Ustawa z dnia 26 kwietnia 2001 r. o zasadach uznawania nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych.

1.

Obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej, którzy nabyli w tych państwach,

poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, kwalifikacje do wykonywania zawodów regulowanych,

uznaje się te kwalifikacje na zasadach określonych w ustawie.

2.

Zawodem regulowanym jest zawód, którego wykonywanie jest uzależnione od spełnienia

wymagań kwalifikacyjnych i warunków określonych w odrębnych przepisach, zwanych dalej

„przepisami regulacyjnymi”.

3.

Obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej, których kwalifikacje zostały uznane,

zapewnia się prawo wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej zawodu regulowanego na

takich samych zasadach jak osobom, które kwalifikacje do jego wykonywania uzyskały

w Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Ustawa nie narusza zasad uznawania kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych,

nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, określonych w odrębnych przepisach.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

wykonywaniu zawodu regulowanego - oznacza to wykonywanie takiego zawodu na własny

rachunek, na podstawie umowy o pracę lub w innej formie dozwolonej przez przepisy

obowiązujące w państwie, w którym zawód był, jest lub ma być wykonywany,

2)

kwalifikacjach do wykonywania zawodu regulowanego - oznacza to wymogi określone przepisami

regulacyjnymi, od których spełnienia uzależnione jest wykonywanie zawodu,

3)

wnioskodawcy - oznacza to obywatela, o którym mowa w art. 1 ust. 1, zamierzającego

wykonywać zawód regulowany w Rzeczypospolitej Polskiej,

4)

państwie wnioskodawcy - oznacza to państwo, w którym wnioskodawca uzyskał kwalifikacje

do wykonywania zawodu regulowanego,

5)

uprawnionej instytucji - oznacza to instytucję w państwie członkowskim Unii Europejskiej

prowadzącą kształcenie lub szkolenie, których ukończenie potwierdzane jest dyplomami

lub świadectwami, zgodnie z przepisami o systemie edukacji w tym państwie, a także

stowarzyszenie albo organizację zawodową, których wykaz stanowi załącznik nr 1 do

ustawy,

6)

kształceniu regulowanym - oznacza to kształcenie przygotowujące do wykonywania zawodu

w państwie wnioskodawcy, uzupełnione, o ile jest to dodatkowo wymagane, szkoleniem

zawodowym, okresem próbnym lub praktyką zawodową, których poziom i program są określone

przepisami państwa wnioskodawcy albo podlegają zatwierdzeniu lub ocenie przez powołaną

w tym celu instytucję w państwie wnioskodawcy,

7)

kwalifikacjach na poziomie trzecim - oznacza to, że wnioskodawca posiada

a)

dyplom, świadectwo lub inny dokument, wydane przez uprawnioną instytucję, potwierdzające

ukończenie studiów wyższych o co najmniej trzyletnim okresie kształcenia, lub odpowiednio

dłuższym w przypadku nauki w cyklu innym niż podstawowy, zwanym dalej „nauką w niepełnym

wymiarze”, a także dodatkowo ukończenie szkolenia zawodowego, o ile jest wymagane

- stanowiące jednocześnie potwierdzenie posiadania kwalifikacji wymaganych do wykonywania

zawodu regulowanego w państwie wnioskodawcy, wówczas gdy ponad połowę kształcenia

lub szkolenia odbyto w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub gdy wnioskodawca

uzyskał trzyletnie doświadczenie zawodowe poświadczone przez państwo członkowskie

Unii Europejskiej, które uznało dokumenty uzyskane w państwie innym niż państwo członkowskie

Unii Europejskiej, albo

b)

dokumenty wydane przez uprawnioną instytucję, potwierdzające ukończenie studiów wyższych

o co najmniej trzyletnim okresie kształcenia, lub odpowiednio dłuższym w przypadku

nauki w niepełnym wymiarze, a także ukończenie szkolenia zawodowego, o ile jest wymagane

- stanowiące jednocześnie potwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania zawodu,

niebędącego w państwie wnioskodawcy zawodem regulowanym, oraz dodatkowo dokumenty

poświadczające wykonywanie w tym państwie przez wnioskodawcę zawodu przez dwa lata

w czasie odpowiadającym pełnemu wymiarowi czasu pracy w okresie ostatnich dziesięciu

lat,

8)

kwalifikacjach na poziomie drugim - oznacza to, że wnioskodawca posiada

a)

dokumenty potwierdzające wykształcenie lub ukończenie szkolenia, wydane przez uprawnioną

instytucję po ukończeniu

-

nauki o okresie kształcenia co najmniej rocznym, lecz krótszym niż trzy lata, lub

odpowiednio dłuższym w przypadku nauki w niepełnym wymiarze, podejmowanej na podstawie

świadectwa uprawniającego do kształcenia w systemie szkolnictwa wyższego, a także

dodatkowo ukończenie szkolenia zawodowego, o ile jest to wymagane, lub

-

kursów o specjalistycznym programie, których wykaz stanowi załącznik nr 2 do ustawy,

stanowiące jednocześnie potwierdzenie posiadania kwalifikacji wymaganych do podjęcia

i wykonywania zawodu regulowanego w państwie wnioskodawcy, jeżeli ponad połowę kształcenia

lub szkolenia odbyto w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub poza obszarem Unii

Europejskiej w instytucji prowadzącej kształcenie i szkolenie na podstawie przepisów

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, albo gdy wnioskodawca uzyskał trzyletnie

doświadczenie zawodowe poświadczone przez państwo członkowskie Unii Europejskiej,

które uznało dokumenty uzyskane w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej,

albo

b)

dokumenty wydane przez uprawnioną instytucję, potwierdzające ukończenie nauki o okresie

kształcenia co najmniej rocznym, lecz krótszym niż trzy lata, lub odpowiednio dłuższym

w przypadku nauki w niepełnym wymiarze, podejmowanej na podstawie świadectwa uprawniającego

do kształcenia w systemie szkolnictwa wyższego, a także dodatkowo ukończenie szkolenia

zawodowego, o ile jest to wymagane - stanowiące jednocześnie potwierdzenie posiadania

kwalifikacji do wykonywania zawodu, który w państwie wnioskodawcy nie jest zawodem

regulowanym, oraz dodatkowo dokumenty poświadczające wykonywanie w tym państwie przez

wnioskodawcę zawodu przez dwa lata w czasie odpowiadającym pełnemu wymiarowi czasu

pracy lub odpowiednio dłużej w przypadku wykonywania zawodu w niepełnym wymiarze czasu

pracy, w okresie ostatnich dziesięciu lat, albo

c)

dokument potwierdzający ukończenie w państwie członkowskim Unii Europejskiej kursu

kształcenia regulowanego, świadczący o posiadaniu kwalifikacji na poziomie drugim,

w tym kursu zamieszczonego w wykazie stanowiącym załącznik nr 3 do ustawy,

9)

kwalifikacjach na poziomie pierwszym - oznacza to, że wnioskodawca posiada

a)

dokumenty potwierdzające wykształcenie lub szkolenie, wydane przez uprawnioną instytucję,

poświadczające, po zakończeniu nauki z zakresu szkoły średniej ogólnej, technicznej

lub zawodowej, ukończenie

-

kształcenia lub szkolenia innego niż wymienione w pkt 8 lit. a) pierwsze tiret, w

instytucji szkolnictwa lub w zakładzie pracy, uzupełnionego dodatkowo okresem praktyki

zawodowej, o ile jest to wymagane, lub

-

praktyki zawodowej uzupełniającej naukę z zakresu szkoły średniej,

stanowiące jednocześnie potwierdzenie posiadania kwalifikacji wymaganych do podjęcia

i wykonywania zawodu regulowanego w państwie wnioskodawcy, jeżeli ponad połowę kształcenia

i szkolenia odbyto w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub poza obszarem Unii

Europejskiej w instytucji prowadzącej kształcenie i szkolenie na podstawie przepisów

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, albo gdy wnioskodawca uzyskał trzyletnie

doświadczenie zawodowe poświadczone przez państwo członkowskie Unii Europejskiej,

które uznało dokumenty uzyskane w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej,

albo

b)

dokumenty wydane przez uprawnioną instytucję po zakończeniu nauki z zakresu szkoły

średniej ogólnej, technicznej lub zawodowej, świadczące o ukończeniu

-

kształcenia lub szkolenia odbytego w instytucji szkolnictwa lub zakładzie pracy, uzupełnionego

dodatkowo okresem praktyki zawodowej, o ile jest to wymagane, lub

-

praktyki zawodowej uzupełniającej naukę z zakresu szkoły średniej,

stanowiące jednocześnie potwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania zawodu,

który w państwie wnioskodawcy nie jest zawodem regulowanym, oraz dodatkowo dokumenty

poświadczające wykonywanie w tym państwie przez wnioskodawcę zawodu przez dwa lata

w czasie odpowiadającym pełnemu wymiarowi czasu pracy lub odpowiednio dłużej w przypadku

wykonywania zawodu w niepełnym wymiarze czasu pracy, w okresie ostatnich dziesięciu

lat, albo

c)

dokument potwierdzający ukończenie kształcenia regulowanego na poziomie, o którym

mowa w lit. b) pierwsze tiret,

10)

zaświadczeniu potwierdzającym kompetencje - oznacza to

a)

dokument potwierdzający ukończenie istotnego dla zawodu regulowanego kształcenia lub

szkolenia innego niż wymienione w pkt 7-9 albo

b)

dokument potwierdzający wiedzę i predyspozycje niezbędne do wykonywania zawodu,

wydane przez uprawnioną instytucję, w przypadku gdy uzyskanie takiego zaświadczenia

w państwie wnioskodawcy nie jest uzależnione od posiadania wykształcenia,

11)

dyplomie ukończenia szkoły wyższej - oznacza to dyplom ukończenia wyższych studiów

lub wyższych studiów zawodowych w Rzeczypospolitej Polskiej oraz, jeżeli przepisy

regulacyjne tak stanowią, dokumenty potwierdzające spełnienie wymogów kwalifikacyjnych

zawartych w tych przepisach dla danego zawodu regulowanego,

12)

świadectwie ukończenia szkoły pomaturalnej - oznacza to świadectwo ukończenia szkoły

pomaturalnej w Rzeczypospolitej Polskiej oraz, jeżeli przepisy regulacyjne tak stanowią,

dokumenty potwierdzające spełnienie wymogów kwalifikacyjnych zawartych w przepisach

dla danego zawodu regulowanego,

13)

świadectwie ukończenia szkoły średniej - oznacza to świadectwo ukończenia szkoły ponadpodstawowej

lub ponadgimnazjalnej w Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem szkół, o których mowa

w pkt 12,

14)

świadectwie ukończenia szkoły podstawowej - oznacza to świadectwo ukończenia ośmioklasowej

szkoły podstawowej lub świadectwo ukończenia gimnazjum w Rzeczypospolitej Polskiej,

15)

doświadczeniu zawodowym - oznacza to wykonywanie zawodu regulowanego w państwie członkowskim

Unii Europejskiej,

16)

stażu adaptacyjnym - oznacza to okres przysposobienia do samodzielnego wykonywania

zawodu regulowanego, odbywanego w ramach stosunku pracy lub na podstawie umowy cywilnoprawnej,

pod nadzorem wykwalifikowanego przedstawiciela zawodu regulowanego,

17)

teście umiejętności - oznacza to czynności mające na celu sprawdzenie, z uwzględnieniem

wymagań zawodu regulowanego, zakresu i poziomu wiedzy zawodowej wnioskodawcy niezbędnej

do wykonywania tego zawodu,

18)

organizacjach zawodowych - oznacza to organizacje, stowarzyszenia lub samorząd zawodowy.

Do postępowania w sprawie uznania kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego

w Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „postępowaniem w sprawie uznania kwalifikacji”,

stosuje się, z zastrzeżeniem przepisów ustawy, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Organami właściwymi do podejmowania decyzji w sprawie uznania kwalifikacji do wykonywania

w Rzeczypospolitej Polskiej zawodu regulowanego są organy określone w przepisach ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 48, poz. 550, Nr 62, poz. 718, Nr 70, poz. 816, Nr 73, poz. 852, Nr 109, poz. 1158 i Nr 122, poz. 1314 i 1321 oraz z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 5, poz. 43 i 44, Nr 42, poz. 475, Nr 63, poz. 634, Nr 73, poz. 761 i Nr 76, poz. 811), zwane dalej „właściwymi organami”.

2.

Organami uprawnionymi do podejmowania decyzji o wykonywaniu w Rzeczypospolitej Polskiej

zawodów regulowanych przez obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej są organy

określone w przepisach regulacyjnych uprawnione do podejmowania takich decyzji wobec

osób, które uzyskały kwalifikacje do ich wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Postępowanie w sprawie uznania kwalifikacji wszczyna się na wniosek.

2.

Postępowanie w sprawie uznania kwalifikacji powinno zakończyć się wydaniem decyzji

nie później niż w terminie 4 miesięcy od dnia przedstawienia przez wnioskodawcę wszystkich

niezbędnych dokumentów.

1.

Ilekroć przepisy odrębne wymagają dla uzyskania prawa do wykonywania zawodu regulowanego

decyzji lub opinii organów organizacji zawodowych, organizacje te uczestniczą w postępowaniu

w sprawie uznania kwalifikacji na prawach strony.

2.

Decyzje w sprawach uznania kwalifikacji są wiążące dla organizacji zawodowych, o których

mowa w ust. 1, właściwych w sprawach wykonywania zawodu.

1.

Wnioski, pisma i dokumenty w toku postępowania w sprawie uznania kwalifikacji składa

się w języku polskim lub wraz z tłumaczeniem na język polski dokonanym przez tłumacza

przysięgłego, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Tłumaczenie na język polski nie jest wymagane w przypadku dokumentów potwierdzających

dane, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2.

3.

Wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie uznania kwalifikacji powinien zawierać

w szczególności

1)

imię, nazwisko, datę i miejsce urodzenia wnioskodawcy,

2)

nazwę państwa wnioskodawcy,

3)

określenie zawodu regulowanego, dla którego wykonywania mają być uznane kwalifikacje

wnioskodawcy,

4)

informację o posiadanych kwalifikacjach, w tym o wykształceniu i doświadczeniu zawodowym

wnioskodawcy.

4.

Wniosek składa się na formularzu udostępnianym nieodpłatnie przez właściwe organy

lub przez ośrodek informacji, o którym mowa w art. 19 ust. 1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego oraz minister właściwy do spraw oświaty

i wychowania określą, w drodze rozporządzenia, wzory formularzy, o których mowa w

art. 7 ust. 4, uwzględniając w szczególności dane, o których mowa w art. 7 ust. 3

oraz art. 16 ust. 1 i 3, wykaz dokumentów, które należy dołączyć do wniosku, instrukcję

wypełniania wniosku, a także dane o ośrodku informacji, o którym mowa w art. 19 ust.

1.

1.

Jeżeli do wykonywania zawodu regulowanego w Rzeczypospolitej Polskiej wymagane jest

posiadanie

1)

dyplomu ukończenia szkoły wyższej - za spełnienie tego wymogu uznaje się posiadanie

kwalifikacji na poziomie trzecim lub kwalifikacji na poziomie drugim, z zastrzeżeniem

pkt 2 oraz art. 10-12,

2)

dyplomu ukończenia szkoły wyższej o okresie kształcenia dłuższym niż cztery lata -

za spełnienie tego wymogu uznaje się posiadanie kwalifikacji na poziomie trzecim,

3)

świadectwa ukończenia szkoły pomaturalnej - za spełnienie tego wymogu uznaje się posiadanie

kwalifikacji na poziomie trzecim lub kwalifikacji na poziomie drugim, z zastrzeżeniem

art. 10-12, albo posiadanie kwalifikacji na poziomie pierwszym, z zastrzeżeniem art.

11,

4)

świadectwa ukończenia szkoły średniej - za spełnienie tego wymogu uznaje się

a)

posiadanie kwalifikacji na poziomie trzecim, kwalifikacji na poziomie drugim lub kwalifikacji

na poziomie pierwszym, z zastrzeżeniem art. 11, lub

b)

wykonywanie zawodu w czasie odpowiadającym pełnemu wymiarowi czasu pracy przez okres

trzech lat lub odpowiednio dłuższym w przypadku wykonywania zawodu w niepełnym wymiarze

czasu, w okresie ostatnich dziesięciu lat w państwie członkowskim Unii Europejskiej,

w którym zawód ten nie jest regulowany,

5)

zaświadczenia potwierdzającego kompetencje - za spełnienie tego wymogu uznaje się

posiadanie dokumentów wymaganych w państwie wnioskodawcy do wykonywania zawodu regulowanego,

dla którego ubiega się on o uznanie kwalifikacji, lub potwierdzenie kwalifikacji uzyskanych

w państwie członkowskim Unii Europejskiej, jeśli dokumenty te są porównywalne z dokumentami

określonymi w przepisach regulacyjnych dla danego zawodu,

6)

świadectwa ukończenia szkoły średniej ogólnokształcącej lub szkoły podstawowej - za

spełnienie tego wymogu uznaje się posiadanie dyplomu lub świadectwa uzyskanego na

równorzędnym poziomie nauczania w państwie wnioskodawcy, wydanego przez uprawnioną

instytucję.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. b), właściwy organ może zobowiązać

wnioskodawcę do odbycia stażu adaptacyjnego albo przystąpienia do testu umiejętności,

z zastrzeżeniem prawa wyboru jednego z tych wymogów przez właściwy organ.

Jeżeli do wykonywania zawodu regulowanego w Rzeczypospolitej Polskiej wymagane jest

posiadanie dyplomu ukończenia szkoły wyższej lub świadectwa ukończenia szkoły pomaturalnej,

a wnioskodawca przedstawi dokumenty potwierdzające

1)

odpowiednio, posiadanie kwalifikacji na poziomie trzecim lub kwalifikacji na poziomie

drugim, a właściwy organ stwierdzi, iż okres kształcenia lub szkolenia wnioskodawcy

jest krótszy o co najmniej rok od okresu kształcenia lub szkolenia wymaganego przepisami

regulacyjnymi - może uzależnić decyzję o uznaniu kwalifikacji od udokumentowania przez

wnioskodawcę posiadania doświadczenia zawodowego o okresie nie dłuższym niż podwójny

okres, o który krócej trwało kształcenie lub szkolenie,

2)

odpowiednio, posiadanie kwalifikacji na poziomie trzecim lub kwalifikacji na poziomie

drugim, a właściwy organ stwierdzi, iż okres praktyki zawodowej odbywanej z udziałem

wykwalifikowanego przedstawiciela zawodu, składającej się na posiadane kwalifikacje,

jest krótszy o co najmniej rok od okresu praktyki zawodowej wymaganej przepisami regulacyjnymi,

może uzależnić decyzję od udokumentowania przez wnioskodawcę posiadania doświadczenia

zawodowego o okresie nie dłuższym niż okres, o który krócej trwała praktyka zawodowa

wnioskodawcy.

1.

Jeżeli program kształcenia i szkolenia odbytego przez wnioskodawcę w jego państwie

różni się znacząco od programu kształcenia i szkolenia wymaganego w Rzeczypospolitej

Polskiej albo jeżeli zakres wykonywanego przez wnioskodawcę w jego państwie zawodu

różni się od zakresu tego zawodu w Rzeczypospolitej Polskiej, właściwy organ może

uzależnić decyzję o uznaniu kwalifikacji od odbycia przez wnioskodawcę stażu adaptacyjnego

albo przystąpienia do testu umiejętności.

2.

Staż adaptacyjny, o którym mowa w ust. 1 i w art. 9 ust. 2, nie może przekraczać

1)

trzech lat - w przypadku zawodu, dla którego wykonywania przepisy regulacyjne wymagają

posiadania dyplomu ukończenia studiów wyższych lub świadectwa ukończenia szkoły pomaturalnej,

2)

dwóch lat - w przypadku zawodu, dla którego wykonywania przepisy regulacyjne wymagają

posiadania świadectwa ukończenia szkoły średniej.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, właściwy organ może zobowiązać wnioskodawcę albo

do odbycia stażu adaptacyjnego, albo przystąpienia do testu umiejętności - zgodnie

z wyborem wnioskodawcy, z zastrzeżeniem art. 13.

1.

Właściwy organ nie może zobowiązać wnioskodawcy do łącznego przedstawienia dokumentów

stwierdzających posiadanie doświadczenia zawodowego oraz odbycia stażu adaptacyjnego

albo przystąpienia do testu umiejętności.

2.

Dla uznania kwalifikacji nie można wymagać posiadania doświadczenia zawodowego dłuższego

niż cztery lata.

1.

Uprawnienie do wyboru stażu adaptacyjnego albo testu umiejętności, o którym mowa w

art. 11 ust. 3, może zostać wyłączone w przypadku zawodów regulowanych, dla których

wykonywania konieczne jest posiadanie znajomości polskiego prawa, a w przypadku innych

zawodów regulowanych - po pozytywnym rozpatrzeniu przez Komisję Europejską wniosku

Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie wyłączenia uprawnienia wyboru zastrzeżonego dla

wnioskodawcy.

2.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego oraz minister właściwy do spraw oświaty

i wychowania określą, w drodze rozporządzenia, zawody, o których mowa w ust. 1, dla

których wykonywania wyboru stażu adaptacyjnego albo testu umiejętności dokonuje właściwy

organ.

1.

Wnioskodawca, którego kwalifikacje do wykonywania zawodu regulowanego zostały uznane,

ma prawo posługiwać się tytułem ustalonym dla danego zawodu w Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

W przypadku gdy używanie tytułu ustalonego dla danego zawodu uzależnione jest od przynależności

do organizacji zawodowej lub od decyzji organu określonego w art. 4 ust. 2, wnioskodawca,

o którym mowa w ust. 1, ma prawo używać tego tytułu odpowiednio po uzyskaniu członkostwa

w organizacji lub po uzyskaniu decyzji organu.

3.

Wnioskodawca, o którym mowa w ust. 1, ma prawo posługiwać się także tytułem uzyskanym

w systemie szkolnictwa wyższego lub średniego, albo jego skrótem, w oryginalnym brzmieniu

wraz z podaniem nazwy i siedziby instytucji, która nadała ten tytuł.

Ministrowie kierujący działami administracji rządowej, właściwi w sprawach uznawania

kwalifikacji w zawodach regulowanych należących do danego działu, określą w drodze

rozporządzenia

1)

warunki, sposób i tryb odbywania stażu adaptacyjnego, sposób i tryb wykonywania nadzoru

nad odbywaniem stażu oraz oceny nabytych przez wnioskodawcę umiejętności,

2)

warunki, sposób i tryb przeprowadzania testu umiejętności oraz oceny wykazanych przez

wnioskodawcę umiejętności

- kierując się odrębnościami w wykonywaniu zawodów w państwach członkowskich Unii

Europejskiej oraz specyfiką i szczególnymi wymaganiami dotyczącymi wykonywania zawodów

regulowanych w Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Ilekroć przepisy regulacyjne lub przepisy odrębne uzależniają wykonywanie zawodu regulowanego

od spełnienia określonych wymogów dotyczących niekaralności wnioskodawcy lub od jego

postawy etycznej albo przewidują możliwość zakazu wykonywania zawodu, zawieszenia

prawa jego wykonywania lub skreślenia z listy osób uprawnionych do wykonywania zawodu

na podstawie orzeczenia sądu lub w wyniku postępowania dyscyplinarnego - właściwy

organ ustala spełnienie przesłanek przewidzianych tymi przepisami na podstawie dokumentów

wystawionych przez państwo wnioskodawcy.

2.

Jeżeli w państwie wnioskodawcy nie są wydawane dokumenty, o których mowa w ust. 1,

dowodem w postępowaniu w sprawie uznania kwalifikacji jest oświadczenie wnioskodawcy

złożone w formie i trybie określonych w przepisach tego państwa.

3.

Ilekroć przepisy regulacyjne wymagają odpowiedniego stanu zdrowia do wykonywania zawodu

regulowanego, dowodem w postępowaniu w sprawie uznania kwalifikacji są dokumenty wystawione

przez upoważnioną instytucję państwa wnioskodawcy lub innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, w którym wnioskodawca wykonywał ostatnio dany zawód.

4.

Właściwy organ może żądać, aby dokumenty, o których mowa w ust. 1-3, były wystawione

nie później niż trzy miesiące przed ich złożeniem.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, koordynujący uznawanie kwalifikacji

w zawodach regulowanych, dla których wykonywania niezbędne jest posiadanie dyplomu

ukończenia szkoły wyższej, może wyznaczyć pracownika ministerstwa lub powołać inną

osobę w celu pełnienia funkcji krajowego koordynatora do spraw uznawania kwalifikacji

w tych zawodach.

2.

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, koordynujący uznawanie kwalifikacji

w zawodach regulowanych, dla których wykonywania niezbędne jest posiadanie wykształcenia

na poziomie niższym niż określone w ust. 1, może wyznaczyć pracownika ministerstwa

lub powołać inną osobę w celu pełnienia funkcji krajowego koordynatora do spraw uznawania

kwalifikacji w tych zawodach.

3.

Powołanie, o którym mowa w ust. 1 i 2, stanowi nawiązanie stosunku pracy.

4.

Osoby pełniące funkcje, o których mowa w ust. 1 i 2, zapewniają jednolite stosowanie

przepisów ustawy przez właściwe organy oraz gromadzą informacje o postępowaniach w

sprawach uznania kwalifikacji, a także współpracują z organizacjami zawodowymi, o

których mowa w art. 6 ust. 1, oraz z ośrodkiem informacji, o którym mowa w art. 19

ust. 1 i art. 22.

1.

Właściwe organy przekazują krajowemu koordynatorowi, a w przypadku jego niepowołania

odpowiednio ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego lub ministrowi właściwemu

do spraw oświaty i wychowania, okresowe informacje o zmianach wymogów dotyczących

zawodu regulowanego oraz o podjętych decyzjach w sprawach uznania kwalifikacji do

wykonywania zawodu regulowanego.

2.

Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego

oraz ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, określi, w drodze rozporządzenia,

zakres informacji, o których mowa w ust. 1, a także terminy ich składania, kierując

się zobowiązaniami Rzeczypospolitej Polskiej wobec państw członkowskich Unii Europejskiej

i organów Wspólnoty Europejskiej.

1.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego oraz minister właściwy do spraw oświaty

i wychowania wskazują lub tworzą ośrodek informacji właściwy dla informowania o zawodach

regulowanych, dla których wykonywania niezbędne jest posiadanie dyplomu ukończenia

szkoły wyższej, a także właściwy dla zawodów regulowanych, dla których wykonywania

niezbędne jest posiadanie wykształcenia na niższym poziomie, oraz ustalą szczegółowy

zakres zadań ośrodka, uwzględniając konieczność zapewnienia dostępu do właściwej informacji

obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej.

2.

Ośrodek informacji, o którym mowa w ust. 1, współpracuje z krajowymi koordynatorami

oraz pełni funkcję ośrodka informacji dla obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej.

W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 48, poz. 550, Nr 62, poz. 718, Nr 70, poz. 816, Nr 73, poz. 852, Nr 109, poz. 1158 i Nr 122, poz. 1314 i 1321 oraz z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 5, poz. 43 i 44, Nr 42, poz. 475, Nr 63, poz. 634, Nr 73, poz. 761 i Nr 76, poz. 811) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister kierujący działem administracji rządowej, z zastrzeżeniem art. 33a ust. 4,

jest właściwy w sprawach uznawania kwalifikacji w zawodach regulowanych należących

do tego działu.

”

;

2)

w art. 33a dodaje się ust. 4-6 w brzmieniu

„

4.

Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, wyznacza

1)

ministra właściwego do spraw uznawania kwalifikacji w zawodach regulowanych objętych

działalnością administracji rządowej wykonywaną przez urzędy określone w ust. 1 oraz

wskazuje, który z tych urzędów wyznaczony minister może upoważnić do wykonywania zadań

w sprawach uznawania kwalifikacji w zawodach regulowanych,

2)

ministra właściwego do spraw uznawania kwalifikacji w tych zawodach regulowanych,

dla których wykonywania właściwy jest więcej niż jeden minister,

kierując się specyfiką poszczególnych zawodów regulowanych, właściwością odpowiednich

działów administracji rządowej, a także zakresem działania urzędów, o których mowa

w ust. 1.

5.

Minister, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, może, w drodze rozporządzenia, upoważnić do

wykonywania zadań w sprawach uznawania kwalifikacji w zawodach regulowanych wskazany

urząd albo podmioty, o których mowa w art. 4a ust. 3.

6.

Minister, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, może, w drodze rozporządzenia, upoważnić do

wykonywania zadań w sprawach uznawania kwalifikacji w zawodach regulowanych podmioty,

o których mowa w art. 4a ust. 3.

”

W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej

(Dz. U. Nr 86, poz. 960 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 43, Nr 60, poz. 610 i Nr 76, poz. 811) w załączniku w części IV dodaje się pkt 47b w brzmieniu

„

47b.

Od decyzji stwierdzającej posiadanie kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego

w rozumieniu przepisów o zasadach uznawania nabytych w państwach członkowskich Unii

Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych

500 zł

”

Do czasu wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1, nie dłużej jednak

niż przez 3 lata od dnia wejścia w życie ustawy, zadania ośrodka informacji wykonuje

Biuro Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej, utworzone na podstawie

odrębnych przepisów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii Europejskiej, z wyjątkiem art. 20, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.