Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 28 czerwca 2001 r. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek.

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla wysokoÊç i tryb pobierania op∏at za dokonanie oceny spe∏niania przez obiekt

hotelarski wymagaƒ niezb´dnych do zaszeregowania

obiektu do okreÊlonego rodzaju i kategorii.

§ 2. 1. Op∏ata za dokonanie oceny spe∏nienia przez

obiekt hotelarski wymagaƒ niezb´dnych do zaszeregowania obiektu do okreÊlonego rodzaju i kategorii, zwana dalej „op∏atà”, wynosi

1) 150% miesi´cznej stawki najni˝szego wynagrodzenia przys∏ugujàcego za prac´ pracownikom zatrudnionym w pe∏nym wymiarze czasu pracy, okreÊlonego przez ministra w∏aÊciwego do spraw pracy,

które obowiàzuje w dniu z∏o˝enia wniosku o zaszeregowanie obiektu hotelarskiego, zwanego dalej

„najni˝szym wynagrodzeniem” — dla oceny hoteli i moteli kategorii oznaczonej czterema i pi´cioma

gwiazdkami,

2) 100% najni˝szego wynagrodzenia — dla oceny hoteli i moteli kategorii oznaczonej trzema gwiazdkami,

3) 80% najni˝szego wynagrodzenia — dla oceny kempingów,

4) 60% najni˝szego wynagrodzenia — dla oceny hoteli i moteli kategorii oznaczonej jednà i dwiema

gwiazdkami,

6) 40% najni˝szego wynagrodzenia — dla oceny pensjonatów do 20 pokoi,

7) 30% najni˝szego wynagrodzenia — dla oceny

schronisk,

8) 10% najni˝szego wynagrodzenia — dla oceny

schronisk m∏odzie˝owych i pól biwakowych.

2. Op∏at´ zaokràgla si´ do pe∏nych z∏otych w gór´.

§ 3. 1. Op∏at´ wnosi si´ na rachunek bankowy Êrodków specjalnych utworzonych przez w∏aÊciwego wojewod´ na podstawie art. 51a ust. 1 ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. o us∏ugach turystycznych.

2. W razie dokonywania, na wniosek przedsi´biorcy, oceny spe∏nienia wymagaƒ, o których mowa w § 1,

do wniosku o zaszeregowanie obiektu hotelarskiego

do okreÊlonego rodzaju i kategorii do∏àcza si´ dowód

wniesienia op∏aty, w wysokoÊci okreÊlonej w § 2.

3. W razie dokonywania ponownej oceny spe∏niania przez obiekt hotelarski wymagaƒ okreÊlonych dla

danego rodzaju i kategorii obiektu, w toku prowadzonego z urz´du post´powania w przedmiocie zmiany jego zaszeregowania, przedsi´biorca wnosi op∏at´,

w wysokoÊci okreÊlonej w § 2, w terminie wyznaczonym przez organ prowadzàcy post´powanie.

§ 4. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

5) 50% najni˝szego wynagrodzenia — dla oceny domów wycieczkowych,

Minister Gospodarki: J. Steinhoff

752

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI

z dnia 28 czerwca 2001 r.

w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek.

Na podstawie art. 21 ust. 4 i art. 34 ust. 2 ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. o us∏ugach turystycznych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 55, poz. 578) zarzàdza si´, co nast´puje

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) wykaz miast, w których wykonywanie zadaƒ przewodnika turystycznego wymaga posiadania

uprawnieƒ przewodnika miejskiego,

2) warunki, jakim powinien odpowiadaç wniosek o

a) nadanie uprawnieƒ przewodnika turystycznego

i pilota wycieczek,

b) upowa˝nienie do przeprowadzenia szkolenia przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek,

3) wysokoÊç op∏at za sprawdzenie kwalifikacji osób

ubiegajàcych si´ o uprawnienia przewodnika turystycznego i pilota wycieczek, sprawdzenie znajomoÊci j´zyka obcego przez przewodnika turystycznego i pilota wycieczek oraz wysokoÊç wynagrodzenia egzaminatorów,

4) miasta i obszary, na których organizatorzy turystyki majà obowiàzek zapewnienia udzia∏u przewodnika turystycznego,

5) programy szkolenia i zasady egzaminowania kandydatów na przewodników turystycznych i pilotów

wycieczek,

Poz. 752

3) wskazanie, czy upowa˝nienie ma mieç charakter

sta∏y, czy jednorazowy,

4) oÊwiadczenie, czy szkolenie b´dzie przeprowadzone w ramach prowadzonej dzia∏alnoÊci gospodarczej,

5) wskazanie kierownika szkolenia lub innej osoby

upowa˝nionej do wyst´powania wobec wojewody

w sprawach zwiàzanych ze szkoleniem,

6) informacj´ o dotychczasowych szkoleniach prowadzonych przez wnioskodawc´, je˝eli wnioskodawca prowadzi∏ uprzednio szkolenia,

7) opis warunków szkolenia, w tym wskazanie miejsca

odbywania wyk∏adów i zaj´ç praktycznych, a tak˝e

okreÊlenie miejsca przechowywania dokumentacji

szkolenia i archiwum wydanych dokumentów.

6) warunki uzyskiwania poszczególnych klas przewodników górskich, zakres terytorialny uprawnieƒ

przewodników górskich i stopieƒ trudnoÊci tras

oraz wycieczek prowadzonych przez przewodników górskich posiadajàcych uprawnienia odpowiedniej klasy,

si´

7) sk∏ad, sposób powo∏ywania i odwo∏ywania cz∏onków komisji egzaminacyjnych dla przewodników

turystycznych i pilotów wycieczek,

1) szczegó∏owe programy szkolenia, zgodne z odpowiednimi wymaganiami programów, o których

mowa w § 4,

8) sk∏ad i zasady dzia∏ania komisji egzaminacyjnych

j´zyków obcych oraz wzory Êwiadectw wydawanych przez te komisje,

2) wykaz kadry wyk∏adowców i instruktorów realizujàcych zaj´cia obj´te programem szkolenia, z udokumentowaniem ich kwalifikacji w formie

a) odpisu dyplomu ukoƒczenia studiów wy˝szych,

w zakresie problematyki szkolenia przewidzianej

do prowadzenia przez wyk∏adowc´,

b) zaÊwiadczenia o posiadaniu praktyki uzasadniajàcej powierzenie obowiàzków instruktora w ramach zaj´ç praktycznych, wydanego przez jednostk´ powierzajàcà zainteresowanemu wykonywanie zadaƒ przewodnika turystycznego lub

pilota wycieczek lub przez stowarzyszenie zrzeszajàce przewodników turystycznych i pilotów

wycieczek,

9) wzory dokumentów potwierdzajàcych posiadanie

uprawnieƒ przewodnika turystycznego i pilota wycieczek.

§ 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o

1) warunkach zimowych — nale˝y przez to rozumieç

wyst´powanie lokalnych zalodzeƒ, g∏´bokiego lub

Êwie˝ego Êniegu oraz ujemnych temperatur,

2) warunkach letnich — nale˝y przez to rozumieç stan,

w którym nie wyst´pujà ∏àcznie co najmniej dwa

czynniki atmosferyczne, o których mowa w pkt 1.

Rozdzia∏ 2

Szkolenia dla przewodników turystycznych i pilotów

wycieczek

§ 3. 1. Upowa˝nienie do przeprowadzenia szkolenia

przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek

wydaje na wniosek zainteresowanego podmiotu, zwanego dalej „wnioskodawcà”, wojewoda w∏aÊciwy dla

miejsca odbywania szkolenia.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1) wskazanie jednostki organizacyjnej lub osoby ubiegajàcej si´ o upowa˝nienie,

2) okreÊlenie zakresu szkolenia, które wnioskodawca

zamierza prowadziç, w tym wskazanie

a) czy szkolenie ma mieç charakter podstawowy,

czy uzupe∏niajàcy,

b) obszaru uprawnieƒ, którego ma dotyczyç szkolenie przewodników turystycznych, z podaniem

zasi´gu regionu dla uprawnieƒ przewodnika terenowego innych ni˝ obszar ca∏ego województwa,

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, do∏àcza

3) opini´ wojewody lub wojewodów w∏aÊciwych dla

obszaru uprawnieƒ przewodników turystycznych,

je˝eli wojewoda, o którym mowa w ust. 1, nie jest

w∏aÊciwy dla tego obszaru,

4) oÊwiadczenia osób obj´tych wykazem, o którym

mowa w pkt 2, potwierdzajàce zgod´ na wspó∏prac´ z wnioskodawcà w zakresie obj´tym wnioskiem,

5) dokumenty potwierdzajàce prawo do korzystania

z lokali wskazanych we wniosku jako miejsce prowadzenia zaj´ç, a tak˝e dokumenty potwierdzajàce

prawo do korzystania z siedziby, w której wnioskodawca zamierza przechowywaç dokumentacj´

szkolenia i archiwum wydanych dokumentów,

6) wewn´trzny regulamin szkolenia, przedstawiany

s∏uchaczom, okreÊlajàcy w szczególnoÊci warunki

potwierdzania udzia∏u w zaj´ciach teoretycznych

i praktycznych oraz ich zaliczenia.

§ 4. 1. Ustala si´ program podstawowego szkolenia ogólnego dla kandydatów na przewodników turystycznych, okreÊlony w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia.

2. Ustala si´ programy podstawowego szkolenia

specjalistycznego dla kandydatów na

1) przewodników górskich, sk∏adajàcy si´ z

a) cz´Êci ogólnej — dla wszystkich przewodników

górskich, okreÊlony w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia,

b) cz´Êci szczegó∏owej — odr´bnej dla przewodników beskidzkich, sudeckich i tatrzaƒskich, okreÊlony odpowiednio w za∏àcznikach nr 3—5 do

rozporzàdzenia,

2) przewodników miejskich — okreÊlony w za∏àczniku

nr 6 do rozporzàdzenia,

3) przewodników terenowych — okreÊlony w za∏àczniku nr 7 do rozporzàdzenia.

3. Ustala si´ programy uzupe∏niajàcego szkolenia

dla kandydatów na przewodników górskich

1) ubiegajàcych si´ o klas´ drugà i pierwszà — okreÊlone w za∏àczniku nr 8 do rozporzàdzenia,

2) ubiegajàcych si´ o uprawnienie do prowadzenia

wycieczek w warunkach wysokogórskich, powy˝ej

III stopnia trudnoÊci w warunkach zimowych

i IV stopnia trudnoÊci w warunkach letnich — okreÊlone w za∏àczniku nr 9 do rozporzàdzenia.

4. Ustala si´ program szkolenia dla kandydatów na

pilotów wycieczek, okreÊlony w za∏àczniku nr 10 do

rozporzàdzenia.

5. Program szkolenia podstawowego kandydatów

na przewodników górskich obejmuje co najmniej 250

godzin zaj´ç, w tym po 50 godzin problematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 1 i 2 do rozporzàdzenia oraz

150 godzin problematyki okreÊlonej odpowiednio

w za∏àczniku nr 3, 4 lub 5 do rozporzàdzenia, z tym ˝e

program szkolenia przewodników górskich tatrzaƒskich obejmuje dodatkowo 65 dni szkolenia praktycznego.

6. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przewodników górskich rozszerzajàcych posiadane uprawnienia w klasie trzeciej na kolejny obszar górski obejmuje co najmniej 100 godzin zaj´ç z problematyki okreÊlonej odpowiednio w za∏àczniku nr 3, 4 lub 5 do rozporzàdzenia.

7. Program szkolenia dla kandydatów na przewodników miejskich obejmuje co najmniej 250 godzin,

w tym 50 godzin z problematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia i 200 godzin z problematyki

okreÊlonej w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia.

8. Program szkolenia dla przewodników terenowych obejmuje co najmniej 250 godzin, w tym 50 godzin z problematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia i 200 godzin z problematyki okreÊlonej

w za∏àczniku nr 7 do rozporzàdzenia.

9. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przewodników terenowych poszerzajàcych zakres posiadanych uprawnieƒ obejmuje co najmniej 100 godzin

z problematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 7 do rozporzàdzenia, z wy∏àczeniem metodyki i techniki prowadzenia wycieczek.

Poz. 752

10. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przewodników górskich beskidzkich i sudeckich ubiegajàcych si´ o wy˝szà klas´ obejmuje co najmniej 150 godzin zaj´ç z problematyki okreÊlonej w za∏àczniku nr 8

do rozporzàdzenia.

11. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przewodników górskich tatrzaƒskich ubiegajàcych si´

o klas´ drugà obejmuje co najmniej 75 godzin zaj´ç

teoretycznych i 25 dni szkolenia praktycznego, a dla

ubiegajàcych si´ o klas´ pierwszà — co najmniej 65 godzin zaj´ç teoretycznych i 28 dni szkolenia praktycznego, zgodnie z za∏àcznikiem nr 8 do rozporzàdzenia.

12. Program szkolenia uzupe∏niajàcego dla przewodników górskich ubiegajàcych si´ o uprawnienie do

prowadzenia wycieczek w warunkach wysokogórskich

obejmuje co najmniej 30 godzin szkolenia teoretycznego i 100 dni szkolenia praktycznego z problematyki

okreÊlonej w za∏àczniku nr 9 do rozporzàdzenia.

§ 5. Na podstawie programów, o których mowa

w § 4, organizator szkolenia opracowuje szczegó∏owy

program szkolenia w oparciu o nast´pujàce zasady

1) liczba godzin przewidzianych na poszczególne zagadnienia mo˝e zostaç zwi´kszona, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach mo˝na dokonaç

zmiany proporcji godzin pomi´dzy poszczególnymi przedmiotami,

2) wymiar zaj´ç teoretycznych okreÊla si´ w godzinach lekcyjnych, natomiast wymiar zaj´ç praktycznych — w dniach szkolenia, przyjmujàc, ˝e jeden

dzieƒ szkolenia odpowiada 8 godzinom.

§ 6. 1. Osoby ubiegajàce si´ o nadanie uprawnieƒ

przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek sk∏adajà wniosek do wojewody w∏aÊciwego dla ich miejsca

zameldowania na pobyt sta∏y.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1) imi´ i nazwisko oraz nazwisko rodowe osoby okreÊlonej w ust. 1,

2) imiona rodziców,

3) dat´ i miejsce urodzenia,

4) wykszta∏cenie (rodzaj szko∏y Êredniej lub wy˝szej

i rok ukoƒczenia),

5) miejsce zameldowania na pobyt sta∏y oraz adres do

korespondencji, w razie pobytu poza sta∏ym miejscem zameldowania,

6) ostatnie miejsce zameldowania na pobyt sta∏y w innym województwie,

7) wskazanie rodzaju i zakresu uprawnieƒ, o które

ubiega si´ osoba okreÊlona w ust. 1.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, do∏àcza

si´

1) odpis Êwiadectwa lub dyplomu stwierdzajàcego

posiadanie wykszta∏cenia Êredniego lub wy˝szego,

2) 3 fotografie,

3) zaÊwiadczenie o ukoƒczeniu szkolenia prowadzonego przez jednostk´ organizacyjnà lub osob´

uprawnionà do szkolenia przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek oraz o odbyciu praktyki,

4) Êwiadectwo zdania egzaminu przed w∏aÊciwà komisjà egzaminacyjnà dla przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek,

5) Êwiadectwo lekarskie, potwierdzajàce stan zdrowia

umo˝liwiajàcy wykonywanie funkcji przewodnika

turystycznego lub pilota wycieczek w zakresie obj´tym wnioskiem, wystawione w trybie i zakresie

okreÊlonym przepisami o badaniach lekarskich

pracowników,

6) oÊwiadczenie o niekaralnoÊci za przest´pstwa

umyÊlne lub inne, pope∏nione w zwiàzku z wykonywaniem funkcji przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek.

4. Osoby ubiegajàce si´ o uzyskanie wy˝szej klasy

przewodnika górskiego lub o rozszerzenie zakresu posiadanych uprawnieƒ do wniosku, o którym mowa

w ust. 1, do∏àczajà

1) zaÊwiadczenie o ukoƒczeniu szkolenia uzupe∏niajàcego, prowadzonego przez jednostk´ organizacyjnà lub osob´ uprawnionà do szkolenia przewodników turystycznych,

2) Êwiadectwo zdania egzaminu przed w∏aÊciwà komisjà egzaminacyjnà dla przewodników turystycznych,

3) zaÊwiadczenie o prowadzeniu wycieczek przez

okres wymagany dla uzyskania wy˝szej klasy

uprawnieƒ, wydane przez jednostk´ powierzajàcà

tej osobie prowadzenie wycieczek.

5. Na wniosek osoby przedstawiajàcej dokumenty

potwierdzajàce znajomoÊç j´zyka obcego, zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o us∏ugach turystycznych, zwanej dalej „ustawà”, wojewoda

poÊwiadcza znajomoÊç j´zyka obcego w legitymacji

przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek.

Rozdzia∏ 3

Uprawnienia przewodników turystycznych i pilotów

wycieczek

§ 7. 1. Warunkiem uzyskania uprawnienia przewodnika górskiego klasy trzeciej jest wykazanie si´ wiadomoÊciami i umiej´tnoÊciami w zakresie okreÊlonym

programem szkolenia, niezb´dnymi do

1) prowadzenia wycieczek górskich pieszych w warunkach letnich wszystkimi szlakami oznakowanymi na okreÊlonym obszarze górskim, zwanym dalej „obszarem uprawnieƒ”, oraz szlakami okreÊlonymi w programach szkolenia, w warunkach zimowych,

2) prowadzenia wycieczek autokarowych wszystkimi

drogami na obszarze uprawnieƒ.

2. Przewodnik górski klasy trzeciej, ubiegajàcy si´

o uzyskanie uprawnieƒ przewodnika górskiego klasy

drugiej na danym obszarze, powinien, oprócz wyma-

Poz. 752

gaƒ okreÊlonych w ust. 1, spe∏niaç nast´pujàce warunki

1) posiadaç co najmniej dwuletni sta˝ przewodnika

górskiego klasy trzeciej,

2) prowadziç wycieczki co najmniej przez 30 dni,

a przewodnik tatrzaƒski — 90 dni,

3) wykazaç si´ wiadomoÊciami i umiej´tnoÊciami

z zakresu przedmiotów okreÊlonych w programie

szkolenia uzupe∏niajàcego na klas´ drugà na tym

obszarze.

3. Przewodnik górski klasy drugiej, ubiegajàcy si´

o uzyskanie uprawnieƒ przewodnika górskiego klasy

pierwszej na danym obszarze, powinien, oprócz wymagaƒ okreÊlonych w ust. 1 i 2, spe∏niaç nast´pujàce

warunki

1) posiadaç co najmniej trzyletni sta˝ przewodnika

górskiego klasy drugiej,

2) prowadziç w klasie drugiej wycieczki w warunkach

letnich i zimowych co najmniej przez 50 dni, a przewodnik tatrzaƒski — 90 dni,

3) wykazaç si´ wiadomoÊciami i umiej´tnoÊciami z zakresu przedmiotów okreÊlonych w programie szkolenia uzupe∏niajàcego na klas´ pierwszà na tym obszarze.

4. Kandydaci na przewodników górskich, niezale˝nie od warunków okreÊlonych w ust. 1—3, powinni posiadaç umiej´tnoÊci odpowiedniego zachowania si´

z grupà turystycznà w terenie nieoznakowanym, w warunkach zagro˝eƒ wyst´pujàcych w górach.

§ 8. 1. Uprawnienia przewodnika górskiego beskidzkiego nadaje si´ na jeden lub wi´cej nast´pujàcych obszarów górskich

1) zachodni Beskidów Zachodnich, obejmujàcy Beskid Âlàski, Beskid Ma∏y, Beskid Makowski i Beskid

˚ywiecki do Prze∏´czy Sieniawskiej, wraz z po∏o˝onà od nich na pó∏noc cz´Êcià Pogórza Karpackiego

oraz Orawà,

2) wschodni Beskidów Zachodnich, obejmujàcy Beskid Wyspowy, Gorce, Beskid Sàdecki, od Prze∏´czy Sieniawskiej do Prze∏´czy Tylickiej, wraz z po∏o˝onà od nich na pó∏noc cz´Êcià Pogórza Karpackiego, a tak˝e Podhale, Pieniny, Spisz i Oraw´,

3) Beskidów Wschodnich, obejmujàcy Bieszczady

i Beskid Niski od Prze∏´czy Tylickiej do Prze∏´czy

U˝ockiej, wraz z po∏o˝onà od nich na pó∏noc cz´Êcià Pogórza Karpackiego.

2. Uprawnienia przewodnika górskiego tatrzaƒskiego nadaje si´ na obszar Tatr oraz obszar Podtatrza

obejmujàcego Spisz, Oraw´, Podhale i Pieniny.

3. Uprawnienia przewodnika górskiego sudeckiego nadaje si´ na obszar Sudetów, obejmujàcy Karkonosze i Pogórze Karkonoskie, Góry i Pogórze Izerskie,

Góry i Pogórze Kaczawskie, Rudawy Janowickie oraz

Kotlin´ Jeleniogórskà, Kotlin´ Kamiennogórskà, Góry

Kamienne, Góry i Pogórze Wa∏brzyskie, Góry Sowie,

Góry Bardzkie, Góry Sto∏owe, Góry Bystrzyckie, Góry

Orlickie, Masyw Ânie˝nika, Góry Bialskie, Góry Z∏ote,

Góry Opawskie i Kotlin´ K∏odzkà, wraz z po∏o˝onà od

nich na pó∏noc cz´Êcià Przedgórza Sudeckiego.

§ 9. 1. Ustala si´ nast´pujàce stopnie trudnoÊci tras

i wycieczek prowadzonych przez przewodników górskich odpowiedniej klasy

1) przewodnik górski klasy trzeciej jest uprawniony do

prowadzenia pieszych wycieczek górskich w warunkach letnich szlakami oznakowanymi, pieszych

wycieczek w warunkach zimowych szlakami okreÊlonymi w programach szkolenia, a tak˝e wycieczek autokarowych,

2) przewodnik górski klasy drugiej jest uprawniony do

prowadzenia

a) pieszych wycieczek górskich wszystkimi szlakami turystycznymi w warunkach letnich oraz szlakami oznakowanymi w warunkach zimowych,

b) wycieczek autokarowych,

c) pieszych wycieczek górskich po drogach taternickich do III stopnia trudnoÊci w warunkach letnich i do II stopnia trudnoÊci w warunkach zimowych,

3) przewodnik górski klasy pierwszej jest uprawniony

do prowadzenia

a) wycieczek górskich w warunkach letnich i zimowych wszystkimi szlakami turystycznymi na obszarze uprawnieƒ,

b) wycieczek autokarowych,

c) pieszych wycieczek górskich po drogach taternickich do IV stopnia trudnoÊci w warunkach letnich i do III stopnia trudnoÊci w warunkach zimowych.

2. Stopieƒ trudnoÊci tras oraz wycieczek prowadzonych przez przewodników górskich posiadajàcych

uprawnienia odpowiedniej klasy okreÊlajà szczegó∏owe programy szkolenia specjalistycznego i uzupe∏niajàcego okreÊlone w za∏àcznikach nr 3—5 i 8 do rozporzàdzenia.

3. Prowadzenie wycieczek górskich w Tatrach powy˝ej IV stopnia trudnoÊci w warunkach letnich i powy˝ej III stopnia trudnoÊci w warunkach zimowych wymaga uprawnieƒ przewodnika górskiego tatrzaƒskiego

i dodatkowego szkolenia uzupe∏niajàcego, okreÊlonego w za∏àczniku nr 9 do rozporzàdzenia.

§ 10. Ustanawia si´ wykaz miast, w których do

oprowadzania wycieczek sà wymagane uprawnienia

przewodnika miejskiego

1) Gdaƒsk, Gdynia, Sopot (∏àcznie),

2) Katowice z GórnoÊlàskim Okr´giem Przemys∏owym (∏àcznie),

3) Kraków,

4) Lublin,

5) ¸ódê,

6) Poznaƒ,

7) Szczecin,

8) Toruƒ,

Poz. 752

9) Warszawa,

10) Wroc∏aw.

§ 11. Uprawnienia przewodników miejskich obejmujà tak˝e oprowadzanie po obiektach i obszarach

znajdujàcych si´ w strefie podmiejskiej, je˝eli te obiekty i obszary sà zwiàzane z historià, kulturà lub gospodarkà miasta oraz obj´te sà programem szkolenia przewodników miejskich.

§ 12. Organizator turystyki jest obowiàzany, w obs∏udze grupy turystów, do zapewnienia udzia∏u

1) przewodnika miejskiego — dla miast wymienionych w § 10, je˝eli program imprezy obejmuje

zwiedzanie miasta lub wybranych obiektów na jego obszarze, w muzeach i obiektach zabytkowych,

w których nie oprowadza uprawniony pracownik,

2) przewodnika górskiego — na obszarach górskich

okreÊlonych w § 8, je˝eli program imprezy przewiduje wycieczki piesze poza obszarem miejscowoÊci,

3) przewodnika terenowego lub przewodnika miejskiego w przypadkach, o których mowa w w § 11,

w parkach narodowych, krajobrazowych i rezerwatach udost´pnianych do ruchu turystycznego, je˝eli program imprezy obejmuje zwiedzanie tych

miejsc, w muzeach i obiektach zabytkowych, w których nie oprowadza uprawniony pracownik, a tak˝e na obszarach, na których obowiàzujà przepisy

porzàdkowe prawa miejscowego w zakresie ochrony zdrowia lub ˝ycia.

Rozdzia∏ 4

Post´powanie egzaminacyjne

§ 13. 1. Komisj´ egzaminacyjnà dla przewodników

turystycznych oraz komisj´ egzaminacyjnà dla pilotów

wycieczek, zwane dalej „komisjami egzaminacyjnymi”, powo∏uje si´ w sk∏adzie

1) przewodniczàcy,

2) zast´pca przewodniczàcego,

3) cz∏onkowie w liczbie co najmniej 4 osób.

2. Kandydaci do komisji egzaminacyjnych powinni

spe∏niaç nast´pujàce kryteria

1) posiadaç wykszta∏cenie wy˝sze w zakresie obj´tym

problematykà szkolenia lub

2) posiadaç odpowiednio uprawnienia przewodnika

turystycznego lub pilota wycieczek oraz wykazaç

si´ pi´cioletnià czynnà dzia∏alnoÊcià odpowiednio

jako przewodnik turystyczny lub pilot wycieczek.

3. W sk∏ad komisji egzaminacyjnych mogà byç powo∏ywane osoby, które utraci∏y uprawnienia z przyczyn od nich niezale˝nych, a posiadajà przynajmniej

dziesi´cioletnià praktyk´ jako przewodnicy turystyczni

lub piloci wycieczek.

4. Sekretarzem komisji jest pracownik urz´du wojewódzkiego odpowiedzialny za sporzàdzenie dokumentacji z przebiegu egzaminu.

§ 14. 1. Cz∏onek komisji egzaminacyjnych mo˝e zostaç odwo∏any w ka˝dym czasie

1) na w∏asny wniosek,

2) na wniosek przewodniczàcego komisji, w razie nieusprawiedliwionego niewykonywania przez niego

obowiàzków lub ra˝àco niedba∏ego ich wykonywania,

3) w razie utraty uprawnieƒ przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, z zastrze˝eniem § 13 ust. 3.

2. W razie odwo∏ania z przyczyn okreÊlonych

w ust. 1 cz∏onka komisji wskazanego przez stowarzyszenie zrzeszajàce przewodników turystycznych lub pilotów wycieczek wojewoda wyst´puje do tego stowarzyszenia o wskazanie innych kandydatów.

3. Przewodniczàcy komisji egzaminacyjnej i jego

zast´pca mogà zostaç odwo∏ani z przyczyn okreÊlonych w ust. 1 pkt 1 i 3.

§ 15. 1. Przewodniczàcy komisji egzaminacyjnych,

w celu przeprowadzenia egzaminu dla przewodników

turystycznych i pilotów wycieczek, powo∏ujà zespo∏y

egzaminacyjne.

2. W sk∏ad zespo∏u wchodzi trzech egzaminatorów,

w tym przewodniczàcy zespo∏u.

3. W pracach zespo∏u egzaminacyjnego uczestniczy tak˝e sekretarz komisji, odpowiedzialny za prawid∏owe sporzàdzenie dokumentacji z przebiegu egzaminu.

4. Do zespo∏u egzaminacyjnego nie powo∏uje si´

egzaminatora, który uczestniczy∏ w szkoleniu osób egzaminowanych jako organizator, kierownik szkolenia

lub wyk∏adowca.

5. Na wniosek jednostki organizacyjnej lub osoby

prowadzàcej szkolenie przewodników turystycznych

lub pilotów wycieczek, z∏o˝ony do sekretarza komisji,

przewodniczàcy komisji wyznacza termin egzaminu

oraz podaje go do wiadomoÊci tym podmiotom nie

póêniej ni˝ 30 dni od dnia z∏o˝enia wniosku.

6. Do zadaƒ komisji egzaminacyjnych oraz zespo∏ów egzaminacyjnych nale˝y

1) przygotowanie tematów i testów egzaminu pisemnego,

2) przygotowanie zestawów pytaƒ egzaminu ustnego,

3) okreÊlenie zadaƒ do realizacji w ramach cz´Êci praktycznej egzaminu,

4) przeprowadzenie egzaminu i wystawienie ocen,

Poz. 752

1) zaÊwiadczenie o ukoƒczeniu szkolenia i odbyciu zaj´ç praktycznych zgodnie z treÊcià upowa˝nienia

wojewody dla organizatora szkolenia,

2) dowód wniesienia op∏aty egzaminacyjnej.

2. Egzamin jest przeprowadzany, je˝eli do egzaminu zosta∏o dopuszczonych co najmniej 15 kandydatów.

§ 17. 1. Cz´Êç pisemnà egzaminu przeprowadza si´

w wydzielonej sali, w warunkach umo˝liwiajàcych egzaminowanym samodzielnà prac´.

2. Przed wejÊciem na sal´ egzaminacyjnà osoba

przyst´pujàca do egzaminu jest obowiàzana okazaç

dowód osobisty lub paszport.

3. Osoba sprawujàca nadzór nad prawid∏owym

przebiegiem egzaminu mo˝e wykluczyç z egzaminu

osob´, która podczas egzaminu korzysta∏a z cudzej pomocy, pos∏ugiwa∏a si´ niedozwolonymi materia∏ami

pomocniczymi, pomaga∏a innym uczestnikom egzaminu lub w inny sposób zak∏óca∏a przebieg egzaminu.

4. Podczas egzaminu zdajàcy mo˝e opuÊciç sal´ egzaminacyjnà po uzyskaniu zgody osoby sprawujàcej

nadzór nad prawid∏owym przebiegiem egzaminu.

Przed opuszczeniem sali zdajàcy przekazuje prac´ sekretarzowi zespo∏u egzaminacyjnego.

§ 18. 1. Egzamin dla kandydatów na przewodników

turystycznych i pilotów wycieczek sk∏ada si´ z dwóch

cz´Êci

1) teoretycznej — obejmujàcej zagadnienia, dla których programy szkolenia przewidujà zaj´cia teoretyczne,

2) praktycznej — obejmujàcej zagadnienia, dla których programy szkolenia przewidujà zaj´cia praktyczne, realizowanej w terenie.

2. Cz´Êç teoretyczna egzaminu jest przeprowadzana w formie pisemnej i ustnej.

3. Prace pisemne sà oznaczane kodem.

4. Cz´Êç pisemna egzaminu trwa 45 minut i polega

na rozwiàzaniu testu sk∏adajàcego si´ z 30 pytaƒ.

5. Ka˝de pytanie testowe jest oceniane w nast´pujàcy sposób

1) odpowiedê prawid∏owa — dwa punkty,

2) odpowiedê nieprawid∏owa lub brak odpowiedzi —

zero punktów.

5) wydanie Êwiadectw, o których mowa w § 19 ust. 1.

6. Warunkiem zdania cz´Êci pisemnej egzaminu

jest uzyskanie co najmniej 40 punktów.

7. Tematy, testy oraz zestawy pytaƒ okreÊlone

w ust. 6 oraz protokó∏ przebiegu egzaminu, o którym

mowa w § 18 ust. 17, stanowià dokumentacj´ przechowywanà przez wojewod´.

7. Do cz´Êci ustnej egzaminu dopuszcza si´ osoby,

które zaliczy∏y pozytywnie cz´Êç pisemnà egzaminu.

§ 16. 1. Do egzaminu dopuszcza si´ osoby, które do

siedmiu dni przed egzaminem przedstawi∏y

8. Cz´Êç ustna egzaminu jest przeprowadzana

w terminie wyznaczonym przez przewodniczàcego komisji egzaminacyjnej.

9. Cz´Êç ustna egzaminu polega na udzieleniu odpowiedzi na pytania zamieszczone w wylosowanym

zestawie pytaƒ.

10. Ka˝dy z zestawów sk∏ada si´ z trzech pytaƒ.

11. Ka˝dy egzaminator ocenia odr´bnie odpowiedê

na ka˝de pytanie, przyznajàc od dwóch do pi´ciu punktów za odpowiedê prawid∏owà oraz zero punktów za

odpowiedê nieprawid∏owà lub za brak odpowiedzi.

12. Cz´Êç ustnà egzaminu uwa˝a si´ za zdanà w razie uzyskania przez zdajàcego co najmniej siedmiu

punktów od ka˝dego egzaminatora oraz nieuzyskania

za ˝adne pytanie zera punktów od któregokolwiek z egzaminatorów.

Poz. 752

4. Do cz∏onków komisji egzaminacyjnej j´zyków

obcych stosuje si´ odpowiednio § 14.

5. Komisja do przeprowadzenia jednego egzaminu

ze znajomoÊci j´zyka obcego sk∏ada si´ z dwóch egzaminatorów, z których jeden pe∏ni funkcj´ przewodniczàcego komisji.

§ 22. 1. Do zadaƒ komisji egzaminacyjnej j´zyków

obcych nale˝y

1) przygotowanie tematów i testów egzaminu pisemnego,

2) przygotowanie zestawów pytaƒ egzaminu ustnego,

3) przeprowadzenie egzaminu i wystawienie ocen,

4) wydawanie Êwiadectw, o których mowa w § 26.

13. Po zakoƒczeniu cz´Êci ustnej egzaminu sekretarz zespo∏u egzaminacyjnego og∏asza wyniki tej cz´Êci.

14. Cz´Êç praktyczna egzaminu dla pilotów wycieczek, przewodników miejskich i terenowych trwa jeden

dzieƒ, a dla przewodników górskich — dwa dni.

15. Cz´Êç praktyczna egzaminu sk∏ada si´ z trzech

zadaƒ.

16. Do cz´Êci praktycznej egzaminu dopuszcza si´

osoby, które zaliczy∏y cz´Êç teoretycznà egzaminu.

17. Protokó∏ przebiegu egzaminu obejmuje

w szczególnoÊci: list´ osób, które zg∏osi∏y si´ na egzamin, oceny wystawione przez ka˝dego egzaminatora

oraz uzgodnionà ocen´ ∏àcznà, a tak˝e uwagi zg∏aszane w trakcie trwania egzaminu przez jego uczestników.

Protokó∏ podpisujà wszyscy cz∏onkowie zespo∏u egzaminacyjnego oraz sekretarz komisji.

§ 19. 1. Osobie, która zda∏a egzamin z wynikiem pozytywnym, wydaje si´ Êwiadectwo wed∏ug wzoru okreÊlonego w za∏àczniku nr 11 do rozporzàdzenia.

2. Osoba, która nie zda∏a cz´Êci pisemnej, ustnej

lub praktycznej egzaminu, mo˝e wystàpiç o ponowne

dopuszczenie do ka˝dej z cz´Êci egzaminu po up∏ywie

30 dni od dnia, w którym og∏oszono wyniki egzaminu.

§ 20. Komisje egzaminacyjne j´zyków obcych dzia∏ajà stale, je˝eli liczba osób zg∏aszajàcych zamiar z∏o˝enia egzaminu ze znajomoÊci j´zyka obcego w ciàgu roku kalendarzowego w danym województwie przekracza 30 osób, lub w celu przeprowadzenia jednego egzaminu.

§ 21. 1. Komisja sk∏ada si´ co najmniej z trzech egzaminatorów, w tym przewodniczàcego.

2. Przewodniczàcy komisji mo˝e wyznaczyç zespo∏y egzaminacyjne sk∏adajàce si´ z dwóch egzaminatorów, w tym przewodniczàcego zespo∏u.

3. W pracach komisji egzaminacyjnej j´zyków obcych i jej zespo∏u egzaminacyjnego uczestniczy sekretarz komisji, którym jest pracownik urz´du wojewódzkiego. Sekretarz jest odpowiedzialny za sporzàdzenie

dokumentacji z przebiegu egzaminu.

2. Tematy, testy oraz zestawy pytaƒ okreÊlone

w ust. 1 oraz protokó∏ przebiegu egzaminu, o którym

mowa w § 24 ust. 11, stanowià dokumentacj´ przechowywanà przez wojewod´.

§ 23. 1. Posiedzenia komisji egzaminacyjnych j´zyków obcych odbywajà si´ w terminach podanych do

publicznej wiadomoÊci, w miejscach ogólnie dost´pnych w urz´dach wojewódzkich, co najmniej 30 dni

przed planowanym dniem egzaminu.

2. Zg∏oszenia do egzaminu ze znajomoÊci j´zyka

obcego mogà sk∏adaç

1) osoby posiadajàce uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek,

2) jednostki organizacyjne lub osoby upowa˝nione do

przeprowadzenia szkolenia przewodników turystycznych i pilotów wycieczek w imieniu uczestników szkolenia.

3. Do zg∏oszenia, o którym mowa w ust. 2, do∏àcza

si´ dowód wniesienia op∏aty egzaminacyjnej. Op∏at´

egzaminacyjnà wnosi si´ nie póêniej ni˝ siedem dni

przed terminem egzaminu.

§ 24. 1. Egzamin sprawdzajàcy znajomoÊç j´zyka

obcego przez przewodnika turystycznego i pilota wycieczek, o którym mowa w art. 32 ust. 2 ustawy, ma na

celu stwierdzenie znajomoÊci j´zyka obcego odpowiednio w mowie i piÊmie, z uwzgl´dnieniem terminologii zawodowej, w stopniu umo˝liwiajàcym wype∏nianie obowiàzków przewodnika turystycznego lub pilota

wycieczek.

2. Egzamin ze znajomoÊci j´zyka obcego dla przewodników turystycznych obejmuje w szczególnoÊci

1) wypowiedê z zakresu wiedzy krajoznawczej na zadany temat,

2) rozmow´, obejmujàcà pytania zadawane ustnie

i p∏ynne pos∏ugiwanie si´ j´zykiem obcym przy

udzielaniu odpowiedzi, zarówno z zakresu wiedzy

krajoznawczej, jak i praktycznych zagadnieƒ obs∏ugi turystów.

3. Egzamin ze znajomoÊci j´zyka obcego dla pilotów wycieczek obejmuje w szczególnoÊci

1) test pisemny z zakresu rozumienia sformu∏owaƒ

handlowych, urz´dowych i krajoznawczych oraz

potwierdzajàcy umiej´tnoÊç formu∏owania wypowiedzi w j´zyku obcym,

2) rozmow´ obejmujàcà pytania zadawane ustnie

i p∏ynne pos∏ugiwanie si´ j´zykiem obcym przy

udzielaniu odpowiedzi.

4. Egzamin pisemny trwa 90 minut i polega na rozwiàzaniu testu sk∏adajàcego si´ z 30 pytaƒ.

5. Egzamin ustny jest przeprowadzany w terminie

wyznaczonym przez przewodniczàcego komisji egzaminacyjnej, nie wczeÊniej jednak ni˝ po zakoƒczeniu

egzaminu pisemnego i podaniu jego wyników do wiadomoÊci egzaminowanych.

6. Egzamin ustny polega na udzieleniu odpowiedzi

na pytania zamieszczone w wylosowanym zestawie.

7. Ka˝dy z zestawów sk∏ada si´ z trzech pytaƒ.

8. Egzamin ustny uwa˝a si´ za zdany w razie uzyskania przez zdajàcego co najmniej czterech punktów

za ka˝de pytanie.

9. Po zakoƒczeniu egzaminu ustnego sekretarz zespo∏u egzaminacyjnego og∏asza jego wyniki.

10. Do przeprowadzenia egzaminu stosuje si´ odpowiednio przepisy § 17 i § 18 ust. 5—7, ust. 11 oraz

ust. 13.

11. Protokó∏ przebiegu egzaminu obejmuje

w szczególnoÊci: list´ osób, które zg∏osi∏y si´ na egzamin, oceny wystawione przez ka˝dego egzaminatora

oraz uzgodnionà ocen´ ∏àcznà, a tak˝e uwagi zg∏aszane w trakcie trwania egzaminu przez jego uczestników.

Protokó∏ podpisujà wszyscy cz∏onkowie komisji lub zespo∏u egzaminacyjnego oraz sekretarz komisji.

§ 25. Osoba, która nie zda∏a egzaminu ze znajomoÊci j´zyka obcego, mo˝e wystàpiç o ponowne dopuszczenie do egzaminu po up∏ywie 30 dni od dnia, w którym og∏oszono wyniki egzaminu.

§ 26. Osobom, które zda∏y egzamin ze znajomoÊci

j´zyka obcego z wynikiem pozytywnym, wydaje si´

Êwiadectwo znajomoÊci j´zyka obcego w zakresie wymaganym od przewodników turystycznych lub pilotów

wycieczek, wed∏ug wzoru okreÊlonego w za∏àczniku

nr 12 do rozporzàdzenia.

Rozdzia∏ 5

Op∏aty egzaminacyjne i wynagrodzenia egzaminatorów

§ 27. 1. Op∏aty egzaminacyjne za sprawdzenie kwalifikacji kandydatów na przewodników turystycznych

lub pilotów wycieczek oraz za sprawdzenie znajomoÊci

j´zyka obcego przez przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, a tak˝e wysokoÊç wynagrodzenia egzaminatorów ustala si´ jako procent najni˝szego wynagrodzenia za prac´ przys∏ugujàcego pracownikom,

ustalonego zgodnie z przepisami prawa pracy, obowiàzujàcego w dniu przeprowadzenia egzaminu, zwanego

Poz. 752

dalej „najni˝szym wynagrodzeniem”. Stawki op∏at

i wynagrodzenia zaokràgla si´ do pe∏nych z∏otych

w gór´.

2. Op∏ata za egzamin osób ubiegajàcych si´

o uprawnienia przewodnika turystycznego i pilota wycieczek, a tak˝e za egzamin ze znajomoÊci j´zyka obcego przez przewodnika turystycznego i pilota wycieczek

wynosi

1) 15% najni˝szego wynagrodzenia — za egzamin

osób ubiegajàcych si´ o uprawnienia pilota wycieczek,

2) 10% najni˝szego wynagrodzenia — za cz´Êç teoretycznà egzaminu osób ubiegajàcych si´ o uprawnienia przewodnika turystycznego,

3) 10% najni˝szego wynagrodzenia — za cz´Êç praktycznà egzaminu osób ubiegajàcych si´ o uprawnienia przewodnika miejskiego i terenowego,

4) 15% najni˝szego wynagrodzenia — za cz´Êç praktycznà egzaminu osób ubiegajàcych si´ o uprawnienia przewodnika górskiego,

5) 10% najni˝szego wynagrodzenia — za egzamin

sprawdzajàcy kwalifikacje przewodnika turystycznego i pilota wycieczek, któremu zawieszono

uprawnienia,

6) 10% najni˝szego wynagrodzenia — za egzamin ze

znajomoÊci j´zyka obcego przez przewodnika turystycznego i pilota wycieczek.

§ 28. 1. Op∏at´ wniesionà przez osob´, która nie

przystàpi∏a do egzaminu, zwraca si´ w po∏owie wysokoÊci.

2. Op∏aty egzaminacyjne nie obejmujà kosztów

przejazdu i zakwaterowania egzaminowanego zwiàzanych z przeprowadzeniem egzaminu, które egzaminowany pokrywa we w∏asnym zakresie.

§ 29. 1. Za przeprowadzenie cz´Êci teoretycznej egzaminu dla osób ubiegajàcych si´ o uprawnienia przewodnika turystycznego, za przeprowadzenie egzaminu

dla osób ubiegajàcych si´ o uprawnienie pilota wycieczek oraz za przeprowadzenie egzaminu sprawdzajàcego egzaminatorowi przys∏uguje wynagrodzenie w wysokoÊci

1) 3% najni˝szego wynagrodzenia — za jednego egzaminowanego, je˝eli egzaminator pe∏ni funkcj´

przewodniczàcego zespo∏u egzaminacyjnego,

2) 2% najni˝szego wynagrodzenia — za jednego egzaminowanego, dla ka˝dego z pozosta∏ych cz∏onków

zespo∏u egzaminacyjnego.

2. Za przeprowadzenie cz´Êci praktycznej egzaminu dla osób ubiegajàcych si´ o uprawnienia przewodnika turystycznego egzaminatorowi przys∏uguje wynagrodzenie równe 30% najni˝szego wynagrodzenia,

za ka˝dy dzieƒ przeprowadzonego egzaminu. Wynagrodzenie obejmuje przygotowanie zadaƒ egzaminacyjnych, przeprowadzenie egzaminu i ocen´ jego wyników.

3. Wynagrodzenie egzaminatora sprawdzajàcego

znajomoÊç j´zyka obcego przez pilota wycieczek lub

przewodnika turystycznego wynosi 3% najni˝szego

wynagrodzenia za jednà osob´.

4. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1 i 3,

obejmuje przygotowanie pytaƒ, przeprowadzenie egzaminu pisemnego i ustnego oraz ocen´ prac pisemnych.

5. Egzaminatorowi wyp∏aca si´ 20% wynagrodzenia, okreÊlonego w ust. 1 i 3, za przygotowanie pytaƒ

do egzaminu, który nie odby∏ si´ z powodu nieprzystàpienia zg∏oszonych osób.

§ 30. 1. Potwierdzeniem posiadania uprawnieƒ

przewodnika turystycznego i pilota wycieczek jest legitymacja i identyfikator noszony w widocznym miejscu

podczas pe∏nienia obowiàzków.

2. Ustala si´ wzór legitymacji

1) przewodnika miejskiego i terenowego, okreÊlony

w za∏àczniku nr 13 do rozporzàdzenia,

2) przewodnika górskiego, okreÊlony w za∏àczniku

nr 14 do rozporzàdzenia,

3) pilota wycieczek, okreÊlony w za∏àczniku nr 15 do

rozporzàdzenia.

3. Ustala si´ wzór identyfikatorów

1) przewodnika turystycznego, okreÊlony w za∏àczniku nr 16 do rozporzàdzenia,

2) pilota wycieczek, okreÊlony w za∏àczniku nr 17 do

rozporzàdzenia.

Rozdzia∏ 6

Przepisy przejÊciowe i koƒcowe

§ 31. 1. Uprawnienia przewodników sudeckich,

nadane na obszar wschodni lub zachodni Sudetów,

zgodnie z rozporzàdzeniem Prezesa Rady Ministrów

z dnia 26 marca 1999 r. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek (Dz. U. Nr 31, poz. 301),

Poz. 752

podlegajà rozszerzeniu na ca∏y obszar Sudetów po odbyciu przeszkolenia uzupe∏niajàcego na zasadach okreÊlonych w § 4 ust. 6.

2. Uprawnienia przewodnika turystycznego górskiego tatrzaƒskiego pierwszej klasy uzyskane na podstawie rozporzàdzenia, o którym mowa w ust. 1, obejmujà prowadzenie pieszych wycieczek górskich po

drogach taternickich do V stopnia trudnoÊci w warunkach letnich i do III stopnia trudnoÊci w warunkach zimowych.

3. Przewodnikom terenowym, którzy na podstawie

rozporzàdzenia, o którym mowa w ust. 1, nabyli uprawnienia do oprowadzania po miastach wymienionych

w § 10, wojewodowie potwierdzà to prawo w legitymacjach przewodników.

§ 32. 1. Zachowujà wa˝noÊç legitymacje przewodników turystycznych i pilotów wycieczek wydane na

podstawie rozporzàdzenia, o którym mowa w § 31

ust. 1.

2. Identyfikatory, o których mowa w § 30 ust. 1, zostanà wydane do dnia 30 grudnia 2001 r.

3. Przepis § 30 ust. 1 w zakresie dotyczàcym noszenia identyfikatora ma zastosowanie od dnia 1 stycznia

2002 r.

§ 33. Post´powania w sprawach o potwierdzenie

posiadanych w dniu 1 lipca 1998 r. uprawnieƒ przewodnika turystycznego i pilota wycieczek, wszcz´te

przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia i do tego

dnia niezakoƒczone ostatecznà decyzjà administracyjnà, prowadzi si´ zgodnie z przepisami rozporzàdzenia,

o którym mowa w § 31 ust. 1.

§ 34. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

7 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Gospodarki: J. Steinhoff

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra

Gospodarki z dnia 28 czerwca 2001 r.

(poz. 752)

Za∏àcznik nr 1

Za∏àcznik nr 2

Za∏àcznik nr 3

Za∏àcznik nr 4

Za∏àcznik nr 5

Za∏àcznik nr 6

Za∏àcznik nr 7

Za∏àcznik nr 8

Za∏àcznik nr 9

Za∏àcznik nr 10

Za∏àcznik nr 11

Za∏àcznik nr 12

Za∏àcznik nr 13

Za∏àcznik nr 14

Za∏àcznik nr 15

Za∏àcznik nr 16

Za∏àcznik nr 17

753

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO

z dnia 20 czerwca 2001 r.

w sprawie zasad i trybu prowadzenia Paƒstwowego Rejestru Muzeów, warunków i trybu dokonywania wpisów w Rejestrze oraz okolicznoÊci, w jakich mo˝na zarzàdziç kontrol´ w celu ustalenia, czy muzeum spe∏nia

nadal warunki wpisu do Rejestru.

Na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24

i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. 1. Paƒstwowy Rejestr Muzeów, zwany dalej

„Rejestrem”, prowadzi si´ dla muzeów spe∏niajàcych

warunki okreÊlone w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach, zwanej dalej „ustawà”.

2. Podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy,

wyst´puje do ministra w∏aÊciwego do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego o wpisanie muzeum do Rejestru z w∏asnej inicjatywy, na wniosek dyrektora muzeum lub na wniosek kolegium doradczego

dzia∏ajàcego w muzeum.

3. Rejestr zawiera nast´pujàce rubryki

1) rubryka pierwsza — numer rejestru,

2) rubryka druga — data wpisu,

3) rubryka trzecia — nazwa i adres muzeum,

4) rubryka czwarta — nazwa podmiotu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy, i jego adres,

5) rubryka piàta — akt o utworzeniu muzeum,

6) rubryka szósta — akt o nadaniu statutu,

7) rubryka siódma — adnotacja o zmianach.

4. Dla ka˝dego muzeum prowadzi si´ oddzielnie akta rejestrowe, obejmujàce dokumenty, które stanowià

podstaw´ wpisu do Rejestru, oraz dokumenty, na podstawie których dokonuje si´ zmian w Rejestrze.

§ 2. Podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy, ubiegajàcy si´ o wpis muzeum do Rejestru, sk∏ada

751

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI

z dnia 28 czerwca 2001 r.

w sprawie op∏at zwiàzanych z zaszeregowaniem obiektu hotelarskiego.

Na podstawie art. 44a ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o us∏ugach turystycznych (Dz. U. z 2001 r.

Nr 55, poz. 578) zarzàdza si´, co nast´puje