Ustawa z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych rozwiązaniach prawnych związanych z usuwaniem skutków powodzi z lipca i sierpnia 2001 r. oraz o zmianie niektórych ustaw.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

powódź - zalanie wodami śródlądowymi w następstwie opadów atmosferycznych, jakie miało

miejsce w lipcu i sierpniu 2001 r.,

2)

osoby poszkodowane - osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające

osobowości prawnej, które na skutek powodzi doznały szkód majątkowych albo utraciły,

chociażby czasowo, możliwość korzystania z posiadanej nieruchomości lub lokalu.

1.

Ustawa reguluje zasady stosowania dopłat do oprocentowania kredytów udzielanych przez

banki na usuwanie skutków powodzi.

2.

Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do osuwisk ziemnych i huraganów.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określa, w drodze rozporządzenia,

wykaz gmin lub miejscowości dotkniętych powodzią, z uwzględnieniem art. 36, a także

biorąc pod uwagę dane przekazane przez właściwych wojewodów.

Podatnicy podatku dochodowego

1)

od osób prawnych, określeni w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, Nr 60, poz. 700 i 703, Nr 86, poz. 958, Nr 103, poz. 1100, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1315 i 1324),

2)

od osób fizycznych, uzyskujący przychody ze źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1324 oraz z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz. 64, Nr 52, poz. 539, Nr 73, poz. 764 i Nr 74, poz. 784)

- którzy ponieśli rzeczywiste szkody materialne w związku z powodzią, mogą obniżyć

dochód o wysokość straty, o której mowa odpowiednio w art. 7 ust. 2 ustawy wymienionej

w pkt 1 oraz w art. 9 ust. 3 i 4 ustawy wymienionej w pkt 2, poniesionej w roku podatkowym

obejmującym lipiec i sierpień 2001 r., w okresie najbliższych kolejnych pięciu lat

podatkowych; wysokość obniżenia dochodu w danym roku podatkowym określa podatnik.

1.

Kosztami uzyskania przychodów dla podatników, o których mowa w art. 3, poza przypadkami

określonymi w ustawach wymienionych w art. 3, są także

1)

wierzytelności odpisane jako nieściągalne, uprzednio zarachowane jako przychody należne,

których nieściągalność została spowodowana niewypłacalnością dłużnika wskutek powodzi,

albo

2)

rezerwy utworzone na pokrycie wierzytelności uprzednio zarachowanych jako przychody

należne, których nieściągalność została uprawdopodobniona niewypłacalnością dłużnika

wskutek powodzi,

3)

w jednostkach organizacyjnych będących podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych

uprawnionych, na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady ich funkcjonowania,

do udzielania kredytów (pożyczek)

a)

wymagalne a nieściągalne kredyty (pożyczki), pomniejszone o kwotę niespłaconych odsetek

i równowartość rezerw na te kredyty (pożyczki), zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania

przychodów, udzielone przed dniem 31 sierpnia 2001 r. osobom poszkodowanym przez powódź,

albo

b)

rezerwy utworzone na pokrycie wymagalnych a nieściągalnych kredytów (pożyczek), o

których mowa w lit. a), z wyjątkiem rezerw utworzonych na pokrycie takich kredytów

(pożyczek), które zostały udzielone z naruszeniem prawa, przy czym naruszenie to powinno

być stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu,

4)

poniesione koszty inwestycji rozpoczętych przed dniem 31 sierpnia 2001 r., a zaniechanych

do dnia 31 grudnia 2001 r. w związku z powodzią.

2.

Przepisy ust. 1 pkt 1-3 stosuje się wyłącznie w przypadku otrzymania od dłużnika kopii

oświadczenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1.

1.

Podatnicy, o których mowa w art. 3, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych od środków

trwałych na zasadach określonych w ustawach wymienionych w art. 3, przy zastosowaniu

stawek określonych w Wykazach rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiących załączniki

do tych ustaw, zwanych dalej „Wykazami”, podwyższając je o współczynnik

1)

nie wyższy niż 4 - w przypadku środków trwałych wymienionych w pozycjach 04 - 10 Wykazów,

2)

nie wyższy niż 6 - w przypadku środków trwałych wymienionych w pozycjach 01 - 03 Wykazów.

2.

Stawki amortyzacyjne podwyższone zgodnie z ust. 1 pkt 1 stosuje się do wartości początkowej

środków trwałych w pierwszym roku podatkowym ich używania, a w następnych latach -

do ich wartości początkowej, pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej

na początek kolejnych lat ich używania. Począwszy od roku podatkowego, w którym roczna

kwota amortyzacji, obliczona według tej zasady, miałaby być niższa od rocznej kwoty

amortyzacji, obliczonej przy zastosowaniu rocznej stawki amortyzacyjnej niepodwyższonej,

podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków

trwałych, według rocznej stawki amortyzacyjnej wynikającej z Wykazów.

3.

Stawki amortyzacyjne podwyższone zgodnie z ust. 1 pkt 2 stosuje się w każdym roku

podatkowym do wartości początkowej środków trwałych.

4.

Przepisy ust. 1-3 mają zastosowanie do środków trwałych wprowadzonych przez podatnika

po raz pierwszy do ewidencji (wykazu) środków trwałych i oddanych do używania w okresie

od dnia 1 września 2001 r. do dnia 31 grudnia 2004 r.

5.

Wydatki na odbudowę, w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy,

remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania

żywiołu

(Dz. U. Nr 84, poz. 906), obiektów budowlanych zniszczonych w wyniku powodzi zwiększają ich wartość początkową.

Wartość tę mogą również zwiększać wydatki na remont tych obiektów, o ile nie zostały

zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Dotychczas stosowane do tych obiektów stawki

amortyzacyjne mogą być podwyższone przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż

4 w przypadku odbudowy albo nie wyższego niż 2 w przypadku remontu tych obiektów.

6.

W przypadku ulepszenia uszkodzonych w wyniku powodzi środków trwałych innych niż obiekty,

o których mowa w ust. 5, nabytych lub wytworzonych we własnym zakresie do dnia 31

sierpnia 2001 r., dotychczas stosowane do tych środków trwałych stawki amortyzacyjne

mogą być podwyższone przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 3.

7.

Wydatki na remont środków trwałych, o których mowa w ust. 6, mogą zwiększać wartość

początkową tych środków, o ile nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W tym przypadku przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio.

1.

Podatnicy, o których mowa w art. 3, są obowiązani złożyć w urzędzie skarbowym, właściwym

dla nich w sprawach podatku dochodowego, oświadczenie o poniesieniu rzeczywistych

szkód materialnych w terminie do dnia 30 listopada 2001 r. Oświadczenie, poświadczone

przez organ gminy, na terenie której wystąpiła powódź, powinno zawierać co najmniej

zwięzły opis szkód, bez konieczności dokonywania ich wyceny.

2.

W przypadku zniszczenia wskutek powodzi dokumentów niezbędnych do określenia zobowiązania

podatkowego za rok podatkowy obejmujący lipiec i sierpień 2001 r. przyjmuje się wszelkie

dokumenty oraz zeznania świadków pozwalające na udowodnienie wysokości przychodów,

kosztów ich uzyskania, dochodu (straty), podstawy opodatkowania, należnego podatku

oraz wysokości odliczeń od podatku. Obowiązek zebrania tych dokumentów i wskazania

świadków ciąży na podatniku.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do podatników, którym rok podatkowy upłynął

przed dniem 1 lipca 2001 r., lecz obowiązek złożenia zeznania wstępnego upływa poczynając

od dnia 1 lipca 2001 r.

1.

Podatnicy, o których mowa w art. 3, obowiązani na podstawie ustaw wymienionych w art.

3 do wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, którzy od początku roku podatkowego

do dnia 31 sierpnia 2001 r. od dochodu wykazanego w deklaracjach na podatek dochodowy

za ten okres wpłacili należny podatek wynikający z tych deklaracji, a następnie w

deklaracji sporządzonej najpóźniej za październik 2001 r. wykazali stratę, mają prawo

w 2001 r. do zwrotu tej części zapłaconego podatku dochodowego, która odpowiada różnicy

między kwotą podatku zapłaconego a kwotą podatku należnego za ten okres.

2.

Zwrot zapłaconego podatku dochodowego, o którym mowa w ust. 1, przysługuje na wniosek

podatnika złożony wraz z deklaracją na podatek dochodowy, jeżeli podatnik złożył oświadczenie,

o którym mowa w art. 6 ust. 1.

3.

Urząd skarbowy zwraca kwotę zapłaconego podatku dochodowego, określoną zgodnie z ust.

1, w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia złożenia deklaracji, o której mowa

w ust. 1.

1.

W okresie do dnia 31 grudnia 2002 r. zwalnia się od podatku dochodowego

1)

dotacje, subwencje, dopłaty, zapomogi i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane przez

podatników podatku dochodowego od osób fizycznych albo od osób prawnych na usuwanie

skutków powodzi,

2)

darowizny otrzymane przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych na cele,

o których mowa w pkt 1,

3)

kwoty umorzonych pożyczek przyznanych ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji

Osób Niepełnosprawnych

a)

osobom niepełnosprawnym - na cele działalności gospodarczej,

b)

zakładom pracy chronionej - na cele inwestycyjne

- jeżeli w związku z powodzią nastąpiła utrata możliwości spłaty tych pożyczek.

2.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, mają zastosowanie do podatników wymienionych

w art. 3.

3.

Jeżeli przychody, o których mowa w ust. 1, zostały wydatkowane na nabycie lub wytworzenie

we własnym zakresie środków trwałych, nie stosuje się przepisów art. 16 ust. 1 pkt

48 ustawy wymienionej w art. 3 pkt 1 oraz art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy wymienionej

w art. 3 pkt 2.

4.

Zwalnia się od podatku od spadków i darowizn darowizny na rzecz osób poszkodowanych

w wyniku powodzi.

5.

Zwalnia się od opłaty skarbowej czynności, zaświadczenia i zezwolenia związane z odtwarzaniem

dokumentów zniszczonych lub utraconych w wyniku powodzi.

6.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 4 i 5, stosuje się do dnia 31 grudnia 2003 r.

1.

Posiadaczom gospodarstw rolnych, w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, oraz osobom

prowadzącym działy specjalne produkcji rolnej na obszarach dotkniętych powodzią przysługuje

pomoc w naturze, udzielana za pośrednictwem gminy.

2.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, polega na możliwości nieodpłatnego otrzymania z Agencji

Rynku Rolnego pszenicy za zalane przez powódź grunty orne, sady i stawy rybne, zwane

dalej „użytkami”.

3.

Wysokość pomocy, o której mowa w ust. 1, ustala się, przyjmując

1)

1 tonę pszenicy na 1 hektar użytków - za pierwsze 10 hektarów użytków zalanych przez

powódź,

2)

0,5 tony pszenicy na 1 hektar użytków - za obszar przekraczający 10 hektarów użytków

zalanych przez powódź.

4.

Udzielenie pomocy, o której mowa w ust. 1, następuje na wniosek osoby poszkodowanej,

złożony niezwłocznie, nie później jednak niż do dnia 15 września 2001 r., w gminie,

na terenie której powstała szkoda.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, zawiera

1)

imię, nazwisko i adres zamieszkania albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy,

2)

określenie wielkości powierzchni zalanych przez powódź użytków.

6.

Zarząd gminy po sprawdzeniu wniosków, niezwłocznie, nie później jednak niż do dnia

30 września 2001 r., przekazuje je do właściwego terytorialnie wojewody.

7.

Wojewoda, po dokonaniu weryfikacji wniosków przekazanych przez zarząd gminy, zgłasza

do Prezesa Agencji Rynku Rolnego niezwłocznie, nie później jednak niż do dnia 15 października

2001 r., zbilansowane potrzeby poszczególnych gmin w zakresie pomocy, o której mowa

w ust. 1.

8.

Agencja Rynku Rolnego niezwłocznie po otrzymaniu zbilansowanych potrzeb, o których

mowa w ust. 7, udostępnia gminom pszenicę w najbliższym magazynie.

9.

Gmina odbiera pszenicę z magazynów, o których mowa w ust. 8, i przekazuje ją osobom

poszkodowanym.

10.

Przy udzielaniu pomocy, o której mowa w ust. 1, wykorzystuje się rezerwy państwowe.

Dopłaty do oprocentowania kredytów, zaciągniętych na zasadach określonych w ustawie z dnia 5 stycznia 1995 r. o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów

bankowych

(Dz. U. Nr 13, poz. 60 i Nr 83, poz. 418, z 1996 r. Nr 152, poz. 719, z 1997 r. Nr 80, poz. 504, Nr 107, poz. 690, Nr 121, poz. 770 i Nr 158, poz. 1044, z 1999 r. Nr 27, poz. 243, Nr 63, poz. 702 i Nr 70, poz. 778, z 2000 r. Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 72, poz. 744 i 746), w okresie od dnia 1 lipca 2000 r. do dnia 30 czerwca 2001 r., z przeznaczeniem na

cele wymienione w art. 4 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, dla osób posiadających gospodarstwa

rolne lub prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, w których wystąpiły poważne

szkody wskutek powodzi, mogą być stosowane za okres nie dłuższy niż 24 miesiące od

dnia otrzymania kredytu.

1.

Gminy, o których mowa w wykazie określonym na podstawie art. 2, otrzymujące w 2001

r., na podstawie ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego

w latach 1999-2001

(Dz. U. Nr 150, poz. 983 i Nr 162, poz. 1119, z 2000 r. Nr 95, poz. 1041 oraz z 2001 r. Nr 39, poz. 459 i Nr 55, poz. 574), subwencję wyrównawczą, mogą ubiegać się o zwrot części dochodów utraconych z tytułu

przysługujących, a nie pobranych, kwot podatku od nieruchomości, które uległy zniszczeniu

wskutek powodzi.

2.

Przez utracone dochody, o których mowa w ust. 1, rozumie się kwoty podatku od nieruchomości

przysługujące, a nie pobrane, za drugie półrocze 2001 r. w wyniku wprowadzenia przez

gminę zwolnień od tego podatku.

3.

Zwrotu, o którym mowa w ust. 1, dokonuje, w ramach części rekompensującej subwencji

ogólnej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek gminy, zaopiniowany

przez właściwego wojewodę, złożony w terminie do dnia 31 października 2001 r.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

wzór wniosku, o którym mowa w ust. 3, uwzględniając konieczność zawarcia w nim danych

o skutkach finansowych zastosowanych przez gminę zwolnień.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych dokonuje podziału środków przeznaczonych

na dokonanie zwrotu, o którym mowa w ust. 1, proporcjonalnie do utraconych przez gminy

dochodów i przekazuje je gminom w terminie do dnia 31 grudnia 2001 r.

1.

Osobom poszkodowanym przez powódź i z tego powodu znajdującym się w niedostatku przysługuje

od Kasy Chorych bezpłatne zaopatrzenie w leki objęte wykazami leków podstawowych,

uzupełniających i recepturowych oraz leków, o których mowa w art. 39 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym

(Dz. U. Nr 28, poz. 153 i Nr 75, poz. 468, z 1998 r. Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 929 i Nr 162, poz. 1116, z 1999 r. Nr 45, poz. 439, Nr 49, poz. 483, Nr 63, poz. 700, Nr 70, poz. 777, Nr 72, poz. 802, Nr 109, poz. 1236 i Nr 110, poz. 1255 i 1256, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 18, poz. 230, Nr 95, poz. 1041 i Nr 122, poz. 1311 i 1324 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64 i Nr 52, poz. 539), z zastrzeżeniem art. 38 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym.

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1, poza okazaniem recepty, o której mowa w art. 35 ustawy

wymienionej w ust. 1, powinny okazać odpowiednie zaświadczenie wydane przez organ

gminy, potwierdzające okoliczności, o których mowa w ust. 1.

3.

Osoba realizująca receptę odnotowuje na recepcie kod gminy oraz numer zaświadczenia

uprawniającego do bezpłatnego zaopatrzenia w leki.

4.

Recepty dla osób, o których mowa w ust. 1, zachowują swoją ważność do dnia 31 października

2001 r.

5.

Opłatę ryczałtową i częściową odpłatność za leki, o których mowa w art. 37 i 39

ustawy wymienionej w ust. 1, ponosi budżet państwa poprzez odpowiednie zmniejszenie

zobowiązań Kas Chorych wobec budżetu państwa z tytułu udzielonej pożyczki, o której

mowa w art. 169i tej ustawy.

6.

Koszty realizacji recept przez osoby, o których mowa w ust. 1, nieobjęte powszechnym

ubezpieczeniem zdrowotnym, za leki, o których mowa w art. 37 i 39 ustawy wymienionej

w ust. 1, ponosi budżet państwa w sposób określony w ust. 5.

7.

Na wniosek Kasy Chorych gminy przekazują dane dotyczące zaświadczeń, o których mowa

w ust. 2, obejmujące numery tych zaświadczeń oraz dane identyfikacyjne osób, których

dotyczą.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych zmniejsza zobowiązania Kas Chorych

z tytułu spłaty pożyczki o kwoty wynikające z realizacji przez Kasy Chorych opłaty

ryczałtowej i częściowej odpłatności oraz kosztów, o których mowa w ust. 5 i 6, na

podstawie zbiorczego zestawienia recept.

1.

Kasy Chorych dysponujące środkami umożliwiającymi wcześniejszą spłatę całości lub

części otrzymanej pożyczki, o której mowa w art. 169i ustawy wymienionej w art. 12

ust. 1, mogą przekazać organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwej dla terenu

dotkniętego powodzią środki na usuwanie skutków zniszczeń dokonanych u świadczeniodawców

posiadających zawarte z Kasą Chorych umowy na wykonywanie świadczeń zdrowotnych.

2.

Środki, o których mowa w ust. 1, organ jednostki samorządu terytorialnego właściwej

dla terenu objętego powodzią przekazuje świadczeniodawcom do dnia 31 października

2001 r.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych zmniejsza zobowiązania Kas Chorych

z tytułu spłaty pożyczki o kwoty odpowiadające środkom przekazanym przez daną Kasę

Chorych organom jednostek samorządu terytorialnego na usuwanie zniszczeń, o których

mowa w ust. 1.

4.

Wojewoda dokonuje kontroli celowości i gospodarności wykorzystania środków przekazanych

przez Kasy Chorych świadczeniodawcom na podstawie ust. 1; do kontroli mają zastosowanie zasady wynikające z art. 93 ustawy z dnia 26

listopada 1998 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 155, poz. 1014, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 6, poz. 69, Nr 12, poz. 136, Nr 48, poz. 550, Nr 95, poz. 1041, Nr 119, poz. 1251 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 45, poz. 497 i Nr 46, poz. 499).

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób oznakowania i realizacji recept realizowanych bezpłatnie na podstawie art.

12, uwzględniając możliwość sporządzenia zbiorczego zestawienia tych recept,

2)

sposób i warunki przekazywania środków finansowych, o których mowa w art. 13 ust.

1, przez Kasę Chorych organom jednostek samorządu terytorialnego oraz przez te organy

świadczeniodawcom, uwzględniając w szczególności stopień zniszczenia obiektów i urządzeń

wykorzystywanych przez świadczeniodawców.

1.

Organy administracji publicznej działające w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego są obowiązane załatwiać sprawy związane z usuwaniem skutków powodzi w pierwszej kolejności

i bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od dnia wszczęcia postępowania.

2.

W przypadku niedotrzymania terminu, o którym mowa w ust. 1, stronie służy skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu.

W sprawach tych przepisów art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

3.

W przypadku stwierdzenia bezczynności organu Naczelny Sąd Administracyjny może wymierzyć

temu organowi grzywnę. Orzeczenie o ukaraniu grzywną podlega wykonaniu w drodze egzekucji

sądowej bez opatrywania go klauzulą wykonalności. Przepis art. 31 ust. 6 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

(Dz. U. Nr 74, poz. 368 i Nr 104, poz. 515, z 1997 r. Nr 75, poz. 471, Nr 106, poz. 679, Nr 114, poz. 739 i Nr 144, poz. 971, z 1998 r. Nr 162, poz. 1126, z 1999 r. Nr 75, poz. 853, z 2000 r. Nr 2, poz. 5, Nr 48, poz. 552, Nr 60, poz. 704 i Nr 91, poz. 1008 oraz z 2001 r. Nr 49, poz. 508 i 509) stosuje się odpowiednio.

4.

Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny i sądy powszechne rozpoznają sprawy związane

z usuwaniem skutków powodzi w pierwszej kolejności.

1.

Właściciel lub zarządca budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego uszkodzonego

lub zniszczonego przez powódź może, z kredytu uzyskanego na zasadach określonych w

ustawie z dnia 8 lipca 1999 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielonych

na usuwanie skutków powodzi

(Dz. U. Nr 62, poz. 690 i z 2001 r. Nr 84, poz. 907), dokonać spłaty całości lub części kredytu bankowego lub pożyczki bankowej, zaciągniętych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na budowę lub remont tego budynku lub

lokalu.

2.

Kredyt uzyskany na podstawie przepisów ustawy , o której mowa w ust. 1, nie może zostać

przeznaczony na spłatę kredytu lub pożyczki udzielanej ze środków publicznych lub

z dopłatami do oprocentowania ze środków publicznych.

1.

Do zbywania z zasobu Skarbu Państwa i zasobów jednostek samorządu terytorialnego nieruchomości

przeznaczonych na cele mieszkaniowe na rzecz osób poszkodowanych stosuje się odpowiednio

art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543).

2.

W przypadku budowy lub odbudowy urządzeń infrastruktury technicznej na obszarach dotkniętych

powodzią nie stosuje się przepisów działu III rozdziału 7 ustawy wymienionej w ust.

1.

1.

W okresie do dnia 30 czerwca 2002 r. na obszarach dotkniętych powodzią do wydobywania

kopalin pospolitych, określonych w art. 16 ust. 2a ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. Nr 27, poz. 96, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, Nr 111, poz. 726 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268), w celu likwidacji szkód powstałych w wyniku powodzi nie stosuje się przepisów tej

ustawy .

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, wydobywanie kopalin w celu likwidacji szkód

powstałych w wyniku powodzi następuje na podstawie decyzji starosty wydanej niezwłocznie

po otrzymaniu wniosku.

3.

Wniosek o wydanie decyzji na wydobywanie kopaliny, o której mowa w ust. 2, powinien

zawierać

1)

oznaczenie przedsiębiorcy ubiegającego się o decyzję,

2)

określenie prawa wnioskodawcy do terenu, na którym ma być wydobywana kopalina,

3)

określenie rodzaju kopaliny, która ma być przedmiotem wydobycia, oraz sposobu jej

wydobycia,

4)

oświadczenie wnioskodawcy, że wydobyta kopalina będzie wykorzystywana w całości do

likwidacji szkód powstałych w wyniku powodzi.

4.

W decyzji, o której mowa w ust. 2, określa się

1)

przedsiębiorcę wydobywającego kopalinę,

2)

rodzaj wydobywanej kopaliny,

3)

sposób wydobywania kopaliny,

4)

teren, na którym ma być wydobywana kopalina,

5)

wymagania dotyczące wydobywania kopaliny, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa

powszechnego i ochrony środowiska.

5.

Przedsiębiorcy wydobywający kopalinę pospolitą na obszarach dotkniętych powodzią na

podstawie koncesji udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy zachowują prawo

do wydobywania tych kopalin na warunkach określonych w tych koncesjach.

W okresie do dnia 31 lipca 2002 r. na obszarach dotkniętych powodzią

1)

nie stosuje się przepisów art. 82 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne

(Dz. U. Nr 38, poz. 230, z 1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222, z 1991 r. Nr 32, poz. 131 i Nr 77, poz. 335, z 1993 r. Nr 40, poz. 183, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 47, poz. 299, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 89, poz. 991, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 43 i Nr 72, poz. 747) w stosunku do urządzeń wodnych uszkodzonych lub zniszczonych w czasie powodzi,

2)

odwołania od decyzji o pozwoleniach wodnoprawnych, o których mowa w art. 82 ust.

1 pkt 4-12 ustawy wymienionej w pkt 1, nie wstrzymują wykonania tych decyzji,

3)

nie wymaga się przeprowadzenia, na podstawie odrębnych przepisów, postępowań w sprawie

oceny oddziaływania na środowisko dotyczących przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać

na środowisko, polegających na remoncie, odbudowie lub odbudowie wraz z modernizacją

obiektu budowlanego, dla których wymagane jest uzyskanie

a)

decyzji o pozwoleniu na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego oraz decyzji o pozwoleniu

na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,

b)

pozwolenia wodnoprawnego w zakresie wykonywania urządzeń wodnych,

c)

decyzji ustalającej warunki prowadzenia robót polegających na regulacji wód oraz budowie

wałów przeciwpowodziowych, a także robót melioracyjnych, odwodnień budowlanych oraz

innych robót ziemnych zmieniających stosunki wodne - na terenach o szczególnych wartościach

przyrodniczych.

Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska, po przeprowadzeniu kontroli w jednostkach

organizacyjnych znajdujących się na obszarach dotkniętych powodzią, może zaniechać,

w całości lub w części, w okresie do dnia 31 grudnia 2001 r., wymierzania kar pieniężnych

określonych w przepisach ustawy , o której mowa w art. 19 pkt 1, przepisach o odpadach

oraz przepisach o ochronie środowiska, o ile naruszenie przepisów nastąpiło w związku

z powodzią.

Środki zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, określone w ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych

(Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335, Nr 118, poz. 561, Nr 139, poz. 647 i Nr 147, poz. 686, z 1997 r. Nr 82, poz. 518 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1998 r. Nr 75, poz. 486 i Nr 113, poz. 717), mogą być przeznaczone na pomoc pracownikom innego pracodawcy poszkodowanym przez

powódź.

Pracodawca może powierzyć pracownikowi wykonywanie pracy innego rodzaju niż wynikający

z nawiązanego stosunku pracy, jeżeli jest to konieczne w związku z usuwaniem skutków

powodzi u tego pracodawcy. W takim przypadku pracownik zachowuje prawo do dotychczasowego

wynagrodzenia, obliczonego według zasad obowiązujących przy obliczaniu wynagrodzenia

za czas urlopu wypoczynkowego.

Liczba godzin nadliczbowych przepracowanych przez pracownika w związku z zatrudnieniem

bezpośrednio przy usuwaniu skutków powodzi nie podlega wliczeniu do limitu godzin

nadliczbowych, o którym mowa w art. 133 § 2 Kodeksu pracy.

1.

Przyczynę usprawiedliwiającą nieobecność pracownika w pracy stanowi faktyczna niemożność

świadczenia pracy w związku z powodzią.

2.

Za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy z przyczyny, o której mowa w ust. 1,

pracownik zachowuje prawo do odpowiedniej części najniższego wynagrodzenia, określonego

przez ministra właściwego do spraw pracy na podstawie art. 77, przez okres nie dłuższy niż 5 dni roboczych.

3.

Przepis ust. 2 nie ma zastosowania wobec pracowników, których uprawnienie do wynagrodzenia

za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy z powodu powodzi lub do innej formy

rekompensaty utraconego wynagrodzenia z tego tytułu wynika z odrębnych przepisów.

4.

Wynagrodzenie określone w ust. 2 wypłaca pracodawca.

1.

Członkom rodziny osoby, która zmarła w związku z powodzią, przysługuje jednorazowe

świadczenie pieniężne w wysokości jednorazowego odszkodowania przewidzianego ustawą z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób

zawodowych

(Dz. U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 36, poz. 206, z 1991 r. Nr 94, poz. 422, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, z 1996 r. Nr 24, poz. 110 i Nr 100, poz. 461 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118).

2.

W okresie od dnia 1 września do dnia 31 grudnia 2001 r. przy ocenie prawa do zasiłku

rodzinnego na członków rodziny osób dotkniętych skutkami powodzi nie stosuje się przepisów

dotyczących dochodu uprawniającego do tego zasiłku.

3.

Jednorazowe świadczenie pieniężne wypłaca Zakład Ubezpieczeń Społecznych ze środków

przyznanych z budżetu państwa.

1.

Składki na ubezpieczenie społeczne pracowników w części należnej od płatnika składek

oraz odsetki za zwłokę za miesiąc lipiec i sierpień 2001 r. mogą być umorzone na wniosek

płatnika składek umotywowany szkodami majątkowymi doznanymi wskutek powodzi.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do ubezpieczonych opłacających składki na ubezpieczenie

społeczne z tytułu prowadzenia pozarolnicznej działalności gospodarczej.

3.

Należności Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z tytułu składek na ubezpieczenie

społeczne rolników oraz odsetek za zwłokę za III i IV kwartał 2001 r. oraz I i II

kwartał 2002 r. od ubezpieczonych rolników, którzy doznali szkód wskutek powodzi,

mogą być umorzone na ich wniosek umotywowany doznaniem szkód w prowadzonym gospodarstwie

rolnym.

Upoważnia się ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa do przeznaczania, do dnia

31 grudnia 2001 r., do wysokości 50 mln zł, środków finansowych, o których mowa w

art. 39 ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych

i ich prywatyzacji

(Dz. U. Nr 44, poz. 202, z 1994 r. Nr 84, poz. 385, z 1997 r. Nr 30, poz. 164, Nr 47, poz. 298 i Nr 107, poz. 691, z 2000 r. Nr 122, poz. 1319 oraz z 2001 r. Nr 63, poz. 637), na cele związane z usuwaniem skutków powodzi.

Organy udzielające pomocy na podstawie ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy

publicznej dla przedsiębiorców

(Dz. U. Nr 60, poz. 704), których siedziba znajduje się w gminach lub miejscowościach dotkniętych powodzią,

nie mają obowiązku składania sprawozdań, o których mowa w art. 35 ust. 2 tej ustawy,

za III i IV kwartał 2001 r.

Skutki finansowe wynikające z regulacji, o których mowa w art. 9 i 18, nie stanowią

dla gmin podstawy do ubiegania się z budżetu państwa o rekompensatę niepobranych dochodów

bądź poniesionych wydatków.

W ustawie z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska

(Dz. U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196, z 1995 r. Nr 90, poz. 446, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 622, z 1997 r. Nr 46, poz. 296, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 48, poz. 550, Nr 62, poz. 718 i Nr 109, poz. 1157 oraz z 2001 r. Nr 38, poz. 452, Nr 45, poz. 497, Nr 63, poz. 634, Nr 73, poz. 764 i Nr 76, poz. 811) art. 88j otrzymuje brzmienie

„

Art. 88j.

Środki powiatowych funduszy przeznacza się na wspomaganie działalności, o której mowa

w art. 88 pkt 1-7a, oraz na

1)

realizację przedsięwzięć związanych ze składowaniem i unieszkodliwianiem odpadów,

w tym współfinansowanie inwestycji ekologicznych o charakterze ponadgminnym,

2)

inne zadania ustalone przez radę powiatu służące ochronie środowiska i gospodarce

wodnej, wynikające z zasady zrównoważonego rozwoju.

”

W ustawie z dnia 8 lipca 1999 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielonych

na usuwanie skutków powodzi

(Dz. U. Nr 62, poz. 690) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1.

1.

Ustawa reguluje zasady stosowania dopłat do oprocentowania kredytów udzielanych przez

banki na usuwanie skutków powodzi.

2.

Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do osuwisk ziemnych i huraganów.

”

;

2)

w art. 2 w pkt 3 po wyrazach „takie jak:” dodaje się wyrazy „drogi wewnętrzne,”;

3)

w art. 3

a)

w ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

zakup lokalu mieszkalnego albo budynku mieszkalnego o podobnych parametrach, jeżeli

remont lub odtworzenie lokalu mieszkalnego albo budynku mieszkalnego zniszczonego

w wyniku powodzi jest niemożliwe albo nieuzasadnione ze względu na zagrożenie powodzią.

”

,

b)

w ust. 2 po wyrazach „na budowę” dodaje się wyrazy „lub zakup”;

4)

w art. 4 w ust. 1 w pkt 2

a)

zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

2)

100% wartości kosztorysowej lub ceny nabycia odpowiednio na

”

,

b)

w lit. c) kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. d) w brzmieniu

„

d)

zakup lokalu mieszkalnego albo budynku mieszkalnego, w przypadku kredytu, o którym

mowa w art. 3 ust. 1 pkt 6.

”

;

5)

w art. 5

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

kwota kredytu nie przekracza odpowiednio ceny nabycia albo wartości kosztorysowej

przedsięwzięcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2,

”

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Jeżeli cena nabycia lokalu mieszkalnego albo budynku mieszkalnego, lub też wartość

kosztorysowa remontu lub odtworzenia budynku mieszkalnego, przekracza iloczyn powierzchni

użytkowej uszkodzonego lub zniszczonego lokalu lub budynku i ostatnio ustalonego przez

wojewodę wskaźnika przeliczeniowego 1 m

”

;

6)

w art. 6 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio w przypadku kredytu na zakup lokalu mieszkalnego

albo budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 6.

”

W ustawie z dnia 2 marca 2001 r. o wykonywaniu budżetu państwa w roku 2001 oraz o zmianie

ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999-2001

(Dz. U. Nr 55, poz. 574) w art. 4 w ust. 5 wyraz „zostaną” zastępuje się wyrazami „mogą zostać”.

Dopłaty, o których mowa w ustawie wymienionej w art. 31

1)

mogą być również stosowane do oprocentowania kredytów udzielanych na usuwanie skutków

osuwisk ziemnych, które miały miejsce począwszy od 2000 r.; w przypadku kredytów udzielonych

na ten cel przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie stosuje się art. 4 ustawy,

o której mowa w art. 31,

2)

do oprocentowania kredytów udzielonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

na usuwanie skutków powodzi, które miały miejsce począwszy od 1997 r., stosowane są

na zasadach dotychczasowych.

1.

Kto wydobywa na podstawie decyzji, o której mowa w art. 18 ust. 2, kopaliny pospolite

i wykorzystuje je na cele inne niż określone w art. 18 ust. 1, wyrządzając szkodę

w mieniu, podlega karze aresztu lub grzywny.

2.

Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje na zasadach i w trybie określonych

w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia .

Rozporządzenie wydane na podstawie art. 4 ust. 5 ustawy wymienionej w art. 32 zachowuje

moc do czasu wydania rozporządzenia na podstawie art. 4 ust. 5 tej ustawy w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

Przepisy niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio do osób poszkodowanych wskutek

osuwisk ziemnych lub huraganów.

Przepisy art. 23 i 24 stosuje się także do przypadków usuwania skutków powodzi i niemożności

świadczenia pracy przez pracownika w związku z powodzią, zaistniałych przed dniem

wejścia w życie ustawy, nie wcześniej jednak niż przed początkiem powodzi.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem art. 31, który wchodzi w życie

po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Środki powiatowych funduszy przeznacza się na wspomaganie działalności, o której mowa

w art. 88 pkt 1-7a, oraz na

1)

realizację przedsięwzięć związanych ze składowaniem i unieszkodliwianiem odpadów,

w tym współfinansowanie inwestycji ekologicznych o charakterze ponadgminnym,

2)

inne zadania ustalone przez radę powiatu służące ochronie środowiska i gospodarce

wodnej, wynikające z zasady zrównoważonego rozwoju.