Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 lipca 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych.

1.

Ustawa normuje sprawy ewidencji ludności i dowodów osobistych.

2

Ewidencja ludności polega na rejestracji danych o miejscu pobytu osób, o urodzeniach,

dotyczących obowiązku wojskowego, zmianach stanu cywilnego, obywatelstwa, imion i

nazwisk oraz o zgonach.

3.

Dowód osobisty jest dokumentem stwierdzającym tożsamość osoby oraz poświadczającym

obywatelstwo polskie.

Dowody osobiste wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność

do dnia 31 grudnia 2007 r.

Osoba przebywająca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1984 r.

Tymczasowe zaświadczenia tożsamości zachowują ważność do czasu upływu terminów w nich

określonych, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2000 r.

(skreślony).

Tymczasowe dowody osobiste zachowują ważność do czasu upływu terminów w nich określonych.

Obowiązek meldunkowy polega na

1)

zameldowaniu się w miejscu pobytu stałego lub czasowego,

2)

wymeldowaniu się z miejsca pobytu stałego lub czasowego,

3)

zameldowaniu o urodzeniu dziecka,

4)

zameldowaniu o zmianie stanu cywilnego,

5)

zameldowaniu o zgonie osoby.

Do tymczasowych zaświadczeń tożsamości i tymczasowych dowodów osobistych, o których

mowa w art. 3 i art. 4, stosuje się przepisy art. 33, 42 i odpowiednio art. 55 ustawy,

o której mowa w art. 1 niniejszej ustawy.

Zbiory meldunkowe oraz zbiory wydanych dowodów osobistych prowadzone w systemie kartotecznym

w dniu wejścia w życie ustawy mogą być nadal prowadzone w tym systemie, nie dłużej

jednak niż do dnia 31 grudnia 2005 r.

1.

Osoba posiadająca obywatelstwo polskie i przebywająca stale na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej

2.

W tym samym czasie można mieć tylko jedno miejsce pobytu stałego.

(skreślony).

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w niniejszej ustawie, nie dłużej

jednak niż do dnia 31 grudnia 2002 r., zachowują moc dotychczasowe przepisy wykonawcze,

o ile nie są sprzeczne z przepisami tej ustawy.

1.

Pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem

z zamiarem stałego przebywania.

2.

Miejscem pobytu stałego osoby zatrudnionej na statku żeglugi śródlądowej, zamieszkałej

stale na statku, jest miejscowość, w której ma siedzibę przedsiębiorstwo żeglugowe

zatrudniające tę osobę.

1.

Pobytem czasowym jest przebywanie bez zamiaru zmiany miejsca pobytu stałego w innej

miejscowości pod oznaczonym adresem lub w tej samej miejscowości, lecz pod innym adresem.

2.

Miejscem pobytu czasowego osoby zatrudnionej na statku morskim albo osoby, która w

związku z wykonywaniem pracy przebywa przez określony czas w ruchomym urządzeniu mieszkalnym

poza miejscem pobytu stałego, jest miejscowość, w której ma siedzibę zakład pracy

zatrudniający tę osobę.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej jednolity tekst ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych z uwzględnieniem

zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.

Numery ewidencyjne PESEL nadane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują

ważność.

1.

Osoba zameldowana na pobyt czasowy i przebywająca w tej samej miejscowości nieprzerwanie

dłużej niż 2 miesiące jest obowiązana zameldować się na pobyt stały, chyba że zachodzą

okoliczności wskazujące na to, iż pobyt ten nie utracił charakteru pobytu czasowego.

Za okoliczności uzasadniające zameldowanie na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące

uważa się w szczególności

1)

wykonywanie pracy poza miejscem pobytu stałego,

2)

pobyt związany z kształceniem się, leczeniem, wypoczynkiem lub ze względów rodzinnych,

3)

odbywanie czynnej służby wojskowej,

4

pobyt w zakładach karnych i poprawczych, aresztach śledczych, schroniskach dla nieletnich

i zakładach wychowawczych.

2

Wątpliwości co do charakteru pobytu rozstrzyga właściwy organ gminy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1-3, 5-10,

22 i pkt 26-33 oraz art. 7 i 8, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1

Przy dopełnianiu obowiązku meldunkowego należy przedstawić dowód osobisty, a w uzasadnionych

przypadkach - inny dokument pozwalający na ustalenie tożsamości.

2.

Przy zameldowaniu na pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące należy przedstawić

potwierdzenie uprawnienia do przebywania w lokalu (pomieszczeniu), w którym ma nastąpić

zameldowanie.

3

Osoba niepełnoletnia nieposiadająca dokumentu stwierdzającego tożsamość przedstawia

odpis skrócony aktu urodzenia.

4

Osoby podlegające powszechnemu obowiązkowi obrony przedstawiają wojskowy dokument

osobisty (potwierdzenie zgłoszenia się do rejestracji przedpoborowych) w celu zamieszczenia

w nim stosownych wpisów dotyczących obowiązku meldunkowego.

Za osobę nieposiadającą pełnej zdolności do czynności prawnych obowiązek meldunkowy

wykonuje jej przedstawiciel ustawowy lub inna osoba sprawująca nad nią faktyczną opiekę

w miejscu ich wspólnego pobytu.

1.

Zameldowanie na pobyt stały lub czasowy następuje pod oznaczonym adresem.

2.

Adres określa się przez podanie

1)

w gminach, które uzyskały status miasta - nazwy miasta (dzielnicy), ulicy, numeru

domu i lokalu (pomieszczenia) oraz nazwy województwa,

2)

w innych gminach - nazwy miejscowości, numeru domu i lokalu (pomieszczenia), nazwy

gminy i województwa.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zameldowania osób przebywających stale

lub czasowo na statku morskim lub żeglugi śródlądowej albo w innych ruchomych pomieszczeniach

mieszkalnych.

1.

Osoba, która przebywa w określonej miejscowości pod tym samym adresem dłużej niż trzy

doby, jest obowiązana zameldować się na pobyt stały lub czasowy najpóźniej przed upływem

czwartej doby, licząc od dnia przybycia.

2.

Osoba, która przybywa do zakładu hotelarskiego albo do zakładu udzielającego pomieszczenia

w związku z pracą, nauką, leczeniem się lub opieką społeczną, jest obowiązana zameldować

się na pobyt stały lub czasowy przed upływem 24 godzin od chwili przybycia.

1

Osoba zobowiązana do zameldowania się na pobyt stały przedstawia organowi gminy właściwemu

ze względu na nowe miejsce jej pobytu stałego zaświadczenie o wymeldowaniu się z poprzedniego

miejsca pobytu stałego oraz zgłasza następujące dane osobowe

1)

nazwisko i imiona,

2)

nazwisko rodowe,

3)

nazwiska i imiona poprzednie,

4)

imiona rodziców,

5)

nazwiska rodowe rodziców,

6)

stan cywilny,

7)

imię i nazwisko małżonka oraz jego nazwisko rodowe,

8)

płeć,

9)

datę i miejsce urodzenia,

10)

obywatelstwo,

11)

numer PESEL,

12)

dotyczące obowiązku wojskowego, w tym stopień wojskowy, nazwę, serię i numer wojskowego

dokumentu osobistego z oznaczeniem wojskowej komendy uzupełnień lub poświadczenie

o zgłoszeniu się do rejestracji przedpoborowych,

13)

adres poprzedniego miejsca pobytu stałego,

14)

adres nowego miejsca pobytu stałego,

15)

rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości,

16)

o wykształceniu.

2.

W zastępstwie osoby obowiązanej do zameldowania się czynności zgłoszenia danych może

dokonać członek rodziny, opiekun ustawowy lub faktyczny albo inna osoba.

1.

Zameldowania na pobyt czasowy dokonuje się w sposób określony w art. 11 w miejscu

tego pobytu, z jednoczesnym zgłoszeniem zamierzonego czasu jego trwania.

2.

Osoba, która przedłuża pobyt czasowy w tej samej miejscowości ponad zgłoszony czas

jego trwania, zmienia adres albo zmienia pobyt czasowy na stały, jest obowiązana dokonać

odpowiedniego zameldowania w ciągu następnej doby.

3

Zwalnia się od obowiązku zameldowania na pobyt czasowy dzieci do lat 7, na okres nieprzekraczający

2 miesięcy.

Zameldowanie na pobyt stały lub czasowy w zakładzie hotelarskim, w zakładzie udzielającym

pomieszczenia w związku z pracą, nauką, leczeniem się lub opieką społeczną dokonuje

się u kierownika zakładu lub upoważnionej przez niego osoby. Przepisu art. 9 ust.

2 nie stosuje się.

1.

Zgłoszenie danych dotyczących urodzenia, zmiany stanu cywilnego, imienia lub nazwiska,

dokonane we właściwym urzędzie stanu cywilnego zgodnie z przepisami prawa o aktach

stanu cywilnego - zastępuje zameldowanie.

2.

Zameldowania o zmianie imienia lub nazwiska dokonuje starosta

1

Osoba, która opuszcza miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 2 miesiące,

jest obowiązana wymeldować się w organie gminy, właściwym ze względu na dotychczasowe

miejsce jej pobytu, najpóźniej w dniu opuszczenia tego miejsca.

1a

Osoba zobowiązana do wymeldowania się zgłasza organowi gminy właściwemu ze względu

na dotychczasowe miejsce jej pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 2 miesiące

następujące dane osobowe

1)

nazwisko i imiona,

2)

nazwisko rodowe,

3)

nazwiska i imiona poprzednie,

4)

imiona rodziców,

5)

nazwiska rodowe rodziców,

6)

stan cywilny,

7)

imię i nazwisko małżonka oraz jego nazwisko rodowe,

8)

płeć,

9)

datę i miejsce urodzenia,

10)

obywatelstwo,

11)

numer PESEL,

12)

dotyczące obowiązku wojskowego, w tym stopień wojskowy, nazwę, serię i numer wojskowego

dokumentu osobistego z oznaczeniem wojskowej komendy uzupełnień lub poświadczenie

o zgłoszeniu się do rejestracji przedpoborowych,

13)

adres dotychczasowego miejsca pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 2 miesiące,

14)

rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości,

15)

o wykształceniu.

2

Organ gminy wydaje na wniosek strony lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby,

która utraciła uprawnienie wymienione w art. 9 ust. 2 i bez wymeldowania się opuściła

dotychczasowe miejsce pobytu stałego, albo osoby, która bez wymeldowania się opuściła

dotychczasowe miejsce pobytu stałego i nie przebywa w nim co najmniej przez okres

6 miesięcy, a nowego miejsca jej pobytu nie można ustalić.

3.

Osoba, która wyjeżdża za granicę na okres dłuższy niż 2 miesiące, jest obowiązana

zgłosić swój wyjazd oraz powrót właściwemu ze względu na miejsce pobytu stałego organowi

wymienionemu w ust. 1. Zgłoszenia wyjazdu dokonuje się najpóźniej w dniu opuszczenia

dotychczasowego miejsca pobytu, a zgłoszenia powrotu - najpóźniej przed upływem czwartej

doby, licząc od dnia powrotu.

4

Jeżeli okres pobytu czasowego trwającego ponad 2 miesiące odpowiada okresowi zgłoszonemu

przy zameldowaniu, osoba opuszczająca miejsce tego pobytu jest zwolniona od obowiązku

wymeldowania się.

5

Osobie, o której mowa w ust. 1, organ gminy wydaje zaświadczenie stwierdzające dopełnienie

obowiązku wymeldowania się.

1.

Jeżeli okres pobytu czasowego trwającego do 2 miesięcy odpowiada okresowi zgłoszonemu

przy zameldowaniu, osoba opuszczająca miejsce tego pobytu jest zwolniona od obowiązku

wymeldowania się.

2.

Osoba, która opuszcza miejsce pobytu czasowego trwającego do 2 miesięcy przed upływem

czasu zgłoszonego przy zameldowaniu, jest obowiązana wymeldować się najpóźniej w dniu

opuszczenia tego miejsca.

Zgłoszenie zgonu, dokonane w urzędzie stanu cywilnego zgodnie z przepisami prawa o

aktach stanu cywilnego, zastępuje wymeldowanie osoby zmarłej.

1.

Osoba, która przybywa do domu wczasowego lub wypoczynkowego, pensjonatu, hotelu, motelu,

domu wycieczkowego, pokoju gościnnego, schroniska, campingu lub na strzeżone pole

biwakowe albo do innego podobnego zakładu, jest obowiązana zameldować się na pobyt

czasowy przed upływem 24 godzin od chwili przybycia.

2.

Zameldowania dokonuje się u kierownika zakładu lub upoważnionej przez niego osoby.

Osoba przebywająca w określonej miejscowości w celach turystyczno-wypoczynkowych poza

zakładami określonymi w art. 18 jest zwolniona z obowiązku zameldowania się, jeżeli

jej pobyt w tej miejscowości nie przekracza 30 dni.

Uczestnicy wycieczki organizowanej przez instytucję państwową lub społeczną, związek

zawodowy albo inną organizację społeczną dokonują zameldowania się na pobyt czasowy

za pośrednictwem kierownika wycieczki, który jest obowiązany z chwilą przybycia do

zakładu hotelarskiego zgłosić pobyt wycieczki kierownikowi zakładu lub pracownikowi

upoważnionemu do przyjmowania zgłoszeń, przedstawiając listę uczestników oraz dowód

upoważniający go do kierowania wycieczką.

1

Uczestnicy kolonii i obozu turystyczno-wypoczynkowego organizowanego przez instytucję

państwową lub społeczną, związek zawodowy albo inną organizację społeczną dla młodzieży

szkolnej i studiującej są zwolnieni od obowiązku meldunkowego, jeżeli pobyt czasowy

nie przekracza 30 dni.

2.

Kierownik obozu lub kolonii jest obowiązany prowadzić listę uczestników.

Przy wymeldowaniu się przepis art. 16 stosuje się odpowiednio.

Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

1.

Cudzoziemiec przebywający poza zakładem hotelarskim, zakładem udzielającym pomieszczenia

w związku z pracą, nauką, leczeniem się lub wypoczynkiem jest obowiązany zameldować

się na pobyt czasowy przed upływem 48 godzin od chwili przybycia do określonej miejscowości

i nie później niż przed upływem 48 godzin od chwili przekroczenia granicy Rzeczypospolitej

Polskiej

2.

Jeżeli koniec terminu do dokonania obowiązku meldunkowego przypada na dzień ustawowo

wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni.

Uczestnicy wycieczek dokonują zameldowania się na pobyt czasowy za pośrednictwem kierownika

wycieczki, który jest obowiązany z chwilą przybycia wycieczki do zakładu hotelarskiego

zgłosić pobyt wycieczki kierownikowi zakładu lub pracownikowi upoważnionemu do przyjmowania

zgłoszeń, przedstawiając listę uczestników wycieczki oraz dokumenty uprawniające ich

do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

Cudzoziemiec, dokonując zameldowania się na pobyt stały, zgłasza wymagane dane do

zameldowania, przedstawia kartę pobytu stałego albo zezwolenie na osiedlenie się wydane

stosownie do przepisów o cudzoziemcach i potwierdzenie zameldowania na pobyt czasowy.

Od wykonywania obowiązku meldunkowego zwolnieni są pod warunkiem wzajemności szefowie

i członkowie personelu przedstawicielstw dyplomatycznych oraz urzędów konsularnych

państw obcych, łącznie z członkami ich rodzin pozostającymi z nimi we wspólnocie domowej,

a także inne osoby na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych,

z wyjątkiem cudzoziemców mających stałe miejsce pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej

Do cudzoziemców nie mają zastosowania przepisy art. 18-21.

1.

Wynajmujący, najemca, osoba, której przysługuje spółdzielcze prawo do lokalu, lub

właściciel lokalu jest obowiązany potwierdzić fakt pobytu osoby zgłaszającej pobyt

stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące, a ponadto właściciel (zarządca) budynku

jest obowiązany wskazać, czy osobie tej przysługuje uprawnienie do przebywania w lokalu,

w którym ma nastąpić zameldowanie.

2

Osoby wymienione w ust. 1 są obowiązane do zawiadamiania właściwego organu gminy o

stałym lub czasowym pobycie innej osoby w ich lokalach (pomieszczeniach) oraz o opuszczeniu

przez nią tego lokalu (pomieszczenia), jeżeli osoba ta nie dopełniła obowiązku meldunkowego.

Zawiadomienie powinno być dokonane niezwłocznie po upływie terminu określonego do

wykonania obowiązku meldunkowego.

1.

Dozorca domu, a jeżeli nie ma dozorcy - administrator domu, a jeżeli nie ma administratora

- właściciel domu jest obowiązany zawiadomić właściwy organ wymieniony w art. 11 ust.

1 o niedopełnieniu obowiązku zameldowania lub wymeldowania się przez osobę przebywającą

w tym domu.

2.

Na terenie wsi obowiązek określony w ust. 1 ciąży również na sołtysie.

3.

Przepis art. 29 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

1.

Zakład pracy jest obowiązany sprawdzić przy zatrudnieniu osoby w tym zakładzie, czy

dopełniła ona obowiązku meldunkowego.

2.

O niedopełnieniu przez tę osobę obowiązku meldunkowego zakład pracy jest obowiązany

zawiadomić niezwłocznie właściwy organ wymieniony w art. 11 ust. 1.

1.

Numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności, zwany w niniejszej

ustawie „numerem PESEL”, jest to 11-cyfrowy, stały symbol numeryczny, jednoznacznie

identyfikujący osobę fizyczną, w którym sześć pierwszych cyfr oznacza datę urodzenia

(rok, miesiąc, dzień), kolejne cztery - liczbę porządkową i płeć osoby, a ostatnia

jest cyfrą kontrolną służącą do komputerowej kontroli poprawności nadanego numeru

ewidencyjnego.

2.

Numer PESEL nadaje minister właściwy do spraw administracji publicznej w formie czynności

materialno-technicznej.

3.

Numer PESEL nadaje się osobom fizycznym przebywającym stale na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, zameldowanym na pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące, a także

osobom ubiegającym się o wydanie dowodu osobistego.

4.

Nadanie numeru PESEL następuje na wniosek organu gminy właściwej ze względu na miejsce

pobytu stałego lub czasowego osoby podlegającej obowiązkowi jego nadania albo organu,

w którym złożono wniosek o wydanie dowodu osobistego, z zastrzeżeniem art. 31b.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej może nadać numer PESEL osobom

innym niż wymienione w art. 31a ust. 3 na ich pisemny wniosek, jeżeli odrębne przepisy

przewidują potrzebę posiadania numeru PESEL przez te osoby.

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1, składają umotywowany pisemny wniosek o nadanie numeru

PESEL bezpośrednio do ministra właściwego do spraw administracji publicznej.

3.

Wniosek o nadanie numeru PESEL powinien zawierać następujące dane

1)

nazwisko i imiona,

2)

nazwisko rodowe,

3)

imiona rodziców,

4)

nazwisko rodowe matki,

5)

płeć,

6)

datę i miejsce urodzenia,

7)

obywatelstwo,

8)

adres i miejsce pobytu stałego lub czasowego,

9)

rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości.

4.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej może, na umotywowany pisemny wniosek

organów, o których mowa w art. 31a ust. 4, i osób, o których mowa w art. 31b ust.

1, zmienić numer PESEL.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej powiadamia o nadaniu numeru PESEL

organy, o których mowa w art. 31a ust. 4, oraz wnioskodawców, o których mowa w art.

31b ust. 1.

(skreślony).

Dowodu osobistego nie wolno zatrzymywać, z wyjątkiem przypadków określonych w ustawie.

1.

Osoba będąca obywatelem polskim i zamieszkała w Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązana

posiadać dowód osobisty

1)

od ukończenia 18 roku życia,

2)

od ukończenia 15 roku życia, jeżeli pozostaje w stosunku pracy lub nie zamieszkuje

wspólnie z osobami, pod których władzą rodzicielską lub opieką się znajduje, albo

nie pozostaje pod władzą rodzicielską lub opieką.

2.

Osoba będąca obywatelem polskim ma prawo otrzymać dowód osobisty od ukończenia 13

roku życia.

(skreślony).

1.

Dowód osobisty jest ważny 10 lat od daty jego wydania.

2.

Dowód osobisty wydany osobie, która nie ukończyła 18 roku życia, jest ważny 5 lat

od daty jego wydania.

3.

Dowód osobisty wydany osobie, która ukończyła 65 rok życia, jest ważny na czas nieoznaczony,

jeżeli osoba ta zwróciła się o wydanie dowodu osobistego z takim terminem ważności.

1.

Dowód osobisty wydaje się po uiszczeniu należnej opłaty stanowiącej równowartość kosztów

jego wydania.

2.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty za wydanie dowodu

osobistego, tryb jej uiszczenia oraz warunki i zakres stosowania ulg i zwolnień od

tej opłaty.

1.

W dowodzie osobistym zamieszcza się

1)

nazwisko i imię (imiona) oraz imiona rodziców i nazwisko rodowe,

2)

datę i miejsce urodzenia,

3)

adres miejsca zameldowania na pobyt stały, a w razie jego braku - zameldowania na

pobyt czasowy trwający ponad dwa miesiące; w przypadku braku zameldowania na pobyt

stały albo pobyt czasowy trwający ponad dwa miesiące, danych o adresie nie zamieszcza

się,

4)

płeć, wzrost w centymetrach i kolor oczu,

5)

numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL),

6)

nazwę organu wydającego, datę wydania oraz termin ważności dowodu osobistego.

2.

Dowód osobisty zawiera również zdjęcie i podpis jego posiadacza.

3.

Dane zawarte w dowodzie osobistym przeznaczone do odczytania maszynowego oraz dane

zawarte w numerze ewidencyjnym, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, nie mogą obejmować innych

danych osobowych niż określone w ust. 1 pkt 1-4 i 6.

(skreślony).

(skreślony).

Posiadacz dowodu osobistego ma obowiązek wymienić ten dokument w razie

1)

zmiany danych, które zamieszcza się w dowodzie osobistym,

2)

uszkodzenia dowodu osobistego lub zaistnienia innej okoliczności utrudniającej ustalenie

tożsamości osoby,

3)

upływu terminu ważności dowodu osobistego.

(skreślony).

1.

Osoba, która utraciła dowód osobisty, jest obowiązana niezwłocznie zawiadomić o tym

najbliższy organ gminy. Organ ten wydaje zaświadczenie o utracie dowodu osobistego,

ważne do czasu wydania nowego dokumentu.

2.

W razie znalezienia własnego dowodu osobistego, zgłoszonego jako utracony, należy

niezwłocznie zawiadomić o tym organ gminy, któremu złożono wniosek o wydanie nowego

dowodu osobistego, jeżeli w miejsce zgłoszonego jako utracony nie został jeszcze wydany

nowy dokument.

3.

W razie znalezienia własnego dowodu osobistego, w miejsce którego wydano już nowy

dowód osobisty, lub cudzego dowodu osobistego, należy niezwłocznie złożyć znaleziony

dokument najbliższemu organowi gminy.

Dowód osobisty podlega obowiązkowi zwrotu w razie

1)

utraty obywatelstwa polskiego,

2)

zgonu posiadacza dowodu osobistego; obowiązek zwrotu dowodu osobistego ciąży w tym

przypadku na osobach obowiązanych do zgłoszenia zgonu stosownie do przepisów prawa

o aktach stanu cywilnego.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór dowodu osobistego oraz tryb

postępowania w sprawach wydawania dowodów osobistych, ich wymiany, zwrotu lub utraty.

1.

Ewidencję ludności prowadzi się w systemie informatycznym na podstawie danych osobowych

zgłoszonych przy wykonywaniu obowiązku meldunkowego oraz zgłoszeń, o których mowa

w art. 14 oraz w art. 17, w formie

1)

zbiorów meldunkowych jako

a)

zbioru danych stałych mieszkańców,

b)

zbioru danych byłych mieszkańców,

c)

zbioru danych osób zameldowanych na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące,

d)

zbioru danych osób zameldowanych na pobyt czasowy trwający do 2 miesięcy,

2)

zbioru danych osobowych PESEL, zwanego dalej „zbiorem PESEL”, uzyskanych w związku

z nadawaniem numeru PESEL na podstawie zbiorów meldunkowych, o których mowa w pkt

1 lit. a)-c).

2.

W zbiorze danych stałych mieszkańców gromadzone są następujące ich dane

1)

nazwisko i imiona,

2)

nazwisko rodowe,

3)

nazwiska i imiona poprzednie,

4)

imiona i nazwiska rodowe rodziców,

5)

data i miejsce urodzenia,

6)

stan cywilny,

7)

numer aktu urodzenia i oznaczenie urzędu stanu cywilnego, który ten akt sporządził,

8)

płeć,

9)

numer PESEL,

10)

obywatelstwo,

11)

imię i nazwisko rodowe małżonka,

12)

data zawarcia związku małżeńskiego, numer aktu małżeństwa i oznaczenie urzędu stanu

cywilnego, który ten akt sporządził, data rozwiązania związku małżeńskiego, sygnatura

akt i oznaczenie sądu, który rozwiązał małżeństwo, data zgonu małżonka, numer aktu

zgonu i oznaczenie urzędu stanu cywilnego, który ten akt sporządził,

13)

adres i data zameldowania na pobyt stały,

14)

poprzednie adresy zameldowania na pobyt stały wraz z określeniem okresu zameldowania,

15)

adres zameldowania na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące wraz z określeniem okresu

zameldowania,

16)

tryb wymeldowania,

17)

stopień wojskowy, nazwa, seria i numer wojskowego dokumentu osobistego oraz oznaczenie

wojskowej komendy uzupełnień, w której ewidencji osoba pozostaje, lub potwierdzenie

zgłoszenia się do rejestracji przedpoborowych,

18)

seria i numer dowodu osobistego, data jego wydania i data ważności oraz oznaczenie

organu, który go wydał,

19)

seria i numer karty stałego pobytu, data jej wydania oraz oznaczenie organu, który

ją wydał.

3.

W zbiorze danych byłych mieszkańców gromadzone są

1)

ich dane, o których mowa w ust. 2,

2)

data wymeldowania,

3)

data zgonu oraz numer aktu zgonu i oznaczenie urzędu stanu cywilnego, który akt sporządził.

4.

W zbiorze danych osób zameldowanych na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące gromadzone

są

1)

ich dane, o których mowa w ust. 2 pkt 1-6, 9-11, 13, 15 i 17-19,

2)

seria i numer karty czasowego pobytu, data jej wydania, data ważności oraz oznaczenie

organu, który ją wydał.

5.

W zbiorze danych osób zameldowanych na pobyt czasowy trwający do 2 miesięcy gromadzone

są

1)

ich dane, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 5, 13, 18, 19 i w ust. 4 pkt 2,

2)

adres pobytu czasowego oraz zamierzony czas jego trwania.

6.

W zbiorach meldunkowych, o których mowa w ust. 4 i 5, zamieszcza się także oznaczenie

dokumentu uprawniającego do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz datę

przekroczenia granicy, jeżeli gromadzone dane dotyczą cudzoziemców.

7.

W zbiorze PESEL gromadzone są następujące dane

1)

nazwisko i imiona,

2)

nazwisko rodowe,

3)

nazwiska i imiona poprzednie,

4)

imiona i nazwiska rodowe rodziców,

5)

data i miejsce urodzenia,

6)

stan cywilny,

7)

numer aktu urodzenia i oznaczenie urzędu stanu cywilnego, który ten akt sporządził,

8)

płeć,

9)

numer PESEL,

10)

obywatelstwo,

11)

imię i nazwisko rodowe małżonka,

12)

data zawarcia związku małżeńskiego, numer aktu małżeństwa i oznaczenie urzędu stanu

cywilnego, który ten akt sporządził, data rozwiązania związku małżeńskiego, sygnatura

akt i oznaczenie sądu, który rozwiązał małżeństwo, data zgonu małżonka, numer aktu

zgonu i oznaczenie urzędu stanu cywilnego, który ten akt sporządził,

13)

adres i data zameldowania na pobyt stały,

14)

poprzednie adresy zameldowania na pobyt stały wraz z określeniem okresu zameldowania,

15)

adres zameldowania na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące wraz z określeniem okresu

zameldowania,

16)

tryb wymeldowania,

17)

dotyczące obowiązku wojskowego, w tym stopień wojskowy, nazwa, seria i numer wojskowego

dokumentu osobistego wraz z określeniem wojskowej komendy uzupełnień, w której ewidencji

osoba pozostaje, lub potwierdzenie zgłoszenia się do rejestracji przedpoborowych,

18)

seria i numer dowodu osobistego, data jego wydania i data ważności oraz oznaczenie

organu, który go wydał,

19)

seria i numer karty stałego pobytu, data jej wydania oraz oznaczenie organu, który

ją wydał, poprzednie serie i numery kart stałego pobytu oraz oznaczenie organu, który

je wydał,

20)

seria i numer karty czasowego pobytu, data jej wydania i data ważności oraz oznaczenie

organu, który ją wydał,

21)

nazwa organu, numer i data decyzji o zastrzeżeniu udostępnienia danych osobowych,

22)

data zgonu oraz numer aktu zgonu i oznaczenie urzędu stanu cywilnego, który akt sporządził.

1.

Zbiór danych osób przebywających w obiektach, o których mowa w art. 13, art. 18 ust.

1 i art. 20, prowadzi się w formie książki zameldowań lub w systemie informatycznym.

2.

W zbiorze, o którym mowa w ust. 1, gromadzi się następujące dane osobowe

1)

nazwisko i imię,

2)

imiona rodziców,

3)

datę i miejsce urodzenia,

4)

adres miejsca pobytu stałego,

5)

datę przybycia i zamierzony czas trwania pobytu,

6)

oznaczenie dowodu osobistego lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, a w tym

numer i serię, datę jego wydania, datę ważności oraz oznaczenie organu, który go wydał.

1.

Organy prowadzące ewidencję ludności są obowiązane do bezzwłocznej aktualizacji każdej

zmiany danych osobowych zawartych w zbiorach meldunkowych, w zbiorze PESEL oraz w

ewidencji wydanych i utraconych dowodów osobistych.

2.

Dane do aktualizacji zbioru PESEL przekazuje się na nośniku magnetycznym lub w drodze

teletransmisji w formie dokumentu elektronicznego z aktualnego programu informatycznego.

3.

Wojskowi komendanci uzupełnień obowiązani są do bezzwłocznej aktualizacji danych dotyczących

obowiązku wojskowego.

1.

Organy, o których mowa w art. 46, są obowiązane do wzajemnego przekazywania danych

zawartych w prowadzonych przez siebie zbiorach.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

tryb przekazywania danych pomiędzy organami, o których mowa w art. 46, oraz powiadamiania

o nadaniu numeru PESEL organów, o których mowa w art. 31a ust. 4, oraz wnioskodawcy,

o którym mowa w art. 31b ust. 1, uwzględniając potrzebę zapewnienia ochrony danych

zawartych w zbiorach.

1.

Gminy, na podstawie danych zgłoszonych przy ubieganiu się o wydanie lub wymianę dowodu

osobistego, prowadzą ewidencję wydanych i utraconych dowodów osobistych.

2.

Ewidencję, o której mowa w ust. 1, prowadzi się w formie informatycznej, a dane osobowe

z tej ewidencji mogą być przetwarzane metodami informatycznymi.

3.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1, zawiera następujące dane osobowe

1)

nazwisko i imiona,

2)

poprzednie imiona i nazwiska,

3)

nazwisko rodowe,

4)

imiona i nazwiska rodowe rodziców,

5)

datę i miejsce urodzenia,

6)

numer PESEL,

7)

wzrost,

8)

płeć,

9)

fotografię i podpis osoby ubiegającej się o wydanie dowodu osobistego,

10)

adres miejsca pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 2 miesiące,

11)

numer i serię aktualnego i poprzednich dowodów osobistych, a w tym daty ich wydania,

daty ważności oraz oznaczenie organu, który je wydał.

4.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej prowadzi ogólnokrajową ewidencję

wydanych i utraconych dowodów osobistych.

5.

Ewidencję, o której mowa w ust. 4, prowadzi się w systemie informatycznym, gromadząc

dane określone w ust. 3.

6.

Gminy są obowiązane do przekazywania ministrowi właściwemu do spraw administracji

publicznej danych niezbędnych do prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 4.

7.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

tryb przekazywania przez gminy danych z ewidencji wydanych i utraconych dowodów osobistych,

uwzględniając terminy i formy przekazywania danych.

Dane do ogólnokrajowej ewidencji wydanych i utraconych dowodów osobistych gminy przekazują

bezpośrednio ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej w drodze teletransmisji

danych w formie dokumentu elektronicznego z aktualnego programu informatycznego dostosowanego

do wymogów PESEL.

1.

Organy prowadzące zbiory meldunkowe, zbiór PESEL oraz ewidencję wydanych i utraconych

dowodów osobistych, na pisemny wniosek zainteresowanej osoby, są zobowiązane wydać,

w formie zaświadczenia, pełny odpis przetworzonych danych dotyczących tej osoby.

2.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, może mieć formę wydruku z aktualnego programu

informatycznego.

1.

Dane ze zbiorów meldunkowych, zbioru PESEL oraz ewidencji wydanych i utraconych dowodów

osobistych udostępnia się, o ile są one niezbędne do realizacji ich ustawowych zadań,

następującym podmiotom

1)

organom administracji publicznej, sądom, prokuraturze,

2)

organom Policji, Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Wojskowym Służbom Informacyjnym,

Żandarmerii Wojskowej i Urzędowi Ochrony Państwa,

3)

organom kontroli skarbowej i wywiadu skarbowego.

2.

Dane, o których mowa w ust. 1, mogą być udostępnione

1)

innym państwowym i komunalnym jednostkom organizacyjnym oraz podmiotom - w zakresie

potrzebnym dla realizowania zadań publicznych określonych w przepisach prawa,

2)

osobom i jednostkom organizacyjnym - jeżeli wykażą w tym interes prawny,

3)

jednostkom organizacyjnym - jeżeli po ich wykorzystaniu w celach badawczych, statystycznych,

badania opinii publicznej lub rynku, dane te zostaną poddane takiej modyfikacji, która

nie pozwoli na ustalenie tożsamości osób, których dane dotyczą,

4)

innym osobom i podmiotom - jeżeli uwiarygodnią one interes faktyczny w otrzymaniu

danych i za zgodą osób, których dane dotyczą.

3.

Dane ze zbiorów meldunkowych, zbioru PESEL oraz ewidencji wydanych i utraconych dowodów

osobistych udostępnia się, z zastrzeżeniem ust. 5, na pisemny wniosek zainteresowanego

podmiotu.

4.

Dane udostępnione na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 3, nie mogą być wykorzystane

w innym celu niż wskazany w tym wniosku.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, składa się na formularzu.

6.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

wzór formularza wniosku, uwzględniając zakres danych objętych wnioskiem oraz cel udostępniania

danych.

7.

Podmiotom, o których mowa w ust. 1 oraz w ust. 2 pkt 1, dane można udostępniać za

pomocą urządzeń teletransmisji danych, bez konieczności składania pisemnego wniosku,

o którym mowa w ust. 3, jeżeli spełnią łącznie następujące warunki

1)

posiadają urządzenia umożliwiające identyfikację osoby uzyskującej dane w systemie

oraz zakresu, daty i celu ich uzyskania,

2)

posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie

danych niezgodnie z celem ich uzyskania,

3)

uzyskanie danych jest uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych zadań albo prowadzonej

działalności.

8.

Udostępnienie danych ze zbiorów meldunkowych, zbioru PESEL oraz ewidencji wydanych

i utraconych dowodów osobistych następuje

1)

dla podmiotów, o których mowa w ust. 1 - nieodpłatnie,

2)

dla podmiotów, o których mowa w ust. 2 - odpłatnie.

9.

Opłaty pobrane za udostępnienie danych stanowią dochód budżetu państwa.

10.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za udostępnienie danych

ze zbiorów meldunkowych, zbioru PESEL oraz ewidencji wydanych i utraconych dowodów

osobistych oraz warunki i sposób ich wnoszenia. Rozporządzenie powinno określać zróżnicowaną

wysokość opłat w zależności od zakresu udostępnianych danych oraz celu i częstotliwości

ich udostępniania w taki sposób, aby pokrywały one koszty udostępnienia tych danych.

1.

Dane ze zbiorów meldunkowych oraz ewidencji wydanych i utraconych dowodów osobistych

udostępnia organ gminy.

2.

Dane, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do województwa udostępnia wojewoda.

3.

Dane ze zbioru PESEL oraz ogólnokrajowej ewidencji wydanych i utraconych dowodów osobistych

udostępnia minister właściwy do spraw administracji publicznej.

4.

O udostępnieniu danych za pomocą urządzeń teletransmisji danych rozstrzyga właściwy

organ w drodze decyzji administracyjnej.

5.

Organ rozpatrujący wniosek odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, udostępnienia

danych osobowych, jeżeli udostępnienie danych spowodowałoby naruszenie dóbr osobistych

osoby, której dane dotyczą, lub innych osób.

6.

Od decyzji odmawiającej udostępnienia danych osobowych przysługuje odwołanie.

1.

Dowód osobisty wydaje właściwy organ gminy. W rozumieniu niniejszej ustawy organem

gminy jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta.

2.

Właściwość miejscową organu, o którym mowa w ust. 1, ustala się według miejsca pobytu

stałego osoby ubiegającej się o wydanie dowodu osobistego, a w razie braku takiego

miejsca - według ostatniego miejsca pobytu stałego tej osoby.

3.

Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej organu w sposób wskazany w ust. 2,

dowód osobisty wydaje organ gminy właściwy dla obszaru dzielnicy Śródmieście w m.st.

Warszawie.

1.

Ewidencja ludności jest prowadzona w systemie informatycznym przez

1)

ministra właściwego do spraw administracji publicznej - w formie zbioru PESEL,

2)

wojewodę - w formie wojewódzkich zbiorów meldunkowych, określonych w art. 44a ust.

1 pkt 1 lit. a)-c),

3)

organy gminy - w formie gminnych zbiorów meldunkowych.

2.

Zbiór, o którym mowa w art. 44b, prowadzi kierownik zakładu lub osoba przez niego

upoważniona.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 27 maja 1990 r.

1

Organ gminy prowadzący ewidencję ludności jest obowiązany na podstawie zgłoszenia

dokonać zameldowania lub wymeldowania przez zarejestrowanie danych dotyczących osoby

i miejsca jej pobytu, jak również innych zdarzeń objętych obowiązkiem meldunkowym.

2

Jeżeli zgłoszone dane budzą wątpliwości, o dokonaniu zameldowania lub wymeldowania

rozstrzyga właściwy organ gminy.

Organ gminy może żądać od osoby, której dotyczy obowiązek meldunkowy, przedstawienia

w określonym terminie danych niezbędnych do zaktualizowania ewidencji ludności.

Policja sprawuje kontrolę nad wykonywaniem obowiązków określonych w ustawie przez

osoby podlegające zameldowaniu lub wymeldowaniu się.

1

Minister właściwy do spraw administracji publicznej sprawuje zwierzchni nadzór nad

wykonywaniem obowiązków określonych w ustawie.

2.

Wojewodowie sprawują nadzór nad działalnością organów gmin w zakresie realizacji obowiązków

określonych w ustawie.

3

Wojewoda jest organem odwoławczym od orzeczeń administracyjnych wydanych przez organy

gminy na podstawie ustawy.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

sposób zgłaszania i przyjmowania danych niezbędnych do zameldowania i wymeldowania,

sposób prowadzenia ewidencji ludności i ewidencji wydanych i utraconych dowodów osobistych,

wzory formularzy zgłoszeń meldunkowych oraz wzór wniosku o nadanie numeru PESEL, uwzględniając

w szczególności sposób wykonywania obowiązku meldunkowego za osobę niepełnoletnią,

przez cudzoziemca oraz osoby przebywające stale lub czasowo na statku morskim lub

żeglugi śródlądowej albo w innych ruchomych pomieszczeniach mieszkalnych, potrzebę

zapewnienia ochrony danych zawartych w ewidencji ludności i ewidencji wydanych i utraconych

dowodów osobistych, a także zakres danych zgłaszanych przy zameldowaniu i objętych

wnioskiem o nadanie numeru PESEL oraz danych niezbędnych do ustalenia obowiązku wojskowego.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób zameldowania oraz wymeldowania

żołnierzy w czynnej służbie wojskowej, a także sposób prowadzenia ewidencji ludności

w budynkach pozostających w zarządzie organów wojskowych, uwzględniając potrzeby wynikające

z konieczności zapewnienia ochrony informacji niejawnych.

3.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej może w celu zapewnienia porządku

i bezpieczeństwa publicznego, a także zwalczania klęsk żywiołowych i zagrożenia bezpieczeństwa

państwa wprowadzić, w drodze rozporządzenia, na czas określony obowiązek zameldowania

się z chwilą przybycia do danej miejscowości oraz obowiązek zgłoszenia wyjazdu z danej

miejscowości, uwzględniając określenie szczegółowego sposobu i terminu zameldowania

osób oraz zakres danych, jakie powinny być zgłoszone przy zameldowaniu lub wymeldowaniu.

Organy gminy wykonują zadania określone w ustawie jako zadania zlecone z zakresu administracji

rządowej.

(uchylony).

(uchylony).

Kto

1)

uchyla się od obowiązku posiadania lub wymiany dowodu osobistego,

2)

zatrzymuje cudzy dowód osobisty,

3)

nie zwraca dowodu osobistego w razie utraty obywatelstwa polskiego,

4)

nie zawiadamia o znalezieniu dowodu osobistego w przypadku, o którym mowa w art. 42

ust. 2,

5)

nie zwraca znalezionego dowodu osobistego w przypadku, o którym mowa w art. 42 ust.

3,

podlega karze ograniczenia wolności do 1 miesiąca

Wykroczenia przeciwko obowiązkowi meldunkowemu podlegają ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń

(Dz. U. Nr 12, poz. 114, z 1981 r. Nr 24, poz. 124, z 1982 r. Nr 16, poz. 125, z 1983 r. Nr 6, poz. 35 i Nr 44, poz. 203, z 1984 r. Nr 54, poz. 275, z 1985 r. Nr 14, poz. 60 i Nr 23, poz. 100, z 1986 r. Nr 39, poz. 193, z 1988 r. Nr 20, poz. 135 i Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 34, poz. 180, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 72, poz. 422 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 75, poz. 332 i Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1994 r. Nr 123, poz. 600, z 1995 r. Nr 6, poz. 29, Nr 60, poz. 310 i Nr 95, poz. 475, z 1997 r. Nr 54, poz. 349, Nr 60, poz. 369, Nr 85, poz. 539, Nr 98, poz. 602, Nr 104, poz. 661, Nr 106, poz. 677, Nr 111, poz. 724, Nr 123, poz. 779, Nr 133, poz. 884 i Nr 141, poz. 942, z 1998 r. Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 83, poz. 931 i Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 73, poz. 852, Nr 74, poz. 855 i Nr 117, poz. 1228).

Dowody osobiste i tymczasowe zaświadczenia tożsamości wydane w trybie przepisów obowiązujących

przed wejściem w życie ustawy zachowują swą ważność.

Ustawa nie narusza przepisów normujących pobyt osób w strefie nadgranicznej.

Tracą moc

1)

dekret z dnia 22 października 1951 r. o dowodach osobistych

(Dz. U. z 1962 r. Nr 2, poz. 5),

2)

ustawa z dnia 14 lipca 1961 r. o ewidencji i kontroli ruchu ludności

(Dz. U. Nr 33, poz. 164, z 1963 r. Nr 15, poz. 77, z 1967 r. Nr 44, poz. 220 i z 1971 r. Nr 12, poz. 115).

1.

W art. 2 pkt 3 dekretu z dnia 7 grudnia 1954 r. o naczelnych organach administracji

państwowej w zakresie spraw wewnętrznych i bezpieczeństwa publicznego (Dz. U. Nr 54,

poz. 269, z 1956 r. Nr 41, poz. 188 i Nr 54, poz. 241) po wyrazie: «ludności» stawia

się przecinek i dodaje wyrazy: «dowodów osobistych».

2.

W art. 11 ustawy z dnia 29 marca 1963 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 15, poz. 77) ust.

4 otrzymuje brzmienie

«

4.

Niezależnie od obowiązku rejestracji cudzoziemiec podlega obowiązkowi meldunkowemu

stosownie do przepisów o ewidencji ludności.

»”

2)

art. 6 pkt 11 dekretu z dnia 21 grudnia 1955 r. o organizacji i zakresie działania

Milicji Obywatelskiej (Dz. U. Nr 46, poz. 311),

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1975 r.

Przepisy wykonawcze wydane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie upoważnień,

o których mowa w art. 1-43 pkt 1 i w art. 44-79, zachowują moc do czasu wydania przepisów

na podstawie upoważnień w brzmieniu określonym ustawą.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1989 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.