Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 10 lipca 200 1 r. w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego, jakim powinny odpowiadać przenośniki kabinowe i krzesełkowe.

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Gospodarki: J. Steinhoff

827

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI

z dnia 10 lipca 2001 r.

w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego, jakim powinny odpowiadaç przenoÊniki kabinowe

i krzese∏kowe.

Na podstawie art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 21 grudnia

2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. Nr 122, poz. 1321)

zarzàdza si´, co nast´puje

nia z organem w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego.

Rozdzia∏ 2

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla warunki techniczne dozoru technicznego, jakim powinny odpowiadaç przenoÊniki kabinowe i krzese∏kowe z nap´dem mechanicznym, przeznaczone do celów rekreacyjno-rozrywkowych, zw∏aszcza

1) przenoÊniki o ruchu wokó∏ osi pionowej lub odchylonej od pionu,

2) przenoÊniki o ruchu wokó∏ poziomej osi obrotu,

3) przenoÊniki o ruchu wokó∏ dowolnych dwu lub wi´cej osi obrotu

— zwane dalej „przenoÊnikami”.

§ 2. 1. Zespo∏y i elementy przenoÊników powinny

byç zaprojektowane i wykonane z materia∏ów o odpowiedniej wytrzyma∏oÊci i jakoÊci.

2. Rozwiàzania konstrukcyjne inne ni˝ okreÊlone

w rozporzàdzeniu mogà byç stosowane pod warunkiem, ˝e zapewniajà one ten sam poziom bezpieczeƒstwa.

3. Zastosowanie rozwiàzaƒ konstrukcyjnych, o których mowa w ust. 2, wymaga uprzedniego uzgodnie-

Konstrukcja i wykonanie

§ 3. 1. Konstrukcje obrotowych mechanizmów

przenoÊników powinny byç zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby spe∏nia∏y wymagania dotyczàce

warunków ich eksploatacji okreÊlonych przez zamawiajàcego.

2. W zakresie obliczeƒ, doboru materia∏ów i elementów noÊnych oraz wykonania konstrukcji noÊnej

nale˝y stosowaç wymagania okreÊlone w rozporzàdzeniu i Polskich Normach.

3. Po∏àczenia spawane elementów noÊnych konstrukcji przenoÊników powinny byç wykonane przez

naprawiajàcego, posiadajàcego uprawnienia wydane

przez organ w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego.

4. W uzasadnionych przypadkach, za zgodà organu

w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego, dopuszcza

si´ wykonanie drobnych napraw przez uprawnionego

spawacza.

§ 4. 1. Zespo∏y nap´dowe przenoÊników powinny

byç po∏àczone z konstrukcjà w sposób pewny oraz

ograniczajàcy przenoszenie si´ na t´ konstrukcj´ drgaƒ

wyst´pujàcych podczas pracy przenoÊników.

2. Wszystkie elementy dzia∏ajàcych mechanizmów

powinny byç tak zaprojektowane, aby przenios∏y maksymalnà, mo˝liwà si∏´ nap´dowà, mechanizmy zaÊ by∏y zabezpieczone przed przecià˝eniem pochodzàcym

od maksymalnej si∏y nap´dowej.

3. Urzàdzenia nap´dowe powinny byç zadaszone

i os∏oni´te oraz niedost´pne dla osób nieuprawnionych.

4. Zespo∏y i elementy, które poruszajà si´ z pr´dkoÊcià eksploatacyjnà, powinny mieç zapewnionà mo˝liwoÊç bezpiecznego wyhamowania. Hamowanie powinno byç kontrolowane i nie powinno wywo∏ywaç

opóênieƒ wi´kszych ni˝ 1 m/s2.

5. W karuzelach, w których ruch wysi´gnika do góry jest sterowany przez pasa˝era, przestawienie sterowania na podnoszenie gondoli i cz´Êci Êrodkowej karuzeli mo˝e nastàpiç dopiero po uruchomieniu nap´du.

W celu zakoƒczenia jazdy karuzeli nale˝y post´powaç

w taki sposób, aby przed zatrzymaniem nap´du

wszystkie gondole i cz´Êç Êrodkowa karuzeli znajdowa∏y si´ w najni˝szym po∏o˝eniu.

6. W karuzelach, w których miejsca do siedzenia lub

stania sà podnoszone lub przechylane, a pasa˝erowie

sà przytrzymywani na nich za pomocà si∏y odÊrodkowej, podnoszenie lub przechylanie tych miejsc powinno byç mo˝liwe po osiàgni´ciu pe∏nych obrotów karuzeli.

7. Karuzele z wózkami lub gondolami wyposa˝onymi w siedzenia, poruszajàce si´ po torach, z centralnym prowadzeniem wysi´gników, z nap´dem wewn´trznym lub zewn´trznym, powinny posiadaç rozwiàzania eliminujàce mo˝liwoÊç zakleszczenia si´ gondoli lub wózków. Szyny lub bie˝nie powinny byç tak zaprojektowane, aby ugi´cie pod ko∏em nie przekracza∏o

1 : 500.

8. Mechanizmy nap´dowe powinny byç wyposa˝one, tam gdzie jest to konieczne, w urzàdzenia umo˝liwiajàce awaryjne uwolnienie pasa˝erów w przypadku

unieruchomienia nap´du.

§ 5. 1. Elementy hydrauliczne przenoÊników, takie

jak t∏oki, cylindry, przewody i armatura poddane ciÊnieniu roboczemu powinny byç tak zaprojektowane, aby

wytrzymywa∏y ciÊnienie co najmniej 2 razy wy˝sze od

nominalnego.

2. Przewody ciÊnieniowe hydrauliczne o wspó∏czynniku bezpieczeƒstwa na rozerwanie nie mniejszym

ni˝ 5 nie wymagajà dodatkowych zabezpieczeƒ.

3. Elastyczne przewody ciÊnieniowe powinny byç

tak prowadzone, aby nie krzy˝owa∏y si´ oraz nie ociera∏y o siebie lub o konstrukcj´ pod wp∏ywem ruchów

wywo∏anych pulsacjà ciÊnienia cieczy.

4. Elementy i zespo∏y hydrauliczne powinny odpowiadaç wymaganiom okreÊlonym w Polskich Normach.

5. Uk∏ad hydrauliczny powinien byç

1) zabezpieczony przed skutkami p´kni´cia przewodów hydraulicznych, a w przypadku p´kni´cia

Poz. 827

przewodu powinno nastàpiç unieruchomienie mechanizmu,

2) wyposa˝ony co najmniej w nast´pujàce rodzaje zaworów

a) bezpieczeƒstwa — otwierajàcy si´ samoczynnie

po przekroczeniu wartoÊci ciÊnienia nominalnego o 20%,

b) zwrotny — zamek hydrauliczny przeznaczony do

ustalenia t∏oków w danym po∏o˝eniu oraz zabezpieczajàcy przed skutkami p´kni´cia przewodów,

3) dostosowany do zamontowania manometru, aby

umo˝liwiç sprawdzenie ciÊnienia nominalnego

oraz ustawienie zaworu bezpieczeƒstwa.

6. W przypadku uszkodzenia uk∏adu hydraulicznego, po∏àczonego z cz´Êcià przenoÊnika przenoszàcego

pasa˝erów, pr´dkoÊç opuszczania awaryjnego nie powinna przekraczaç 0,2 m/s.

§ 6. 1. W uk∏adzie pneumatycznym powinien byç

zaprojektowany system jego odwodnienia.

2. Przepisy § 5 stosuje si´ odpowiednio do uk∏adu

pneumatycznego.

§ 7. 1. System sterowania uk∏adów hydraulicznych

i pneumatycznych powinien byç tak zaprojektowany,

aby wszystkie elementy sterownicze wraca∏y do pozycji neutralnej po odj´ciu si∏y dzia∏ajàcej na te elementy.

2. System sterowania przenoÊników powinien zapewniaç p∏ynnoÊç dzia∏ania w czasie ich pracy, rozruchu i hamowania.

3. Na stanowisku sterowniczym powinny byç zainstalowane

1) wy∏àcznik do awaryjnego zatrzymania — w szczególnoÊci przycisk STOP, którego u˝ycie powinno

spowodowaç wy∏àczenie wszystkich obwodów si∏owych; ∏àcznik ten nie powinien samoczynnie wracaç w po∏o˝enie robocze, przycisk zaÊ ∏àcznika powinien byç koloru czerwonego, widocznie oznaczony,

2) prze∏àcznik, uruchamiany kluczykiem, eliminujàcy

mo˝liwoÊç uruchomienia przenoÊnika przez osoby

nieupowa˝nione; wyj´cie kluczyka mo˝e nastàpiç

tylko w pozycji wy∏àczonej prze∏àcznika.

4. Przyciski sterownicze nie powinny wystawaç ponad swojà obudow´, z wyjàtkiem przycisku, o którym

mowa w ust. 3 pkt 1.

§ 8. 1. Hamulce powinny byç tak skonstruowane,

aby zapewnia∏y bezpiecznà eksploatacj´ przenoÊników

oraz ich stabilnoÊç. Hamulce powinny dzia∏aç w sposób kontrolowany i progresywny.

2. PrzenoÊniki, tam gdzie jest to wymagane, powinny byç zaopatrzone w hamulce szcz´kowo-klockowe

o dzia∏aniu automatycznym.

3. Dopuszcza si´, za zgodà organu w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego, zastosowanie innych ni˝

okreÊlone w ust. 2 hamulców, w szczególnoÊci taÊmowych uruchamianych r´cznie lub no˝nie.

4. Hamulce huÊtawek o ruchu obrotowym obliczanym n x 360°, gdzie „n” oznacza iloÊç obrotów wi´kszà

od 1, nale˝y tak wykonaç, aby wyeliminowaç ich dzia∏ania blokujàce. Dotyczy to zablokowania gondoli lub

∏ódki w innym ni˝ dolne po∏o˝eniu.

§ 9. 1. Konstrukcje przenoÊników powinny spe∏niaç

wymagania w zakresie statecznoÊci oraz stabilnoÊci.

Spe∏nienie tych wymagaƒ powinno byç potwierdzone

przez projektujàcego.

2. Obliczenia statecznoÊci powinny byç przeprowadzone dla tych przenoÊników, w których mo˝na wyznaczyç kraw´dê wywrotu.

3. Podstawa przenoÊników, w szczególnoÊci huÊtawek, karuzeli lub kó∏ m∏yƒskich, powinna byç tak zaprojektowana i skonstruowana, aby wyst´pujàce si∏y

1) powodowane rozruchem lub hamowaniem,

2) dynamiczne,

3) bezw∏adnoÊci

— by∏y w sposób pewny przenoszone na pod∏o˝e.

4. Posadowienia lub podpalowania pomi´dzy ziemià a podstawà konstrukcji powinny byç stabilne i nie

powinny si´ przesuwaç.

§ 10. 1. Krzese∏ka, gondole i wagoniki, zawieszone

na linach lub ∏aƒcuchach ogniwowych, powinny mieç

taki uk∏ad zawieszenia, który w przypadku uszkodzenia

jednego elementu zawieszenia nie stwarza niebezpiecznej sytuacji dla pasa˝era.

2. Liny powinny byç wykonane z drutów stalowych

o nominalnej wytrzyma∏oÊci na rozciàganie, wynoszàcej 1570÷1770 N/mm2, oraz posiadaç atest wydany

przez wytwórc´.

3. Liny zainstalowane w przenoÊnikach pracujàcych na otwartej przestrzeni powinny byç wykonane

z drutów ocynkowanych.

4. ¸aƒcuchy powinny spe∏niaç wymagania okreÊlone w Polskich Normach oraz posiadaç atest wydany

przez wytwórc´.

5. Przy doborze lin lub ∏aƒcuchów, o których mowa

w ust. 2—4, powinien byç spe∏niony warunek wytrzyma∏oÊciowy obliczony wed∏ug nast´pujàcego wzoru

Ff : Fc ≥ X

gdzie poszczególne symbole oznaczajà

Ff — rzeczywistà si∏´ zrywajàcà w ca∏oÊci lin´ lub ∏aƒcuch,

Fc — obliczeniowà si∏´ w linie lub ∏aƒcuchu,

X — najmniejszy wspó∏czynnik bezpieczeƒstwa wynoszàcy

— dla lin stalowych — 10,

— dla ∏aƒcuchów stalowych — 8.

Poz. 827

6. W przenoÊnikach nale˝y stosowaç ∏aƒcuchy

techniczne ogniwowe o ogniwach krótkich. Maksymalny wymiar otworu ogniwa w ka˝dej p∏aszczyênie nie

powinien byç wi´kszy ni˝ 8 mm.

§ 11. 1. Stosowanie lin, ∏aƒcuchów, pasów lub taÊm

z konopi, tworzyw sztucznych lub skóry do zawieszenia

elementów obcià˝onych ci´˝arem ludzi jest niedopuszczalne.

2. Mocowanie koƒców lin lub ∏aƒcuchów powinno

spe∏niaç wymagania okreÊlone w Polskich Normach.

Wszystkie cz´Êci lin lub ∏aƒcuchów powinny byç tak

wykonane, aby nie stwarza∏y mo˝liwoÊci zaczepienia

lub okaleczenia.

3. Wspó∏czynnik bezpieczeƒstwa dla urzàdzeƒ zabezpieczajàcych, w szczególnoÊci zamykajàcych gondole lub siedzenia, które s∏u˝à do przypinania pasa˝erów w huÊtawkach obracajàcych si´ wielokrotnie wokó∏ osi poziomej, powinien wynosiç minimum 8.

§ 12. 1. Siedzenia w przenoÊnikach nale˝y projektowaç z uwzgl´dnieniem wszystkich dzia∏ajàcych si∏. Siedzenia osadzone przegubowo nale˝y tak usytuowaç,

aby wyeliminowaç mo˝liwoÊç ich zakleszczenia.

2. Si∏y, o których mowa w ust. 1, wywo∏ane ci´˝arem pasa˝era, powinny byç przenoszone przez oparcia

boczne, tylne, zabezpieczenia siedzeƒ, ∏aƒcuchy, liny

oraz zapi´cia.

3. W przenoÊnikach, w których pasa˝erowie mogliby zostaç uniesieni z krzese∏ek, powinny byç zastosowane zabezpieczenia zapewniajàce pewne mocowanie

pasa˝erów.

4. W wagonikach, gondolach i innych przenoÊnikach poruszajàcych si´ z pr´dkoÊcià do 3 m/s otwór

wejÊciowy powinien byç zamkni´ty na zwyk∏e haki.

W przypadku urzàdzeƒ o pr´dkoÊci powy˝ej 3 m/s zamkni´cie powinno byç tak skonstruowane, aby nie by∏o mo˝liwe niezamierzone otwarcie ich podczas jazdy.

§ 13. 1. Krzese∏ka powinny byç w sposób pewny

przymocowane do pod∏ogi wagonika, gondoli lub innych przenoÊników, o których mowa w § 12 ust. 4.

2. W karuzelach siedzenia powinny byç lekko pochylone do ty∏u i mieç oparcia o wysokoÊci co najmniej

0,3 m. ¸aƒcuchy zabezpieczajàce powinny byç tak napi´te, aby pasa˝erowie nie mogli przeÊlizgnàç si´ mi´dzy siedzeniem a ∏aƒcuchem.

3. ¸aƒcuchy zabezpieczajàce powinny byç mocowane do siedzenia za pomocà karabiƒczyków. Dopuszcza si´ zastosowanie innych rozwiàzaƒ zapewniajàcych ten sam poziom bezpieczeƒstwa.

4. W gondolach lub innych przenoÊnikach, w których podczas obrotu pasa˝erowie znajdujà si´ chwilowo w pozycji „do góry nogami”, powinny byç instalowane urzàdzenia mocujàce oraz górne obramowanie,

które zapewnià bezpieczeƒstwo pasa˝erowi.

5. Karuzele z obrotowà pod∏ogà lub pod∏ogà obrotowà zawieszonà na wysi´gnikach powinny mieç krze-

se∏ka lub inne siedzenia pewnie przymocowane do

pod∏ogi. Pasa˝er powinien mieç wystarczajàco wytrzyma∏e punkty oparcia w krzese∏ku i bocznych por´czach,

aby przeciwstawiç si´ si∏om wyst´pujàcym podczas

ruchu karuzeli.

§ 14. 1. HuÊtawki przeznaczone dla dzieci powinny

byç zabezpieczone przed pe∏nym obrotem gondoli lub

wagonika. Odleg∏oÊç mi´dzy pod∏ogà gondoli lub wagonika a osià zawieszenia nie powinna byç wi´ksza

ni˝ 3 m.

2. Gondole i ∏ódki huÊtawek powinny mieç por´cze

na wysokoÊci 1,1 m. W po∏owie wysokoÊci tej por´czy

powinna byç zamocowana poprzeczka.

3. Gondole i ∏ódki huÊtawek powinny byç zaopatrzone w pasy mocujàce stopy pasa˝era do pod∏o˝a lub

w inne urzàdzenia, zabezpieczone przed niezamierzonym otwarciem, oraz w górne obramowanie. Minimalna szerokoÊç pasów powinna wynosiç 25 mm.

4. P´tle podtrzymujàce stop´ w kostce, mocujàce jà

do pod∏o˝a, powinny byç wykonane ze skóry o gruboÊci co najmniej 5 mm i szerokoÊci co najmniej 25 mm

lub z równorz´dnego materia∏u.

5. Klamry ze sworzniem, s∏u˝àce do zapinania pasów, powinny byç stalowe i przenosiç obcià˝enie minimum 2 kN.

6. Pasy biodrowe, mocowane do pr´tów gondoli za

pomocà ∏aƒcuchów i karabiƒczyków, powinny umo˝liwiaç pasa˝erowi tylko nieznaczne ruchy oraz eliminowaç mo˝liwoÊç luzowania si´ po∏àczeƒ.

Rozdzia∏ 3

Poz. 827

§ 16. 1. Linia zasilajàca przenoÊnik powinna byç wyposa˝ona w ∏àcznik znajdujàcy si´ w miejscu ogólnie

dost´pnym.

2. ¸àcznik, o którym mowa w ust. 1, powinien byç

oznaczony napisem informacyjnym „Wy∏àcznik g∏ówny”, posiadaç mo˝liwoÊç zamkni´cia w stanie wy∏àczonym, a tak˝e od∏àczaç wszystkie obwody z wyjàtkiem

oÊwietlenia.

3. W uzasadnionych przypadkach przenoÊnik powinien byç wyposa˝ony w wiatromierz z ∏àcznikiem bezpieczeƒstwa.

§ 17. 1. Obwody, w szczególnoÊci zasilania, sterowania, oÊwietlenia, ogrzewania i sygnalizacji, powinny

byç zabezpieczone przed skutkami przet´˝eƒ.

2. Zabezpieczenia przecià˝eniowe w obwodach zasilania silników pràdu przemiennego powinny byç zainstalowane we wszystkich fazach.

3. Zanik napi´cia lub zwarcie doziemne w obwodach wyposa˝enia elektrycznego nie powinny powodowaç powstania zagro˝enia. W przypadku zaniku napi´cia powinno nastàpiç natychmiastowe unieruchomienie wszystkich mechanizmów. Przywrócenie zasilania nie powinno powodowaç samoczynnego uruchomienia mechanizmów.

§ 18. Urzàdzenia elektryczne powinny mieç zapewnionà skutecznà ochron´ przepi´ciowà przeciwpora˝eniowà oraz odgromowà, a tak˝e stan izolacji przewodów, zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w Polskich

Normach.

Wyposa˝enie

§ 19. 1. OÊwietleniowa instalacja elektryczna powinna spe∏niaç wymagania okreÊlone w odr´bnych

przepisach i w Polskich Normach.

§ 15. 1. Wyposa˝enie elektryczne powinno byç wykonane i zainstalowane w sposób zapewniajàcy jego

dogodnà i bezpiecznà obs∏ug´ oraz spe∏niaç wymagania okreÊlone w odr´bnych przepisach i Polskich Normach.

2. W przypadku zaniku zasilania instalacji oÊwietleniowej powinno byç przewidziane oÊwietlenie awaryjne dojÊç i przejÊç, s∏u˝àcych do ewakuacji osób znajdujàcych si´ na przenoÊnikach. Do oÊwietlenia awaryjnego mogà byç u˝yte lampy przenoÊne.

2. Aparatura sterownicza powinna prawid∏owo

pracowaç przy zmianach napi´cia zasilania w granicach ±10% napi´cia znamionowego.

§ 20. 1. Ogranicznikami ruchów roboczych mogà

byç elektryczne ∏àczniki koƒcowe i kraƒcowe oraz zawory hydrauliczne i pneumatyczne.

3. Dopuszczalne zmiany napi´ç zasilania maszyn

elektrycznych powinny byç w granicach ±5% napi´cia

znamionowego.

4. W obr´bie przenoÊników nale˝y stosowaç przewody miedziane opancerzone lub w os∏onach metalowych. Przekrój przewodów izolowanych, nara˝onych

na uszkodzenia mechaniczne, powinien wynosiç co

najmniej 2,5 mm2.

5. Obwody si∏owe nap´dów i ich po∏àczenia powinny byç wykonane z zastosowaniem oddzielnych przewodów wielo˝y∏owych.

6. Po∏àczenia obwodów sterowania, sygnalizacji,

oÊwietlenia i alarmu mogà byç wykonane z zastosowaniem wspólnego przewodu wielo˝y∏owego dostosowanego do obwodu o najwy˝szym napi´ciu.

2. Ograniczniki ruchów roboczych powinny byç

uruchamiane mechanicznie, w sposób wymuszony,

lub powinna byç przewidziana samoczynna kontrola

dzia∏ania ich ∏àczników.

3. ¸àczniki elektroniczne, zastosowane jako ∏àczniki

bezpieczeƒstwa, powinny byç wyposa˝one w uk∏ad samoczynnej kontroli ich dzia∏ania co najmniej przed ka˝dym uruchomieniem przenoÊnika.

4. W przypadkach uzasadnionych wzgl´dami technicznymi dopuszcza si´ stosowanie ograniczników ruchów roboczych niemajàcych kinematycznego sprz´˝enia z mechanizmem nap´dowym, zapewniajàcych

niezawodne zatrzymanie jego ruchu. NiezawodnoÊç

dzia∏ania mechanizmu powinna byç zapewniona przez

zdublowanie ograniczników.

5. Elektryczne i elektroniczne ograniczniki ruchów

roboczych bez sprz´˝enia kinematycznego z wy∏àczanym mechanizmem powinny posiadaç uk∏ad automatycznej kontroli ich dzia∏ania lub sygnalizacj´ niesprawnoÊci, je˝eli jest uszkodzone urzàdzenie dublujàce.

6. W przypadku nap´du hydraulicznego lub pneumatycznego z si∏ownikami wystarczajàcym zabezpieczeniem po∏o˝eƒ kraƒcowych jest zastosowanie zaworów ograniczajàcych ciÊnienie robocze.

§ 21. 1. Kabina sterownicza — stanowisko dla operatora, zwana dalej „kabinà”, powinna byç tak zaprojektowana i wykonana, aby zapewnia∏a bezpieczeƒstwo operatorowi oraz mo˝liwoÊç kontrolowania pracy wykonywanej przez maszyn´.

2. Operator powinien mieç zapewniony ∏atwy i bezpieczny dost´p do kabiny oraz podczas przebywania

w kabinie zapewnionà widocznoÊç terenu, na którym

dzia∏a urzàdzenie.

3. Konstrukcja kabiny oraz jej wyposa˝enie powinny byç wykonane z materia∏ów niepalnych.

4. Kabina powinna byç

1) odpowiednio oÊwietlona i wyposa˝ona w gaÊnic´

proszkowà o wadze ∏adunku co najmniej 4 kg,

2) ogrzewana, je˝eli temperatura wewnàtrz kabiny

mo˝e si´ obni˝yç poni˝ej 14°C.

5. Pod∏oga w kabinie powinna byç wykonana w taki sposób, aby zapobiega∏a poÊlizgni´ciu si´ operatora.

6. W przenoÊnikach bez kabiny sterowniczej gaÊnica, o której mowa w ust. 4 pkt 1, powinna znajdowaç

si´ w miejscu sterowania przenoÊnika.

Rozdzia∏ 4

DojÊcia i przejÊcia

§ 22. 1. Rampy przeznaczone do wejÊcia i wyjÊcia

dla publicznoÊci powinny mieç pochylenie nie wi´ksze

ni˝ jeden do szeÊciu.

2. Platformy dost´pne dla publicznoÊci, wy˝sze ni˝

0,2 m, powinny byç wyposa˝one w balustrady o wysokoÊci co najmniej 1,1 m, liczàc od poziomu powierzchni pod∏ogi do górnego punktu por´czy. Balustrada

w po∏owie swej wysokoÊci powinna byç zaopatrzona

w poprzeczk´. Na dole pod∏ogi platformy powinien byç

zamontowany kraw´˝nik o wysokoÊci co najmniej

70 mm.

3. Pochy∏oÊç platformy nie powinna przekraczaç jeden do oÊmiu, a zmiana w ró˝nicy wzniesieƒ poziomu

platformy powinna byç wyraênie oznaczona.

§ 23. DojÊcia i przejÊcia dla publicznoÊci powinny

byç tak skonstruowane, aby zapewnia∏y bezpieczne

i wygodne ich u˝ytkowanie, a powierzchnia tych dojÊç

i przejÊç nie powinna stwarzaç zagro˝enia poÊlizgni´cia si´.

Poz. 827

§ 24. 1. Schody prowadzàce na platformy powinny

mieç co najmniej 1,20 m szerokoÊci, ale nie wi´cej ni˝

2,5 m, z wyjàtkiem schodów, które otaczajà ca∏e platformy. Minimalna szerokoÊç mi´dzy por´czami

umieszczonymi po obu stronach schodów powinna

mieç 1,20 m. WysokoÊç stopnia schodów nie powinna

byç wy˝sza ni˝ 0,25 m.

2. Je˝eli na platformie dost´pnej dla publicznoÊci

ma przebywaç ponad 50 osób, nale˝y zapewniç co najmniej dwa zejÊcia z platformy.

3. Powierzchnie por´czy powinny byç g∏adkie, bez

ostrych kraw´dzi.

4. G∏´bokoÊç stopnicy i wysokoÊç stopnia, o których mowa w ust. 1, powinny byç jednakowe na ca∏ej

d∏ugoÊci schodów i spe∏niaç warunek g∏´bokoÊci i wysokoÊci, obliczony wed∏ug nast´pujàcego wzoru

0,6 m ≤ X + 2Y ≤ 0,8 m

gdzie poszczególne symbole oznaczajà

X — g∏´bokoÊç stopnicy,

Y — wysokoÊç stopnia.

§ 25. 1. Powinny byç zachowane co najmniej nast´pujàce odleg∏oÊci bezpieczeƒstwa

1) 0,5 m od zewn´trznej kraw´dzi siedzenia,

2) 2 m nad pod∏ogà pojazdu,

3) 1,5 m nad siedzeniem, je˝eli pasa˝erowi uniemo˝liwiono pozycj´ stojàcà,

— w stosunku do sta∏ych elementów otoczenia oraz

0,3 m pomi´dzy Êcianami gondol i szprychami ko∏a

diabelskiego.

2. Odleg∏oÊci, o których mowa w ust. 1, mogà byç

mniejsze, je˝eli sà zastosowane szczególne Êrodki

ostro˝noÊci, w szczególnoÊci klatki.

§ 26. 1. Je˝eli oprócz obrotów przenoÊnika w poziomie lub wokó∏ osi odchylonej od pionu sà mo˝liwe

równie˝ inne ruchy, to wokó∏ przenoÊnika powinno byç

zamontowane ogrodzenie w postaci p∏otka o wysokoÊci co najmniej 1 m. Konstrukcja p∏otka powinna zapewniç powstrzymanie ka˝dej napierajàcej lub popchni´tej osoby. IloÊç przejÊç w p∏otku nie powinna

byç wi´ksza ni˝ 4, a ich szerokoÊç nie powinna byç

wi´ksza ni˝ 2,5 m.

2. Minimalna odleg∏oÊç pionowa najni˝szej cz´Êci

znajdujàcego si´ w karuzeli krzese∏ka b´dàcego w ruchu od otwartego dla publicznoÊci terenu powinna wynosiç co najmniej 2,7 m.

3. Zewn´trzny obrys wirujàcych krzese∏ek lub gondoli powinien byç odleg∏y od terenu dost´pnego dla

publicznoÊci co najmniej o 0,5 m, przy pomiarze poziomym.

4. WejÊcie do gondoli, krzese∏ek lub wagoników nie

powinno byç usytuowane wy˝ej ni˝ 0,4 m nad platformà, z której si´ wchodzi.

5. HuÊtawki powinny byç ogrodzone dooko∏a por´czà o wysokoÊci minimum 1,1 m. W po∏owie wyso-

koÊci tej por´czy powinna byç zamocowana poprzeczka.

6. Odleg∏oÊç od toru huÊtawki lub gondoli powinna

byç na tyle bezpieczna, aby nikt nie by∏ zagro˝ony, a bariery (por´cze) powinny byç tak usytuowane, aby w ich

obszarze móg∏ przebywaç operator i oczekujàcy pasa˝erowie.

7. Przestrzeƒ pomi´dzy równoleg∏ymi huÊtawkami

nale˝y zabezpieczyç p∏otkiem.

§ 27. Przepisy § 26 ust. 3 i 4 stosuje si´ odpowiednio do przenoÊników obracajàcych si´ wokó∏ osi poziomej.

§ 28. 1. Do ka˝dego elementu przenoÊnika, wymagajàcego przeprowadzania czynnoÊci kontrolnych

i konserwacyjnych, powinien byç zapewniony bezpieczny dost´p.

2. Podczas remontów i konserwacji przenoÊnika

mogà byç u˝ywane podesty ruchome lub specjalne

rusztowania.

Rozdzia∏ 5

Oznakowania

§ 29. 1. Na przenoÊniku powinien byç umieszczony

trwa∏y i dobrze widoczny napis informujàcy o dopuszczalnym obcià˝eniu lub iloÊci korzystajàcych z niego

osób wraz z numerem rejestracyjnym nadanym przez

organ w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego oraz

tablice ostrzegawcze dotyczàce bezpiecznego u˝ytkowania, a w szczególnoÊci

1) „Przewo˝enie parasoli, lasek i innych przedmiotów

jest niedozwolone”,

2) „Nie wychylaç si´”,

3) „Nie wystawiaç na zewnàtrz ràk ani nóg”,

4) „Nie wstawaç w czasie jazdy”,

5) „Nie paliç”,

6) „Wst´p wzbroniony”,

7) „WEJÂCIE” i „WYJÂCIE”,

8) „Urzàdzenie nie jest zalecane dla osób z chorobami

serca lub kr´gos∏upa”.

2. Tablice, o których mowa w ust. 1, powinny okreÊlaç minimalny wiek osoby korzystajàcej z przenoÊnika.

3. Napisy informujàce o dopuszczalnym obcià˝eniu

lub iloÊci osób mogàcych przebywaç na przenoÊniku

powinny byç wykonane czarnymi literami lub cyframi

na bia∏ym tle.

4. Napisy lub tablice ostrzegawcze, o których mowa w ust. 1, powinny byç wykonane czarnymi literami

na ˝ó∏tym tle.

5. Przy obliczaniu dopuszczalnego obcià˝enia,

o którym mowa w ust. 1, nale˝y przyjàç, ˝e jedna osoba wa˝y 75 kg.

Poz. 827

§ 30. 1. ¸àczniki i elementy sterownicze uruchamiane r´cznie powinny mieç oznaczenia s∏owne. Dopuszcza si´ stosowanie piktogramów.

2. ¸àczniki powinny mieç oznaczenia stanu otwarcia i zamkni´cia.

3. Elementy sterownicze powinny mieç oznaczenia

kierunków ruchu mechanizmów.

4. Napisy i oznaczenia urzàdzeƒ sterowniczych powinny byç dobrze widoczne dla obs∏ugujàcego.

5. Zaciski na tabliczkach i listwach oraz koƒce przewodów powinny byç ponumerowane i oznaczone

zgodnie ze schematem po∏àczeƒ elektrycznych.

6. Je˝eli sà zastosowane lampki sygnalizacyjne, to

powinny byç oznaczone kolorami

1) bia∏ym — stan gotowoÊci do pracy,

2) zielonym — sygnalizujàcym stan pracy,

3) czerwonym — sygnalizujàcym stan zagro˝enia.

§ 31. Tabliczka fabryczna przenoÊnika powinna byç

umieszczona na przenoÊniku w dost´pnym i widocznym miejscu i zawieraç co najmniej

1) nazw´ i adres wytwórcy,

2) oznaczenie typu przenoÊnika, numer fabryczny i rok

produkcji,

3) dopuszczalnà iloÊç osób mogàcych przebywaç na

przenoÊniku lub wielkoÊç obcià˝enia,

4) oznaczenie znakiem kontroli jakoÊci.

Rozdzia∏ 6

Rodzaje dokumentacji

§ 32. 1. Dla przenoÊników sà wymagane nast´pujàce rodzaje dokumentacji technicznej

1) konstrukcyjna — opracowana w 2 egzemplarzach,

która podlega uzgodnieniu z organem w∏aÊciwej

jednostki dozoru technicznego,

2) wykonawcza — stwierdzajàca prawid∏owoÊç wykonania urzàdzenia technicznego z dokumentacjà

konstrukcyjnà i przepisami rozporzàdzenia,

3) odbiorcza — niezb´dna do przeprowadzenia badaƒ

odbiorczych.

2. Dokumentacja konstrukcyjna, o której mowa

w ust. 1 pkt 1, powinna zawieraç co najmniej

1) ogólny opis,

2) podstawowe dane techniczne i parametry, w szczególnoÊci takie, jak udêwig, pr´dkoÊci robocze, wysokoÊci i odleg∏oÊci, rodzaj nap´du, sposób zasilania, miejsce sterowania, masa ca∏kowita lub naciski,

3) rysunki zestawieniowe, rysunki elementów umo˝liwiajàce ocen´ konstrukcji, schematy elektryczne,

hydrauliczne lub pneumatyczne,

4) opisy i wyjaÊnienia niezb´dne do zrozumienia

wspomnianych rysunków lub schematów,

5) obliczenia projektowe,

6) wymagania dotyczàce eksploatacji przenoÊnika zawarte w dokumentacji techniczno-ruchowej,

7) informacje o badaniach przewidzianych podczas

produkcji,

8) wykaz urzàdzeƒ zabezpieczajàcych.

3. Dokumentacja, o której mowa w ust. 1 pkt 2, powinna zawieraç co najmniej opis techniczny przenoÊnika, okreÊlajàcy

1) nazw´ i adres wytwórcy,

2) nazw´ i adres nabywcy (do wype∏nienia),

3) typ przenoÊnika, numer fabryczny i rok produkcji,

Poz. 827

e) informacj´ dotyczàcà wymaganych kwalifikacji

i uprawnieƒ osób zajmujàcych si´ obs∏ugà i konserwacjà,

f) wymagania bezpieczeƒstwa i higieny pracy przy

eksploatacji.

5. Wytwórca powinien wystawiç

1) poÊwiadczenie zgodnoÊci dla przenoÊników wytwarzanych seryjnie jako potwierdzenie wykonania

tego przenoÊnika zgodnie z przebadanym typem,

2) poÊwiadczenie prawid∏owoÊci wykonania i zbadania przenoÊnika, zgodnie z dokumentacjà konstrukcyjnà, o której mowa w ust. 1 pkt 1.

4) rodzaj przenoÊnika i jego przeznaczenie.

6. Wytwórca powinien dostarczyç nabywajàcemu

dokumentacj´

4. Do opisu technicznego, o którym mowa w ust. 3,

do∏àcza si´

1) w 2 egzemplarzach w zakresie okreÊlonym w ust. 3

i ust. 4, z wyjàtkiem pkt 9 i 10, oraz w ust. 5,

1) rysunek przedstawiajàcy ogólny widok przenoÊnika, z podaniem wymiarów gabarytowych i wymiarów okreÊlajàcych jego parametry techniczno-ruchowe,

2) w 1 egzemplarzu w zakresie okreÊlonym w ust. 4

pkt 9 i 10.

2) schematy elektryczne ideowe i monta˝owe wraz

z opisem,

3) schematy hydrauliczne i pneumatyczne wraz z opisem,

4) schematy kinematyczne poszczególnych mechanizmów,

5) informacje dotyczàce rodzaju silników elektrycznych, hydraulicznych lub pneumatycznych, przek∏adni z´batych, hamulców z podaniem wspó∏czynników pewnoÊci hamowania,

6) informacje dotyczàce rodzaju materia∏ów u˝ytych

do budowy elementów noÊnych konstrukcji,

7) informacje o rodzajach ci´gien noÊnych z podaniem wspó∏czynników bezpieczeƒstwa,

8) informacje o zastosowanych ogranicznikach ruchów roboczych, urzàdzeƒ sygnalizacyjnych oraz

torów jezdnych,

9) instrukcj´ monta˝u i demonta˝u zawierajàcà

a) wymagania dla fundamentów,

b) kolejnoÊç monta˝u i demonta˝u,

c) tolerancj´ poziomowania,

d) wykaz cz´Êci sk∏adowych,

e) ustalenie momentu obrotowego dokr´cania

Êrub,

10) instrukcj´ eksploatacji zawierajàcà

a) opis budowy, dzia∏ania i regulacji mechanizmów

oraz ich urzàdzeƒ zabezpieczajàcych,

b) opis dzia∏ania urzàdzeƒ sterowniczych i sygnalizacyjnych,

c) zakres obowiàzków operatora przed rozpocz´ciem pracy, podczas wykonywania pracy i po jej

zakoƒczeniu,

d) wykaz usterek i niesprawnoÊci, które mogà wystàpiç w czasie eksploatacji, i sposób ich usuni´cia,

§ 33. Dokumentacja odbiorcza, o której mowa

w § 32 ust. 1 pkt 3, powinna zawieraç informacje i dokumenty, o których mowa w § 32 ust. 3—5, oraz

1) protokó∏ odbioru cz´Êci budowlanej, stwierdzajàcy

zgodnoÊç wykonania przenoÊnika z projektem toru

jezdnego i sposobu jego mocowania wraz z za∏àczonymi wynikami pomiarów geodezyjnych oraz

rysunkiem podpisanym przez inspektora nadzoru

budowlanego,

2) szkic sytuacyjny uwzgl´dniajàcy rzeczywiste odleg∏oÊci przenoÊnika od otoczenia, d∏ugoÊç toru jezdnego, dojÊcia i przejÊcia, pomosty remontowe,

3) schemat elektryczny zasilania przenoÊnika z podaniem wielkoÊci zabezpieczeƒ, rodzaju przewodów

i wielkoÊci przekrojów,

4) protoko∏y pomiarów elektrycznych potwierdzajàce

skutecznoÊç ochrony przeciwpora˝eniowej i odgromowej oraz protoko∏y pomiarów rezystancji

obwodów elektrycznych, podpisane przez osob´

uprawnionà,

5) protokó∏ prawid∏owoÊci monta˝u oraz przeprowadzonych prób pomonta˝owych przenoÊnika,

stwierdzajàcy zgodnoÊç monta˝u z instrukcjà wytwórcy, poprawnoÊci dzia∏ania urzàdzeƒ zabezpieczajàcych, sterowniczych oraz uk∏adów hamulcowych.

§ 34. W fazie eksploatacji przenoÊnika dokumentacj´ wykonawczà, o której mowa w § 32 ust. 1 pkt 2, nale˝y uzgodniç z organem w∏aÊciwej jednostki dozoru

technicznego, je˝eli nastàpi∏a jego modernizacja lub

naprawa przy u˝yciu spawania.

Rozdzia∏ 7

Zakres i terminy badaƒ technicznych

§ 35. 1. Wytwórca eksploatujàcy lub naprawiajàcy

przenoÊnik przedstawia go do badania wraz z dokumentacjà, o której mowa w § 32 ust. 1.

2. PrzenoÊnik przedstawiany do badania powinien

byç ca∏kowicie zmontowany, sprawny technicznie

i przygotowany do eksploatacji, zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w rozporzàdzeniu i instrukcjà eksploatacji.

3. Badania przenoÊnika przeprowadzane u eksploatujàcego powinny byç wykonane w jego obecnoÊci

lub w obecnoÊci jego przedstawiciela oraz uprawnionych konserwatorów. Przeprowadzajàcemu badania

powinna byç udost´pniona ksi´ga rewizyjna urzàdzenia technicznego.

Poz. 827

b) stopnia zu˝ycia, deformacji, rys i p´kni´ç ogniw

oraz p∏ytek ∏aƒcuchowych; zu˝ycie ogniw ∏aƒcuchowych nie mo˝e byç wi´ksze ni˝ 5% wymiaru

nominalnego (Êrednicy),

c) stopnia zu˝ycia, odkszta∏ceƒ, p´kni´ç lub deformacji ci´gien linowych,

5) dzia∏ania zabezpieczeƒ mechanicznych i elektrycznych,

6) zamocowania i os∏oni´cia przewodów elektrycznych, hydraulicznych i pneumatycznych, mo˝liwoÊci ich uszkodzenia,

§ 36. Organ w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego wykonuje nast´pujàce rodzaje badaƒ

7) mo˝liwoÊci kontrolowania pracy przenoÊników ze

stanowiska operatora,

1) badanie typu — badanie wykonane przed rozpocz´ciem produkcji danego typu przenoÊnika (elementu),

8) zgodnoÊci z dokumentacjà w zakresie przymocowania przenoÊnika do pod∏o˝a,

2) badanie odbiorcze — badanie przenoÊnika przed

wydaniem decyzji zezwalajàcej na eksploatacj´,

3) badania okresowe — wykonywane w toku eksploatacji przenoÊnika obj´tego dozorem pe∏nym,

4) badania doraêne — wynikajàce z doraênych potrzeb

badania wykonywane jako eksploatacyjne, powypadkowe i kontrolne.

§ 37. 1. Badaniu typu, o którym mowa w § 36 pkt 1,

mogà byç poddane wytwarzane seryjnie elementy

urzàdzeƒ technicznych.

2. Przygotowanie elementów przenoÊników i zg∏oszenie ich do organu w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego wykonuje wytwarzajàcy.

3. Do zg∏oszenia o przeprowadzenie badania typu

powinno byç do∏àczone oÊwiadczenie wytwarzajàcego

o w∏aÊciwym przygotowaniu do badaƒ przekazywanego elementu.

4. Program badaƒ jest ustalany przez organ w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego.

5. Przeprowadzajàcy badanie typu mo˝e wykorzystaç lub uznaç wyniki badaƒ i opinii wykonanych przez

wyspecjalizowane jednostki.

6. W badaniach typu mo˝e uczestniczyç przedstawiciel wytwarzajàcego jako obserwator.

§ 38. Organ w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego w ramach badaƒ, o których mowa w § 36 pkt 2—4,

dokonuje sprawdzenia

1) uk∏adów sterowniczych oraz dzia∏ania przycisków,

peda∏ów i dêwigni wyposa˝onych w spr´˝yny

zwrotne celem stwierdzenia, czy wracajà one do

po∏o˝enia zerowego po ustaniu si∏ zewn´trznych,

a w przypadku aparatów elektrycznych niewyposa˝onych w spr´˝yny zwrotne — czy dzia∏a blokada

zerowa,

2) prawid∏owoÊci realizacji zasterowanych ruchów,

9) dzia∏ania zaworów zabezpieczajàcych przed skutkami p´kni´cia przewodów ciÊnieniowych,

10) dzia∏ania wskaêników sygnalizacji i oÊwietlenia,

11) zgodnoÊci z dokumentacjà w zakresie wyposa˝enia

w instrukcj´ eksploatacji, osprz´t i urzàdzenia pomocnicze,

12) zastosowania rozwiàzaƒ eliminujàcych mo˝liwoÊç

okaleczenia lub uwi´zienia osób,

13) dzia∏ania ograniczników ruchów roboczych mechanizmów, takich jak: ∏àczniki kraƒcowe, ∏àczniki zbli˝eniowe lub zawory; sprawdzenie powinno byç dokonane bez obcià˝enia,

14) wszystkich mechanizmów przenoÊnika w zakresie

zgodnoÊci ich dzia∏ania z instrukcjà eksploatacji,

a szczególnie pracy hamulców, sprz´gie∏ i przek∏adni.

§ 39. 1. W ramach badaƒ, o których mowa w § 36

pkt 2—4, przeprowadza si´ próby z obcià˝eniem celem

sprawdzenia, czy przenoÊnik

1) ma wymaganà stabilnoÊç,

2) nie wykazuje dopuszczalnych odchyleƒ,

3) nie przekracza dopuszczalnych pr´dkoÊci,

4) ma prawid∏owo wyregulowane hamulce, zapewniajàce zatrzymanie przenoÊnika i utrzymanie go

w tym po∏o˝eniu,

5) nie przekracza dopuszczalnych przyspieszeƒ i opóênieƒ,

6) pracuje równomiernie wszystkimi mechanizmami

pod nominalnym obcià˝eniem i przy ustalonej

pr´dkoÊci.

2. Po przeprowadzeniu prób, o których mowa

w ust. 1, nale˝y sprawdziç, czy konstrukcja przenoÊnika nie wykazuje trwa∏ego odkszta∏cenia.

§ 40. 1. Badanie odbiorcze, o którym mowa w § 36

pkt 2, polega na

3) dzia∏ania ∏àcznika „stop”,

1) sprawdzeniu kompletnoÊci i prawid∏owoÊci dokumentacji technicznej, o której mowa w § 32 ust. 1,

4) uk∏adów ci´gnowych i ich zamocowania

a) w zakresie zgodnoÊci z dokumentacjà technicznà,

2) badaniu budowy przenoÊnika i jego monta˝u w zakresie zgodnoÊci z dokumentacjà technicznà i wymaganiami okreÊlonymi w rozporzàdzeniu,

3) przeprowadzeniu prób technicznych i sprawdzeniu

przenoÊnika w warunkach jego gotowoÊci do pracy.

2. Pozytywny wynik badania odbiorczego stanowi

podstaw´ do wystawienia przez organ w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego ksi´gi rewizyjnej przenoÊnika.

3. Dokumentacja, o której mowa w § 32 ust. 1 pkt 2,

ust. 4 pkt 1—8, ust. 5 i § 33 pkt 1—5, powinna byç

ostemplowana i wszyta do ksi´gi rewizyjnej. Drugi egzemplarz ostemplowanej dokumentacji pozostaje

w aktach organu w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego.

§ 41. 1. Badanie okresowe, o którym mowa w § 36

pkt 3, polega na

1) skontrolowaniu ksi´gi rewizyjnej i dziennika konserwacji,

2) sprawdzeniu protoko∏ów pomiarów elektrycznych,

3) sprawdzeniu, czy osoby konserwujàce posiadajà

uprawnienia, o których mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym,

4) przeprowadzeniu badaƒ, o których mowa w § 38

i 39, z wyjàtkiem badaƒ, o których mowa w § 38 pkt

9 i 11, oraz wyrywkowym sprawdzeniu konstrukcji

noÊnej w miejscach dost´pnych do ogl´dzin,

5) przeprowadzeniu dodatkowych prób w zakresie

ustalonym przez organ w∏aÊciwej jednostki dozoru

technicznego.

2. Badania okresowe przenoÊników powinny byç

wykonane nie rzadziej ni˝ raz w roku.

§ 42. 1. Badania doraêne eksploatacyjne, o których

mowa w § 36 pkt 4, sà przeprowadzane na wniosek eksploatujàcego, w szczególnoÊci po

1) stwierdzeniu niew∏aÊciwego stanu technicznego

przenoÊnika,

2) wymianie ci´gien noÊnych przenoÊnika,

3) wymianie lub naprawie ca∏ego zespo∏u w przenoÊniku,

4) naprawie konstrukcji noÊnej przenoÊnika lub wymianie jej elementów,

5) wprowadzeniu zmian w uk∏adzie sterowniczym

przenoÊnika.

2. Badania doraêne powypadkowe sà przeprowadzane po zg∏oszeniu do organu w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego niebezpiecznego uszkodzenia przenoÊnika lub nieszcz´Êliwego wypadku zwiàzanego z jego eksploatacjà.

3. Badania doraêne — kontrolne przeprowadzane

sà w przypadkach uzasadnionych stanem technicznym

przenoÊnika.

4. Zakres badaƒ, o których mowa w ust. 1—3, ustala ka˝dorazowo organ w∏aÊciwej jednostki dozoru

Poz. 827

technicznego na podstawie ustaleƒ okreÊlonych w § 38

i 39.

Rozdzia∏ 8

Eksploatacja

§ 43. 1. PrzenoÊnik powinien byç wyposa˝ony w instrukcj´ eksploatacji.

2. Dla ka˝dego przenoÊnika eksploatujàcy jest obowiàzany prowadziç dziennik konserwacji, w którym

konserwator odnotowuje wykonywane czynnoÊci.

3. Teren dzia∏ania przenoÊnika powinien byç w∏aÊciwie oÊwietlony.

§ 44. 1. Pomiary rezystancji izolacji obwodów elektrycznych oraz skutecznoÊci ochrony przeciwpora˝eniowej nale˝y wykonywaç co najmniej raz w roku.

2. Niezale˝nie od terminu, o którym mowa w ust. 1,

pomiary nale˝y wykonywaç ka˝dorazowo po wprowadzeniu zmian lub przeprowadzeniu prac w instalacji

elektrycznej, przestawieniu i zmontowaniu przenoÊnika na nowym miejscu pracy oraz we wszystkich przypadkach nasuwajàcych przypuszczenie, ˝e stan izolacji

lub ochrony przeciwpora˝eniowej uleg∏ pogorszeniu

lub wystàpi∏y uszkodzenia.

§ 45. 1. Dla zapewnienia bezpiecznej pracy przenoÊnika eksploatujàcy powinien zadbaç o w∏aÊciwà jego

konserwacj´ i obs∏ug´.

2. Konserwator lub obs∏ugujàcy wykonujàcy czynnoÊci, o których mowa w ust. 1, powinien posiadaç niezb´dnà wiedz´ teoretycznà i praktycznà w zakresie wykonywanych czynnoÊci.

§ 46. 1. Do zadaƒ konserwatora przenoÊnika nale˝y

1) przestrzeganie instrukcji eksploatacji,

2) dokonywanie przeglàdów przenoÊników w terminach i zakresie okreÊlonym przez wytwórc´ w instrukcji eksploatacji, a w szczególnoÊci sprawdzenie

a) stanu technicznego mechanizmów nap´dowych, uk∏adów hamulcowych oraz ci´gien noÊnych i ich zamocowania,

b) dzia∏ania urzàdzeƒ zabezpieczajàcych i ograniczników ruchowych,

c) dzia∏ania urzàdzeƒ sterujàcych, sygnalizacyjnych i oÊwietleniowych,

d) prawid∏owoÊci obs∏ugi przenoÊnika,

3) usuwanie na bie˝àco usterek i nieprawid∏owoÊci

w dzia∏aniu przenoÊników,

4) sprawdzanie nie rzadziej ni˝ co 12 miesi´cy, je˝eli

w instrukcji eksploatacji nie ustalono krótszych terminów, stanu

a) konstrukcji noÊnej, a w szczególnoÊci po∏àczeƒ

spawanych, nitowanych i roz∏àcznych,

b) toru jezdnego,

c) instalacji ochronnej przeciwpora˝eniowej oraz,

je˝eli jest, instalacji odgromowej,

5) odnotowanie z aktualnà datà i potwierdzenie podpisem w dzienniku konserwacji wyników przeglàdu i dokonywanych czynnoÊci,

6) bezzw∏oczne powiadomienie eksploatujàcego przenoÊnik o usterkach, które spowodowa∏y koniecznoÊç wy∏àczenia przenoÊnika z eksploatacji, i dokonanie odpowiedniego wpisu do dziennika konserwacji.

Poz. 827 i 828

b) liczb´ lat eksploatacji (rok budowy),

c) stwierdzenie, ˝e przenoÊnik ma oryginalnà konstrukcj´ fabrycznà,

d) stwierdzenie, ˝e w przenoÊniku nie dokonano

wymiany podstawowych cz´Êci i elementów noÊnych.

2. Dokumentacja uproszczona, o której mowa

w ust. 1 pkt 2, powinna zawieraç co najmniej

2. W uzasadnionych przypadkach organ w∏aÊciwej

jednostki dozoru technicznego mo˝e okreÊliç krótsze

terminy przeglàdów, o których mowa w ust. 1.

1) skrócony opis techniczny przenoÊnika z nazwà wytwórcy, numerem fabrycznym i rokiem budowy,

Rozdzia∏ 9

3) schemat zasilania, uproszczony schemat elektryczny, rodzaje zabezpieczeƒ i rodzaje przewodów,

Przepisy przejÊciowe i koƒcowe

2) szkic przenoÊnika lub jego zdj´cie,

4) schemat elektryczny i pneumatyczny,

§ 47. Dla przenoÊników eksploatowanych przed

wejÊciem w ˝ycie rozporzàdzenia organ w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego mo˝e uproÊciç i ograniczyç

wymagany przepisami rozporzàdzenia zakres badaƒ

oraz dokumentacji.

5) protoko∏y pomiarów rezystancji oraz skutecznoÊci

ochrony przeciwpora˝eniowej,

6) obliczenia statecznoÊci oraz stabilnoÊci urzàdzeƒ,

7) atesty na ∏aƒcuchy noÊne,

8) atesty materia∏owe na inne elementy noÊne,

§ 48. 1. PrzenoÊniki, dla których eksploatujàcy

1) posiada dokumentacj´ dostarczonà przez wytwórc´, o której mowa w § 32 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 i 5, powinny byç zg∏oszone do badaƒ odbiorczych,

2) nie posiada dokumentacji dostarczonej przez wytwórc´ lub jest ona niekompletna, ale na przenoÊniku jest umieszczona tabliczka fabryczna umo˝liwiajàca jego identyfikacj´, powinna byç wykonana

dokumentacja w formie uproszczonej,

3) nie posiada dokumentacji wytwórcy oraz ˝adnych

elementów identyfikacyjnych, eksploatujàcy przenoÊnik powinien z∏o˝yç pisemne oÊwiadczenie zawierajàce co najmniej

a) sposób nabycia przenoÊnika,

9) obliczenia wytrzyma∏oÊciowe elementów noÊnych.

3. Dla przenoÊników, o których mowa w ust. 1 pkt 3,

organ w∏aÊciwej jednostki dozoru technicznego ustala

w zale˝noÊci od stwierdzonego ich stanu technicznego

indywidualny zakres dokumentacji i badaƒ odbiorczych oraz badaƒ materia∏owych, wytrzyma∏oÊciowych i specjalistycznych.

§ 49. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Gospodarki: J. Steinhoff

828

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI

z dnia 12 lipca 2001 r.

w sprawie szczegó∏owych zasad etykietowania i wydawania etykiet urz´dowych oraz rodzajów opakowaƒ

materia∏u siewnego.

Na podstawie art. 62 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. o nasiennictwie (Dz. U. z 2001 r. Nr 53, poz.

563 i Nr 76, poz. 811) zarzàdza si´, co nast´puje

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) szczegó∏owe zasady etykietowania materia∏u siewnego i wydawania etykiet urz´dowych oraz treÊç

informacji zamieszczanych na etykietach,

2) rodzaje opakowaƒ materia∏u siewnego, z uwzgl´dnieniem opakowaƒ ma∏ych, jako kryterium etykietowania kwalifikowanego materia∏u siewnego

przez przedsi´biorców,

3) zasady i sposoby zabezpieczania opakowaƒ.

Rozdzia∏ 2

Etykietowanie materia∏u siewnego

§ 2. Etykiety urz´dowe i etykiety przedsi´biorcy sà

dokumentami identyfikujàcymi materia∏ siewny.

Kod PCN

Wyszczególnienie

3002 10 10 0

— — Antysurowice

— — Pozosta∏e

— — — Hemoglobina, globulina krwi i globulina surowicy

— — — Pozosta∏e

— — — — Pochodzenia ludzkiego

— — — — Pozosta∏e

— Szczepionki stosowane w lecznictwie

— Szczepionki stosowane w weterynarii

— Pozosta∏e

— — Krew ludzka

— — Krew zwierz´ca przygotowana do stosowania terapeutycznego, profilaktycznego i diagnostycznego

— — Hodowle mikroorganizmów

— — Pozosta∏e

3002 10 91 0

3002 10 95 0

3002 10 99 0

3002 20 00 0

3002 30 00 0

3002 90

3002 90 10 0

3002 90 30 0

3002 90 50 0

3002 90 90 0