Ustawa z dnia 6 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne.

W ustawie z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne

(Dz. U. Nr 79, poz. 484 i Nr 80, poz. 511, z 2000 r. Nr 48, poz. 550, Nr 60, poz. 693 i Nr 86, poz. 958 oraz z 2001 r. Nr 16, poz. 167) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

w ust. 1 w pkt 3 po wyrazie „poręczeń” dodaje się wyrazy „i gwarancji”,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Poręczenia i gwarancje, o których mowa w ust. 1, nie mogą być udzielane w sposób sprzeczny

z przepisami ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu

pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 60, poz. 704).

”

;

2)

w art. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

poręczeniach lub gwarancjach udzielanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego - należy

przez to rozumieć

a)

poręczenia spłaty kredytów i pożyczek,

b)

poręczenia lub gwarancje wykonania zobowiązań wynikających z obligacji,

udzielane przez Bank Gospodarstwa Krajowego ze środków Krajowego Funduszu Poręczeń

Kredytowych,

”

;

3)

w tytule rozdziału 9 po wyrazie „Poręczenia” dodaje się wyrazy „i gwarancje”;

4)

w art. 35 w ust. 2

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

wpływy z inwestycji środków Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych w papiery wartościowe

emitowane przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski bądź gwarantowane przez Skarb

Państwa oraz listy zastawne emitowane na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997

r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych (Dz. U. Nr 140, poz. 940, z 1998 r.

Nr 107, poz. 669, z 2000 r. Nr 6, poz. 70 i Nr 60, poz. 702 oraz z 2001 r. Nr 15,

poz. 148 i Nr 39, poz. 459),

”

b)

w pkt 3 po wyrazie „poręczeniami” dodaje się wyrazy „lub gwarancjami”;

5)

w art. 36

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Środki Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych przeznaczane są na

1)

zabezpieczenie spłaty kredytów bankowych i pożyczek bankowych oraz odsetek od tych

kredytów i pożyczek, a także wykonania zobowiązań wynikających z obligacji poręczonych

lub gwarantowanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego zgodnie z przepisami ustawy,

z zastrzeżeniem ust. 2,

2)

zabezpieczenie spłaty kredytów studenckich w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17

lipca 1998 r. o pożyczkach i kredytach studenckich (Dz. U. Nr 108, poz. 685 i z 2000

r. Nr 48, poz. 550), poręczonych przez Bank Gospodarstwa Krajowego zgodnie z przepisami

ustawy,

3)

pokrycie uzasadnionych kosztów związanych z udzielaniem poręczeń i gwarancji,

4)

spłatę zobowiązań z tytułu poręczeń Banku Gospodarstwa Krajowego za zobowiązania podmiotów

z tytułu wspierania działalności małych i średnich przedsiębiorców w rozumieniu ustawy

z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz.

1178, z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193 oraz z 2001 r. Nr 49, poz. 509

i Nr 67, poz. 679) poręczeniami spłaty pożyczek udzielanych z udziałem środków publicznych

lub kredytów,

5)

obejmowanie lub nabywanie akcji (udziałów) podmiotów udzielających poręczeń spłaty

kredytów lub pożyczek dla małych i średnich przedsiębiorców w rozumieniu ustawy, o

której mowa w pkt 4, z zastrzeżeniem ust. 1a.

”

,

b)

dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Na cele wymienione w ust. 1 pkt 5 mogą być przeznaczane wyłącznie środki pochodzące

z wpływów, o których mowa w art. 35 ust. 2 pkt 2.

”

;

6)

w art. 37

a)

po wyrazie „poręczeń” dodaje się wyrazy „lub gwarancji”,

b)

po wyrazie „poręczenia” dodaje się wyrazy „lub gwarancji”;

7)

art. 38 otrzymuje brzmienie

„

Art. 38.

1.

Kredyty, pożyczki bankowe i środki uzyskane z wyemitowanych obligacji, o których mowa

w art. 36 ust. 1 pkt 1, mogą być przeznaczone wyłącznie na

1)

finansowanie inwestycji,

2)

zakup materiałów lub surowców do produkcji albo świadczenia usług przez małych i średnich

przedsiębiorców w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 36 ust. 1 pkt 4,

3)

zakup towarów dokonywany przez małych i średnich przedsiębiorców w rozumieniu ustawy,

o której mowa w art. 36 ust. 1 pkt 4,

4)

tworzenie nowych miejsc pracy,

5)

realizowanie kontraktów eksportowych.

2.

Do poręczeń i gwarancji stosuje się przepisy art. 4, 8 i 34.

3.

Szczegółowe warunki i tryb udzielania poręczeń lub gwarancji, a także nabywania lub

obejmowania papierów wartościowych, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 5, oraz wysokość,

warunki i tryb pobierania opłat prowizyjnych z tych tytułów określi umowa zawarta

między ministrem właściwym do spraw finansów publicznych a Bankiem Gospodarstwa Krajowego.

”

;

8)

w art. 45 w pkt 3 po wyrazie „poręczeń” dodaje się wyrazy „i gwarancji”;

9)

w art. 46 w pkt 3 po wyrazie „poręczeniach” dodaje się wyrazy „i gwarancjach”.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Kredyty, pożyczki bankowe i środki uzyskane z wyemitowanych obligacji, o których mowa

w art. 36 ust. 1 pkt 1, mogą być przeznaczone wyłącznie na

1)

finansowanie inwestycji,

2)

zakup materiałów lub surowców do produkcji albo świadczenia usług przez małych i średnich

przedsiębiorców w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 36 ust. 1 pkt 4,

3)

zakup towarów dokonywany przez małych i średnich przedsiębiorców w rozumieniu ustawy,

o której mowa w art. 36 ust. 1 pkt 4,

4)

tworzenie nowych miejsc pracy,

5)

realizowanie kontraktów eksportowych.

2.

Do poręczeń i gwarancji stosuje się przepisy art. 4, 8 i 34.

3.

Szczegółowe warunki i tryb udzielania poręczeń lub gwarancji, a także nabywania lub

obejmowania papierów wartościowych, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 5, oraz wysokość,

warunki i tryb pobierania opłat prowizyjnych z tych tytułów określi umowa zawarta

między ministrem właściwym do spraw finansów publicznych a Bankiem Gospodarstwa Krajowego.