Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 31 maja 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo o stowarzyszeniach.

1.

Obywatele polscy realizują prawo zrzeszania się w stowarzyszeniach, zgodnie z przepisami

Konstytucji

2.

Prawo zrzeszania się w stowarzyszeniach może podlegać ograniczeniom przewidzianym

jedynie przez ustawy, niezbędnym do zapewnienia interesów bezpieczeństwa państwowego

lub porządku publicznego oraz ochrony zdrowia lub moralności publicznej albo ochrony

praw i wolności innych osób.

3.

Stowarzyszenia mają prawo wypowiadania się w sprawach publicznych.

Przepis art. 1 pkt 5 ma zastosowanie do stowarzyszeń, w sprawie których decyzję o

likwidacji podjęto po terminie określonym w art. 3.

1.

Stowarzyszenie jest dobrowolnym, samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych.

2.

Stowarzyszenie samodzielnie określa swoje cele, programy działania i struktury organizacyjne

oraz uchwala akty wewnętrzne dotyczące jego działalności.

3.

Stowarzyszenie opiera swoją działalność na pracy społecznej członków; do prowadzenia

swych spraw może zatrudniać pracowników.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 1 miesiąca od dnia ogłoszenia.

1.

Prawo tworzenia stowarzyszeń przysługuje obywatelom polskim mającym pełną zdolność

do czynności prawnych i niepozbawionym praw publicznych.

2.

Małoletni w wieku od 16 do 18 lat, którzy mają ograniczoną zdolność do czynności prawnych,

mogą należeć do stowarzyszeń i korzystać z czynnego i biernego prawa wyborczego, z

tym że w składzie zarządu stowarzyszenia większość muszą stanowić osoby o pełnej zdolności

do czynności prawnych.

3.

Małoletni poniżej 16 lat mogą, za zgodą przedstawicieli ustawowych, należeć do stowarzyszeń

według zasad określonych w ich statutach, bez prawa udziału w głosowaniu na walnych

zebraniach członków oraz bez korzystania z czynnego i biernego prawa wyborczego do

władz stowarzyszenia. Jeżeli jednak jednostka organizacyjna stowarzyszenia zrzesza

wyłącznie małoletnich, mogą oni wybierać i być wybierani do władz tej jednostki.

1.

Cudzoziemcy mający miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

2.

Cudzoziemcy niemający miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

1.

Stowarzyszenia międzynarodowe mogą być tworzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

2.

Stowarzyszenia mogą należeć do organizacji międzynarodowych na warunkach określonych

w ich statutach, jeżeli nie narusza to zobowiązań wynikających z umów międzynarodowych,

których Rzeczpospolita Polska

1.

Tworzenie stowarzyszeń przyjmujących zasadę bezwzględnego posłuszeństwa ich członków

wobec władz stowarzyszenia jest zakazane.

2.

Nikogo nie wolno zmuszać do udziału w stowarzyszeniu lub ograniczać jego prawa do

wystąpienia ze stowarzyszenia. Nikt nie może ponosić ujemnych następstw z powodu przynależności

do stowarzyszenia albo pozostawania poza nim.

1.

Przepisom ustawy nie podlegają

1)

organizacje społeczne działające na podstawie odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych,

których Rzeczpospolita Polska

2)

kościoły i inne związki wyznaniowe oraz ich osoby prawne,

3)

organizacje religijne, których sytuacja prawna jest uregulowana ustawami o stosunku

państwa do kościołów i innych związków wyznaniowych, działające w obrębie tych kościołów

i związków,

4

komitety powstające w celu przygotowania wyborów do Sejmu i Senatu oraz organów samorządu,

jeżeli są one przeprowadzane na podstawie ustaw lub zarządzeń władz - od dnia zarządzenia

wyborów do ukończenia czynności wyborczych,

5

partie polityczne.

2.

Do organizacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, w sprawach nieuregulowanych odrębnie

stosuje się przepisy ustawy.

1

Stowarzyszenie podlega obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, o ile przepis

ustawy nie stanowi inaczej.

2.

(skreślony).

3.

(skreślony).

4.

(skreślony).

5

Nadzór nad działalnością stowarzyszeń należy do

1)

wojewody właściwego ze względu na siedzibę stowarzyszenia - w zakresie nadzoru nad

działalnością stowarzyszeń jednostek samorządu terytorialnego,

2)

starosty właściwego ze względu na siedzibę stowarzyszenia - w zakresie nadzoru nad

innymi niż wymienione w pkt 1 stowarzyszeniami

- zwanych dalej „organami nadzorującymi”.

6.

Przepisy ustawy nie naruszają uprawnień prokuratora wynikających z innych ustaw.

Osoby w liczbie co najmniej piętnastu, pragnące założyć stowarzyszenie, uchwalają

statut stowarzyszenia i wybierają komitet założycielski.

1.

Statut stowarzyszenia określa w szczególności

1)

nazwę stowarzyszenia, odróżniającą je od innych stowarzyszeń, organizacji i instytucji,

2)

teren działania i siedzibę stowarzyszenia,

3)

cele i sposoby ich realizacji,

4)

sposób nabywania i utraty członkostwa, przyczyny utraty członkostwa oraz prawa i obowiązki

członków,

5)

władze stowarzyszenia, tryb dokonywania ich wyboru, uzupełniania składu oraz ich kompetencje,

6)

sposób reprezentowania stowarzyszenia oraz zaciągania zobowiązań majątkowych, a także

warunki ważności jego uchwał,

7)

sposób uzyskiwania środków finansowych oraz ustanawiania składek członkowskich,

8)

zasady dokonywania zmian statutu,

9)

sposób rozwiązania się stowarzyszenia.

2.

Stowarzyszenie, które zamierza tworzyć terenowe jednostki organizacyjne, jest obowiązane

określić w statucie strukturę organizacyjną i zasady tworzenia tych jednostek.

3.

Osoba prawna może być jedynie wspierającym członkiem stowarzyszenia.

1.

Najwyższą władzą stowarzyszenia jest walne zebranie członków. W sprawach, w których

statut nie określa właściwości władz stowarzyszenia, podejmowanie uchwał należy do

walnego zebrania członków.

2.

Statut może przewidywać zamiast walnego zebrania członków zebranie delegatów lub zastąpienie

walnego zebrania członków zebraniem delegatów, jeżeli liczba członków przekroczy określoną

w statucie wielkość. W takich przypadkach statut określa zasady wyboru delegatów i

czas trwania ich kadencji.

3.

Stowarzyszenie jest obowiązane posiadać zarząd i organ kontroli wewnętrznej.

Komitet założycielski składa do sądu rejestrowego wniosek o rejestrację wraz ze statutem,

listą założycieli, zawierającą imiona i nazwiska, datę i miejsce urodzenia, miejsce

zamieszkania oraz własnoręczne podpisy założycieli, protokół z wyboru komitetu założycielskiego,

a także informację o adresie tymczasowej siedziby stowarzyszenia.

1.

Wniosek o zarejestrowanie stowarzyszenia sąd rejestrowy rozpoznaje niezwłocznie, a

rozstrzygnięcie powinno nastąpić nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia złożenia

wniosku.

2.

Sąd rejestrowy doręcza organowi nadzorującemu odpis wniosku o rejestrację wraz z załącznikami

wymienionymi w art. 12. Organ ten ma prawo wypowiedzieć się w sprawie wniosku w terminie

14 dni licząc od dnia jego doręczenia, a także przystąpić, za zgodą sądu, do postępowania

jako zainteresowany.

Sąd rejestrowy odmawia zarejestrowania stowarzyszenia, jeżeli nie spełnia ono warunków

określonych w ustawie.

1.

Sąd rejestrowy przed wydaniem postanowienia o zarejestrowaniu stowarzyszenia, jeżeli

uzna za niezbędne dokonanie dodatkowych ustaleń, wyznacza w tym celu posiedzenie wyjaśniające.

2.

Na posiedzenie wyjaśniające sąd rejestrowy wzywa uczestników postępowania.

Sąd rejestrowy wydaje postanowienie o zarejestrowaniu stowarzyszenia po stwierdzeniu,

że jego statut jest zgodny z przepisami prawa i założyciele spełniają wymagania określone

ustawą.

1

Stowarzyszenie uzyskuje osobowość prawną i może rozpocząć działalność z chwilą wpisania

do Krajowego Rejestru Sądowego.

1a

Terenowa jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 10 ust. 2, może uzyskać osobowość

prawną, jeżeli statut stowarzyszenia to przewiduje.

2.

(skreślony).

3

O wpisaniu stowarzyszenia do Krajowego Rejestru Sądowego sąd rejestrowy zawiadamia

założycieli oraz organ nadzorujący, przesyłając jednocześnie temu organowi statut.

(skreślony).

(skreślony).

1.

Zarząd terenowej jednostki organizacyjnej stowarzyszenia jest obowiązany, w terminie

14 dni od chwili jej powołania, zawiadomić o tym organ nadzorujący właściwy ze względu

na siedzibę tej jednostki, podając skład zarządu i adres siedziby jednostki, oraz

doręczyć statut stowarzyszenia.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w razie zmian w składzie zarządu i adresie

siedziby terenowej jednostki organizacyjnej stowarzyszenia oraz w statucie stowarzyszenia.

Zarząd stowarzyszenia ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić sąd rejestrowy o zmianie

statutu. W sprawie wpisania do rejestru zmiany statutu stowarzyszenia stosuje się

odpowiednio zasady i tryb przewidziane dla rejestracji stowarzyszenia.

1.

Stowarzyszenia w liczbie co najmniej trzech mogą założyć związek stowarzyszeń. Założycielami

i członkami związku mogą być także inne osoby prawne, z tym że osoby prawne mające

cele zarobkowe mogą być członkami wspierającymi.

2.

Do związków, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy.

(skreślony).

(skreślony).

Organ nadzorujący ma prawo

1)

żądać dostarczenia przez zarząd stowarzyszenia, w wyznaczonym terminie, odpisów uchwał

walnego zebrania członków (zebrania delegatów),

2)

(skreślony),

3)

żądać od władz stowarzyszenia niezbędnych wyjaśnień.

W razie niezastosowania się stowarzyszenia do wymagań określonych w art. 25, sąd na

wniosek organu nadzorującego może nałożyć grzywnę w wysokości jednorazowo nie wyższej

niż 5 000 zł. Od grzywny można zwolnić, jeżeli po jej wymierzeniu stowarzyszenie niezwłocznie

zastosuje się do wymagań organu nadzorującego. Stowarzyszenie, w terminie 7 dni, może

wystąpić do sądu o zwolnienie od grzywny.

Organem nadzorującym terenową jednostkę organizacyjną stowarzyszenia jest organ określony

w art. 8 ust. 5, właściwy ze względu na siedzibę tej jednostki.

W razie stwierdzenia, że działalność stowarzyszenia jest niezgodna z prawem lub narusza

postanowienia statutu w sprawach, o których mowa w art. 10 ust. 1 i 2, organ nadzorujący,

w zależności od rodzaju i stopnia stwierdzonych nieprawidłowości, może wystąpić o

ich usunięcie w określonym terminie, udzielić ostrzeżenia władzom stowarzyszenia,

wystąpić do sądu o zastosowanie środka określonego w art. 29.

1.

Sąd, na wniosek organu nadzorującego lub prokuratora, może

1)

udzielić upomnienia władzom stowarzyszenia,

2)

uchylić niezgodną z prawem lub statutem uchwałę stowarzyszenia,

3

rozwiązać stowarzyszenie, jeżeli jego działalność wykazuje rażące lub uporczywe naruszanie

prawa albo postanowień statutu i nie ma warunków do przywrócenia działalności zgodnej

z prawem lub statutem.

2

Sąd rozpoznając wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, może na wniosek lub z własnej

inicjatywy wydać zarządzenie tymczasowe o zawieszeniu w czynnościach zarządu stowarzyszenia,

wyznaczając przedstawiciela do prowadzenia bieżących spraw stowarzyszenia.

3

Rozpoznając wniosek o rozwiązanie stowarzyszenia, sąd może zobowiązać władze stowarzyszenia

do usunięcia nieprawidłowości w określonym terminie i zawiesić postępowanie. W razie

bezskutecznego upływu terminu, sąd, na wniosek organu nadzorującego lub z własnej

inicjatywy, podejmie zawieszone postępowanie.

1.

Jeżeli stowarzyszenie nie posiada zarządu zdolnego do działań prawnych, sąd, na wniosek

organu nadzorującego lub z własnej inicjatywy, ustanawia dla niego kuratora.

2.

Kurator jest obowiązany do zwołania w okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy walnego

zebrania członków (zebrania delegatów) stowarzyszenia w celu wyboru zarządu. Do czasu

wyboru zarządu, kurator reprezentuje stowarzyszenie w sprawach majątkowych wymagających

bieżącego załatwienia.

3.

Wynagrodzenie kuratora pokrywa się z majątku stowarzyszenia.

Na wniosek organu nadzorującego sąd wydaje postanowienie o rozwiązaniu stowarzyszenia,

w razie gdy

1)

liczba członków stowarzyszenia zmniejszyła się poniżej liczby członków wymaganych

do jego założenia,

2)

stowarzyszenie nie posiada przewidzianych w ustawie władz i nie ma warunków do ich

wyłonienia w okresie nie dłuższym niż rok.

Postanowienie o zastosowaniu środka określonego w art. 29 ust. 1 i art. 31 sąd, w

składzie jednego sędziego jako przewodniczącego oraz dwóch ławników, wydaje po przeprowadzeniu

rozprawy.

Żołnierz zawodowy może należeć do organizacji lub stowarzyszeń krajowych działających

poza wojskiem, a także do organizacji lub stowarzyszeń zagranicznych lub międzynarodowych,

za zezwoleniem Ministra Obrony Narodowej lub organów wojskowych przez niego określonych.

1.

Majątek stowarzyszenia powstaje ze składek członkowskich, darowizn, spadków, zapisów,

dochodów z własnej działalności, dochodów z majątku stowarzyszenia oraz z ofiarności

publicznej.

2.

Stowarzyszenie, z zachowaniem obowiązujących przepisów, może przyjmować darowizny,

spadki i zapisy oraz korzystać z ofiarności publicznej.

Stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych

w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji

celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

Stowarzyszenie może otrzymywać dotację według zasad określonych w odrębnych przepisach.

1.

W razie rozwiązania się stowarzyszenia na podstawie własnej uchwały, likwidatorami

stowarzyszenia są członkowie jego zarządu, jeżeli statut lub, w razie braku odpowiednich

postanowień statutu, uchwała ostatniego walnego zebrania członków (zebrania delegatów)

tego stowarzyszenia nie stanowi inaczej.

2.

W razie rozwiązania stowarzyszenia przez sąd, zarządza on jego likwidację, wyznaczając

likwidatora.

1.

Obowiązkiem likwidatora jest przeprowadzenie likwidacji w możliwie najkrótszym czasie,

w sposób zabezpieczający majątek likwidowanego stowarzyszenia przed nieuzasadnionym

uszczupleniem.

2.

Likwidator w szczególności powinien

1)

zawiadomić sąd o wszczęciu likwidacji i wyznaczeniu likwidatora, z podaniem swego

nazwiska, imienia i miejsca zamieszkania, jeżeli nie zachodzą warunki określone w

art. 36 ust. 2,

2)

dokonywać czynności prawnych niezbędnych do przeprowadzenia likwidacji, podając do

publicznej wiadomości o wszczęciu postępowania likwidacyjnego,

3

po zakończeniu likwidacji zgłosić sądowi wniosek o wykreślenie stowarzyszenia z Krajowego

Rejestru Sądowego.

3.

Jeżeli likwidacja nie zostanie zakończona w ciągu roku od dnia jej zarządzenia, likwidatorzy

przedstawiają przyczyny opóźnienia sądowi, który w razie uznania opóźnienia za usprawiedliwione

przedłuża termin likwidacji lub zarządza zmianę likwidatorów.

Majątek zlikwidowanego stowarzyszenia przeznacza się na cel określony w statucie lub

w uchwale walnego zebrania członków (zebrania delegatów) o likwidacji stowarzyszenia.

W razie braku postanowienia statutu lub uchwały w tej sprawie, sąd orzeka o przeznaczeniu

majątku na określony cel społeczny.

Koszty likwidacji pokrywa się z majątku likwidowanego stowarzyszenia.

1.

Uproszczoną formą stowarzyszenia jest stowarzyszenie zwykłe, nieposiadające osobowości

prawnej.

2.

Osoby w liczbie co najmniej trzech, pragnące założyć stowarzyszenie zwykłe, uchwalają

regulamin działalności, określając w szczególności jego nazwę, cel, teren i środki

działania, siedzibę oraz przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie.

3.

O utworzeniu stowarzyszenia zwykłego jego założyciele informują na piśmie właściwy,

ze względu na przyszłą siedzibę stowarzyszenia, organ nadzorujący, podając dane, o

których mowa w ust. 2.

1.

Sąd rejestrowy, na wniosek organu nadzorującego lub prokuratora, może zakazać założenia

stowarzyszenia zwykłego, jeżeli nie spełnia ono warunków określonych w art. 16. Art.

14 ust. 2

2.

Jeżeli w ciągu 30 dni od dnia uzyskania informacji o założeniu stowarzyszenia zwykłego

nie zakazano jego działalności, może ono rozpocząć działalność.

1.

Stowarzyszenie zwykłe nie może

1)

powoływać terenowych jednostek organizacyjnych,

2)

łączyć się w związki stowarzyszeń,

3)

zrzeszać osób prawnych,

4)

prowadzić działalności gospodarczej,

5)

przyjmować darowizn, spadków i zapisów oraz otrzymywać dotacji, a także korzystać

z ofiarności publicznej.

2.

Stowarzyszenie zwykłe uzyskuje środki na swoją działalność ze składek członkowskich.

W sprawach nieuregulowanych odmiennie w tym rozdziale do stowarzyszenia zwykłego stosuje

się odpowiednio przepisy ustawy, z tym że

1

nie stosuje się przepisów art. 9-13, art. 14 ust. 1

2)

ilekroć w ustawie jest mowa o statucie, należy przez to rozumieć regulamin stowarzyszenia

zwykłego.

1.

Ograniczenia we wstępowaniu żołnierzy w czynnej służbie wojskowej i junaków odbywających

zasadniczą służbę w obronie cywilnej oraz funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa

2.

Działalność stowarzyszeń na terenach i w obiektach znajdujących się w zarządzie lub

użytkowaniu organów wojskowych albo resortu spraw wewnętrznych wymaga zezwolenia,

odpowiednio. Ministra Obrony Narodowej lub Ministra Spraw Wewnętrznych

Osoby pragnące założyć stowarzyszenie prowadzące działalność bezpośrednio związaną

z obronnością albo bezpieczeństwem państwa lub ochroną porządku publicznego są obowiązane

uzgodnić zakres tej działalności, odpowiednio, z Ministrem Obrony Narodowej lub Ministrem

Spraw Wewnętrznych

(skreślony).

W ustawie z dnia 29 marca 1962 r. o zgromadzeniach (Dz. U. Nr 20, poz. 89, z 1971

r. Nr 12, poz. 115, z 1982 r. Nr 14, poz. 113 i z 1985 r. Nr36, poz. 167) w art. 7

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

«

1a.

Do odbycia zebrania założycielskiego w celu założenia stowarzyszenia jest wymagane

zawiadomienie organu administracji państwowej o właściwości szczególnej w sprawach

społeczno-administracyjnych stopnia wojewódzkiego.

»

(pominięte).

W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej (Dz. U. z 1988 r. N r 30, poz. 207) w art. 154 dotychczasową treść oznacza

się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 w brzmieniu

«

2.

Junacy odbywający zasadniczą służbę w obronie cywilnej mogą wstępować do organizacji

i stowarzyszeń lub brać czynny udział w pracach organizacji i stowarzyszeń, do których

należeli przed powołaniem do służby, tylko za zgodą komendantów oddziałów obrony cywilnej.

»

W ustawie z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.

U. Nr 16, poz. 134, z 1972 r. Nr 53, poz. 341 i 342, z 1974 r. Nr 24, poz. 142 i Nr

47, poz. 282, z 1979 r. Nr 15, poz. 97 oraz z 1983 r. Nr 16, poz. 78) art. 33 otrzymuje

brzmienie

«

Art. 33.

Żołnierz zawodowy może należeć do organizacji lub stowarzyszeń krajowych działających

poza wojskiem, a także do organizacji lub stowarzyszeń zagranicznych lub międzynarodowych,

za zezwoleniem Ministra Obrony Narodowej lub organów wojskowych przez niego określonych.

»

W ustawie z dnia 4 maja 1982 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 1985 r. Nr 42, poz.

201, z 1987 r. Nr 22, poz. 128 i z 1989 r. Nr 4, poz. 24 i N r 6, poz. 33) wprowadza

się następujące zmiany

1)

w art. 124 w ust. 1 wyrazy «i niniejszej ustawy» zastępuje się wyrazami «o ile przepisy

niniejszej ustawy nie stanowią inaczej»,

2)

art. 125 otrzymuje brzmienie

«

Art. 125.

1.

Organem uprawnionym do sprawowania nadzoru nad działalnością organizacji i stowarzyszeń

studenckich o zasięgu ogólnokrajowym i lokalnym jest Minister Edukacji Narodowej.

2.

Organem uprawnionym do sprawowania nadzoru nad działalnością uczelnianych (wydziałowych)

organizacji i stowarzyszeń studenckich oraz nad oddziałami (ogniwami) uczelnianymi

organizacji i stowarzyszeń studenckich o zasięgu ogólnokrajowym i lokalnym jest rektor.

»

,

3)

art. 126 skreśla się.

1.

Do czasu odrębnego uregulowania statusu prawnego związków wyznaniowych oraz zakonów

i kongregacji duchownych, do których miały zastosowanie przepisy rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1932 r. - Prawo

o stowarzyszeniach

(Dz. U. Nr 94, poz. 808, z 1946 r. Nr 4, poz. 30, z 1949 r. Nr 41, poz. 293 i Nr 45, poz. 335, z 1950 r. Nr 44, poz. 401 i Nr 53, poz. 489, z 1964 r. Nr 41, poz. 276 oraz z 1985 r. Nr 36, poz. 167), stosuje się wobec nich przepisy tego rozporządzenia.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do nowo powstających związków wyznaniowych

oraz zakonów i kongregacji duchownych.

1.

Działające w dniu wejścia ustawy wżycie stowarzyszenia zarejestrowane i stowarzyszenia

wyższej użyteczności stają się stowarzyszeniami w rozumieniu jej przepisów. Statuty

tych stowarzyszeń, stanowiące podstawę ich działania, zachowują moc z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

Tracą moc postanowienia statutów stowarzyszeń, o których mowa w ust. 1, sprzeczne

z przepisami ustawy.

(skreślony).

1.

Organy nadzorujące, w terminie dwóch miesięcy od dnia wejścia ustawy w życie, przekażą

sądom rejestrowym rejestry stowarzyszeń i związków stowarzyszeń, prowadzone dotychczas

przez terenowe organy administracji państwowej, dotyczące istniejących na terenie

województwa stowarzyszeń zarejestrowanych, oraz ich statuty.

2.

Organy dotychczasowo właściwe w sprawach stowarzyszeń zwykłych przekażą organowi nadzorującemu

dokumentację tych stowarzyszeń w terminie określonym w ust. 1.

(pominięty).

1.

W sprawach uregulowanych niniejszą ustawą, niezakończonych decyzją ostateczną przed

dniem jej wejścia w życie, stosuje się przepisy tej ustawy.

2.

Postępowanie likwidacyjne stowarzyszeń wszczęte przed dniem wejścia ustawy w życie

prowadzi się na podstawie dotychczasowych przepisów.

Tracą moc

1)

rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1932 r. - Prawo

o stowarzyszeniach

(Dz. U. Nr 94, poz. 808, z 1946 r. Nr 4, poz. 30, z 1949 r. Nr 41, poz. 293 i Nr 45, poz. 335, z 1950 r. Nr 44, poz. 401 i Nr 53, poz. 489, z 1964 r. Nr 41, poz. 276 oraz z 1985 r. Nr 36, poz. 167), z zastrzeżeniem art. 51 niniejszej ustawy,

2)

dekret z dnia 5 sierpnia 1949 r. o zmianie niektórych przepisów prawa o stowarzyszeniach

(Dz. U. Nr 45, poz. 335), z wyjątkiem art. 2 ust. 2 lit. a) i c).

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych ustawą - Przepisy wprowadzające

ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym, z wyjątkiem

1)

przepisów art. 6, art. 19 ust. 4, art. 48, art. 54, art. 83 i art. 87, które wchodzą

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,

2)

przepisów art. 85, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

1.

Organem uprawnionym do sprawowania nadzoru nad działalnością organizacji i stowarzyszeń

studenckich o zasięgu ogólnokrajowym i lokalnym jest Minister Edukacji Narodowej.

2.

Organem uprawnionym do sprawowania nadzoru nad działalnością uczelnianych (wydziałowych)

organizacji i stowarzyszeń studenckich oraz nad oddziałami (ogniwami) uczelnianymi

organizacji i stowarzyszeń studenckich o zasięgu ogólnokrajowym i lokalnym jest rektor.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.