Ustawa z dnia 22 czerwca 2001 r. o zmianie ustawy o zatrudnianiu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o pomocy społecznej.

W ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

(Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 i Nr 42, poz. 475) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 2

a)

w pkt 1 po wyrazach „oraz zatrudnienie” dodaje się wyrazy „lub inną pracę zarobkową”,

b)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

cudzoziemców, którym właściwy organ udzielił zezwolenia na pracę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

”

;

2)

w art. 2 w ust. 1

a)

w pkt 1

lit. a) otrzymuje brzmienie

„

a)

absolwentem, który uczęszczał w systemie dziennym do ponadpodstawowej oraz ponadgimnazjalnej

szkoły publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej albo do szkoły

wyższej,

”

w lit. c) wyrazy „dla dorosłych” zastępuje się wyrazami „do której uczęszczał w systemie wieczorowym lub zaocznym”,

w lit. e) skreśla się wyraz „dziennych”,

b)

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

najniższym wynagrodzeniu - oznacza to najniższe wynagrodzenie pracowników określone

w odrębnych przepisach,

”

c)

w pkt 9 lit. c) i d) otrzymują brzmienie

„

c)

powierzenie wykonywania pracy cudzoziemcowi nieposiadającemu zezwolenia na osiedlenie

się lub statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej i nieposiadającemu zezwolenia

na pracę wydanego przez właściwy organ lub powierzenie wykonywania pracy na innym

stanowisku albo na innych warunkach niż określone w zezwoleniu,

d)

wykonywanie przez cudzoziemca nieposiadającego zezwolenia na osiedlenie się lub statusu

uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej pracy bez zezwolenia na pracę wydanego przez

właściwy organ,

”

d)

pkt 12 otrzymuje brzmienie

„

12)

organach zatrudnienia - oznacza to Prezesa Krajowego Urzędu Pracy oraz wojewodów,

marszałków województw i starostów,

”

e)

pkt 14 otrzymuje brzmienie

„

14)

osobie współpracującej - oznacza to osobę współpracującą z osobami prowadzącymi pozarolniczą

działalność oraz zleceniobiorcami w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych,

”

f)

w pkt 18 wyrazy „z powiatowym urzędem pracy” zastępuje się wyrazami „ze starostą”,

g)

po pkt 20a dodaje pkt 20b w brzmieniu

„

20b)

przyrzeczeniu - oznacza to przyrzeczenie wydania cudzoziemcowi zezwolenia na pracę

pod warunkiem uzyskania przez niego odpowiedniej wizy lub zezwolenia na zamieszkanie

na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

”

h)

w pkt 21b po wyrazie „ponadpodstawowej” dodaje się przecinek, a wyrazy „dla dorosłych” zastępuje się wyrazami „ponadgimnazjalnej albo szkole wyższej, do której uczęszcza w systemie wieczorowym

lub zaocznym,”

i)

po pkt 22a dodaje się pkt 22b w brzmieniu

„

22b)

wykonywaniu pracy przez cudzoziemca - oznacza to zatrudnienie, wykonywanie innej pracy

zarobkowej lub pełnienie funkcji w zarządach osób prawnych prowadzących działalność

gospodarczą,

”

j)

w pkt 25 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 26 w brzmieniu

„

26)

żołnierzach rezerwy - oznacza to osoby zwolnione z zawodowej służby wojskowej w wyniku

restrukturyzacji Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, którzy nie nabyli uprawnień

do świadczeń emerytalno-rentowych w pełnej wysokości.

”

;

3)

w art. 4 w ust. 4

a)

w pkt 6 lit. d) otrzymuje brzmienie

„

d)

wprowadzanie i rozwijanie jednolitego systemu informatycznego w urzędach pracy, zapewniającego

jednolity system obsługi rynku pracy,

”

b)

w pkt 9 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 10 w brzmieniu

„

10)

realizuje zadania wynikające z umów i porozumień międzynarodowych oraz programów i

innych dokumentów przyjętych przez Radę Ministrów, w tym pełni funkcję instytucji

właściwej do współpracy z instytucjami innych państw w zakresie ustalania uprawnień

do świadczeń z tytułu bezrobocia.

”

;

4)

w art. 5

a)

w ust. 1

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

opiniowanie kryteriów wydawania przyrzeczeń i zezwoleń na pracę cudzoziemców nieposiadających

zezwolenia na osiedlenie się ani statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej,

”

pkt 10a otrzymuje brzmienie

„

10a)

inicjowanie i realizacja przedsięwzięć mających na celu rozwiązanie lub złagodzenie

problemów związanych z planowanymi, na zasadach określonych w odrębnych przepisach,

zwolnieniami grupy pracowników z przyczyn dotyczących pracodawcy,

”

po pkt 10a dodaje się pkt 10b i 10c w brzmieniu

„

10b)

inicjowanie oraz realizacja, we współdziałaniu z podmiotami niezaliczonymi do sektora

finansów publicznych, wojewódzkich programów promocji zatrudnienia,

10c)

realizacja zadań w zakresie międzynarodowej wymiany ofert pracy oraz zadań związanych

z kierowaniem obywateli polskich do pracy za granicą,

”

b)

w ust. 3 po wyrazie „opinii” skreśla się wyrazy „Prezesa Krajowego Urzędu Pracy oraz”;

5)

w art. 6 skreśla się pkt 5 i 8;

6)

w art. 6a pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

inicjowanie i realizacja przedsięwzięć mających na celu rozwiązanie lub złagodzenie

problemów związanych z planowanymi, na zasadach określonych w odrębnych przepisach,

zwolnieniami grupy pracowników z przyczyn dotyczących pracodawcy.

”

;

7)

w art. 6b po ust. 3 dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

Starosta może w formie pisemnej upoważnić kierownika powiatowego urzędu pracy do załatwiania

w jego imieniu spraw, w tym do wydawania decyzji i postanowień administracyjnych oraz

zaświadczeń w zakresie zadań wykonywanych przez powiatowy urząd pracy.

5.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 4, może być na wniosek kierownika powiatowego urzędu

pracy udzielone także innym pracownikom tego urzędu.

”

;

8)

w art. 6c w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 3-5 w

brzmieniu

„

3)

ustalanie, po zasięgnięciu opinii marszałka województwa, kryteriów wydawania przyrzeczeń

i zezwoleń na pracę cudzoziemców nieposiadających zezwolenia na osiedlenie się ani

statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej; kryteria te nie mogą zawierać wymagań

dyskryminujących kandydatów ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, narodowość,

przekonania, zwłaszcza polityczne lub religijne, ani ze względu na przynależność związkową,

4)

wydawanie przyrzeczeń i zezwoleń na pracę cudzoziemców,

5)

wykonywanie kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy.

”

;

9)

w art. 7 w ust. 2 w pkt 3 skreśla się wyrazy „i 23”;

10)

w art. 8 w ust. 2 skreśla się pkt 6 i 8;

11)

w art. 9 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Powiatowe rady zatrudnienia opiniują

1)

kryteria refundowania kosztów szkolenia, o których mowa w art. 15 ust. 5,

2)

kryteria przyznawania pożyczek, o których mowa w art. 18 ust. 1.

”

;

12)

w art. 10 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Marszałek województwa oraz starosta lub prezydent miasta na prawach powiatu będący

przewodniczącymi odpowiednio wojewódzkiej i powiatowej rady zatrudnienia nie są członkami

tych rad.

”

;

13)

w art. 12 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Informacja pracodawcy o wolnym miejscu zatrudnienia lub miejscu przygotowania zawodowego

nie może zawierać wymagań dyskryminujących kandydatów ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność,

rasę, narodowość, przekonania, zwłaszcza polityczne lub religijne, ani ze względu

na przynależność związkową.

”

;

14)

w art. 14

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz wyrazy „Powiatowe urzędy pracy” zastępuje się wyrazem „Starostowie”,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Przepis ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem wypłacania dodatków szkoleniowych, stosuje się odpowiednio

do żołnierzy rezerwy.

”

;

15)

w art. 15

a)

w ust. 1 wyrazy „Powiatowy urząd pracy” zastępuje się wyrazem „Starosta” oraz po wyrazie „bezrobotnych” dodaje się wyrazy „i żołnierzy rezerwy”,

b)

w ust. 2 wyrazy „Powiatowy urząd pracy” zastępuje się wyrazem „Starosta” oraz po wyrazie „bezrobotnego” dodaje się wyrazy „i żołnierza rezerwy”,

c)

w ust. 5 wyrazy „powiatowy urząd pracy” zastępuje się wyrazem „starosta”;

16)

w art. 16

a)

w ust. 1 wyrazy „powiatowy urząd pracy” zastępuje się wyrazem „starostę”,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Dodatek szkoleniowy nie przysługuje bezrobotnemu, jeżeli w okresie odbywania szkolenia

przysługuje mu z tego tytułu stypendium, dieta lub innego rodzaju świadczenie pieniężne

w wysokości wyższej niż dodatek szkoleniowy.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W przypadku skierowania bezrobotnego lub żołnierza rezerwy na szkolenie koszty tego

szkolenia są finansowane z Funduszu Pracy, z zastrzeżeniem ust. 3a i 4.

”

,

d)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Starosta, na wniosek bezrobotnego, może wyrazić zgodę na częściowe sfinansowanie z

Funduszu Pracy kosztów szkolenia, jeżeli skierowanie na to szkolenie nastąpiło na

prośbę bezrobotnego albo innej organizacji lub instytucji pokrywającej część kosztów

tego szkolenia.

”

,

e)

skreśla się ust. 5 i 6,

f)

w ust. 7 wyrazy „powiatowy urząd pracy” zastępuje się wyrazem „starostę” oraz wyrazy „nieposiadającym statusu bezrobotnego” zastępuje się wyrazami „z wyjątkiem posiadających z tego tytułu prawo do stypendium”,

g)

w ust. 10 wyrazy „Powiatowy urząd pracy” zastępuje się wyrazem „Starosta”;

17)

w art. 16a w ust. 1 wyrazy „powiatowy urząd pracy” zastępuje się wyrazem „starosta” oraz po wyrazie „bezrobotnego” dodaje się wyrazy „i żołnierza rezerwy”;

18)

w art. 17 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Poradnictwo zawodowe prowadzą powiatowe urzędy pracy oraz centra informacji i planowania

kariery zawodowej wojewódzkich urzędów pracy.

”

;

19)

w art. 18

a)

w ust. 1 wyrazy „Powiatowy urząd pracy” zastępuje się wyrazem „Starosta”,

b)

w ust. 4a w zdaniu wstępnym wyraz „rejonowej” zastępuje się wyrazem „powiatowej”,

c)

po ust. 4b dodaje się ust. 4c i 4d w brzmieniu

„

4c.

Od należności, której termin zapłaty odroczono lub którą rozłożono na raty, nie pobiera

się odsetek za zwłokę za okres od wydania decyzji do upływu terminu zapłaty określonego

w decyzji.

4d.

Jeżeli pożyczkobiorca nie spłaci w terminie albo w pełnej wysokości rat ustalonych

w decyzji, pozostała do spłaty należność staje się natychmiast wymagalna wraz z należnymi

odsetkami za zwłokę, w tym również z odsetkami, o których mowa w ust. 4c.

”

,

d)

w ust. 5 wyrazy „powiatowy urząd pracy” zastępuje się wyrazem „starostę”;

20)

w art. 19

a)

w ust. 3 wyrazy „powiatowy urząd pracy” zastępuje się wyrazem „starosta”,

b)

w ust. 5 wyrazy „Powiatowy urząd pracy” zastępuje się wyrazem „Starosta”;

21)

w art. 23

a)

w ust. 1 w pkt 2

w lit. a) po wyrazie „wynagrodzenia” dodaje się wyrazy „ , od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z wyjątkiem obowiązku

opłacania składek za niepełnosprawnych, o których mowa w art. 54”,

w lit. g) po wyrazie „zatrudnieniem” dodaje się wyrazy „lub wykonywaniem innej pracy zarobkowej”,

b)

w ust. 2 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

pobierania gwarantowanego zasiłku okresowego z pomocy społecznej,

”

c)

w ust. 4 po wyrazach „365 dni” kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła

kwota w wysokości co najmniej najniższego wynagrodzenia.”,

d)

w ust. 4a po wyrazach „350 dni” dodaje się wyrazy „i przypadał w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania się w powiatowym

urzędzie pracy”;

22)

w art. 24 po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Do okresu uprawniającego do zasiłku, od którego zależy wysokość i okres pobierania

zasiłku, zalicza się również okresy zatrudnienia, o których mowa w art. 73a.

”

;

23)

w art. 25 w ust. 1 w pkt 3 w lit. b) po wyrazie „pobierania” dodaje się wyrazy „po dniu nabycia prawa do zasiłku przez tego bezrobotnego”;

24)

w art. 28

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne, obowiązana jest do zwrotu,

w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z

przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz

składką na ubezpieczenie zdrowotne.

”

,

b)

w ust. 3 wyrazy „udokumentowania do nich prawa” zastępuje się wyrazami „spełnienia warunków do ich nabycia”,

c)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Starosta może w szczególnie uzasadnionych przypadkach odroczyć, rozłożyć na raty lub

po zasięgnięciu opinii powiatowej rady zatrudnienia umorzyć całość lub część nienależnie

pobranego świadczenia.

”

;

25)

w art. 29 w ust. 1 po wyrazach „lub innych świadczeń pieniężnych” dodaje się wyrazy „przed odliczeniem składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz zaliczki na podatek dochodowy

od osób fizycznych”;

26)

w art. 31 w ust. 8 wyrazy „powiatowy urząd pracy” zastępuje się wyrazem „starosta”;

27)

w art. 37 po ust. 6 dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, tryb i warunki

wydawania upoważnień do prowadzenia pośrednictwa pracy lub kierowania do pracy za

granicą u pracodawców zagranicznych, warunki odmowy ich wydania, a także przypadki

cofnięcia upoważnienia przed upływem terminu, na który zostało wydane, wzory wniosku

i formularza upoważnienia do prowadzenia pośrednictwa pracy lub kierowania do pracy

za granicą u pracodawców zagranicznych oraz rodzaje dokumentów wymaganych do uzyskania

upoważnienia, mając na względzie stworzenie warunków do rozwoju pośrednictwa pracy.

”

;

28)

w art. 37a wyrazy „powiatowy urząd pracy” zastępuje się wyrazem „starostę” oraz skreśla się wyrazy „i 5”;

29)

w art. 37b

a)

w ust. 1 i 4 wyrazy „Powiatowy urząd pracy” zastępuje się wyrazem „Starosta”,

b)

w ust. 2, 3 i 5 wyrazy „powiatowy urząd pracy” zastępuje się wyrazem „starosta”,

c)

w ust. 5 skreśla się wyrazy „i 5”;

30)

art. 37c otrzymuje brzmienie

„

Art. 37c.

1.

Starosta ustala i opłaca w wysokości i na zasadach określonych w odrębnych przepisach

składkę na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i wypadkowe od stypendiów wypłaconych

na podstawie art. 37a i 37b.

2.

Bezrobotnym absolwentom skierowanym przez starostę na szkolenie lub staż przysługują,

na zasadach przewidzianych dla pracowników, świadczenia z tytułu wypadków przy pracy

i chorób zawodowych powstałych w związku z odbywaniem szkolenia lub stażu oraz w drodze

do i z miejsca ich odbywania, po sporządzeniu protokołu okoliczności i przyczyn wypadku

przez zespół powypadkowy jednostki szkoleniowej lub pracodawcy lub po stwierdzeniu

przez inspektora sanitarnego choroby zawodowej.

3.

Świadczenia, o których mowa w ust. 2, wypłaca Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

”

;

31)

w art. 37d ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Bezrobotnemu zamieszkałemu w powiecie (gminie) uznanym za zagrożony szczególnie wysokim

bezrobociem strukturalnym, który, po utracie statusu absolwenta, w ciągu 6 miesięcy

podjął dalszą naukę w systemie wieczorowym lub zaocznym w szkole ponadpodstawowej,

ponadgimnazjalnej albo w szkole wyższej, starosta, na wniosek bezrobotnego, przyznaje

stypendium w wysokości 60% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1, wypłacane

przez okres 12 miesięcy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

”

;

32)

w art. 37f w ust. 2 wyrazy „Powiatowy urząd pracy” zastępuje się wyrazem „Starosta”;

33)

w art. 37h skreśla się ust. 3;

34)

w art. 37i ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, przyznać bezrobotnym zamieszkałym we

wszystkich lub niektórych powiatach (gminach), o których mowa w ust. 3, prawo do zasiłku

przedemerytalnego i stypendium, o których mowa w art. 37j ust. 3 i art. 37d.

”

;

35)

w art. 37j po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, o

których mowa w ust. 1, są uwzględniane po przedłożeniu odpowiedniej dokumentacji,

zgodnie z wymogami określonymi w odrębnych przepisach, bądź na podstawie prawomocnego

orzeczenia sądu.

”

;

36)

w art. 37k po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu

„

8a.

Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, ustalić dla osób spełniających warunki,

o których mowa w ust. 1, zwolnionych po dniu 31 grudnia 1997 r. z przyczyn dotyczących

zakładu pracy z podmiotów i sektorów gospodarki narodowej objętych programami restrukturyzacyjnymi

przyjętymi przez Radę Ministrów

1)

świadczenie przedemerytalne w wysokości kwoty emerytury określonej w decyzji organu

rentowego ustalającej wysokość emerytury w celu ustalenia świadczenia przedemerytalnego,

2)

skrócić okresy, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4.

”

;

37)

w art. 37l w ust. 1 wyrazy „nie zalicza się okresu” zastępuje się wyrazami „zalicza się okres”;

38)

w art. 37m

a)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Powiatowe urzędy pracy wypłacają zasiłek pogrzebowy osobie, która poniosła koszty

pogrzebu po śmierci

1)

osoby pobierającej zasiłek przedemerytalny lub świadczenie przedemerytalne,

2)

członka rodziny osoby, o której mowa w pkt 1, pozostającego na jej utrzymaniu i spełniającego

warunki do uzyskania renty rodzinnej.

”

,

b)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b i 1c w brzmieniu

„

1b.

Zasiłek pogrzebowy przysługuje w wysokości określonej w przepisach o emeryturach i

rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

1c.

W razie zbiegu prawa do zasiłku pogrzebowego na podstawie niniejszej ustawy z prawem

do zasiłku pogrzebowego na podstawie odrębnych przepisów zasiłek pogrzebowy przysługuje

na podstawie odrębnych przepisów.

”

;

39)

w art. 37n

a)

w ust. 1 wyrazy „ust. 2” zastępuje się wyrazami „ust. 2 i 2a”,

b)

w ust. 2 po wyrazach „ulega zawieszeniu” dodaje się wyrazy „ , z zastrzeżeniem ust. 2a”,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Nie powoduje zawieszenia prawa do pobierania zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia

przedemerytalnego

1)

podjęcie po okresie 3 miesięcy od dnia nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego

lub świadczenia przedemerytalnego zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, a także odpłatne

wykonywanie pracy w zarządach, w radach nadzorczych, komisjach i innych stanowiących

organach osób prawnych, jeżeli dochody z tych źródeł nie przekraczają miesięcznie

połowy najniższego wynagrodzenia,

2)

osiąganie dochodów z innych źródeł niż określone w pkt 1, podlegających opodatkowaniu

podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli dochody z tych źródeł nie przekraczają

miesięcznie połowy najniższego wynagrodzenia.

”

;

40)

w art. 37o ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prawo do zasiłków przedemerytalnych i świadczeń przedemerytalnych ustala i przyznaje

starosta, a wypłaca je powiatowy urząd pracy.

”

;

41)

w art. 41 wyrazy „kierownika właściwego powiatowego urzędu pracy” zastępuje się wyrazami „właściwego starosty”;

42)

w art. 43 w zdaniu wstępnym po wyrazie „kształcenia,” dodaje się wyraz „dokształcania,”;

43)

w art. 44

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zadania, o których mowa w art. 43, są realizowane przez Komendanta Głównego Ochotniczych

Hufców Pracy przy pomocy Komendy Głównej Ochotniczych Hufców Pracy, wojewódzkich komendantów

ochotniczych hufców pracy oraz podległych im jednostek organizacyjnych.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Komendanta Głównego Ochotniczych Hufców Pracy powołuje i odwołuje minister właściwy

do spraw pracy.

”

;

44)

w art. 48 w ust. 2 po wyrazie „zatrudnienia” dodaje się wyrazy „oraz wykonywania innej pracy zarobkowej”;

45)

w art. 49 w ust. 2 skreśla się wyrazy „w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy”;

46)

art. 50 i 51 otrzymują brzmienie

„

Art. 50.

1.

Cudzoziemiec może wykonywać pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli

posiada zezwolenie na pracę wydane przez wojewodę właściwego ze względu na siedzibę

pracodawcy. Z obowiązku tego są zwolnieni cudzoziemcy posiadający zezwolenie na osiedlenie

się lub status uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Warunkiem wydania cudzoziemcowi zezwolenia na pracę jest wcześniejsze uzyskanie przez

pracodawcę przyrzeczenia i uzyskanie przez cudzoziemca odpowiedniej wizy lub zezwolenia

na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

W przypadku gdy cudzoziemiec posiada odpowiednią wizę lub zezwolenie na zamieszkanie

na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wojewoda wydaje decyzję

w sprawie zezwolenia na pracę. Przepisy ust. 4-8 stosuje się odpowiednio.

4.

O wydanie przyrzeczenia cudzoziemcowi, który wykonuje pracę u pracodawcy mającego

siedzibę lub miejsce zamieszkania poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, skierowanemu

przez tego pracodawcę do wykonywania pracy przez okres nieprzekraczający jednego miesiąca

w ciągu roku u pracodawcy mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

występuje pracodawca zagraniczny lub pracodawca, u którego będzie wykonywane zadanie

określone przez delegującego. Decyzję w sprawie przyrzeczenia wydaje wojewoda właściwy

ze względu na siedzibę pracodawcy, u którego będzie wykonywane zadanie określone przez

delegującego.

5.

Przepis ust. 4 nie narusza przepisów wydanych na podstawie art. 51 ust. 2 dotyczących

trybu zatrudniania cudzoziemców przy realizacji usług eksportowych świadczonych przez

pracodawców zagranicznych w Polsce.

6.

O przyrzeczenie i zezwolenie na pracę dla cudzoziemców pełniących funkcje w zarządach

osób prawnych prowadzących działalność gospodarczą występuje podmiot upoważniony do

powierzenia cudzoziemcowi wykonywania pracy.

7.

Przyrzeczenie i zezwolenie na pracę cudzoziemca w jednostkach podległych ministrowi

właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, ministrowi właściwemu

do spraw kultury fizycznej i sportu, ministrowi właściwemu do spraw nauki, ministrowi

właściwemu do spraw turystyki, ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego,

ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, ministrowi właściwemu do spraw oświaty i wychowania

oraz Prezesowi Polskiej Akademii Nauk są wydawane przez wojewodę, jeżeli są spełnione

warunki określone w przepisach tej ustawy oraz w odrębnych przepisach.

8.

Przyrzeczenie wydaje pracodawcy wojewoda, uwzględniając sytuację na lokalnym rynku

pracy oraz kryteria, o których mowa w art. 6c ust. 1 pkt 3. Przyrzeczenie i zezwolenie

na pracę są wydawane na czas oznaczony dla określonego cudzoziemca i pracodawcy, na

określone stanowisko lub rodzaj wykonywanej pracy.

9.

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, pracodawca zawiera z cudzoziemcem umowę

dotyczącą zatrudnienia lub wykonywania innej pracy zarobkowej na czas udzielonego

zezwolenia.

10.

Jeżeli odrębne przepisy uzależniają możliwość zajmowania określonego stanowiska, wykonywania

zawodu lub innej działalności od uzyskania zgody właściwego organu na ich wykonywanie,

pracodawca przed wystąpieniem do wojewody obowiązany jest uzyskać taką zgodę.

11.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, podlega cofnięciu przez wojewodę, jeżeli cudzoziemiec

wykonuje pracę niezgodnie z uzyskanym zezwoleniem albo nastąpiła utrata uprawnień

do wykonywania pracy, a także w sytuacji, gdy cudzoziemiec wykonujący za pracodawcę

będącego jednostką organizacyjną czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w sposób

rażący i uporczywy narusza te przepisy. Cofnięcie zezwolenia, o którym mowa w ust.

1, w przypadku naruszenia przepisów prawa pracy następuje na wniosek właściwego inspektora

pracy.

12.

Cofnięcie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, przed upływem okresu, na który zostało

wydane, zobowiązuje pracodawcę do rozwiązania umowy z cudzoziemcem nie później niż

w ciągu 3 dni od dnia powiadomienia go o cofnięciu zezwolenia na pracę. W przypadku

cudzoziemca delegowanego pracodawca jest zobowiązany do niezwłocznego odwołania go

z delegacji.

13.

Przepisy ust. 1-5 i 7-9 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy oraz do osoby fizycznej,

zamierzających powierzyć cudzoziemcowi wykonywanie pracy.

14.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się w przypadku, gdy pracodawca powierza cudzoziemcowi

wykonywanie pracy poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

15.

Wojewoda wydaje pracodawcy decyzję w sprawie, o której mowa w ust. 2 i 3, po wpłaceniu

na konto Funduszu Pracy Krajowego Urzędu Pracy jednorazowej wpłaty w wysokości najniższego

wynagrodzenia, za każdą osobę. W przypadku ubiegania się o przedłużenie ważności zezwolenia

na pracę wpłata wynosi połowę najniższego wynagrodzenia.

Art. 51.

1.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

i tryb wydawania przyrzeczeń i zezwoleń na pracę cudzoziemców, wzory wniosków o przyrzeczenie

i innych dokumentów, z uwzględnieniem, że

1)

przyrzeczenie wydawane jest na wniosek pracodawcy na czas określony,

2)

zezwolenie wydawane jest na czas określony w przyrzeczeniu, nie dłuższy jednak niż

okres ważności odpowiedniej wizy lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

i tryb wydawania przyrzeczeń i zezwoleń na pracę cudzoziemców zatrudnionych przy realizacji

usług eksportowych świadczonych przez pracodawców zagranicznych w Rzeczypospolitej

Polskiej oraz wzory wniosków o przyrzeczenie i innych dokumentów, kierując się zasadami

określonymi w ust. 1.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw pracy, może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady i warunki wykonywania pracy przez cudzoziemców w ramach usług artystycznych,

mając w szczególności na względzie, że cudzoziemiec powinien posiadać kwalifikacje

i staż pracy wymagane wobec obywateli polskich oraz znać język polski, jeżeli jest

to niezbędne do wykonywania pracy w ramach usług artystycznych.

4.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których

powierzenie wykonywania pracy cudzoziemcowi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

jest dopuszczalne bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę, wynikające w szczególności

z umów i porozumień międzynarodowych, programów szkoleniowych lub doradczych prowadzonych

w ramach Unii Europejskiej, a także ze specyfiki wykonywanego zawodu.

5.

Minister właściwy do spraw pracy może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki,

w których przyrzeczenie i zezwolenie na pracę cudzoziemca wydawane są przez wojewodę

bez względu na sytuację na lokalnym rynku pracy i kryteria, o których mowa w art.

6c ust. 1 pkt 3, kierując się w szczególności zasadą wzajemności.

”

;

47)

w art. 55

a)

w ust. 1

pkt 4b otrzymuje brzmienie

„

4b)

dochody z tytułu wykonywania praw z akcji i udziałów oraz zbycia akcji i udziałów

nabytych ze środków Funduszu Pracy przed dniem 1 stycznia 2000 r.,

”

po pkt 4b dodaje się pkt 4c w brzmieniu

„

4c)

odsetki od pożyczek udzielonych z Funduszu Pracy,

”

b)

w ust. 2 wyrazy „ust. 11 i 12” zastępuje się wyrazami „ust. 15”;

48)

w art. 56

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Poboru składek na Fundusz Pracy dokonuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych na wyodrębniony

rachunek bankowy prowadzony dla składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych i przekazuje na rachunek bankowy Funduszu Pracy Krajowego

Urzędu Pracy niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 3 dni roboczych od ich otrzymania,

w formie zaliczek, część składek zgromadzonych na koncie odpowiadającą udziałowi stopy

procentowej składek na Fundusz Pracy w sumie stóp procentowych składek na Fundusz

Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Zakład ostatecznie rozlicza

pobrane składki na Fundusz Pracy do 10 dnia następnego miesiąca.

”

,

b)

w ust. 3 wyrazy „o zobowiązaniach podatkowych” zastępuje się wyrazami „Ordynacji podatkowej”,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

W przypadku nieprzekazania w terminach, o których mowa w ust. 2, składek na rachunek

bankowy Funduszu Pracy Krajowego Urzędu Pracy należne są od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

odsetki ustawowe.

”

;

49)

w art. 57 w ust. 1

a)

skreśla się pkt 3a,

b)

w pkt 27 po wyrazach „ust. 4” dodaje się wyrazy „oraz opłaconych od nich składek na ubezpieczenia społeczne”,

c)

pkt 30 otrzymuje brzmienie

„

30)

zasiłków porodowych wypłaconych osobom, o których mowa w art. 31 ust. 1, oraz pobierającym

zasiłki przedemerytalne lub świadczenia przedemerytalne, a także zasiłków pogrzebowych

wypłaconych osobom, o których mowa w art. 37m ust. 1a,

”

;

50)

w art. 60

a)

w ust. 1 wyrazy „Urzędy pracy” zastępuje się wyrazem „Wojewodowie”,

b)

w ust. 2 w pkt 1 dodaje się na końcu wyrazy „a także wykonywania pracy przez cudzoziemca,”

c)

w ust. 7 wyrazy „Pracownicy urzędów pracy” zastępuje się wyrazami „Przeprowadzający kontrolę”;

51)

w art. 61 użyte w różnych przypadkach i liczbie wyrazy „urzędy pracy” zastępuje się

użytym w odpowiednim przypadku i liczbie wyrazem „wojewodowie”;

52)

art. 62 otrzymuje brzmienie

„

Art. 62.

Wojewodowie przedstawiają ministrowi właściwemu do spraw pracy, do końca pierwszego

kwartału roku, wyniki przeprowadzonych w roku poprzednim kontroli oraz ocenę przestrzegania

przepisów ustawy.

”

;

53)

art. 64 otrzymuje brzmienie

„

Art. 64.

1.

Kto powierza wykonywanie pracy cudzoziemcowi nieposiadającemu zezwolenia, o którym

mowa w art. 50 ust. 1, lub na innym stanowisku albo na innych warunkach niż określone

w zezwoleniu, podlega karze grzywny.

2.

Cudzoziemiec nieposiadający zezwolenia na osiedlenie się lub statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej

Polskiej, który wykonuje pracę bez zezwolenia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, podlega

karze grzywny lub wydaleniu zgodnie z przepisami o cudzoziemcach.

”

;

54)

w art. 73a skreśla się wyrazy „oraz w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, o

ubezpieczeniu społecznym oraz o świadczeniach pieniężnych z tytułu wypadków przy pracy

i chorób zawodowych”.

W ustawie z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 20, poz. 170, Nr 79, poz. 885 i Nr 90, poz. 1001, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 19, poz. 238 oraz z 2001 r. Nr 72, poz. 748 i Nr 88, poz. 961) w art. 31 w ust. 4a dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Prawo do gwarantowanego zasiłku okresowego nie przysługuje w przypadku upływu okresu

pobierania zasiłku dla bezrobotnych, do którego osoba uprawniona nabyła prawo w wyniku

zaliczenia okresu pobierania gwarantowanego zasiłku okresowego.

”

1.

Postępowania w sprawach indywidualnych wszczętych i niezakończonych przed dniem 1

stycznia 2002 r., przechodzących do właściwości wojewodów, przejmują wojewodowie,

z tym że

1)

czynności podjęte przed dniem 1 stycznia 2002 r. pozostają w mocy,

2)

odwołania od decyzji wydanych w pierwszej instancji przez starostów przed dniem 1

stycznia 2002 r. w sprawach przechodzących do właściwości wojewodów rozpatruje Prezes

Krajowego Urzędu Pracy.

2.

Sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem 1 stycznia 2002 r. podlegają rozpoznaniu

według przepisów tej ustawy.

1.

Prawo do zasiłku dla bezrobotnych przysługuje osobom, które utraciły prawo do gwarantowanego

zasiłku okresowego z powodu upływu okresu jego pobierania od dnia 1 stycznia 2000

r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, o ile w dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy są bezrobotne w rozumieniu przepisów o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

2.

Do osób, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej

w art. 1, w zakresie dotyczącym spełnienia wymogów uprawniających do nabycia prawa

do zasiłku przysługującego bezrobotnemu, w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień

zarejestrowania.

1.

Do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego

w rozumieniu art. 37l ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, zalicza się pobieranie

zasiłku dla bezrobotnych w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia ogłoszenia niniejszej

ustawy.

2.

Osobom, które nabyły prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego

w okresie, o którym mowa w ust. 1, z tytułu pobierania w tym okresie zasiłku dla bezrobotnych,

zasiłek przedemerytalny lub świadczenie przedemerytalne przysługuje od następnego

dnia po spełnieniu warunków do ich nabycia.

3.

Osobom, których prawo do pobierania zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego

uległo zawieszeniu z tytułu osiągania dochodów, o których mowa w art. 37n ust. 2a

ustawy, o której mowa w art. 1, przysługuje prawo do zasiłku przedemerytalnego lub

świadczenia przedemerytalnego od dnia zawieszenia uprawnienia.

4.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1-3, przyznaje się po złożeniu przez uprawnione

osoby odpowiednich wniosków i dokumentów określonych przepisami ustawy, o której mowa

w art. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 6 pkt 5 i 8, art. 6c ust. 1 pkt 3-5, art. 50, 51, 56 ust. 2, art. 60 ust. 1,

2 i 7, art. 61 i 62, w brzmieniu ustalonym przez art. 1, oraz art. 3, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.,

2)

art. 37l ust. 1, art. 37n ust. 1, 2 i 2a oraz art. 5, które wchodzą w życie z dniem

ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2001 r.

1.

Starosta ustala i opłaca w wysokości i na zasadach określonych w odrębnych przepisach

składkę na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i wypadkowe od stypendiów wypłaconych

na podstawie art. 37a i 37b.

2.

Bezrobotnym absolwentom skierowanym przez starostę na szkolenie lub staż przysługują,

na zasadach przewidzianych dla pracowników, świadczenia z tytułu wypadków przy pracy

i chorób zawodowych powstałych w związku z odbywaniem szkolenia lub stażu oraz w drodze

do i z miejsca ich odbywania, po sporządzeniu protokołu okoliczności i przyczyn wypadku

przez zespół powypadkowy jednostki szkoleniowej lub pracodawcy lub po stwierdzeniu

przez inspektora sanitarnego choroby zawodowej.

3.

Świadczenia, o których mowa w ust. 2, wypłaca Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

1.

Cudzoziemiec może wykonywać pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli

posiada zezwolenie na pracę wydane przez wojewodę właściwego ze względu na siedzibę

pracodawcy. Z obowiązku tego są zwolnieni cudzoziemcy posiadający zezwolenie na osiedlenie

się lub status uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Warunkiem wydania cudzoziemcowi zezwolenia na pracę jest wcześniejsze uzyskanie przez

pracodawcę przyrzeczenia i uzyskanie przez cudzoziemca odpowiedniej wizy lub zezwolenia

na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

W przypadku gdy cudzoziemiec posiada odpowiednią wizę lub zezwolenie na zamieszkanie

na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wojewoda wydaje decyzję

w sprawie zezwolenia na pracę. Przepisy ust. 4-8 stosuje się odpowiednio.

4.

O wydanie przyrzeczenia cudzoziemcowi, który wykonuje pracę u pracodawcy mającego

siedzibę lub miejsce zamieszkania poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, skierowanemu

przez tego pracodawcę do wykonywania pracy przez okres nieprzekraczający jednego miesiąca

w ciągu roku u pracodawcy mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

występuje pracodawca zagraniczny lub pracodawca, u którego będzie wykonywane zadanie

określone przez delegującego. Decyzję w sprawie przyrzeczenia wydaje wojewoda właściwy

ze względu na siedzibę pracodawcy, u którego będzie wykonywane zadanie określone przez

delegującego.

5.

Przepis ust. 4 nie narusza przepisów wydanych na podstawie art. 51 ust. 2 dotyczących

trybu zatrudniania cudzoziemców przy realizacji usług eksportowych świadczonych przez

pracodawców zagranicznych w Polsce.

6.

O przyrzeczenie i zezwolenie na pracę dla cudzoziemców pełniących funkcje w zarządach

osób prawnych prowadzących działalność gospodarczą występuje podmiot upoważniony do

powierzenia cudzoziemcowi wykonywania pracy.

7.

Przyrzeczenie i zezwolenie na pracę cudzoziemca w jednostkach podległych ministrowi

właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, ministrowi właściwemu

do spraw kultury fizycznej i sportu, ministrowi właściwemu do spraw nauki, ministrowi

właściwemu do spraw turystyki, ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego,

ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, ministrowi właściwemu do spraw oświaty i wychowania

oraz Prezesowi Polskiej Akademii Nauk są wydawane przez wojewodę, jeżeli są spełnione

warunki określone w przepisach tej ustawy oraz w odrębnych przepisach.

8.

Przyrzeczenie wydaje pracodawcy wojewoda, uwzględniając sytuację na lokalnym rynku

pracy oraz kryteria, o których mowa w art. 6c ust. 1 pkt 3. Przyrzeczenie i zezwolenie

na pracę są wydawane na czas oznaczony dla określonego cudzoziemca i pracodawcy, na

określone stanowisko lub rodzaj wykonywanej pracy.

9.

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, pracodawca zawiera z cudzoziemcem umowę

dotyczącą zatrudnienia lub wykonywania innej pracy zarobkowej na czas udzielonego

zezwolenia.

10.

Jeżeli odrębne przepisy uzależniają możliwość zajmowania określonego stanowiska, wykonywania

zawodu lub innej działalności od uzyskania zgody właściwego organu na ich wykonywanie,

pracodawca przed wystąpieniem do wojewody obowiązany jest uzyskać taką zgodę.

11.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, podlega cofnięciu przez wojewodę, jeżeli cudzoziemiec

wykonuje pracę niezgodnie z uzyskanym zezwoleniem albo nastąpiła utrata uprawnień

do wykonywania pracy, a także w sytuacji, gdy cudzoziemiec wykonujący za pracodawcę

będącego jednostką organizacyjną czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w sposób

rażący i uporczywy narusza te przepisy. Cofnięcie zezwolenia, o którym mowa w ust.

1, w przypadku naruszenia przepisów prawa pracy następuje na wniosek właściwego inspektora

pracy.

12.

Cofnięcie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, przed upływem okresu, na który zostało

wydane, zobowiązuje pracodawcę do rozwiązania umowy z cudzoziemcem nie później niż

w ciągu 3 dni od dnia powiadomienia go o cofnięciu zezwolenia na pracę. W przypadku

cudzoziemca delegowanego pracodawca jest zobowiązany do niezwłocznego odwołania go

z delegacji.

13.

Przepisy ust. 1-5 i 7-9 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy oraz do osoby fizycznej,

zamierzających powierzyć cudzoziemcowi wykonywanie pracy.

14.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się w przypadku, gdy pracodawca powierza cudzoziemcowi

wykonywanie pracy poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

15.

Wojewoda wydaje pracodawcy decyzję w sprawie, o której mowa w ust. 2 i 3, po wpłaceniu

na konto Funduszu Pracy Krajowego Urzędu Pracy jednorazowej wpłaty w wysokości najniższego

wynagrodzenia, za każdą osobę. W przypadku ubiegania się o przedłużenie ważności zezwolenia

na pracę wpłata wynosi połowę najniższego wynagrodzenia.

1.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

i tryb wydawania przyrzeczeń i zezwoleń na pracę cudzoziemców, wzory wniosków o przyrzeczenie

i innych dokumentów, z uwzględnieniem, że

1)

przyrzeczenie wydawane jest na wniosek pracodawcy na czas określony,

2)

zezwolenie wydawane jest na czas określony w przyrzeczeniu, nie dłuższy jednak niż

okres ważności odpowiedniej wizy lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady

i tryb wydawania przyrzeczeń i zezwoleń na pracę cudzoziemców zatrudnionych przy realizacji

usług eksportowych świadczonych przez pracodawców zagranicznych w Rzeczypospolitej

Polskiej oraz wzory wniosków o przyrzeczenie i innych dokumentów, kierując się zasadami

określonymi w ust. 1.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw pracy, może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady i warunki wykonywania pracy przez cudzoziemców w ramach usług artystycznych,

mając w szczególności na względzie, że cudzoziemiec powinien posiadać kwalifikacje

i staż pracy wymagane wobec obywateli polskich oraz znać język polski, jeżeli jest

to niezbędne do wykonywania pracy w ramach usług artystycznych.

4.

Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których

powierzenie wykonywania pracy cudzoziemcowi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

jest dopuszczalne bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę, wynikające w szczególności

z umów i porozumień międzynarodowych, programów szkoleniowych lub doradczych prowadzonych

w ramach Unii Europejskiej, a także ze specyfiki wykonywanego zawodu.

5.

Minister właściwy do spraw pracy może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki,

w których przyrzeczenie i zezwolenie na pracę cudzoziemca wydawane są przez wojewodę

bez względu na sytuację na lokalnym rynku pracy i kryteria, o których mowa w art.

6c ust. 1 pkt 3, kierując się w szczególności zasadą wzajemności.

Wojewodowie przedstawiają ministrowi właściwemu do spraw pracy, do końca pierwszego

kwartału roku, wyniki przeprowadzonych w roku poprzednim kontroli oraz ocenę przestrzegania

przepisów ustawy.

1.

Kto powierza wykonywanie pracy cudzoziemcowi nieposiadającemu zezwolenia, o którym

mowa w art. 50 ust. 1, lub na innym stanowisku albo na innych warunkach niż określone

w zezwoleniu, podlega karze grzywny.

2.

Cudzoziemiec nieposiadający zezwolenia na osiedlenie się lub statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej

Polskiej, który wykonuje pracę bez zezwolenia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, podlega

karze grzywny lub wydaleniu zgodnie z przepisami o cudzoziemcach.