Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.

Ustawa reguluje zasady i tryb przyznawania, ustalania wysokości, finansowania i wypłacania

dodatków mieszkaniowych oraz właściwość organów w tych sprawach.

1.

Dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem ust. 2, przysługuje

1)

najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych,

2)

członkom spółdzielni mieszkaniowych zamieszkującym na podstawie spółdzielczego prawa

do lokalu mieszkalnego,

3)

osobom zajmującym lokale mieszkalne w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom

lokali mieszkalnych,

4)

innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym

wydatki związane z jego zajmowaniem,

5)

osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący

im lokal zamienny albo socjalny.

2.

Dodatek mieszkaniowy przysługuje na podstawie tylko jednego z tytułów wymienionych

w ust. 1.

1.

Dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli średni

miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających

datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty

najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie

wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust.

8.

2.

Przy wydawaniu decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego uwzględnia się kwotę najniższej

emerytury obowiązującą w pierwszym dniu miesiąca, od którego zostaje przyznany dodatek,

ogłaszaną przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 70, poz. 774, Nr 72, poz. 801 i 802 i Nr 106, poz. 1215, z 2000 r. Nr 2, poz. 26, Nr 9, poz. 118, Nr 19, poz. 238, Nr 56, poz. 678 i Nr 84, poz. 948 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64 i Nr 27, poz. 298).

3.

Za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po

odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe,

określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już

zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot

zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych

świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego.

4.

Dochód z prowadzenia gospodarstwa rolnego ustala się na podstawie powierzchni gruntów

w hektarach przeliczeniowych i przeciętnego dochodu z 1 hektara przeliczeniowego,

ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym

(Dz. U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, z 1996 r. Nr 91, poz. 409, z 1997 r. Nr 43, poz. 272 i Nr 137, poz. 926 oraz z 1998 r. Nr 108, poz. 681).

Przez gospodarstwo domowe rozumie się lokatora samodzielnie zajmującego lokal lub

lokatora, jego małżonka i inne osoby wspólnie z nim stale zamieszkujące i gospodarujące,

które swoje prawa do zamieszkiwania w lokalu wywodzą z prawa tego lokatora.

1.

Normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, w którym

znajduje się tylko jeden lokal mieszkalny (dom jednorodzinny), zwana dalej „normatywną

powierzchnią”, w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać

1)

35 m

2)

40 m

3)

45 m

4)

55 m

5)

65 m

6)

70 m

2.

W wypadku najmu albo podnajmu części lokalu mieszkalnego za powierzchnię użytkową

lokalu mieszkalnego lub części tego lokalu zajmowanego przez gospodarstwo domowe najemcy

albo podnajemcy uważa się powierzchnię zajmowanych pokoi, wynikającą z umowy najmu

lub podnajmu, oraz część powierzchni kuchni, łazienki, korytarzy i innych pomieszczeń

wspólnych znajdujących się w tym lokalu, odpowiadającą stosunkowi liczby członków

gospodarstwa domowego najemcy albo podnajemcy do liczby osób zajmujących cały lokal.

Za powierzchnię użytkową lokalu mieszkalnego zamieszkiwaną przez wynajmującego uważa

się powierzchnię pokoi zajmowanych przez gospodarstwo domowe wynajmującego oraz część

powierzchni kuchni, łazienki, korytarzy i innych pomieszczeń wspólnych wchodzących

w skład tego lokalu, odpowiadającą stosunkowi liczby członków gospodarstwa domowego

wynajmującego do liczby osób zajmujących cały lokal.

3.

Normatywną powierzchnię powiększa się o 15 m

4.

Wydatki na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego oblicza się, dzieląc

wydatki za ten lokal przez jego powierzchnię użytkową i mnożąc uzyskany w ten sposób

wskaźnik przez normatywną powierzchnię, o której mowa w ust. 1.

5.

Dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie

przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż

1)

30% albo

2)

50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego

lokalu nie przekracza 60%.

1.

Wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w

ust. 3-6, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego,

a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą, z zastrzeżeniem ust.

2, dodatek w wysokości

1)

15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym,

2)

12% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 2-4-osobowym,

3)

10% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 5-osobowym i większym.

2.

Jeżeli średni miesięczny dochód, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jest równy lub wyższy

od 150% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 100% tej kwoty

w gospodarstwie wieloosobowym, lecz nie przekracza odpowiednich wysokości średnich

miesięcznych dochodów wymienionych w art. 3 ust. 1, wówczas dla celów obliczenia dodatku

mieszkaniowego przyjmuje się wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w

wysokości

1)

20% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym,

2)

15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 2-4-osobowym,

3)

12% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 5-osobowym i większym.

3.

Wydatkami poniesionymi przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy są świadczenia

okresowe ponoszone przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego.

4.

Wydatkami, o których mowa w ust. 3, są

1)

czynsz,

2)

opłaty za świadczenia związane z eksploatacją lokalu mieszkalnego,

3)

opłaty eksploatacyjne w spółdzielni mieszkaniowej,

4)

zaliczki płacone przez właścicieli lokali mieszkalnych na koszty związane z nieruchomością

wspólną,

5)

świadczenia związane z eksploatacją domu jednorodzinnego,

6)

inne wydatki wynikające z odrębnych przepisów.

5.

Wysokość wydatków do celów obliczania dodatku mieszkaniowego, w wypadku czynszu wolnego,

w tym za podnajem lokalu mieszkalnego uiszczanego osobie fizycznej, przyjmuje się,

z zastrzeżeniem ust. 6, według umów.

6.

Jeżeli osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy zamieszkuje w lokalu mieszkalnym

lub domu niewchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy, do wydatków przyjmowanych

dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego zalicza się

1)

wydatki, które w wypadku najmu lokalu mieszkalnego byłyby pokrywane w ramach czynszu,

lecz wyłącznie do wysokości czynszu, jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby lokal

ten wchodził w skład zasobu mieszkaniowego gminy,

2)

opłaty, poza czynszem, które obowiązywałyby w zasobie mieszkaniowym gminy, gdyby lokal

ten wchodził w skład tego zasobu.

7.

Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną

do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego

źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego

przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego.

8.

Jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego jest wyższy

od określonego w art. 3 ust. 1, a kwota nadwyżki nie przekracza wysokości dodatku

mieszkaniowego, należny dodatek mieszkaniowy obniża się o tę kwotę.

9.

Jeżeli powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego jest mniejsza lub równa normatywnej

powierzchni, dodatek mieszkaniowy ustala się w wysokości różnicy między wydatkami

ponoszonymi za ten lokal a odpowiednią kwotą wymienioną w ust. 1 pkt 1-3 lub w ust.

2 pkt 1-3.

10.

Wysokość dodatku mieszkaniowego łącznie z ryczałtem, o którym mowa w ust. 7, nie może

przekraczać 70% wydatków przypadających na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu

mieszkalnego lub 70% faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny, jeżeli

powierzchnia tego lokalu jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni.

1.

Dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego,

wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku

dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych

poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty.

2.

Właściciel domu jednorodzinnego jest obowiązany dołączyć do wniosku, o którym mowa

w ust. 1, dokumenty potwierdzające wielkość powierzchni użytkowej i stan wyposażenia

technicznego budynku.

3.

Organ, o którym mowa w ust. 1, może odmówić przyznania dodatku mieszkaniowego, jeżeli

w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustali, że występuje rażąca dysproporcja

między niskimi dochodami wykazanymi w złożonej deklaracji, o której mowa w ust. 1,

a faktycznym stanem majątkowym wnioskodawcy, nieuzasadniająca przyznania pomocy finansowej

na wydatki mieszkaniowe.

4.

Upoważniony przez organ, o którym mowa w ust. 1, pracownik socjalny przeprowadzający

wywiad środowiskowy może żądać od wnioskodawcy i innych członków gospodarstwa domowego

złożenia oświadczenia o stanie majątkowym, zawierającego w szczególności dane dotyczące

posiadanych

1)

ruchomości i nieruchomości,

2)

zasobów pieniężnych.

Odmowa złożenia oświadczenia stanowi podstawę do wydania decyzji o odmowie przyznania

dodatku mieszkaniowego.

5.

Dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia

miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku.

6.

Dodatku mieszkaniowego nie przyznaje się, jeżeli jego kwota byłaby niższa niż 2% kwoty

najniższej emerytury w dniu wydania decyzji.

7.

Decyzja w sprawie dodatku mieszkaniowego powinna być wydana w ciągu miesiąca od dnia

złożenia wniosku oraz doręczona wnioskodawcy i zarządcy lub osobie uprawnionej do

pobierania należności za lokal mieszkalny.

8.

Wniesienie odwołania od decyzji, o której mowa w ust. 7, nie powoduje wstrzymania

wypłaty tego dodatku. Odwołanie wnosi się do samorządowego kolegium odwoławczego za

pośrednictwem organu, który wydał tę decyzję.

9.

Jeżeli w wyniku wznowienia postępowania stwierdzono, że dodatek mieszkaniowy przyznano

na podstawie nieprawdziwych danych zawartych w deklaracji lub wniosku, o których mowa

w ust. 1, osoba otrzymująca dodatek mieszkaniowy jest obowiązana do zwrotu nienależnie

pobranych kwot w podwójnej wysokości. Należności te wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi

podlegają przymusowemu ściągnięciu w trybie postępowania egzekucyjnego w administracji.

Wypłatę dodatku mieszkaniowego w skorygowanej wysokości wstrzymuje się do czasu wyegzekwowania

należności.

10.

Zmiany danych zawartych we wniosku lub deklaracji złożonej przez wnioskodawcę, które

nastąpiły w okresie 6 miesięcy od dnia przyznania dodatku mieszkaniowego, nie mają

wpływu na wysokość wypłacanego dodatku mieszkaniowego.

11.

W wypadku stwierdzenia, że osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy, nie opłaca

na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, wypłatę dodatku mieszkaniowego

wstrzymuje się, w drodze decyzji administracyjnej, do czasu uregulowania zaległości.

Jeżeli uregulowanie zaległości nie nastąpi w ciągu 3 miesięcy od dnia wydania decyzji,

o której mowa w zdaniu pierwszym, decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygasa.

W wypadku uregulowania należności w terminie określonym w zdaniu drugim wypłaca się

dodatek mieszkaniowy za okres, w którym wypłata była wstrzymana.

12.

Osoba, w stosunku do której z powodu nieuregulowania należności za zajmowany lokal

mieszkalny wygasła decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego, może wystąpić ponownie

o jego przyznanie po uregulowaniu zaległości powstałych w okresie obowiązywania tej

decyzji.

13.

Na żądanie organu przyznającego dodatek mieszkaniowy osoba pobierająca dodatek jest

obowiązana udostępnić dokumenty potwierdzające wysokość dochodów wykazanych w deklaracji,

o której mowa w ust. 1.

14.

Osoba korzystająca z dodatku mieszkaniowego jest obowiązana przechowywać dokumenty,

o których mowa w ust. 13, przez okres 3 lat od dnia wydania decyzji o przyznaniu tego

dodatku.

15.

Minister właściwy do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi, w drodze

rozporządzenia, sposób przeprowadzania wywiadu środowiskowego, a w szczególności ustali

wzór kwestionariusza wywiadu, wzór oświadczenia o stanie majątkowym wnioskodawcy i

innych członków gospodarstwa domowego oraz wzór legitymacji pracownika upoważnionego

do przeprowadzenia wywiadu.

1.

Dodatek mieszkaniowy wypłaca się, w terminie do dnia 10 każdego miesiąca z góry, zarządcy

domu lub osobie uprawnionej do pobierania należności za lokal mieszkalny. W tym samym

terminie wypłaca się ryczałt, o którym mowa w art. 6 ust. 7.

2.

Dodatek mieszkaniowy wypłaca się w całości do rąk osoby będącej właścicielem domu

jednorodzinnego w terminie, o którym mowa w ust. 1.

3.

Zarządca domu lub osoba, o której mowa w ust. 1, zalicza dodatek mieszkaniowy na poczet

przysługujących lub rozliczanych za jej pośrednictwem należności za zajmowany lokal

mieszkalny.

4.

Pobierający należności za lokale mieszkalne ma obowiązek niezwłocznego zawiadomienia

organu przyznającego dodatek mieszkaniowy o wystąpieniu zaległości, o których mowa

w art. 7 ust. 11, obejmujących pełne 2 miesiące. W razie niedopełnienia tego obowiązku

pobierający zwraca organowi przyznającemu dodatek mieszkaniowy kwoty dodatków wypłacone

za miesiące, w których występowały zaległości w tych opłatach. Pobierający jest obowiązany

zwrócić organowi te kwoty w terminie kolejnych 2 miesięcy, jeżeli gospodarstwo domowe,

któremu przyznano dodatek mieszkaniowy, nie uiści zaległych opłat w terminie miesiąca

od powstania obowiązku zawiadomienia organu o powstaniu zaległości. Jeżeli ryczałt

na zakup opału był wypłacany do rąk pobierającego, na którym spoczywa obowiązek powiadamiania

organu przyznającego dodatek mieszkaniowy o wystąpieniu zaległości w opłatach, pobierający

zwraca także nienależnie wypłacony ryczałt.

1.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi

1)

szczegółowy wykaz i wysokość wydatków za zajmowany lokal mieszkalny, stanowiących

podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego,

2)

sposób ustalania wysokości ryczałtu na zakup opału,

3)

wzór wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego oraz dokumenty, o których mowa w

art. 7 ust. 2,

4)

wzór deklaracji o dochodach gospodarstwa domowego.

2.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, określa w szczególności

1)

szczegółowe rodzaje wydatków w gospodarstwach domowych: najemców, członków spółdzielni

mieszkaniowych, właścicieli domów jednorodzinnych, właścicieli budynków i lokali mieszkalnych,

osób zajmujących lokal mieszkalny bez tytułu prawnego i oczekujących na przysługujący

im lokal zamienny lub socjalny oraz najemców i podnajemców opłacających czynsz wolny,

2)

sposób ustalania i maksymalną wysokość ryczałtu na zakup opału dla gospodarstw domowych,

których lokale mieszkalne nie są wyposażone w instalację doprowadzającą energię cieplną

do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody oraz gazu przewodowego,

3)

dane, które powinny być zawarte we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, a

w szczególności dotyczące osoby ubiegającej się o ten dodatek, zajmowanego lokalu

mieszkalnego i jego technicznego wyposażenia oraz miesięcznych wydatków za ten lokal,

4)

dane, które powinny być zawarte w deklaracji o dochodach, a w szczególności dane dotyczące

osób wchodzących w skład gospodarstwa domowego, ich miejsca pracy bądź nauki oraz

wysokość ich dochodu.

1.

Wypłata dodatków mieszkaniowych jest zadaniem własnym gminy.

2.

Gminy otrzymują dotacje celowe z budżetu państwa na dofinansowanie zadania, o którym

mowa w ust. 1, w granicach kwot określonych na ten cel corocznie w ustawie budżetowej.

Podziału dotacji na województwa dokonuje Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast.

3.

Wojewodowie przekazują dotacje gminom w granicach kwot określonych na ten cel w budżetach

wojewodów, proporcjonalnie do kwot zapotrzebowania na dotację, wynikających z wniosków

gmin o przyznanie dotacji.

4.

Gmina składa wojewodzie wniosek o przyznanie dotacji co kwartał, w terminie do 15

dnia miesiąca poprzedzającego dany kwartał. Wojewoda przedstawia Prezesowi Urzędu

Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast zbiorczy wniosek o przyznanie dotacji, stanowiący sumę

dotacji wynikającą z wniosków składanych przez gminy, w terminie do 25 dnia miesiąca

poprzedzającego dany kwartał.

5.

Dotacje na dany kwartał są przekazywane gminie przez wojewodę na podstawie wniosku,

o którym mowa w ust. 4, w miesięcznych ratach.

6.

Gmina przedstawia wojewodzie, w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po kwartale,

rozliczenie dotacji sporządzone narastająco za okres od dnia 1 stycznia do dnia kończącego

dany kwartał, z tym że zapotrzebowanie na dotację obliczone zgodnie z art. 11 ustala

się jako sumę zapotrzebowań obliczonych odrębnie dla każdego kwartału.

7.

Gmina pomniejsza kwotę zapotrzebowania na dotację, wynikającą z rozliczenia dotacji,

o którym mowa w ust. 6, o kwotę stanowiącą 20% zapotrzebowania na dotację na ostatni

kwartał objęty tym rozliczeniem, jeżeli stosowana przez gminę w tym kwartale maksymalna

stawka czynszu w mieszkaniowym zasobie gminy za 1 m

8.

Jeżeli z rozliczenia, o którym mowa w ust. 6, wynika nadpłata dotacji obliczona z

uwzględnieniem ust. 7, wojewoda może zaliczyć tę nadpłatę na poczet dotacji należnej

w kwartale następnym. Nadpłata dotacji za dany rok jest przekazywana na rachunek właściwego

urzędu wojewódzkiego, w terminie do dnia 20 stycznia następnego roku.

9.

Wojewodowie przedstawiają Prezesowi Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast zbiorcze

rozliczenia dotacji do końca miesiąca następującego po każdym kwartale.

10.

Jeżeli w wyniku połączenia lub podziału gmin nastąpiły zmiany w podstawie obliczania

kwoty dotacji, wojewoda uwzględnia te zmiany od pierwszego dnia następnego miesiąca

po ich wejściu w życie.

1.

Zapotrzebowanie na dotację, o którym mowa w art. 10 ust. 3, gmina określa, z zastrzeżeniem

art. 12, w wysokości

1)

70% kwoty dodatków mieszkaniowych dla użytkowników lokali mieszkalnych nietworzących

mieszkaniowego zasobu gminy, jeżeli procentowy udział dodatków mieszkaniowych dla

najemców lokali mieszkalnych tworzących mieszkaniowy zasób gminy w ogólnej kwocie

dodatków mieszkaniowych w danym kwartale nie przekracza 25%,

2)

sumy stanowiącej 20% kwoty dodatków mieszkaniowych dla najemców lokali mieszkalnych

tworzących mieszkaniowy zasób gminy i 50% kwoty dodatków mieszkaniowych dla osób zajmujących

pozostałe lokale mieszkalne, jeżeli procentowy udział kwoty dodatków mieszkaniowych

dla najemców lokali mieszkalnych tworzących mieszkaniowy zasób gminy w ogólnej kwocie

dodatków mieszkaniowych w danym kwartale jest wyższy niż 25%, lecz nie przekracza

40%,

3)

sumy stanowiącej 40% kwoty dodatków mieszkaniowych dla najemców lokali mieszkalnych

tworzących mieszkaniowy zasób gminy i 30% kwoty dodatków mieszkaniowych dla osób zajmujących

pozostałe lokale mieszkalne, jeżeli procentowy udział kwoty dodatków mieszkaniowych

dla najemców lokali mieszkalnych tworzących mieszkaniowy zasób gminy w ogólnej kwocie

dodatków mieszkaniowych w danym kwartale jest wyższy niż 40%.

2.

Dla obliczenia procentowego udziału, o którym mowa w ust. 1, w danym kwartale gmina

przyjmuje przy sporządzaniu

1)

wniosku o przyznanie dotacji - łączną kwotę dodatków mieszkaniowych przyznanych na

podstawie decyzji wydanych przed dniem złożenia tego wniosku,

2)

rozliczenia dotacji - łączną kwotę dodatków mieszkaniowych wypłaconych w kwartale

objętym rozliczeniem.

3.

Do obliczenia zapotrzebowania na dotację na dany kwartał gmina przyjmuje przy sporządzaniu

1)

wniosku o przyznanie dotacji - sumę kwoty dodatków mieszkaniowych wynikającej z decyzji

o ich przyznaniu, wydanych przed dniem złożenia tego wniosku, i kwoty dodatków mieszkaniowych

przewidywanych do wypłacenia w okresie objętym tym wnioskiem,

2)

rozliczenia dotacji - kwotę dodatków mieszkaniowych wypłaconych w kwartale objętym

rozliczeniem.

1.

Gmina może, z zastrzeżeniem ust. 6, określić zapotrzebowanie na dotację w wysokości

różnicy pomiędzy kwotą dodatków mieszkaniowych a kwotą stanowiącą iloczyn wskaźnika

procentowego, określonego w zależności od kategorii gminy ustalonej zgodnie z ust.

3 i podstawowych dochodów podatkowych gminy, o których mowa w ust. 4.

2.

Wskaźnik procentowy, o którym mowa w ust. 1, wynosi

1)

5% dla gmin, których podstawowe dochody podatkowe za rok bazowy w przeliczeniu na

1 mieszkańca były niższe od określonej przez Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju

Miast średniej kwoty tych dochodów w danej kategorii gmin,

2)

8% dla gmin, których podstawowe dochody podatkowe za rok bazowy w przeliczeniu na

1 mieszkańca były wyższe od średniej kwoty dochodów, o której mowa w pkt 1, lecz nie

przekraczały 150% tej kwoty,

3)

10% dla gmin, których podstawowe dochody podatkowe za rok bazowy w przeliczeniu na

1 mieszkańca były wyższe od 150% kwoty dochodów, o której mowa w pkt 1, lecz nie przekraczały

250% tej kwoty.

3.

Dla potrzeb obliczania zapotrzebowania na dotacje w sposób określony w ust. 1 ustala

się pięć kategorii gmin

1)

I kategoria - gminy do 5 tys. mieszkańców,

2)

II kategoria - gminy powyżej 5 tys. do 10 tys. mieszkańców,

3)

III kategoria - gminy powyżej 10 tys. do 50 tys. mieszkańców,

4)

IV kategoria - gminy powyżej 50 tys. do 300 tys. mieszkańców,

5)

V kategoria - gminy powyżej 300 tys. mieszkańców

- z tym że liczbę mieszkańców ustala się zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego

w latach 1999-2001

(Dz. U. Nr 150, poz. 983 i Nr 162, poz. 1119, z 2000 r. Nr 95, poz. 1041 oraz z 2001 r. Nr 39, poz. 459 i Nr 55, poz. 574), zwanej dalej „ustawą o dochodach jednostek samorządu terytorialnego”.

4.

Przez podstawowe dochody podatkowe gminy za rok bazowy należy rozumieć dochody, o

których mowa w art. 2 pkt 9 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego,

ustalone w sposób określony (dla celów obliczenia wskaźników G i P) w art. 21 ust.

4 tej ustawy, przeliczone na warunki całego roku odpowiednim dla roku bazowego wskaźnikiem

relacji planowanych dochodów budżetu państwa do tych dochodów zrealizowanych w I półroczu.

5.

Przez rok bazowy rozumie się rok, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o dochodach

jednostek samorządu terytorialnego.

6.

Przepisy art. 11 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

7.

Jeżeli gmina dokonała wyboru sposobu obliczania zapotrzebowania na dotacje zgodnie

z ust. 1, stosuje go w ciągu całego roku.

Minister właściwy do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi, w drodze

rozporządzenia, wzory wniosków o przyznanie dotacji, o których mowa w art. 10 ust.

4, oraz wzory rozliczeń dotacji, o których mowa w art. 10 ust. 6 i 9.

Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast ogłasza, w terminie do dnia 30 listopada

każdego roku, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski” dla poszczególnych kategorii gmin średnie podstawowych dochodów podatkowych

gmin za ten rok w przeliczeniu na 1 mieszkańca, o których mowa w art. 12 ust. 2.

W ustawie z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych

(Dz. U. z 1998 r. Nr 120, poz. 787 i Nr 162, poz. 1119, z 1999 r. Nr 111, poz. 1281, z 2000 r. Nr 3, poz. 46, Nr 5, poz. 67, Nr 83, poz. 946, Nr 88, poz. 988, Nr 95, poz. 1041 i Nr 122, poz. 1317 oraz z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 32, poz. 386 i Nr 71, poz. 733) skreśla się rozdział 6.

W 2002 r. dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1,

jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie

3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego

nie przekracza 150% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym lub 100%

tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z

zastrzeżeniem art. 6 ust. 8.

1.

W latach 2003 i 2004 dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art.

2 ust. 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego

w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego

nie przekracza 160% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym lub 110%

tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z

zastrzeżeniem art. 6 ust. 8.

2.

Jeżeli średni miesięczny dochód, o którym mowa w ust. 1, jest równy lub wyższy od

150% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 100% tej kwoty w gospodarstwie

wieloosobowym, lecz nie przekracza odpowiednich wysokości średnich miesięcznych dochodów

wymienionych w ust. 1, wówczas dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje

się wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek mieszkaniowy w wysokości

1)

20% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym,

2)

15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 2-4-osobowym,

3)

12% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 5-osobowym i większym.

W latach 2003 i 2004 gmina pomniejsza kwotę zapotrzebowania na dotację, wynikającą

z rozliczenia dotacji, o którym mowa w art. 10 ust. 6, o kwotę stanowiącą 15% zapotrzebowania

na dotację na ostatni kwartał objęty tym rozliczeniem, jeżeli stosowana przez gminę

w tym kwartale maksymalna stawka czynszu w mieszkaniowym zasobie gminy za 1 m

Sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy prowadzi się na

podstawie jej przepisów.

Przepisy art. 10 ust. 1-6 i ust. 8-10 oraz art. 11, art. 12 i art. 13 mają zastosowanie

do obliczania zapotrzebowania na dotację dla gmin na dofinansowanie wypłat dodatków

mieszkaniowych począwszy od pierwszego kwartału 2002 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 2 oraz art. 10 ust. 7, które wchodzą w życie z dniem 1

stycznia 2005 r.,

2)

art. 14, który wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2001 r.