Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o regulacji rynku cukru.

Ustawa określa zasady regulacji rynku buraków cukrowych i cukru, obejmujące produkcję

i obrót następującymi produktami

1)

burakami cukrowymi,

2)

cukrem buraczanym, cukrem trzcinowym w każdej formie, w tym cukrem inwertowanym,

3)

izoglukozą,

4)

syropem inulinowym,

5)

melasą,

6)

cukrem i syropem klonowym,

7)

sztucznym miodem mieszanym lub niemieszanym z miodem naturalnym,

8)

karmelem,

9)

cukrami smakowymi i barwionymi,

10)

wysłodkami i innymi odpadami z produkcji cukru,

11)

smakowymi lub barwionymi syropami z cukru, izoglukozy i inuliny,

12)

innymi cukrami i syropami.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

cukry białe - cukry bez dodatków smakowych lub barwników, zawierające w stanie suchym

co najmniej 99,5% sacharozy oznaczonej metodą polarymetryczną,

2)

cukry surowe - cukry bez dodatków smakowych lub barwników, zawierające w stanie suchym

mniej niż 99,5% sacharozy oznaczonej metodą polarymetryczną,

3)

producent cukru - przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193 oraz z 2001 r. Nr 49, poz. 509 i Nr 67, poz. 679) będącego posiadaczem środków produkcji umożliwiających wytworzenie cukru buraczanego,

4)

producent izoglukozy - przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy, o której mowa w pkt 3,

będącego posiadaczem środków produkcji umożliwiających wytworzenie izoglukozy,

5)

producent syropu inulinowego - przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy, o której mowa w

pkt 3, będącego posiadaczem środków produkcji umożliwiających wytworzenie syropu inulinowego,

6)

plantator buraków cukrowych - posiadacza gruntu rolnego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, który na tym gruncie uprawia buraki cukrowe na podstawie umowy kontraktacji

zawieranej z producentem cukru,

7)

rok rozliczeniowy - okres od 1 lipca do 30 czerwca roku następnego, na który dokonuje

się bilansu produkcji, krajowego zużycia, zapasów, eksportu i importu cukru oraz ustala

się ceny, opłaty, dopłaty, kwoty i limity, z zastrzeżeniem art. 21,

8)

kwota A cukru, kwota A izoglukozy i kwota A syropu inulinowego - ilość odpowiednio

cukru buraczanego, izoglukozy i syropu inulinowego, jaka może być wprowadzona na rynek

krajowy w okresie roku rozliczeniowego,

9)

kwota B cukru, kwota B izoglukozy i kwota B syropu inulinowego - ilość odpowiednio

cukru buraczanego, izoglukozy i syropu inulinowego, jaka może być wprowadzona na rynek

krajowy albo wyeksportowana z dopłatami w okresie roku rozliczeniowego,

10)

limit A i B cukru, limit A i B izoglukozy oraz limit A i B syropu inulinowego - przyznaną

odpowiednio producentowi cukru, izoglukozy i syropu inulinowego część kwot A i B cukru,

izoglukozy albo syropu inulinowego,

11)

cukier A i B, izoglukoza A i B oraz syrop inulinowy A i B - odpowiednio cukier buraczany,

izoglukozę i syrop inulinowy wyprodukowane przez producenta w ramach przyznanych mu

limitów A i B,

12)

cukier C, izoglukoza C i syrop inulinowy C - odpowiednio cukier buraczany, izoglukozę

i syrop inulinowy, wyprodukowane przez producenta ponad przyznane limity A i B lub

przez producenta, któremu nie przyznano limitów A i B,

13)

buraki A, buraki B i buraki C - buraki cukrowe przetworzone odpowiednio na cukier

A, cukier B i cukier C,

14)

izoglukoza - produkt uzyskany z glukozy lub jej polimerów o zawartości wagowo co najmniej

10% fruktozy w suchej masie,

15)

syrop inulinowy - bezpośredni produkt otrzymany przez hydrolizę inuliny lub oligofruktoz,

zawierający wagowo w suchej masie co najmniej 10% fruktozy w postaci wolnej lub sacharozy,

16)

opłaty cukrowe - opłaty od ilości wyprodukowanego cukru A i B, izoglukozy A i B oraz

syropu inulinowego A i B, wnoszone przez producentów i przeznaczone na pokrycie kosztów

dopłat do eksportu cukru B, izoglukozy B i syropu inulinowego B,

17)

prawo do uprawy i dostawy buraków cukrowych - uprawnienie plantatora buraków cukrowych

do dostarczenia określonej ilości buraków cukrowych do określonego miejsca odbioru

przyznane przez komisję mieszaną,

18)

komisja mieszana - podmiot działający przy producencie cukru, na zasadach określonych

przez Komisję Porozumiewawczą do Spraw Cukru i wykonujący zadania wynikające z Porozumienia

Branżowego.

1.

Tworzy się Komisję Porozumiewawczą do Spraw Cukru, zwaną dalej „Komisją Porozumiewawczą”.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych powołuje i odwołuje członków Komisji Porozumiewawczej.

3.

Komisja Porozumiewawcza składa się z 12 członków, w tym

1)

6 przedstawicieli plantatorów buraków cukrowych,

2)

6 przedstawicieli producentów cukru

- zgłoszonych przez związki zawodowe rolników i społeczno-zawodowe organizacje rolników

oraz przez producentów cukru.

4.

Kadencja Komisji Porozumiewawczej trwa 4 lata.

5.

Członek Komisji Porozumiewawczej może być odwołany na wniosek organizacji, której

jest reprezentantem.

6.

Komisja Porozumiewawcza działa na podstawie regulaminu, nadanego przez Prezesa Rady

Ministrów, w drodze rozporządzenia.

7.

Regulamin określi w szczególności tryb powoływania i odwoływania członków Komisji

Porozumiewawczej, częstotliwość posiedzeń, sposób podejmowania uchwał, a także zasady

podziału kosztów działania tej Komisji.

8.

Do zadań Komisji Porozumiewawczej należy

1)

ustalanie, w trybie przewidzianym przez regulamin, szczegółowych zasad współpracy

między producentami cukru i plantatorami buraków cukrowych, które przyjmują formę

Porozumienia Branżowego,

2)

reprezentowanie interesów plantatorów i producentów cukru wobec ministra właściwego

do spraw rynków rolnych, Prezesa Agencji Rynku Rolnego i innych organów administracji

publicznej, a w szczególności opiniowanie

a)

propozycji ceny interwencyjnej cukru, ceny podstawowej buraków cukrowych oraz cen

minimalnych buraków cukrowych,

b)

sprawozdań Prezesa Agencji Rynku Rolnego dotyczących kosztów dopłat do eksportu,

c)

decyzji o podziale limitów, o której mowa w art. 8 ust. 7,

d)

wysokości opłat cukrowych,

3)

określenie zakresu działania i trybu powoływania komisji mieszanej, działającej przy

producencie cukru, w skład której wchodzą w równej liczbie przedstawiciele plantatorów

buraków cukrowych i przedstawiciele właściwego producenta cukru,

4)

kontrola przestrzegania ustaleń zawartych w Porozumieniu Branżowym.

9.

Porozumienie Branżowe określa w szczególności

1)

zasady przyznawania prawa do uprawy i dostawy buraków cukrowych dla poszczególnych

plantatorów, odpowiednio do przyznanego producentowi limitu A i B cukru, oraz zasady

zbywania tego prawa,

2)

bazę dostawy i jakość standardową buraków cukrowych,

3)

warunki produkcji i organizacji dostaw buraków cukrowych,

4)

warunki odbioru buraków cukrowych i zapłaty za nie.

10.

Treść Porozumienia Branżowego może być zmieniana na podstawie protokołów dodatkowych

do Porozumienia Branżowego.

11.

Porozumienie Branżowe stanowi załącznik do umowy kontraktacji buraków cukrowych, zawieranej

pomiędzy producentem cukru a plantatorem buraków cukrowych, z zastrzeżeniem ust. 12.

12.

Jeżeli Komisja Porozumiewawcza nie uzgodni Porozumienia Branżowego w terminie do 6

miesięcy przed dniem rozpoczęcia roku rozliczeniowego, minister właściwy do spraw

rynków rolnych, w drodze rozporządzenia, określi treść załącznika do umowy kontraktacji

zawieranej pomiędzy producentem cukru a plantatorem buraków cukrowych, rozstrzygającego

w zakresie, o którym mowa w ust. 9 pkt 1-4, i zapewniającego ochronę interesów stron

umowy.

Przy producencie cukru działa komisja mieszana, której zadaniem jest ocena przestrzegania

zasad określonych w Porozumieniu Branżowym oraz ustalanie dla poszczególnych plantatorów,

wynikających z prawa do uprawy i dostawy, oznaczonej ilości i miejsca dostawy buraków

cukrowych.

Kwoty A i B cukru, kwoty A i B izoglukozy oraz kwoty A i B syropu inulinowego na dany

rok rozliczeniowy określa, w drodze rozporządzenia, Rada Ministrów na wniosek ministra

właściwego do spraw rynków rolnych złożony, po zasięgnięciu opinii Prezesa Agencji

Rynku Rolnego i Komisji Porozumiewawczej, w terminie do dnia 1 sierpnia roku kalendarzowego

poprzedzającego ten, w którym przypada początek danego roku rozliczeniowego.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze decyzji, w terminie do dnia 1

listopada roku kalendarzowego poprzedzającego ten, w którym przypada początek roku

rozliczeniowego, przyznaje producentom cukru limity A i B cukru na ten rok rozliczeniowy.

2.

Limity, o których mowa w ust. 1, przyznawane są na wniosek producentów cukru w drodze

podziału odpowiednio kwoty A cukru i kwoty B cukru proporcjonalnie do udziału limitów

A i B przyznanych im przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych na kampanię

2001/2002 w kwotach A i B cukru ustalonych przez Radę Ministrów na tę kampanię.

3.

Producent cukru, któremu przyznano limity A i B, jest obowiązany złożyć w Agencji

Rynku Rolnego, w terminie 30 dni po zakończeniu roku rozliczeniowego, sprawozdanie

z produkcji i obrotu cukrem buraczanym, obejmujące w szczególności wysokość marży

przetwórczej, wydatek cukru, przychody ze sprzedaży melasy oraz koszty transportu

buraków cukrowych.

4.

Wzory oraz terminy składania wniosków i sprawozdań, o których mowa w ust. 2 i 3, określi,

w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw rynków rolnych.

1.

Cukier C, izoglukoza C i syrop inulinowy C wyprodukowane w danym roku rozliczeniowym

muszą zostać wyeksportowane w postaci nieprzetworzonej lub w wyrobach o zawartości

cukru co najmniej 20% w przeliczeniu na cukier biały, w terminie do dnia 31 grudnia

roku kalendarzowego, w którym przypada koniec tego roku rozliczeniowego.

2.

Producent cukru, izoglukozy i syropu inulinowego ma obowiązek przedstawiania Agencji

Rynku Rolnego administracyjnych dokumentów celnych SAD w celu udowodnienia wykonania

przepisu ust. 1.

3.

Producent, który naruszył przepis ust. 1, obowiązany jest do wnoszenia opłaty sankcyjnej

w wysokości wartości niewyeksportowanego cukru C, izoglukozy C albo syropu inulinowego

C, licząc według ceny interwencyjnej cukru białego, obowiązującej w danym roku rozliczeniowym,

przy zastosowaniu współczynnika 1,9 dla izoglukozy i syropu inulinowego w przeliczeniu

na ekwiwalent cukru.

4.

Opłaty sankcyjne, o których mowa w ust. 3, wpłacane są bez wezwania na wydzielony rachunek Agencji Rynku Rolnego i podlegają

przepisom ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 16, poz. 166, Nr 39, poz. 459 i Nr 42, poz. 475).

1.

Komisja mieszana przy producencie cukru, który otrzymał limity A i B na rok rozliczeniowy

rozpoczynający się w dniu 1 lipca 2002 r., obowiązana jest w terminie do dnia 1 stycznia

2002 r. przyznać plantatorom prawo uprawy i dostawy buraków cukrowych obejmujące takie

ilości buraków cukrowych, jakie zapewnią wyprodukowanie cukru buraczanego w wysokości

przyznanych producentowi limitów na ten rok rozliczeniowy.

2.

W kolejnych latach rozliczeniowych, z zastrzeżeniem ust. 5, komisja mieszana zwiększa

albo zmniejsza plantatorom prawo uprawy i dostawy buraków cukrowych co do wielkości

dostaw proporcjonalnie do zwiększenia albo zmniejszenia limitów A i B cukru przyznanych

producentowi na te lata rozliczeniowe.

3.

Prawo do uprawy i dostawy buraków cukrowych w zakresie miejsca odbioru może być zmienione

przez komisję mieszaną jedynie za zgodą plantatora buraków cukrowych.

4.

Umowy kontraktacji w zakresie ilości dostarczanych buraków i miejsca dostawy obejmują

przyznane prawo do uprawy i dostawy. Umowy te nie mogą naruszać zasad określonych

w Porozumieniu Branżowym.

5.

Plantator buraków cukrowych może przenieść swoje prawo do uprawy i dostawy buraków

cukrowych na innego plantatora buraków cukrowych, w całości lub w części, jedynie

za zgodą komisji mieszanej.

6.

Producent cukru, który nie zawarł umów kontraktacji na dostawę buraków cukrowych w

ilości odpowiadającej przyznanym limitom A i B, jest obowiązany do dokonania zapłaty

za wszystkie buraki przerobione na cukier, aż do wysokości przyznanych mu limitów,

licząc po cenie minimalnej na buraki A.

7.

W przypadku niewykonania przez komisję mieszaną przy producencie cukru przepisów ust.

1 i 2, minister właściwy do spraw rynków rolnych, na wniosek Komisji Porozumiewawczej,

może wydać decyzję o przeniesieniu niewykorzystanych limitów A i B tego producenta

na rzecz innych producentów cukru.

8.

Producenci cukru zobowiązani są w terminie do 1 czerwca każdego roku przedstawić Prezesowi

Agencji Rynku Rolnego sprawozdanie z wykonania kontraktacji buraków cukrowych.

1.

W przypadku połączenia się producentów cukru będących spółkami handlowymi, minister

właściwy do spraw rynków rolnych, po zasięgnięciu opinii Komisji Porozumiewawczej,

przyznaje, w drodze decyzji, producentowi cukru powstałemu w wyniku połączenia, na

jego wniosek, limity A i B cukru równe sumie limitów przyznanych łączącym się producentom

cukru.

2.

W przypadku zbycia przedsiębiorstwa produkcji cukru przez producenta cukru, minister

właściwy do spraw rynków rolnych, po zasięgnięciu opinii Komisji Porozumiewawczej,

przyznaje nabywcy, w drodze decyzji, na jego wniosek, limity A i B cukru równe limitom

przyznanym zbywcy.

3.

W przypadku likwidacji, upadłości lub zaprzestania produkcji cukru w cukrowni z innych

przyczyn, limity A i B przyznane danemu producentowi cukru, który jest właścicielem

tej cukrowni, minister właściwy do spraw rynków rolnych po zasięgnięciu opinii Komisji

Porozumiewawczej przekazuje innym producentom cukru proporcjonalnie do wielkości przejętych

wraz z plantatorami praw do uprawy i dostawy buraków cukrowych.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, na wniosek producenta cukru, przed zakończeniem

roku rozliczeniowego może przenieść w ciężar limitu A i B, przyznanego na następny

rok rozliczeniowy, część produkcji cukru C w ilości nieprzekraczającej 20% przyznanego

mu limitu A; decyzja o przeniesieniu jest decyzją ostateczną.

1.

Izoglukozę i syrop inulinowy wytwarza się wyłącznie z surowca pochodzenia krajowego.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze decyzji, w terminie do dnia 1

listopada roku kalendarzowego poprzedzającego ten, w którym przypada początek roku

rozliczeniowego, przyznaje producentom izoglukozy oraz producentom syropu inulinowego

odpowiednio limity A i B izoglukozy oraz limity A i B syropu inulinowego na ten rok

rozliczeniowy.

3.

Limity, o których mowa w ust. 2, przyznaje się na wniosek producentów w drodze podziału

odpowiednio kwot A i B izoglukozy i kwot A i B syropu inulinowego proporcjonalnie

do wielkości sprzedaży na rynek krajowy w roku kalendarzowym poprzedzającym wejście

ustawy w życie.

4.

Przepisy art. 6 ust. 2 i 4 stosuje się odpowiednio.

1.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, na wniosek ministra właściwego do spraw rynków

rolnych, złożony po zasięgnięciu opinii Prezesa Agencji Rynku Rolnego i Komisji Porozumiewawczej,

w terminie do dnia 1 sierpnia każdego roku ustala na rok rozliczeniowy rozpoczynający

się 1 lipca następnego roku

1)

cenę interwencyjną cukru białego,

2)

cenę podstawową buraków cukrowych.

2.

Cena interwencyjna cukru białego dotyczy cukru niepakowanego o określonej jakości

standardowej, loco magazyn producenta cukru, załadowanego na środek transportu wskazany

przez kupującego.

3.

Cena podstawowa buraków cukrowych dotyczy określonego miejsca dostawy i określonej

jakości standardowej i ustalana jest z uwzględnieniem ceny interwencyjnej cukru białego

oraz wielkości odzwierciedlających

1)

marżę przetwórczą,

2)

wydatek cukru,

3)

przychody producenta cukru ze sprzedaży melasy,

4)

koszty dostarczenia buraków cukrowych do cukrowni.

1.

Cena minimalna buraków A równa jest 98% ceny podstawowej buraków cukrowych.

2.

Cena minimalna buraków B równa jest 68% ceny podstawowej buraków cukrowych, z zastrzeżeniem

art. 17 ust. 5.

3.

Cena minimalna buraków A i cena minimalna buraków B obowiązują dla tego samego miejsca

dostawy i tej samej jakości standardowej, dla której ustalona jest cena podstawowa

buraków cukrowych.

4.

Producent cukru kupujący buraki cukrowe nadające się do produkcji cukru i przeznaczone

do produkcji cukru obowiązany jest zapłacić

1)

za buraki A - cenę nie niższą niż cena minimalna buraków A,

2)

za buraki B - cenę nie niższą niż cena minimalna buraków B.

5.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia, ustali ceny minimalne

buraków A i B wraz z dopłatami i opustami określonymi w zależności od odchyleń od

jakości standardowej.

1.

Producenci cukru zobowiązani są wpłacać do Agencji Rynku Rolnego składki na magazynowanie

cukru. Wysokość składek na magazynowanie uzależniona jest od wartości wypłaconych

rekompensat za magazynowanie.

2.

Przechowujący cukier mają prawo do rekompensaty kosztów magazynowania za cukier biały

przechowywany w ramach przyznanych limitów oraz cukru przeniesionego, o którym mowa

w art. 10.

3.

Rekompensaty kosztów za magazynowanie, o których mowa w ust. 1, dokonuje Prezes Agencji

Rynku Rolnego na wniosek przechowującego cukier do wysokości środków zgromadzonych

z opłat na magazynowanie.

4.

Warunkiem uzyskania rekompensaty kosztów magazynowania cukru jest

1)

posiadanie atestowanych magazynów cukru na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

składanie sprawozdań z obrotów zapasami w trybie określonym przez Prezesa Agencji

Rynku Rolnego,

3)

udostępnienie magazynów cukru w celu dokonywania kontroli przez Agencję Rynku Rolnego

lub instytucję kontrolującą przez nią wyznaczoną.

5.

Prezes Agencji Rynku Rolnego cofa prawo do otrzymania rekompensaty kosztów magazynowania,

jeśli magazyn utraci atest lub jeśli średni stan zapasów na koniec każdego miesiąca

jest niższy niż 160 ton u producentów cukru oraz 400 ton u innych przechowujących.

6.

Warunki, którym powinien odpowiadać atestowany magazyn, oraz tryb i terminy wypłacania

rekompensat kosztów magazynowania ustali Prezes Agencji Rynku Rolnego po zaopiniowaniu

przez Komisję Porozumiewawczą.

7.

Terminy oraz tryb pobierania składek ustali Prezes Agencji Rynku Rolnego po zasięgnięciu

opinii Komisji Porozumiewawczej w terminie do jednego miesiąca przed rozpoczęciem

roku rozliczeniowego.

1.

Agencja Rynku Rolnego jest zobowiązana zakupić po cenie interwencyjnej cukier A i

B od producenta cukru spełniającego warunki, o których mowa w art. 14 ust. 4.

2.

Agencja Rynku Rolnego sprzedaje cukier na rynku krajowym po cenach wyższych niż cena

interwencyjna.

3.

Prezes Agencji Rynku Rolnego, po wyrażeniu zgody przez ministra właściwego do spraw

rolnictwa, może podjąć decyzję o sprzedaży cukru z zapasów Agencji po cenie niższej

lub równej cenie interwencyjnej z przeznaczeniem na paszę dla zwierząt.

4.

Prezes Agencji Rynku Rolnego określi zasady dokonywania zakupów interwencyjnych cukru

białego, obejmujące w szczególności

1)

minimalne wymagania co do jakości i ilości cukru oferowanego Agencji,

2)

dopłaty i opusty związane z odchyleniami od jakości standardowej,

3)

warunki i procedury przejęcia cukru przez Agencję.

1.

Eksporterzy mogą uzyskać dopłaty do eksportu cukru B, izoglukozy B, syropu inulinowego

B, a przetwórcy cukru do przerobu cukru na cele niespożywcze.

2.

Całkowita wartość dopłat, o których mowa w ust. 1, pokrywana jest z opłat cukrowych,

o których mowa w art. 17 ust. 1, wpłacanych przez producentów cukru buraczanego, izoglukozy

i syropu inulinowego do Agencji Rynku Rolnego.

3.

Prezes Agencji Rynku Rolnego przed zakończeniem roku rozliczeniowego określa

1)

ilość cukru A i B, izoglukozy A i B oraz syropu inulinowego A i B wyprodukowanych

w danym roku rozliczeniowym,

2)

przewidywaną ilość cukru A i B, izoglukozy A i B i syropu inulinowego A i B wprowadzonych

na rynek krajowy w danym roku rozliczeniowym,

3)

przewidywaną ilość cukru buraczanego przetworzonego na cele niespożywcze,

4)

nadwyżkę cukru i izoglukozy oraz syropu inulinowego, które powinny być wyeksportowane

przez odjęcie ilości, o której mowa w pkt 2, od ilości, o której mowa w pkt 1,

5)

wysokość dopłat do przewidywanego eksportu 1 tony cukru w odniesieniu do danego roku

rozliczeniowego,

6)

wysokość dopłat do przewidywanego przerobu 1 tony cukru na cele niespożywcze,

7)

całkowitą wysokość dopłat eksportowych i dopłat do przerobu cukru na cele niespożywcze

wynikających z pomnożenia ilości, o których mowa w pkt 3 i 4, przez średnie dopłaty,

o których mowa w pkt 5 i 6.

1.

Producenci cukru buraczanego, izoglukozy i syropu inulinowego zobowiązani są wpłacać

do Agencji Rynku Rolnego opłaty cukrowe wynoszące 2% ceny interwencyjnej w odniesieniu

do cukru A oraz do 32% ceny interwencyjnej w odniesieniu do cukru B, z zastrzeżeniem

ust. 3 i 4. W przypadku izoglukozy i syropu inulinowego opłatę przelicza się na ekwiwalent

cukru przez zastosowanie współczynnika 1,9.

2.

Środki pochodzące z opłat cukrowych wpłacane do Agencji Rynku Rolnego na wydzielony

rachunek przeznacza się w całości na dopłaty, o których mowa w art. 16 ust. 1.

3.

W przypadku gdy ustalona wartość opłat, o których mowa w ust. 1, nie została całkowicie

wykorzystana, Prezes Agencji Rynku Rolnego obniża ją w następnym roku rozliczeniowym

o wielkość wynikającą z wartości niewykorzystanej kwoty.

4.

W przypadku gdy ustalona wartość dopłat, o których mowa w art. 16 ust. 1, dla danego

roku rozliczeniowego nie jest całkowicie pokryta przez opłaty, o których mowa w ust.

1, od producentów pobierane będą dodatkowe opłaty. Dodatkowa opłata ustalana jest

dla każdego producenta cukru, izoglukozy i syropu inulinowego przez wprowadzenie do

całkowitej sumy należnej ze strony producenta cukru, izoglukozy i syropu inulinowego

w bieżącym roku rozliczeniowym współczynnika, który zostanie ustalony jako stosunek

kosztów dopłat do sumy opłat cukrowych za ten sam rok rozliczeniowy pomniejszony o

1.

5.

W przypadku zastosowania dodatkowych opłat, o których mowa w ust. 4, zostanie skorygowana

cena minimalna buraków B, o której mowa w art. 13 ust. 2, z użyciem tego samego współczynnika.

Skorygowana cena zostanie ustalona przez Prezesa Agencji Rynku Rolnego do dnia 15

października danego roku rozliczeniowego.

6.

Tryb oraz terminy pobierania opłat ustali Prezes Agencji Rynku Rolnego po zasięgnięciu

opinii Komisji Porozumiewawczej.

1.

Obrót z zagranicą produktami wymienionymi w art. 1 wymaga uzyskania zezwolenia na

przywóz tych towarów na polski obszar celny lub ich wywóz z polskiego obszaru celnego,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia,

maksymalne ilości produktów wymienionych w art. 1, którymi obrót z zagranicą nie wymaga

uzyskania zezwolenia.

3.

Rada Ministrów ustala cło na importowany cukier na poziomie, który gwarantuje utrzymanie

krajowych cen na pakowany cukier, na poziomie wyższym od ceny interwencyjnej.

4.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze decyzji, wydaje i odmawia wydania

zezwolenia oraz cofa wydane zezwolenia.

5.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określa, w drodze rozporządzenia

1)

wzory wniosków stosowane w postępowaniu o wydanie zezwoleń, o których mowa w ust.

1, wraz z listą dokumentów i niezbędnych informacji, które muszą być załączone do

wniosku,

2)

wzory zezwoleń,

3)

sposób i tryb ewidencjonowania wydawanych zezwoleń,

4)

wzór sprawozdania i tryb składania sprawozdań z wykorzystania zezwolenia.

W ustawie z dnia 26 sierpnia 1994 r. o regulacji rynku cukru i przekształceniach własnościowych

w przemyśle cukrowniczym

(Dz. U. Nr 98, poz. 473, z 1996 r. Nr 152, poz. 724 i z 1997 r. Nr 121, poz. 770) wprowadza się następujące zmiany

1)

w tytule ustawy skreśla się wyrazy „regulacji rynku cukru i”;

2)

skreśla się art. 1, art. 1a pkt 1, 2, 5 i 6, art. 2-4a, art. 10 i art. 13;

3)

w art. 1a w pkt 3

a)

w lit. a) po wyrazach „poz. 561),” dodaje się wyrazy „oraz ich następców prawnych,”

b)

w lit. b) po wyrazach „poz. 110),” dodaje się wyrazy „oraz ich następców prawnych,”;

4)

skreśla się art. 5.

1.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, działając w imieniu Skarbu Państwa, przeprowadzi

niezwłocznie połączenie Spółek Cukrowych utworzonych na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy,

o której mowa w art. 19, oraz spółek, o których mowa w art. 7 ust. 2 ustawy powołanej

w art. 19, w których Skarb Państwa i Spółki Cukrowe posiadają łącznie 100% akcji w

dniu wejścia w życie niniejszej ustawy i utworzy z nich, w trybie art. 492 § 1 pkt 2 Kodeksu spółek handlowych, spółkę akcyjną, zwaną dalej „Krajową Spółką Cukrową”.

2.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, działając w imieniu Skarbu Państwa, wniesie

na podwyższenie kapitału Krajowej Spółki Cukrowej wszystkie będące w posiadaniu Skarbu

Państwa akcje Spółek Cukrowych utworzonych na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy, o której

mowa w art. 19, i spółek, o których mowa w art. 7 ust. 2 ustawy powołanej w art. 19,

które nie podlegają połączeniu w myśl ust. 1. Do rozporządzania akcjami cukrowni,

polegającego na wniesieniu ich na podwyższenie kapitału Krajowej Spółki Cukrowej,

nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw

państwowych

(Dz. U. Nr 118, poz. 561 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 32, poz. 184, Nr 98, poz. 603, Nr 106, poz. 673, Nr 121, poz. 770, Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 40, poz. 400 i Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 15, poz. 180, Nr 26, poz. 306, Nr 31, poz. 383, Nr 60, poz. 703, Nr 84, poz. 948 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 63, poz. 637, Nr 72, poz. 745 i Nr 76, poz. 807).

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, program prywatyzacji Krajowej Spółki

Cukrowej oraz tryb zbywania akcji wyłącznie dla plantatorów buraków cukrowych związanych

umowami kontraktacji buraków cukrowych z Krajową Spółką Cukrową i pracowników Krajowej

Spółki Cukrowej, w drodze zaproszeń do rokowań skierowanych do nich lub do ich pełnomocników.

Zapłata za akcje może być dokonywana w ratach. Do zbywania akcji nie stosuje się przepisów

ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi

(Dz. U. Nr 118, poz. 754 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 107, poz. 669 i Nr 113, poz. 715 oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 702 i 703, Nr 94, poz. 1037, Nr 103, poz. 1099, Nr 114, poz. 1191, Nr 116, poz. 1216 i Nr 122, poz. 1315) oraz ustawy, o której mowa w ust. 2.

4.

Plantatorzy buraków cukrowych i pracownicy przemysłu cukrowniczego w miejsce uprawnień

do nieodpłatnego nabycia akcji, uzyskanych na podstawie art. 8 ustawy, o której mowa

w art. 19, nabywają odpowiednio prawo do nieodpłatnego nabycia akcji Krajowej Spółki

Cukrowej. Przepisy Kodeksu spółek handlowych o zamianie akcji stosuje się odpowiednio.

5.

Akcje nabyte w trybie określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 lub nabyte

z nowych emisji akcje bez wyłączonego prawa głosu mogą być zbywane wyłącznie innym

plantatorom buraków cukrowych związanych umowami kontraktacji buraków cukrowych z

Krajową Spółką Cukrową i pracownikom Krajowej Spółki Cukrowej albo mogą być nabyte

przez Krajową Spółkę Cukrową w celu umorzenia. Akcje nowych emisji Krajowej Spółki

Cukrowej mogą obejmować wyłącznie plantatorzy buraków cukrowych związani umowami kontraktacji

buraków cukrowych z Krajową Spółką Cukrową lub pracownicy Krajowej Spółki Cukrowej,

lub mogą być nabyte przez inne osoby wyłącznie w formie akcji z wyłączonym prawem

głosu.

1.

Pierwszym rokiem rozliczeniowym w rozumieniu ustawy jest okres od dnia 1 października

2002 r. do dnia 30 czerwca 2003 r.

2.

Akty wykonawcze dotyczące pierwszego roku rozliczeniowego, o których mowa w art. 5

i art. 12 ust. 1, zostaną wydane do dnia 15 października 2001 r.

3.

Decyzje dotyczące ustalenia limitów produkcji na pierwszy rok rozliczeniowy, o których

mowa w art. 6 ust. 1 i art. 11 ust. 2, zostaną wydane do dnia 30 listopada 2001 r.

1.

Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do dnia 31 marca 2002 r. dokona

końcowego rozliczenia i przekazania dopłat producentom cukru do wyeksportowanego cukru

w kwocie B w 2001 r. Dopłaty te będą realizowane przez Agencję do wysokości środków

zgromadzonych na wydzielonym rachunku Agencji, pochodzących z opłat wnoszonych przez

podmioty nabywające cukier od producentów cukru na zaopatrzenie rynku krajowego, w

okresie od 1 stycznia 2001 r. do 31 grudnia 2001 r., powiększone o niewykorzystane

środki na dopłaty producentom cukru w okresie od 1 stycznia 2000 r. do 31 grudnia

2000 r.

2.

Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przekaże na rachunek Agencji Rynku

Rolnego, o którym mowa w art. 17 ust. 2, środki niewykorzystane w 2001 r. na dopłaty

do eksportu cukru w ramach kwoty B.

3.

Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przekaże posiadaną dokumentację

dotyczącą opłat i dopłat do eksportu cukru Agencji Rynku Rolnego w terminie do dnia

30 września 2002 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 17 i 22, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.,

2)

art. 19 pkt 1-3, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2002 r., i art. 19 pkt

4, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.