

1.

Sąd dyscyplinarny orzeka na rozprawie lub na posiedzeniu.

2.

Rozstrzygnięcia sądu dyscyplinarnego zapadają w formie orzeczeń lub postanowień. Orzeczenie

może być wydane jedynie na rozprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

1.

Usunięcie wzmianki o ukaraniu dyscyplinarnym następuje z urzędu po upływie

1)

trzech lat od daty uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego orzekającego karę

upomnienia, karę nagany lub karę pieniężną,

2)

pięciu lat od odbycia kary zawieszenia w czynnościach zawodowych, jeżeli adwokat lub

aplikant adwokacki nie zostanie w tym czasie ukarany lub nie zostanie wszczęte przeciwko

niemu postępowanie dyscyplinarne.

2.

Nie usuwa się wzmianki o karze wydalenia z adwokatury.

Rozprawa przed sądem dyscyplinarnym jest jawna dla członków adwokatury oraz przedstawicieli

Ministra Sprawiedliwości, chyba że zachodzą wymagane przez przepisy Kodeksu postępowania karnego wypadki prowadzenia postępowania przy drzwiach zamkniętych.

Ministrowi Sprawiedliwości oraz osobom przez niego upoważnionym przysługuje w każdym

stadium postępowania prawo wglądu do akt i żądania informacji o wynikach postępowania

dyscyplinarnego, jak również prawo żądania prawomocnych orzeczeń dyscyplinarnych wraz

z aktami sprawy.

Postępowanie dyscyplinarne obejmuje

1)

dochodzenie,

2)

postępowanie przed sądem dyscyplinarnym,

3)

postępowanie wykonawcze.

Sąd dyscyplinarny lub rzecznik dyscyplinarny może umorzyć postępowanie dyscyplinarne

w wypadkach mniejszej wagi.

1.

Sąd może wzywać i przesłuchiwać świadków oraz biegłych z zachowaniem przepisów postępowania

karnego.

2.

Karę za nieusprawiedliwione niestawiennictwo, za odmowę zeznań lub przyrzeczenia,

nakłada na świadka lub biegłego - na wniosek sądu dyscyplinarnego lub rzecznika dyscyplinarnego

- sąd rejonowy właściwy według miejsca zamieszkania świadka lub biegłego. Świadek

lub biegły nie podlega karze, jeżeli nie był uprzedzony o skutkach niestawiennictwa,

odmowy złożenia zeznań lub przyrzeczenia.

3.

Przymusowe sprowadzenie świadka zarządza - na wniosek sądu dyscyplinarnego lub rzecznika

dyscyplinarnego - właściwy sąd rejonowy.

Odwołanie przysługuje stronom od orzeczeń i postanowień kończących postępowanie w

pierwszej instancji oraz w wypadkach przewidzianych w niniejszej ustawie, w terminie

14 dni od daty doręczenia odpisu orzeczenia lub postanowienia wraz z uzasadnieniem

oraz pouczeniem o terminie i trybie wniesienia odwołania.

Cofnięcie odwołania przed rozpoczęciem sprawy odwoławczej wiąże Wyższy Sąd Dyscyplinarny.

1.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny rozpoznaje sprawę w granicach odwołania, bierze jednak z

urzędu pod rozwagę naruszenie prawa materialnego oraz rażące naruszenie przepisów

o postępowaniu.

2.

Orzeczenie podlega zmianie na korzyść obwinionego lub uchyleniu niezależnie od granic

odwołania, jeżeli jest ono oczywiście niesprawiedliwe.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny może orzec na niekorzyść obwinionego tylko wtedy, gdy wniesiono

na jego niekorzyść środek odwoławczy.

1.

Adwokat lub aplikant adwokacki, przeciwko któremu toczy się postępowanie dyscyplinarne

lub karne, może być tymczasowo zawieszony w czynnościach zawodowych przez sąd dyscyplinarny

w szczególnie uzasadnionych okolicznościach sprawy. Postanowienie o tym zawieszeniu

wydaje sąd dyscyplinarny z urzędu bądź na wniosek stron.

2.

Postanowienie sądu dyscyplinarnego o tymczasowym zawieszeniu jest natychmiast wykonalne.

Jeżeli okres tymczasowego zawieszenia trwa więcej niż trzy miesiące, Wyższy Sąd Dyscyplinarny

bada z urzędu zasadność zawieszenia.

(skreślony).

1.

Koszty postępowania dyscyplinarnego stanowią wszelkie wydatki poniesione w związku

z tym postępowaniem.

2.

Koszty postępowania ponosi obwiniony w razie skazania, a w pozostałych wypadkach izba

adwokacka.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej, w drodze

rozporządzenia, wyda szczegółowe przepisy o postępowaniu dyscyplinarnym.

W ustawie z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 13, poz. 96) art. 550 skreśla się.

(pominięty).

2.

Aplikanci adwokaccy wpisani na listę aplikantów przed dniem wejścia w życie ustawy

odbywają dwuletnią aplikację adwokacką.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r.

1.

Adwokaci i aplikanci adwokaccy, wpisani na listę w dniu wejścia w życie ustawy, są

adwokatami i aplikantami w rozumieniu prawa o adwokaturze.

2.

(pominięty).

(skreślony).

1.

Wymagań odbycia aplikacji adwokackiej nie stosuje się do osób, które po ukończeniu

wyższych studiów prawniczych zajmowały przez okres pięciu lat stanowisko radcy prawnego

w pełnym wymiarze zatrudnienia.

2.

Naczelna Rada Adwokacka w porozumieniu z samorządem radcowskim określa w regulaminie

zasady i tryb składania uzupełniającego egzaminu adwokackiego przez osoby wymienione

w ust. 1.

1.

Wybory organów izb adwokackich i delegatów na Krajowy Zjazd Adwokatury odbędą się

w ciągu roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Dotychczasowe organy adwokatury oraz organy izb adwokackich działają do czasu ukonstytuowania

się nowo wybranych organów.

(pominięty).

1.

Traci moc ustawa z dnia 19 grudnia 1963 r. o ustroju adwokatury

(Dz. U. Nr 57, poz. 309 i z 1967 r. Nr 13, poz. 55).

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie ustawy wymienionej w ust. 1

w zakresie, w jakim nie są sprzeczne z niniejszą ustawą, zachowują moc do czasu wejścia

w życie przepisów wydanych na podstawie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 1982 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 167 i 168, które

wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r., z wyjątkiem

1)

art. 91 § 2a, art. 151 § 1, art. 178, art. 193 i art. 195 pkt 2, które wchodzą w życie

z dniem 1 stycznia 2002 r.,

2)

art. 13 § 2 pkt 4, art. 91 § 2, 3 i 4, art. 176, art. 177 i art. 179 § 1-4, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.