Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej

1.

Ustawa określa obowiązki importerów oraz wytwórców produktów, zwanych dalej „przedsiębiorcami”,

związane z wprowadzaniem na rynek krajowy produktów w opakowaniach, których rodzaje

określa załącznik nr 1 do ustawy, i produktów wymienionych w załącznikach nr 2 i 3

do ustawy, oraz określa zasady ustalania i pobierania opłaty produktowej i opłaty

depozytowej.

2.

Przez przedsiębiorcę wprowadzającego na rynek krajowy produkty w opakowaniach wymienionych

w załączniku nr 1 do ustawy rozumie się także przedsiębiorcę prowadzącego jednostkę

handlu detalicznego o powierzchni handlowej powyżej 500 m

3.

Przepisy ustawy stosuje się również do przedsiębiorcy wprowadzającego na rynek krajowy

w drodze importu towary, których częściami składowymi są produkty wymienione w załącznikach

nr 2 i 3 do ustawy.

4.

W sprawach dotyczących gospodarowania odpadami opakowaniowymi i odpadami poużytkowymi,

nieuregulowanych ustawą, stosuje się przepisy o odpadach.

5.

Przepisy ustawy nie naruszają postanowień działu II w tytule I ustawy z dnia 27 kwietnia 2001

r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. Nr 62, poz. 627).

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

akumulatorze ołowiowym (kwasowym) - rozumie się przez to akumulator rozruchowy lub

pojedyncze ogniwo akumulatora przemysłowego,

2)

eksporcie produktów - rozumie się przez to objęcie produktów procedurą wywozu, w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny

(Dz. U. Nr 23, poz. 117, Nr 64, poz. 407, Nr 121, poz. 770, Nr 157, poz. 1026 i Nr 160, poz. 1084, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 160, poz. 1063, z 1999 r. Nr 40, poz. 402 i Nr 72, poz. 802, z 2000 r. Nr 22, poz. 269, Nr 119, poz. 1250 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 12, poz. 92 i Nr 29, poz. 320),

3)

imporcie produktów - rozumie się przez to objęcie produktu procedurą dopuszczenia

do obrotu, w rozumieniu przepisów ustawy - Kodeks celny,

4)

Narodowym Funduszu - rozumie się przez to Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki

Wodnej w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska,

5)

odpadzie opakowaniowym - rozumie się przez to odpady w rozumieniu przepisów o opakowaniach

i odpadach opakowaniowych powstające z opakowań, których rodzaje wymienione są w załączniku

nr 1 do ustawy,

6)

odpadzie poużytkowym - rozumie się przez to odpady powstające z produktów wymienionych

w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy,

7)

odzysku - rozumie się przez to odzysk w rozumieniu przepisów o odpadach,

8)

opłacie depozytowej - rozumie się przez to opłatę pobieraną przy sprzedaży detalicznej

akumulatorów ołowiowych (kwasowych) jako osobnych produktów, której zwrot następuje

po przekazaniu zużytego akumulatora sprzedawcy detalicznemu tych akumulatorów lub

do punktu systemu zbiórki zużytych akumulatorów zorganizowanego przez przedsiębiorcę,

9)

opłacie produktowej - rozumie się przez to opłatę obliczaną i wpłacaną za opakowania

w przypadku sprzedaży produktów w tych opakowaniach, a także opłatę obliczaną i wpłacaną

w przypadku sprzedaży akumulatorów niklowo-kadmowych, ogniw i baterii galwanicznych,

opon, lamp wyładowczych, olejów smarowych oraz urządzeń chłodniczych i klimatyzacyjnych,

wymienionych w załącznikach nr 1-3 do ustawy,

10)

recyklingu - rozumie się przez to recykling w rozumieniu przepisów o odpadach,

11)

regeneracji olejów odpadowych - rozumie się przez to regenerację w rozumieniu przepisów

o odpadach,

12)

wojewódzkich funduszach - rozumie się przez to wojewódzkie fundusze ochrony środowiska

i gospodarki wodnej w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska,

13)

zużytym akumulatorze - rozumie się przez to odpad poużytkowy powstały z akumulatora

ołowiowego (kwasowego), zachowujący podstawowe elementy konstrukcyjne.

1.

Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 1, ma obowiązek zapewnienia odzysku, a w szczególności

recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych.

2.

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, obowiązany jest do dnia 31 grudnia 2007 r.

osiągnąć docelowy poziom odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych,

co najmniej w wysokości określonej w załączniku nr 4 do ustawy.

3.

Poziom odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych stanowi wyrażona

w procentach wartość ilorazu masy lub ilości odpadów opakowaniowych i poużytkowych

poddanych odpowiednio odzyskowi lub recyklingowi oraz masy lub ilości wprowadzonych

na rynek opakowań lub produktów, w określonym czasie.

4.

Masę i ilość opakowań wprowadzanych na rynek ustala się w oparciu o ewidencję prowadzoną

zgodnie z art. 11.

5.

Wprowadzenie na rynek opakowań lub produktów następuje, z zastrzeżeniem ust. 6, w

dacie ich wydania z magazynu w celu ostatecznego wprowadzenia do obrotu.

6.

W przypadku importu produktów w opakowaniach uważa się, iż importer wprowadza na rynek

opakowania w dacie ich dopuszczenia do obrotu w kraju.

7.

Opakowania lub produkt uważa się za wprowadzone do obrotu tylko raz.

8.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia ogłoszonego na 6 miesięcy przed dniem

jego wejścia w życie, roczne poziomy odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i

poużytkowych, w poszczególnych latach do końca 2007 r., uwzględniając

1)

potrzebę stopniowego tworzenia krajowego systemu odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych

i poużytkowych oraz zwiększanie jego efektywności,

2)

działania na rzecz konkurencyjności polskiej gospodarki,

3)

konieczność realizacji zobowiązań międzynarodowych.

9.

Przy obliczaniu osiągniętych poziomów odzysku przez danego przedsiębiorcę do masy

odpadów opakowaniowych i poużytkowych poddanych odzyskowi dodaje się

1)

masę opakowań wielokrotnego użytku użytych powtórnie,

2)

masę opon zebranych i zregenerowanych (bieżnikowanych) w kraju,

3)

masę olejów bazowych pochodzących z regeneracji krajowych olejów odpadowych, zużytych

do wytworzenia wprowadzonych na rynek krajowy olejów smarowych, z zastrzeżeniem spełnienia

warunków określonych w ust. 12 i 13.

10.

Przy obliczaniu osiągniętych poziomów recyklingu przez danego przedsiębiorcę do masy

olejów odpadowych poddanych recyklingowi dodaje się masę olejów bazowych pochodzących

z regeneracji krajowych olejów odpadowych, zużytych do wytworzenia wprowadzonych na

rynek krajowy olejów smarowych, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w

ust. 12 i 13.

11.

Przy obliczaniu poziomu odzysku i recyklingu nie uwzględnia się produktów, które są

częściami składowymi wyeksportowanych towarów.

12.

Przedsiębiorca produkujący w kraju oleje smarowe z udziałem wytworzonych w kraju olejów

bazowych pochodzących z regeneracji może je włączyć do rzeczywiście uzyskanego poziomu

recyklingu, jeżeli

1)

posiada specjalistyczną instalację umożliwiającą prowadzenie procesu regeneracji,

2)

posiada zezwolenie wymagane przepisami o ochronie środowiska,

3)

uzyskane produkty spełniają normy określone w przepisach odrębnych.

13.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, jakie powinien spełnić

przedsiębiorca produkujący w kraju oleje smarowe z udziałem wytworzonych w kraju olejów

bazowych pochodzących z regeneracji, w celu włączenia ich do rzeczywiście uzyskanego

poziomu recyklingu, uwzględniając w nim

1)

potrzebę bezpiecznego dla środowiska wykorzystania olejów odpadowych,

2)

wymagane instalacje służące regeneracji olejów odpadowych,

3)

spełnienie wymagań wynikających z przepisów o odpadach.

1.

Obowiązek, o którym mowa w art. 3 ust. 1, może być realizowany przez przedsiębiorcę

1)

samodzielnie albo

2)

za pośrednictwem organizacji odzysku, zwanej dalej „organizacją”.

2.

Organizacja przejmuje od przedsiębiorcy obciążające go obowiązki na podstawie umowy.

3.

Przedsiębiorca lub organizacja może zlecić wykonanie poszczególnych czynności związanych

z odzyskiem i recyklingiem osobom trzecim.

1.

Organizacja może prowadzić działalność wyłącznie w formie spółki akcyjnej.

2.

Przedmiotem działania organizacji może być wyłącznie działalność związana z organizowaniem,

zarządzaniem lub prowadzeniem przedsięwzięć związanych z odzyskiem, a w szczególności

z recyklingiem odpadów, a także edukacja ekologiczna.

3.

Firma organizacji zawiera oznaczenie „organizacja odzysku”.

4.

Do używania oznaczenia wskazanego w ust. 3 są uprawnione wyłącznie organizacje utworzone

zgodnie z niniejszą ustawą.

1.

Kapitał zakładowy organizacji powinien wynosić co najmniej 1.000.000 złotych, a ponadto

nie może być zebrany w drodze publicznej subskrypcji, z zastrzeżeniem art. 43.

2.

Kapitał zakładowy organizacji powinien być pokryty w całości wkładem pieniężnym i

wpłacony w całości przed złożeniem wniosku o zarejestrowanie organizacji.

3.

Kapitał zakładowy organizacji nie może pochodzić z pożyczki lub kredytu ani być obciążony

w jakikolwiek sposób.

4.

Organizacja ma obowiązek utrzymywania kapitałów własnych w wysokości co najmniej połowy

minimalnego kapitału zakładowego określonego w ust. 1.

5.

Akcje organizacji mogą być wyłącznie akcjami imiennymi i nie mogą być zamienione na

akcje na okaziciela.

6.

Organizacja nie może wydawać akcji o szczególnych uprawnieniach.

Organizacja jest obowiązana złożyć marszałkowi województwa, w terminie dwóch tygodni

po jej zarejestrowaniu, odpis statutu i wypis z rejestru sądowego lub postanowienie

o wpisie do rejestru sądowego oraz w tym samym terminie odpis wszelkich zmian dokonanych

w statucie lub rejestrze sądowym.

Organizacja jest zobowiązana do zachowania w tajemnicy wszelkich danych przekazanych

jej przez przedsiębiorców. Obowiązek zachowania tajemnicy nie dotyczy obowiązków informacyjnych

wynikających z niniejszej ustawy oraz przypadków, w których przepisy prawa nakazują

ujawnienie tajemnicy.

1.

Przedsiębiorca rozpoczynający działalność polegającą na wytwarzaniu lub imporcie produktów

w opakowaniach, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy, lub produktów, o których

mowa w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, jest obowiązany bez wezwania złożyć zawiadomienie

o tym fakcie marszałkowi województwa, w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności.

2.

Za dzień rozpoczęcia działalności, o której mowa w ust. 1, uważa się datę pierwszej

sprzedaży lub powstania pierwszego długu celnego dla produktu w opakowaniu wymienionym

w załączniku nr 1 do ustawy lub produktu wymienionego w załącznikach nr 2 lub 3 do

ustawy.

3.

Przedsiębiorca jest obowiązany w terminie 14 dni złożyć zawiadomienie marszałkowi

województwa o fakcie likwidacji działalności, o której mowa w ust. 1.

4.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 i 3, powinno zawierać

1)

nazwę i siedzibę lub imię i nazwisko oraz adres przedsiębiorcy,

2)

datę rozpoczęcia lub likwidacji działalności, o której mowa w ust. 1,

3)

określenie rodzaju działalności,

4)

wskazanie sposobu wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1.

5.

Jeżeli dane, o których mowa w ust. 4, ulegną zmianie, przedsiębiorca jest obowiązany

zgłosić ją marszałkowi województwa nie później niż do końca miesiąca następującego

po miesiącu, w którym nastąpiła zmiana.

6.

Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, wzór

zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 i 3, kierując się potrzebą ujednolicenia zawiadomień.

1.

Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, jest obowiązany do złożenia sprawozdania

rocznego, zawierającego informacje o

1)

nazwie i siedzibie lub imieniu i nazwisku oraz adresie przedsiębiorcy,

2)

odpowiednio masie lub ilości opakowań, wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, w

których sprzedał produkty, lub sprzedanych produktów wymienionych w załącznikach nr

2 i 3 do ustawy, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,

3)

odpowiednio masie lub ilości odzyskanych i poddanych recyklingowi odpadów opakowaniowych

i poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,

4)

osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych,

z podziałem na poszczególne ich rodzaje.

2.

Organizacja jest obowiązana do złożenia sprawozdania rocznego, zawierającego informacje

o

1)

nazwie i siedzibie oraz adresie organizacji,

2)

wykazie przedsiębiorców, w imieniu których działała,

3)

odpowiednio masie lub ilości opakowań, wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, w

których przedsiębiorcy wymienieni w wykazie sprzedali produkty, lub sprzedanych przez

przedsiębiorców produktów, wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, z podziałem

na poszczególne ich rodzaje,

4)

odpowiednio masie lub ilości odzyskanych i poddanych recyklingowi odpadów opakowaniowych

i poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,

5)

osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych,

z podziałem na poszczególne ich rodzaje.

3.

Sprawozdania roczne, o których mowa w ust. 1 i 2, składane są marszałkowi województwa

w terminie do dnia 31 marca następnego roku.

1.

Przedsiębiorca i organizacja obowiązani są do prowadzenia dodatkowej ewidencji, uwzględniając

także wymagania wynikające z odrębnych przepisów, w sposób umożliwiający ustalenie

uzyskanych poziomów odzysku i recyklingu oraz obliczenie opłaty produktowej.

2.

Przedsiębiorca i organizacja są obowiązani do przechowywania dodatkowej ewidencji,

o której mowa w ust. 1, oraz innych dokumentów, o których mowa w art. 10 i 15, przez

5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą.

1.

Rozliczenie wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 3, następuje na koniec roku

kalendarzowego.

2.

Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, albo organizacja, o której mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 2, którzy nie wykonali obowiązku, o którym mowa w art. 3, są obowiązani

do wpłacania opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie w przypadku nieosiągnięcia

wymaganego poziomu

1)

odzysku,

2)

recyklingu.

3.

Opłatę produktową oblicza się jako iloczyn stawki opłaty i różnicy pomiędzy wymaganym

a osiągniętym poziomem odzysku (recyklingu) przeliczonej na wielkość wyrażoną w masie

albo ilości produktów lub opakowań, z wyłączeniem przedsiębiorcy wprowadzającego na

rynek krajowy, w drodze sprzedaży lub importu, akumulatory ołowiowe (kwasowe).

4.

Opłatę produktową oblicza się oddzielnie dla każdego rodzaju opakowań wymienionych

w załączniku nr 1 do ustawy i produktów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy (z

wyłączeniem produktów określonych w poz. 4) oraz w załączniku nr 3 do ustawy.

Podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi

1)

masa w kilogramach - dla opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy oraz produktów

wymienionych w poz. 1 i 3 w załączniku nr 3 do ustawy,

2)

ilość w sztukach - dla produktów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy oraz dla

produktów wymienionych w poz. 2 w załączniku nr 3 do ustawy.

1.

Maksymalna stawka opłaty produktowej wynosi

1)

dla opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy - 3 zł za 1 kg,

2)

dla produktów wymienionych w poz. 1-3 w załączniku nr 2 do ustawy - 150 zł za sztukę,

3)

dla produktów wymienionych w poz. 5 w załączniku nr 2 do ustawy - 50 zł za sztukę,

4)

dla produktów wymienionych w poz. 6 w załączniku nr 2 do ustawy - 5 zł za sztukę,

5)

dla produktów wymienionych w poz. 1 w załączniku nr 3 do ustawy - 2 zł za 1 kg,

6)

dla produktów wymienionych w poz. 2 w załączniku nr 3 do ustawy - 3 zł za sztukę,

7)

dla produktów wymienionych w poz. 3 w załączniku nr 3 do ustawy - 2 zł za 1 kg dla

opony nowej i używanej regenerowanej (bieżnikowanej) oraz 8 zł za 1 kg dla opony używanej

nieregenerowanej (niebieżnikowanej).

2.

Stawki opłat, określone w ust. 1, podlegają z dniem 1 stycznia każdego roku kalendarzowego

podwyższeniu w stopniu odpowiadającym średniorocznemu wskaźnikowi cen towarów i usług

konsumpcyjnych ogółem, przyjętemu w ustawie budżetowej za rok poprzedni.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska, nie później niż w terminie do dnia 30 września

każdego roku, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, wysokość maksymalnych stawek opłat produktowych na następny

rok.

4.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, ustali szczegółowe stawki opłat produktowych

dla poszczególnych opakowań lub produktów, o których mowa w ust. 1, kierując się negatywnym

oddziaływaniem na środowisko odpadów opakowaniowych oraz odpadów poużytkowych z tych

produktów, a także kosztami ich zagospodarowania.

1.

Przedsiębiorca i organizacja, o których mowa w art. 12 ust. 2, są obowiązani do złożenia

marszałkowi województwa rocznego sprawozdania o wysokości należnej opłaty produktowej,

z podziałem na poszczególne rodzaje opakowań lub produktów i określeniem odpowiednio

ich masy lub ilości, w terminie do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego

po roku, którego opłata dotyczy.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o którym

mowa w ust. 1, kierując się potrzebą ujednolicenia sprawozdań.

1.

Obowiązek wpłacenia opłaty produktowej, obliczonej w sposób określony w art. 12, powstaje

na koniec roku kalendarzowego.

2.

Opłata produktowa jest wpłacana na odrębny rachunek bankowy urzędu marszałkowskiego

do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku, którego opłata dotyczy.

1.

W razie stwierdzenia, że przedsiębiorca lub organizacja, pomimo ciążącego obowiązku,

nie dokonała wpłaty opłaty produktowej lub dokonała wpłaty w wysokości niższej od

należnej, marszałek województwa wydaje decyzję, w której określa wysokość zaległości

z tytułu opłaty produktowej wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi od następnego dnia

po upływie terminu płatności.

2.

W przypadku niewykonania decyzji określonej w ust. 1 marszałek województwa ustala,

w drodze decyzji, dodatkową opłatę produktową w wysokości odpowiadającej 50% kwoty

niewpłaconej opłaty produktowej.

3.

Termin płatności opłat, o których mowa w ust. 1 i 2, wynosi 14 dni od dnia, w którym

decyzja ustalająca wysokość opłaty stała się ostateczna.

1.

W razie nieterminowego uiszczenia opłat produktowych lub uiszczenia ich w wysokości

niższej od kwoty należnej naliczane są odsetki za zwłokę w wysokości i na zasadach

określonych w przepisach działu III ustawy - Ordynacja podatkowa.

2.

Do opłat produktowych stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3.

Obowiązek wpłacenia opłaty produktowej przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca

roku kalendarzowego, w którym wpłata powinna nastąpić.

Do ponoszenia opłat produktowych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy

- Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi

województwa.

1.

Sprzedawca detaliczny akumulatora ołowiowego (kwasowego) jest obowiązany przy jego

sprzedaży do przyjęcia zużytego akumulatora.

2.

Sprzedawca detaliczny jest obowiązany do pobrania opłaty depozytowej, jeżeli przy

sprzedaży akumulatora ołowiowego (kwasowego) kupujący nie przekazał mu zużytego akumulatora.

3.

Stawka opłaty depozytowej wynosi 30 zł za sztukę.

4.

Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w ust. 1, przy sprzedaży akumulatora ołowiowego

(kwasowego) potwierdza na fakturze VAT lub paragonie fiskalnym wysokość pobranej opłaty

depozytowej.

1.

Sprzedawca detaliczny, który pobrał opłatę depozytową, jest obowiązany, w terminie

30 dni od daty sprzedaży akumulatora ołowiowego (kwasowego), przyjąć zużyty akumulator

i zwrócić opłatę depozytową. Sprzedawca detaliczny potwierdza zwrot opłaty depozytowej

na fakturze VAT lub paragonie fiskalnym.

2.

Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do umieszczenia w punkcie

sprzedaży akumulatora ołowiowego (kwasowego), w widocznym miejscu, wywieszki informującej

o

1)

warunkach i trybie zwrotu zużytego akumulatora i odbioru opłaty depozytowej w punkcie

sprzedaży detalicznej i punktach systemu zbiórki zużytych akumulatorów, stworzonych

przez przedsiębiorców, których akumulatory ołowiowe (kwasowe) sprzedaje,

2)

określonym w przepisach o Inspekcji Handlowej, prawie składania skarg i wniosków,

dotyczących nieprawidłowości w realizacji zobowiązań wynikających z ustawy przez sprzedawcę

detalicznego,

3)

instytucji, do której należy składać skargi i wnioski dotyczące nieprawidłowości w

realizacji przez sprzedawcę zobowiązań wynikających z ustawy.

Sposób magazynowania zużytych akumulatorów przez sprzedawcę detalicznego nie może

naruszać przepisów szczególnych o zasadach odzysku, unieszkodliwiania, zbierania i

transportu odpadów niebezpiecznych.

1.

Przedsiębiorca wytwarzający lub importujący akumulatory ołowiowe (kwasowe) jest obowiązany

dołączyć do produktu informację o warunkach i trybie zwrotu zużytego akumulatora oraz

o własnych punktach systemu zbiórki tego odpadu.

2.

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do odebrania na własny koszt

od sprzedawcy detalicznego, o którym mowa w art. 20 ust. 1 i art. 21 ust. 1, zużytych

akumulatorów i przekazania ich do recyklingu na zasadach określonych w przepisach

odrębnych.

3.

W przypadku gdy zwrot pobranej opłaty depozytowej przez punkt sprzedaży detalicznej

jest niemożliwy z powodu jego likwidacji lub przerwy w działalności, przedsiębiorca

wytwarzający lub importujący akumulatory ołowiowe (kwasowe) jest obowiązany, poprzez

własne punkty systemu zbiórki, do przyjęcia zużytego akumulatora wprowadzonego przez

niego do obrotu i zwrotu opłaty depozytowej, w terminie 45 dni od daty sprzedaży produktu.

4.

Zwrot opłaty depozytowej w przypadku określonym w ust. 3 następuje za potwierdzeniem

na fakturze VAT lub paragonie fiskalnym, o którym mowa w art. 20 ust. 4.

5.

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany na własny koszt odebrać wszystkie

zużyte akumulatory z innych miejsc niż punkty sprzedaży detalicznej i przekazać je

do recyklingu.

1.

Marszałek województwa jest obowiązany do przesyłania ministrowi właściwemu do spraw

środowiska oraz Narodowemu Funduszowi sprawozdania zawierającego informację o

1)

wielkościach wprowadzonych na rynek krajowy opakowań i produktów, z podziałem na poszczególne

rodzaje opakowań i produktów, z wyszczególnieniem odpowiednio masy lub ilości,

2)

osiągniętych wielkościach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych,

z wyszczególnieniem odpowiednio masy lub ilości,

3)

wpływach z opłat produktowych wraz z odsetkami, z podziałem na poszczególne rodzaje

opakowań i produktów

w terminie do dnia 30 kwietnia roku kalendarzowego następującego po roku, którego

dotyczy sprawozdanie.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o którym mowa w ust.

1, kierując się potrzebą ujednolicenia sprawozdań.

Przez marszałka województwa oraz urząd marszałkowski rozumie się marszałka województwa

lub urząd marszałkowski właściwy ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania przedsiębiorcy

wprowadzającego na rynek krajowy produkty w opakowaniach wymienionych w załączniku

nr 1 do ustawy lub produkty wymienione w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, oraz organizacji,

a w przypadku braku siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej - Marszałka Województwa Mazowieckiego lub Urząd Marszałkowski Województwa

Mazowieckiego.

Nadzór nad wykonaniem przez sprzedawców detalicznych i przedsiębiorców obowiązków

wynikających z rozdziału 4 ustawy sprawuje Inspekcja Handlowa.

1.

Urzędy marszałkowskie prowadzą odrębne rachunki bankowe w celu gromadzenia i odpowiedniego

przekazywania wpływów z opłaty produktowej.

2.

Wpływy z tytułu opłaty produktowej powiększone o przychody z oprocentowania rachunków

bankowych i pomniejszone o dochody urzędów marszałkowskich, o których mowa w ust.

3, urzędy marszałkowskie przekazują w terminie 5 dni po upływie terminu, o którym

mowa w art. 16 ust. 2, na odrębny rachunek bankowy Narodowego Funduszu.

3.

Wpływy z opłat produktowych w wysokości 0,5% stanowią dochody budżetu województwa

samorządowego z przeznaczeniem na koszty egzekucji należności z tytułu opłat produktowych

i obsługę administracyjną systemu opłat produktowych.

1.

Wpływy pochodzące z dodatkowej opłaty produktowej określonej w art. 17 ust. 2 są przekazywane

na rachunek Narodowego Funduszu, w terminie 10 dni od ich wpływu na rachunek urzędu

marszałkowskiego.

2.

Środki, o których mowa w ust. 1, przeznaczone są na cele określone w art. 29 ust.

5.

1.

Wpływy z tytułu opłaty produktowej od sprzedaży produktów w opakowaniach wymienionych

w załączniku nr 1 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym Narodowego

Funduszu.

2.

W terminie do dnia 30 kwietnia roku kalendarzowego następującego po roku, którego

opłata dotyczy, Narodowy Fundusz przekazuje 70% zgromadzonych środków wojewódzkim

funduszom na zasadach określonych w ust. 4.

3.

Wojewódzkie fundusze, w terminie do dnia 31 maja, przekazują gminom (związkom gmin)

środki, o których mowa w ust. 2, na zasadach określonych w ust. 4.

4.

Środki pochodzące z opłat produktowych za opakowania, powiększone o przychody z oprocentowania,

przekazywane są wojewódzkim funduszom, a następnie gminom (związkom gmin), proporcjonalnie

do ilości odpadów opakowaniowych przekazanych do odzysku i recyklingu, wykazanych

w sprawozdaniach, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 4, na cele, o których mowa w ust.

5.

5.

Pozostałe środki zgromadzone na rachunku bankowym Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie

działań w zakresie

1)

odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych,

2)

edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnej zbiórki i recyklingu odpadów opakowaniowych.

1.

Wpływy z tytułu opłaty produktowej od sprzedaży produktów wymienionych w poz. 5 i

6 w załączniku nr 2 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym Narodowego

Funduszu.

2.

Środki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie działań

w zakresie

1)

odzysku i recyklingu odpadów poużytkowych powstałych z akumulatorów niklowo-kadmowych

oraz baterii i ogniw galwanicznych,

2)

edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnej zbiórki i recyklingu odpadów poużytkowych

z akumulatorów niklowo-kadmowych oraz baterii i ogniw galwanicznych.

1.

Wpływy z tytułu opłaty produktowej od sprzedaży produktów wymienionych w poz. 1-3

w załączniku nr 2 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym Narodowego

Funduszu.

2.

Środki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie działań

w zakresie

1)

odzysku i recyklingu odpadów poużytkowych powstałych z urządzeń chłodniczych i klimatyzacyjnych,

2)

przedsięwzięć, w tym edukacji ekologicznej, prowadzących do ograniczenia użycia substancji

zubożających warstwę ozonową w urządzeniach chłodniczych i klimatyzacyjnych.

1.

Wpływy z tytułu opłaty produktowej od sprzedaży produktów wymienionych w poz. 3 w

załączniku nr 3 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym Narodowego Funduszu.

2.

Środki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie przedsięwzięć,

w tym edukacji ekologicznej, prowadzących do odzysku, recyklingu i unieszkodliwiania

odpadów poużytkowych z opon.

1.

Wpływy z tytułu opłaty produktowej od sprzedaży produktów wymienionych w poz. 1 w

załączniku nr 3 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym Narodowego Funduszu.

2.

Środki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie zbierania

i regeneracji odpadów poużytkowych z olejów smarowych oraz na edukację ekologiczną

w tym zakresie.

1.

Wpływy z tytułu opłaty produktowej od sprzedaży produktów wymienionych w poz. 2 w

załączniku nr 3 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym Narodowego Funduszu.

2.

Środki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie działań

w zakresie

1)

odzysku, recyklingu i unieszkodliwiania odpadów poużytkowych z lamp wyładowczych,

2)

edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnej zbiórki i recyklingu odpadów poużytkowych

z lamp wyładowczych.

1.

Zarząd gminy (zarząd związku gmin) jest obowiązany do sporządzenia rocznego sprawozdania

zawierającego informacje o

1)

rodzaju i ilości odpadów opakowaniowych zebranych przez gminę (związek gmin) lub podmiot

działający w ich imieniu,

2)

rodzaju i ilości odpadów opakowaniowych przekazanych przez gminę (związek gmin) lub

podmiot działający w ich imieniu do odzysku i recyklingu,

3)

wydatkach poniesionych na działania określone w pkt 1 i 2.

2.

Zarząd gminy (zarząd związku gmin) jest obowiązany przechowywać przez 5 lat dokumenty

potwierdzające przekazanie odpadów opakowaniowych do odzysku i recyklingu.

3.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zarząd gminy (zarząd związku gmin) przekazuje,

w terminie do dnia 15 lutego roku kalendarzowego następującego po roku, którego dotyczy

sprawozdanie, marszałkowi województwa i wojewódzkiemu funduszowi, właściwemu ze względu

na siedzibę gminy (związku gmin).

4.

Wojewódzkie fundusze są obowiązane przekazać ministrowi właściwemu do spraw środowiska

oraz Narodowemu Funduszowi zbiorczą informację o rodzaju i ilości odpadów opakowaniowych

zebranych przez gminy na terenie danego województwa oraz przekazanych do odzysku i

recyklingu, w terminie do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku,

którego dotyczy informacja, a w terminie do dnia 30 czerwca - informację o przekazanych

gminom (związkom gmin) środkach pochodzących z opłat produktowych za opakowania.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

gospodarki i ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe zasady i kryteria gospodarowania środkami z opłat produktowych, kierując

się koniecznością uproszczenia procedur przyznawania środków i ułatwienia korzystania

z nich.

Kto, będąc przedsiębiorcą prowadzącym organizację odzysku lub działalność polegającą

na wytwarzaniu lub imporcie produktów w opakowaniach lub produktów, określonych w

załącznikach nr 1-3 do ustawy

1)

nie składa zawiadomienia o rozpoczęciu lub likwidacji tej działalności marszałkowi

województwa, lub nie zawiadamia o zmianach w działalności, lub składa zawiadomienia

nierzetelne, lub

2)

nie składa sprawozdań o opakowaniach lub produktach, osiągniętych poziomach odzysku

lub recyklingu oraz o należnej opłacie produktowej lub składa sprawozdania nierzetelne,

podlega karze grzywny.

Sprzedawca detaliczny akumulatorów ołowiowych (kwasowych), który

1)

nie przyjmuje zużytego akumulatora lub nie zwraca opłaty depozytowej, lub

2)

nie umieszcza w punkcie sprzedaży informacji o systemie zbiórki zużytych akumulatorów,

podlega karze grzywny.

Przedsiębiorca lub importer wprowadzający do obrotu akumulatory ołowiowe (kwasowe),

który

1)

nie dołącza do akumulatorów ołowiowych (kwasowych) informacji o warunkach i trybie

zwrotu zużytych akumulatorów oraz o punktach systemu zbiórki odpadu,

2)

nie odbiera od sprzedawców detalicznych lub z innych miejsc niż punkty sprzedaży detalicznej

zużytych akumulatorów,

podlega karze grzywny.

Orzekanie w sprawach o czyny określone w art. 37-39 następuje w trybie przepisów o

postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

(Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162, poz. 1104, z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr 161, poz. 1076, z 1999 r. Nr 50, poz. 499, Nr 57, poz. 596 i Nr 95, poz. 1100, z 2000 r. Nr 68, poz. 805 i Nr 105, poz. 1107 oraz z 2001 r. Nr 12, poz. 92, Nr 39, poz. 459 i Nr 56, poz. 580) w załączniku nr 6 „Wykaz wyrobów akcyzowych” skreśla się poz. 20 „Opakowania z tworzyw

sztucznych, w tym również zastosowane do towarów w nich importowanych”.

W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

(Dz. U. Nr 77, poz. 335, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 121, poz. 770, Nr 133, poz. 885 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 109, poz. 1157 oraz z 2001 r. Nr 38, poz. 452 i Nr 63, poz. 638) w art. 2 w ust. 1 w pkt 11 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 12 w brzmieniu

„

12)

kontrola przestrzegania przepisów o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania

niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej.

”

Do dnia 1 stycznia 2003 r. kapitał zakładowy spółek akcyjnych-organizacji odzysku

może wynosić 500 tys. zł.

1.

Przedsiębiorca, który w dniu wejścia w życie ustawy wprowadza na rynek krajowy produkty

w opakowaniach wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy lub produkty wymienione w

załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, jest obowiązany bez wezwania zgłosić ten fakt marszałkowi

województwa, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy.

2.

Do przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 9 ust. 4.

1.

Przepisów ustawy nie stosuje się do dnia 1 stycznia 2004 r. w stosunku do przedsiębiorców,

którzy w 2000 r. spełnili łącznie następujące warunki

1)

osiągnęli przychód netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych

poniżej 500 tys. zł,

2)

nie dokonywali do dnia 31 grudnia 2000 r. importu towarów używanych lub odpadów, z

zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Przedsiębiorca, który osiągnie w 2001 r. przychód netto ze sprzedaży towarów, wyrobów

i usług oraz operacji finansowych ponad 500 tys. zł lub dokona w tym czasie importu

towarów używanych lub odpadów, stosuje przepisy ustawy od dnia 1 stycznia 2002 r.

3.

Przedsiębiorca, który osiągnie w 2002 r. przychód netto ze sprzedaży towarów, wyrobów

i usług oraz operacji finansowych ponad 500 tys. zł lub dokona w tym czasie importu

towarów używanych lub odpadów, stosuje przepisy ustawy od dnia 1 stycznia 2003 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.